Philosophia peripatetica tomis quatuor comprehensa, authore Jo. Baptista de Benedictis e Societate Jesu. Tomus primus quartus Metaphysica

발행: 1723년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

251쪽

2 Metaph. Libeν Η. .tes extendibiles in spatio, non potest aliud stipatio suo expellere s quia in tantum expellem ret , in quantum illud impediret locum sibi debitum'. sed nullus certus locus tali enti est de bitus eo ipso, quod indivisibile est, & potans proinde operari etiam in loco punctuali ,11 is hie

possibilis esset. Caeterumnoellum ens potest dicere repugnantiam cum eo, quod perfectionem sibi nullatenus debitam tollit.

Praeterea impenetrabilitatis capacitas est una ratio partium. ergo omne impenetrabile est partibile. antee. Prob. aliter non est ratio, cur de secto non dicatur anima quantificari r innonec est ratio, cur non diceretur quantificari sim.pliciter Angelus, si in eo miraculose quantitas poneretur: in quo casu juxta communem lo. quendi modum non diceretur quantus, sed habens quantitatem . Sed quaeso te, quid illi deest ad quanti denominationem , si esse quantum est esse impenetrabile, di vere Angelus habens quantitatem, impenetrabilis est eum alio quan titatem habente i Prosecto si impenetrabilitas simplicitet stat cum entis indivisibilitate;adeo. que indivisibilitas non est incapacitas impen trabilitatis, Angelus de secto capax erit non solum quantitatis, sed eius etiam sormalis es.sectus.

Deinde si id non est verum, unde praesumi

mus de facto Angelos , dc animam rationalem impenetrabiles non esse certe non aliunde, nisi quia ex loco eodem non se pellunt, nisi ubi cata circumscriptive, quorum est replere locum mole sua , di ab eo proinde aliam molem ex-

. trudere.

Ad haec quamvis alii sint sensus pollibiles , qui se possint extendere ad spirituale, & indivisibile, tamen omnes negant eiusmodi ex len

conem naturalem in sensibus, qui de facto dan. ur. atqui si esset possibilis entit a s impenetrabi.

lis, de simul indivisibilis, ad eam posset se Ro-

ster

252쪽

ner tactus extendere squia illa ex sua impenet tabilitate esse impedimentum nostri motus radeoque ut talis deprehenderetui a tacta in eam impingento.

Satisfii contrariis Argumentis. O Uae in contrarium obiiciuntur, haec sint .

I. noni repugnat ens spirituale compos liani ex partivus integrantibus f quae enim iahoc repugnantia ergo partes integrantes non sunt ratio corporis a spiritu discriminativi. Σ. Res spirituales capaces sunt compositionis interisivae , ut omnes serme concedunt in spiri. tualibus accidentibus. ergo iunt etiam capaces compositionis extensivae; adeoque commune 'estenti materiali, & spirituali habere partes' integrantes . cons. prob. I. simplicitati entis spiritualis non minus repugnare Videtur comae positio integralis extensiva, quam intenssiva . ergo si in eo admittitur ina , non est, cur illa negetur. a. eaedem partes, quae iam 'ciunt intentionem , natae subi ficere exis'

tensionem, ut dixi in physicis. ergo ἡbi est possibilis compositio intensiva , est etiam possibilis extensiva. 3. Dantur multa enita spir qualia composita integraliter ex partibus facieatibus extra. Nam a. ubi Angelicum est spirituale, ut omnestentur, & tamen habet partes commerisuratas spatio divisibili, adeoque extensas . 2. MC

tus Ange Ii septa spatium divisibile divisibilis est,&proinde extensus juxta spatium , quod pertransit, & cui commensuratur . 3 duratio Angeli latitualis est ,& stivisibilis in i asini tu . di quamvis his divisibilitas sit non permanenrised successi', non rario. cui ista continu, ias enti spirit9M non repugnet, illi repugnet.

253쪽

M4 Metaph. Libeν II. Hoc idem probant de unione, & uricatione animae rationalis . & unio quidem animae cum corpore spiritualis est, de tamen constat partibus integrantibus ; si enim indivisibilis

ea esset, dum in nutritione anima novis ma teriae partibus unitur, deberet destrui tota Prior unio cum corpore ς adeoque in prior 1 natura ad nutritionera non esset homo, qui involvit animam unitam corpori . Ubicatio autem eiusdem animae ex eodem capite debet sta tui divisibit it ; quia dum est anim2 novae materiae, in iquam debet agere, approximata , non debet piasse amittere totam priorem ubicationem, ω novam acquirere, per quam n OVae materiae fiat praesens , & intima ἡ. cum enim debeat esse pproximxta in priori, dc approx matio per rabicationem constituatur, debet consequenter in priori esse ubicata s adeoque Tetenta Priorii, debet unam partem ubi catio is, aequirere 3 dc per consequenx ubi catio spiruus artis nabet pastes . . Visio o cuiatis est composita lategralitet . ergo. etiam intellectuatis. . Prob. cons. ideoscularis est composita, quia saepe altingit objectum compta situm ita , ut partem eius vicini rem clarius, ri'motiorem obscurius exprimat: non potest aute m eadem visio esse duplicis, objecti , quorum i iterum clarius, alterum Obscurius attingat . atq ui hoc idem valet in cognitio.

ne intellectuali eiusdem obiecti consequente

ocularem. ergo.

D. Thomascam suis opinatur animas per seclorum animaliui n esse materiales, de indivi sibiles. ergo non est assumendum, ut communiter concessim , ma teriale de suo conceptu ebis integraliter partibi le. 6. Satis distinguitur 'x communi etiam conce, ptu materiale a spiritu ali per hoc unum, quod illud sit impenetrabibe, hoc penetrabile. ergo

non est opus ista distini Iuere per partibilitMum

254쪽

H. Caput I. ars Ad i. resp. illum arguendi modum esse om. nino ineptum, quia similiter impugnatur quε- vis alia corporis notio . Sit enim ratio corporis quaecumque , polest inquiri, cur repugnet spiritus , cui competat ratio illa. Dicendum ergo, quod si corpus est moles divisibilis, ut repugnat spiritum esse corpus, sic repugnat spiritam esse molem divisibilem. Praeterea quae .stione sequenti ostendam ex professo repugnare substantiam immaterialem divisibilem, praesertim si ea sit intellectiva . Ad a. si nomine rei spiritualis veniat sub.

stantia , nego antec. si accidens , transmittos de nego conseq. ad I. prob. dico, Tonceptum entis corporei esi e , ut sit moles : ad hanc vero sola extensio per se facit, n intensio per con. seqciens illa, non Meeenti spirituali repugnat.

ΑΔ L. illud est verum de partibus intensivis materialibus, non spiritualibus. Ad negatur astumptum . Nam primo ubi Angelicum spirituale est, adeoque sin' partibu&extensis .commensuratur autem spati O,per

inde ut Angelum commensurat, definitivescia

licet , non circumscriptive. Deinde motus,&duratio Angeli habent partea successivas, non Permanentes-Corpus autem ex probatis non

est, quod habet partes extra secundum succes sonem, sed secundum spatium. Unio deinde

animae rationalis cum corpote in physicis as. serta est materialis, non spiritualis, ac recepta in corpore , non in anima sidque ex mente

Philosophi, qu i motum ab actione,& passione indistinctum statuit in mobili. Ubicatio de mum animae si lamen anima per suam, dc non per materiae ubi cationem locatur spiritualis est , de impatii bilis. argumentum Vero, quo ea partibilis suadetur, facile solvitur ex .dictis phys ubi probavi , universim non requiri adactionem, nisi negativam approximasionem Later agens, di passum.

255쪽

116 Id aph. libre u Ad 4. negitur consequ. & causalis anteeelenἀtis, quae in probationem adducitur. Nam juxta communem sententiam, quae judicium statuit unam qualitatem simplicem, in ista pr positione, Petrus est homo, idem Petrus in am Ventia subiectivae lare, in praedicativa confuse cognoscitur. quanto magis poterit una inis divisibilis cognitio unius obiecti esse clara, concinia alterius. 2. Visio Dei inruitiva, quae in

Deo creaturam comprehendit, relate adcreais

tutam est cognitio clarissima ; relate ad Deum , quem sanh non comprehendit, clarimnia nota est, adeoque aliquid obscuritatis admiscet. etiam dato, quod ex alia, & alia elati rate ins ratur alia, &alia intellectio, qua consequen- ita hine deducit Arriaga, cuius est argumentum, quod una cum alia saeti extensionem Z In oculo

id verum est; quia alia pars obiecti alim patatem organi serit, in eaque se pingit: at in intel- ilectu pars , 3c pars non est. Ad s. primum censeo Divum Thomam brutorum animas indivisibiles, qualis est hominis anima , nusquam posuisse. dc sensum , in quo de iis loquutus est, alium omnino esse ab eo,

quem multi putant: ut dixi in physicis; ubi

Thomistas ex hoc etiam resuta vi , quod non recte salvat brutatis animae materialitatem,si eam indivisibilem faciunt; eum non supersit ad hanc salvandam, ni si dependentia a corpore: unive sim autem nihil fit in eodem genere cum alio per hoc unum, quod pendeat ab illo. Ad 6. argumentum est prius occupantis; sie enim pariter arguam. satis distinguitur materiale a spirituali, quia illud est partibile, hoe impartibile. ergo non est opus ista distinauere Per impenetrabilitatem. Et quidem si esset sub santia partibilis, & penetrabilis, non video, quo iure spiritus illa potius, quam corpus sit*ppellanda r tanω magis, quod non desunt au- hores, qui impenetrabilitatem statuunt eo .

256쪽

C Α Ρ U T in. Ansubstantia materialis a quantitate . distincta realitιr sit.

UT videatur, an corpus sit a quantitate di

stinctum, necesse est videre,quid sit quan

titas multi enim conceptus quantitatis circum

seruntur, quos quidem non neg' esse quantita tis , sed puto esse quantitatis a substantia male tiali indistinctae s nam ipsum corpus non raro sub nomine quantitatis molis, trinae dimen-:sionis usurpatur. itaque non disputabo, utrumhaee, vel illa sit notio quantitatis, sed utrum ruantitas sub hac, vel illa notione a corporea bubstantia distinguatur. Sed prius reiicienda est cum communi sensu

illa notio, qua statuitur quantitas in ratione mensurae: quod cum Alberto pauci Thomistae asserere visi sunt. etenim vel intelligunt actu lem , vel aptitudinalem mensuram . non actua. lem, quae est scitreet opus animae assumentis unam certam quantitatem V. g. palmum , vel ulnam ad reliquas mensurandas; dc pereons quens est ratio, quae accidit quantitati. non aptitudinalem; tum quia est alia ratio hanc anἀtecedens, nimirum extensios prilis enim est quantum esse extensum, quam mensurabile. eum sit mensurabile, quia extensum, non heon. trario. tum quia quantum est genus ad finitum ;& infinitum. infinitum autem non est mensur hile . ergo quantum ex genere non est idem, ae

mensurabile. v . .

- Αlii deinde dicunt, quantitatem consistere in formali ratione partium . quare putant, substantiam materialem secundum se noa E s habe-

257쪽

cunt . quantitatem esse linam extentionem actualem pallium sabstantiae materia is in tioc Alii, apti adinem ad extensionem c AIta demum impenerrabilitatem, 'dinem solum,sed exigentiam eatensionis partex substantiae occupent suum quaeque a Rinctum spatium , de quidem ita ex -- gentia sit a quovis naturali aggnto inruper .

Dico r. si nomine quantia tis veniat ratio Faraiumentitativarum substantiae material Gquantitax nec est , nec testeo acculen& reali .

ter a silistantia materiali distinctum . Prodit distinctio, qiuae est intex partem materia MMntemin piae, &pantem exi ven tem inmana, per nullum aeradens diminum haberi potest . quod libet enim distinguitux in omnie , quod non est ipsam, nos, per μud. sed par se ipsun ς aliter ab illo etiam; alio amberet distingui per aliud ς adeoque in in istum i aut si ab illo distinguitur per se, per saeetiam in aliis. Coni dum dicitur fissistantia se cundi, in senonha xe parte&, sed eas accipem formaliter per quantitatem ,ve iit senins Noa a pri per quantitatem partes ipsiu2 quantita, tisaceidentales, vel quod accipit per liantiis , tem partes inlaper iuas iubstantiales. primum: est veram , sed non ad rem ;tum quia simulet accipit per quodvis aliud malemale acerum&Partes eius accidentales , tum quia hocpa 'substantia maneret sempet integraliter iplaam divisibilis a necdistingueretur corpus mmm a uota sed mex solum h tua Maiuitate. Secu dum non est inteIligibile. . . Mi Meipere distinctionem pen diuinctum , ctum est . v. quia ante quantitatem substantia haberet partes indistinctas, adeoque identi a

258쪽

tem , & acquirerent distinctionem: quod est absurdissimum, cum amitti identitas non sit, nisi amittendoentitatem. 3. quia quantitas non potest dare substantiae formaliter , nisi parges, quas habet. Sed non habet partes , nisis , Itimentitative accidentales. ergo substantia pecillam non haberet partes . nisi emitat hue accidentales. Prob. 2. materia haec, dc illa verificant contra.

dictoria in priori ad quantitatem ι adeoque distinctae in priori ad quantitatem s adeoque distinctio partium materiae non est per quantita . tem . conseq. est manifesta ex alibi dictis, quod distinctio formaliter non sit , nisi contradictio.

seu contradictoria velificata. antec. Prota evi,

dens est, quod nulla causa est potens causare per suum estectum, sed supponitur potens in priori ad ipsum: materia autem est quantitatis

causa materialis. ergo est potens quantitatem causare, sc non formaliter per quantitatem . Nunc sumo materias An B certe materia A est Potens causare quantitate, dum non est materia B,& non est potens eam causare du non est materia A h.e.ipsa. Sed ista sunt praedicata contradi ctoria, quae veri sicantur de materiis in priori ad quantitatem. Alia huiusmodi argumenta pos, ient etiam confici: sed plura res non meretur. Dico a. . Si nomine quantitatis veniat actua lis extensio partium integralium, quantitas est accidens distinctum a substantia, non tamen

absolutum, sed modale; adeoque improprie, Neontra communem sensum Philosophorum ex tensio ipsa quantilas nuncupatur. Ratio PIi mae partis est itum quia ad extensionem hanc svel illam substantia est indifferens . Sed non est indisserens , ut sit haec, vel illa substantia. er. go substantia non est extensio . tum quia su stantia potest separari a sua extensione: quod

259쪽

quantitas enirn coimnuniter censetur accidens 'lion modale , sed absolutum, di ab extensione separabile; a liter Christi Corpus in Eucharistia

quantitate careret, dum caret exlensione r

quod negant passim Theologi. Dico Si nomine quantitatis veniat aptit dmnalis quaecumque extensio, ut haec sonat non solum capaeitatem, sed etiam exigentiam, non

est quantitas accidens a iubstantia materiali diis stinctum. Prob. substantia materialis secun-diim se, & in priori ad quod vis aecidens h

ber partes, non intendibiles, ut est certum , sed extendibiles, & apras facere extra in spatim Rutius ficere extra est persectio corporis, quod propterea nonnisi violenter extensionem amit- , tit . ergo quantum est deso, exigit, ut extenda lux in spatios est enim manifestum, quod om/nis natura exigit persectionem suam, ad quam .est naturaliter apta. Dico 4. Si nomine quantitatis. veniat seri malis, & proxim impenetrabilitas partium ex- ensarum, potest quantitas esse accidens abs lutum a corporea substantia realiter disticiis ctum . Prob. illa possunt esse realiter distin.cta, quae ita sunt separata per suos formales Conceptus, ut in illis non appareat ratio idetis. itatis realis r quin etiam si supponantur re . litet distincta, non sequitur esse, 6c non effecadens supra idem. Sic autem esse substantiam, de impenetrabilitatem, constat um ex consideratione istorum conceptuum secundum se: tum etiam, quia sicuti potentia proxima motiva graviam , sc levium, potentia proxima cal

sectiva, frigeseetiva, de similes non sunt de

suo conceptu substantia: ita nec est substantinde suo concepta vis proxima , εc immedia. ta resistendi penetrationi, eamque pediendi. Et quidem in substantiae partibus integram ibus, quae quidem exigunt per: se extens .

260쪽

s uastio II. Caput II. II lnem, non videtur imbibitus hic conceptus, uti.

se ipsis etiam debeant excludere possibilitatem,

naturalis penetrationis .

Dico demum f. Probabilius est, quantitatem esse accidens absolutum a substantia, &qualittatibus distinctum. Est communissima in Schois lis contra paucos Nominales. Sed tamen dissi cilem habet probationem . quare Suar. disp.4o. Me t. se in . a. recte dixit, vix poste Nominales in hac parte satis convinci falsitatis. Prob. tamen conclusio . impenetrabilitas , proxima distinguitur realiter a substantia, de qualitatibus. at quantitas hic non est aliud, quam proxima impenetrabilitas. ergo distinguitur a substantia, di qualitatibus. prob. I.

Pars maioris . tum quia in Eucharistia manet impenetrabilitas , non manente substantia rqua ratione multa accidentia a subiecto substan tiali distincta merito arguimus . tum quia im penetrabilitas ista non potest tribui formae, ut est certum in homine, in quo serma spiritua-

Iis, de sua natura nec corporea, nec quanta, non potest impenetrabilitatem asterres nec materiq cpiam Philo negat tecundum se esse quan .

tam in actu . I. quia materia est in se incorruptibilis, dc radix corruptionis in aliis ἐν impenetrabilitas autem datur rei, ut munimen ab actione contrarii : atque a corruptione . non

ergo est probabile totam impenetrabilitatem a materia*rovenire. 2. quia dato, quod prove. niret, ut est communior sensus, jam ex hoc ipso dici debet, quod impenetrabilitas non sit natura, sed passio materiae 3 cum enim constet, nullam esse substantiam creatam , quae se ab intrinseco per distinctas proprietates, & acciden istia non perficiat: nec sit alia proprietas, per quam se possit accidentaliter perficere materia qua talis, consequens est, ut probabilius dicamus per impenetrabilitatem perfici materiam acciden Ialiis r ι adeoque impenetrabilitatem . non '

SEARCH

MENU NAVIGATION