장음표시 사용
271쪽
M.taph. Libινα .satis improbabiliter dicerentur in specialara orire consistere propter id anu, quod ab
D. contrarietate , o Buensonassiualitatu π.CTera citialitatum contrarietatem illud du.hildux , utrum ea ab ipsa qualitatum na.' A inet, subjecti incapacitate oria-': huisu, quareta sit elusinodi oppositio. z irrisio m illud , ut videatur,
nixae quibus nasci oppositionο eotesc si ' r, M. eum communissimo
272쪽
pellerentur. Dices. Si oppositio esset ex Batuta qualita, tum, non solis se a subiecto extruderent qua . litates in stada intenso, vertim etiam ausis; . quilibet enim gradus utpote homogeneus cunis reliquis, adeoque participans naturam, &tionem totius, habet co sequenter' eandem cum contraria qualitate oppositionem. hocasiatem est falsum ι qualitates enim contrariae --
statibus temissisisse mutuo ineodem sibin
compatiuntur tuo contrarietas non es ex na, tirea, sed ex intensione malitatum , adeoque ex mera limitationestam . 3 t
Resp. quemli 3 et u cuilibet contrariae qualitatis opponi in imo, in quo fomitialiter conuuit cimtrarietas qualitatum, quae
oatae sunt se ab eodem subiecto invicem pellere proportionaliter , ut duae quantitates ab eodem loco . Sed ut hane aptitudinem sequatur actualis expulsio, requiritur tanquam conditio, ut sit expleta gradualis latitudo contrariae qualitatis in subiecto ι tunc enim quilibet vel minimus gradus qualitatis ab agente introductus expellit actu de contraria. qua litate, quantum de sua Indueitur. Simila quid tontingit in activitate qualitatis, quae quidem essentialiter est operativa, sed non est essentia. liter operans s ad hoc enim requirit, ut par. sum careat eo gradu intensionis, quem l psa M.
Deinde contrarietas ista qualitatum n tu Ialium tanta est , quae naturaliter superari non potest, potest tamen divinitus. Ratio primLest ab experientia, quae est alterum a ratione in/strumentum, quo omnia dogmata inveni v tur, ut recthai et Galenus. Nunquam enisnexperimur idem Silvinum . simine calidum , i
273쪽
δε summesrigidum , sed quantum aequirit de
vina tantam amittit eo ipse de oppilata qua41itate gnum ergo in-posse qualitate eius. modi se mutuo compati in eodem uitae . R. reo semodi est , quia ἐκ duplisi qualitate eon traria posita in e-em subieri aliam -andisae ε Mus antensissimos non sequitisimpossibile.
liniscet Enon in contrarietate. kd hi eontra. metioliasuperata ,a. de eodem orificata eon. sistit. Deus autem potest omnia ,quaecontradi. .ctionem non implicarit.
. a. Dims. Calor tacit is, quaacalidum, ade metiore frigidum . quare fi idemisit frigidum. ες - - , Sed conuarest tum quia instantia. probat incompossibilitarem qualit . tum etiam secundum Minas remissos, imo reprobat incompossibiloqviduiues etiam dispara.
a , cum rix eodem Mis albedo habeat re QNu m non dulae . tum quia calor nem M. bellisti liter istere subiectum non frigidum , sed hoc habet negatio rigoris conisquens natuisaeali hex positionem talotis , auaeque paren- a
Deo miraculose impediri habet totum calor . non serere frieidum , sed militer albedo M. . bet non facere duke, nee proinde non potium
Quod attinet deinde ad: inrensionem, eom. munissi a est omnium. Peripateticolum tuos Aristotele sententia, solam qualitatem intenis: di posse, quamvis non omnem. Hoc serun- cnim dicoptopter Thomistariun, plueti in ae. ex Nostris sententiam statuentium intellectum, di voluntatem potentias accidentales malitis ab anima distinctas, incapaces tamen intensio. nis , ac remissionis. Primum prob. quia neque sibillantia, aequequantitas, neque alius qui . Vis modus per se loquendo intentionem , ac remissim risastidiit. ergo sola qualitas inten. diuis, ae remissibilis est. antee. pro, primo
quia substantisti. ec quidem nec potest
274쪽
II. Caput V. Abui substantiae completae , nec materiae primae intentio 4 ipsa enim subiectam non respiciatu re aliunde non possunt invicem uniri penetra. tive, cum de lux sua cuique quantitas , quae est impenetrabilitas. Rursus , nec porus uni plures tormae substantiales solo numero diis stinctae maturaliter poni in eadem materia, ut in pissicis probavi ex eo , quia vel suprissuerent , Vel repugnarent. cum enim quaelibet wrma suum exigat temperamentum , si duae ' in 'eadem materiae , vel duo ibi euent temperamenta i alque itates ponerentur in eadem materia ultIa naa turalem mensuram e vel esset in materia uΑnum . temperamentum ἡ & sie tantum laceret una, quantum duae λrmae substantiales . adeoque alterutra superflueret . De quantiis .tate res etiam est manifesta , quia eius sor.
in alis effectus , qui est excludere omnem pintentiam naturalem penetrativam, consistit in indivisibili, adeoque multiplicati, dc intendi non potest in eadem parte subiecti. Idem dic dereliquis modis; quamquam per accidens ratione termini modus aliquis, actio nimirum . repasso capax quodammodo sit intensionis i sicuti enim qualitas, ita&actio productiva, &unio inhae liva qualitatis multiplicatur in eadem parte subiecti. Hoc autem actio, & unio non habent pet se, sed ratione termini : Sc raer. sum intensionein non iaciunt , quia intensio est
inter homogenea saetio autem , unio an ius
gradus specie differt ab actione, bc unione ab
275쪽
Uistere substantiam immaterialem ine impletam satis constat ex dictis in physieis . ubi animae nostiae spiritualis existentia & Fi- .di ratione naturali probata est . quare tota . . ais praesens devolvitur ad substantiam immale Fialem completam, quales sunt Angeli et quos algidelexi stete Fides latis docet: sed utra aliqua 'turalis ratio idipsum convineat , dissimitas. Pro nam brevitex praecipuas, quae solent circiamArri, ut examinem , quantum in singu. iis sit momenti ad eiusm' di veritatem suaden ' dam , aut, quod nonnullis videtur, etiam dei
Prima ratio ducitur ex motu Caelorum qui a propria ipserum sorma esse non intest, ut pro rivi in physicis et nec potest eue ab animabus separatis, quia nec ab iis ante unionem cum corpore s cum non possint naturaliter errari tra eorpus s nec post, quia antequam separarentur, Caeli jam movebantur: nec demum p . est esse talis motus a Deo, quia causa. Primaton agit, ni si per secunda . Restat ergo, ut tam Iis motus sit ab intestisentiis. ε
sed nihil probantq- saei li negotio is motustrabui 'eo test jina lilosopho ii, siet.tunc
autem caulam miniani dicimus agere non p se sed per seeundam, cum aliuno supponimus adesse secundam, in quam commode refundi. actio potest. Rursus ab actione experimentali
Ier nota arguimus sepe existentiam musae s
276쪽
eundae , eum illa actio speciali titulo proportio. 'his , proprietatis, similitudinis, vel umilis conunexionis causam secundam exigit. at in re praea senti nihil tale appatet squae enim in motuli ad Angelum specialis proportio, Ni exigentiaὶ Postremo ut Caeli causam productricem in
Angelo non quaerimus, ita nec gubernatricem , ac motricem . Cum enim in motibus sistendum
sit in primo Motore immobili, ad quem motus omnes resolvantur , proindξ est, si in eo sistatux aut in hoc, aut in illo. Nullum ergo inconveniens est, si motus Caeli Deo immediath adscribatur. st Altera ratio derivatur ex energumenis, Μa. gorumque incantationibus, per quas experimur
plura fieri mirabilia & supra virtutem humanam, & praeter divinam, quae se i licet admiracula falsa in odium , contemptumq; Deita tis patrata extendere se non potest: huiusmodi autem multa facta legimus a Magis contra Mo sen, & plura facienda adversus Ecclesiam ab Antichristo. Restat ergo, ut haec probent subastantiae immaterialis completae existentiam.
Sed cur iita tribui non poterunt animabus da.mnatis, quae ex Dei permissione pactum cum Magis ineant,& mirabiles effectus operentur ZNon potest , inquiunt, anima separata estectus eiusmodi operari ex duplici ratione . i. quia fit ales estectus corpori alligata operari non potest, multo minus potest ab eo seiunctas. alitex corpus impediret animae virtutem ἱ adeoque unio cum corpore noxia esset animae, dc per consequens violenta . z. quia per Magorun incantationes scimus dicto citius eorpora ad spatium valde dissitum transferri r hoc autem anima non potest s si enim ita nec in vet, nec movere potest corpus, cui est phy sice unita, oc per consequens intim applicata cum tota sua virtute motiva s quanto minus movere sic potest aliud corpus , cui
277쪽
Σι8 Metaph. Libὸν II. tam persem virtutem sitam non applicat φ . Verum quamvis isthaee prob&biliter dicantur , adhuc tamen ecticaciter non urgent. ad 1.
enim respondetur, quod licet corpus impediat vim an imae corporis alieni locomotivam, non ideo unio cum corpore est illi absolute vioIen-.ta ό quia per unionem habet, ut possit exercere vini sensitivam c quam exercere extra cor Pus. non potest di ex ea. comparare sibi rerum con-gnitiones : qui est proprius modus intelligendi
animae rationalis , adeoque illud detrimentum virtutis motivae compensatur a commodo IOn .ge maiori virtutis cognoscitivae. Ad a. potest dini aenimae vires locomotivas per unionem
eum corpore limitis i. quia simu Idebet corpus. viviscare. certum est autem, quod qui plura. sinul efficit, minorem rem ad singula vim adhibet . Non ergo est ex desectu applicaIionis ,.
quod corpus coniunctum non Ita celeriter mO 'vet, sed ex defecta virtutis ad alias Operationes distractae, ac proinde- minoratae . Accedit si quod motum corporis coniuncti anima per se sola non essicit , sed medio organo, & opera, rione vitali, ad quam spiritibus est opus, ac ne is ἱ adeoque lan Ium potest ipsa, quantum isti et quia universim santum potest causa per instrumentum, quantum potest ipsum instrumentum per se. At separata impellit , movetque per se:
quatri vim non habere non recte colligitur ex eo , quod illam non elercet in corpore ; adeo que essicacius multo movere poterit separata quam coniuncta. . Postremo quamvis conce. dam, unam animam non posse tanta celeritate corpus movere, non tamen ex hoc fit, non posse, si multae simul animae coniungantum Tettia ratio descendit ex necessitate morali antecedenti, quam habet Deus adoptimum rquod sanh si versim est , non aliud superest ad
Angeli existentiam concludendam ,. quam Q. decore, sine eo uni versum non esse optimum,.
278쪽
id autem probaturiquia optimum universum. incitiait maniseste pitinum, de nobilissimum nodum substantiae spiritualia e impletae 3 eum enim hauiseindi stadus sit pellactio consistetis in indivisibili, di optimum universura ius mo--, omnes xsectione, includat cin iisenim, in quibus est progredi in infinitum, optimum i telligi non potesti vim sequens est , ut ictum
etiam gradum involvat. Hais satio emeaa esset 3 si neressitas Dei a tecedens ad omimum efficaciter probaretur . Sed quia inac dubitant valdὲ multi, magniqι ais hores, nee praesens Ioeus ei sententi aediscu. etiendae est aptus , ab ista equidem ratisne tum
.pugnanda, tim impugnanda supersedeo , Inuindleo, eam finem I dato , quod sit es eam intra laneam Mius pria bilitatis. γQuarta ratio fic habo. Deus universii creavit ad tisi glaeiam ,de manifestationem: a que hic finis , ut delueaon eue essentialem ,est ceri. connaturalis, adeqque praestimendus. At eAngeli existentia talis maniω tio cienter inon habetur a non enim si messis , hin homo , cui per amiversi coalionem se veII et Deus manifestare. Homo autem , qui non eo. gookil nisi dependenter . sensibus, adeoque multam diminutis, ic persecte, non potestoni versum comprehendere, adeoque non 'isit finia. is manifestiadi ii mo intentum n n
- Sed ruit Me ptobatio ex eo, quia non abstingvit inter id, quod est ,aut potest esse homini debitam jure physico creauisais, se id quod'st , aut potest esse issi de tum daremὀ-xali. meritorum. Concino viquid ' comm
esse homini debitam ex ptimo jure t nego men . --- εὐ- Itam ex seeundo a Certe sit -- Deus inpurae naturae statis condidisset, ad γε ramuralem sui cogniti
279쪽
2 4o Metaph. Liber II. nem in praemium felicitatis obtinendae per meis 'tita illi proposuisset, comprehensio universi ad hominem non ut in via, sed ut in termino Lonstitutum pertineret fi quatenus per illam comprehensionem Deum ipsum abstractiv*- .gnosceret, ac modo naturaliter possibili pel f ctissimo possitisset . Uod autem nomo de facto sit ad alitorem finem ordinatus, quam ad natu
ratem universi comprehensionem , est ultra iationem naturalem,quam unam hic inquirimus .
Quinta ratio solet peti ab exigentia praesentis universi relate ad sui comprehensionem ὀ qui sisilicet unumquodque obiectum naturaliten exigit exerere vixes sitas intentionales, quanν tum potest; aliter frustra vires illas a natura accepisset . at quodlibet obiectum habet vires obiectivas sufficientes ad sui comprehensionem. Ergo exigit istas exerere. Sed non potest exe- aere relath ad intellectum humanum, qui non est universi comprehensivus. ergo exigit inteI-
r Haec etiam ratio videtur solvi ex modo di.ctis; quia licet intellectus humanus coniunctus Cum corpore non sit capax recipiendi ab universo impressionem comprehensivam 3 est la. meia capax, ut eam recipiat separatus, ad quam scilicet se per merita naturalia disponere iussicienter ita potest , ut conititutus deinde in sua naturali selieitate per universi comprehensionem , eiusdem etiam expleat exigentiam , Sed ista solutiomon videtur recte procederes qui fice xpletivum nathralis exigentiae statuitur de pendens a merito , adeoque a libertate rationalis creaturae: quis autem hoe dicat, nisi qui simul velit asserere, a libertate eiusdem pen dere, quod ignis calefaciat, quod aqua hume.ctet , dic. Potest igitur melius responderi I. quod sor. assecomprehensio universi debetur animae se paratae iure etiam physico creationis . Neque
280쪽
III. Caput L 24 Ivero hine fit debeti illi eodem jure naturalem
felicitatem, Quae scilicet non in cognitione, sed in amore conlistit, ut in Ethicis probatum est. Σ. Si haec responsio non placet, nega uni Ver, sum sui comprehensionem exigere, ut exigit ignis calorem. cognitio enim non est persectio
obiecti, sed potentiae cognoscitivae : exigentia ergo naturalis, quae est ad sui persectio nem,nulla est in universo ad coptehensionem, sui. Rursus quamvis causa etiam efficiens exigas producere effectum suum in alio, id tame
non exigit simpliciter, sed solum, dum est completa, & suificienter applicata. quare si
Deus ex omnibus creaturis solum ignem pro duxisset, nullum esset in hoc miraculum, quod ignis non comburat ex defectu itia tetiae s aliter
miraculum de facto esset, si Sol, qui probabiliter est igneus nihil in Caelo reperiat , quQd
comburaI: rursus miraculum esset, quod mul
ta sint in Caelo visibilia, vel audibilia, quae t , men , quod sint tam longe dissita , nec videri a
nobis pol sunt, nec audiri. Idem dic de unive Iso, quod sui comprehensionem non exigit, nisi iacta suppositione potentiae comprehensivae, sed hanc suppositionem absolute non existit. Ultima demum ratio desumitur ex Dei novcessitate ad optimum non antecedenti, sed consequenti s quamvis enim Deus non sit antece. demer nece uitatus ad optimum , constat tamen. quod semper facit optimum . Sicuti ergo ex eo squod ignis semper apud nos comburit, argui mus, quod ubique etiam comburit, di in posse
rum etiam eodem modo comburet s. ath qui
in iis, quae scimus, Deum semper optimum. iecisse scimus , recte concludere possumus soptimum fecisse in praecipuo suo opere, unuverso scilicet condendo ; quod quia optimum non est sine optimo graὸu substantiae immate. rialis completae, hanc etiam condidisse dicendidum est.