Philosophia peripatetica tomis quatuor comprehensa, authore Jo. Baptista de Benedictis e Societate Jesu. Tomus primus quartus Metaphysica

발행: 1723년

분량: 489페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

minos , eam e*perit . tanto magis., quo duum quaeritur, utrum evidentia iit , re ipsa quaeritur, utrum appareat s hoc enim est, pro positionem esse per se notam , ita nobis appare-xe, ut ex praecisa terminorum intelligentia se, suamque veritatem intellectui manifestet. At que hςc probatio essicacior mulio videtur, quam quae ducitur ex eo, quod multi negarunt Dei existentiam . propositio enim per se nota nega. xi potest a non penetrantibus terminos: quales

potuerunt esse Athei. Sed fieri non pinest, ut

3 propositio per se nota ab omnibus, aut fere omnibus neget ut est e per se nota. neque enim potest dici, quod omnes, aut fere omnes termiis nos non penetraverint; praesertim cum ii, qui

id negant sint prima Theologiae .cholasticae

capita. Prob. I. ratione, quam insinuat Scotus in I. ideo aliter. De subiecto habente no tionem composivim non potest innotescere exi stentia, nisi innotescat compossibilitas rationum subiectum componentium . Hoc sane evidens est; quia non potest innotescere existentia, demin non innotescit possibilitas; quae in

persectionum , praedicatorumque rei convenientia, di compossibilitate consistit. Atqui Deus non habet apud nos pro hoc flatu concertu simplicem, sed compositu na ex pluribus

rationibus . Hoc etiam est certum , cum enim Deum non cognoscamus, nisi ex praedicatis, 3c perfectionibus, quas videmus in creaturis, se inbper sumimus rationem aliquam communem Deo, dc creaturis, ut rationem entis, substan.

tiae, intellectivi, dcc. cui addimus aliam ratio nem Dei a creaturis distinctivam , &hinc vel positivam relativam r.ut eum ipsum dicimus Primam omnium eontingentium causam; vel

Positivam absolutam : ut cum ipsum dicimus intelligentem per suam substantiam ς vel nega tivam s ut cum ab ipso removemus jm persectio

312쪽

nexrn etiaturis repertaS, eumque nominamum

infinitum, immensum ,& ExhiSconsequens, est, non posse de Deo per se existentiam inno

tescere, nisi per se innotescat talium perfectioianum compossibilitas. Atqui ei uisiodi compos sibilitas non potest per se innotescere cum enim praedicatum commune Deo, dc creaturis, quia unum potest perfecte a nobis cognosci re. periatur sine praedicato Dei propulo,. non potest eertificare de compossibilitare sui cum tali praedicato. Rursus praedicatum Dei proprium ciam valde imperfecte nobis innotestat, & non. nisi per ereaturas ipsas, in quibus non reperi. Ux a nec poterit antellectum nostrum reddere omKi no certum de fili compossibilitate eum sis dicato Go communi Dices V illud est per se notum, quod D. negat fibi in herminis contradicit . atqui pereeptis terminis, nemo potest negare Deum esse. quin sibi contradi t. ergo Deum esse est per sonotum. Min. prob. nomine Dei venit ens necessario existens : ens, quo melius fingi nompotest: ipsa essentix verita is . at primo qui negat ens, quod habet existentiae necessitatem. existeres evidenter loquitur pugnantia; quod

enim n nexistit, aut continge rael, , Rutimώ

possibile r ex his autem utrumlibet repugnaventi neeessatio. Rutfir existens minus est non, existente. Si ergo ens, quo melius fingi nota potest, non existit, jam non est ens, quo mylius fingi non potest Postremo qήui negat exim

flere veritatem, hoe ipsum esse verum enunciar, non exi stere sti licet vel itatem , adeoque assiis. mat simul, & negat exist naram veritatis. Nego minorem ad euiuia imam,dciscui

dam probatiotim lico, conrradictronem esse, si neget di Existentifida lis notionibus summi ut possibilibu, F sed ea, notiones ab Atheon 1 munt ne utros lG, adeoque nulla est iaterminis contradictio. exempl9t habeata. 43

313쪽

-taph. Liber III. aliis prop'stionibus. Creatura neragari. on texistis e Creatura qua melius nihiι singi potest, exsit: quas propositiones nemo astruet C se notas, non ex alia ratione, nisivia itabiectis sumuntur praedicata incompossibilias adeoque propositiones sunt de subiectis non tipponentibus. Idem planh Atheus assumit de

subiectis propositionum in argumen O relat xum. Sed de hac re magis ex professo agam cap. seqv. tertia probatio nullam habet difficulta. teni ; qui enim negat Deum sub conceptu v ζ x itatis exi stere, non negat omnem omnino veritatem existere , sed illam solam obiecti vam Veritatem , quae si esset, prima esset, Asquama veritas, omnesque alias veritnes ob e .ctisas sermaliter, aut eminenter in is

durians.

Iam vero quamvis Deum esse perse nobis i

notescere non possit , potes tamen evidentis per demonstrationem scari. Η Iam est certum, ut sententia , quam tuetur Rabi Moy . ses apud D. Thom. D. io. de Ver. art. 2. & Pe trus de Aliaco apud Suar.in Meddisp. 29.sect. 2.E D. Thoma dicatux manifeste falsa, a Theolo gis apud suarium id approbantem damnetur ut erronea, dc quidem praeter Patres unanimiter testantes naturaIem esse Dei cognitionem, Sap.ra. habetur: A magnitudine necisi, o erea. tura osci iιιν poterit Creator eorum videri. deri autem non dicuntur, nisi quae perspi , Ima sunt, de manifesta. Et ad Roman. i. d

navim s Dei, manifestum est in illis. Deus eniminis manis avit, invisellia enim qsius per ea,vafactassunt, intellecta emisitiuntur. Ratio etiam id ostendit i. quia non potest natura defi cere in necessariis. sed ii Dei evidens cognitios ei th parabilis cuique non esset, natura dem

eret. in maxime necessario, ad vitae enim hoe

nestatem . ae felicitatem sine Dei cognitione mireatri non potest.

314쪽

Praeterea omnis creatura, quae Dei este δε-ctus, adeoque cum Deo essentialiter connexa,

nata est & se, & Deum intellectui manifestate: imo vero ad hunc ipsum finem per suam naturam ordinatur . ex quo sic arguo: illud est demonstrabile , ad quod cognoscendum datur medium saltem a posteriori connexum, eius que naturaliter manifestativum . Ied ad Deum cognoscendum omnia ereata sunt eiusmodi meis dia. ergo Deus, eiusque existentia demonstra bilis est . . . Demonstrabilis autem Deus est a posteriori, dc per effectum, non a priori, di per causam . Nam neque per musam physicam , neque pex causam metaphysicam . non per physicam squia primae causae nulla esse potest realis causa. non per metaphysicam. s. quia existentia cla

ditur in prima Dei notione, juxta illud Exo, di: Egosum, quisum . prima autem rei notio non potest per aliam priorem probari ra. quia vel ratio divina, quae prior methaphrsice esset existenti intelligeretur actu , de

exercith Deo competere, vel non . Si primum, dam intelligeretur in Deo existentia ante existentiam; hoe enim est existere, habere praedicata exercite convenientia . Si secundum stam non potest per eam probari existentia Dei; quia impossibile est, praedicatum posterius actu competere, & exercite subiecto ex vi praedicati prioris praescindentis ab hoc , quod actu, reexercite competat, vel non competat. Sic quia rationalitas non certificat intellectum , quod actu homini conveniat, non potest risibili. atem probare , ut achi homini convenien

tem.

315쪽

existemia a nonnullis probauur.

O Ptimae causae, qualem in praesenti ago,

obest saepe non parum probatio mala. pre lium exit operi, . si rericiam prius. quae ine caciter Deum probant, rationes: tumeas prinferam, quae vere demonstrant. Prima ratio inefficax est, quam assert de suo Cattesius tum p. 3 .princip. philos nu. IS. tum in Meditat. r. quamquam post multa hinc'inde Wbiecta, desoluta dupliciter proponit Geome' trico, tu a it, more d ispositam. - Primo sie. Idem est disere a iquid in rei alie-

ux natura, . e conceptu e-tinari , ae dicere imsum de ea re esse verum . Atqui existentia nue via in Dei eonceptu continetur . evo veνum es D/um existe ε. -

Secundo sic . Realitas objectiva ostilibet ex nostris ideis requirit causam , in qua eadem ipsa νωIιtas non tantum obiective , sed formaliter

- eminenter eontineatur. habemus autem ideam

Dei, hujusque idea realitas ob ectiυa nas form--ἐiter , nas eminenter in nobis eontinetur , nec in .llo alio praterquam an fomo potest eontineri ιεrgo hae idea Dei, qua in nobis est, requirit Deum pro causa, Deusque yoinde existit. Sed primus modus; proponendi rationem Cartesianam desumptam ab idea coincidit, aut coincidere debet, ut aliqua sit, eum ratione probante Deum eli e ex notione optimi mox reaicienda. Dico igitur , hane appellari a Car aesio demonstrationem , quia non distinguit inter definitionem quid nominis , di quid rei. Vm esse ens necessarib existens admittitur ab Atheo, ut definitio quid nominis: negat ta men Atheus efferem, cui illa definitio con V

316쪽

L Caput αἰ s, alat. dum ergo dicitur in maiore irim sui ea .ri, sensus esse debet, vera sit, quod, dum est res, de cuius notione est praedicatum A; evidens est, illi acta competere praedica'

tum A. . Ex quo id unum conseqgens est, fodsi ruus est . necessatio est: at non concluditux absoluth Deum isse s quia potest concipi subie ictum, in cuius notione invoIvatur existentia , di illud tamen essa chimaericum s ut videre est. hoc termino, , . per avi--Mec in hoc alio, Creatura omn- p rfectionem

Alter modus probandi Deum minus adhuc concludit. Realitas enim obiectiv ideae vexstat ipx0 emitate cognitionis , quam de Reo eoncipimus , vel stαt pro obiecto ipso, itim rum i o , non secundum s tum quia Deus non requirit causem, in qua contineatur ι tum quia. sic in minore dum assumitur realitas obiectiv ideae divinae, assumitur Deus, eoque committitur fallacia peritionis principii . non priamum , quia tot2 persectio conceptus simplicis quam de Deo pro hoc statu iurmamus, , cum is non sit immediate a Deo , ut ab obiecto . est a creaturis, quibus mediis Dei notionem

Deinde peto , utrum idea, de qua loquitur

Cartesius, sit meth apprehen fiva , an judicativa Si loquitur de apprehensi va, argumentum probat, nullam esse conceptum simplicem chi maericum sit enim conceptus substantiae supernaturalis, infiniti elausi, &c. jam dei reali tale obiectiva eiusmodi conceptus formari po' test idem argumentum, eaque concladi possi bilis. Si vero loquitat de judicativa , negabit Atheus esse realitatem obiectivam huic corres

pondentem s hanc enim assumere est assum re tale judicium esse verum s. non potest a

rem id stiluini abeo, qui hoc ipium vult de

317쪽

Metaph. tibare IIL . Quod autem addit alibi Cathesius quodevin queelath, de distincth percipimus , non potest

non esse ut percipimus; Deum autem Mare, didistincte pereipimus ut ens necessarium. erg Deus verε est ens necessarium nihil v Iet s maior enim est evidenter fari , si I quatur de simplici perceptione , qua nobis ire notescit etiam chimaera. Si vero loquatur de perceptione composita, vera est; quia hoc past, cto nobis innotescunt principia. Sed falsa est in hoc sensu minor , sic enim hare propositio, Deus est , esset propositio per se nota: quod nee vult ipse Cattesius , dum eam demonstraxe

contendit . .

Altera ratio inessicax qua utitur P. Antonius Perea, allique Recentiores pin ipsum , ita se habet. Nullum bonum est chimaera. iad enaearens omni defectu est bonum. ergo ens carens omni desectu non est chimaera. ergo est possibile, ergo necessatio existens. ultima haeceonsequentia est evidens , quia inter caeteras

persectiones illi enti eonvenientes est necessitas existendi. Maior item est evidens; quis

enim nisi stultus chimaeram bonis annumeret Min. Miam videtur in suis tetminis nota, quia ut defectus est malus, sic bona est eius carentia.' Aliter sic proponitur argumentum , quod potest etiam probate minorem primi. Nulla res est imperfecta, quia non est chimaera. Sed omnis res est imperiecta , quia non pervenit

ad carentiana omnis desectus . ergo eatenti stomnis defectus non est chimaera . ergo ut prius.

CQni. ex conceptu persectionis simpliciter amplicis, quae scilicet in sua ratione formali imperfectionem non involvit. Persectio huius. modi nec potest ipsa esse impossibilis , nec γ' test esse incompos ibilis eum aliis similibus per lectionibus; utrumque enim dicit imperfectio R- , quam excludit a suo conceptu perse

318쪽

ctio simpliciter simplex. ergo possibile est ens, in quo omnes eiusmodi persectionea sint eoad

natae.

Si hoc argumentum demonstrat existenti alia Dei demoniitat pariter existentiam Trinitatis . quam tamen omnes Theologi negant demo strabilem naturaliter . pro eo Onim termino Ens earens omni defectu, sume hunc alium . Trinitas earens omni defectus &sic arguer m Ium bonum, chimara e sed Trinitas carnis

omni desectis est bona. ergo non est chimara sarioque est possibiιis. .in etiam demonstrabis

existentiam cisternitatis Personarum in Deo. assumendo hunc alium terminum , Atuaternitar carens omni defectu: dc procedendo, ut pro cedit argumentum . quod si istae demonstra. tiones non sunt , sed sophismata , sophis. ma erit, non demonstratio argumentum Pe.

Ditecta tesponsio saeith ostendit; in argu

mento esse petitionem prinei pii, qualem pro bavi esse in argumento Careeui. aut enim ens carens omni defactu sumitur in minore secundum significationem, & secundam quid vocisratque ita vera est minor s sed nihil concluditur; quia solum fit sensus, quod in explieito conceptu importato per eas voces nihil habetur, ouod non sit bonum, praescindendo, utrum ut, nec M res, cui talis conceptus re ipsaeon. Veniat. aut os earens omni defectu sumitur secundum suppositionem , & secundum quid rei ; atque ita falsa est per Atheum minor, ut pote de subiecto non supponente; imo involvente non quidem in actu signato, sed exercito repugnantiam. Ad alterum modum proponendi negatue minor. & si urgeas , petendo , Eutres sit im persecta s respondet Atheus; quia deest illi persectio reperta in altero ente eteato perfectiori

re quia in his est progredi in infinitum, nullumin

319쪽

Ad eons similiter respondetur ab Atheo . quod inonceptus per dictu is exelrudentis omis.nem imperiectionem datvrs ἱ--ob. .stra, non alitem nulla res quia cum resomno. ab eo sipponatur civit ingens,& mala, omnis supponitur. imperfecta ψ i adeoque omnis per .sectio supponitur re ipsa imperfecta. fit ergoatansitus a significatione adduppostionem, a luid nominis ad quid rei, ab actu signato ad axercitum, a putat ilectione sumpta praecia. ad eandem sumptam exclusive -

laxissentia demonstratur a posteriori .HAEc una jam superest via, ut Deum esse

demonstretus, demo stratione non pro .pter quid, sed ma. Et quidem hanc unam re- oam esse ψ argumento est , quod no. aliam in Thomas, veteresque Theologi ingressi sunt. Prima igitur, eademque evidentissima de . nonstratio habetur .ex contingentia effectuum Creatorum; unde eo Iuditur existentia entis non creati, nec contingentis . dantur enim in inatura contingentes effectus , qui ita nunc. sunt, ut antea non fuerint: ut est cuique eviis dens, non selum physice in erictibus extra se, sed piusquam physice inmunitionibus, do ele.ctionibus, quas de novo experitur in se. ergo ..est in natura ens ab ipsis disti nctum , cuius vir tute ponantur. confest evidens primo abim Petu. naturali, quo, dum videmus effectum ae novo positum, inquirimusvausam ab eo con 'tradistinctam s nec acquiescimus reponenti Pro causa effectus emum ipsum. 2. quia eyi Menter non cohaerentaseitas, &contingentia scapite sequenti constabit, ubi ex astitate

a, s omnes

320쪽

inmnes divinae persectiones demonstrative lio feremur. Pergo, aut eausa talis essectus ipse quoque est contingens, aut necessaria Sine cessaris , habeo Deum, ens scilieet necessarium nec contingens. neo creatum. Si contingens, apta quoque eget caesa distincta. vel ergo ibi aux in infinitum, aut devenietur ad duas ea sis se mutuo causantes, aut dabitur causa n cessatia , & incausata . at prima duo membra asseri sine contradittione non possunto ergo ut Timum est verum, ocasserendum . prob. prima Pars subsumptae . procetas enim infinitus ita :cau sis per se schordinatis, h. e. per se necessariis ad effectus cuiusque productionem repugnat.

quia Pro uno ente necessario ab Atheis exeluso, eneritur admittere infinita entia neeessalia

suboxdinaia. da enim , quod illae cauta non necessariae sint , sed contingesties , jam possunt omnes non rutilia. da iterum, quod non fue

. xinis jam impossibile est, quod luerint; quia

nec potuerunt esse sine causa, di ultra, omnes non est pex Atheum causa. Altera pars eius

subsumetae demonstrata est in physicis , ubi de impossibilitate mutuae prioritatis in cau.

Accedit, quod etiam admisso progressu in infinitum in producentibus, de productis, vis

argumenti non minuitur , sed roboratur. Sie enim arguo . quilibet effectus contingens est sibi omnino infusiciens adessendum. ergo si in infinitum multiplicentur similes effectus , non minuitur , sed augetur in sufficietitia . conseq. est evidens; insufficientia enim addita insufficientis& non potest secere sussicientiam,& auget insufficientiam . sie paupertas addita

paupertati, & ignorantia ignorantiae, auget Paupertatem,& ignorantiam; nee potest face re vel diuuiasy vel sapientiam . atqui ratione

insessicientiae, quam habent singuli effectus, indigent causa adaequale distincta. ergo nomi

si potest

SEARCH

MENU NAVIGATION