장음표시 사용
341쪽
suae in creaturis pure spiritualibus reperitur 4 emaliter pertinet ad intellectum , & volun. latςm . ergo idem dicendum in Deo summa immateriali. antee. Prob. si potentia in his M.fectiva non esset Brmaliter intellectualis , An. gelus non esset entitas pure intellectualis, sea
Nego antee. quod est manifesth falsum quia
potentiae formati ter distinguunt ut per acius cum ergo intellectus , & voluntas sermalem habeant distinctionem ex distinistione intellς. et ionis , & amoris, per ordinem ad quos actus concipiuntur , dc definiuntur , consequens est, ut, cum motus localis sit actus omnino distin, rius ab intellectione, &amore, formaliter sit distincta ab intellectu , & voluntate locom .. huius definitionem,
nisi plane inept , intrudat potentias rationa. Ies ' ad probationem antecedentis . dico non violari puritatem intellectualitatis Angelicae per Naedicatum commune spiritu idccorpori. ut violatur per communionem corporeae pro prietatis . atqui localis motus non est corporis, sed entis finiti qua talis proprietas. ergo non iolat rationem puri spiritus. Accedit , quod motus Angelicus eum sit plane indivisibilis id, jecti vh, est consequenter spiritualis . quare potest esse proprius exeaturae omnino immatemrialis, quae licet debeat esse intellectualis, non
tamen quoad omnes. operationes, ut est evidens in voluntate,i cuius operationes sermalirier cognoscitivae non sunt, sequuntur tamen
per se operationem cognoscitivam satque ita est etiam motus Angeli ab intrinseco . Ut enim. inanimali, ita & in Angelo locoinotiva nume. tanda est inter vitales potentias,qui appetitum, adeoque di cognitionem sequuntur.
342쪽
An sit in Destpotentia ad praeerisum.
Prisquea x. . in . p. disp. Ios. censet t-ν tum praesens dissidium ad voces pertine. xe ; sed aliis merito videtur lis esse de re . quod sene manifeste constabit, comparando divinam 'volentiam cum effectu suo subtripliei temporisci issetentia constituto, praeteriti scilicet prae sentis, & futuri. Et primo quidem de his omonibus indiseriminatim illud est verum, & evidenter verum, non dari in Deo potentiam ad effectum non Ponendum ex suppositione, quod, sit positum, uve de praesenti, sive de praeterito, sive de futuro. quare nec quod est, potest non esse, si est: nee quod fuit potest non fuisse, si suit: nee quod erit . potest non sole, si erit. Ratio est non alia a veritate primi principii, quia sic res esset ,& noo est et, fuisset,
di non fuisset, foret, oc non Hret . . a
Hinc sequitur, non dari in his potentiam ad transitam, εe mutationem, quasi vero in eo instanti, in quo est, Rossit res transire abesse ad non esse; si enim sic transitet, esset in eodem instanti, &non esset. Ex quo eodem capite non potest transire ab esse futuro in i stanti erastino ad non esse futurum in eodem instanti: nee potest transire ab esse praeterito iis instanti hesterno ad non esse praeteritum in . illo ipso instanti; si enim transit, supponitur fore, di suisse in certo inst nti aliter nota habetur terminus a quo, qui est de mutationis conceptu supposito autem, quod erit, vel sui non potest non fore, vel suisse, adeoque non ' potest transice ad non tare, vel non fuisse. Est tamen in Deo potentia antridens, ursquod producit,non producat:quae tentia non
est dominativa in esse rei ex suppositione, quod
343쪽
quod sit, sed in ipsam suppositionem, quatenus potestantindenter sacere, ut es min sit, non servando , sed tollendo suppositionem. Hane
te ad sAurum s potest enim facere, ut Anti. irisso di, qui tuo do denominatur futurus non sit futurus, tollendo suppositionem. Bentiae Antistatristi in tempore futuro. Iam vero quaeritur, utrum haec eadem potestas conveniat Deoeelate ad praeteritum, ut, quemadmmodum potest antecedenter nunc essicere, ut
Anti Christus mon si futurus, pisi etiamnunc efficere. antecedenter, ut Adam non sit
praeteritus, tollendo utram suppositionem piae decretum praesens , quo determinet omnipo.
entiam hiam ,, ut ne Anti-Christum sit productura in tempore suturo, dine Adamum pro duxerit in temporepraeterito. . Ad h quaeinum communiter TheoIogi post
D. Thomam I. p. qu. as. art. q. respondent ne
gative; putant, enivi latam esse disparitatem quoad hoc intex praeteritum eta una parte, de Praesens, ae futurum ex alter . sed ista tamen. Qisparitas non est tam facilis, ut plerique pumeant 3 quod possem-ostendere asserendo, ac refellendo rationesi, quibus vulgo hujus sentet tiae irationi nituntur. Certe ratio , qua Pro. hat D. Thomas, Deum inon posse facere, ut fraetexi3a non sint .praeterita, .Probat, inire vise Mere; ut futum non sint futura , imo & ut plassent in non' sint praesentia . . argui tmiistac. Praetenturali non fuisse involvit, tuisse, di non fuisse. ergo' impossibile est prarieritum non suis . antec. p hau praeteritum enim est,
quod fuit; adeoque si praeteritum non fuit-ud fui .non tat, & per non sequens tauri nonsili.
Atquihocidem valeι insituros pariteretiim ex dem capite futurum non sore contradicti,nem inritvit .quamde involvit praesens non es
ablacn iadditum C testani, praeteritum s.ls.
344쪽
H. Caput II. cet non possapoliati praeteritiones similiter enim futurum spoliari futuritione non potest, nec praesens praesentialitate, ut paulo ante m etini, dum dixi, non posse in his haberi transi. tum: spoliatio autem transitum involvit squia nemo spoliari potest eo, quod nunquam habuit.
Hoc autem totum colluit sola distinctiones en .sus compositi, dc divisi . . Est igitur in contrarium c quatenus in contrariam magis inclinat, quamvis communem etiam defendat Aliminensis in I. d. art. 2. citatque pro se Gilbertum Porretanum, Altisi odorensem , di Doctores sui temporis A glicanos . hanc ipsam sententiam tuetur Corduisba apud Vaiquem citatum, sed non Alensis relatus ab eodem I. p. sum M. q. 2 Inembr.: I. art. q. ubi quamvis rem istam utrimque tractet, conmcludit tamen pro parte negativa, Gem, quo prateritum t non prateritum, esse ordinem irrm
Equidem censeo, dicendum cum prima, dccommuni sententia, non posse Deum facere, ut praeteritum non sit praetexitum, Θ non praeteritum sit praeteritum, non solum in sese sucomposito, ut est certum, sed neque diviso, quatenus in tempore sequenti non habet amplius potestatem in suppositionem praeteris
Hoc ut probem , ae dem disparis atem circa hoc inter praeteritum ex una parte, praesenS, deicturum ex altera,pono sequentes propositiones i. Propositio . Activitas alia est proxima. secunda, & expedita, inter quam ,& eflectum
nihil mediat ; qualis est potentia ignis passo
proportionato approxima x simul cum concur.
su Dei 'parato ad concurrendum et alia est acti Vlias prima, remota, & impedita, inter' quam , & essectum mediat impedimentum quod nisi auferatui , causa virtutem init gram retinens agere non pot*st et quali
345쪽
Metaph. Lib.ν III. potentia ignis a passo distantis . L. Propositio . Rursus activitas remota, de
impedita, alia est φxpedibilis, quae potest scit,
cet amittere impedinientum: alia inexpedibi. iis, quae impedimentum amittere non potest.
Notiones istae manifestae per se sunt.' g. Propositio . mod habet potentiatii rein motam inexpedibilem , dicitur simpliciter non habere potentiam. Ratio est clarasquia ha . het potentiam irreducibilem in actum : mistentia autem est simpliciter talis, quae sim.plicitet in actum suum reduci potest. Ex quo eatet, argumentum illud, quo probant aliquipotentiam in Deo ad praeteritum ex eo, quia retinet nunc totam suam virtutem, quam habebat, dum praereritum e t praesens , nihil prorsus valerea ut enim detur potentia simpli, citer ad essectum, non satis est activitas reminta, sed requiruntur ea omnia, quae potentiam expediunt, sive ea se teneant ex parte potentiae, ee dicuntur causae conditiones, sive se teneant ax parte effectus, ut sci licet effectus non possit esse nune, ut non potest esse nunc duratio M. serna, aut crastina . quare Potentia istarum durationum productiva relatὸ ad nunc praesens est essentialiter impedita. i4. Propositio . Nulla potentia physica est,
aut esse potest expedita, nisi ad praesens. Haec propositio est cardo praesentis difficultatis r mini tamen videtur certa, Potentia enim expedita dicit ut potentia immediata, h. e. inter quam, di effectum nihil mediat. atqui inter potentiam praesentem, εο effectum praetexitum, aut istutum mediat di stantia temporanea insup xabitis 1 potentia s quatenus haec neque potest
emere, ut existat nunc tempus hesternum, aut crastinum : neque stante tali distantia, potest agere; potentia enim physica nihil secit, nisi producendor producere autem est dare esset
in is adeoqile essicere sibi essectum praesen.
346쪽
II. caput II. rostem. ergo tota potentia causae physicae exeremtur unice circa essectum praesentem. Coni. a. potentia denominat extrinsech esse. praeteritum, auε futurum, non quia pro. ducit , sed qaia produxit, aut producet. ergo tota eius vis exercetur circa praesens. hinc ,
Philosopho in Logicis citato,ubi de suturis contingentibus, causa, di effectus dieuntur si.
mul tempore,quatenus effectus prisens requirit causam dumtaxat praesentem , futurus futuram, praeteritus prεteritam. quod ipsum patet ex dia scrimine inter causam intentionalem , & rea. lam si prior enim potest in non praesens rea.
litex : posterior in solam praesens non quidem suppositum, sed factum praesens peractionem realem. Ex hoo etiam ibi diximus .existentiam praesentem causae impertinenterom uino se habere ad effectum praeteritum , aut futurum , dc xistentiam causae praeteritam aut futuram impertinentet se habere ad essectu praesentem. tota ergo vis musae consummatutcirca essectus praesentialitatem , unde resultat in aliis temporibus denominatio. -- Coni x. si esset potentia aliqua ininaediate , nunc expedita ad praeteritum , aut fiaturum , etiam causa, quae non fuit, εc est , posset facere, ut effectus fuerit: etiam caula, quae non erit , Rest. posset facere , ut essectus ut futurus o M.quela est in terminis tepugnans; aliter effectus posset acet pete esse a causa non habente esse tunc, eum essectus esse accipit. Sequela prodi simusa nunc existens posset immediate facete, aut effectus sit futurus, aut praeteritus, iam effectus acciperet nune a causa sussicientiam , at sit praeteritus , aut futurus et qua stante, nihil esset
opus, ut eandem rursus acciperet in tempore praeterito, aut istum. Exemplum habes in cin.
. si dante eri effectui distanti loraliter . ur possedare probabilis fert opinio r in quo casu esse usconsurgeret sine causa praesente i iter . si, PH . de Benia.T. IV. O ergo
347쪽
xsi, Metaph. Liιεν IIL. hine ulterius iligit entis istius illimitatione. Quare cum additur nomine essentiae, ac natu. sae divinae intelligi communiter aliquid absor. bens omnem in linea entis perlactionem, seu aliquid , quo melius excogitari nihil potest, dicendum , vel ita explicari naturam Dei phv. Δ, - sceptam: vel si de hae est ier', intelligi, non quod est illimitatum formaluerari suo conceptu, sed quod illimita . ionem probat, ademite est illimitatum vir. tualiter nonphysice, sed lorice.
DIco r. datur in Deo activa potentia . Con
clusio multiplieiter probatur ex supra di oi . r. quia Deus primo nobis innotescit sub nomine sufficientiae contingentium . haec autem importat vim contingentium producti. am. 2.posse producerς ex terminis est persectio, quia importat & continentiam alienae persectionis , & vim in alios eam transfundendi, di aliorum a se dependentiam . Deo autem tri--hui debet quidquidl'rfectionem importat. 3. omnea naturali instinctu potentiam eiusmodi praesumunt in Deo ue quid enim tam multa ab M peterent, quae activitatem supponunt, ut aletudinem, serenitatem , annonam, di si 'milia, si nihil prorsus agere extra se posset autem, quod omnes censent. nonae Dita, ut censente quia nullum falsum a na'
348쪽
'mini. IL Caput L 97 Dieo 2. Potentia Dei activa est in sua linea
formaliterinfinita. Prob. I. periectici omnis . . quae est capax latitudinis , est in Deo cum tox-
mali infinitate . huiusmodi certe est utentia
effectiva. ergo. maior est certa; quia Deus en omnis perfectio, adeoque i l limitatus per essen. tiam, si ergo secundum persectionem proce dentem in plus non excurreret sine termino, limitatus omnino esset , dc impellacius . 3.
Non potest non esse infinita ratio fundata , .nratio fundans est infinita s passio enim sequitur natu tam essentiae . atqui ratio , in qua funda tur proxim E activitas , est in Deo infinita ;unumquodque enim agi t, in quantum est a civ. actus autem est in Deo infinitus, cum sit inii nile perfectus. ergo potentia consequens est formaliter infinita. Eomplificat Div. Tvm. cuius est haec ratio, in calore, qui quia est ra' tio calefaciendi, non potest non ponere vim calefactivam infinitam, ubi ipse ponitur inninnitus. g. Esse sui diffusivum est boni proprie
las . ergo quae sunt meliora, magis habent, ut
se disiundant. at Deus infinite bonus est. ergo infinite sep test diffundere. productio autem est genus diffusionis. ergo infinita est in Deo Potentia producendi . A. Imitationes quatae infiniti exemplatis non sunt possibiles solum finitae; ex eadem enim rati me, quaestpossibilis secunda, εe tertia, est pombilis quarta, atque ita sine termino, quantitas infinita , eaque per impolubile sta
tuatur sermaliter indivisibilis, per hoc iptum, quod a nulla finita quantitate adaequatur, Pol sibiles sunt quantitates finitae sine termino. itergo φxemplar potest ipsum petis infinitas sui imitationes producere; atque ita est secundum
Potentiam omnino infinitum. aut non potest satque ita producere non potest, quod potest produci r quod sanh impexsectionem Deo regii gnantem includit. . o Di s
349쪽
asy . -taph. Luber III. 'Dices, hine fieri, ut aliquid Deus possit ul- possibilia ; quia nee ista simul sumpta imitationem Dei adaequatam constituunt. Gaeontra est 3 nego enim omnia possibiliatio'ein adaequatam non constituere . Si. quidem nomine imitationis adaequatae non ve nit imitatio, in qua sit tanta persectio, quan 'a st in exemplari quod repugnat cum rati ne imitationis sed in qua est tanta perseetio quanta est participabilis ab exemplari. hoe a tem veri fieatur tota collectione possibilium. Caeterum in Deo sunt persectiones a comi gentibus inimitabiles, non solum relativae , quae pertinent Drmaliter ad Personariun Trinitatem, sed etiam absolutae, qualis est e-dunatio per identitatem omnium persectici num, quae in possibilibus omnibus dispertitae, adeoque cum distinctionis imperfecti e rem riuntur . quare ad argamentum, quod solet proponi sub hac format Ideosune possibiles er a ruraperfectioressine tarmino P qum inter quam loq
perfectionem. atria intre maturara omnει , o
mum s infinita etiam secuniam perfectionem
distantiis. ergo ultra omnes ereaturas est alio, mnsia nsbitis: Huod rapugnat. Resp dist. caa salem maioris a quia est infinita distantia se, eundum persectionem partiei pabilem, &crea.
turae non repugnantem , c nc secus , nego causalem maiorix diu . min. est distantia secum.
dam insectionem imparticipabilem, dcrepa
gnantem creaturae, ut sunt perfectiones jam des claratae, conc.m n .secus , nego min de cons.
Dico Dei potentia est omnipotentia. Com. stat ex modo demonstratis. Deum enim es omnipotentem est posse sua activitate perficere,
ruidquid est absoluth possibile, sea in suis prae
icatis repugnantiam non involvens. atqui Dei Porentia eo ipso, quod infinita est, relate adumnem persectionem ita possibilem est in actu .
350쪽
tia est omnipotentia. Accedit, omnimn con tingentium sussicieritiam xesblui ultimile, de adaequa te des re in ens necessatium , ut supra est demontatum . ista autem resolutio su in Deum it causim essectivam. ergo Deus est ne cessario contingentium omnium efficiens usa.
adeoque onmipotem ἀγώoq. Omnipotentia Dei est persectio fot- maliter ab eius intellectu , & voluntate disti meta. Haee coactu est apertissima , si declaretur. Suppono iniet divinas persectiones nullam prorsusintercedere obiectivam distinctio. nemno formalam , sive virtualem. quare siquis contentati, ut multis contendit Godoν q. 1 .de Scienae. Dei di*.3 α. Omnipotentiam eue
obiectivEindistin abantellectu diviso, velut alii, a voluntate, aut compilaxo intellecto simul, dc voluntatis, non repugno φ quam
guam in eonsequentix fortasse sit reliquas,et se .
iones mutuo distinguere, & has identificare Sed de hae re nunc non euro . quod dicis, est , omnipotentiam habere apud nos conceptum alium a conceptu intellectus, & voluntatis, ut patet manifestε rationes Hrmales his nomini-hus importatas consideranti nam potentia dicit habitudinem eruientisad creaturas, quam non dicit intellectus , &voduntas. Praeter haec di vinax persectiones distinguimus per Ereata
aenigmata is quae ergo in ereaturis divisae repe .
aiuntur , in Deo krmasi et sent distinctae . atqui potentia effectiva, cognoscitiva , & -- litiva in creatutis separantur; quatenus datur creatura, quae potest efficere, quod non potest cognoscere, aut velle r & quae potest cognosce- re , di velle, quoiu non potest essicere. 'ergo hin iusmod, perrectiones , etiam ut in Deo fiant, aliam L& aliam habent in intellecta nostro.