장음표시 사용
331쪽
mentum, omnipotentem, Fcc. est enim infini. tus in persectione, adeoque absorbens in suo esse omne esse, omnemque persectionem. iii Rautem attributa evidenter perfectiones sunt . Rursu S aeternitas colligitur ex necessitate es. 1endi: immensitas ex ratione causae polentis
ubique operari . adeoque potentis ubique esset di quia habet ex immutabilitate, ut sit actu , quidquid ede potest, consequens est, ut nece Lsario sit ubique : ut iterum in physicis deductam est, ubi de actione in distans Omnipo tentia colligit ut tum ex infinita bonitate, ra tione cuius est infinite sui distusivus, adeoque infinite participabilis : tum exeo , quod sit ut, timata adaequata sufficientia omnium contin gentium , adeoque quidquid esse pote it, ab eo vile potest. Atque ita probabis, quod Deus sit summe verax, summe sanctus, summe provi dus, & alia huiusmodi
1 Rarmitto t. essentiam Dei , si physice suma . s. tur, involvere constitutive omnem perfructionem, quae re ipsa Deo competit' pis sica. enim constitutio ha lux per realem identitatem . atqui omnes Dei perfectiones sunt unugxealiter Deus. ergo Deus realiter, re physice per omnes persectiones habet essentiam constitutam . quod verum est non modo de abistutis . sed etiam relativis perfectionibu - . . . .
Praemitto 2. inter di vina praedirata dari di hinctionem aliquam non obiectivam Dei sed formalem ex imperfecta intellectim nostri consideratione resutiantem. quod non de*ur distinctio obiectiva . sivε Brmalis ea
332쪽
dicatur , sive virtualis intrinseca, satis UN. ax Probatis quae quidem a fortiori pro. pant divinas perfectiones esse in re omnino eas. dem cum Diar quod autem detur distinctio aliqua formalis per varios conceptus, quos in Decidistinguimus, constat ex proxime dictis , dum ex uno ad alvid praedicatum demonstra
Praemitto 3. esse in Deo praedicata, in quibus convenit cum creaturis ,ut ratio qntis, tu
santiae , intellectivi,&α atque in hi esentia Dei Metaphytice sumpta constitui nos potest , nisi ut in parte materiali ,εc contrahibili. qua, rendum ergo est praedis tum Mistinguen Deum a non Deo, nec quodcumqu , sed in mum, ex quo sci licet caetera quoad Maxv concipiendi modum ori si nantur, seu M. --
lux . his ita praemissis. Dico 3 primus conceptus, per quem ultimbessentia Dei Metaphysice constituitur, est ratio primae causae incausatae. Pxob. Illud est quoad nospraedieatum prismum Dei, in quod primo devenimus , aum Deum quaerimus :&ex quo reliquas dei odE Dei perfectiones inferimus. Neque enim aliud M.test in praesenti apte intelligi nomine primi praedicati divini. atqui tale I Uaedicatum est ra. tio primae causae incaeus tae, inquam devenimus ex contincentia , in lassicientia creaturarum: quaeest potissima lux Deum nobis pco hoc statu evidenter ostendens. Rursus ex hoc praedicato id educi hexsectiones omnes divinas, patuit CAP. Proxime superiori. ergo talit ratio est timst. nobis Deum obiiciens.&constituens
Dimeonceptus non solum eon. 'nutur. In ratione esstatiae . sed etiam in oris natur; .., inclusio est contra pad .eos, praesemin Diaciscum de Lugo, Hau noldam diuiniuentes inter edentia D, qan
333쪽
xset Metaph. LMν III. sumitur per ordinem adesse, re naturam, uuae sumitur per ordinem ad opera vir illam vero di. cunt consistere in ratione entis a se: istam in ratione entis a se intellectivi. Prob. ex cmnimoda , etiam formali identita
te, inter essentiam, dc naturanas ut enim ait
Augustinus I 1 de moribus Manichaeorum rNatura nihil est aliud, quam id, quod intelligitur rnoogenere aliud esse. DAq ut nos Iam novo nomiane ab eo , quod es esse, vocamus essentiam, quam pιerumque substantiam etiam nominamus, ita veteres, qui hae nomina non habebant , pro ebsenti , T substantia naturam vocabant. Et quidem haec duo nomina distinctionem in crea. ruris nullam habent : neque enim in homine , aut Angelo aliud sormaliter est natura , aliua ellentia, sed eidem praedicato utrumque nomen
xis , non tamen principium es 1enda, &operandb; unaquaeque enim res potest
operari per sua ni substantiam , a qua indivisim bet, ut possit esse; quia posse elia formaliter est per consonantiam praedicatorum . Praeterea nomine essentiae Metaphysicae non intelligimus n Deo solum posse esse, sed praedicatum fundans ,& probans omnem Dei persectionem. atqui hoc ipsum est sormatissime esse naturam sidem enim est Metaphysicum principium omnium persectionum, & omnium operationum divinarum. hoe autem est natura , principium
Neque opponas D. Thomam l. p q s s. art. z. ad 3. distinguentem inter essentiam, & naturam: Natura, inquit, est principium actus res Ieotia ab essendo dicitur. Non enim nego esse aliam h rum vocabulorum et hymologiam , quod vult ibi S. Doctor: nego esse aliam vetrem, vel rationem formalem, cui competit nomen naturae,&cui competit nomen e sient i ae rut constat inducendo.
334쪽
' votio adversus primam conclusionem, qu'sraecipua hie est, haec solent communiter obii-Cl. I. Ratio caularet, seu independentis, & a se est ratio negativa: ratio causae est ratio rela tiva. ergo non possunt constituere primo divinam essentiam, quae eum sit perlataissima , est smia maximhabsbluta, di positiva. Σ- praedi' eatum illud relativum videtur superque addi ad divinam essentiam constituendam, quae sis. tis intelligitur constituta per latum praedica' tum aleitatis. 3. divina essentia debet reponi in praedicato, quo distinguitur ab attributis saliter coniunderentur essentia, di attributa . atqui per aseitatem essentia ab attributis non distinguitur; nam etiam attributa utpoth perfectiones forma litet divinae se sunt vereau exclusionem. 4.omnipotentia non est essenti , sed attributum. atqui esse primam causam In volvit omnipotentiam s. adeoque essentia cρο- nitueretur per attributumo s. Per astitatem non solum probatur de Deo sapientia , sancti ias , &c. sed etiam intellectivitas , perseitas , spiritualitas, ἐχα adeoque si a seitas est essentia. de sapientia per a seitatem probata est attribuistum, attributum etiam erit ratio substantiae, spiritus, intellectivi, dic. quod negat commuinnis sensus. o. essentia Dei debet esse essentia infinith perfecta in tota latitudine entis. ergo melius essentia Dei costituitur,ut multi volunt. in ratione entis absorbentis omne esse, Omnemque persectionem. Resp. ad 3. rationem independentis quoad modum significandi esse negativam ; sed ratinsignificata est positiva, cum sit ratio sormaliter persectionem puram importans Gnis au in
em persectio ma talis est positiva: sicuti econtrario omnis imperfectio carentiam invia, vit. Deinde dato, quod esset ratio negativa, nihil eoncluditur 3 quia hie non quaerimus,n si
illa pridicata,quae primo nobis Deum obiiciunt
335쪽
sub proprio eonceptu. huiusmodi autem non sunt, nisi prae licata relativa, & privativa Dum autem dicitur, quod essentis Dei sit ma xime absoluta, & positiva , veramest is ea s candum se spectata , di in ordine ad intelleγrium I plam quiddit live cognostentem : salsum est de ea spectata, ut est in intellectu cxe locognoscente abstractive. Ad a. praedicatum relativum non additur δε- perflue s est enim primum, quo per cre iurasa a Deum alaendimus, quatenus earum iri Iussicientia intrinseca ad emendum probamus earundem extrinsecam lassicientiam a Deo ma inantem, qiem&contingentibus,&sib με-cere demon stramus. hinc primus de Deo con .ceptus est ratio primae causae nihi tautem in . Praesenti venire potest P mooui, nominees
sentiae 'vanae Me hysicae . quam Dei conce--Ptua prunon pbis piae s. Ad Mnon nego interessentiam, Rattributa -anquam rationis distinctionem intercedere de . bere . nego tamen tabere intercedere distin-citonem rationis 'riectam. pa et hoe inente, quuM AEt a sitis Panionibus uno, vero, bono adhuc obtinet rei . te adluaseuentiae rationem . dato igitur,quod
fania divina attributa larma litet sint a se quodam ti negant adhuc a seitas potest relate ad ipsa dici essentia; quia potest adhuc illa
probare ἔ dum in inllectus ex astitate concludit inlinitatem, seu ex aseitate astitatem infinitam, sicuti ex Gentitate insertentitatem unam, ve iram, bonam . Accedit, quod e flentiam divi , quaecumque ea sit, includi in conceptu- Opinio, quam tuetur Suar
atrique plurimi. non est ergo de ratione divinae naturae perfecta distinctio ab attributis, i. Ad Fri nego omnipotentiam eise attri*- tum, veldico eam esse attribit tum sub expli- suo nomine Φottariae. in quo inimi latur pΘ
336쪽
ientiae Meldentali cieatae et vel sub nomine oti ni potentiae , sub quo non primo Deusinnoim scit, sed subnomine tantum lassicientiae crea. turarum exitientimn , ex quo insertur infinitas , di hine participabilitas infinita, quae est omnipotentia et ut dictum sit perius est Ad s. praedicataeommunia Deo ,& ereaturit
quamvis probentur per rationem pulmae causae, seu primae rerum sufficientiae, nun tamen alis tributa di euntur s quia nomen attributi iae
pontum est ad significandum in Deo persectio nem , quae se habet per modum accidenti x
Ad 5 ratio entis involventis omnem per se' ctionemineIudii essentiam simul, di attributa quave constituit Deum physich potius, quam metaphysice, . in qust linea una persectio proba tui per aliam, adeoque est alia prior. debet autem essenti, essit sotmaliter infinith perfecta in linea essentiae,non in linea attribulati. YNeque obstat. quod quidam oppminuasei talem scilicet vel lami negativE , vel relativε Rellative sumpta est chimaeri ea , quia es, d pendentia sui a se . Negarive sumpta habet ne
cessario positivum , in quo landatur. DC au. tem non est meta ratio entis ut praescindentis a Deo. & creaturis, ut est certum. ergo est ratio entixi Ilimitati, quae una sandat negati
Resp. enim a seitatem semi Depative, sed sic sum piam non debere necessario rupponere sundamentum , per quod probetur, sed tantum modo labiectum, eui inest: hoc autem est ipsa ratio entis , quae non quidem te ipsa contrahi tur primo inulla enim in re rationum communium contractio 3 ad Deum per aseuatem , sed ratione nostra , primam eoaceptum de Deo ac cipiente per ipsam , quatenus 1 ereaturarum. essentiali dependentia primo asserνt ad entia alicuius existentiam omnino independentis e
337쪽
196 Metaph. Libὸν IIL. hinc ulterius miligit entis istius illimitatione. Quare cum additur nomine essentiae, ac naturae divinae intelligi communiter aliquid absor . bens omnem in linea entis persectionem, seu liquid , quo melius excogitari nihil potest, dicendum , vel ita explicari naturam Dei phv-fice, n*n metaphysice acceptam: vel si de hae est sermo, intelligi, non quod est illimitatum formaliter in suo conceptu, sed quod illimita . tionem probat, adeoque est illimitatum virtualiter nonphysice, sed logice.
CAPUT I. An sit, sit Divina Omnipotentia . D Ico r. datur in Deo activa potentia . Conv
elusio multiplieiter probatur ex supra di etis. I. quia Deus primo nobis innotescit sub nomine suffieientiae contingentium . haec autem importat vim contingentium producti. Vam. 2.posse producere ex terminis est persectio, quia importat Et continentiam alienae perse-monis , Fc vim in alios eam transfundendi ,εcaliorum a se dependentiam . Deo autem tri--hui debet quidquid perfectionem importat. 3. omnes naturali instinctu potentiam eiusmodi praesumunt in Deos quid enim tam multa ab eo peterent, quae activitatem supponunt. ut valetudinem, serenitatem , annonam, di si 'milia, si nihil prorsus agere extra se posset lmon potest autem, quod omnes censeat. nonaesse ita, ut censent ι quis nullam falsum a '
338쪽
Dico x. Potentia Dei activa est in sua linea formaliter infinita. Prob. L periectici omnis . . quae est capax latitudinis, est in Deo cum sotniali infinitate . huiusmodi certe est potentia effectiva. ergo. maior est certa ; quia Deus est omnis persectio, adeoque illimitatus per essentiam, si ergo secundum perfectionem proce dentem in plus non excurreret sine termino, limitatus omnino esset , & imperfectus . 3.
Non potest non esse infinita ratio iundata, si ratio iundans est infinitas passio enim sequitur
natuam essentiae . atqui ratio , in quarunda,
tur proxime activitas , est in Deo infinita; unumquodque enim agit, in quantum est actu. actus autem est in Deo infinitus, cum sit infinite perfectus. ergo potentia consequens est formaliter infinita. Eomplificat Div. Thom. cuius est haec ratio, in calore, qui quia est raetio calefaciendi, non potest non ponere vim
calefactivam infinitam, ubi ipse ponitur in ianitus. Esse sui diffusivum est boni proprie
tas. ergo quae sunt meliora magis habent, ut se disiundant. at Deus infinite bonus est. ergo infinite se potest diffundere. productio autem est genus diffusionis. ergo infinita est in Deo Potentia producendi . Imitationes inadaequatae infiniti exemplatis non sunt possibiles
solum finitae; ex eadem enim ratione, qua est
possibi lis secunda, εe tertia, est possibilis quarta, atque ita sine termino, sicuti, si detur quantitas infinita . eaque pet impossibile sta tuatur sermaliter indivisibilis, per hoc ipsum . quod a nulla finita quantitate adaequatur, Pos: sibiles sunt quantitates finitae sine termino. Aut ergo exemplix potest ipsum per se infinitas sui imitationes producete; atque ita est secundum
Potentiam omnino infinitum. aut non potesta
atque ita producere non potest, quod potest produci: quod san E imperiectionem Deo repa gnantem inclisit. . Dices
339쪽
19s Mataph. Isber III. Dices , hinc fieri, ut at iquid Deus possit uI- ita omnia possibilia; quia nec ista simul sumpta
imitationem Dei adaequatam constituunt. Maeontra est; nego enim omnia possibilia imita tionem Dei ad aequatam non constituete . Si. quidem nomine imitationis adaequatae non iv nit imitatio , in qua sit tanta persectio, quan 'aeta est in exemplari quod repugnat cum rationne imitationis sed in qua est tanta perfectio, quanta est participabi lis ab exemplari. hoe a tem velificatur de tota collectione possibilium. Caeterum in Deo sunt persectiones a contingentibus inimitabiles, non solum relativae , quae pertinent Drmaliter ad Personarum Tti. nitatem, sed etiam absolutae, qualis est eo dunatio per identitatem omnium perfectio num, quae in possibilcius omnibus dispertitae , adeoque eum distinctionis imperfectione re p. xiuntur . quare ad argumentum . quod solet proponi suo hac formae Meosunt possibiles eram ruraperfectinassine tarmino , qu a inter quam ἰῶ-bet, o Deum est infinita distantia Itiundum
perfectionem. atqui inteν ereatu a omnes,
Deum es infinita aliam secundum perfectionem distantia. ergo ultra omnes ereaturas est alio, o nita possibilis: quod rapugnat. dist. Laa salem maioris; quia est infinita distantia se- eundum perfectionem partiei pabilem, &erea.
turae non repugnantem , conec secus , nego
causalem maioris diu . min. est distantia secundam petiectionem imparticipabalem, εcrepa Iaantemereaturae, ut lunt perfectiones jam de aratae, conc.m in iecus, nego min de cons i Dico Dei potentia est omnipotentia. Constat ex modo demonstratis. Deum enim esse omnipotentem est posse sua activitate perficere,
ruidquid est absolute possibile, seu in suis prae
icatis repugnantiam non involvens. atqui Dei
potentia eo ipso, quod infinita est, relate ad innuem perfectionem ita possibilem est in actu .
340쪽
IL Caput I. 29sadeoque I issime potena. ergo Dei potes
tia est omnipotentia. Accedit, omnimn contingentium sussicientiam gesolvi uulnuite, de adaequale dis minens necessitiuum , ut sit praest demonstratum ista autem restilutio su iamum ut caulam eειωvam. ergo Deusi est necessario contingentium omnium efficiens exula.
Duoq. Oainipotentia Dei est persectio sot- maliter ab eius intellactu , & voluntate di stin.cta. Haee coactu est apertissima si declare ..tur. Suppono iniet divinas persectiones nullam provia intercedere obiectivam distincti,nem sive ibimalam , sive virtualam. quare siquis contendat , ut multis contendit Go νν 4.de Scient. Dei di . Momnipotentiam esse obieetiuEinjistinctam ab intellaetu divino velut alii, a voluntate, aut complexo intella s. simul& voluntatis, non repugno φ quam quam in eonsequentix sortasse sit reliquas merses. citones mutuo distinguere, & has identi Mare Sed de hae re nane non euro . quod dico, est, . Omnipotentiam habere apud nos conceptum ahium aeoneeptu intellactus, & voluntatis, ut patet manisesth rationes Bimales his nomini bus importatas consideranti viam potentia dicit habitudinem eruientisau creaturas, quam nota dicit intellectus , de voluntas Praeter haec di vi nax persectiones distinguimus per creat aenigmata . quae ergo in ereaturis divisae repetiuntur , in Deo larmaliter sent distinctae . atqui potentia essectiva, cognostili va& -- Iitiva in creaturis separantur; quatenus datur ereatura , quae pote si efficere , quoS non potest cognoscere, aut velle : & quae potest cognosce-ge , Suella, quod non potest eincere. ergo hin tu od, perlactiones , etiam ut in Deolant , aliam L di aliam habent in intellecta nostro