장음표시 사용
371쪽
3 ι b. Metalh. Ubeν les . . /Nulla ereatura potest mineipaliter ponere es.sectum per actionem naturaliter impossibilem ssolus enim Deus, qui est suptilinaturam, potest supra naturam operari s di propterea miraculum, Modest actio naturae impossibilia, clitin
Dentis 'nabet authorem atqui creatio est actionaturaliter impossibilis . ergo nulla creatura potest aliquid ponere per errationem-hoe consequens fit evidens, sola minorest demo standa. Sensus autem ipsius min est y quod creatio non possit esse naturalis prout naturale appellat . exigentiam, sed prout appellat vires naturae. ejus porro veritas ostenctitur ex com ni uniri mnium sensu, ut ex communi omni uiciensi ostensa superius. Est Dei existentia. sensus enim universalis nec potest haberi u falsum , nec circa verum istum ambictum , leprobabile, praesertim si sit consensis omnium . sentium , & omnium aetatum, in quibus eum di varia fuerint semper ingenia, & contrariae s , nulla est quaestin mere topica , in qua alii non sint aliter opinati. Videantur, quae supra
dixi , agens de Dei exissentia o ut principium illud , Ex nin
ιν nihιι 't, i n quo om nes Om n i no Scholaecon ve . nerunt, sit naturaliteritiinesum, ut est nat raliter notum, corpus non posse replicari, nec posse penetrari, hominem non posse non esse quantum , & similia . Sicuti autem naturalis
possit intelligi possibilitasan iisdem Alsitatis, nisi intellista uevittus infinita dominans in naturam, ac potens racere, quod natura non notest: itypror sisea
dem evidentia iacit, ut non possit intellio, ex nihilo aliquid fieri, nisi eadem 'ittus infiniamintelligatur superativa distantiae inter nihil, Meng. Et quia nulli ereaturae virtus eiusmodi potest eompetere , nulla creatura potest erra.
principium, in quo nititur impossi. bili.
372쪽
bilitas erintutae potentis principaliter create, . 'est evidens evidentia non secundo, sed prima. Suppono, quod ut 1n linea evidentiae meta physicae datur evidentia, prima, in quam se. cunda resolvitur et ita & potest dati prima iatinea evidentiae physseae Prosecto enim quamvis
quae per physicam evidentiam innotescunt, in. μγtescant per experiqntiamstinc tamen non conis tingereti , nisi cuique esset ingeneratum a natu. ta principium illud universale , Varum estis quodcumqueper experientiam innotescit. Hoc a tem pxincipium est per se notum, quia omni4 bus antecedenter ad rationem, di experientiam notum . nec tamen est notum , nisi physiest.
Be cum metaphysica possibilitate isIsitatis .Ejusmodi contendo esse in praesenti pes i. pium illud, Ex nihilo nihilat. sic enim adi
modeumque est evidens in priori ad om- inem experientiam, &rationem, est per laevudens s cum omnis evidentia dividatut adaequa. te in primam , di secundam , seu evidentiam peta, &per aliud: neque sit aliud natum rueete evidentiam, nisi experientia, vel ratio iaAt principium illud non est evidens ab experixientia, ut constat s quae enim est nobis eap xientia, ut emera sileam, de Angelis nonci antibus Z neque est evidens aratione; cum m. tiones omnes hactenus allatae in ejus confirma. tionem vix natae sint facere probabilitatem, ut est ostensum f. h. Accedit, quod quamvis au- qua sit ratio illud probans evidenter, ut multi putant de ratione D. Thomaes ista tamen evidentia non est, ni si apud paucos, caeteris repugnantibus. ergo evidentia, quam habet illud principium apud omnes, non potest i n tali ra tione tundati. Est ergo evidentia anteeedens
rationem, adeoque non secunda , sed prima squatenus quilibet intellectus, cognitis soIum eius principii terminia, ab inuinsem rapitur ad
373쪽
3iet Metaph. L ν III. eius assensum s tantamque difficilitatem saassentiemium opposito experitur , ut nisi virtutem infinitam intelligat, numquam induci possit ad affirmandum, ex nihl lo aliquid fiet Aureolus i.cit. Nistinate, inquit, e omne agens naturale 'agat aliquoprasum intos nec oppositumpoisfieri, nisi incompreheo sibili virtute miraculum infenerante intelli tui , tum concludit. Mnest ergo mimum, quod vir. tus ereandi non post communieari creatura, eum Hereneat ex terminis: Ied est potius mirum, quia aιiqua virius possis hoc facere quantumcumque immensa, sicuti est de aliis miminibus, quate: nemus per Fidei veritatem. Hinc pater, non esse impollibi Ie, ut creati . ra creel per potenti m instrumentalem ,εcobe. dientialem s nam in eiusmodi actione intervemnit miraculum, εe actio nostiam est creaturae quam Dei, adeoque habetur in ea virtus inii, .ndia timet paliter operan S.
Adversus isti non video quid possit oblita alicuius momenti multa enim alia , quae ob jecta aliquando sunt i in modo , quo propositR est ratio, fuere prae eupaea nisi illud. Non
potest esse veritas per se nota, quam omnes a aut iste omnes conantur probare quis enim , nisi flutius, conour probare, quoa totum lit 'majus parte r atqui omnes, aut fere Omnes cinnati sani probare eam veritatem , quod ex ni hilo ni harait per naturam. ergo illa non est
I Resp. r. apud veteres Philosophos, dc apud Patres hine veritatem sumplam omitino ut primam; neve enim usquam legimus conatos Lisse eam primare, imo si attendimus dicta patrum, de ea loquuntur, iit solqnt de veritate Per se nota: quod apparet praecipue in verbIcytilli allegatis, quibus taxat ut mentis impo' em , qui eam in dubium revocar. MDeinde quod attinet aa Scholasticos, lateor
374쪽
eos in rationem huius veritatis afferendam in .cubuisse. Sed huiusmodi studium non ossicit lximae huius Minci ρα eviden vae ex multiplici capite. quia, ut in Iosicu ostendit non est idem, propositionem esse immediatam ac per .se notam L adeoque potest. dari aliquα per sen9ta, quaeroaut immediata, sed habeat medium, quod possit per inquisitionem comparati. Prosectheam omnia creata veritas sit in posteriori ad divinam, adeoque sit per hans de monstrabiIis a priori , constat, quod eum inter exeatas aliqua sit per se nota, Nec etiam monstrabi lis a priori est saltem intuenti ve-:xitatem divinam. 1, Quamvis aena sellam id sis,ubi evicintiruptamRest summa dimetaphy sica ; est tamen omnino ver umes i. evidentia stima est solum physica, di non sum .. tio disparitatis est; quia illa. non potest emscere, ut potest ista. . sic principium illud superius positum geram. se , quod ex rimvir est per se naturaliter notum , quia in illud: etiam rustici ante omnem rationem conseq-tiunt; eius. tamen docti contendunt tradem ιationem. ex natura intuiti vae cognitionis petentis. obigctum existens, & praesen&. de nium nego conatum illum inveniendi tale rationem esse nMura ; quia non est idem apud omnes . ut dictum est. Unde ergo erit ilis conatusa. respondeo esse ex modicλ evidentia, IMae. habetur in veritatqdirectru huius princi
sit , Lx nihil. nihil fit quare si attendatur ad
visit: eo reflexam de communissimo omnium consensu carea eam anteced*nter rationem, ha hebitur atque adeo certa ipsius eviden Lia ς amus ita cessabit omnino. inquisitio ulte
xi 'ibi Haik Ad inveni endam eius rationem: a-pxloliri inex hoc ipsa impossibilem reput in
375쪽
14 Metaph. Liber III. lis ; quatenus licet superet activitatem, non
tamen superat exigentiam creatae naturae, cum
tamen aliae actiones in exemplum adductae, ut actio spoliandi corpus quantitate , replicandi, penetrandi , die. sint actiones saltem quoad modum, si minus 'uoad subitantiam supernat turales, adeoque simpliciter miaculosae, quod non dicitur de actione creati va. Resp. hanc esse difficultatem ab omnibus aeqvh lolvendam, εc non specialiter a nobis, ut datam rationem sustineamus; quia certum est, in praesenti Ordine , creationem animae sationalis superare omnem activitatem, non tamen exigentiam naturae, atque a sola poni posse potentia infinitam virtutem habentes de tamen esse simpliciter exigitam, naturalemque actionem, quod de numeratis aliis actionibus dici pariter non valet. Ratio autem disparita,
tis sortasse est, quod cum natura creata exigat authoiem suum potentiae, virtutisque infiniistae , potest similiter ab eo expectare aliquid tantae efficaciae par: quod quidem est in duplici ordines vel enim lapponitur in priori ad omnem actionem ipsius naturae, estque ipsius veluti substratum , 5c fundamentum , qualis est actio productiva materiae et atque eiusmodi actio, ut a nullo potest exigi, ita &a nullo potest respui s quia in priori ad ipsam nihil supponitur, quod petat, aut reiiciat; de id
circo simpliciter miraculosa non dicitur . vel adiicitur tanquam complementum naturali operationi non valenti ulterius progredi, nec perficere , quod caepit , qualis est rationalis animi creatios atque haec atato exigitur ab illo ipso conatu', ac veluti inchoatione facta oer dispositiones praevias naturales, quae non u'sta insita naturae est ab authote suo . hinc ista creatio utcumque ut mirabilis , utpo' te infinitae virtutis proprius essectus, non tamen miraculosa, repugnante scilicet naturali
376쪽
illo conatu: qui cum non sit in aliis actionibus. miraculosae uinpliciter istae appellantur, oc
va Dei dominis in creatam libertatem .
O Mnem causam ereatam pendere in agendo essentia litet a Deo quatenus nihil agere potest, nisi Deo coagente, satis est in physicis ostensum contra Durandum . Cum ergo creata libertas causa &ipsa si suorum actuum. Lon sequens est, ut nec ipsa possit libere quiui mi Ulle, nisi ad eius volitionem concurrat Deus. De qualitate talus concursus maxima qlim fuit inter Nostros, S: Dominica nos contentio,prae vius ne sit, an comitans , hiscensentibus, nisi sit praevius , non salvari Dei dominium in libertatem creatam: Nostris contra, si sit prae vius, non salvari creatam libertatem, in quam Deus dominium habeat. Haeclis, ut extenditur ad Gratiae efficaciam, nec est praesentis loci, nec si ellet, auderem illam contingere, Ponti'sci is sanctionibus silentium indicentibus. Px Pterea Nostri communiter in tract. da divis, Gratis, dum huc deveniunt . aut rem integram Praetereunt, aut tradunt unius sieti historiam, Io calumnias non paucas in vulgus sparsas abo ergant. Quamquam frustra est conatus omnis, ut adversarii plerique ad eandem cantilenam non redeant, etiam ubi salsitatis sunt mwis
Ri. Testis est Panapiis Gramis nuperri. um opus sub nomine F. Thomae de Lemos in lucem datum r in quo de authore Typographus, Veialius quivis sub Tymoapho latens nane u dem canit et Cum omnium ριπιν Roma duum coram Pontificibus in Q. Congreg-nibus
377쪽
16 Metob. Liser m. NAM adeptus est. tum in operis praetitione Auihoriptis, se, suosque labores sic indueitutiactans; quod per eos Magni post Apostolum deifenseris Gratia S. P. Augusini auctu veritas ipsa pugnavit , σνlCIT . Qua alta legit, hute
Auihori, qui adversus nositam doctrinam post Didacum Alvarea disputavit, in animum i ducet suum, palmam meri 6 , ac victoriam tribui P nam quis possit jure suspicari palmam, &Uictoriam publicis decantari , quae nulla sit di Et
nulla tamen est,& palam tamen quis credat Z decantatur, nulla habita vel alieni nominis, vel famae publicae reverentia. Vis enim scire, Lector, quae sit victoria ista Lemosti Accipe, quae de ea Historicus noster scripta reliquit. Hocsemper Patres eraditatores eonstanter tenuserunt M se esse actores in hae eausa, h. e. delatoresaeeffores alieni criminis, mon pr*rii depubsores . uasuora Mem ac fationis nostra evita opinor , duo . Primum , perperam negare nos Gratiam perse e scacem , aepradeterminantem
Alterum , Molina librum , hominis ὲ Societate nostra , perniciosum. γ hererodoxum esse. Ruid
fieri oportet , ut vos Hineatis e opinor, Jud Dari rem it ase habere , ut vos eontenditis: Nos errare in ro , quod istiam Gratiam ex sese clea.' rem , o phμὲ pradeterminantem AEdmittιmus rox Molinέ librum proscribendum inter damnata lactionis opera videri. Noe ne vos quidem factum
dicitis. quomodo ergovissis maritea Iuraeon. Iutris, an non iue vineat , qui imopellatus de iure obtinendi agrum , quem p det , causa ι cussa, Iuleis arbitrio in possessione ιonfirmatur, Nostrasenten tria de Gratia istuma, Liber Moli.'na de Concordia, qua prius fruebantuν . sane doctrina , ae fama interra possessionem ultimo' Pauli Pon imis 3uditio firmarunt. quemodo e stison virimus aut qua Urita vestrorum gloriatio jactantiumse mieisser suis aurilisun uam vi si se Accusatorem, cuius Mus absolvitur ut
378쪽
mastis III. Caput L . 32 R um causa cecisisse, qui liber omnisuspicione. ultima, oe decretoria sententia , pronunciatur Huic. argumento ineluctabili debui siet antexvesponderi , tum palmam , ac victoriam Le' mosii efferti ex merito, quod factum nunc non est, ni si ex vano. Sed istis in praesens missis, ad rem venio, professus antea de praedeterminatione nihil me dicturum, nisi in quantum
ea ad actus meth naturales aut necessaria, aut possibilis astruitur . tum demum ostendam. quatenus, ea negata, persectissimum Dei in creatam libertatem dominium omnino con sistat.
Goudinus, recentior ille Gallus alias ci'
latus post sententiam Molinari non museium bona fide narratam, haec de sua, uiorum' que sententia habet in Met. q. .art. i. istiti δε Deo, divinaque motionesentirans Thamissa , do centes eum tota antiquitate, primatibus Theolo. sis , Ao PhiAsophis, praeipui qua orbis Accaia
miis, Deum nonsolum cooperari ereaturis, cau's με Aberas ad lenὸ agendum moralibus mos rionibus excitare, sed etiam agentia omnia phrsice, active , praviaque applicare, o movere ad omnes, o singulas actiones. Haec eit ipsa recentium Thomissa ruin sententia non tamen plene declarata , ut cap. seqv. onstabit. pr qua totam antiquitatem, primates Theologos, ac Philosophos, & praecipuas orbis Academias. stare narrat hic Author . Sed sine Lectorum injurix, quos satis ineruditos, &a re Seholastica peregrinos praesumpsit, scribi ista non poeiuisse, ita demonstro . . Si tota sntiquitas, primatesque Theopol,
379쪽
ac Philosophi physicae sunt praemotionistoxes, consis ens eae, ut qui physieam prae' motionem non afferit , nec antiquitati, nee primatibus Scholasticis sit ann*merandus. Hare: sequela quamest evidens, tam est silium evi denter, quod in ea in grtur. Quid enim Z non est antiquus Scotus, aut non censendus eum Suis inter primae notae Sheolasticos Z Sed nunquid Scotus, & Motistae physicam praedeter . minationem agnoscunt Pl eam ρ determ setisnem, ait Maittius in I disp. 3 qu.3. art. I. m. rs Scotus non solum in emisis ὶiberis, ut , libariati praIudietatim inficiatur, sed etiam in causiripsis naturalibus censet omninosve suam, mi habetur in d. r. qu. t. . oeci 2.Φ3. lis.
. Non sunt' antiqui, aut non primates Theo logi Alensis, Bonaventura. Occam, Aureo lus, Ariminensis sed num isti praedeterminationem Bannesianam usquam asseruerunt i Alensis I. p. qu. s. memb. 4. ad Dicendum , ait, guod volantas beneplatiri est respectu bono. rum duplicisar aut eum maderaminatione, ut '
potestate arbitrii . Bonavent. in B. d. gr. art. ε .M. .adult. operibus indisserentibus, vel minIis non ast . asseda cooperario divina virtutis, o c. pro re quod conoritur ibi esse eooperatio, non traventio, veIs securio. adem habet oceam in a. d. 38'q. unic.&Gabriel ibidem et Aure Ius in I.d.38.q. ait r.propoca ubi negat,Deum cognoscere sutura contingentia in determina ttione suae voluntatis: Aliminensis in a. d. 34. q. 3.ar. ἐ.ad 8. apud Capreolum in a.d.3Mq. .ar.
3.ad secundum mineti te eiusdicta relatentem
Idem esto judicium de ' Alberio Magno . Auisiodorensi, Gandayensi, Durando. Ria char
380쪽
m. Capa I. . in do , Nivinia ab Amntina , Dionysiis Carthasiano, di Cisteretensi. Avidio. Pa. iudano . Capreolo , Conrado , Caietano ., aliisque plurimis , quos habes lath citatos . di expenses a Ruia de scienti Dei disp.
totam , de latius ab Henaci tom. a. de
scienti media Theologice defensata, ubi prat. dictis addit Baehonum , Athot . s. Antonisum , Adiaeensem . Io: Maiorem , vvaldea,
Idipsum constat ex testimonio adversario eum , quos saltem si luisset hie author . non tam confidenter totam antiquitatem, primates. que Theologos in suam sententiam invitos ita. xisset . Profecto Bannea 3. P. q. 3 .a I. pro nostra opinione praedeterminationes n-nte eliniat Ruardum, Taperum, Capreolum, de ore. gorium. Ledesma vero tract. de Aux. in quis fund. pag. mihi'. 6. Ex hacsanto citat pio, secunda opinione paulo ante relata, quae a motionem excludit, multos TMologos antruxos, & modernos, Marsilium , Alensem
Pighium , Oistium , Sirentum , Sadoletum Cordubensem. vinam, Capreolim , &Caiet .
num . Videat ergo , quot ,& quos Doctores Io eo moveat, εque numem seu acitiquorum,quod est imperitiae , seu primatum, quod est audaeiae , Graudinus excludat.
Deinde si praecipuae orbis Academiae physiceam praemotionem tuentuy , inter praecipuas censendae non sunt, quae non tuentur. At si Lovaniensem , & Duacenam exeipias quae Lessio mi us , eiusque asseclis acriter refragatae , o postmodum ex A stolico Sixti V. mandato is edicto Episeop. Calatini Apostolici NuntiLjussae censeram revocare , eo sensim devenem aut ex vita oribus plures. teste Anna. to, praemotione expuncta, sentςntiae iam, u.. P- de Benia. T.IR P