장음표시 사용
41쪽
ten esse. supponunt a. dum quaerunt, ut me Deus essentialiter connexus cum creaturae possibilitate . quae sane quaestiones locum non habent, si supponas, hominem posse esse, Hrma alter aliud non importare, quam Deum posse illum facete . inter formam enim, eiusque foet malem effectum non potest intercedere habitudo prioris, ppsterioris: im' nee potest inter-ἀedem connexio, quae est relatio inter distincta. PIobatur i. mmunis haec assertio. Omniscuatura .possibilis est sua sibi possibilitas intxinseca: Deus autem est creaturae possibilitas se. trinieca. at creatura omnis realiter distingui.' ura Deo. . ergo possibilitas intritaseca creatu. xae realiter distinguitur ab eiusdem extrinseca possibilitate. Maior prob. nam caeter s n. stant . quaelibet creatura. possidiis constat in . trinsece persectionibus, & praedicatis non reis pugnantibus , quae scilicet si rponantu n esse , ontradictionem non involvunt .. haec adten, constitutio, sarmalis rei possibilitas est, cum . sit ipsa ratio entis realis, qua unumquodque 3 4himaera secernitur. Ut ergo omnis creatura
est sua sibi entitas. ita ἐκ sua sibi possibilitas . Rursus haecipia dicitur possibilis a divina pi aentia, seu verilis ab ea producibilis, inquatintum persectio omnis creata contin tur emi- menter , di virtualiter in Deo, a quo ut ab esta .eiente potest accipere esse .possibilitas ergo e trinseca non est, nisi divina ipsa. potentia din. nominans simul active Deum potentem lac - , & passive creaturam potentem fieri: quemadmodum polentia intellectiva. denominat n*minem potentem intelligere, & ectum Pintens intelligi. - Prob. 2. avsumento quod mutuatus est ex
Philosepho D. Thcim. Philosophus quidem s. Mel. Inc. De ad aliquid, probat intelligibile pexertrinsecam denominationem ab intellecti- onon posse assignati pro obiecto intellectivi.
42쪽
L Caput II. ut nec visibila visivi die. aliter enim inquit , idem bis dictum esset ue siquidem cum potentia manifestetur per obiectum , si intelligibile nr-hil aliud sorinaliter esset, quam quod mi est intelligi ab intellectu , potentia intellectiva definiretur, quae potest.intelligere, quod potest ab ipsa Fntelligi ; quod non esset explicare, sed circulate, di nugari. hinc pro obiecto intellectusnon' assignatur intelligabi Ie, sediens, pro obiecto visus non visibile, sed coloratum,& sic de aliis. Eodem modo, inquit D. Thorim 'Si dicatur , quod Deus fit omnipotens, quia potest omnia , qua lunt possibilia sua potentia , erit cireulatio in manifestationa omnipotantia. Mo enim non erit aliud , quam dicere, quod Deus pasomnia, qua potes. Relinquitur eleur, quo muridicatur amnipotens, quia potest omnia pes bilia absolute, qui es a Itιν me adicesvdi nobile . Ex eo igitur, quod admittitur extrinseca , eviden et Ooli gietur, quod debet adiuriti inuinseca' possibilitas . . ἱ- Ex his deducitur a. possibilitatem intrios eam esse indistinctam ab entitate vel sex onsornantia enim,seu no repugnantia )praedicatoru
inqua consistit possibilitas, sum ipsa praedica.ta , dc praedicata rei simi ipsa entitas rea. Et quidem per id res est possi bi Iis, per quod di- singuitur a chimaera. at per se ipsam res Chia
Deducietur a. possibilitatem rei non Missi nugui ab exissentia rei . possibilitas enim mi est ipsa tet entitas. eadem entitas estent istentia rei, ut inse, probωbo, ergo possibilitas est existentia rei . Deducitur l.nullam suisse ab aeterno rei postsbilitatem intrinsecam, eo ipso, quod nulla fuit retentitas ,δc existentia, quae a possibilita.
te non distinguuntur. Deducitur 4 tam esse contingentem hanc
propositionem , homo est possibilis, quam hanc,
43쪽
Categoricoinc absoluto : caeterum ex usu loque tium illam esse necessariam , hanc contingen tem; quia illa communitet usurpatur ut inuplicite conditionalis, εc facit hunc senium, Momos , contνadictionem non implicat : haec V m usurpatur ut absoluta, & iacit hunc senium, homo est. Deducitur nu Ilum possibile esse non repu
gnans per negationem repugnantiae ab om Positivo contradistinctam . pet illud enim το non repugnat, per quod opponitur repugn*n
ti, seu chimaerae . at per se iplam , ut dictum
est , sormaliter est ens, & opponitur chimaeτὸ ergo per se ipsam est non repugnans, non VςIo per distinctam repugnantiae negationem.
Obile. impossibilitas nulla est intria care impossibili. ergo nee possibilitas rei possibili .
antec. Prob. I. Impossibilitas inimaerae est negatio chimaerae . at negatio chimaerae non est Chimaera ε tum quia universim negatio formae Honest forma ipsa negata ; quis enim dicat tenebras esse lucem tum quia sic negatio chimae. Mechi rica esset, adeoque essentialiter non esset . at ubinmatio non est, est forma negatR, Ec percontea uens ubi negatio essentialiter non est, essentialitet est forma negata ex hoc autem fieret, ut chimaera essentialiter esset, quia eius nintio essentialiter non esset. Prob.1. idem antee. Impossibilitas chimaerae
non est impossibi lis : sed chimaera est impossi-bit is . ergo impossibi litas chimaerae non est chia maera. Maior prob. quid singi potest evide tius, quam non esse impossibilem impossibili. tatem chimaerae , quae si impossibilis esset, chi. maera possibilis esset illud enim est possibile, colus est impossibilis impossibilitas. Confirmpessima est chimaeras optima est eius repugnan Aia . ergo repugnantia chimaerae non est chimsaa. ant. Prob. Latio, cur pessimia non existat,
44쪽
est optimas malum enim non excluditur, nisi a bono, adeoq pessimum nonnisi ab optimo: Sed tepugnantia chimaerae est ratio excludens chimaeram . ergo optima est repugnantia chi.
Resp. evidentet ex dictis constare, ut duplex est rei possibilitas, altera consistens in cons nantia praedicatorum, altera in potentia polli bilium productiva, ita Sc duplicem esse impossibilitatem . alteram, quae sit ipsa praedicato.
xum dissonantia, alteram, quae sit eorundem improducibilitas ; quae quidem cum omnipo lentia confunditur, ut dicam infra c. . Nego igirux antee. ad I. prob. nego minoizrem, per hoc enim chimaera est chimaera, quia involvit identice esse, dc non esse eiusdem . ningatio autem, quae distinguitur a forma negata, ut negatio lucis in aere , est negatio contingens, non chimaerica . Neque valet modus ille arguendi, negatio chi ra non est, ergo chima
ast : imo oppositum sequitur evidenter, ergo chimara non est, si chimaera essentialiter elisuum non esse : ex quo etiam fit, ut sequatur evidenter ea eo, quod chimaera sit; quod negatio etiam chimaerae sit. - Dices . alia est negatio, quam includeret chimaera si esset, alia est negatio, quae modo chi maeram excludit. quod evidentet ostenditur .
nam negati. , quae nunc excludit chimaeram , excludit tantum: at negatio inclusa in chimae, xa excludit,& non excIudit.
Sed istα sane non est evidentia, sed ill
sio. negatio inclusa in chimaera, quae est ne ratio identificata cum esse a se inegato , chi, maeram nunc formaliter excludit tantum, quia cum de facto talis negatio simpliciter non sit , dc per se formaliter non sit , facit ut chimaera simplici tex.non sit . Rursus eadem excluderet , non excluderet , si esset squia scilicet dicaret actu este, de non esse , ad
45쪽
16 Metaph. Liber I. que inclusionem , dc exclusionem erusdem . Ad i. prob. eiusdem antecedentis nego maiajorem . adprob. author ipsius, qui tertio quoque veIbo ructat evidentiam , debuisset ad vettere, impossibilitatem chi in aerae esse eiusdem repugnantiam, repugnantiam autem ex vi v cis esse pugnam, seu oppositionem praedicato. rum . quae quidem esse actu physice non potest, nisi existant praedicata pugnantia ; adeoq; cum ista simul esse non possint, nec poterit ei se acta repugnantist, nec impossibilitas. certum ergo est ex ipsa vocum notione impossibilitatem ipsam impossibilem esse , quatenus elle in rerum natura non potest : quod est evidens evid entia
primi principit. Dum vero additur, possibile esse illud ..cuius impossibilitas impossibilis est , distinguendum : cuius impossibilitas est impossibilis impossibilitate convenientiae: verum est i impossibilitate existenti aer falsum .posis sibile igitur est, cui nec convenit, nec PO-test convenire repugnantia: non vero cui conis veniens repugnantia nee est, nec potest esse .
uno verbo: possibile est , non cuius, sed cui impossibi litas est impossibi lis Ad cons. ratio excludens chimaeram ipsi chi maerae est mala s tollit enim ab eo fundamen tum omnis boni , quod est esse e mundo , dc nacturae est bona, quia tollit chimaeram : sed bona est etiam , di mala in hoc sensu chimaera ipsa Shona universo; a quo se tollit: mala sibi, quia se tollit, & ex hoc est chimaera, quod si loquMmur de bonitate absoluta , quce entis est passio,
Nec convenit ea chimaerae , nec eius repugnantiae , utraque enim merus est desectus, & im. persectio, cum nihil habeat in se persectionis, quod non omnino a se tollat per oppositam ne
46쪽
MIram est , quam multum Recentiores nonnulli laborent, ut rem praesentem salis perspicuam intempestivis speculationibus . involvant. Contendunt praecipue illud ut
propositionibus veritatis aeternae aeternum R-ctuale velificativum inveniant. : & quia esse intrinsecum creatu pin actu cum duornutum. tum quidditativum excladunt , ad Deum eo fugiunt; di hinc censent porro demonstrari. Dei exitantiam. Propterea ex iis aliqui apud Nicol. Maxtineacitatum disp.3. contr. a. dix runt rei cuiusque duplicensi esse essentiam . aliam creatam, aliam in ratam e & hanc veri. sicare propositiones ne aessarias . illam eontinis gentes, quae de creatura sormantur . Alius
vero possibilitatem in potentialem di stinguit . actualem: & hanc esse statuit Deu ipsum,cui uni debetur stilicet veritas actualis ternarum propositionum s cum a prima non habeatur . . nisi in potentia. Et hoc quidem post ratio. nes, .ut loquitur , aevidentes testimonio. t tius antiquitatia tum sacrae, tum prophanae
- Ego vero rem istam , quae multis non aegra , paucisexpediam . Suppono ex dictis in Logica, i. 2.qu.4. eap. in pm 'tione necessavio vera aliud serina luereue veritatem . ali necessitatem .in veritate conVenit necessaria cum eon. tiuenti, a qua i sconvenit in necessitate. ritas est consermitas mera enunciationis cum re enunciata, & admittit propterea rem enum
Clatam. . Mux suom constitutivum Brinale..
47쪽
ag Metaph. Liber I. in quem cadit necessitas, aut contingentia is Hinc habes , verificativum propositionis
aeternae , quae de creatura concipitur , non e Cie, nisi creaturam. Ratio est, quia vel sup p nis propositiones eius ni odi decreatura ipsa fol. mari, vel non . Si secundum; negas ergo cogno- sci ab aeterno creaturamue unde quae illo nulla
eri t , quia de subiecto non supponente. Si primum, concedas Oportet, creaturam ipsam verificates quae si ita est , ut elle e nunciatur, propositio erit vera: sin minus, salsa ue ex eo enim , quod res est, vel non est , propositio vera, vellatia est . Et res quidem, de qua hic est sermo, non est res alia ab ea , de qua elicitur en uncia ἀtio : & quae una ostenditur ab omnibus, per c Ius consormitatem, aut diMrmitatem vexi, aut
falsi denominatio in propositionem redunder . Manifestum ergo est, quod ista propositio, h mos rationalis, non aliud ab homine veri ficisti uum formale habet, aut habere pote st. Necessitas deinde huius veritatis, quae so maliter non est consermitas, sed connexio en- ilatis propositionis cum eatitate obiecti ita se habentis ut e nunciatur, ex triplici capite ot lux in Deo possibi l ia ab arterno cognoscente , ex natura stilicet actus, medii, '& obiecti, de actus quidem divinus cum Deo identificatus , ac proinde persectionis in cognostendo infiniallae , is est, eui salsitas repugnet, se ac repugnet aliquid cognoscere aliter, ac est . in quo Eogni'rio Dei necessaria, seu simplicis intelligentiae convenit omnino cum contingente, seu visi nis. sed disconvenit primum in motivo , seu verius medio, a quo& habet necessitatem pro . Priam 3 essentia enim divina, quae est me. dium , in quo possibilia cognoscuntur, cum Possibilibus essentialiter eonnexa , certificat essentialiter Deum de natura possibilium: quod Mon habet scientia visionis, pro qua nullum ost ale medimn aeterpum.
48쪽
demum in objecio, quia veritas pedaliam enunciata est ipsa etiam necessiria, cum veritas enunclata per scientiam visionis sit contingens. illa enim enunciat. hominem efferationalem et in quo habetur , ut dixi, sensus conditionatus, adeoque ex suppositione nece μiarius ,-homo es , animal rarionale es: quae veruas obiectiva contingentiae non iubest; quia evidens est, non posse simul hominem esse, Messe, quod non esis aliter simul esset. & uota esset . at scientia visionis enunciat absolute hominem esse s quae est veritas obiectiva obnoxia contingentiae. Est quidem in hac etiam scientia iuppositio, quae tamen cadit supra existen tiam scientiae , sed a scientia non enunciatur ; divina enim visio cadit in rem extra se ex suppositione , quod res sit rosed non enunci , gem esse ex suppositione, quod sit. Hinc habes, rem conti entem non solum afferae veritatem propositioni aeter e , sed etiam neces atem . illa enim dicitur ex hoc capite nece uaria propositio , quae vexitatem enunciat necessariam per se, di indefectibilemeat qui talis est veritas obiecti va eiusnodi propo
titionis; quia eius oppositum non eontingi , neque enun contingit, ut homo sit, δι rationis sis non sit, h. e. ut sit, di non sit. Haec sane omnis ita videntur mani sesta, ut non videam ,
quo jure possint in dubium revocari. Dices tamen I. quamvis impossibile sit hominem elle rationalem non esse; haec tamen
ipsa impossibilitas, seu necessitas ex suppositio ne non est homo i pse, sed Deus. Sed contra est ρ unumquodque enim dum eu, per se formaliter excludit suum contradiciorium , cum quo scilicet per se serma litet estam possibile: quod est evidens evidentia prima principia ergo homo dum est, per se lat- maliter excludit non rationati, quod quia Ie ipia est non homo contradictorie opposai us
49쪽
go Metaph. Liber I. nitur homini. ergo per se formaliter impossibilitat istam propositionem , homo est , o rari nate non est ι adeoque reddit illam condit loci α-lem necessariam, si homo es, m rationale es, formaliter per is ipsum. Explicatur magis argumenti vis, quae mihi
est demonstrativa. Dupliciter poteli ens ex eludere sui negationem: primo modo eam redis
dendo simpliciter impossibilem ; qua ratione sidus Deus excludit negationem sui r secundo modo eam reddendo sibi incompossibilem ; qua ratione quodlibet ens per se ipsum sormaliter sui negationem excludit s quia quodlibet est petiis cum sui negatione inconjungibiles exterminis enim, & non aliunde .formaliter est verum, idem non posse simul esse ,& non esse. Hi ne fit , ait suppositio essendi sit necessitas me- . taphysica , qua excluditura simultate cum ipsa suppositio non essendi ; neque enim potest non esse necessaria exclusio simultatis impossibilis imo it Iud idem , quod facit formCliter impossi bilem simultatem, debet facete formaliter ne .cellatiam exclusionem; cum impossibilis simu l-tas , di necessaria exclusio sint sormatissim hidem. Ex his ita arguo , & ostendo hane pro positionem ,-homo est, animal rationale est, esse non solum veram, sed etiam necessariam
per ipsum hominem. Per illud sor maliter est necestaria haec , per quod sormaliter est in . . possibilis contradictoria, si homo est, animal
ratisnati et, an s. atqui haec secunda per hominem est formaliter impossibilis. ergo illa prior per hominem est formaliter necessatia. Major est evidensex Summulis ubi de proposition uni aequi pollentia. Minor est evidens ex modo dictis': cum enim animal rationale non esse, &hominem non esse sint formaliter idem ., illa
aequivalet bure , si homo,s , homo non Ui .
haec autem habet impossibilitatem ab eo forma-ὲiter , qRod formaliter excludit. simultatem
50쪽
I: Caput in. sci hominis eum sua negatione: hoc autem alvid non est e, quam hominηm ipsum, veritas primi principii ex terminis nota abunde osten
Dices x. possibilitas rei cieatae alia est poten-- tigiis , contingens, quae est ipsa res bi lis : alia actualis , dc simpliciter necessaria . quae ab ipsa disii imitar, dc est Deus. quod si
. ergo propositio taeteroa aeternum est vera , de necessaria, ab hac non abdux uam s& verita. tem , & necessitatem tuabitur.
- Distinctio ista possibilitatis non mala est
. coincidat cum noura ..diconiniunt, superiori . capited hastis . Hamnamin perperam actua'
- lis. ωextrinseca possibilitas, seu producibili ras mi assumitur in verifieativum propositionis aeternae , cum enunciatio non sude illa, sed determiao illius, quem tu possibilitatem potentialem , nos intrinsecam dicimus. similites enim poteris huΝs propcritionis, ei iam Deum etiam velle exilicat,vum . quod si exeo, quo propositio sit actu vera , contendis verificat 'vum esse actu . ea est recoctstniam , inquata' multa in Logicis , . ubi de proposuionlata desituro. ' . '. Dices 3 propositiones veritatis ae I MIenuis .eiant aliquod necessarium de ptaesenti . ergo non satis velificantur per ipsam rem possibi lem contingentem . anam. Prob. r. I i esturmalissime dicere, ibama sit re, animal ra' tonais assu ,-dicere, Necesse hominem rimau. sed hoe est ammare ne cessitatem ablatoinde prae isti ergo omnis propositio conditionata in materia cleee flari acesolvitur in absolutam modalem, de modo n- cessario, ut paterinductiones nam haec propo. , resolvitutinhaoc modalem. Necessa est