장음표시 사용
61쪽
Metaph. Liber I. est. i. quia hinc fiexet existentium non esse per se possibilem: quod est in superioribus reprobatum . sequela pro quia defectibilitas, seu con. tingentia est ipsa possibilitas essendi una cum
possibilitate non essendi . t. nullus actus determinativus alicuius indifferentiae mutuatura sua potentia indifferentiam, ut patet inductione facta per omnes actus. Si ergo existen. tia determinat essentiam indifferentem ad esse, di non esse, non accipiet ab essentia vicissimhanc ipsam indifferentiam. 3. est manifestum ,
ouod omnis perfectio limitata, si per se sola spe. ctelux, ut per se est limitata, ita &per se est contingenss cimi contingentia sit limitationis
Respondent I. Thomistae communiter, exi. stentiam esse rationem qua existendi, ideoque existentia distincta non indigere. Sic actio non sit per aliam actionem, nec duratio per aliam durationem; quia illa est ratio magendi, haec durandi. Ut evertam hane responsionem Thomissa. rum, produco simile argumentum D. Thomae
quot. p. q. I .art. I. ad I. utitur contra Avicennam asserentem, rationem unius distinguixealiter ab ente rSed hos , inquit S. Doctor ,
ma se fassum est, quia quilibet res est una per suam Iubstantiam a si enim per aliquid aliud
esset una qualibet res, eum illud iterum si unum, si esset it/rum unum per aliquid aliud, esset abire
in infinitum. Huic argumento juxta Thom ista. rum doctrinam facile occurreret Avicenna per distinctionem rationis dicendo, quod unitas cum sit ratio qua unificandi, non indiget unitate distincta, ut una sit. Quoties ergo in ratione , &qua idem prorsus valet argumentum distinctionis, eadem erit in uir
que distinctio' ut debent fateri Τhom istae, si
volant tueri D. Τhomam . at in re nostra praei
eisa ratio distinctionis est contingentia, seu in distri
62쪽
mastis I. Caput V. 43disserentia adesse, &non esse, quae aeque re peritur in essentia relate ad existentiam, ac in existentia relate ad actualitatem suam . Ergo. Exemplum de modis non est ad rem . Si enim ita esset existentia actus essendi, ut est ubica. tio actus locandi , peracta res esset . quando quidem ut ubicatio nullam habet in locando inindifferentiam, cum non possit esse , &non Io.caxe r ita nec existentia ullam haberet in diffsecentiam in actuando quoad esses adeoque esset exissentia indefectibilis, di necessaria. Ubicatio igitur illam didisterentiam non habet, ratione cujus a suo subiecto distinguitur 9 quod scilicet, quia potest esse, 6cnon esse hic, per aliud a se est hic. at ubicatio si est, hic locat, de
hic locaturs adeoque per suum esse locatur. Menum e litentia ita prorsus est ad suam actua.
litatem indi Terens, ut essentia est indifferens ad ipsam. Arguo γ. Nulla persectio distincta ponit subjectum suum in esse subiecti capacis ad recipiens dam talem ibimam, sed illud supponit, ut patet nerali inductione. ergo si existentia est physica serma essentiae, debet illam suppone-xe in priori eum proxima capacitate recipiendi . atqui haec capacitas esse non pote st sine alia quo actu xeali; purum enim nihil non est cx. pax realis sermae subiectum. ergo essentia in priori ad existentiam est in aliquo actu reali.
nanctu vocas actum essentiae: ego voco ipsissi mam existentiam a puto enim nec explica,
tum hactenus, nec explicabile, quid faciat aliud existentia , quam ponere rem in acta
Superest jam illud unum, ut declarem, an sit saltem essentiam inter , & existentiam di stinctio aliqua rationis. Equidem puto duo ist- plane synon ima ; nulla enim est explicabilis ratio per unam,& non per aliam unitam iter importata . Disserunt tamen ra.
63쪽
3staph. Libis L . tione essentis, deesse, existentia, &existere xes enim, ut explicata per nomen, sumitur,ut praecisa ab usu, & exercitiorealitatis suae . sed ut explicata per Verbum infinitum sumitur , ut stans subula, di exercitio suae realitatis. Alius ergo est conceptus rei importatus per ellentiam, uua significantur praecise rei praedicata cum non repugnantia ad esse: alius est conceptus expli catus per esse, quo denotamus eadem praedicata habere in actu illud exercitium, ad quod eis
sentia concipitur veluti in potentia. Et quia tam nomen existentiae accipitur pro ipso esse, essentia in usitata nune loquutione ab existentia in usitata nunc loquutione abexistentia r tione distinguitur, ut essentia abesse. Caere. tum hic modus usurpandi existentiam non est, nisi penhs iuniores s antiqui enim quaestionem hanc agitabant subiis terminis, Utrum essentia distinguatur abesse.
OBile. i . Deus est ens necessarium, quia habet esse identificatum cum essentia : ex duo fit, ut sit per essentiam. Si ergo creatura esse haberet eam sua essentia identificatum, noeessatio esset. Confirm. au horitate scripturae.& Patrum asserentium, ut Dei proprium,quod
sit sibi suum esse. Unde illud: Ego sum, qui
s Resp. antee. esse salsum. Vera enim eausa lis ea est. i. quia habet esse depuratum ab omia ni non esse , h. e. persectionem depuratam ab omni imperfectione : quod non contingit ita creaturL. 1. quia habet esse non ab alio, sed
E se . hine non potest non esse s quia nee 3potest ab alio privari suo esse a nec potest ipse sib. esse suum denegare. Aliter autem Deus, 2II-xor creatura dici, existere per essentiam Deus
64쪽
geuasis I. Caput V. . . 6 Fenim existit per essentiam in desectibilem ,
creatura per defectibilem . Sensus deniq; Scri- turae, ec Patrum, dum Deo proprium tri-iuunt, quod sit sibi suum esse, vel est , quod eus sit sibi esse sine addito, adeoq; purum ellἡ,eu pura perfectio: vel quod Deus habet per se suam essendi lassicientiam, quod est esse a se.
Obiic. r. Existentia irrecepta est purus actus: de purus actus non est nisi Deus. atqui existen. tia omnis abessentia indistincta est irrecepta snon enim habet, in quo recipiatur . ergo exi. stentia non est. nisi Deus. Responsio est facilis, maiorem esse veram de .existentia irrecepta omnino, h. e. tum in
aliquo, tum ab aliquo . in quo sensu propriis. sima est Dei. Instabis . actus, qui nulli potentiae permisco tur , est purus actus: sed actus qui in nulla potentia, ut in subiecto, recipitur, nulli potentiae
per mi icetur . ergo est purus actus . min. prob. actus miscetur potentiae, vel quia est actus alicuius potentiae, vel quia est potentia ad ulte. Tiorem actum. at in casu existentia non est actus in essentia receptus ; dc cum ipsa sit ultimus actus in linea entis, ulteriorem actum non habet, ad quem promoveatur is Principio argumentum non procedit de accidentibus , quae recipiuntur in substantia , nee de Armis, quae recipiuntur in materia. In aliis vero nihil probat . Nego igitur minorem . adprobat. dico existentiam aliquando esse actum potentiae mixtum , qui a recipitur in subiecto :& talis est existentia omnium sermarum I aliquando esse mixtum potentiae,quia recipit in se formam : & talis est existentia omnium subimctorum. Et dum urgetur, quod existentia sit ni
timus quod dictum saepe inculcatur. sine distinctione , sine probatione resp. imo est
primus , cum sit fundamentum omnis actus qui non competit, nisi rei existenti, eiusque
65쪽
46 Metaph. Liter I. proinde existentiae superstruitur. At, inquiunt est ultimus actus in linea entis. Verum age. quis est actus primus , quis medius in hac linea. per habitudinem ad quos existentia sit actus ultimus actus anteriores num actus dicis essen tiales Sed non vides, te assumere sine proba,iione quaestionem , assumendo in hoc principio, quasi aliud agas , id ipsum, de quo di spa.
iam us nos enim, qui in linea entis distinctioia inem nullam agnolcimus inter actus, existen. iam non ultimum , sed unicum actum in linea entis re cognoscimus. At enim quomodo pote tit actus ipse essendi esse in potentia ad perfectionem ulteriorem y dico, quod poterit, quia est actus imperfectus, adeoque perfectibilis: ex quo capite actus ipse elsentiae est in potentia a re actum exilientiae. Neque opponas cum Goudi. aio, D. Thomam optime dicere, irret
intelligit it receptum in subiecto esse
unicum infinitum: quod principium ita certum habuit, ut videatur illud accepisse ab Ange. iis: ideoque perpetuo tanquam eviήentissimum IB. Si enim Goudinus vellet, hoc princispium esse probabile ex tanti Doctoris aut hori. aie, jure sane id vellet. Sed tamen Philqso. Pho non est satis, qui videt illud assumi sistexatione intrinseca ,& fallere in actu essentiae . quare si non aliam habet hie author dicti sui Probationem, quam arcanum i nud Anselicum videat ne ludibilum debeat adversariis. Obiic. a. si creatura per se ipsam non esset , necessario non esset. ergo si per se ipsam esset inecessario esset. Nego conti disparilas est evidens. in casa antecedentis pone cete taram illam existere;exi. Ilet pro secto, dc non existet . primum , quia supponitur . secundum ; quia supponitur si. mul existere eius negatio indistincta ab ipsa. at in casu consequentis non sequitur creaturam non existentem non existere simul, dcerister
66쪽
Suasio I. Caput V. sed solum non exi stere squia dum tollitur res,
tonitur simul eius existentia . Obiic. q. a separatione tenet consequentia ad distincti mem . atqui existentia creata in Chrissio separatur ab eius essentia, ut constat au-
horitate o. Synodi in Epistola Sophronii dicentis , quod Numanitas Chrisi in Veν-bo, esu m=o in se habuit existentiam unam .
Minor est salsa, eiusque oppositum ex Patribus probar Suarea Om I. in 3. p. disput. 36. sect. r. praesertim ex DamastenO l.3. cap. 3. ubi juxta Fabri versionem ait, Humanitatem suis. se a Verbo assumptam , nee subsantia , neo exi- flentia primatam . Sensus autem Sophronii in o. Syn. alliis est ab intento arguentis , ut late ibidem proat Suar. Ut caetera ego mittam ,
' quae nostri instituti non sunt 3 non negatur ibi. Humanitatem habuisse in se existentiam , sed existentiam unam h. e. individuam , dc suppositatam s fuit enim non in se; sed in Uerbo subissassens, cui a primo suae ereationis instanti unita supposita liter fuit.
obite. s. nihil, quod est indifferens adactum, Sc non actum , per suam essentiam est talis atius. atqui creatura indisterens est ad et se , di non esse.ergo non potest per suam essen tiam esse. Maior prob. tum inductione , quod enim est indifferens ad cognoscendum, bc non cognoscendum, non potest se ipso cognoscere edi quod est indifferens ad currendum, & non currendum, non potest se ipso currere ι & sic de aliis . tum a prior i, quia indifferentia importat eam possibilitatem cum utroque termi Goseorsim , non vero conjunctim. Si ergo indit. serentia identificatur eum uno acturi, iam erit incompossibilis eum opposito ι adeoque non est amplius indifferentia.
Resp. si indi sterentia sumatur tigorosh, falsam esse. , quod creatura sit indifferens ad non
67쪽
τ taph. taber evidens quia nihil potest Ueet Metentet formale sui destructi viini. atomώ creatura formaliter tollitur pet suum
non λ . erso illud non respicit indim
tenui, . quod ipsum probatur in argumento ex rationem a priori , quae confirmat dia jorem . quis enim asserat creaturam: compossi- , lem eum suo non esse , v g. hominem. Cum non Eomine , Inductio deinde allata ad probandam malo rem non est ad rem ; quia affert exempla verae indisserentiae, eaque extendit ad indistexentiam non veram. Potentia ergo intelligeest, di non intelligendi necessario ab intellecti ne distinguitur 3 quia potest in non ii telligere, adeoque ab intellectione realuersi Paratur. at res non seγuatur a suo isse ἔ n satio enim, quae tollit eue rei, tollit eodem impetu ipsam rem ; & ut res a negatione den m inatur non existens , ita dc non existens deis si ominatur rei existentia. Tota igitur creaturae indissetentia , siqua est, ad esse, di non eue ,
non est indisserentia physica, & subiectiva )ῆ quae statuit separabalitatum, & proptersa di- itinctionem inter potentiam , di actum : sed mere logica, di ut a jant, obiectiva i in quutum
potest sine repugnantia verificare successive , uuod sit, de quod non sit . . a Instantiae demum manifestet in actu ipso tum essentiae , tum existentiae, satis declarant. viru sponsionis,&constant ex dictis. ta
De Impossibilitate Chimara, an siit ab , , ιitata disincta in esse obiecti. - Λ praesens quaestio praeeedentis ubi enim de entis possibilitate decretum est ,
68쪽
siperest , ut ea ulterius inn6tescat ab eius orposito, quod est impossibilitas e de qua in . quiro, sitne a rerum possibilitate adaequate 'dia uincta , an vero ea non sit aliud, quam duo possibilia invicem incompossibilia, dc a cognitione invetificabili denominata. Porro de impossibilitate non potest quaeli. utrum ea sit a possibilitate. distincta in elIa rei ue constat enim impossibile nec rem, nee ens esse: restat ergo ut solum quaeratur , an sit distincta in esse objecti: quod solet sub iis terminis proponi, u.
trum impos bile sit obiectum distinctum ab omni possisili.
RMentiores turmatim in hane sententiam
discedunt, ut eos reeensete & longum sit, de otiosum. Sufficiet ergo eorum mentem ex.
Ponere, ut, qui eam impugnare voluerit , n aberret a scopo.. Impossibile ex vi vocis negat omnem potenatam essendi r unde descet bitur, modnees,
neepotest ea parterat. Haec autem impotentia ibimaliter non est aliud, quam pugna rationum , .ex quibus constat, quaeque si essent, sinu essent, εc non essent. Sic est in communi sensu hircocervus ue cum enim hircus ese, entialiter sit non cervus, & eervus essentialiter sit non hircus o si esset a parte rei ens duas istas nais ras in se complectens, esset hirtus non hi cus,cervus non cervus. Ex his , quae comperia sunt apud omnes , inserunt prore sua Recen tiores, quod impossibile, ut non sit res, est tamen obiectum, quatenus negat soluim posse , esse, non tamen posse co nosci, neque ex illo p
69쪽
ien et con,quentia nesative. quare ut cogno. scit3ir elisuo , quod non est, poterit cognosci etiam, quod non potest esse. biatuunt ergo impossibile in esse viecti con tradistinctum omnino ab omni possibili. quare h i reo.rvus non erit hircus, dicervus reales a sed tertium obiectum, in cuius constitutionem nihil male veniat.: Hoc obiectum ut, pluri hus calumnus vindicent, distinguont duplixem statum, in quo potest illud conliderari alis iter est absolutus, obiectivus, di exercitus: H-ter est eonditionatus, entitativus, & signatus e ille est status intentionalis, hic realis. Tum si . primoqu*ra , involvatne tale obsectum conia indictoriat Respondent, in primo statu non involaere sum enim non sit impossibile t rugnosci, nihil φst , o contradictionem, si co. gnoicatur, involvat ..invoIvere tamen in s
eundo 1 eum enimit impossibile esse , si esset, contradictionem involveret. Itaque intelle ctus Maostendo tale obiectum , non cognosti t
revera, quod in , sed quod esset imp sibile i
Si quaeras i. quae sint hi reocervi praedicata in eo statu absoluto spordens,de his crixo teri sicari pro eo statu unam dum taxat contrad bionis parum, nimirum quod .sit hiete minuus, seu hi mus idem. xvo s quamula haeeuna pars rahat utramque conditionale fi nimi
Si quaeras, sitne obiectum Me simplax, an compositum I Respondent , abistut esse sim.plex, conditionale compositum , seu veri sis Kompositum, de non compositum ,simplex. , α non amplex . Absoluti est simplea ; quia conssis it in obiectiva identitate inter essentia liter dis in 'a . verum essentialis distinctio non exemeetur in esse obiecti, sed suam inesse rei. qua.
70쪽
m lio M. Caput I. I re quod apparet, idem est, adeoque simplex est . ded si illud , quod simplex, & idem appa
Iet, in re per actionem physicam produceretur, esiet eo ipso idem, & distinctum ι adeoque comis positum simul. simplex. . Huius Porro sententiae aut hores non parum inter se dissident. Sunt enim, qui putant, a cognitione derivari in chimaeram aliquod esse obieetivum , cognoscibile intrinsecum et quod vocant i dolum, seu formam fictam . cum enim impossibi te sit purum nihi l, quatenus negat tum else, tum potentia d esse, ut possit cognosci, debet ab ipsa cognitione accipere esse aliquod intrinsecum , quod sit mera cognosci
bilitas. Haec sententia improbabilis omnino est,eaque propterea deseritur a melioris notae Re .centioribus, opinantibus denominationem cO-gniti in chimaera esse mete extrinsecam, ulla.
periori quaestione dixi extrinsecam esse denominationem cogniti in te pure possibili, reieci' esse di minuto Scoti starum . quidem Primo huc facit, quod ibi dicebam, prius scilicet
natura futurum in thimaera esse cognitum , quam cognoscibile, si esse cognoscibile ponitur effectus, adeoque posterius cognitione, quae se ipsa sor maliter denominat cognitum. 2. non
Video, qua cohaerentia negant illi au res simile idolum in cognitione rei postibilis . aut enim illud ad mitiunt in cognitione chimaerae squia chimaera ante cognitionem nullum esse intrinsecum habet . atque hoc ipsu in est Veriunde creatura pure possibili. aut illud admittunt ex lacunditate intellectus, re cogniti ni , ut loquuntur : & multo magis id erit verum incognitione possibilium . qualis enim latet illa secunditas , quae impossibilia una conciperet
pareretque , ad possibilia vero infelix omnino esset, ac sterilis i& alia inter hos author es divisio . Para