장음표시 사용
71쪽
Metaph. Luer g nis creenset positive pro iri exissent in . εσdistinctionem obiecti huius impossibilis conc3ι distincti ex propositionibus tum affirmativis necessario falsis, ut homo est lapis, dic. in quibus attingitur identitas inter hominem, M. lapidem, quae nec est homo, nec lapis et tum negativis necessatio veris, in homo non est lapis , die. in quibus haec ipsa identitas exclusa emnoscitur 3 aliter excluderetur incognitum.' Alii videntes infirma sanε esse haec landa. menta, alium invenere modum tuendi obie Elum hoc suum, negative scilicet, reileiendo in adversarios onus probandi . Possibile,inquiunt, est.eognosci obiectum impossibile eontradistin. cium . Negas ξ proba cognitionis eiusmodi imis possibilitatem: Si urgeas petendo, in quanam erenitione attingatur Z ines, inquiunt , non quae de possibilibus directh fit, Mantumvis ita materia vel naturali, vel remotar sed in ea .
quae fit de ipso impossibili directe , ut in ea, himeoeervus est impossbiiisr Hinc iuxta hos authores, illa propositio, hircus est rervus, stat aequivoce rfit vera est, si de fictitiis; salsa , si de realibus
Sεntentiam, quam suscipio in praesenti. de.
elatandam, probaturus insequentibus, tuearurn Th I. contra Gentes cap.84. num. D ubi Probat voluntatem Dei non esse impossibilium hoc argumento r Uoluntas non est , alicu-
72쪽
masio II. Caput II proprietatem : quod de Deo dici non potest . quid
expressius contra Recentiores asserentes obiectum impossibile per se , & citra errorem posse cognosci , & fieri ab intellectu , etiam simpli
citer apprehendente, cum tamen ex mente D.
Thomae, ut notat ibi Ferrariensis, non possit esse impossibile in intellectu, nisi dum is uni tribuit, quod illi repugnat Z Tuetur Scotusq. g. quodl. 6. De primo, ubi, Verisime, inquit, illud est, nihil, quod includit contradictionem, solum illud, quia illud excludit omne esse extra intellectum , in intellectu ; quod enimes sic includens contradictionem, sicut non poros esse extra animam, ita non potes esse aliquid intelligibile , aliquod ens ιn anima , quia
nunquam eontradictorium cum eontradictoris
constituit unum intelligibile . Τuetur Mayron. qu. . quodlidi punct. I. ubi ait, quod ens pro hilum si e vocant impossibile antiquiores a non dicit, nisi partium incompossibilitatem . & in fra addit compositioni falsae , Fc in velificabili nihil correspondere in mente . quod ipsum fia. sius prosequitur qu. o. Idem tenet Gabr. in I. d. Σ. qu. 8. Mirandulanus, & Uallesius apud Amicum in Log. tr. 3. qu. 2. P. Herice tract. de Scient. Dei disp. 8. cap. . num. I. sed Prae OmnI-bus sese,& egregit Andr.de Novo Castro in I.d.
Equidem censeo posse nos de impossibili phi
losophari proportionali ter ad ea, quae commum iter arbitramur de universali. Profecto uni versale,& singulare opponuntur et illud enina unum in multis, hoc unum in unor illud par tibile, hoc impar tibile. dc tamen si multa sint singularia sub una cognitio' e praescindente, ita extrinsece ab hae verificantur, ut suscipiant d nominationem universalisi quod suse est de. claratum in Logicis.
Parisormiter in praesenti discurro de possibuli, &impossibili, quae utcumque sint deno'
73쪽
M . Metaph. Liber Lminationes oppositae, poterit tamen illa cadere
Quod ut intelligas, nota duplicem impossibilitatem posse considerari, secundum quid, &. impossibiliate secundum
simpliciter dicitur impossibilis homolapis, vel homoplanta. Hanc ergo impossibilitatem p-ε ab intellectu enunia natura nullate n possunt. quare ut singularia multa, Qua' tenus substant cognitioni simplici praecisivae qu est intentionalis inultorum unitas, , ita & duo p ibilia , quatenus subsunt unciationi im stibilis veritatis, quae est in- lenta Elis impossibilitas, impossibile sutia his instro I. cur impossibile vulgo dicatura inpossibile denominatur, sileas reale, den minatio lamen est a ratione non quaccmqu sed essentiali tyr errante: & adeo a pallatur ens nullum est in re
derivari denominationem impossibilis
issu ampossibile, ac esse in velificabile, seu
74쪽
habere impossibilem veritalem. ego vero ad. mitto praeterea impossibile obiectivum , insascilicet in recto pos bilia ab eo )udicio tanquam a forma veniente in obliquo denominata in quo metrus mihi loqui videor, di consequentius ad ea, quae dixi in Logicis de universali advellus Nominales in hoc etiam pIoportionaliter philosophantes . . Infero 3. alvid esse facere, aliud eognoscere ens huiusmodi rationis impossibile. 1 cete ens rationis est verseri circa possibilia per actum lentialiter Ialsum. cognoscere vero est Iesse.
ciere supra ipsa possibilia, ut actui sella subitantia . quo pacto di impossibile definitur .
quod nec est, nec esse potest a parte rei: Severe de ipso enuneiatur , quod sit impossibile Sie in Logicis dictum est , quod aliud lit facere aliud cognoscere universale . se per cognitio'nem praecisivam directam: cognoscitur per re
Insero . hinc, Deum non posse iacere ens rationis, polle tamen cognoscere . non potest
lacere, quia circa possibilia versari non potest per judicium falsum. potest cognoscere: quia innotescunt ipsi possibilia non solum ut sunt in se, sed ut substant etiam nostris asseniabus imperfectis, de salsis In sexo s. sensus exteriores nee facere, nec cognoscere impossibile. non seciunt,quia se n. tus eiusmodi cognitionem filiam non habent. cognitio intellectualis
vero si habet actum salsum. & potest si a il istius conditionis Mn Πrtinet ad praesens institutum simplicem intellectus in possibile , ced posse cognostic non potest set quia Desii a
75쪽
sitas nulla est In eiusmodi cognitione. potest cognosci; quia potest integra propositio una cum suo obiecto terminare apprehensionem . 3
Praeedens sententia is Reeentiorum iis obhctionibus vindicatur . . . .
SEntentiae sie declaratae duplex genus proba tionis habeo. primum erit, ostendendo, quod nihil momenti adversus ipsam , magno licet molimine, ab adversariis sit hactenus a I. latum , sive plocedant positive , ut probent impossibilis a possibilibus contradistincti ne, cevitatem: quod praestabo in praesenti : sive siegative , ut sistant inas erenda eiusdem mera non repugnanti et quod praestabo insequenti capite. Alterum erit, ostendendo Metaphse scis rationibus, nullum revera esse ooiectura
impossibile, quod possibilia ipsa non sir
Ergo Recentiores I. arguunt cum Lugo de poenit. diip. I. sect. v. a num. 2 Quicumquio affirmat, debet cognoscere motivum affirma
diraliter irrationabiliter affirmat. Sed moι iavqm assirmandi, quod homo si lapis, non nisi identitas obiecit va apprehensa inter homi nem, dc lapidem . ergo non solum in tali assit matione cognouitur homo, & lapis, sed etiamidentitas inter ipsos, quae est tertium orie tam contradistinctum ab ipsis. 2.Q-mvis motivum assirmandi non sit ideae litas , icantitas tamen est assiim Ma s perinde enim est dicere, homo os lapis, ac, Mamriri Iisar inter hominam, lapi m . debet ergo identitas ista saltem attingi, ut obiectum.t.
firmatum 3. Et est argumentum, in quo mirum quan
aum sibi plaudunt adversarii. NMaseognosti
76쪽
obiectum impossibile contradistinctum. ergo cognoscis obiectum impossibile contradistinacium. prob. cons. si enim illud non cognoscis ,
stulte, & temere negas, adeoque male negas. Et quidem universim negarI non potest inco
gnitum et si ergo illud negatur , cognos. 4. Quidquid cognoscitur sub praedicato sibi
repugnante, non cognoscitur ipsum, sed aliud ab ipso. Sed ita cognoscitur homo, dum dici. tur, homo est ergo non cognoscitur homo sed aliud ab homine : seu non cognoscitur homo realis, sed chimaericus.s Omne illud potest ab intellectu cognosci, in quod dividitur ejus obiectum adaequatum. Sed obiectum adaequatum intellectus est intelli in
tibile: & intelligibile dividitur in id, quod est , dc id, quod non est : in id, quod potest esse, di id, quod non potest esse . ergo poterit ferri intellectus etiam ad id , quod non potest
aesse. 6. Voluntas potest appetere bonum impossibile; qualis esset appetitus illius, qui vellet comedere carnem hircocer vir aut Ariani, qui vellet esse beatus videndo Verbum, quod putat creaturam. ergo poterit intellectus id ipsum cognoscere ι nihil enim volitum , quin praecogni
. Dum quis cogitat hircocervum impossibis Iem, nihil cogitat de actu intellectus, sed solum
de obiecto. ergo hi reotervus non est sermali. t ex impossibilis pet actum intellectus, aliter cogitaretur constitutum sine constitutivo , sine quo tamen nec esse potest , nec intelligi. Ad I. nego minorem , quam video sine pro. batione ab his Recentioribus assumptam, qua si per se notam ; cum tamen in Log. l. . quia z. c. 8. multis probaverim, nullum judicium affirmativum aut debere , aut posse habere in prio
77쪽
38 Met L Ziber 1. ri notitiam identitatis exercitae inter extroii :Quod si instes petendo, quodnam fit moti vum affirmandi lapidem de homine, aut creatis ramde verbo 'Resp. r. indirecte , esse illud ipsum.
a quo molletur intellectus ad notitiam illam quam praeviam identita tis. Resp. a. directὲ , aliorum assensuum aliud esse motivum. in propositione per se nota te minoram sola notitia determinat ad assensum '.
in demonstratα determinant praemissae. in Pro. babili, si ea sit prima, movent termina: si canda , praemissae probabiles , sed utrobique dependenter ab imperio voluntatis. Iudicium
vero erroneum 'tres causas habere plerumque solet. i. est imperfecta erininorum consideratio . h. est prim i piam'stliquod universite . quod ut saepe fit verum , aliquando tamen est falsum . 3 inadvertentia admotiva in oppin. rum . Sie Ariusaeonsideranseon laso, de per- ωcto modo Verbum, & creaturam ue nullamque inret ista per ejusmodi notitias apprehendena distinctionem, nec attendens, imo de holens
ostendete d plura motiva, quae illi efficacitex
Polerant probare contrarium t de habens praeterea Me principium, no apparet'rsunt eadem . quod principium in multi st verum Uerbam esse creaturam Pronuncia Vit. Ubi h1e pro motivo notitia identitatis 'Certe nee Aristotelas, nec aliusquisquam Diat lecticus tradens in lir gismo in tuum coii. eludendi , identitatem inier exiremitates a u.
Ad a.dita . quod uim atur in propontio me ι: non est idesilitas, sed praedicatumst qaodunum iuxta summulas dicitur, seu affirmatae de . aliud ergo est , quod identitas requiritui, ut propositio sit veras se hoc est in negabile. aliud quod identitas affirmatur: hoc est se lium t cum potius exerceatur identitas
78쪽
Caput III. eo id intitas obiectiva, propositio falsa est . Dico Σ. identitas si assirmatur, & dicitur, non idcirco cognosci debet. pro quo recolenda, quae in Logic. dicta sunt l. 2. q. g. c. I. iudicium scudicet sumptum pro sermali non esse cognosci ii-vum . sed esse merum intentionale syncatego. rema trahens praevias notitias in suppositionis identitatem. Hoc igitur idc non aliud est affirmari identitatem in judicio, poni tale signum lyncategorematicum t quod quia cognoscitivum non est, nullam ex parte rei exprimit, aut exprimere potest identitatem. Sed quid dicendum, si intellectus hoc ipsum exprimat, dc assirmet, Datuν identitas obiectiva snter hominem a s iapidem Z Res p. ita se habere in hoc iudicio, ut in hoc alio, moestastis; ut enim hic salso applicat unum possibile alteri,
. lapidem scilicet homini: ita ibi selso applicati dentitatem realem , quae veri entis est passio , homini relate ad lapidem, cui competere non. Potest.. Ad 3. tam instantia, quam responsio est ma Diieua. Et quidem dum intelligibile uni versim dividis inpossibile,&impossibile, divisio sine dubio est adaequata. ergo D mul asseris non esse aliud obiectum praetet possibile, &impossibile. Nunc redit contra te argumentum tuum tnegas esse aliud obiectum praeter possibile , Nobiectum contra
alvisio intelligibilis non est adaequata. Et qui dem inqvisitio de tertio hoc obiecto non proin cecit pro statu conditionato, dcreati, pro quo
sine dubie impossibile est: sed pro statu abis
luto , di intentionali, in quo etiam si esset. contradictionem traheret 3 adeoque repugnat non lotum este , sed cognosci s & per consequena si cognosceretur, simul non cognoscet
Directa deinde responsio facilis est , notrin,
79쪽
Metaph. Liber L. clo , quod 'ristol. 2. post. numerans quaestiones, statuit, quod quaestio an s praecedit quaestio nem quia est, quam confundit eum quaestione propter quid est s quia loquitur de quaestione, in
qua quaeritur definitio rei: haec autem Pr cedit per rei causas praesertim intrinsecas. at vero quaestionem an es , quam sequitur quaestio quid rei s praecedit quaestio quid nominis .; nihil enim quarti potest ab ignorantibus nomi. num potestatem. Hinc apud Logicos, si, post statutam nominis significationem , quaestioni an est negative respondeatur, ulterius non proceditur 3 quaestio enim quid rei evadit eo ipso de subiecto non supponente. Hoc totum habet D. ΤhOm. I. p. qu. 2. ad a. ubi, Ad probandum , aliquid esse, neeese est accipere pro medio, quidsignificet nomen: non autem quod
quid est, quia quψioruid est sequitur ad quasti l
nem, an s. His positis, ad argumentum in sorisma , conc. antec. & dist. consequens: cognosco
obiectum impossibile contradistinctum secun . dum quid nominis , seu cognosco significatio.
nem istorum nominum, quae ut fit vera, requirit, ut nomina supponant , quo modo significant : concedo: cognosco, &c. secundum quid rei, seu cognosco, quod i sta nomina su p. Ponunt, quo modo significant f nego conse quentiam ..Constat autem vel mediocriter scientibus dialecticam, ad negandum non immere satis esse, si sola vocum potestas
teneatur ; su in praeterea debeat cognosci id pro
Instabis i. cognoscis significationem istarum vocum , impossibile contradisinctum ab omni possibili . ergo cognoscis earundem significarum s quomodo enim potest significatio cognosci sine significato λ at significatum est ipsum obiectum impossibile contradistinctum.
cesp. nego cons cum satis sit, si cognosca in
80쪽
II. caput III. Othoti rignificatum , sed significata a nimirum quod vox impossibile significat ipsum possibila
remotivhs aliae autem voces satis sunt n2tar: Quod si quaeris unum obiectum significatum,de quo istae omnes' voces simul verificentur , quaeris non amplius significationem, sed sep
positionem A non quid nominum, sed quid
Instabis x. negas quid rei ; ergo eogno scis quid rei. Nego cons. quae non aliunde pro' bari potest, quam ex eo, quod aliter temere negarem. Sed jam haec calumnia satis est tepuissa ; eum ad temere non negandum sufficiat i telligere nominum potestatem . Posset etiam distingui consequens: cognoseo quid rei, h.e. scio quid sibi velit negarem id reis con o rh. e. scio ipsum revera quid rei, quia nego me scire, nego consequentiam . Ad 4. dist. majorem: cognoscitur aliud ab ipso ex parte praedicati repugnantis, concedo majorem: ex parte subiecit, nego maiorem . ex parte copulae, nego suppositum maioris a quia copula non cognoscit. Dum ergo lapidem de homine affirmo, propositionem formo eia sentialiter sillam s quia praedicatum essentialiter repugnat subiecio. id autem, quod ho mini reali repugnat, est lapis realis, qui est essentialiter non homo. ergo lapidem ipsum realem de reali homine affirmo. Quod si lapis fictus de ficto homine affirmaretur, nec praedi' cata essent repugnantia, nec propositio falsa equia veth inesse saltem obiecti lapis fictus est homo fictus. quare argumentum returquetur. Ad totum argumentum si transmutatur, ut jacet , nihil habet adversus meam senten. tiam . neque enim nego, impossibile cogno'sti . nino impossibiIe cognitum esse aliud prae
ter pombilla ab itivetificabili iudicio denomenata. Quod si contendis i ntelligibile, ut je,di' vidi in possibileine impossibile non tanqiam in
