장음표시 사용
51쪽
cessitas distinguitur a qualibet creatura; mria Miam , homine non existente , datur necemias. .ut homo , si est, non fit simul homo, dicionhomo . Rursus ista necessitas enunciatur in propositionibus aeternis. ergo. Non nego dari necessitatem actuariem nam , ut honio sit rationalis eo ipso, quod est. sed dieo eam esse necessitiitem extrinsecam, di non enunciatam, adeoque nee veri ficati vam . Negoagitur antecedens: in cuius tit plici pro batibne nudam aliam probationem invenio,
quam principia ad libitum sumpta sine probistione, ut videre est . in secunda; quae princi cipium sumit salsissimum, di ab omnibus nega. um, ut jam ostendo, illudque ut probet inductione, affert unum exemplum in materia his controversa. Quaero igitur, in quibus Summulis illa propositicinum qui valentia reperi . tur , ut conditionalis pura ponat aliquid taesse , necessitatem sci licet hypothesis absolutam, &fine additoy imo vero ab illa conditionali ad categoti tam modalem e sequentiam. IMIn valere , nisi fallor, demonstratur ue tum quia in conditionali necessaria necessitas cadit in solam illationem, seu connexionem unius veritatis cum alia: in modali vero absolutan cessitas transfertur in hypothesim ipsam. quid autem certius in Diale=ica, quam ex an
aecedenti contingente posse beri necessariam Consequentiam , quin antecedens evadat neces
virium t tum quia si modus de necesse cadit si pra dictum absolutum, sat ergo Verum est, . di necessario verum ab aeterno, quod homo ab solath sit animal rationale, adeoque. ec quod . a solust sit . ubi enim praedicatum non est adinai tum distrahens, aut diminuena semper te
net a prom itionedo tertio ad propositionem
52쪽
tunc dico, quod ly nec es s vel appellat necessitatem rei ι& perperam ea ded citur absoluta, ut constat ex modo dictis: vel appellat necessitatem illationis : & haec qui . dem imbibitur in prima propositione conditi nati ; sed ad hane non requiritur necessitas, nisi conditionata rei. ut enim sit ab aeterno neces.sario verum, quod, si homo esset, rationalis es.set, id satis est, ut homo in nullo casu sit, & Ia
Quod demum additur de necessitate, nς Ve-rificentur contradictoria, Whil est. dico enim, ut dixi, eam esse ab ente indistinctam , quod scilicet se ipso opponitur chimaerae , adeoque iis ipso essentialiter contradictionem excludit . Hinc necessitas ista in uno est absoluta, nimioxum in Deo , dc in reliquis solum ex suppositia. ne, quod sint. Sed haec est satis ad verincandas propositiones aeternas, quae de creaturis hana unam necessitatem eminciant.
Utrum extrinseca, di intνinseca νινι-
possibilitas sint invitam ossentialito
SEnsus quaesiti est obvius. quaeritur, utrum
divina potentia, quae extrinsech denomi nat possibilem creaturam, sit essentialiter eon, nexa cum eiusdem ereaturae intrinseca possibi. Iitate a ita ut ficta suppositione imp inibili, Quod homo v. g. possibilis non esset, eo ipsoneret , Deum quoque esse impossibilem. Huic quaesito respondet negati vh Scotus, quem ex nostiis sequitur Uasquea, Arrubal, Alarcon, aliique apud oviedum contr. O. Met. Puriet. Assirmative respondet D. Thomas, cujus Par. tibus accedit Suarea, FasoIus, Ruia, Gra Adus.
53쪽
Connexa essentiali et sunt illa, ex quorum uno. per necessariam consequentiam insertur aliud .
atqui ex divinam iptia sie insertur possibilitas
'eujuscumque entis intrinseca. ergo cum illa essentialiter connectituri min. prob.itaeon sequentia est necessaria, datur in Deo potentia productiva hominis : ergo homo estpossibilis s ad impossibile enim nulla est potentia ; alit ex esset potentia productiva termini improduci.
Respondent, esse in Deo potentiam etiam ad imἡ Itbilia, absolutam , & quantum est ex parte ipsius Dei, quatenus posset per virtutem, qua pollet, ea ponere , si possibilia essent . hanc igitur potentiam dicunt mansuetam in Deo , si homo non es et ossibilis. - ' Sed contra eu 3. quia hoe est ponere neum potentem ad extra non complete, sed intomploth; quia scilicet ut intel iratur adaequale potens hominem v. g. non salis est, si inteli gatur eius virtus , sed requiritis praeterea, 'bi intelligatur hominis possibilitas, cinae ab ipsa non in. duritur , sed suppon itur; u enim inducitur , non est conditio, sed terminus: Nunc sie . Perfectior ex ter nis est potentia, quae nihil
supponit, ut possit, sed utitur se sola, se solam
eonsulit , dum vult exire in actum . Deo igitur haec potentia est concedenda, cui nihil perse .ctionis deesse potest Seeundo, dum dicitur Deus se etiam chi. maeram, si chimaera est possibi iri, sui sensus est de vera potentia, aut de fictitra: SMundum est intentum; hi ne enim seret, ut si homo im possibi lis esset, non esset amplius vera potent iaipsius produclivas &,cum de lino sit vera ho. minis productiva in Deo potentia, ex vi hypo .
thesis vera potentia transiret in non veram; adeoque Deus: in non Deum. Primum diei non
potest; quia est impossibilis vera sistentia ad
54쪽
Caput IV. 3Ialiquid sub conditione, 'qua posita illud non pollet amplius produci. sed .si chimaera esset postibilis, non posset amplius a Deo produci: quod ostendo: nam vel maneret chimaera sub praedica o possibili talis ; atque ita improduci. bilis evidenter e Let; quia esset chimaera ex parte subiecti, & iterum chimaera ratione adjuncti, ipsique repugnantis praedicati . vel non maneret chimaera , ita ut sit hypothesis destructiva subiecti: jam constat, quod non possit
amplius produci x non enim ipsa produceretur,
sed aliud omnino ab ipse . Probo hane ipsam sententiam iterum . Non potest esse causa producens actu , nisi eadem sit
connexa cum termino actu existente. ergo neque potest esse causa poIens producere, nisi conia. nexa sit cum termino potente existere; cons. prob. admisso opposito consequentis , stare non potest verit ab antecedentis . tam enim actio
est habitudo ad terminum existentem , quam potentia ia possibilem: ex quo Arist. s. Mel. cap. De ad aliquid in secundo genere Relati nis ponit activa , o palsiva secundum activam,o' passivam potιntiam , poteytiarum actio. nes. lii igitur hoc non obstante, fingi potest potentia ad terminum possibileto sub conditione, & ex hoc non conneza; cur fingi non potest actio ad terminum existentem sub condi. tione, &ex hoc ab ejus connexione absoluta Neque juvat dicet e , quod actio sit via ad termini existentiam. Nam ad eam est via etiam potentia, quatenus ut actio est positio existenistiae, ira potentia est virtus ejus positionis. qua. re in utraque e ii ratio viae indistincta a ratione habitudinis, quae si in actione separabilis non est ab existentia termini; in potentia separa. zi non poterit a termini, dc actionis possibili
Dices. datur divina cognitio de rerum ex sentia non connexa cum rerum existentia a
55쪽
nee inde sequitur posse dari actionem non ton. nexam cum existentia termini. igitur multo minus potest ex hoc in serri eonnexio divinae potentiae cum termino suo, sed haec potetit inulto magis,quam scientia esse a tali connexiois ne absoluta.
Resp. hoc dicendum de divina eognitione sumpta specificati vh propter ejus indisserentiam. At neque in actione est indisserentia adtεrminum existentem, & non existentem: ne isque in potentia ad possibilem ,& impossibilem. Aliter ergo de divina cognitione philosopha dum , ac de actione,& potentia, sed non aliter de actione, ac de potentia. Probo eandem sententiam , destruendo praecipua fundamenta adversariorum, qui in eo sunt toti, ut ostendant ab ejusmodi connexione refundi imperfectionem in Deum. quod assum. ptum si ostendatur salsum , non solum indire.cte, sed etiam directe manebit probata conclusios eum sit manifestum esse in Deo, quidquid imperfectionem non habet. Prima igitur impexsectio, quae in Deo esset vi huiusmodi connexionis, est; quia diceret uxim possibile non posse fieri, non tantum ex desectu possibilitatis in se, sed etiam ex desectu virtutis in Deo. Sed haec imperiectio nulla est . t. quia, ut acute notat Aureolus, ex ea quod dicatur impossibile esse, quod non potest a Deo fieri, tantum abest, ut aliquid imperfectionis invehatur in Deum, ut potius ita ex. plicetur infinita Dei potentia . impossibilia enim absolute talia dicuntur non per ordinem ad impotentiam , sed potentiam, imo&Om. nipotentiam, quandoquidem ut dicitur quis impotens facere , non quod fieri non potest in quo non distingueretur a potente,qui dc est impotens facere impossibilia sed quod fie hi test: ita dicitur impossibile fieri non in ordine ad cautam impotentem in quo non distii
56쪽
tente fieri , sed causam potentem, imo & ominnia potentem, quis scilicet non potest fieri ab eo, qui potest omnia sacere. a. non posse sace'
te impossibilia est formatissime posse fac re possibilia , ut impossibile non est aliud, quam duo possit bi lia invicem repugnantia:quod
sequenti quaestione ostendam. hoe igitur est Deum non posse facere hircocervum , posse facere hircum, & cervum essentialiter se ab una
entitate excludentes. illa ergo. quae explica tur . ut impotentia , non impotentia revera
est, sed potentia. Altera imperfectio, quam in Deo connexio
ista reponeret, est dependentia a creatura, seu creaturae possibilis indigentia . Dependentia tamen excluditur, quia vel sermo est de Logica, vel de physica dependentia . Logica, quae est veritatis a veritate, nullam imperfectionem involvit, cum dc de facto ab exi stentia creatu rarum inseratur per demonstrationem quia existentia Dei, & ab existentia Filii inseratur in Trinitate existentia Patris sine ulla impex fectione aut in Deo, aut in Patre. Vel sermo est de physica dependentia: atque haec evid-ter est nulla. r.quia nulla est dependentia a nonente . at creatura mere possibilis nihil est. ergo quamvis cum ea Deus connectatur c quod non Pugnat, quia connexio istae non tam est raticisne possibilium, quam ratione divinae potentiae trahentis hanc necessariam Veritatem , ut si illa sint, contradictionem non involvant non tamen ab ea ullatenus pendet. Ex hoc etiam fit, ut ea non indigeat; quia nemo dicitur indigere eo, quod sine minima suae se licitatis di minutione potest ad libitum ponere, & non Ponere. Cons. I. etiam in sententia adversa riorum Dei potentia connectitur cum hac ve
Titate conditionali , Si Mundus es possibili ,
potesὰ Deo preduci, sine ulla dependentia Dei
57쪽
ab illa veritate . ergo sine ulla dependentia poterit connecti eum hac alia veritate conditiona li, Si Mundus es , eontradictionem non
involvit. Cone a. Deus non connectitur cum
creatu vis possibilibus, nisi ex vi suae infinitae perfectionis, a qua intrinsece habet, ut possit
se ad extra communicate. non ergo connectitur cun creaturis, ut ab illis accipiat; in quo est ratio dependentiae; sed ut illis det: quae est potius formalis ratio independentiae. Secundo, qui ex connexione arguit depen dentiam , committit saltae iam consequentis; arguit enim a superiori ad inferius positive, ut, s animal, ergo est homo. Connexio est quid luperius , latiusque patens, quam dependen. tia. Nam & Sol connectitur cum luce, dc ma
teria eum forma, creatio cum suo termino, Spraemissae cum conclusione: nec tamen ulla
est dependentia in his; aliter dependentia, se a causalitas mutua esset. Hoc idem recthostendit Godoy ex connexione, quae intercedit in divinis inter Patrem, & Filium ex ipsa vi Paeternitatis. quamvis enim ibi dependentia ini peditetur ratione identitatis essentiae ; quia tamen 'ux in creatis est dependentia, in divinis eit originatio , non posset vitari juxta adversariorum doctrinam , quod Pater , si minus dependeret , saltem originaretur apilio. Tertia impersectio quod tolleretur 1 Deo persectio entis summe necessarii s quae enim invicem connectuntur essentialiter, sunt aequaliter necessaria s ergo Deus essentialiter
cum creatura connexus non plus necessi latis haberet , quam habeat terminus suae connexionis . hoc autem est salsum . Deus enim est ens multo magis necessarium, quam ereatura. Hoc argumentum ut solvat P. Nico LMartinealo . cit sect x. multis ostendere niti
ur , inter necessaria simpliciter dari gradu a
58쪽
m is I. Caput V. Iitatem secundum magis, & minus . tum sect. g. ingeniose demonstrat, nullam esse in eo re. pugnantiam, ut magis necessarium cum minus necessirio connectatur.. Ab hoc equidem laboresspersedeo; nam dc ab illo est ita exhaustus,ut nihil addi possit: & est: mihi ,ervacaneux. qui insta qu. 3. ostendam ex professo, non dari magis, &minus in necessitate simpliciter, de
Utrum entis actualitas , seu existentia iusiam essentia , seu quidditate 2 rearum distinguatur. DIU. Thomas 1 .p. q.v. art.A. Deente, & et
semia C. s.& Σαontra Gentes c. s i. existen'tiam creatam ab essentia realiter distinguit .
Magistrum situm sequitur tota Thomi statum Schola , &extra eam AEgydius, quibus prae luxerant Albertus, de Avicenna . In opposi' tum sunt Scotistae, Nomina las, & Recenti res nostri serε omnes. Huic ego sententiae eblibentius subseribo. quod si recedo a Div. osma , accedo ad Augustrnum. is enim L . de Trinit. in Veneta impressione anni 3s 84. sol.
II. col. Iit. A. sic habet : aeuodest sapientia Iastera , -μtentia posse, ediareνnitati aternam, Justitia justam est', magnitώdiri magna hoc est essentia ipsum esse . quibus verbis, 1 uod supponat ex genere identitatem i nter enentiam, deesse, constat manifeste ex conte tu . intendit enim probare in Deo omnimo, dam identitatem in rex eius sapientiam, de ecsentiam : Ema , inquit , in illa simplieitato non est aliud sapera , quam esse , e m ibi I
plantia est; qua essentia. Sic igitur arguit. ED sentia idem est, ac esse; idem est, ac sapere .sipientia, sed in Deo propter summam simpli
59쪽
Maraph. Libere L , vitalem idem est sipere, dcesse. ere, idem in Deo est sapientia, εcessentia. quod autem ista mxjor ab Augustino sumatur non ut contracta ad Deum . sed in sua universalitate, constato praecedentibus, ubi probat universim omnem sormam habere in se illam denominatio nem, qu m tribuit subjecto: ἔicut, inquit , a surisum os dicere, eandidum non esse ad
s. I. ΜMsentia creata ab existentia indistinato rei , , distinctio rationis senditur. SUppono, nomine essentiae non venite, nisi rem ipsam secundum piaedicata quidditativa , a quibus iniciosech constituitur non repa gnans a nomine vero existentiae venire illam
formam , aut quin sorinam, a qua tra haber. ut sit in rerum natura , & velificet propositio irem illam categoricam de secundo a jacente,
. Arguo nunc I. Essentia creaturae est illa forma, per quam ereatura est potius, quam non est. ergo in creatura non est alia existentia praeter ejus essentiam. conseq. prob. QmO.ese
sentiam distinctam juxta Thomissas ab existen- . Ita, di de illa quaero, utrum qua distineta ab istentia sit aliquid, vel non. si non, ergo non est alia ab existentia. quomodo enim est
aliud, quod non est aliquid λ fi est aliquid, jam nun per existentiam;quia pet illud est aliquid, per quod distinguitur ab existentia ; sed non distinguitur ab existentia pet existentiamsergo non est alimd per existentiam, sed per se . Rursus per se est aliquid. ergo per se est . Neque distinguas, est per se aliquid essentiae,s cedo. Oxillantiae, nego . aut enim addi
60쪽
L Capst V. tum essentia distrahit aliquias atque ita tollis distinctionem essentiae ab existentia, quia negas essentiam esse aliud ab existentia. aut notadiitrahit: dc manet, quod essentia sit simplici. tet aliquid per se ipsam, adeoque dc quodpex se ipiam simpliciter sit. Cons essentiae actuali, ut ab existentia dia1t1netae, competit actu illud praedicatum, Dex quod ab existentia distinguitur. Sed actu rei
competere praedicatum, est actu rem esse s a mintegorica enim de inesse, &de tertio adiacente
cuius praedicatum non distrahit, nee diminuit' tenet universim ad categoricam de secundo. et
go essentia actualis ut distincta ab existentia nee te ipsem est. VArguo Σ si quid probant argumenta Τhomi-itatum sumpta a desectibilitate creaturae, retorisquentur in ipsos tum contra actualitatem essemetiae, tum contra actualitatem existentiae ELlentia quidem & habet per se, 6c habet in te pore aliquam actualitatem s adeoque defectiatii Iis est non solum, quia potest amittere actua. I italem existentiae , sed etiam quia potestam it. tere actualitatem suam. Si ergo desectibilitate non obstante, est per se actualis secundum essentiam, poterit etiam esse per se actualis secunaclum existentiam.
Existentia porr' habet ipsa quoque, praecisis
vocabulis , essentiam , bc quid ditatem suam , praedicata scilicet quid ditativa, quatenus in suci
elie existentiae construitur. aut ergo essentia existentiae se ipsa existit, aut per distinctam exi-1tentiam.Secundum trahit evidenter processum In intinitum . primum destruit fundamentum Thom istarum s aliqua enim creata essentia, non obitante desectibilitate creaturae, se ipsa actua lux, dc existit. Recentioe, existentiam
esse defectibilem non per se, sed per desectibi. est actus. Sed contra Philo .de Bened. T. IV. C est.