장음표시 사용
341쪽
lam pertinet: exercitum conscribere, dilectum habere, arma comparare, in hostem movere, praedas agere, confligere, stipendia constituere, praemia poenasque militibus decernere , seu disciplinam militarem regerer munire urbes, oppida, castella, excitare arces & munimenta; custodes corporis constituere , & satellitia. Nora interrogatio Tiberii adversis Junium Gallionem, de praetorianorum honoribus cen-'h sere ausum apud Tacitum a quid illi cum miliaribust quos neque dicta Imperatoris, neque 'ra msa nisi ab Imperatore accipere par esset : Commmitti i administratio hujus suris potest magistratibus & praefectis militaribus vario o dine graduque i sed tum fiduciarium est, de .. aliunde suspensum. Impetrantur etiam aliqua
per modum privilegitet ita μιν, apud Paci
tum, per avaritiam Claud/anorum temporum emto jura muniendi , ruxere muros in pace,tan quam ad bellum. Reserunt huc aliqui juου eque
frium ludorum, sive stet iacula basti ludiorum,
quae vulgo satis inepta voce Torneamenta Vocant. Caetorum ut summa potestas ad se revo-eet , quicquid ad armorum tractationem pertinet, etiam ludicram sunde facile ad seria deveniri potest) consilii est. Quamdiu autem non vetantur ludi ejusmodi, sive ad arbitrium summi imperii unice vocantur, pro permissis ab & ordinario armorum jure non comprehen
sis haberi possunt. Sed de jure seu potestate belli suscipiendi gerendique, ut& de jura seu potestate pacis facienda, satis ipse Grouus egie. i Etiam
342쪽
Etiam de furesederum faciendorum. De -- mgatibus V tributas nonnulla opportune sub- monuit. Jus hoc nonnulli, tantum 4 militia deducunt ; sicut in nobili illa sententia apud Tacitum: neque quici gentium Me armM, neque H. M. arma sne stipendiis, neque sipendia sine tributas haberi queunt. Sed exempli ergo hoc adducere licet. Quod & Maecenas in sua oratione facit apud Dionem, ostendens , omni reipublicae ut Q T'
armaram tutelam, ita pecuniariam collectio- 'nem necessariam esse: sed postea addit tamen, rationem erogationum instituendam esse , non quae ad militiam modo, sed ταλλα πάν-
rempublicam recte adminiserandam faciunt. Sciblicet opus est publicis 1mpensis ad actiones civitatis pace belloque ordinandas provehendasque,& Ariιρκων sive copias ad finem civitatis necessarias instituendas: ut de incolumi ras rei publicae & dignitas suis numeris constet. Hinc nihil tam est naturale, quam uerat o quaestuum ci necessitas erogationum inter so 3'A
con ruant, ex mente Senatorum Romanorum
apud Tacitum. Jam illi quaestus unde conquirendi P Veniunt suo jure in partem conserpndi aliquid ad communes impensas , quicunque sunt partes civitatis , aut civitatis rebus in quaestum suum utuntur. Ab hoc jure ad consilium & inventa prudentiae devenitur : unde ει quomodo facillime, & maxime aequaliter exigantur, quae in publicos usus debentur.
Quamquam neque hic justi injustique respe. O s ctus
343쪽
ctus abesse potest, quotiens, quantum ab hoe& illo, nunc aut alio tempore exigendum sir, disputatur. Comprehendunt aliqui hoc iure, etiam operas rusticas, angarias, pararia riW, quaeq; reipublicae hujus generis alia deberi ministeria creduntur. Affinia potius dixeris. De Eminentis Dominitore, abunde dictum est. fus judiciorum recte & erudite distinxit Grotius a jure magistratuum; cum quo vulgo imperite confunditur. Dixi satis in dissertatione defudieiis. μι Magistratuum creandorum,destituendorum , mutandorum , quin caeteros quoque Consiliarios, Curatores Bc Ossiciales, ut Vocant, omneque in regno ministerium Aulicum & Palatinum, per 1uperiores & iu-feriores gradus complectatur, nullum est du- , polit s i Aristoteles quidem hoc argumentum diligentissime tractans distinxit a magistratibus proprie dictis, praefectos, curatores, ministros: sicut adhuc hodie merito distinguuntur. Neque minus laudis meretur illa curationum distinctios μι-ων) in ovales, oeconomιcaw, a sns s.
Sed quo minus sub jure majestatico ut loquuntur in magistratuum constituendorum illa omnia contineantur, nihil impedit. De cetero notandum t Aristotelem in illa disputatione spectare morem liberarum rerum- publicarum. 2. Male agere eos, qui Senatum Consiliarios semper a magistratu separant. In nonnullis rebuspublicis Senatus summam potestatem sive majestatem, sive omnia jura
344쪽
majestatis habet: & tum Senatus instrumenis tum sunt omnes , qui magistratuum nomen gerunt. At in aliis Senatus formula magistratus constituitur. Ita Consiliarii, saepe non sunt magistratus: at interdum collegium consiliariorum itidem formula magistratus ordia natur : nonnunquam qui consiliarius, idem magistratus est. Unde nihil philosophicae ακε - βωαι est in illo: Senator de omnibus reipublica negotiis re semper deliberat; magiseratus de non nullis , re aliquando. Saepe enim Senatus, ut
jam dictum est, jura magistratus habet, seu jure magistratus & deliberat, & imperat. --gistratus vocabulo, nunquam aliter utuntur veteres, quam de instrumento summae pol
statis. Itaque omnes magistratus sunt sub summa potestate. Ipsam summam potestatem hac appellatione Theologorum schola coeperunt
designare: ut, de Magistratu Politico, id est, de summa potestate & imperio, seu jure imperandi vel per se, vel per alios: denique quicquid est imperii in Republica, & praesertim
summum, solent eo vocabulo exprimere. Sed in hoc argumento, ubi jus magistratuum constituendorum & destituendorum , inter jura majestatis enumeratur, satis apparet, nullum
illi significationi locum esse posse. Neque est, quod aliquis Aristotelis auctoritate hic abuti velit, qui xnολπώευ sive rempublicam definit,
ratis cum alistrum magistratuum, tum praecipue istius s
345쪽
illius, qui habet summam potestatem, utilitati gratia. Ecce, dices, hic magis tus nominatur summus omnium, seu qui summam potestater habet. Notare possunt, qui volunt, quam lentis sub maxillis edant, qui Graeca non accurate intelligunt. Graecum άρα ' &άρχου non respondet ad verbum, Latino, magistratus &magistratibus. Ad verbum enim reddi debet , imperium. Et sic recte dico, esse in civitate ordianens imperiorum, tapotissimum summi imperuacui caetera scilicet imperia magistratuum sub- ordinata sunt. Manet itaque inconcussiam , j- m gistratuum constituendorum ita esse in majestare, & a majestate, ut quaecunque magi stratibus datur potestas, ea majestatis sit , a maiestate pendeat, ad ejus arbitrium quiescar,
propria auctoritate sumi nequeat aut exerceri. Etiamsi enim, quantum ad modum constituendi magistratus attinet, a civibuS, aut ordinibus generibusque civium constituantur, plurimum tamen disterunt: constituere
sua vi, sua auctoritate, sua potestate, adeo quo proprie ta independenter ; &, constituere seu etiagere o creare auctoritate concessa,opera vι arra,
cs delegata. Quamquam ne id quidem semper tale est, quale videtur. Saepe enim sophis. mate politico imago tantum & simulacrum electionis ac potestatis vicariae, non res ipsa conceditur. Quod in artibus aulicis Romanorum Principum non ignotum est. Non nemo
finxit hoc loco sibi definitionem magistratus, quae nec usu vocis,&, quod consequitur, rei
346쪽
natura, unquam fuit, aut esse potuit. Aristoteli certe γνη--, id est, Graeco, nihil tale in mentem venit. Sed haec diffundenda non sunt.
Legatos generali curatorum nomine comprehendi posse, nemo negaverit. Cur tamen jm legatos mittendi, seorsum nominetur, magna
ratio est. Legati proprie sic dicti non mittuntur, nisi ab habentibus majestatem , nec ad alios, quam ad habentes maiestatem. Civium ad Principem, Principum ad cives nuntii, la- , tiore vocabuli usu in communionem ejus nominis veniunt. Atq; haec sunt summa imperii iura , sive summae potestatis partes apud Gr tium: cujus & investigatio diligens, & partitio erudita est. Vulgare discrimen, quo alia
majestatis jura majora , alia minora appellant, ratione & fundamento caret et nec ullum usum
habet. Juniores Regalium Voce in hac materia. utuntur: ejusque varias significationes non citra confusionem in ore habent: & quis solennis error est) ex hypothesi totam thesin ν& ad unius reipublicae exemplum , uniusque
aevi stilum , totum argumentum formant L eformant, QDεργα quoque manifesta est, potestatem conferendi honores, dignitate titulos . 1 2 seorsum enumerantium I cum juris nom
thetici pars ipsissima sit et neque privilegia abi . alia proficiscantur origine , quam leges. Ita, quando in aliqua republica Princeps leguinserendarum potestatem cum ordinibu6 com munem I dignitatum autem & privilegiorum tribuendorum solus habet, recte dicimus,
347쪽
partem juris nomothetici esse penes solum Principem. Eodem pertinere jus nundinarum cum similibus, in aperto est. An dc jus mon ta Z ita sentiet, qui & nomen νομίσματ -- ad εthic, ἀμου repetendum esse, Antiquis, in his Andro- AxiMox Rhodio, crediderit. Jus extremae provoca tionis partem esse juris judiciorum , alibi monstravimus. Nec alio referri debent, quae depramus ta poenis annotantur. - De discrimine Sc sensu Aristotelis, circa artem ἀρχιτεκὶονικιω ,β-ώια- ,δNΠκta, pec tiari dissertatione agere constitui: ne hic nimis longas traham moras.
- f. VII. Nolim hic cursum sistere, ut respondeatur instantiae de Eremita,cullus actus alterius juri non subsint, ita ut alterius voluntatis humana arbitrio irriti reddi possint. Instantia debet afferre exemplum dissimile intra terminos, quibus quaestio continetur. Grαι- ait, potestatem regendi rempublicam in civili ordine ac , societate cognosci summam inde, quod ejus actus alterius iuri non subsint, ita ut alterius voluntatis humanae arbitrio irriti possint reddi . Instantia, sumit exemplum ab Eremitis oration, extra societatem civilem degentibus, eamque II. tom. . quantum in se est, fugientibus; quos Greg p3P 3 rim metuanet enus ita describit: τοῦς φ -ντη μνα- edi P- Φ'-ri ψ αμύον δὶαθλουοῦαι βίον εαυτοις μονοις ωροςλαλουν'M 9 τύ Θεοῦ s ab τουτο -νον ώσμον ειδότα-ν εν ἐρημία γνωριμσην. Solitariamprorsus ta asscietate remotam vitam amplexos, Deoque es sibi.tantum colloquenἔel, neque aliud, mundum
348쪽
esse, quam illamsolitudinem i notam, reputan- res. Est praetereaefallum,'uod dicitur: Eremiara actus alterius juri nonfusesse, aut irritos reddi non posse. Eremitae enim actus, nisi quid solo divino praecepto, cui magis obediendum , quam humano, reguntur, semper agnoscuntius superioris: . in quantum ille superior vult aut cognoscita ' Neminem enim tam absurdum fore credo i ut de incognitis actibus aliquid cogitet hic aut loquatur. Ita enim etiam in media civitate & societate actibus inferiorum incognitis intercedi non potest. Semper tamen tales sunt, ut cum inceperint esse cogniti , voluntate superiorum gubernentur. Quae est autem hodie sollitudo, quis angulus , qui non agnoscat alicujus, civilis potestatis imperium: cujus auctoritatem scilicet nemoti γινία constitutus defugiat. Neque de eo,
quod fiat circa eremitas; sed quid fieri possit rnon, quid & quantum ipsorum actibus inter cedatur sed quatenus intercedi quear, jus
denique non factum, quaeritur. De voluntate successoruinisa ad II,I .II. deci& II, 7. 27. agetur. Quomodo ipse, qui sum mam potestatem habet , possit voluntatem mutare, itidem suo loco clarius fiet.. Sequitur hinc doctrina de duplici subjecto summapotestatis,communi*proprio. Ubi nihil
equidem argutiae aspersae-Annotatore morari quenquan ebent: majora sunt, quae turbis ciendis valere possiant, nisi penitius inspicia tur. Commune subjectum summae potestatis
349쪽
Iesias potes in dii aratu subqectu conubiere. Alii
ita, caeriam e Summa potestas sive amperium aur ordo imperandi parendique est in civitate, ut sorma essentialis eivitatis, sine qua civitas non esset civitas: Monarchia autem , vel Arb. stocratia, vel Democratia sunt soriae accide tales t potest enim civitas etle , etiamsi non hac illave forma regatur et modo aliqua ex iis, quae dari aut constitui posIunt. Grotius suam τδp s doctrinam repetit dc explicat exemplis, ita. MImperium, inqui φ od in Rege est, ut ιn capite, in populo manet, At ny ἔoto, cuIus pars es caput': atque adeo Rege, si electus est, aut Regis fa milia extincta cius ι errania adpopulum. edit. Mox a
Non desinit debere pecμmam populuι regens imposito, quam liber desinat: es cmmadem populus,
350쪽
ta dominium retinet eorum quae populi fuerant, imo ta imperium in se retinet, quamquam jam non exercendum a corpore, sed a capite. Bene addidit haec postrema, ut consentiret haec doctrina g. 8. h. cap. III. Nam cum civitas mole statem e. g. in unum plene & proprie contulit, ad jus quod transtulit provocare nequit: quippe non jam suum, nisi potentia i. e. in e- Ventum in translatione expressiim aut designatum : ut, cum is moritur, cui citra heredum mentionem, delatum est imperium; vel cum deficit familia, penes quam civitas summam potestatem residere voluit modo irrevocabili. Abuti videntur hac sententia, qui Majestatem faciunt duplicem, Realem, ut Vocant , & Personalem: atque ita deinde explicant, ut induantur laqueis nunquam extricandis, si sibi velint ipsi consentire. Quare
praeclare animadvertit insignis Theologus Joannes Gerhardus ad illam vulgarem disti ctionem allatam: sed cavendum, ne hac distin--mRg tit/one abutantur seditiosi reticida, qui existi pq 3 'mant, regeου γ Principes impune violari posse, absque majestatis, qua regno proprιe ιnhaereat, violatione. Unde modestilumi quique fatentur, tum demum majestatem realem se exerere , si casus existat, qualem Grotius modo si- 1 pub Volgnavit. Quam est enim absurdum ; duo hum- i. disput. 3 ma in una civitate constituere ; dc unum intb. S. ordine fundandi, alterum in oldine regendi ineptissime collocare λ aut etiam sita enim fa
