D. Aurelii Augustini Hipponensis episcopi Libri tredecim confessionum. Ad tria M. S. exemplaria emendati. Opera ac studio R. P. Henrici Sommalii è Societate Iesu

발행: 1608년

분량: 562페이지

출처: archive.org

분류: 범죄와 처벌

351쪽

sela veritate gaudebit. CAPUT XXIIII. Deum quoque continet memoria. I. ασσε quantum pactatus sum in memoria mea, quaerens te domine,&non te inueni extra eam. Neque enim aliquid de te inueni; quod non meminicsem, ex quo didici te. Nam ex quo didicite, non sum oblitus tui. Ubi enim inueni veritatem, ibi inueni Deum ineu, ipsam veritatem quam, ex quo didici, non sum oblitus. Itaque ex quo didici te, manes in memoria mea; illic te inuenio,cum reminiscor tui, delector in te. Hi sunt sanetie deliciae meae, quas donasti mihi misericordia tua, respiciens pauperta'

tem meam. .

CAPUT XXV. In quo memoria gradu reperiatur

Deus. r. CED ubi manes in memoria mea, t

O doinioe3 Vbi illic manes Quale cubile fabricasti illic tibi Quile anctuarium aedificasti tibia Te dedisti hanc di-

352쪽

gnationem memoriar me si maneas in ea sed in qua eius parte maneas, hoc co- sidero. Transcedi enim partes eius,quas habent, bestia cum te recordarer quia non ibi te inueniebam inter imagines reru corporalium; veni ad partes eius, ubi commendaui affectiones animi mei, nec illic inuenite. Et intraui ad ipsius Gnimi mei sedein, quae illic est in memoria mea, quoniam sui quoque m minit animus ' nec ibi ita eras quia sicut non es imago corporalis,nec affectio, viventis, qualis est cum laetamur, contristamur, cupimus, metuimus, meminianus, obliuiscimur, & quicquid huiuDinodi est; ita nec ipse animus es,quia dominus Deus animi tu es. Et commuta tur haec omnia, tu autem incommutabi-

Iis manes super omnia; dignatus es habitare in memoria mea, ex quo te didici

Et quid quae is, quo loco eius habites, quasi vero loca ibi sint Habitas certe in . ea, quoniam tui memini, ex quo te didicii in ea te inuenio,cum recordorici

CAPUT XXV LVbi inuenitur Deus.

X BI ergo te inueni, ut disterem te Neque enim ia eras in memoria

353쪽

mea, priusquam te discerem. Ibi ergo inueni te, ut discerem te, nisi in te supra me ZEt nusquam locus, recedimusis accedimus,4 nusquam locus Vbique veritas praesides omnibκ consulentibus te, simulque respondes omnibus, etiam diuersa costulentibus Liquide tu respondes, sed non liquide omnes audiui. Omnes, Vnde volunt, consulivit sed no semper, quod volunt, audiunci Optimus minister tuus est, qui n5 magis intuetur hoc a te audite, quod ipse vo Iuerit; sed POUM . hoc velle,qudia te audierit.

CAPUT XXVILUuomodo rapiat hominem Deus .

ERo te amaui pulchritudo tam an O tiquari tam noua, sero te amaui. Et ecce intus eras, ego foris, Libi te quae iebam in in ista formosa, quae fecisti, de

formis irruebam Mecum eras,&tectam non eram. Ea me tenebant longe a te, quae si in te non essent,nonbessent. Voca

sti,4 clamasti, crupisti surditatem mea. Corustasti, splenduisti, &fugasti caecit tem meam. Flagrasti,4 duxi spiritum, up i& anhelo tibi. Gustaui,4 esurio, Gio grasti Tetigisti me, Moartan pacem tuam.

354쪽

CAPUT XXVIII Miseria huius vitae.

x δ' VM inhaesero tibi ex omni me, omi nitio 1squam erit mihi dolori Iabor: Mutua erit vita mea, tota plena te: Nunc autem quoniam, quem tu imples, subleuas eum: quoniam tui plenus non sum oneri mihi sum Gontendunt laetitia meae Belidae cum laetadis moeroribus r ex qua parte stet victoria, nescio. Hei mihi domine, miserere mei. Contendutmoerores mei mali cum gaudijs bonis de ex qua parte stet victoria, nescio. Hei mihi domine, miserere mei. Hei mihi : Ecce vulnera mea non abscondo Medicus es, aeger sum: Misericors es, miser sum. r. r. Nunquid non tentatio est vita humana super terram 2. Quis velit molestias, dissicultatesΝ 'To 'Tolerare iubes eas, non amari. Nemo Ier/xi, , d tolerat amat,in si tolerare amat Quamuis enim gaudeat se tolerare, mauult tamen non esse , quod toleret. Prostera in aduetiis desidero,aduersa in prosperis timeo . Quis inter haec mediusto,cus, ubi non sit humanae vitae tetatio Vari

prosteritatibus seculi semel citerum, a

355쪽

timore aduersitatis, a corruptione laetitiae. Vae aduersitatibus seculi, semel δ iter u tertio, a desiderio prosperitatis. Et quia ipsa aduersitas dura est, is naufragat tolerantia, nunquid non tentatio est vita humana super terram, sine ullo interstitioΘCAPUT XXIX. In Deo spes.

α' tota spes mea, non nisi in maca ana valde misericordia tua Domine Deus. Da quod iubes, Miube quodvis Imperas nobis cotinentiam. Et cum scirem, ait quidam, quia nemo potestes Q. se continens, nisi Deus det, hoc ipsum erat sapientiar, scire cuius esset hoc donii Per continentiam quippe colluimur redigimur in unu a quo in multa des ximus. Minus enim te amat, qui tecum aliquid amat, quod non propter te amata amor, qui semper ardes,4 nunquam extingueris Charitas Deus meus, accende me. Continentiam iubes. Da quod

Eubes, iube quod vis. CAPUT XXX. Somnio m ludibria.

piscentia carnis, concupiscentia

oculo

356쪽

oculorum, ambitione seculi. Iussisti concubitu; de ipso coniugio melius aliquid, quam concessisti, monuisti. Et quoniam dedisti, factu est, Mantequam dispensator Sacramenti tui fierem. Sed adhuc vivunt in memoria mea de qua multa locutus sum talium rerum imagi-.M. Ni nes, , ubi ibi consiletudo mea fixit; infinxit occursant miliivigilat quidem carentes viribus,in somnis autem no solum usque ad delectationem, sed etia usque ad consensionem factumque simillimum. Et tantum valet imaginis illusio in anima mea&in carne mea, ut dormienti false visa persuadeant, quod vigilanti vera nopossunt. Nunquid tuc ego non sum domine Deus meusὶ Et tamen tantum in

terest inter meipsumi meipsum, Intra mometum quo hinc ad soporem raseo, verhuc inde retranseo. 2.Vbi est tunc ratio, qua vigilaca nustalibus suggestionibus resistit at si resipst inserantur,inconcussit manet. Nu- quid clauditur croculis Nuquid sopitur cum sensibus corporis Et unde saepe etiain somnis resistimus, nostrique propositi memores, atque in eo castinime permanentes, nullum talibus illecebris adhibe.

musassensum 3 Et tamen tantum intem

rcum aliter accidit, cui ilantes ad

357쪽

conscientiorequiem redeamus: ipsaque distatia reperiamus nos no secisse, quod tamen in nobis quoquo modo factu esse

doleamus Nunquid non potens est manus tua Deus omnipotens, sanare omnes languores animae meae; atque abundantiore gratia tua, lasciuos motus etia mei soporis extinguere

3. Augebis domine magis magisque in

me munera tua , ut anima mea 1equatur: me ad te, concupiscentiae visco expedita, ut non sit rebellis sibi atque ut indomnis etiam, non solum no perpetret istas corruptelarum turpitudines per imagine, oimales usque ad carnis fluxum, sed ne consentia quidem. Nam ut ibi tale vel tantillum libeat, quantum possitn . tu cohiberi, etiam in casto dormietis afectu, non tantum in hac vita, sed etiam in hac aetate, non magnum est omnipotenti, qui vales facere supra quam peti obestianus, intelligimus. Nunc tamen,quid adhuc sim in hoc genere mali mei, dixi

bono domino meo exultas cum tremore in eo, quod donasti mihi: lugens in eo, quod inconsiimmatus sum, spera

perfecturum te in me misericordias tuas, usque ad pacem plenariam; quam tecum habebut interioravi exteriora mea, cum I cor. Labsorpta suerit mors in ictoriam.

358쪽

CAPUT XXX L Juti tentatio.

1 Uri alia malitia diei, quaestinam M sufficiat ei. Reficimus enim quoti

dianas ruinas corporis edendo hibendo, priusquam esca, ventrem c estruas, cum occideris indigentiam meam satietate mirifica. corruptibile hoc indus

ris incorruptione sempiterna. Nunc autem silauis est mihi necessitas, aduersiis istam suauitatem pugno, ne capiar ac quotidianum bellum ero in ieiunijs,upius in seruitutem redigens corpus

meum, dolores mei voluptate pelluritur. Nam fames, sitis, quidam dolores sunt Vrunt,&icut febris necant, nisi alimentorum medicina succurrat. Qiός quoniam pristo est, ex consolationem verum tuorum, in quibus nostra infirmitati terrain aqua coelum seruiunt, calamitates delicite vocantur. Hoc me docuisti, ut quemadmodumedicame ta, sic alimenta sumpturus accedam.

2 sed dum ad quietem sitietatis ex indigentiae molestia transeo, in ipso transi tu mihi insidiatur laqueus concupiscenaiae . Ipse enim transitus, voluptas est M

359쪽

noti alias, qua transeatur,quam qua transire cogit necessitas. Et cum salus sit

eausa edendi ac bibendi, adi ungit se tan- qnam pedisse qua pericultas iucunditas,

sa fiat, quod salutis causa me facere vel dico,vel volo;nec idem modus utriusque est. Nam quod saluti satis est, delectationi parum est. Et saepe incertum fit, utrum adhuc necessaria corporis cura subsidiupetat, an voluptaria cupiditatis fallacia ministerium suppetat. Ad hoc incertum hilarescit inscrti anima, 4n eo praepa-xat excusationis patrocinium laudens non apparere , quid satis sit moderationi valetudinis ut obte tu salutis, obumbret ego cium voluptatis. 3. His tentationibus quotidie conor vesistere, Linuoco dextram tuam ad salutem meam, Dad te refero aestus meos: quia consilium mihi de hac re nondum stat Audio voce iubentis Dei mei: Non grauentur corda vestra , in crapula ebrietate Ebrietas longe est a me, mile- Teberis, ne appropinquet mihi Crapula

autem nonnunquam surrepit servo tuo, mi tereberis, ut longe fiat a me. Nemo e G,

nim potest esse coiinens, nisi tu des Multa nobis orantibus tribuis, quicquid bom, antequam oremus, accipimus, a

360쪽

te accipimus, ut hoc postea cognosce- . remus, a te accipimus Ebriosus nunquasvi, sed ebriosos a te sobrios factos ego noui. Ergo a te factum est ut hoc non essent, qui nunquam fuerunt; a quo fa- .ctu est, ut hoc non item per essent, qui sit runt; a quo etiam factum est, ut scirent trique, a quo factum est. aut is Auditari aliam vocem tuam: Postaeoncupiscentias tuas non eas, o voluptate tua auertere. Audivivi illam ex m I.cor. t. nere tuo, quam multum amaui: Neque si manducauerimus, abundabimus: neque si non manducauerimus, deerit no

ibis. Hoc est dicere Nec illa res me co-liosum faciet, nec illa erumnosum. Aα- 'Ul diuivi alteram: Ego enim didici, in qui mus sum sussiciens esses, abundare no- tui,&penuria pati noui Omniapossum .in eo, qui me consortat. Ecce miles ca- strorum coelestium no puluis, quod nos o Hsa sumus: sed memento domine, quia puluis sumus,& de puluere fecisti hominem a s Is in perierat, inuentus est. Nec ille in se potuit, quia idem puluis sitit, quem talia dicente affatu tua inspirationis adama-UML . i. Omnia possum inquit in eo, qui me

confortat. Cons stame, ut pollina Da

SEARCH

MENU NAVIGATION