장음표시 사용
221쪽
xta De ea lentia , in clientia Dei.
eus volit non est minor persectio in Deo , quam Imtellectus , seu intellectivitas ; nec volitio, quam i tellectior ergo si essentia es et formaliter intellectio, vesintellectus , esset etiam Volitio, vel voluntas . Prob. 3. eadem Bars: quod est constitutivum rei, est primum conceptibile in ea ; sed i ntel lactivitas, vel intellectio non est primum conceptibile in Deo; eRonec constitutivum essentiae eius, mai. te essentia enim euiusque rei est primum conceptibile in ea.Prob. min. i niel lectivitas fundatur in immaterialitate, seu Spiritualitate; ergo prius est essentiam Dei esse Spullitualem , quam intellectualem . - Confir. quia intellectus divinus supponit obiectum suum, quod est essentia; ergo non est prior essemtia , nec eius constitutivus. - Prob. . quia intellactivitas non est radix omnium attributorum Dei; non est radix Asseitatis , ic inde pendentiae , sed potius eam suprimit; idem est de Gmnipotentia , diaeternitate; posset enim esse inte, I eris,quam vis per impossibile non esset a se, nec a ternus, nec omnipotens , praecise loquendos ergo
Prob. 3. P. de infinitate. contra aliquos Scotistas. i. Ex Doctore, sνJ qui dicit in iratem formalem in
damentalem esse in essent a Divina , us infinii .enta supponis essentiam constituram; ut licet negare videatur ν nixatem esse attributum premium,
quia disit modum intrinsereum in Deo euiuslibet tam substansM , 4 4m attributi; Ita intellectuali tax dicitreodum intrinsecum huius essentiae; proprie autem attributa sunt sapientia , ergo sicut intellecti via eas non dicitur ratio constitutiva essentiae . iuxta D ctrinam boti, Scotistarum . ita nec infinitas, quae est propria cuilibet persectioni Dei. Nam, ut docet alibi. LM E ut eonvenis Deo, est ipsam este insinitum; ut quasi per prius inreuiratur aliquo modo m- finitas este modus entitatis per Usentiam , quam ipsium intelligatuν esse hoc 3 emo esse convenit Deo Per essent am, & infinitas est quasi modus illius entis, seu esse, non autem constitutivum essentiale. Et ubique docet si J 4. d. II. q. I. n. 3I. I. d. 26. DD.
222쪽
lacri infinitatem esse gradum intrinsecum essentiae Dei, non autem differentiam constitutivam . Infiniaxa, insensima dieit modum intrinsecum assius entit iis ,
erius est ' intrinse eum , vsid cireumfruendo qua libet, ρuod e si proprietas , vel qMasi proritetas ej- ,-άhue anfinitas ejus non exeluditur , sed ineluditu. i. ἐρ- entisaιe . . . & explicans illum modum addit intrinsecus erro modus cujuslibet insinisi intensime sipsa insiuitas , quae intrisfece dicit ipsam esse , cui ni'hil des, in quod exeedit omne tram ultra omnem Moportionem determinabilem . Et alibi si 4 etiam clare Insinisum dicis modum intrinsecum illius entita Hi ; ita quod eum dico ens infinitum , non habeo eon-eeptum quasi per accidens ex subjecto, in palone , conraptum quasi per se subsecti in cer' tradu perfecti nis, stitiset in iratis; sab ergo infinitas non est
conceptus primo constitutivus essentiae Dei, nec proprietaS eius accidentalis , sed inodus intrinsecus, qui non ranstituis rem , sed modificat, &c. Sicut non dicitur quod intensio sit ratio constitutiva caloris , &c. Vide Vulpem , & alios Scotistas insi
Prob. Σ. ex alIatis principiis Infinitas iupponit esse Dei , seu essentiam eius constitutam, ergo eam non constituit. Prob. ant. id, quod non est forma, qua res simpliciter est, sed modus perfectionis, ta ponit eam constitutam essentialiter ς sed infinitas est tantum modus persectionis intensivae; qua Dei erusentia est; ergis &c. Prob. min. sicut se habet finitas, vel infinitas suantitatis, aut qualitatis, v. g. sapientiae , potentiae , SQ ad quantitatem, aut qualitatem, ita se habet ad entitatem , seu essentiam si sed sinitas , aut infinitas ad quantitatem, aut qualitatem supponit eam constitutam , non vero constituit in esia se essentiali; ergo ita se habet infinitas in es entia Dei. Prob. min. infinitas in sapientia Dei est tantum modus persectionis eius, quo significatur,eam esse ita perfectam , ut nihil ei desit, O quod excedat omne j-nitum ustra determinatam, O determinabilem perfectionem, ut loquitur Doctors ergo ita est de aliis in- finitis.
223쪽
164 De existentia, essentia Dei.
' Confir. omne modificatum est prius sito modo, &modificante; nam prius est esse simpliciter, quam esse tale : er o prius est Deum esse in se absoluth, quam esse finitum , vel infinitum. , Dices , haec vera esse de infinitate sormali; non v xo de radicali, seu fundamentali, & haec dicitur ratio constitutiva Dei. . 'Contra; nam essentiE non solum Dei, sed etiam rerum omnium est fundamentum , & radix omnium modorum, & Proprietatum, & attributorum eius a sed haec omnia fluunt ab essentia in suo esse constitu .
ta; ergo non dici debet de infinitate radicati eotius, quam de ullo alio attributo, vel modo intrinseco, rubd sit ratio constitutiva essentiae Dei. Praeterea --ix illa est potius ipsum esse Dei absolutum, &indeis Pendens, seu asseitas, quam alia ulla sermalitas ι iobiic.con. i. e. ex SS. Patribus; Deus ideo dicitur, quies , dcens. se, quia est plenitudo omnis esse , &. Perfectionis; sed non est sic ens a se cum illa plenia tudine, nisi quia attributa, di perfectiones omnes Gmul pertinent ad essentiam eius; erso essentia Dei constituitur Per collectionem omnium attribui
Resp.neg. mai. nec enim id Volunt Patres; sed tam ttim , quod sic Deus habet pleni rudinem omnis esse,
ruod omnis persectio est realiter identificata eius esia entiae per modum attributi, aut modi intrinseci, aut praedicati essentialis , de quo non curant; alioqui dicendum esset, quod essentia constituitur etiam per' relationes personales paternitatis, filiationis, , Spurationis , quod falsum est. Inst. essentia Dei est essentialiter illimitata, dc Dctus purus in omni genere entis; ergo essentialiter imcludit omnia attributas &per illa constituitur . . Resp. dist. cons. includit realiter, di radicaliter, conc. quia omnia fluunt ab illa, A illi realiter iden- ltificanturi includit formaliter , &eflentialiter , neg. cons. alioqui includeret etiam relationes personales, Φuas volunt adversarii esse persectiones simpliciter implices. Suffcit ergo, quod esientia Dei sit per identitatem realem omnis perfectio , diradix qmnium
Objic. a. Ex actu primo essentiae ,& omnibus attributis
224쪽
hutis sit unum per se; ergo Deus ex omnibus attributis simul sumptis constituitur. Resi dist. anti fit unum per se rea liter, con. Im liter ex natura rei , neg. ant. alioqui constitueretur etiam ex personalitatibus, ut dicebam. Attributa' autem distinguuntur Brmaliter ab essentia, ut vide
bimus.. obiic. I. n. a. p. odest praecipuum & primum in aliquo, debet esse eius prima ratio constitutiva; sed . intellectivitas est praecipua persectio in Deo; ergo est ratio ejus primo constitutiva. Hob. min. nihil perfectius concipitur in Deo, quam vis intellectiva ι ergo, dic. .
- Resp. dist. maii si sit prima radix aliarum perfecti
num , & perfectissimus gradus in genere entis , con. mai. si non sit radix omnium aliarum persectionum, nec persectissimus gradus in genere entis, neε. mai.& cons. intellectus est quidem maxima persecti', sed . non Prima , nec radix omnium aliarum, nec est per- '. sectio maxima tam in genere entis , quam opera- tionis. Et denique voluntas non est minor inteste-
Inst. SS. Patres dicunt scientiam Dei esse suam eia sentiam; sed scientia est in , & ab intellectu ; ergo intellectus est constitutivus Dei. Resp.dist.mai. scientiam esse essentiam realiter,con . formaliter , neg.mai. dc idem dicunt de volitione, de aliis attributis.. Obiic. a. Deus est essentialiter vivens vitae gradu perfect stimo& debet constitui per gradum pers ctissimum sui esse; sed ille gradus est in intellectivitate; ergo haec est ratio constitutiva essentiae Dei . Re .dissi maj. quoad a. p. si ille gradus sit prima persectio, di prima radix aliarum, con. sim minuS sneg.mai. & min. Nam, ut diximus, prim us gradus in essendo, & radix aliorum est esse independens, &absolutum, seu riseitas. Per gradum enim vitae intellectivae praecish convenit Deus cum Angelis; ergo
haec non est praecis alio constitutiva, & distinctiva Dei , sed intellectivitas Dei dissert ab Angelica per i 'finitatem; &haec in asseitate fundatur. Objic. con. 3.p. Ex Scoto, sIJ ens per essen, iam est
225쪽
ts6 De extentis, O essentia Dei.
um esse iasiniivm, in non asiquid, eui tantum eon veniat ipsum esse s . ideo ex se est hoe . inexse in ut quasi per prius intelligamν a qua modo finitas esse modΜs entἐtatis peressentiam , quam ipsum inreuixatur esse Me. Et nos fatemur ipsum velle, ouod ens infinitum est perfectissimus conceptus, quem possimus hic habere de Deo ue ergo in Deo infinitas est prior, quam esse , seu existentia, vel lingularistas; ergo si infinitas non sit deestentia, multo minus id dicendum de existentia, & singularitate. Resp. IMeg.cons. nam aliud est , quoa infinitas aliis quo modo intelligatur, ut modus mendi 'asi priον engularitate, quod dicit Scotus ; aliud, quod sit a solute prior existentia 3 quod non dixit, sed contrarium , ut patet ex locis citatis, in quibus docet, quM re dicitur per se de Deo in i. modo, & immedi te, & quod ad illud esse resolvuntur omnes propo tiones, quae de Deo aliquid enuntiant, ut mox vici
Resp. 2. Scotum i) non loqui absolute de Deo in se, sed secundum nostrum modum concipiendi, qua itenus infinitas nobis familiarius significat essentiam Dei.quam assinas, quam non ita tacith conc pimus.
Ideo dicit, aliquo modo, &er non a tem loquitur absolute . Et mn PiuS Inrinati.dicitur perfectissimus, non secundum se, sed secundum
Inst. Ex. i. particula illius textus Patet, quod te si existentia, & singularitas conveniunt Deo ratione imfinitatis, & quia est infinitus 3 ergo &quod infiniatas est absolute prior; ergo di quod prius constituit
Deitatem. Resp. neg. ant. nec enim id somniavit Scytus, nee colligitur ex illo textu, sed-, quod Quando'
aliquid est de se esse, idest, quando es sua essentia, erexistentia, est eriam de se hoc , . seu singulare, inquit Licheius; DJ & quod quodammodo de semiisses suum eqse, ct infinitum ens , quam intelligatur de se hoc; ergo licet praemittat infinitatem singularit tia tamen absolute esse jaer eMntiam praecedit infinitatein , de vere Deus ideo est infinitus, quin ex .
226쪽
mi a se, &peressentiam s ergo ex Scoto, Prius cor stituitur peresse, quam per infinitatem . Obiici a. Damalienus definit Deum per infinit tem, dicens eum este immen-m . er m itumiatum essentia ue di alitas Patres dicunt Deum distingui a creaturis per rationem ensis infiniti s ergo ex SS. Patribus infinitas , saltem radicatis, est ratio constitutiva Deitatis.
Resp. neg. cons nee enim M. Patres id dicunt ad . proeositam dissicultatem, quam non examinanis sed 'tantuni essentiam Dei sustinent infinitam per intrinsecam persectionem s &quod inde magis innotescit eius disserentia a creaturis s non quod sit prima, sed notior differentia. ite. 3. illud est formala constitutivum, de distininctivum Deitatris, quod primo, & per se constituit eius esse, dedistinguit; led talis est infinitas; ergo est
primum constitutivum, & distinctivum Deitatis . Prob. min. ratio emis, di esse , est indifferens ad Deum, ik creaturam, de determinatur ad Deumpet i nfinitatem ι ergo M. Prob. ant. ex Scoto id docente , quod ens, in sic immediate conuallitur per i finitatem, dc finitatem. r. Resp.neg. min. dc dis .ant.prob. determinatur per infinitatem secundum nos, com simpliciter, & secum dum se, immediate, neg. ant. dc de mente Scoti pa-- tet, quod loquitur de ente, non secundum se praeciisse , sed de ente praedicamentalia quod primo per infinitum, & finitum descend it ad praedicamenta; inseruium vero non est praedicamentale, inquit Lich , tus. sad At unive ali ssime loquendo, ens, seu res imὸ dividitur in increatam, erearam ι με in rem a se, in rem ab alio. Et alibi dicit, quod primo dividitur in ens auaritum , seu Perfectum , di non -antum, quod abstrahit . perfecto, de imperfelio. Divisio autem in infinitum, oc finitum est divisio e
tis νobile. .infinitas est ratio fundamentalis modorum, dc attributorum, quae manant abessentia, Ecdicuntur de Dcos ergo est prima ratio Deitatis constitutiva. Prob. ant. ideo Deus est immensus, aetranus, Omn, potens,
227쪽
168 De existentia, O essentia Dei
potens , Sae. Quia est infinitus 3 ergo &c
Resp. I. ne g.ant. & dist. 2. ideo Immediate, ec se ut dario, con. primario, dc ut prima radice , neg. ant. plura enim attributa sequuntur quidem immediate In
finitatem ; sed non ut a prima radice: hoc enam loliasseitati convenit ; ut mox Patebit. Concl. 2. 2 'n datur proprie in Deo aserentia eonstitutiva , sed improprie , O id convenis assetissati, seu esse Dei absoluto , independenti , seudo. Prob. I. ex Scoto. Quia eum simplieitate Dei stast, ouod aliquis eiseepsisssit communis sibi, o creatur e , non tamen eommunis , ut generis I ergo neque Comceptus differentiae propriae , per quam determitat illud genus. Et quando aliquid est de se esse, ut Deus, se non tantum eapax illius esse , tunc etiam sue se habens quamlibet conditisnem necessario requibitam ad esse. Ens autem us convenit Des , scιucet ensper essen iam, est ipsum esse infinitum, et non aliquid . cui conυeniat issum esse. Guia renus fumitur 'ab aliqua realitate, quae fecunium se ess 'σ-tentialis ad realitatem , a qua sumitur disserentia s Li dergo excludit a Deo rationem dimerentiae , quam Prob. a. nam in rigore logico , & metaphvsico vox differentiae constitutivae argsit in Deo plures entrutates, quarum una habeat rationem generis , Leu
potentiae, & persectibilis; alia rationem actus, seu perfectivi, ut differentia ; sed hoc repugnat Deo, qui est actus purissimus , & simpliciuimus 3 ergo & r pugnat in eo aliquid , quod habeat rationem propriae differentiae constitutivae. Prob. maj. nam genus , Ecdifferentia sunt correlativa 3 ergo ubi admittitur ra 'tio differentiae , debet admitti ratio generis , leue litatis potentialis. Hoc patebit ex dicendis ubi de
Prob. 2.p.ex eodem, saJ qui licet hanc quaestionem non tradat directe , tamen passim indicat mentem suam, ut clim dicit , quod haec propositio , Deus es , est de per se, in primo modo , es in med3ata ad quam resolvuntur omnes propositiones , enum
228쪽
go se absolutum , &per essentiam , & a se, seu αμρiso est propriissimus conceptus ei tatis , I er quem essentialitera istinguitur ab omni alia essentia, prob. cons. nam si esset Deitatiς aliquid prius, per quod illa constitueretur, dedistingueretur, esse non P re dicaretur de illa immediate , nec in primo modo per se, nec illud esset radix , & fundamentum , in quod resolvuntur omnia alia praedicata Deitatis ut
docet Scotus. Prob. a. ex Patribus. Primipalis omnium, quae dicuntur de Deo, est nomen, quod est, inquit D masc. siJ Et t quantum nobis concessum est , ens , Deus, ma is quodammodo essentiae nomina sunt i Ιnquit Nazianzenus . faJ Ex iisque etiam entis vox ad illum aptior est. Et S.Bernardus : ibit comperentius elemitati, quae Deus est, quam hoc nomen, qui est
Si bonum , si marnum, si beatum , si sapientem , vel quidquid aliud tale de Deo dixeris , in hoc verbo in- sauratur, qui es ; ergo in hoc resolvuntur omnes alii conceptus Deitatis, oc ab ipso fluunt. ζ3J Ex ipso
se tamquam antiquiori aliis Dei bonis ipse Deus celebratur scilicet tamquam fonte aliorum ) primum iagitur isus esse munus caeteris praeponens suprema i ια bonitas, ipso esse, ut antiqui imo , . primo omnium , ejesque panicipation m celebratur, ergo ex
Patribus a seitas, seu esse absolutum, &ά se , est primus, &propriis simus Dei conceptus constituens,&distinguens essentiar eius. Quod etiam agnoscit D.Thomas, s44 dicens; quod cum esse Dei sit ipsa Gius essentia , & hoc nulli alii conveniat , manifestum est , quod inter alia nomina , hoc, qui est , maxime proprie Deum nominat. Prob. illud est propriissimus Dei conceptus, flexatio constitutiva, &distinctiva Deitatis, quod per nomen sibi ab eo sumptum significatur ue ted talis est conceptus entis A se, seu asseitatis , ergo M. maj.
Patet: nam qui nomina imponunt rebus , intendunt per illa significare , quantum Possunt, earum Tom. I. H n Pi J i. de M. c. I a.
229쪽
i o De existentia, ct essentia Dei.
naturam secundum min ex Scriptura, qua constat, Deum sibi taleno mentumpsisse ; Ego sum, quisum: sic dices eis. est misit me ad vos 3 ergo Deus non aliunde sibi nomen sumpsit, quam ab essendo 3 non ab infinitate, vel aeternitate, vel Omnipotentia, dic. ergo este a se, seu Te st conceptus , a quo DeuS nominatur PIO
ipso. Quod concipit ut Dei este a se, recte inserimus , er O est esse infinitum s a quo enim limitaretur
intellectivum , volit 1Vum, et
mnipotentem, &c. Qui enim esse, & sibi sumit omnem omnino perfectionem ex
' hs: , h. absolutum, di simplex e in omni
re absoluta prius complexo , di relata I s sed asseita , seu esse purum est conceptus simplicissimus, di abs
Asdri m p ergo essentia Dei consisti t in i pso esse a se, tu ab Issentia sua, prob. cons. nam non alio 1en- , Atei potest ens per essentiam 3 non enma Id signiti- eat uodens sit deessentia Rei , nec quod essentia it ens utrumque enim Verificatur de qualibet creat aura s ergo ideo tantum sic dicitur, quia essentia Dei consistit in ipso esse absolute, 6cta Ptob denique, quia nihil aptius potest a si1gnari ex iis, uuae de Deo dicuntur, ut primo constitutivunt, & distinctivum Deitatis ;. ergo ita dic dum. Prob. ant ex fundamentis datis , di solutione obiecti rum , quibus sustinentur alii modi, di impugna- 'Obite i. ratio constitutiva Deitatis non potest eo negatio 3 sed asstitas est pura negatio 3 ergo dcc. Prob. min. Asteitas dicit lotam negationem existentiae , 1eu dependentiae ab alio ι ergo dic.
230쪽
R p. neg. min. & ant. prodi nam licet asieitas explicetur per illam negationem, tamen in se , dc a parte rei importat positivam plenitudinem omnis esse , ad quam sequi tutinegatio dependentiae ab alio in existendo. Objicta. Ratio constitutiva Dei non debet esse in Hus habendἰ esse ; sed asseitas est tantum modus habendi esse ; scilicet independenter ab alios ergo non est vera ratio constitutiva Deitatis. Prob. mai. nam pater , & filius non distinguuntur penes tale modum; V. g. pater non distinguitur a filio per hoc , quod istet non existit a se, sicut pater, Accii Resp. I. maiorem illam facere contra Scotistas, qui Dant pro infitisitate,& volunt eam esie propriissimam, i & primam differentiam Deitatis ; nam infinitas esti modus essendi, ex Scoto. Rein.2. g. min. nam, ut Ricebamus , asseitas di-: cit primo absolutissimum esse , & si inplicissimum , t quod iniimnat existentiam per se, & independentem, i qua nobis explicatur per modum habend i esse. Objic. 3. illud , seu se, est cone
, plus quasi genericus in Deo; nam se tenet ex parte, entis , quod habet locum generis, & est communisi aliis omnibus attributis s ergo non habet rationem, differentiae ultimo constitutivae. Patet ant. nam ver ritas est Ese, bonitas est isse , & sic de aliis; prob. ι coiis. nam ratio ultimo constituti va est velut ultimum 3 complementum essent ae in suo esse specifi co ; ergo sit asseitas convenit aliis ab essentia, non habet rationemi iusserentiae. ν Resp. neg. ant. 8c dist. rationem ejus ι veritas est at se , & singula attributa sunt a se realiter, & ab essentia cui identificantur; con. formaliter,& de se neg. ancii nam formaliter veritas est tantum Veritas; ita est dei bonitate, &c. & singula habent asse ita tem , sicut &i singularitatem ab essentia, a qua fluunt, dc cui rea- . liter identificantur. . Inst. ratio constitutiva debet esse Armalitas perfectissima Dei ι sed asseitas non ea talis ; 'ergo nec di Di fetentia constitutiva Dei, Prob. min. formalitas,quei complectitur omnes alias persectiones rei, est pers Et tot singulis: sed infinitas potius complactitur mnes perfectiones Dei , dc ipsam asseitatem; noa