Hippocratis Coi De humoribus purgandis liber : et De diaeta acutorum libri tres -- cum commentariis integris Ludovici Dureti Segusiani : accessit Constitutio prima libri secundi Epidemion -- cum ejusdem auctoris interpretatione ; Petrus Girardetus...

311쪽

asio Hippocratis cit

non potuit, sed descripsit, alteram ἰήκ ἐν Io ν. Huici

exemplum praebent Haemorrhoides, superuenientes pleuri. idi, illius vero dolor circa elauiculas, eidem morbo super. ueniens, eumque soluens Fortassis tamen Hippocrates nouseripsit, sed αλλ' ο . Sensus idem est.

Atque in morbis praenosci potest, quae sorte

pars, propter communicationem, materiam mo

bificam exceptura sit. Et inter has aliae a metu imminentis mali facile liberantur, ac praeter d0lorem, aut grauitatem, aut aliam ahctionem, nihil mali sentiunt. Quae autem per sanguinis rivos, humorisque inclinationem, inter se partes Communicant, et magis periculo expositae sunt, et ab ingruente morbo diiucilius liberantur Nam quibus Ora venarum, quae circa anum, Vςi alias partes reperiuntur, sanguinemque funde Lonsueuerunt, subito suppressa sunt, hi, mal0 34 pulmones perueniente, secundum humoris co gnationem, sanguinem reiiciunt. Inter eiusmo di aegros sunt, quibus tempestiua sanguinis missio conuenit: Sunt vero etiam, pariter atquζ i'

312쪽

foret, venam aperuisse. Et in iis quidem, qui cruenta spuunt, venam secare prohibent, anni tempus, et laterum dolor, et bilis abun

dans, atque eXsuperans.

141) Et in iis. Patet sane ex ipsitis Diireti versione vo eem: κώλυσις ad sequentia pertinere, et suisse adeo ab his minus recte separatam, quod strardetus secit, et ante eum Mercurialis. Putaui vero et satius esse , exemplum, quod Hippocrates dat, sanguinem reiicientium, ab ante positia non separare. Partieula probabiliter abundat. 3I 3) Et laterum dolor. Sunt ex interpretibus, qui se mire in explicando hoc loco torquent, quoniam in pleuritide, in sola venaesectione spes salutis reposital sit, quod tamen auxilii genus hoc loco AHippocrate reiiciatur.Sanguinem vero ex pulmonibus reiicere, semper periculi plenam rem esse , quod plerosque aegros phthisicos saeiat. Verum sangitinis missio eo maxime nomine utilis est, quod magnus modus inflammati sanguinis detrahitur, eiusque obstructio resoluitur, cons Cel. Trilieri Comment. de Pleuritide Cap. II. Deinde malum mitius fieri obseruatum est, ubi

sanguis per nares fluit, aut eum venarum, quae circa anum

sunt, ora fundunt. Quidni ergo et id utile fuerit, si aeger sanguinem ore reiiciati idque eo magis, si sanguis ab ipsa parte affecta venire obseruetur. Et praecipue ad hoc attendendum est, Hippocratem non zιμα sed dixisse. Tamen hoc omni periculo vacare non dixerim. Et ad haee inprimis attendendum est, nempe an stytim in principio morbi id fiat, et an sputum copiosum, liberum, satisque crassum sit, et quomodo laeger hanc spontaneam eXcretio-Mςm serat. ae omnia, si talia suerint, qualia ad aegri salutem requiruntur, seire licet, ipsum sanguinis sputum,

etsi alias anceps remedium, hic:tamen bonum esse, neque icere hane a natura institutam excretionem, sine aegri no- 'enaesectione cohibere, quae adeo Hippocratis mens

inisse videtur. Quod vero ad bilem attinet, cons. QueLEssais de Phys. Tom. II. pag. 92

313쪽

αλ Hippocratis cit

morbis abscedit, conamemorari merentur gla dulae , quae ad aures potatae sunt. et, qui in his sedibus tumores fiunt, vulgo parotides nominantur. Quibuscunque enim, quum dubia morahi iudicatio est, in his glandulis tumor excitatur, neque in pus vertitur, quod abscessit, sed potius subsidit, et evanescit, illis sciendum est, morbum recursurum esse. ocirca, ubi eiu modi tumor, sicut aliae valetudines, redit, et iudicatus est, tum parotis attollitur, et tumor manet. Idque simili plane circuitu fit, quo ipsae febres, sine ratione finitae reuertuntur. .

34M Sed potius. De voee μαλλασσομDa mutanda sonein λαπασσομ Aa videatur Opsopoeiis l. e. pag. 669. Sed is hoe voeabulo nihil quidem puto mutandum esse, eontra issilio: σίτου. Nam etsi in libro VI. Epidem. legatur; πασσομένων, euidens tamen est, haee verba non ad τα σηρὼ pertinere, sed ad morbum: Ηine legendum puto; παλλασσοπινης, etsi et ἀπαλλασσομένου videatur tot rari posse, propter νωημοι, quod subintelligendum.

314쪽

Libellus de Humoribus. 263 προς τουτο α ριρρρα ' απο ρ v, --

νως, - πιανυ. In his autem plerumque spes est, materiam ad articulos concursuram esse, ut ibi abscedat. Tamen et aliquando accidit, Vt Vrina crassa et alba fluat, qualis in Artigene fuit, eoque aegrum abscessu liberet. Quod urinae profluuium laboriosis inprimis febribus superuenit, in quibus lassitudinis sensus est, et quae quarto quoque die exacerbantur. Quodsi praeterea sanguis

lassicienter ex naribus fluxerit, aeger non modo abscessu, verum etiam a morbo plane perfecteque liberabitur.

143 In his autem. Diu dubius haes, an hie lectionem

sequerer, quae est in Lib. VI. Epidem. Sect. IIII. an vero eam, quae habetur in Aphorisin. 73. Lib. IIII. Sed quod de urina dicitur τῆς eo autem loco, quo haec verba in Lib. Epidem. Ieguntur, nihil de apostemate dictumst, puto equidem praeserendam esse lectionem, quae est in Aphorismis. Ad haec non video, quem sensum habeant verba: ti ὁμοίη si iungantur cum antecedentibus. Nam quid est, abscessus reuertitur in eadem periodo ae febris Quare vel abundare haee verba puto, vel ad seque tia reserenda esse, ut legaturi Eν ομοίη--ἰ τὰτοπιν

ολπὰ ete. Fortassis tamen το τάτοισιν mutandum in δὲ τοτσιν.

Et quomodo consistere possitnt spes et liberare Abseessus soluit morbum, ergo utilis est, et sperare licet. Pars tamen, quam abscessiis occupat, ab eo male asseitur, de hac ςrgo dicit Hippoerates; Sed potest etiam in uniue sum diei. Urinae enim fluxus nullam noxam habet, sed habet abscessus, qui raro persecte liberat. Caeterum n t tu dignus loeus est apud Hippoeratem Lib. I. Epidem.' Sect. H, pag. 946. ε παρὰ το ἶτα λυομam, ἐὼν

315쪽

Similiter vidi, qui cum atrocibus artiem lorum doloribus cruciaretur, melius se habebat, conquiescente eo dolore, atque ad illud intestunum conuerso, quod in dextro latere positum

est. Quo intestini morbo curato, nocens limmor ad articulos reuertebatur. Tumque id malum noua incrementa cepit, atque intensior dolor ossium commissuras stegit, hominemque multo magis infirmauit.

ueniatur, conferri cum eo debent, quae leguntur Epidem. Lib. VI. Sect. IIII. pag. 11 9. sed interpretationem nostram tuemur alio Hippoeratis loco Praedict. Lib. II pag. 9z. quem Celsus Lib. II. Cap. VIII. ita latine reddidit: Articulorum ero Vitia, Vt podagrae chiragraeque, si iuuenes tentarunt, neque callum induxerunt, solui possunt: maximeque to minibus leniuntur,et si quocunque modo venter fluit. Consuander Linden loe. est. VII. g. 48. seqq. Miseeli. N. C. Dec. l.

316쪽

IN MORBIS ACUTIS

LIBRI TRES

LIBRI SECUNDI EPIDEMION SECTIO PRIMA

318쪽

RATIONE 'VICTUS EXAEI SITI

IN MORBIS ' Λ CUTIS,

LIBER PRIMUS.

SEGUsIANO, INTERPRETE.sCHOLIA.r 'ΗΣ διαμηι nomen bifariam sumitur ab Hippocratex libris a) Aphor. ei Lib. I. de Fracturiis primum significat vimis rationem, quae cibo et potu suseipitur b) Lib. de Nat. hominis, significat vitae institutum. Et e) Lib. I. Epiri duplex est , una, quae dicitur , qua susque deque habetur ; et ita sumebant veteres Iones, eum potulentorum esculentorumque nulla habetur distinctio. Item altera, quae dieitur id est , non tenuis, sed exquisita, quae solius metierati aut piissanae usu constat. Diaeta σκεθρὰ ae te naturae studet et pugnat cum morbo, ot dieitur in cibo alimentum medicamentosum; Et quatuor maxime rebus persieitiir, nimirum qualitate, quantitate, Vsu, ut Decasione. Qualitas spectatur, ut eum in morbis aeuti *t febribus datur eibus humidus Lib. I. Aph. 4. I. ro. etς. inter diaetam φαυλην et αυι- media est, quae dicitur vπιγμεση, et tenuis dicitur, et mellerato, oleribus, 'sito constat. Qui post morbos pestilentes sunt omnium maxim mitosi. Dum disputat hoe loeo Hippocrates de morbis

319쪽

α6g Hippocratis Coi de ratione victus

aeutis, definiendi sunt ii, qui celeriter et eum vehementia, suani absoluunt historiam. Nee enim acutos omnino intes' Iigimus, ut apoplexiam , nee acutos iu sed aeuti morbi hoe loco propositi duorum sunt generum ; alii dieuntur essentiales, ut febris continua, causus; alii symptomatici, ut visceris inflammatio.

3 ὶ Non autem de Plistina, quae inscriptio salsa est, et Q a Plinio inducta,

NOTAE.a probabiliter legendum: Aphor. Lib. I. et Lib.deria .ris; sed sortasse Duretus et hunc librum in plures digesserit. Vide sis Foesii Oeconomiam. e) Nihil liuie simile eo in loco reperitur; sed vide λει si Oecon. in voce φάυλη. M Hist. Natur. Lib. XVIII. Cap. VII. unum, ait, laudi. hiis eius volumen dicauit Hippocrates. An igitur haec in. seriptio a Plinio . Sed ponamus a Plinio esse, neque tamen omnino reiicienda erit, quoniam fieri potuit, ut Plinii ae. tate, hie liber etiam in plura volumina divisus esset, quorum primum sane, ex Dureti diuisione, tantum de ptisana

locum continet.

ARGUMENTUM. Tres sunt Reprehensiones Gnidiopum medendi maristromunt Prima, quod nihil de Tecmnoi dixerint: Secunda, quo dictum intactum reliquerint: Tenia, quod, eum alios imulta morborum genera essent, diuersa remedia non pro scripserint. Atque eum tria snt exordiorum gener svnlim, in quo reprehendit antiquos ; Alterum, in quo A Hat materiam subiectam; Teritum, in quo causam, αγε nit, primo usus Hippocrates.

320쪽

τύς του κρυφοντος, τουτεων τοι πολλοι

ui Gnidiarum sententiarum sic enim vo- cant, autores fuerunt, accurate quidem

scripserunt, quae, quibuSque in morbis, i' gri patiantur quaeque sint earum quarundam xorum incidentium caula et ratio. a) Sed tamen processit eorum labor et industria, ut vel medici-