장음표시 사용
61쪽
I eri clanculum fruent, re interim se catholicos subdole fingunt, quo lacilius populum d catholica Ecclesia ad Lutheranismii traducant, In 1uis concionibus re libellis pest ambae de re tradere doctrinam, malitiose antiquorum autoritate abutendo prasi m in his locis, quae cum ab auitio
obscura essent, nec exacte pertraelata , progressu temporis maiorem re certam in Ecclesia lucem acceperunt: Cum inquam. sanetissimi Patres, haec
ita se habeant, longe profect d praestabilius est , magiscp experCHoum, Visellem si errores qui sunt manifesti , εο ad scandalum iaciunt chriitiani gressis, reptarum mentium conturbationem, secernantur, Nab Eccleualunsvitus extirpentur atin exterminentur. Quamobrem ut meo reptoria hominum desiderio setistacerem, opus omnino pium dc hoc tempore necestas Eum me facturum non dubitaui,si ad liberandas tanta anxietalc conicie tia dc tranquillitatem animi procuradam, opiniones ipses summatim per stringerem, dc ante oculos vestros fideliter atque distincte proponer . vestru erit, si opportunu videbitur, in singulis censeram adhibere. Fuit ergo primum quorunda opinio, quam re nunc nonnulli haeretis icorum pro fidei articulo tradunt, Deum 1cilicet ab aeterno, seposita omni operum nostrorum ac meritorum siue demeritorum prquisione , decreuisse ex tota hominum multitudine certos quosdam dc eos quidem paucos omσnind etigere dc praedestinare in lalutem ac vitam aeternam: reliquos vcro omnes ab ea vita reprobare, idi totum ob eam solam causam i ut eius gratia erga illos paucos, iustitia ver3 aduersus istos repudiatos collaudarest ur. Haec opinio quantum attinet ad non praedestinatos, palam seipsam
Quidam ergo a prioris opinionis nimis manifestas iis Mec impietate Habhorrentes , dixerunt, Deum ipsum velle quidon omnes homines saluos fieri re ad agnitionem veritatis venire, ac propterea cunctis c quod ex se est a remedia ad salutem opportuna offerre: praedestinationem vord ex me iris,dc reprobationem ex demeritis prouenire , o quidam suo arbitrio obediant gratiae, quidam vcrd resistant. At haec opinio veta pelagiana quod ad partem pr destinationis attinet, a Bearisis. Patre Augustino egressia ac merito reprobatur: Duo enim continet absurdissima . Primum est, quoniam gratia quae in praedestinatione concluditur, daretur ex meritis equod est stultum de iam ab Ecclesia damnatum. Nam si ita esset, gratia non esset gratia. Alicrum est, quoniam haec opinio ex parte ordinis prouidentiae Dei nullam statuit dirierentiam inter praedestinatos re non praedestinamst quod esse contra apertas scripturas B. Thomas vidit*nostauit Quod cum ita sit, nonnulli tamen qui recenter sces erunt, viam
resim mordicus defende re conantur.
Verum quis ab Omm Ecclesia explodebatur, ad primum seret dicendi
modum aliqvi redierunt, videlicet nec praedestinationem nec reproba stionem ex propriis cuiusuis personae meritis vel demeritis nasci, sed ut Aletin est, ad commedandam Dei misericordiam ac iustitiam. Aliquanseolum tamen hoc pacto mitigata est illa crudelitas. Dixerunt enim praedes sinationem ac reprobationum tu mente quidem Dei ab aetemo 61itie, sed
62쪽
fudo quodam ordine in Deo, Videlicet post praevidium Adspeccatum Nam
cum via111et DeUS omneS homλneS propter illud peccatum quasi nam mastam perdicionaS, decreuisse eN ea malia certoS paucos eripere, rei uos vero omncs dcrelinquCre, ut, de misericordia erga illos paucos laudarestur, 3 de iustitia erga rei quos, qui cum illius peccati res inuenirentur nihil haberent unde queri politen C. Verum huiusmodi opinio C quod ad non praedestinatos attiner9mnumeris re irrefragabilibus aroumentis quae in opusculis dc in Comimentariis nostriS in Paulum recitantur, fundituscuortitur L Derogat .m apertissime Christi omnium Red proris sanouitii redemptioni: contra gratiam Spiritus quae in ritu Ecclesiae man astur, pernitiose dc contumeliose pugnat. Cum igitur dura quom tam erito repudianda videretur haec opinio , cos 11 Huersi sunt quidam seroad pelagianam, constituentes quemadmodum rex
probationem ex demeritis, ita prae destinationem ex meritis prouenire. In hoc tantum d pelagiana recedunt, P in praedestinatis ncgant oratiam es te effectum praedestinationis, ne primum absurdia cociantur fatem , vides licet gratiam ex meritis conferri. Ergo secundum istos gratiae collatio 3c bonus eius usus ordine praecedit in mente Dei praedestinatione. At illitudest contra propriam vocis sIgnificationem.ab omnibuS communitor accespiam . Nec propterea secundam absurditatem vitant, cum inter praedestis natos δί non praedestinatos ex parte ordinis ac prouidcntiae Dei nullam constituant differentiam, sed solum ab exitu siue a praescientia exitus: quod B. Augustinus&Thomas esse contra manifestas Scripturas aperte te
stantur. Nam hic dicendi modus c ut iam dixi I violat vocis nativa signis
ficationem 'communem acceptionem. Etenim loco praedestinationis,postdestinationem nobis reddit. Est Sc quintus dicendi modus qui magis accedit ad veritatem . Hic eos Vrum est qui in primis claram illam Apostoli sententiam : Deus vult omsties homines saluos fieri & ad agnitione veritatis venire, non ad soloS praesdestinatos, sed simpliciter, ut verba indicant, ad omnes prorsus pertitae re asserunt. Quamobrem duos ordines ponui, sicut Scripturae docent, videlicet primum ac praecipuum ordinem praedestinatorum , idest, eorum qui intillibiliter ordinati sunt ad vitam ,& ordinem alterum non praedes stinatorum qui in illo numero non comprehenduntur. Et de praedestissuatis quidem serentur infallibilem salutis euentum. De non praedestina ris autem concedunt eos posse seluari de possie damnati. Et hanc porcnstiam qua selirari possunt, non esse potentiam remotam docent: quia Deus volens illos saluos secere nisi ipsi sua eulpa resiliant, cuncta remedia ac meaia sussicientia praeparauit aptauit , paratus re ipse dare in temporisbus opportuniS ea, fuerit homo contumax & obstinatus in peccato, ducant eum ad aetemam vitam . Hoc igitur totum concedent a
non admittunt dari ullum huius secundi ordinis non praede a torum qui de lacto salute sit aliquando consequutus, aut etiam UUM COR sequuturuS- certe postremum Aetiim nec ullo Se turarum testis monio, nec ulla Vel de facie colorata ratione 1uadent. Hoc uno Hir rur
63쪽
DB DIVINA PRAEDESTINATIONE &e. praesidio , eam inc communem omnium persuasionem , ut contra audire
quidam non valeant. Et tamen si pacifice ac benigne huius persu onis fundamentu audirent, remota mala quavis asscivione secum Conliderasmuc, iam omnis vetus illa ipsorum persuasio ex animo deleretur: quod tu
ce clarius mox Ostendam. . , ε UT
Est ic itur sextus dicendi modus, nec paucorum , qui miIi ' ratione Placet, quoniam certum signum habet veritatis. Fugat.n dubaa, facit animum quiescere, nec ullum vidctur secum gcstarc scrupulum. Dicuntitam qui hanc doctrinam sectantur, Omnes homines venientra In hunc mu dum a clementissimo Patre Deo ordinatos esse ab initio ad vitam aeternam, non tamen absque legere conditione seruandi mandata charitatis. oniam vero nullus hominum diuina mandata sine gratia auxilio ac protectione Dei seruare potuisset: iccirco Deus qui ordinauit illos ad sis .nem, etiam modia ipsa quae ad cum finem pcrducunt, consequenter prosiaidit, ut nemini prorsias quantum attinet ex parte sua decmcnt, Istud nescesse est nos fateri, nis1 velimus peregrinis dc violentis interpretationibus violare claram illam Apostoli sententiam: Deus vult omnes homines salsuos fieri & ad agnitioncm veritatis Venire. Hoc ergo Dei beneplacito rega omnes stante ex mera eius beneuolentia Scabsit ulla moritorum nostrorum habita ratione: cum nihil aequalistate ut quidam sapicnter dixit J inaequalius : ex innumerabilibus homis nibus quos certissimos habet in sua praescientia Deus, elegit nonnullos quos praesciuit, hoc est, prae aliis dilexit, Scided speciali quadam ordinatione multor maioris gratiae munerc quam csteros destinauit ad vitam,ita ut omninor certa emcn eorum vocatio, certa iustificatio , certa glorificatio
dc magnificatio. Hos autem sic electos quicunt sint illi, vocavit Aposstolus praedestinatos, ut propterea duo principales ordines ex Dei prouis dentia in hominibus constituantur ad cursum, ut valcant obtinere brutilum. Primus est praedestinatorum: Alius non praedestinatorum . Igitur cum oculus prouidentiae dc clementiae Dei ab si vitio acceptionis persona: rum fauorabilius feratur in praedestinatos Q in alios, diligenter est consis deranda haec diflorentia, ut sciamus quae vexe dc proprie de praedestinatis dicantur, quς item de non praedestinatis vere dici non possint. De praedestinatis ergo dicimus, dum sunt in via, cu in praescientia,tum
in prouidentia Dei, certum esse eorum numerum , paucoru tamen qui nec
augeri possit nec minui. Ipsos insuper dicimus salutem omnino adepturos, nec posse contingere quin salui non fiant propter excellentem Dei grastiam ac protectionem ,-assistentiam Spiritus, qui vel praeseruabit d peccatis, vel ab illis incutiis eripiet re Iiberabit, quor tandem cum pace dormiat' sc in Domino requiescant. Nec propterea liberum ab illis aufertur arbitriunec meriti ratior imol magis in illis liberum arbitrium statuitur per abun
dantiorem gratiae copiam, ut valeant etiam longe magnificentiorat opera ardentius facere, dc consequenter per Ca, grandiora praemia promereti. Ης csine quae de praedestinatis cum B. Augustino dc Thoma nostro sentimus. De non praedestinatis vero dicimus secundum primam huius doctrinae
64쪽
culpa damnatos, adco Vtiam nulla sit alia ab aeterna vita re obatio, o e
ter eam quam iiOiqui ob propria peccata re flagitia acquisitume Cum agiturita sit ut re ualuaxi re damnari possit homo non praedestinaχtus, duo mc dicimus. Primum, non esse in prouidentia Dei determina tum numerum eorum qui alutem consequentur, licet in pnescientia sit de torminatus. Quamuis enim, ut rectὰ dc vere ait D. Ioannes Damascenus omnia Deus sua praescientia praeuideat, non tamcn sua prouidentia D determinauit omnia. Alioqui nihil posset euenire contingenrex, sed omnia neccl1ario u cunctos singuloS cffectias Ipse praedete Inaret. Al1Qua cogo permittit euenire, quae ut sic euenirent non sunt certa determinatione ab ipso prouisa, ut in his maxime contingit quae ut sic eueniant vel non eueniant, ex libero nostro pendent arbitrio. Px aeterea, cum haec de non praedestinatis ita sese habeant, dic1mus e5 sequentissime, esse omnino probabile, ut corum qui in hoc secundo ordisne constituuntur quos ab origine mundi ad consummationem usur innium rabiles esse negare nemo potest9 multos adeptos & adepturos se lutem. Nam dicere datum omnibus Deo ut possint saluari, ec tamen ex tam vinum abili istiuS ordinis numero neminem saluari, ita ut in uniuerso hoc ordine benigna illa Dei dispositio penitus frustretur, non est iam procedes' x xegulis io m aut philosophiae, nedum summae bonitatis diuinae,
.lad voluntarie estutare, praesertim cum nullam pro hac opinione amerre vas adducere in uniuersa rerum natura Exemplum
is imite ut qu1d possit fieri S euenire in propemodum infinitis, id potenstia ordinaria oc propinqua, & tamen in nullo penitus euenire de facto . De qua re scripsi in opusculis nostris nouissime in Summa doctrinae
Unum solummodo huic sententiae praesudicium apud nonnullos facit, quia ueluti qusdam dignitas rec*iebatur, neminem nisi praedestinatu sala
uari , ita ut qui rem, ut oportcret, non curant diligenter expenderes pas
radoxum latent, opinari ullum non praedestinatum obtinere defaeto salustem,cum in uel pueris luce clarius patere ualeat huius argumenti sellaciaLNon est quis prodestinatus: Ergo non saluabitur , si id significat prodestinas tu quod semel posuimus, nempe, certo determinatus ad usta, cum de facto multa eueniant quae non certoi sint a Deo determinata. Quamobre non magis ualet illud argumentum, q si quis de aliquo equo ita argumentares cur: Hoc animal non in Corvus: Ergo non est animal nigria. V t argumen
65쪽
DE DIVINA PRAEDESTINATIONE 5α.
tum in hunc modum componatur. Omnis coruus Est animal nigrum Hoc animal non est coruus. Ergo hoc animal non est animal nigrum.
Hic est modus in prima figura inutilis, cum maior 11t uniuersaliS assirmastiva. Sed o me imprudentem, cogunt me isti ad tantam Synodum pues
Vertim dicet aliquis, Nolumus id eo argumento obtinere, quod manUfeste fatemur esse inutile, sed quia hactenus sere omnes Doctores aliter senserunt, qui pro re impossibili habent ut quis non praedestinatuS salvetur. Hic rogo vidcat sancta Synodus ad se in primis pcxtinere paratam este repromptam ad rcddcndum rationem de his quae sancit secundum fidem, prouidere ne perplcxa 8 inuicem sibi opposita simul cocedantur. Si enim concedimus illam Apostoli sententiam, Deus vult omneS homines 1aluos fieri, o ad agnitioncm veritatis venire, etiam ad non praedellinatos pcrtis
nere, ut illis quoq; Deus praeparauerit sufficienti modo saturem: ex hoe ipso manifestissime possibilitas adipiscendae salutis in illis deducitur. modo igitur impossibilitas praedicatur: Sed sunt qui cum audiunt non praedestinatum , continud intelligunt
non ordinatum ad vitam, non autem c ut oporteret o secundo ordinatum Nec mirum si illud plerim Doctorum enunciarunt, cum allicr causam destinationis ac reprobationis acciperent. Cum enim, ut superius declarastum est, fuissent duae praecipuae opiniones circa hunc articulum , secudum utran valebat argumentum istud, Non est quis praedestinatus, Ergo esta vita aeterna reprobatus. Valebat inquam apud eos qui praedestinatione oriri ex meritis existimabant. Valebat item apud alios qui ex aduerso crediderunt quemadmodum praedestinacio-m non oritur ex meritis, ita nec reprobationem ex demeritiS propriis cuiusquam euenire, sed omnes non praedestinatos relinqui in massa perditionis. At nunc cum ambae eiusmodi opiniones merito a plurimis reiiciantur, re iam praeualeat apos tolica illa digna Dei clementissimi Patris summa bonitate sententia, Deum scilicet velle omnes homines saluos fieri 6c ad agnitionem veritatis venire, profecto non debet in conclusione valere eorum autoritas quae non valet in fundamento unde ipsa elicitur conclusio. Aut ergo qui nobis molesti
sunt fateantur principia unde educitur ea conclusio Od quod non iaciunt aut acquiescant pulcherrimae vexitati, quς abis ullo scrupulo incedit, dc iis lucet omnibus si claudere sibiipsis oculos nolint : id quod Φpe iacit amor sectarum & pertinax verbi semel emissi defensio. Sed quid non essicit uis ipsa pietatis c Audiant, quaeso, pselatss amantes. Non desunt ex amicis meiS quidam, qui licet hanc opinionem non sesquantur, latentur tamen esse piam dc plausibilem & quae iselle defendi vas
leat. Solam ei obstare arbitrantur veterum autoritatem. Quibus respons deo, nec veterum autoritatem obstare, & si antiquitas quaeritur, pietatem
esse illis veteribus antiquiorem . Et haec satis de praedcstinatione ac repros batione ad sanctam Synodum.
66쪽
pRO EXIMIA PRAEDESTINATIONE CHRIs ΤΙ
ANNOTATIO SPECIALIS IN CΟΜΜENTARIA DOMINI CAIETANI
nostro pro eximia praedestinatione Christi, studui conssequenter magnis, ni sellor, rationu momentis persuasdere non prooemis, Etiam si Adam non peccasset, Verbi incarnationem futuram, & ipsum Christum stinatum venturum in gloriam nostram, alioqui non ruisset illius praedestinatio eximia. Praetermisi autem res spondere quibusdam Caietani argutiis, quibus conatur aliam partem apud D. Thomam defendere. Existimabam.n illaS probare ut efficaces nemine posse hominem, nisi vel proteruum omnino ac deprauati cordis dc mentis, vel penitus insanum. Liceat, quaeso, mihi in loco , pro Christi gloria,vera dicere, quae etiam probare Dc0 gratia est in promptu habeo. Nam quia non desunt qui voluissent hoc me in scriptis ostendere, id nunc oneris in eorum gratiam suscipiens, etiam nonnulla circa B. Thoms doctrinam, pro ampliore luce ad veritatem adiiciam. Argumentabatur ergo B Thomas pro illa quam proculdubio puto vestiorem esse sententia, videlicet etiam non peccante Adam , fuisse venturia Christum . Primo sic, Aliae cauta erant incarnationis praeter remediu pecseati, Illis igitur stantibus debebat incarnari. Ad hoc respondit Φ omnes aliae causae pertinebant ad remedium peccati. Contra hac responuoh in promptu est illa ratio quam ipse B.Thomas adduxerat,q, attinebat ad silmsmam bonitatem communicare se summo modo creaturς. Haec certe ratiore aliae plures quas nos in eo libello adduximus, suadent incarnationem Christi absolutam decretamq a Deo, etiam non stante peccato. Hic tacet
Argumentabatur item B. Thomas, Qvdd attInebat ad diuinam omnis potentiam & bonitatem perficere omnia opera sua,*manifestare se pex aliis quem eflectum infinitum , qualis est admiranda illa unio Verbi cum carne. Respondet quoid satis maniIestabatur omnipotetia dc diuina virtus infinita in modo productionis rerum, ex nihilo creans illas. Cui solutioni nos occurrimus in libello nosti o, dicentes, omnipotentia Dei non istis manabffestabatur in modo producendi, nisi etam in rebus productis, re in earum
gradibus manifestaretur. Nam hoc Verbu quod frustum est, nisi fuisset iaci tum , impossibile sectu videri pqtuisset. Mai m. gloria Deo est, quia ita omnipotentiae eiuS maior manifestatio est per ea quae condidit cclestia α incorruptibilia corpora, quam per terrena α eorruptibilia tantum. Nam periuia magis cognoscimus diuinam eius Virtutem dc sempiternitatem. Vndc&B. Augustinus ait a Sip t misso c si te iam sectam videres ,reste
henderes e quoniam diceres ita fieri debi isse etia siclit cogitare potuis- Ergo si ego potuissem cogit re hoc tari putatium ει ciccellens ac singula
67쪽
Opus celsius lis omnibus, prae quo reliqua omnia opera sere nihil esse conspiciuntur, fieri potuisic, dc non sectum esse: prosccto non auderem quidem reprehendere conditorem , sed mirum in modum desIdcrarem , aetacitus inuantum posI pie lamentarer: quod puto omnes bonos Atis
gelos, sed praesertim homines hoc pio desiderio suisse rapiendos si cogitare
Illud vero quod ait S. Doctor, perfecta Dei opera satis Mile absq; hoe opere unionis, quia ad persectione uniuersi sufficit naturali modo creas tura ordinetur in Deum ranil in finem: no video quomodo possit defendi. Nam si hoc opus unionis ad perseetione uniuersi dicitur non attinere, quid est quod ad hoc pertineat s Non. n.opus hoc excluditur ab operibus creastionis, quod maximc perficit oc honorificat caetera. Undere ipse dixit, Ab initio dc ante secula creata sum θω. Neque enim hic loquimur de ordis natione creaturae in Deum, ut supponit sanctus Doetor, sed de existenstia creaturarum, ut inuoniantur omnia quae faciunt ad perseetionem unis uersi, inter quae maxime est hoc opus, per quod Oinnia perficiuntur α
Ad haec, Si Adam non peccasset, non constitisset uniuersi perseetio in hoc φ creatura naturali modo ordinata sua flet ad Deum: quoniam ordinata fuisset per gratiam, ut ipse S. Doctor docet. Quomodo igitur non exscessisset ordinem persectionis naturae V e aut ego haec non intelligo, aut certe non resoluunt argumenta. E CaietanuS hactenus nihil notat. a gumentabatur tertio sic B. Thomas. Humana natura non est per peccatum facta capacior. Maxima ergo gratia unionis non debuit substrahi hurnan e naturi si non peccasset, quae etiam illi peccati concessa est . Respondet i capacitas in humana natura est duplex. Vna secundum ordinem potentiae naturalis. Alia secundum ordinem diuinae potentiae, cui obedit creatura ad nutum. Prima capacitaS semper impletur secunda uero non semper . Haec ille. Negatur ergo ab eo simplum illud uidelicet Quia natura humana crat capax huius unionis, iccirco debuerit impliari illa eas pacitas. Non enim semper,inquit,impletur talis capacitas quae est cudum ordinem divinae potentiae. At non propterea argumenti uis eliditur. Non enim solummodo ex capacitate concludebatur impletio , sed ex eo φ uides mus a Deo factum , uidelicet, in ea natura peccatrice id esse implem,cuius
Llb: pacitas minor erat. Concludebatur ergo i non minus, imo multis debuit intoleri talis capacitas in ea natura ouae riciri mecca
trix Icum illius naturae capacitas maior Ionge fusiles: quandoquidem ea sit peccasi natura, ut n accersite sed includere gratiam potius debeat. Nec me latet sensisse hanc Obicetione B.Thomam d occurrisse ubi esse
sua ma1orem , non minen ipse gratiam conues
68쪽
pRO EXIMIA PRAEDESTINATIONE CHRIs Tr
mentem subtrahit non peccanta Ecce data est gratia homini peccandi re naturae humanae peccatrici, Vr habeat hominem no 1olum glorificatorem sed etiam rodemptorem. At non propterea debuit hoc sidbtrahi naturae humanae, haberc scilicet glorificatorem, cuiuS non minus, 1md maris erat capax talis natura in Illo statu. Nam etiam si veniliet Dominus Addo non peccanter v mcnS tamen Illo peccante, dedit etiam locum illi quod scrio,itim est: Ubi abundauit delici um superabundauit ae gratia. Nam qui illo
non peccante fuisset V 'turus Vt glorificator tantum, illo poccante venit etiam ut redcmptor, in quo opere redemptionis superabundare oratiam videmus, ut possimus dicere, O seliae culpa quae talom ac tantum meruit
Argumentabatur dc quarto sic. Praedestinatio Dei est eterna: Emo prodestinatio Christi non praesupponit peccatum, quod fuit cx lcmpore. Restpondetquόd praedestinatio praesupponit praescientiam futurorum. Sicut enim Deus praedestinat salutem puta Paulo pcr orationes B. Stephani, ita etiam Deus praedestinauit opus incarnationis in remedium peccati. Haec S. Doctor, quorum sensus est, Etsi1 p destinatio Dei sit aetcrna, non inde sequitur, Ergo praedestinatio Christi fuit in mete Dei ante praeuissionem pec: cati: quoniam etiam praeuisio ipsa Dei aererna est. Vult ergo B Thomas. prim b in mente Des fuisse praeuissionem peccati ab aeterno , dc tune fuisse ordinationem unionis Christi, quam consequuta sit praedestinatio eius ad gloriam. Uertim contra hanc B. Thomae doctrinam argumentatur Scotus, Si pr*destinatio cuiuscunq; ad gloriam praecedit ex parte subiecti naturalis ter praescientiam peccati cuiuscunm vel damnationis, quanto magis hoc
debet dici de praedestinatione Christi ad gloriam sRespondet Caietanus assumptum Scoti esse selsum, quia in praedestis natione Petri primd est in mente Dei peccatum Petri & deinde ipssius
praedestinatio, loquimur de peccato aetirali. Hoc autem Caietani commentum vere adeo falsum esse existimo, ut C saluo honore qui illi debetur 9 non ducam dignum quod ad disputationem ponatur. Nam antequam peccarct Petrus illud peccatum, fuit in gratia, quam gratiam
obtinuit propter praedestinationem, quia gratia in his qui praedestinati sunt C re dc ipsi docent est effectus praedestinationis. Similiter falsum
est quod praedestinatio Pauli praesupposuerit peccatum eiuS-Orationem Stephani, sed contra, ipsius praedestinationis inectus suit oratio Stcphani pro Paulo . Quia.n pxaedestinatus fuit, ideo parauit Dominus peccato eius remedia, sicut docet ipse B. 1 homas in Quarto. Non enim per oration aliorum fit praedestinatio cui ustibet, sed ipsae orationes sunt essectuS praedestinationis. Nam Vere est inopinabile dicere de quolibet φ priuise eius vel alterius peccato praedestinetur: quoniam peccatum sui natura obviare postius dcbet praedestinationi, u ei dare occasionem, dc praesertim peccatumactatale cuiuscunque.
Ad haec, Quotquot sunt praedestinati, in Christo praedesta nati sunt, echi ante mundi co titutionem, idest, antri csteri inundani apparear in cons cistu Dei, dc consequeter ante peccatum cuiuslibet, etia ipuuS Adg .
69쪽
vndo Dominus de se ait: Ab initio-ante secula creata sum, VIdclicet in mente Sc praedestinatione Des De qua re abundius in opusculis nostris videre licet.
Ad haec, Caietani doctrina haec est. Essectuum aliqui Instituuntur
per Uraedestinationena, alliqui ordinantur tantum. Qui constatuuntur per illam, praeceduntur ab illa. Εconvcrsd autem qui ordinantur. Veroi gratia, Petri anima praedestinata ad gloriam , anima quidem ordinatur intuin, ec non constituitur per praedinitiationem sic praedestinacioni praelupponitur. Gratia autem dc gloria constituitur ec ordinatur: dc lic funt enectus praedcstinationis, ante quos praesupponitur praedestinatio. Omnes autem TCS naturaleS quae non constituuntur per praedestinationem, Sc emetiis naturales, praelupponuntur praedestinationi. Et quia peccata int in hoc ordine rerum naturalium , id ed praesupponuntur etiam ipsa peccata praedestis: nationi: quoniam nostrum poccage non spectat ad ordinem gratiae, sed ad ordinem naturae, quia eX nobis solum peccamus. Haec ille, quae certe hi monstra videntur . Et adiecit, Et si perspicaciuSconsidexemus, Videlicet ordinem naturae, ordinem gratiae, Sc ordine Dei creaturae simul , hoc est, unionis, videbimuS q, secundus supponit prisum , 5c tertiuS Vtrunque.
Et ssimiliter praeordinatio θ praeuisio primi praesupponitur a pr ordinatiosne dc praeuisione secundi. Et similiter praeordinatio dc praeuisio tertii,presupponit pordinatione ac pulsione utrius φ. Ira i Deus ordinauit primo unis uersum secundia ordinem naturae. Et qQ uniuersum secundu talem ordine non attingit ad fruitionem diuinam superaddidit ordine gratiae. Eaquo niam talis ordo in pertingit ad unionem summo modo possibilem cum Deo , praeordinauit creaturam ad unionem personalem cum Deo. Q cir ca cum peccatum pertinean partim ad ordinem naturae, partim ad ordinem gratiae vi opposita illi, consequens esto praedestinatio IESU Christi vestit filius Dei, praesupponat praeuisionem futurorum peccatorii, Vipo te spectantium ad praesuppositos ordines in genere causς naturalia. c sunt Caietans. Ego vero vix adducor ut sia per huiusmodi cosidere: sed propter eos qui haec putant ese oracula suscipiendus est labor. Primum, o peccatum pertineat ad ordinem naturae, falsum est: quia, peccatum est contra ordinem gratiae ac naturi: ita ut natura dc gratia etiapraesupponantur peccato.
. t Ad haec, si veia peccata pertinentad ordinem naturae, dc hic ordo prs cedit ordinem gratiq I sequitur ut coram Deo omnia peccata hominu praessentata prius fuerint q sit datio ghat cuiuscunt, puta Ads, ita ut in men te Dei re prouidentia sua prius oportuit peccare Adam dc Antichristum,u Adam ipse praepararetur ad gratia . Prius igitur expectauit Deus videre peccatum Adae ut sie pr araret illum ad gratiam. Et similiter omniti pecstorum habuit praeuisionem,etiam Antichristi invia peccara sunt in ordine
natur priusquam vellet Adς aut cuiquam hominum , etiam ipsi Christo, gratiam. Qui autem potest na sibi persuadere, certe autoritate ducitur, non ratione; voluntate, non intelleetia . Nimis enim absona sunt, δο
70쪽
Ad haee, Prius ergo est pec tum Antichrisia dc omnia peccata mundi quia speetant ad ordinem uam grari e quaia fit incarnatio ipsius Chiasti m meme Des , dc ita pec tum quod est contra gratiam ac Antichristus qui est contra Christu, p suppo Dyri r 3psi grum: dc ipsi existentis Christi modo ergo dicitur Anrisbrist Qin potest capere capiat . vide quid faciat velle des Grς positionem cic lo ast aemularionem UNihil enim puto posse absurdiu , imo ignominiosius vici adueritis digni
larem eκistentiae Christi, quam ipsius existentiae praedestinationesu in meare Dei fuisse post prouisionem ac praeuisionem omnium creaturariam dc omnium effectuum tam bonorum quam malorum et quod tamen necesse est discere iuxta hanc doctrinam, Ut plane pomίgit. Nam vult dc monstra esse
praeuia in mente Dei dc p Ordinat , etiam cursus leporum, prius quam fuerit existentia Christi: quod non solum est contra manifestissimas Scripsturas, verum etiam contra id quod sanae mentis homo possit admittere, cum haec doctrina maxime dignitatem Christi extenuet. Ad haec, praedestinatio aliorum pHrer Christum, pertinet ad ordinen gratiae, quia Christus pertiust ad textium ordinem unionis. Ergo prior est aliorum praedestinatio quain ipsius Clixisti. Quis veroi piae mentis homo ista cum audit non exhorrescat: siquidem quotquot p estinati sunt nipso Christo Domino nostro, ritestatur Apostolus, praedestinati sunt. Ad 4, Cum argumentaretur Scotus iis ordinate volens , prius vult
finem, S postmodo quae sunt propinquiora fines. Sicut enim vult alicuiptius gloriam quam gratiam , sic inter pxardestinatos prius vult illi gloria quea vult esse fini propinquiorem , quam cuiuis alteri. Nam dc cuilibet vult prius gratiam dc gloriam , quam eius aut cuiuscunsp peccatum prouis
deat. Haec certe manent insoluta.
Argumentabatur etiam Scotus, Quod redemptio humans generis non est tantum bonum quantum anima Christi. Ideo hanc primum re magis debuit Deus velle. Negat Caietanus ex maius volibili sequi magis volitude facto e quoniam salus omnium hominum est magis volibilis quam salus
paucorum aut certe non omnium, nec tamen magis uolita defiusto. Aenos dicimus eam esse magis uolitam de secto uolunrate antecedente, secundum quam est magis uolabilis. Voluntate autem consequente non est masgis uolibilis, quia obstant peccata, dc ideor non magis uolita . Anima aut Christi dc eius existentia simpliciter est magis uolibilis quam redemptio humani generis, quia simpliciter est maius bonum. Et revera intolerabile uideri potest recte arbitranti atque semota sectariam affectitane, Dominum Deum ita ordinauisse Adae salutem ut in omnem ruentum esset Illa poriturus, Christi autem existentiam 5c gloriam ordinasse in eum tantum mens tum , si peccasset primus ille parens Adam . Caetera Caietani quae super his selsis fundamentis aedificata sunt, pru: dens omitto, ne frustra verba effundam. Illud firmiter teneatur, P MAE sunt gratiae in oculis Dei, ut prouideantur a Deo, n5 praesupponunt Omσnem prouidentiam ae praeuissionem omnium rerum dc eventuum naturas
lium, sed eorum tantum sine quibus gratiae ordinatio minime fieri Post a