장음표시 사용
101쪽
struidum que zelum ostenderemus Praeter haec autem, quia uiso dis uulgati summus, nos uel Ignatii depositioni, uel Photii promotioni consensisse, iccirco ueloci studendu esse satissamone, Christi ecclesiam de hoc certificare iure praevidimus. Verum quemadmodum audita crimina non ficile credi, sed cognita sine tarditate puniri debeant, sarismis iam nominatus Papa Gregorius, es magister egregius, sapienter
edocet dicens: Peccatum cum uoce est,culpa in amone: peccatum uero etiam cum clamore est, culpa cum libertate. Sed quid hoc exeplo nisi nos admonemur ne ad proserendam sententiam unquam praecis pites este debeamus, ne temere indiscussia iudicemus, ne quaelibet madia audita nos moueant, ne passim dim sine probatione credamus,
quod prosecto perpetrare pertimescimus, si auctoris nostii subtilius m pensamus . Ipse quippe ut nos a praecipitata sententiae prolatione
compesceret, cum omnia nuda,ec aperta sint oculis eius, mala tamen Sodomae noluit audita iudicare, qui ait: Descendam, α uidebo utrum clamore qui uenit ad me, opere c5pleuerint, an non est ita, ut sciam. Omnipotens itaq3 Dominus,ec omnia sciens, cur ante prouocatione quasi dimittit, nisi ut grauitatis nobis exemplum proponat s ne mala hominum ante praesumamus credere, quam probare fEcce per angestos ad cognoscenda mala descendit, mox q3 sicinorosos percutit, atris ille paties, ille mitis, ille de quo scriptiun est . Tu autem Domine cum tranquillitate iudicas: ille de quo rursum scriptum est: Dominus pastiens est redditor, in tanto crimine inuolutos inueniens, quasi patien: ciam praetermisit, ec diem extremi iudicii expectare ad uindiffam nosluit, sed eos igne iudicii ante iudicii diem praeuenit: ec ecce malum ecquasi difficultate credidit, cum ait diuit, ec tame sine tarditate percussit
cum uerum cognoscedo reperit: ut nobis uidelicet daret exemplum, quod maiora almina ec tarde credenda sunt cum audiuntur , ec clatius punienda, cum ueraciter agnoscuntur . Nos igitur quomodo ad
puniendum audita mala procliues, aut praecipites fuimus, quado sicut longe superius diximus antequam Legati uestri Arsa uir uidelicet illustris spatharius, ac caeteri Romam uenissent, quae apud Constantino spolim postea gesti fuisse ueraciter agnouimus, nos iam audita, nec taramen credita penitus habebamus e Postquam uero , id est Missi uestri ad Sedem Apostolicam peruenerunt, quae auditu solb primitus didiceram , patefieri coram nobis, ec tota ecclesia, quae apud nos est, maniseste coeperunt: nec tamen nos interim ad sui damnationem quoquo modo pertraxerunt i Postqs uero Missi nostri, quos illuc ad haec per ordinem, ac subtiliter inuestiganda,ec pleniter inuenienda, seu uestrae notitiae ueraciter reserenda naueramus, una cum Leone a secretis
102쪽
Imperiali Legato regressi iunc: α tam epistolam tuam, quam taetera scripta de his, qvie Constantinopoli gesta sunt, ab illo suscepimus, α
diligenter inuestigauimus, eosdem Mistbs nostros una cum sancta sysnodo regulariter examinavimus, cuncta, quae gesta sunt, enucleater didicimus, omne quodq3 dubietatis nubitu ex corde pepulimus, ac perhoe docente magni sona Christi tuba praesito scilicet Papa Gregoriis; quod supra meminimus, sicut audita mala tarde credidimus, ita tot probationibus cognita, citius punire necessario procurauimus, ec hoerite . Nam ad cognoscendam, α condenandam impietatem Nestorii
cincta Ephesina synodus solam epistolam eius, quam ad beatum Cyri
rillum Bipserat, recitatam suffcere credidit. Quinta praeterea synodus etiam iam mortuos Origene, ans Theodorum per eorum damnanda scripta no recte sapuisse repertos, anathemate perculit. Sanctus quovPapa Gelasius de danatione Acacii uestrae quondam Epi urbis ad Dardanos scribit, dicensi Hic, si examinatio quaeritur iam iudicio no erat
opus, postv literis suis im cofessus est. Christi praeterea colatar Papa
Martinus Cyrrum, Alexandrinum, Sergiu, Phyrrum, is Paulu Consstatinopolitanos, solis eoru in sua sacra synodo scriptis recensitis, danarationi contradidit. Haec ergo, ae tot praedecetarum meorum exempla -stquetes, solenniter Photium,ec complices eius damnasse manifestum est: praesertim cum ex ubbis audierimus in scriptis Ignatium, qui merito Christus Domini dicendus est, a subiectis, ec inlisoribus suis sententiae gladio transverberatum fuisse, ac detrimentum dignitatis proupriae pertulisse: quod apte secundum David in Saule, quem dicit Christum Des nuncupatur : abiectus tamen a Domino iam dignoscebatur exhorruisse, regum prodit historia: qui dum ex ore pueri Amalachiae,ietiam mendaciter dicentis audisset, quod occiderit Saulem, non alia certitudine requisiuit, sed protinus hunc percutit dicens: Sanguis tuus super caput tuum, os enim tuum loquum est aduersus te dicens: Ego interfeci Christum Domini. Veruntamen quid opus est hine mulcta prosequi, cum hodie que penes Ecclesiam Constantinopolitanam impietas ipsa uigeat, praeuaricatio regnet, schismata multiplicetur e Porro si sentetiam nostram exhorrescitis, ec hanc alicuius uitetudinis esse putatis, ne illam formidetis tantum, quia in praeuaricatores, es conrasa minantes prolata est, quantum quia perpetuo constringit inobediens res, ec nisi resipiscentes nunq3 omnino resoluiti Quapropter fili charis, sime, ci christianissime princeps, que cum omnibus imperio tuo subsiectis alloquimur, auferte malum de medio uestrum, tollite adulteru,twllite tyrannum, ec pervaserem ecclesiae: reddite fiam, es Coepiscopo,
nossio Ignatio ecclesia sibi diuinitus creditam : de qua uos illum ante
103쪽
omnem audientiam eanonica expulistis: reddite quod tulistis, ec emodate pro Deo quod contra Deum egistis: relinquite malum, conuertis mini ad bonum, reuertimini ad nos, eccorrigemini ι α liberati a masio , a nobis nullatenus diuidemini: quoniam nos non in Photium ideo sentetiam tulimus, quia homo est, quia Photius dicitur: sed quia est persona praeuaricatrix, ec quia uiuetis Antisthm,ec ea nulla ex parte legitime carentis, usurpauit ecclesiam. Itaque male factum quod in ea est,ec in fautoribus eius punitur irrogatione sententiae: quae praeuaricatio, quod maleficium si recedat, iam no erit illa persona, in quam sententia prolata est. Remanebit enim homo, α Photius, quem n5 d mi in quantum homo est,ec hominis nomine censetur, sed inquans tum praeuaricator, ae malefactor est. Si ergo desinat esse praeuaricator, sententia nostra in eo locum penitus non habebit : alter enim erit quam ille, cui illata sententia est, dum incipiet esse quod non fuit, uel non esse in quem prolata sententia est : nam quandiu in hoc manet, cui illata sententia est, uere insolubilis est illa sententia. Et quantumslibet floreat ille, cui irrogata est, quantisibet affluat honoribus,tanssislibet miris laudibus enciatur, illa sententia perpetuo constingetur.
Et nisi resipiscat, si non modo, certe uel post paucos, aut etiam post
multos annos, aut certe quandoq3,ec si non uita sua carebit ecclesia, quam tyrannice possidet, carebit tamen post morte christianitatis proculdubio nomine, cuius professione inuerecude conculcat. Iam ueros sententia nostra se, aut Lutores suos iudicit obligatos, ec id se cum eis posse absolui. Hoc enim significare videmini, cum epistola nobis directa nos mutare uoluntatem, consilium, ac sententiam cepius exshortamini. Utiqs non praetendit iniustitiam , ec esse alicuius momenti profecto non dubitat, quae tum potuit obligare, eca qua se cum laustoribus suis possit absolui: quia non posset obligare nin iusta. Cum autem iusta sit, n5 nis damnato errore iuste resoluitur. Ergo fiteatur res rorem Photius cum fiutoribus suis,deponant praeuaricatione omnes,
quos ligatos tenet iusta sententia i sed tu multo magis fili charissime, qui tantum iustitia, ae pietate cunctos debes superare, quatenus disi luta praeuaricatione ditatuatur qui's, consequenter ec sententiae proslatae censura: quia ec Nathan Propheta palam, publice q3 in facie regis Dauid ec commissum pronunciauit errorem, ec quia hoc ipse commi
fit omnino non tacuit, sed consessione correctum consequenter abs soluit. Praetora non omittendum esse credidimus nos commemorare
praeterito anno per indissionem uidelicet tertiamdecimam, epistolam sub nomine uestro conscriptam ,per Mi Gelem prothospatarium susscepisse, quae tantis erat uerbis contumesitas , immo blasphemiis res
104쪽
spersa, ut scriptor esus, n5nis in gutture colubri cidamum tinxisse putetur,ec dictatoris labia, pro dictionibus uenena sudisse uideatur,adeo ut si cuiuspiam simpliciorum cor penetrent non enim haec aures prudentium suscipiunt continuo, nec mirum, tanto enim ficilius, quanto mors animae magis q3 corporis per illum virulentum haustum admittitur. De cuius immanitate piaculi, licet uobis i a nos scripssse reseolamus, eadem tamen scribere uestiae sapientiae nunc, mihi quidem non pigrum, uobis autem,ec multis necessarium. Deniq3 opinati iudimus, ec adhuc nihilominus opinamur, quod pietas uestia tandem aliquando resipiscat,ae de Ecclesiae Constantinopolitanae restaurando sta tu, nobis salubria suadentibus acquiescat. Sic q3 demum omnia striis pia, quae male sint compilata, non solum aduecum nos, ae hanc sanussim ecclesam, uerum etiam contra satrem nostrum, α comminis
strum Ignatium, coram uniuersa imperii sui multitudine igni tradenda decernat. Alioquin iam cunctis ecclesiae fidelibus quae foret apos licae sedis auctoritas, uel quae fibricatoribus mendacii, seu inuctoribus peruersorum dogmatum immineret ultio, profecto patesceret. Impossibile est enim quanqs nostras nos speciales iniurias curare floccipens damus ut tantorum, ac talium sanctorii patrum, ec propugnatorum catholicae ecclesiae, ae destructorum diuersarum haeresum, atq3desenses rum orthodoxae fidei blasphemare aequanimiter sustineamus, uel etiatantae sedis, sue tam excelletis Ecclesiae Romanae, cui, Deo deseruimus auctore, contumelias perseramus. Verum quamuis es de nobis humiliter sentiamus, non tamen conscientia didiante uera esse quae uos de nobis perhibetis, asseueramus: sicut diximus, ea postponentes, illa potius quae Iesu Christi sunt, inuestigamus. Et si male congesta aduersus eius simulos, aduersus eius ordinationes, aduersus eius di ostiones stabilita priuilegia reperiuntur, nulla patientia tolleramus: ec non solum
haec destruere totis uiribus anhelamus, veru etiam consatoribus tantae peruerstatis dignam uicissitudinem reddere necessario meditamur. Nimirum ne hos quis impunitos intuens, aut nunc, aut futuro tepore
deinceps talia pi umat piaestigia salsitatis componere, uel commenta blasphemiarum huiusmodi figmentis contradicere. Quapropter Imperator sublimissime diligenter propter dominu inquiretes, atq3 scrutantes, si uestra illa non fuisse praeceptione tam coenosam inueneritis consectam, immo toxicatis syllabis insectam epistolam ut interim de tot praestigia texentium poena taceamus quam illi uobis zelo ueritatis sagrantibus inuoluere, conuenit saltem huius socia accepta, dc palam cunctis igne succensa per augustales uestros tam nobis, quam omnis bus, ad quorum notitiam peruenit, destinatos apices competenti satis: factione
105쪽
one a tam peruerso sensu, di tam profanis adinuetionibus, quod a sensu uestro non fuerint commetis ti ias uos exhibere prorsus immunes. Iam uero si uobis in multis huius mundi solicitudinibus oecupatis surreptu est, ut talia Bibere mandaretis, ne pigeat clementiam uestram hoc etiam ipsum humiliter confiteri, α legibus uestres ut husiusmodi scripta nullius habeantur mometi, decernere . ita ut penta que reperta fuerint, impunito non euadete, ipsius quoq3 saepe memoratae, ac semper execrandae epistolae, uel exemplaris eius, intemeratis pro res uerentia manentibus tictis dimonibus, flammeo dedantur igni uos randa . ut α snistrae opinionis nomine quod ex blasphemis scriptis incurreretis, carere ualeatis. Et ingrati filii circa matrem uestram, ex qua imperandi fastigium uos, α patres uestri ordine coelitus disposito perscepistis, nullatenus appareatis. Sinaute scitote, quoniam post isi in hac uos pertinacia persistere fine tenus uelle compererimus: primum quisdem congregatis cunctarum occidetalium regionum uenerabilibus sacerdotibus, dictatores, ae dispositores,ans praeceptores tatae lallaciae, seu crudelissimae derogationis sanctorum, uel paternarum traditionum, ab omni christiana copage remotos, apostolica freti auctoritate, duris anathematis uinculis innodabimus. Necnon patrum , ac praedecessorum meorum sequuti uestigia, qui soliti sunt etiam numerosorum concilia nequiter celebrata, cassare Pontificum, squa socia sunt crebrodictae, uel
exemplaria fortassis epistolae, quin potius no solum haec, sed α omnia scripta, quae uel aduersus fiatrem, α Coepiscopum nostrum Ignatium inique confesti, uel aduersus nos causam illius canonice prosequentes furiose deprompta sunt, perenni danationi mandabimus. Deinde uesro decernentibus nobiscum, α simul considerantibus eisdem sanetissimis satribus, α Coepiscopis nostris, ipsam epistolam in sipite uidens tibus cunms suspensam, uasto suppolito seco, ad uituperium uestrum coram omnibus nationibus, quae penes memoriam sancti Petri mulstiplices inueni utur, extremae perditioni donabimus. Quatenus his rite patratis discat pius quod amet. α crudelis quod timeat: Nam tot, α talia blasphemiarum commenta, quin potius ueracium literarum deprauationes audisse, ae tacuisse, cohibuisse est. Quaobrem uenerabilis Imperator, ualde mihi, sicut ipse compraehendere poteris, cauendum est, ne, si nos praestigiorum figmetis minus celeriter obuiauerimus, tanq3 uera recognita, uel comprobata haec admisisse fallaciter apud stolidos aestimetur. Nec possumus in ecclesia Dei dissimulando tam spurca res linquere germina, quae Antecetarum nostrorum beatissimorum Pontificum tempore, aut nunqs exorta, aut certe si undecunq3, uel quos modocunqs cxorta sunt, eorum iudieii ligone, antev proficerent radi
106쪽
citus extirpata sunt. Destiuite ergo uos, α dissipate illa alioquin a nos
bis fore destruenda eu landitus disspada modo quem prediximus
antenoscite, quamuis antequam nos ita uobis scriberemus, quae nunc subtilitatem uestra hortamur, hoc uos frenae samiros esse putaremus,
sed quia quod putatum est, nullum enectum hactenus habuit: iccitam nos salutem uestram illaesam manere uolentes, ut hoc nunc saltem
agatis, affectu paterno monemus . Alioquin ut iam praefati sumus sie Deo fauente decaetero uigilabimus, dimidiis quibus possumus, insis
stemus, ut inter exanimes computentur qui auctoritatem Petri non senserint, immo Dei hane ordinantis in Petro non intellexerint: ita ut nec ista, quae pernitiose compilata sunt defendere, sed ne smilia, ut non dicam fmpto tradere, uel in mente uoluere, quis ulterius audeat.
Non enim figmenta, quae ordinationi Dei resistiant, quae euangelicis uocibus contradicunt, quae sanctoru patrum iussinitionibus obuiant. quae synodicis costitutionibus aduersantur. quae si sc dimittantur, in numera possunt fidelibus auxilia Petri quaerentibus, inferre dispedia. incolumia sine discrimine nostro valemus deserere, ec existimatioi nomae uel nuc, uel post discessum nostrum tantum quod absit nedum ad destructonem simpliciorum, ec mutilationem sedis apostolicae prisui legiorum relinquere. Itaq; fili desderabilissime, α Auguste clementissime tanq; sapientissimus filius laetifica patrem tuum, es tandem alἱ
quando moestitiam de peccato matris tuae ueluti gratissimus natus re, pelle, remouendo uidelicet moechum, α ei reddendo legitimum. Des strue quaesumus opus diaboli, ic omnes supplatationes eius subuerte. Opus est enim diaboli, eius subuersutiis amam est, mihi Gedite, ut Patriarcha pelleretur Ignatius, ec sibi ecclesam creditam Photius adulter inuaderet: ipse quippe calidus, et ueternosus inimicus uolens insesrioris dignitatis sacerdotibus imponere sempiternum flentium , eum. quem sublimis auctoritatis esse conspexit, impetendum primitus exisssimauit: α ad hunc prosternendum quotquot potuit uires armauit. ans totius inuidiae facibus etiam mundi principes inflammavit. Cur hoc, nisi ut dum illi eu, qui super se esset, elisum cerneret,ips utpote minoris auctoritatis pro ueritate loqui penitus non auderent, ec ramo iam sublimioribus persenis praue agetibus, minus audeter ex aduerso se opponeret, α tanto minus pro domo Domini murti licenter consscenderet,quato in potiorem suu talia perpetrari conspicerent. Sed tu Imperator, qui plus religione, quam brachio carnis hostes ecclesae uincis, uince uersutias eius, es omnia molimina ipsus subuerte: exaudi nos si libet .snautem uel protectorem tuum exaudi, uerba, quae ad Hieremiam loquutus est,ad te delegata cognosce. Ait enim: Eo consului
107쪽
strui te hodie super gentes, ec regna, ut euellas, ae destruas, α disper ,ec dissipes, ae aedifices, ae plantes. Euellas uidelicet, α destruas Edisperdas, aedissipes, iuxta competens imperio uestro ministerium umnes argumentationes diabolicas, ec omnia membrorum eius machinameta, α praecipue illa, quae per Photium orta sunt, male pullulantia germina: aedifices autem, ae plantes cunetirum uirtutum moenia, α honestorum odoriflua morum aromata immo quaecunq3 per uos des atris,dc Coepiscopi nostii Ignatii sunt dignitate destructa, ex de his,
quae ad ossicium Patriarchale pertinet, a persona qualibet irreuerenter euulsa. Iam uero si uel peccatis impedientibus, uel peruetius hominisbus suadentibus, Μissis imminetibus nostris, quod suadere uobis etiaad imperii uestri felicitatem nitimur, non ducitis quod gementes dictismus, adimplendum, ec dilationibus proh dolor solum decernitis fore
studendum. Scire uolumus excellentiam uestram, quonia de persona Ignatii, atque Photii, de quorum agitur controuersa, nihil discretius, ans mitius, necnon ec salubrius arbitramur, v ut uterq3 Romam ad renovandum examen, quod tamen secundum indulgentiam promit
Ura, tenore, ac ordine, quo uobis iam per Michaelem prothosipata riu fgnificauimus, nostro fauore ueniat, ita ut Ignatius qui omni est humano destitus auxilio, queadmodum uenire ualeat uestro pro Christi amore inluto sbi sulceat iuvamine. Iam uero s epistola per eundeLegatum uestrum, a quo uobis modo delata non est, ct tenorem, uel ordinem, quo diximus praenominatas personas Romam sere ueturas scire cupitis, a praesentibus Missis nostris exigite, α huc nosse plene ualibitis. Siquidem illis exeplaria epistolarum, quas magnitudini uestrae necno Photio per Radoaldu, ec Zachariam tunc Episcopos direximus, scripta pro collatione cu authenticis licteda tradidimus. Cum quibus etiam exemplaria epistolarum, quas uobis, ec Photio per Leonem a secretis misimus,ae huius, quam per Michaele prothospatarium nos dessinasse praediximus, secum nihilominus deserendum contulimus. Iuxta ergo aenorem, ecordinem, quo praelitas personas ad iterandum iudicium huc uenire decrevimus, latius sagax industria uestra reperiet, que nos in hac fastidium prolixitatis declinantes, replicare resedimus His igitur inspirate Deo ita uestrae Serenitatis auribus intimatis, stiat adeo redimitu imperium uestrum Misses sibi a pixsulatu nostros Deo auctore destinatos, Donatum uidesicet reuerendin. cc sanctiss. sanctae Ecclesiae Homen. Episcopum, et religiosos, ac uenerabiles sanctae Ro. Eccle. Leonem tituli sancti Christi martyris Laurentii, qui appellatur Damas, praesbyteri, atq3 Marinu apost, nostrae sedis Diaconem, quos benigne demetia uestra suscipies, utpote christianae religionis cultrix,
108쪽
in omnibus pie tractet, α intactos quandiu uos penes remoiatur, ecindenes prorsus manere decernat: quin α aditum, simul P inu, quae iniuncta sunt sibi ueses, licenter exponedi congruu eis, ac suffcietem impartiri dignetur. Sic qs demum in quibus Deus annuerit, ec cordi uestro imperauerit, ordinatis, illaesos ad nos protinus eos, ec absq3 quislibet impediete molestia, redire sinat. Sed quonia in Dei omni retis seruitio dirigutur, per ipsius terribile nome, quod est trinitas inseparas bilis: dc per horrendum diuinum iudicium, in quo ante pauendum Christi Dei nostri tribunal omnes astabimus, ec districta reddituri suumus pro meritis rationem, uos adiuramus, ec totis praeordiis obsecrarmus, ut eisdem Missis nostris apud uos positis, nulla laesionem, uel cureuerti inde uoluerint, obstaculu inseratis, neq3 insene alium quelibet permittatis: quin potius a cunctis insidiatorum molitionibus eos intrepidos, ec securos reddatis. Quatenus illis in nobis, ec si uestra uobis saulutem uadere ροssunt,eficacibus redeuntibus, cunctis gentibus pateat
quantum Deum coronatore uestrum, pro cuius ecclesiae pace, atq3 correctione, legatione perfuncti sunt, honoretis: ae quantam reuerentiam
principum apostolorum, a quom sede prosecti sunt, prae oculis habeastis. Siquidem nos, b tranquillissime Imperator, illos no ad synodum celebraia destinauimus, no ad lites, ec coaetiones excissitas direximus. Scimus enim, quod, docete apostolo, seruum domini no oporteat litigare: sed hoc totu est, pro quo misimus, uidelicet ut seruata apo. sedis auctoritatis reueretia, restauratione Eccletia Constatinopolina status sui recipiat, ec pax, ec unanimitas sanetis ecclesiis, ec imperio uestro reddatur, atque perpetuis Deo propitio temporibus custodiatur . necnon ecno me uestrum diutinis ac prosperis ρο cat successibus. Et queiamo dum priorum precedetium Augustorum miris hic post funus praecos ni is attollatur,ec in coelis aeterni regni beatitudie perstuatur. Alioquin secundum apostolum, uerbum Dei non est alligatum, qui rursus ait: Vivus enim est Dei sermo, ec essicax, ec penetrabilior omni gladio ancipiti, ec pertingens usq3 ad diuisionem animae, ac spiritus, compagum quo 3, ac medullam, ec distretor cogitationsi, ec in ictionsi cordis: quos uis nec iobedietes, nec aduersantes ecclesiae Dei, nec molestia instretestimulis eius dimittere quoquo mo poterimus Spunitos. Qui habet aures audi edi audiat quae nos cia licet strictim, iccirro dicimus, ec satagimus
necnox dilige ter exequimur, ut plurima comemorare piermittamus.
Primo, ut ne nos de taleti accepti , quai priuilegioru quatitate percepimus districta, si pigri reperiamur cora summo iudice cogamur redde e ratione. Secudo, nec in irregulari deiectione Ignatii cosacerdotis nostri, ec statris, uel in promoti Photii quoquom5 cinnsisse putemur.
109쪽
Grib, ne sacerdotalis ordo tam ignominiose uilescat, ut Domini misnistri, ec sacrum corpus eius tra aes, atq3 sancti sanctorum eius uertamina penetrantes, e praecipue summu in diocesi sua locum retinenstes, tam facile decaetero impellantur,cc a uulgaribus quibusq3, ac insestioribus suis, necnon es laicis prosternatur, ec absq3 ullo examine, aut comprobato crimine, gradu proprio, ec ecclesia sua priuetur. Quarto, quoniam manifestum est, qualiter sese apostolica in Gregorii Syracussiat, ec sociorum eius damnatione non consentiete, ipsi, modo quem praediximus, ad haec excitanda surrexerint: oc nuc nisi nos haec corrigamus, uel puniamus, ueremur ne uobis deputetur in culpam. Nimis rum qui succetares sumus eorum, quorum ipsi benignitate abusi discet nobis inconsultis ad ista prolapsi sunt. Quinto, ne ipsum quoque imperium uesti um, uel successorum uestroru tam leuiter aduersus recclesias Dei, uel Praesules eorum perueris suggestionis flatibus commoueatur. Unde pietatem uestram obsecramus, oc coram Deo, ec sanctis angelis eius contestamur, ut obediatis, ec nos in hac uita potius audire curetis hortant , ais rogant , quam beatum Petrum coelestis regni clavigerum, in suturo sentiatis accusantein, atq3 damnantem. Nam si nobis non obedieritis, ipse contemnitur, cuius uices gestamus, ec ausctoritate clamamus. Porro si illum contemnitis, ipsi iam cons yderate
quid de uobis erit, uel quam in iciribili iudicio Dei rationem dabititis, qui in tanta sublimitate positi, per exeplum uestrum cunctis subs. lectis uestris ultimi exitus praecipitium demostretis: non solum autem in praesenti tempore, uerum etia in futuro, Imperatoribus uidelicet. ec cunius mun, principibus, necn6 ec omnibus omnino fidelibus. Exhorrescite igitur tot hominum exemplo uestro pietatem destruere: formidate tantarum animarum operari periculum : pertimescite fidelisbus, ad salutem sorte tendetibus, tantam perniciem praepararet ec pro his omnibus cora districto iudice sine quibussi bet excitiationibus de omnibus rationem omnimodam dare. Quonia, quod exemplo uestro ad talia suerint deuoluti, de tot animarum dispessio ei itis prorsus obsnoxii, ec tot proculdubio quod no optamus pcenas luetis, quot nos
xiae actionis uestrae forma, inobedicta chaos di mergitis. Quae omnia, pietate uestra nobis obediente, auertat Dominus: nam ista nos pro fastute uestra prosequimur, ec exigimus. Unde ne irascaris, si te tantu diligimuS, ut temporale regnum, quod assequutus es, te uelimus habere perenne. Et qui imperas nuc hominibus, regnes cum Christo, ec qui cras moriturus es, uitam pacipias, ec gloriam aeternam.
Data Idus Novembris Indictione. XU.
110쪽
Reuerendissimis, ec Sartistissimis confiatribus nostris Arschiepiscopis metropolitanis, α Episcopis Constans tinopolitanae Sedi subiacentibus, atq3 unis uerso uenerabili clero Canshuatinos :politanorum Ecclesiae.
A QUAE nuper apud Constantinopolim gesta sunt,
hactenus q3 geruntur,sanctitatem uestam non aedis si mus ignorare: sed qualiter Zelo Σelati pro domo Dei,
quae est ecclesia Dei uiui, columna, es firmametum ueritatis, more decessorum meorum solicitudinem omnium ecclesiarum Dei circunstrentes, nos de his emimus, uel disposueurimus, uobis non tam breuiter, quam ueraciter intimamus . Igitur
postquam audiuimus, quod quidam uestium inuidiae facibus accensi, α superbiae fastu arroganici elati, more Iudaeorum contra pastorem, α magistrum suum, fiatrem uidelicet comministrum nostium Ignartium, ecclesiae praefatae sanElissimum Patriarcham insurrexoint: quidauero insis viperarum, ac parricidarum parentem proprium, eundem scilicet beatissimum uirum serinis dentibus impetierint, ec ab ecclesia ipsa, cui uere praesidebat, tyrannidis suae cornu penitus remouerint, acerrimis doloribus angustiati, atq3 moeroribus uehemetibus auctati, coepimus qualiter erga eum uiscera benignitatis utpote circa fiatrem ostenderemus, sedula meditatione tractare. Scriptum quippe est: Qui uiderit statre suum necessitatem habere, α clauserit uiscera sua ab eo, quomodo charitas Dei manet in eos Maxime cu schisma in iam dicta urbe, α in adiacetibus, siue ciuitatibus, propter quedam Photium ex sero, α saeculari militia, eg habitu, atque palatinis aedibus eductum, ac subito tonsuratum, ec in eadem ecclesia contra sacros Canones promotum, no modicum audiremus obortum. Aliis uidelicet Photii promotionem defendentibus , aliis autem hanc tanq3 inconuicto, ec super stite Ignatio factam, merito detestantibus. Sed dum quod hinc a nos bis fieri deberet, uel qualiter tanti rumoris certitudinem nosse posci:
mus, incessanter, ec anxie cogitaremus: eece repete cum epistola regia
quidam Episcoporum, quorum unus erat Cangrensum Metropolitanus, cum Arsa uiro glorioso spathario, augustalem serentes legationem ad sedem apostolica peruenerunt, accusationes quasdam in scriptis adsuersus iam fatum consacerdotem nostrum Ignatium,ec in uobis exscii sationes pro Photio deserentes, ec ut a sede apostolica Missos dare
mus, qui scandala illa sedarent, ec schismata dissiparet, magnopere pos