장음표시 사용
91쪽
digna pro inis recipere, ut sacerdotale decus penitus non uilescat, nec tam sicile pontificalis apex terratenus incurvetur . Ita inquam uolus mus, ec ita decernimus huc, immo quecunqs pontificem, iuste subdi
sententiae, ut non a secularibus quibuscunq3 iudicetur, non tyrannice propellatur, non ante audientiam ecclesia sua priuetur, non ab insesrioribus, sed a maioris auctoritatis personis rem calculi sentctiam consequatur. Ita denique uolumus, ec ita decernimus imus, immo uero cunctorum sacerdotum causas examinare, culpam suam punire, ut paternos terminos non transgrediamur, sacros Canones non conculceramus, nec decretalia Sedis Apostolicae esstituta, quibus ecclesia tota sulcitur,ans munitur, quoquomo uiolemus. Ad extremu ita uolumus,
α ita decernimus, Pontificem qualiscunq3 sit iudicari: ut ecclesiae, cui praeest, iura nulla temeritate, nulla praesumptione tangantur. Nullum quippe poterit ecclesiae ius dignum seruari, si Praesul eius a quibustibet uel quatilibet, aut quomodolibet impetatur,ec pro libito cuiuscunq3 tanta sicilitate pellatur. Quod cum ita sit, non possumus interim fratrem nostrum Ignatium qualiscunq3 sit no inter sanctissimos, ec beatissimos Patriares as connumerare . Qui licet apud uos sit tot opproubriis, tot persecutionibus fatigatus, a nobis tamen n5 nisi qualis a de cesseribus meis est habitus, creditus ec ueneratus , nullo quippe nos stro examine alicuius taminis reus, nullo est nostro speciali iudicio repertus obnoxius .ac per hoc cum nulla est nulla sententia condenandus, aut a nostri, ecclesiae q3 nostiae communione collegii seques nudus, aut aliquibus, nisi honorabilibus, uocabulis app adus. Sed nee in Photii sacerdotali prouectui, praestando favore in uota condescensionis nostis modo quolibet indinabimus. Ergo tranquill jtas tua litem rum saltem nunc tenore cognoscat sedem beati Petri apostoli in neophilo, ec mecho, α Constintinopolitanorum ecclesiae inuasore Photio olim, iuste v danato, ac nihilominus praesentia synodali nuper eliso
communionis nuP, nisi a praeuaricatione cessauerit, praebituram esse consensum. Qui ut caetera nunc omittamus a Gregorio Syracusano, ues caeteris schismaticis institutus, immodest inus, contra omne sis alterius praesidere non potest ecclesiae. Nam merito desbuctus esse Geditur, qui a deflaucto aedificari sperans, etiam siqua alia noua fortassis habuit, nimiae praesumptionis eius temeritati communieans, perdidit. Nam Gregorius quomodo quedam aedificare poterat, qui multiplicii iam noscebatur Elisus Quomodo quenqs in aliquo ecclesiastico potiarat ordine stibilire, qui ecclesiae unitatem scindens ipse iam uidebatur omnino deiectus e Sicut enim ligatus ligare, ec deiectus deiicere no potuit, sic deflauctus conflauere, ec elisus quen s ordinare nequiuit. In
92쪽
summo quippe flatus sui oportet eum uigore consistere, ec firmis inuniti per omnia basbus, qui alterum uel prosternere, uel conatur maluere. Gregorius ergo, qui canonice, ac synodice depositus, ae anatheumatizatus erat, quemadmodum posset quenq3 prouctere,uel benediscere, ratio nulla docet . Igitur nihil potius a Gregorio percepit, nisi quantum Gregorius habuit: nihil autem habuit, nihil dedit. Per eo dirum quippe ut legitur manus impositionem, es inuocationem dabatur spiritus sanctus, qui nouerat mudas ad dominum manus leuare Caeliam Gregorius, qui transgresbr sustus est legis, ad iracundiam sui magis quam ad consecrationem alicuius spiritum sanctum per impossitionem suae manus sine dubio prouocauit, etiam si is qui ordinan didus erat, nullas alias haberet sibi regulas obuiantes . Hinc enim scitieptum est. Qui obturat aures suas ut audiat legem, oratio eius erit execrabilis. Si exectabilis, utique es non audibilis, si non audibilis, ergo inefficax si inefficax, profecto Photio nihil praestas: nimirum qui uulneratum caput per illam manus impostionem potius habere digno
scitur. Porro si praetendit iniuste ab Ignatio se suisse depositum, quid
de omnibus, qui in synodo illo tempore conuenerunt, sententiam quin eum protulerunt, perhibebit f Quod si x illos iniuste fecisse dicere
praesumit, quare cum eis nunc communicat, ae quosdam eorum sacerdotio dignos existimat ' Quos tamen recte prius non iudicasse repraeshendit, di sententiae, quam protulerunt, eos secundum se debere, sucia cumbere non nescit. Sed uideamus quorum iudicio, uel quorum auctoritate G orius post depositionem, ec anathema, honorem Episcopatus, uel omelum pristinum recepit. Omnes enim illum et depossitum norut, ec anathematis uinculis obligatum, ac per hoc totius e
clesiae communione priuatum. Iam uero si dixeritis quia ipse sibi Gre. Prius es honore resumpsit, ec pristinum officium recepit, audite quidi apostolus dicat i Nec quisquam sumat sibi honorem, sed qui uotaturi a Deo tanquam Aaron: sed et Christus no semetipsum clarificauit, ut Pontifex fieret. Sed ec uenerabiles Antiocheni Canones praecipiunt i Si quis Episcopus damnatus a synodo, uel praesbyter, aut diaconus a suo Episcopo,ausi fuerint aliquid de sacro minitano contingere,sue
Episcopus iuxta praecedentem consuetudinem, siue presbyter, aut diaconus, nullo mo)o liceat, re ne alia synodo restitutionis spem, aut lorcum habere satistimonis. Sed es communicantes omnes abiici de ecclesia et maxime si postra quam didicerint aduersus memoratos proslatam fuisse sententiam, eisdem communicare piasumpserint. Carthas 3ginenses quoqτ regulae excommunicatum qui ante audientiam comu 'municare tentaverit, ipse in se damnationem protulisse manifeste des.
93쪽
nunciat. Si ergo seeundum Apostolum nemo sibi honorem accipit, eg Christus non se clarificauit ut Pontifex fieret, qui omnes cum pastre, ec spiritu sanita glorificantes se glorificat, ec ipse est Pontifex ,de quo rursus id dicit Apostolus , Talis decebat ut nobis esset Pontifex sanctus tac. Et si Episcopus, qui damnatus a synodo est, iuxta sacroscinones,si ausus suerit aliquid de sacro ministerio iuxta praecedentem
consuetudinem contingere, ec ante audietiam communicare, ipse in se damnationem protulit: ita nullo modo liceat ei nee in alia synodo restitutionis spem, aut locum habere satisfimonis, sed eae communis cantes omnes abiici de ecclesia: quanta putas G ortu poena multandus est, qui post damnationem sui α analema, in haec omnia como:
misisse probatur. id est ec super Christum se extulit, quod ipse non fecit, iste ec honorem sibi resumpsi x ut Pontifex esset, se arroganstissime clarificauit, ec ante audientiam excomunicatus communicare,
α uetita usurpare praesumpst, α damnatus de sacro ministerio no seulum aliquid, uerum etiam multa iuxta priorem consuetudine tetigite Quod certe Gregorius agere omnino non debuit, etiam si nulla commissa existoeent, pro quibus damnari potuisset: quoniam praelati iudicium semper inferioribus formidandum est, ne si ei non obedierint, licet ab eo fortassis iniuste ligentur, ipsam obligationis suae sententiam
ex alia culpa, id est inobedientia mereantur. Igitur praelatos damnare indiflbenter, oportet horrescere. Quicunque uero minoris auctoritatis sunt, damnare solicite caueant, ne maioru suorum sententiam transgrediantur. Alioquin licet iniuste nonnunq3 damnati sunt ex ipsa teumeraria praeuaricatione, culpa quae nondum sorte perpetrata fuerat, ecultio quam culpa nec dum merebatur, proculdubio subsequuntur.
Nihil quippe lignum uetitum in se morisserum habuit: sed qui inobedienter ex eo comedit, mortem sibi, ec posteris propinauit: non quia lignum malignum, cum quod Deus fecit, totum secerit bonum sed quod mala sit transiressio , α uolenti subiici per eam merito si orta Gamnatio. Porro si dicitis Gregorium ab imperio uestro,di ab Antistitibus suisse receptum, percontari libet is sapientissime Imperator, quisbus hoc documentis, quibus Canonibus iubentibus agi rite potest, ut hi qui abiiciuntur ab aliis recipiantur f Id etiam ueneranda , es unis uersali Synodo Nicena de utraque professione luce clarius inhibentes ' Nam a laculari potestate nec ligari, nec solui sacerdotem posse manis yestum est: iccirco assatim approbatur Syracusanum Gregorium per
imperialem tantummodo sententia nullo modo ualuisse reconciliari. Ubi si Pontificum quoqs sociatur assensus, quaerimus utrum praecesses
fuan fuerit subsequutus f Si subsequutus est, nihilominus ad id redis
94쪽
tur, ut absolutio a saeculari potestate praecepta ualere nbis possit, Pontificum v sequutus assensus, adulationis, uel terroris fuerit potius, quam lagitimae sanctionis, si praecessit, doceatur a quibus , α ubi ille sit vastus, si secundum ecclesiae r*ulam celebratus, si paterna traditione prosectus, si Maiorum more prolatus, si competenti examinatione deupromptus, si ad maioris auctoritatis sedem, quam illa est, a qua Gregorius damnatione tenebatur obstrictus, secudum ecclesiae regulas est relatum si ipse Presul, qui ligauit, absoluit. Si haec gesta non sunt, quo
more, quo ritu Syracusanus Gregorius se gloriatur absolutum, cum nec a Pontificibus ordine debito, nec ecclesiasticis legibus suerit opestitus, nec a mundana potestate potuerit praeter ecclesiae tramitem prorsus absolute Legitima ecclesiastici tenoris absolutio praeueniret,et haee omnia, quae superius dicta sunt, secundum ecclesae tramitem seruarentur, praecipue, cum non ab inseriori, uel pari, sed a maiori persona: α scut ex apostolicis canonibus edocemur solum ab eo qui eu sequeustrauit, aut certe a prima sede iure possit abselui. Inserior quippe, uescompar antelatum, ues comparem non annuente maiori, absoluere non potest. Sola igitur potior inferiorem conuenienter absoluit. Proinde in oris loci Pontifices eos, quos potior suus obligauerat, sileprima sede absoluere non potuerunt. Veruntamen, licet contra Nicenenses sacros Canones praelatum Gregorium, qui abiectus fuerat, receperint, nunquam tamen eum a uinculo damnationis, eg anathemautis exuerunt, quem absolutione praeuaritatoria potius nexuerunt, echue,dum soluere nixi sunt, nodis maioribus dediderunt. Quinimmodum sententiam maioris contemnentes transgressi sunt, uel etia suam tergiversatorio consilio, leni que sensu sibimet iam contrarii destruere sunt moliti, pari praeuaricatione habentur innexi, ec smili poena iscundum apostolicos, ec nonnullos alios Canones tenentur obstricti, ita ut communitates expelli de ecclesia iubeantur, ac per hoc, reos resum iustificare constat minime potuisse, nec ligatos ligatu soluere mos
do quolibet ualuisse. Ecce a quibus is Christiane Princeps, Photius est institutus. Ecce qualis est Gregorius, qui Dormitantius conueniensΤtius poterat dici. amobrem cogita fili charissime, tracta ec tecum se Idula meditatione perquire, si stare Photius possit, etia si miris uirtutiubus polleat, etiam si omni scientia fulgeat. Quando qui hunc statuisse
tentauit dudum iam cecidit: ec uolem erigi cum conatibus se erigere, nunquam recuperaturus denuo ruit. Consideret ergo diuinitus uester
inspiratus apex quomodo Phocius etiam si nihil aliud sibi iure ualeat impedire queat in sacerdotali gradu pessistere: quandoquidem institustor suus cum hic ordinaretur, no solum sacerdotio, uerum etiam ipso carebat
95쪽
carebat christiano uocabulo: ae sicut iam exposuimus, nec danatus iustificate, nec depositus erigere, nec ligatus potest quenq3 per impositionem manus prouehere . impossibile est enim horu aliquid feri. Iudi cate essio masuetis lime Imperator cui potius obediendu est, Deo, an hominibus: iudicate cui potius resistendum si, potesati qua in Petro Oipotens Deus ordinauit, qua v super cunctam ecclesa extulit, an ordinatioi Gregorii Syracusini, cui illi ue dicendu est, homini, uidelicet per que in ecclesia Christi tot stadala uenerunt: qui P olim sicut ipsistis a statae, ec comministro nostro Ignatio, ec a synodo quae sub eo
erat, depositus estiae ut apo. Ges in eius danatione cosentiret, ab ipso consacerdote nostro postulata est. Sed decetares mei beatae memoriae/ Leo, ac Benedictus sedis apo. moderamina seruates, noluerunt sic una
partem audire, ut aliae parti nihil penitus resciuaret. Unius quippe me diator no ei quaobre interim deposcio ipsius a sede apo. n5 suscepta, remansit infirma. Cum q3 ide Gregorius per Legatu tuae partis, Zachariam nola, sede agnouisset apost, in sua depostione nullatenus c6senssisse,n5 gratias egit, no a coeptis in iam dictu Latre nostru saeuietibus contumeliis c5quieuit, sed benignitate Dei, ec patietia sedis apo. in superbia abutes, in ipsum uidelicet Ignatiu Patriarcha suum rediuiua iacula impietatis irreuereter exacuit: ec eo superstite neophilum in Constantinopob Ecclesa consectauit: quin potius ec aducisus sedis decreta contumax esse n6 destitit, qui pro se, no contra se ipsus ab ea decreta
paulo antea tanq3 ingratus no recolit,cc ueluti in uersator arma praeparat aduersus arma,sibi tutelam salutis n5 modice conseretia, dc musrum destruere nititur, qui ne ipse destrueretur sortissime custodiuit. Et agit nunc quantum in se est, ut ea statuta prorsus habeatur inualida, quae cu ipse his emet, supplex petebat, is ut sortiora essent adamante submissus optabat, ans ut sibi auxiliaretur, humiliter implorabati nec no- contra ea repugnates sessitan tyrannos, ec sacrilegos iudicabat. Nisi enim sedes apost, ei pareciet, ille quomodo coreuerediss. Ignatiuposset destruere, brachium no haberet. At ille usus est sedis apost. bos nitate in malignitate, ec beneficiu in patris sui conuertit exitiu . Dicite
igitur δ Imperator obse cu ita sit, quomodo debeamus nos Ignaluum non adiuuaret' aut u 3 ad audientiam squantum in nobis est 'indemnem no penitus conseruare uel quomodo non possimus Gregorium, di hos qui ex parte ipsius sunt merito condemnares Quando Ignatius, nisi a nobis esset impeditus, sic illos canonice sei stan stoeneret, ut ec eum nullo conamine potuissent impellere: isti q3 non nos bis haeserunt, quos in adiutorium suu habere promptissimos meruerarunt, nec a nobis consilium accepoeunt, ut hi cum Patriarcha suo uel
96쪽
pacificari, uel canonice iudicari potuisset sed uires suas a nbbis ne fianoerentur seruantes, eas aduersus eum protinus praepararunt. Vndeque
I superpedite quantum nos nunc Ignatio debitores sumus, qui tibi obi staculum . α inimici eiusti sumus defensionis umbraculum: quam uis nos non ideo iudicium istorum distulerimus, ut ei nocendi iacus ita praepararent, sed ut sic sentetia in hos prolata ualetudinem haberet,
ut a nobis examinatio procederet: α rursus sc ab istis in eum obiecta penitus coram nobis admitterentur, ut parsis Ignatii uocata persona, uel conuicta, nostrae praesentiae non deesset. Quaobrem dilato parumsper iudicio, α interim infirmata sentetia, missum est utriv parti, sedis
apostolicae Praesulis praesentandum optatibus, ac etiam ut par est sub lictedum dissinitionibus, sed du pars Ignatii properanda disponit iter,
hostibus eius uiribus resumptis, non iam fidem apostolicam petentis bus, non Petri memoriam ficere dignatibus Ignatius uisitur, impellitur, α innumeris malis affectus ab ecclesiae regimine sequestiatur. Et hoc totum iactum est, eo quod praedicti Potifices utriq3 parti aequitate seruantes, ta utriu's lateris audientiam postulantes, Ignatii no firmando sententiam, immo uero interim infirmata, inimicis eius quodamu modo manu porrexerint,dum nimirum sentetiam in eos prolati, nointerim auctoritate sedis apost, roborauerint, sed usq3 in praesentia eiusdem apos . sedis dissent decreuerint. Sobrem charissime fili, ex laus dabilis Auguste, quia quas per nos inueta est Ipnatii deiectionis materia: iccirco praeter id quod stater adiuuari debet a statre, praeter id etiam quod Petro cuius in terris licet indigni) uice gerimus, Christi oraculo peculiariter dicitur: Et cons a fiatres tuos. Etiam per hoc specialiter eum no solum adiuuare, ec cofirmare, uerum etiam scuti ipsi potestis aduertere totis nos pro illo uiribus oportet per ola disceptare: ut uideli l cet totu in illo landitus aboleatur, quod per nos laededi semite aduer sariis eius reperietibus, ei uioletia insem monstratur: totum q3 recipiati Christo propitio, quod,du nos moderate, ac regulariter gerim in , ipse piudicialiter amisisse dignoscitur. Quonia ec puti decetares nostri Leo scilicet, α Benedictus beatae record. Potifices, si tale quid diebus eolii
Gregorius, uel coplices eius patrassent, uidelicet ut abus lato copassicisae patietiae sedis apo. circa se buscio in Ignatiu manus suas iniecissent, aut aduersus eu, ipse sanctis psulibus incosultis, linguas suas taliter exacuissent, profecto eos, tanq3 magistros inquietudinis, ec ipsos se sole clarius obnoxios ostedentes, sine quavis retrassiti& protinus condenas,sent, x tantu piaculu impietatis eoru destruere ardetissime studuissent. Sed quia illi diuina uocasM ab hac coualle lachrymaria subducti sunt, hac tyrannide nodu intuetes. nos debemus in eoru labore succedere,
97쪽
qui successimus in honore, in cuiusq3 tempore crudelitas, quae diebus ipsoru coepit radices mittere, consummata perparuit. Proinde nos, pri imo quia si ius apost. de tota ecclesia si, habetis iudicare, moderamina iretinemus .secudo quonia statribus iniuria passis subuenire debemus, postremo sicut iam cs ximus oportet nos in eorii labore succedere, in quoru silccessimus potificitus honore: queadmodum ipsi decestarum suorii exepla sequuti sunt, α operis eoru strenui cultores inueti sunt:
uod ipsi profecto ageret adiuuate disto: habetes queadmodu illi eius: em gelu iustitiae, seu priuilegiu dignitatis nos studiose perficere procurauimus: nimirum quod omittere proculdubio, sicut nosse cunetis clamare tribuitur,no ualemus. Sed dicis o Imperator et sine cosensu nostro Photiu, ec ecclesia retenturum, eccomunione ecclesiae habiturum: Ignauu uero nihil per nos meliorationis penitus adepturu . At nos diuerse credimus, se ecclesia Christi sacros Canones, ec praecipue NiccnoS 1 no tradat obliuioni, praecipietes uidelicet, ut hi qui abiiciuntur, ab aliis no recipiatur. Credimus et, quod diu membru incolume no subsistat haeres membris c*iti no haeretibus. Postremo credimus quod caetera
me bra si tame assectat uiuere caput quidoqs sequatur. Veru in omnibus his secundit apostolum Pno uolentis, neq3 curretis, scd miserantis est Dei: ec ideo pro labore pietatis moras ullas, laborate nos Deo, minime sistidimus, quia etsi nosti um est currere diuinae in est potestatis qisi ei placuerit ad palmam perducere. Quod aut sacere apost. scde docuit,
sicut ad oes Ormodoxos ecclesiae catholicae scripsimus, strenue secit: Dei uero e coepta perficere: na nos uomere quide linguae terra proscidimus mentisi, ec in ea uerboru semina spargimus: Deus aut potes est illa, α sui rore spiritus infundere, ec a umeto gratiae lacu dare, atq3 ea quista, ec quilia uult, is quo uult ad ubere dc multiplice fiuctu perducere. Quonia nos etsi agri dilici cultores sumus, attame neq3 qui plantat est aliquid, neq3 qui rigat, sed qui incremetum dat, Deus. Verti his ita se incuntater habetibus, stat eos, qui semel a sedis apost. praesulibus perculsi sunt sentetia illius, hodie q3 costringi: ita ut eoru non ullos quide
i prolata cotra se iudicii telapsicipu regimine munitos sauciauerint, qui
doq3 tu medullitus penetrauerint, nonnullos aut etia post morte suscepta cunctis execrabiles olao reddiderint. Quotquot aut in ipsa comuni 5e soles apost. tenuit, aut dii uiuerent ab ecclcsia sunt uniuersali re scepti, aut postmodu ab ea summa celebritate retenti. Poetei ea illos in quoru danatione no consensit, singulari praerogatiua di sibi uit. Quae ut manifestius prudentia tua cognoscat, ex his pauca commemorare studebimus. Primo quidem claviger coeli Petrus, α primus sessor sedis istius, Symone magu no sciri, sia linguae mucrone promauit. Sed ille
98쪽
principii utens uirtute no Blum in nequitia sua permasit Adri male
mortes fui causa, in eiusde damnatoris sui morte principes inflamauit Deinde cu Asiani oes inter caeteros, Euangelista Ioane auctore, quartadecima luna cu Iudaeis putaret pascha celebrandu i hos Praesul meritis, α nomine Victor a comunione collegii separauit. At illi ora cum nonullis ecclesiam Praesulibus no solii huic manus minime praebuerunt, veru etia pertinaciae redarguerunt. Felix quoqs Papa Constantinopolitanum Acaciti no solum deposuit, veru ec insolubilibus anathematis uinculis innodauit. Sed adeo est conreptus, ut idem Acacius, mussi dilectorum tuitione protectus, etiam nonnullis Romanis Pontificibus decedentibus, ec officio sacerdotali iuxta praecedentem consuetudinem
langeretur,ec exceptis paucis, omnium orientalium comunione stueretur. Porro Agapitus apostolicae sedis Praesul Anthimum Conflatinopolitanum similiter Antistitem condenauit, ec in loco eius ordinauit Menam, pro quo uidelicet Anthimo Siluerius, α Vigilius Rom. Pontifices ab Augusti Theodora multa in moda, sed ec discrimina sunt perpessi, sed ad restitutione eius nullatenus inclinati. His ergo de pluribus se s apost, minis, α praeclaris rectoribus carptim commemo, ratis , quid mirum si nos pro Photio contemnimur, cum uideamus apostolorum principem pro ueritate contra Symonem defensa, etiam mortem subire quadoquide, licet sero, licet post multos sudores, quis docunq3 tamen mundus totus ea defendit, quae Petrus contra Symonem dctendisse dignoscitur: ea danat, quae illum damnasse describitur. Quid autem mirum . si nobis pro ecclesiastica correctione laboratibus manum no datis, sed ec duritiis redarguitis r 'cum uideamus Victorem Papam, α martyrem, qui ideo uere uictor est, quia martyr, pro ecclessastica traditione pene a totius ecclesiae Praesulibus pertinaciae redarguutum: quandoquide ecclesia tota nuc cum illo sapit, ec quod secit laude praedicat dignum. In quo animaduertendum , quia si tunc ille pro ius stitia tanta seueritate no uteretur,scuti nonulli hortabantur epi, hactenus sortassis error ipse mansisset, praecipue cum etia eo tanto Zelo sucscenso, usq3 ad ephisina priorem in aliquibus perdurasse synodum legerimus . Quid praeterea mirum, si Sedes Apostolica diebus tuis paruispenditur, nec ab imperio tuo, tibi que subiectis auditur e cum uideri: mus 'sanctum Felicem adeo ab Imperatoribus praedecessiribus tuis
contemptum, ut ab eo anathematizatum Acacium ita sua protereos ne munirent, ut Sede Constantinopolitana dum uixit abuteretur,
di in perfidia sua mala moreretur. Veruntamen propitio Christo, Sesdis Apostolicae Pontificibus indefesse certantibus, a catholicis iugi filiis gatione remota, υndem squando a saepe siti beati Felicis sentem,id
99쪽
est ecclesia tota conuersa. Et quia praedictus Acacius non est inuentus superstes, consequeter nonae eius in ecclesia taceri lancitum est. Sed egis Imperator Orthodoxe de ipso nuc cu sede apostolica sapis, qui si illo tempore fuisses repertus pro eo contra eam , cs in hac causa heres sors lassis accensus. Ad extremum quid mitii, si pro deiectione Photii nobis minaris squando Antecesibres tui principes pro Anthimo ia dicto praedecesseres meos usque ad consessionem persequendo perduxerinis
Ueruntanae, licet diutiis me laborauerint, uterint, ec tot diras aduerssus eos afflictiones commouerint, sententiam tamen eorum mutare,
uel Anfitimum reuocare ad pristinum statum nullo modo potuerui: qui licet tarde, quandoqs tame ec ipsum Anthimum .ec sensus eius custde Apostolica sapietes, detestati sunt: α Mennam uirum sanctum ab ipsa promotum, no scut uestrates falso autumant, sed cum ea hunc digne recipientes ueneranter amplexi sunt. Quis uero tunc uides Petruus successores eius Symonem, prelatas q3 praeuaricatores tam sortiter debellare, non poterat indignari 'ec eos tanq3 insensatos esseni penitus
arbitrari: praesertim cum pro eisdem perfidis totus praeter paucissimos aduersus illos cum principibus suis pugnauerit orbis s Sed quia ueritas tegi sunditus humanis no potest conatibus, ae pneuti, quin α alii sancti, summi qs pontifices spe freti, quae no colundit, tot labores arripuerunt: iccirco lal iustitiae radios suos sortille mittens, ec nebulam dissis pauit erroris, ec ueritatis paulatim lumen ostendit: sic q3 demu quans tu illi defensores ecclesiae recte sapuerint, ec isti nequater oberrauerint, tandem euidenter innotuit. Ita quoqsu nos ut uerbis egregii loquamur apostoli habentes eundem spiritum fidei, quem dc petitata nostri sicut scriptum est: Credidi propter quod loquutus sum )α nos credidimus propter quod loquimur, α confidimus, quoniam qui Abraham, contra spem dedit filiit, potens est nobis pro ecclesia sua laborantibus ec incrementa specialium frugum donare, ec earundem frugum ubere Ductum multiplicare . Unde dicito quaesumus b Imperator piissime, cuius prolixitatis inobedientia , uel cuius multitudinis insolentia, aut cuius potestatis excellentia, nos ab hac fide, uel spe debeat, aut ualeat saltem parumper auertere Praesertim cum beatissimus iam desgnatus exclamet apostolus: Est inquiens fides sperandarum substantia rerum
argumento non apparentium .ec rursus. Spes ait quae uidetur, no est
spes: nam quod uidit quisquis, sperat, si quod videmus, speramus, per patientiam expectamus. Hac igitur fidei suae spe certificati fili charistis me, nOS quidem de I ercipienda mercede laborum etiam si uos nobis nuncii obedieritis, etiamsi quatum potestis apostolicae sedi reniti constenderitis nullatenus dubitamus. De te tamen tans de dilectissimo
100쪽
filio uehementer ingemiscimus, di trista ir, quoniam no piorum uestigia sed prauorum principum exempla semius, apostolitae α primae in toto orbe terraru sesis e Ela, peruessoru hominum suasionibus ille inis, ans decreta postponis, es anathematis obligamela, quibus peris euiores Ignatii coministri nosti i Photiu uidelicet, qui post depositione
nimis multa de ministerio sum estingere iuxta praecedete cosuetudine ausus est,ec fautores eius regulariis irretiuit, contemnis: er quasi misnus christianus aemere parvipendis. Quod quantum sit a pio in taleactu remouendum, ec a fidelium cordibus execrandum , eximius Praesul nostre sedis moribus, ec nomine Gregorius ostendit, cum de hoc scriberet, dicens: Si sunt qui certissime ida sentiunt, uel tenent, quia christiani non sunt, dubium non est. eos quod es Wo ec omnes catholici Episcopi, atq3 uniuersa ecclesia anathematizamus: quia ueritati contraria sentiunt, contraria loquuntur .ec rursus i Ipsi inquit si in testes sunt, quia christiani non sunt, qui ligamenta lanme ecclesiae vanissime aestimant conatibus soluere, ac per hoc nec absolutione sanctae eccle istae, quam praestat fidelibus ueram, putant sibi ligaturas eius ualere, nec aestimant. Contra quos diutius disputandum non est, quia despiciendi per omnia, anathematizandi sunt, ut unde se fallere ueritatem aesdunt, inde in peccatis suis ueraciter ligentur. Sed si sorte dicis non debuisse nos tam concite audita dicta credere, nec tam ad proserendam sententiam esse procliues, noueris b Imperator hoc rationabiliter posse dici, si culpa cum clamore, quemadmodum Sodomorum, α Gomorreorum, non esset : si quae de Gregorio gesta superius intimauimus, tam in propatulo non extitissent: u scripta uestra, quae apud Constanistinopolim contra consacerdotem nostrum Ignatium, uel circa Phostium , immo uero per Photium gesta sunt euidenter, nullatenus inddicassent: uel si Lmatos nostros, epistolas pietas tua benigne susce ipisseti uel si susceptas ausu temerario nemo fallacia depravastet, ec illas ab earum ueritatis tenore nullaaenus amouisset. At ubi piaculum nasolum cum uoce, sed ec cum clamore commissum est , dc sanguis in isontis statris sicut hactenus clamabat ad Deum de terra , es uestrares
iuxta quoel per Propheta de reprobis exprobrate essema perhibetur
peccatum suum, quas Sodoma praedicauerunt, nec absc6derunt: pom uam scripta quoque uestra, id est peccatum consummatum, liquido emonstrarunt, postqua etiam Milos nostros obseruatos a colloquio fidelium, ec iussis nostis auersos, ec epistolas nostras occultatas, atq3 silsatas agnouimus, quid potuimus consultius, uel caulius agere, ne ut magis ac magis scelus, ut cancer serperet id landitus extirparemus iec ne ut desides, ec negligentes iudicaremur pro domo Dei celerem,