장음표시 사용
71쪽
' timuimus, nee modo timemus, credentes super muros eius angelorulcustodiam, immo uero scietes, quia saluator posivis sit in ea murus, α antemurale , id est Apostolortim munimentum intercessionum . J Ne p enim no i imus, aut obliti sumus minatum Sennacherib Regis Assiriorum cc seruorum eius contra Vrbem Hierusalem, ci populum eius: quae non minores, nec paucioreS minis uestris fuerunt. Et
rursus miserationum domini recordamur, ec qualiter CLXXXV millia hominum de castris Assyriorum interierint, ec urbs cum habitatoribus suis euaserit, in mente recolimus,cc gratias agimus, ec spem suumimus,ae fiducialiter de domo domini, si uirtute ipse donauerit, cui
tum Baal amouere curauimus: quoniam ipse est nunc, qui tunc ipse ter in saecula mec minor misericordia, nec infirmior omnipotentia
Jgo, ne uelit minari pulvis. α uermis. scriptum est: Ovid superbit teruea re et ni PNe uelit ampulla in aquis inflari: quia post pauxillum αecce non est. Quid gloriatur in malitia, qui tens est in iniquitate , Quid factuta esse occisurus est ut uerbi gratia dicamus hominem ei quoniam amplius no habet, quid faciat . hoc ec unus sensus facit mas lus. o Imperator, in hoccine redaista est malitia hominis in iniquitate
tentis, ut iungo malo comparetur ι' Heu quam inutilem poterem, heu superuacue gloriantem. Porro uestra potes uirtus in domino postius glorietur, in bonitate laudetur, in iustitia exaltetur .no minas nos bis non terrores uelit incutere. Ncscitis enim secundum Salomonem
quid superuetura pariat dies. α iuxta Psalmographum : Dominus dis lipat consilia gelium, reprobat aute cogitationes populorum, ec reprobat consilia principum, praesertim cum inter nos, ec uos non modicast intercapedo, quae quotidie populos no pauxillas uobis iniurias, immo discrimina inserentes producit, α de his uos conueniat potius de nobis ulcisci. Nos enim apici gloriae uestis non damna, non consuitia, non prorsus ullas quod absit iniurias in ogauimus. Veruntamequandiu subsistemus, ministerium nostrum honorificabimus, dispensationem nobis creditam exercebimus, antecesibrum uestigia nostros rum astabimur, ecclesarum cunctarum solicitudinem baiulabimus in eo, qui nos consortabit domino nostro Iesu Christo. Qti id saeuiunt
homines e quid mali fecimus nos e Certe non Cretam inuasimus, no Siciliam exterminavimus, non innumeras Graecis subiectas prouinscias obtinuimus: postremo non ecclesias sanctorum, inteisectis numerosis hominibus, ac suburbana Constantinopoleos quae ec muris eius
pene contigua sunt, incendimus, ec ucie de istis nulla si ultio qui pΡgani sunt, qui alterius fidei sunt, qui inimici Christi sunt, qui ueritatis ministi is iugiter aduersantur , ec nobis, qui gratia Dei Christian suo
72쪽
mus, qui ex parentibus christianis existimus , atque catholicis , qui unius, eiusdem q3 fidei dogmata credimus, qui serui Christi vocamur, qui ueritatis cultores quatum possumus esse des eramus: minae praestenduntur, terrores promittuntur, etiam nonnullae molestiae irrogans tur. Non est iste ordo laudabilis, non est isti commutatio imitabilis. ut qui innumera mala ingerunt, impuniti euadant, ec qui nihil mali gesserunt, pro his talia recipiant, ec qui Christium blasphemant, dimittantur, α qui Christum celebrant, huiusmodi minis subiiciantur. Sed habemus ad quem respiciamus nos, habemus in quo consolemur. Fecerunt enim hoc ec Iudaei, latronem dimittentes, ec saluatorem tesnentes, occisorem iustificantes, es uiuificatorem condemnantes, Barrabam liberanius, Christum morti subdentes. Sed his tandem omisssis ad ea, quae cum uniuersa sancta ecclesia, quae apud nos est, dispenssatorie constderauimus, stilum iam dirigemus, α cum beato Gelasio nostrae sedis Antistite consulte dicemus. Necessaria rerum dispositione I constringimur, α apostolicae sedis moderamine conuenimur se Canonum paternorum decreta librare .ec retro Praesulum, decesserum que nostrorum praecepta metiri, ut quae presentium necessitas temporum restaurandis ecclesiis relaxanda deposcit, adhibita consderatione dilis genti, quantum potest seri, temperemus. Et quonia de persona Igna γ tii, atq3 Photii nihil discretius, atq3 mitius . necnon ec salubrius arbitramur, quam ut uterq3 Romam aὸ renovandum examen ueniat, hoc magnopere uolumus, ec ut uos annuatis salubriter admonemus. Sed
hoc secundum indulgentiam concedimus , non licentiam id effici edi pro libito cuiuslibet tribuimus. Quoniam cum secundum Canones, ubi est maior auctoritas, iudicium inferiorum sit deserendum, ad dissu soluendum scilicet, uel ad roborandum. Patet profecto sedis Apostos licae, cuius auctoritate maior non est , iudicium a nemine fore femuelandum , neq3 cuiq3 de eius liceat iudicare iudicio. Siquidem ad illam de qualibet mundi parte Canones appellari uoluerunt, ab illa autem, nemo sit appellare permissus. Iuxta quod es Bonifacius, atque Gelast sus sandiis limi Praesules, non suis adinventionibus, sed Ecclesae Ros: manae consuetudinem non ignorantes dicunt. Boniticius quide Russo .cet caeteris Episcopis per Thessaliam , α alias prouincias costitutis scribens: Nemo ait unquam apostolico culmini, de cuius iudicio non licet retrasti re, manus oblitas audacter intulit. Nemo in hoc rebellis extitit, nis qui de se uoluit iudicari. Gelasus aute in commonitorio Fausto magistro langenti legatione Constantinopolim dato . Nobis inquit opponunt Canones, dum nescinni quid loquantur. Contra quos hoc ipso uenire se produnt, quia primae sedi sana, rectά qs sua sdenti
73쪽
denti parere fugiunt. Ipsi sunt Canones, qui appellationes totius ecclesta ad huius sedis exame uoluere deserri. Ab ipsi uero nu's prorsus appellata debere sanxerunt, ac per hoc illam de tota ecclesia iudicare, ipsam ad nullius commeare iudicium. Nec de eius unquam praeceptarunt iudicio iudicare,sententiam v illius constituerunt, non oportereditatui: cuius potius sequenda decreta mandauerunt. Ergo de iudicio Romani Praesulis no retriat do, quia nec mos exigit, quod diximus Jeomprobato. Non negamus eiusdem sedissententiam posse in mes . I lius commutari. Cum aut sibi subreptum aliquid fuerit, aut ipsa proconsyderatione aetatum, uel temporum, seu grauium necessitatum,dispensatorie quiddam ordinare decreuit. Quoniam es egregium ApOG . istolum Paulum quaedam secisse dispensatorie legimus, quae postea res probasse dignoscitur. Quado tame illa Romana uidelicet Ecclesia alias disertissima, discretissma consideratione fieri delegerit, no quando ipsa quae bene sunt dii linita retractare uoluerit. Pono ne dicatis praeter e clesiae legem Ignatium, uel Photium Romam uenire sanxisse, scitote nos antiqui patris, ec praedecetaris nostri Iulii in hoc esse sequutos exu emplum i qui iuxta quod in epistola sua reperitur, his. qui conuenes arant Antiochiae. hoc E cepisse dignoscitur: ec Theodoricus historiogra i , phus in his hoc ipsum uerbis ostendit. Verum inquiens Eusebius,
eius v consortes calcinias in Astianasium sutis Iulio Romano Ponutifici destinauerunt, qui ecclesiasticam sequens legem, etiam ipsos Rosmam uenire p cepit, ec uenerabilem ALanasum ad iudicium regu lariter euocauit: ille continuo euocatione suscepta uenit. Quod si ad . hoc dicitis, ille quide uocauit, sed ipsi uenire conrepserunt. Audite sera . ' . quetia, ec uidebitis utru in laudem, an in uitupertu isti si illis putata , contemptio. Subiunxit enim idem historiographus dicens: Caluntas riim uero sarcinatores Romam quidem prosint non sunt, scientes u cile suum posse capi mendacium. Ne ego dicatis nos poeter ecclesiae legem praesitos Romam uenire sanxisse: quoniam sicut ex historios grapho ecce audistis beatus Iulius, ec accusatum, ec accusatores ROGmam uenire pGcepit, ec uenerabilem Athanasium ad iudicium regulariter euocauit. Sed ille, qui bonam conscientiam gerebat, nihil relumns uenit: illi uero, qui malam contempserunt, scientes profecto,ss :cut ibi l tur,ficile suum posse capi mendacium . Quod nos quo Ignatio, ac Photio modo probabimus, quia conscietia se remordete, qui pauet, nobis obedire contemnet. Si tamen Ιgnatius, qui omni . est humano destitutus p dio, uestrum non impedimentum passus, sed potius sierit misericorditer uestro qualiter uenire possit, adiutus auxilio. Porro, si uenire illi per se nequeunt, primo quidem ipsi, cuius
74쪽
rei causa uenire no ualent, nobis per satis ustorias suas literas indicet. . Deinde ueniant de his, qui cum Syracusano Gregorio sunt quotquot
uoluerint, uices caeterorum tenentes, qui ipsius sunt partis. Mittantur
etiam de parte Ignatii Archiepiscopi quidam Antonius Cirici, Basilius
Thessalonicae , Constantinus Larisb: , Theodorus Syracusanorum, Metrophanes Smyrne, ec Paulus Episcopus Ponti Heracliae, Fguineis ni autem Nicaeta, Chri sopoleos Nicolaus, Studii Dosisti eus, ans Lazarus presbiter, α Monachus qui dicitur Caetaris qui ni suerint misti suspectos uos reddetis: quia hos in quibus certificari possimus, a nostiis
obtutibus subtrahere studiose curatis. Et ideo nemine caeterarum partium admittemus, nisi sorte quos ex latere uestro destinatos esse uota citer ualemus agnoscere. Quibus ex utraque parte conuenientibus, eccoram nosti a praesentia, ac fratrum, ec Coepiscoporum nostrorum ausditis, quid quaestionis inter utranq3 partem emerserit, ficilius agnoscat mus, α canonice finiamus. Mittat nihilominus Photius ex sua parte quos decreuerit, qui modum promotionis suae irreprehesibilem ae canonicum, si possunt, edoceant. Necnon ec imperialis apex uester, si libet, suos e latere mittat aulicos, qui in praesentia positi, quem iussi ita, ec restitudo utri 3 partibus finem dederit, patenter agnoscant, uestrae q3 pictati renuncient. Hi uero, qui ex latere uestro mittedi sunt, ltales sint, qui ec Deum timeant, ec non stat ecclesiasticarum inexpers tes traditionum, atq3 ueritati obedicnter, α sicilc acquiescant. Verum
quia sunt quidam ex his, quos Romam uenire praecipimuS, qui nulla sua habentes solatia, nisi aliorum steti subsidiis, omnino tantum iter arripere nequeant. Iccirco quasi praesentialiter dementiam uesta exod iramus, ut quibus egent ad tam difficile, atq3 prolixum iter, pm dili letione Dei misericorditer praestare dignemini. Credimus enim accen λ ptum esse uobis istud consiliu , nec moleste seret honor regius uestis; qui iustitiam diligit, pro his quae taliter efficienda decrevimus. Qu cinniam iustitia saepius uentilata, larius splendescit in luce. Proinde ma aeriam, per quam ueritas possi fieri mani sessa, cdfidimus quod pietas uestra senigne cupiat adiuuare. Cum autem Legati uestri uenerint, mittite quatamus ec epistolas authenticas, quas per Radualdum cc Zachariam dudum Episcopos misimus uestiae scilicet eminentiae, atq3 synodo, quae tunc pro sacris Imaginibus esse colligenda putabatur: quis tenus si tales permanent apud uos , quales a nobis cossat fuisse transimilia, apud nos inuestigentur : sic que de caetero salse dicentium, alianos stripsisse preter quae mismus labia conticescant. Si ucro quaedam
in eis habentur inserta, quae nos scribi non tuismus, nec mitti uolui, mus,diligenta scrutemur, ec cuius culpa si actum ,reperiamus 'ira
75쪽
enim apud nos Bela illarum duarum, quam apud nos scutiam sur pra diximus retinuimus pro suturo scilicet testimonio, uno tenore eum ipsis duabus exposita, ec citiem syllabis cotexta per omnia. Pre camur etiam dilectionem uestram, ut nobis astonum authentica, in quibus cotinetur, qualiter Ignatius primus sit existimatus depositus, destinare dignemini, ec monumenta gestorum,qvie per Leonem a secretis misistis, quaesumus ipsa nobis austentica transmittite, tam illa uidelicet, ubi de tyrannica expoliatione Ignatii refertur, quam illa, in quibus de ImSinibus est agitatum, licet pene nihil, ec a paucioribus Praesulibus, quam in Ignatii putata depositione suissent inuenti. In quo datur intelligi, auod maius midium suerit arreptu in laesione hos minis, quam in laude Dei. Iam uero si monitis nostris obedieritis, cquae intimauimus adimplere studueritis, fauente domino , auctoritateqs sanctorum principum apostolom potiti, licentiam christianissimae, ac mansuetissimae sublimitati uestα concedemus, cum sancta catholis ea, ec apostolici ecclesia, specialiter autem nobiscum, ec cum consacer dote nostro Ignatio, ec cum parte ipsus, communionis gratiae participandi, excepta communione Gregorii Syracusani, ec partis eius, atyconsentaneorum ipsius communione . Porro, s sortastis excellentiae uestrae non placet, quod superius scripsimus pro mittendis ex utrisque partibus Legatis, scitote nos nil conuenientius, aut comodius, quam hoc fieri possi penitus inuenisse. Quamuis ec ad hoc ipsum pro uestro imperiali amore, ne uobis existimemur in nullo satisfacere, uelle condescendamus: Atque ne minus pacem ecclesiae nos uelle sectari, quam semper uoluimus, opinemini. Siquidem ut praetulimus)nulla regus,la, nulla q3 consuetudo demonstrat sedis Apostolicae semel prolatam isententiam, ipsa non annuete, ultra posse mutari. Nihil praeterea est, squod uos auertere debeat, si placet aedite, quo minus praefatos uiros in nostram praesentiam dirigatis ad inquirendam scilicet iustitiam , α ueritatem. Testis enim est nobis omnipotens, quia non est in mente
l nostra quaelibet intentio, uel desiderium, nisi diligenter inuestigandi,
iec inueniendi quid aequitas unicuiqs parti tribuat, dc quid ecclesiae praesenti statui, ec suturo conueniat . Non ergo putetis nos aut Ignatio uelle lauere contra iustitiam, aut Photium impugnare Canonibus subi non resistentibus. Certe persectorum christianorum est, no solum' nulli uelle nocere, uerum etia laedenti se malu pro malo non reddae. In quo ergo coram Deo loco, uel inter quos taputaremur,s nil nos bis coli arietatis irrogati inimicitias inferre appeteremus 'Igitur digne tur credere pietas uestra, quoniam nec isti uolumus in sua iustitia contraire, nec Ignatio non suffiagantibus Canonibus, ec ecclesiasticis tra
76쪽
ditionibus auxiliari. Credimus aute in dsio, qui dixit de tenebris luce splMescere, ec qui dat homini scietia. Quonia si partes, quas diximus, ad illius limina peruenerint, qui mentientes Ananiam, ec Saphya glaradio sancti spiritus interemit, liqua sunt incerta, ec abdita, reuelabutur,ec manifesta fient: quia uos hoc semper in uoto habemus, α inhianter destderamus, ut aequalitatem utrisq3 partibus seruates, nihil, nisi quod sacri Canones, nisi quod aequitas dictauerit, adiuuante domino, stituamus, nullius detrimentum uolentes, quanto minus periculum anhestantes. Quamobrem ergo, iam quia sic se ueritas habet, contra Partem
Gregorii Syracusani simus commoti , es in flagello prosem, v uultis agnoscere dignanter audiret Videlicet quoniam non surdi fuimus auditores sancti Euangelistae, qui nobis refert, quod redemptor noster saxullum secerit de resticulis,di templum ingressus omnes in eo diuerso
modo male operantes ex ipso proiecerit. Quod cernetes apostoli, παtuerunt utiq3 minus adhuc persem mirari , ueluti forsitan nunc uos quomodo tanta facilitate sacerdotes, es cunctos malos operarios soras e templo pepulerit. Sed postea recordati sunt, quia scriptum erat: Zelus domus tuae comedit me. Non itaque inimicitiae, non humanum odium, non ullum Deo gratias malignu desiderium, nos contra praelate partis homines impulit, sed Zelus domus Dei, Telus paternarum traditionum, ordo ecclesiasticus, antiqua consuetudo , atq3 solicitudo, quam circumserimus cumstarum ecclesiarum Dei: necnon es priuileiagia propriae sedis, quae in beato Petro suscepta diuinitus, es in Ecclesia
Romana derivata, uniuersalis celebrat, ec ueneratur ecclesia sicut praesdiximus nos accendunt, ec silere, ac desides esse nequaq3 permittunt. Ergo cum ita sit, quoniams ut ueritatem dicamus per omnia ita est, ec si tempus indiligeret, mille quae dicimus, ualeremus testimoniis demonstrare, ec uobis ex probabilium scriptis uirorum iudiciis ossedere multiplicibus. Nolite indignari, nolite aduersus nos frustra causari, nolite peruersorum hominum uerba libenter audire, sed potius nos ath: dite. Nolite nobis minas praetendere, quoniam nec illas, domino protegete, metuimus, nec per has praecepta uestra, nis diuinis suerint ius ss ornata, siciemus. Parati autem sumus propter ueritatem, sanguine nostrum estundere, ec quidem plebem diuinitus nobis commissam, nec uobis, nec ulli uestrum, propitio Christo, trademus. Vestrum autem est cos erare, utrum quod meditam iui ualeatis necne perficere. Cogitate itaque dies antiquos , es annos aeternos in mente habetote:
ec quid Imperatores, qui persecuti sunt ecclesam Dei, ec maxime Fcs: lesam Romanam : id est Nero , Dioclitianus, Constantius, Anastarasit , dc caeteri moris eorum pertulerint, ec ubi modo fiat attendite diligenter,
77쪽
genter, α quantum sit in ecclesia Dei execrabilis sima eroum, ec nosmen detestabile, sapienter aduertite. inania autem Dei cultorum Augustorum , qui ecclesiam Dei exaltaverunt, ec praecipue Romanam, Constantini uidelicet, ec Conflantis, Theodosii quoq3 maioris, es Varulentiniani, ec caeterorum laus in uniuei sali eccleua polleat, ec eoru praeconia ubiq3 personent, ec nomen eorum inter sacra m*steria impraestermisse commemoretur attentius .ec sedule recordamini: sic que nos
audire illos imitantes satagite: Patres etenim uestii per gratiam Christi sumus, re uos tanquam charissimos diligimus filios: nec possiimus uobis nisi uiam ueritatis ostendere: terrenam gloriam uestram augeri dis uinitus exoptamus. Sed quid peccamus, si coelestem , ac aeternam uos capessere nihilominus exoramus ' Quapropter attendat clementia uesstra, quantus fuerat erga sedis apostolicae reueretiam Antecesibrum uesstrorum piorum duntaxat Imperatorum, ec praecipue quos longe susperius memorauimus, amor, ec studium: qualiter eam diuersis priuilegiis extulerint, donis ditauerint, beneficiis ampliauerint: qualiter illam literis suis honorauerint, eius uotis annuerint, instituta perficieda masdauerint, orationes petiuerint, fidem sectandam decreuerint: qualiter
etiam legibus suis pro adunandis et ecclesiis promulgaverint . pro cola ligendis Conciliis , ac proserendis sententiis imperauerint, sed prescati, ec hortati solum extiterint, ec quae illi decreuerunt, ipsi consenses rint, ec quae illi damnauerunt, ipsi respuerint. Sic ergo fili charissime, sic ec tua sublimitas non ex parte ingratorum, ec inobedientium filiorum existens quod absit sed hos inter caeteros Dei cultores Augustos imitata, quae decrevimus de Constantinopolitana Ecclesia, obedienter attendat. Ista quaesumus suadetibus saepius nobis pietas uestra nos minime spernat, pre oculis habitis Domini uerbis, dicentis : Qui audituos, me audit , ec qui uos spernit, me spernit, ec qui me speimit e c. Deniq3 ec cocordans Apostolus domino nostro: Quapropter inquit qui haec spernit, non hominem spernit, sed Deum, qui dedit spiritum suum sanctum in nobis. Verum si nos uobis spernendos esse ducitis,
nos tamen no possumus ea, quae Dei sunt, spernere, ec negligere, quominus ec saluti uestrae consulamus, ec de acceptione talenti crediti nos strum periculum declinemus, dispensatione nobis coelestis seminis inui vhim. Vae si non sparserimus: vae s tacuerimus. Quod cum electio nis uas formidet, ec clamet, quanto magis cuilibet exiguo metutatim
est e Proinde, sicut non leue discrimen incumbit Pontificibus siluisse pro diuinitatis cultu ec ecclesiae corremGe, quod claruit, ita his quodl absit non mediocte periculum est, qui cu debeant parere, despiciunt. Et si cunctis generaliter sacerdotibus diuina tractantibus fidelium con
78쪽
uenit corda submitti, quanto potius sedis illius Pontifici consensus est
adhibendus, quem cunme ecclesiae generalis iugiter pietas celebrauit Ubi clementia uestraeuidenter aduertit, nunquam quouis penitus humano consilio eleuare se quenquam posse cotra illius priuilegium, uele Insessionem, quem Christi uox praetulit uniuersis, quem ecclesia uesneranda consessi semper est,ec habet deuota Primatem. Impelli non ualent humanis praesumptionibus, quae diuino sunt iudicio c5stituta. Desinant ergo rogamus temporibus uestiis per occasionem perturbationem ecclesiasticam precipitantes appetere, α quae no liceat ambire, alioquin es quod male appetiuerint, non perfruentur,ec ipsam quoq3, christianitatem nisi respuerint prorsus amittent. Vos autem quaesuramus nolite praeiudicium Dei ecclesiae irrogare: illa. quippe nullum lim: perio uestro praeiudicium infert, cum magis pro stabilitate ipsius aeterunam diuinitatem exorat, ec pro incolumitate uestra, ecpemetua salute iugi deuotione precetur. Nolite quae sua sunt usurpare: nolite quae ipsi soli commissa sunt uelle surripere: scientes quia tanto nimirum a sacris
debet omnis mundanarum rerum administrator esse remotuS, quam quemlibet ex catalogo clericorum, S militantium Deo nullus conuexnit negociis saecularibus implicari. Deniq; hi, quibus tantum humaranis rebus ec non diuinis paesse permissum est, quomodo de his, per quos diuina ministrantur iudicare praesumat, penitus ignoramus. Fuerunt haec ante aduentum Christi, ut quidam typice reges, simul ec sescet dotes existerent: quod sanctum Melchisedech suisse, sacra prodit hirstoria: quta q3 in membris suis diabolus imitatus utpote qui semper
quae diuino cultui conueniunt, sibimet tyranico spiritu uendicaresontendit)ut pagani Imperatores iidem, ec maximi Pontifices diceretur. Sed cum ad uerum uentum est eundem regem, atq3 pontificem ultra sibi, nec Imperator iura pontificatus arripuit , nec Pontifex nomen imperatorium usurpauit. Quoniam idem mediator Dei, ec hominum
homo Christus Iesus sic actibus propriis ec dignitatibus distinctis ossficia potestatis utriusq3 discretiit, propria uolens medicinali humilitate sursum efferri, non humana superbia rursus in inferna demergi, ut ecchristiani Imperatores pro aeterna uita Pontificibus indigerent, ec Pontifices To cursu temporalium tantummodo rerum imperialibus imis bus uteresur. Quatenus spiritalis actio carnalibus distaret incursibus. Et ideo militans Deo minime se negociis saecularibus implicaret, ac uicissim non ille rebus diuinis presidere uideretur, qui esset negotiis siescularibus implicatus, ut ec modestia utriusq3 ordinis curaretur, ne eXs tolleretur utroq3 sussultus, ec competens qualitatibus actionum specialiter professio aptaietur. Quibus omnibus rite collectis satis euidenter ostenditur
79쪽
ostenditur a laeulari potestate nec ligari prorsus, nec solui posse Ponstificem, quem constat a Pio principe Constantino quod longe supcorius memorauimus Deum appellatum, nec posse Deum ab hominisbus iudicari. manifestum est. Sed ec Theodonus minor sanitie Synos ldo stribens Ephesinae primae, dicit: Deputatus est igitur Candidianus imagnificentissimus comes strenuorum domesticorum transire usque λαl sanctis limam synodum uestram, ec in nullo quidem quae faciendae sunt de piis dogmatibus quaestiones, seu potius expositiones communicare. Illicitum nan m est eum, qui no sit ex ordine sanctissimorum Episcoporum .ecclesiamcis intermisceri tractatibus. Quid praeterea Romani Presules sentiant, quid latini, graecii q3 doctores hinc exponant, quid deniq3Maximus uenerabilis monachus, ec illo in tempore apud 'vos pene istus otholicus in disceptatione sua perhibeat, quonii lonsgum est scribere , interrogate seniores, qui tamen moribus seniores sunt, ec dicent vobis. His it 3 manifeste repertis, apparet comminis strum nostrum Ignatium per imperialem tantummodo sententiam nullo modo potuisse prorsus expelli. In cuius damnatione, quia Praesulum quoque assensus est subsecutus, apparet id causa sui se patratum adulationis, non legitimae sanetionis. Siquidem in tantum uestra sententia, Praemium praecessit sententiam , ut non solum uestro sit iussu a credita sibi ante omnem interrogationem idem Antistes pulsus ecclessa, uerum etiam postea in damnatione ipsus sicut gesta illius latroci inalis synodi, quae nobis per Leonem illustrem a secretis misistis indiu icant quod nunquam ni sillimur in aliquando suit actum , primi, ec ante omnes scripseritis Episcopum. His ita praelibatis sub conspectu IDei, pure, syncere q3 pietatem uestram deprecamur, obtestamur, exu lhortamur, ut petitionem nostram non indignanter accipiatis. Rogavimus deniq3, ut nos in hac uita potius audiatis deprecates, quam quod absit in diuino iudicio sentiatis accusantes. Et ideo nolite precamur irasci si uos tantum diligimus, ut regnum, quod temporaliter esecuti estis, uelimus uos habere perenne: ec qui imperatis saeculo, possitis res gnare cum Christo . Nam iqua fiducia rogamus illic Dei praemia petituri estis, cuius hic ecclesiae detrimenta non prohibetis Non sint grauia, quaesumus uos, quae pro uestrae salutis aeternitate dictatur. scriptum legitis: Meliora sunt uulnera amici, quam fraudulenta oscula inimici.
Deus omnipotens cor imperii uestri ad intelligenda quae dicimus femeter aperiat, ec nobis obedire in his, de quibus scribimus, impetrare nutu intimae inspirationis suae dignetur, christianissime, ec dilectissime fili. Quisquis autem hane epistolam nostram Constantinopoli legesiit, ec Augustissimo filio nostro Imperatori Michaeli qui cs ex his,
80쪽
ouae in ea scripta sunt occultauerit, s locum apud illum potest inues ni re sufficientem, anathema st. Quisquis etiam interpretatus eam laerit,ec ex ea quicquam mutauerit, uel subtraxerit, aut superaddident, praeter illud quod idioma graecae dictionis exigit, uel interpretantis sciisentia intelligendi non tribuit, anathema sit. Haec quidem , quae hucusF per perisclias nouem sunt scripta, prius acta , α a nobis per quosdam staternae generalitati uestiae intimanda sunt missa, praeter epistolam illam Apostolatus nostri, quam Michaeli excellentissimo Imperatori per quendam ipsius Ligatum, qui se Provitospaurarium appellabat, nomine Michaelem transmisimus. Postea uero cum cognouimuS, quia penes hos, qui nolunt sanis acquiescere monitis, nihil solum scribedo proficiebamus, ratum duximus, per Legatos nostros, α iteratas literas eorum, quae uidebantur ecclesiae prosus tura mandare, huius rei gratia direximus Constantinoretim, Donastum sanctissimum Episcopum .ec Leonem uenerabilem presbiterum,ans filium nostrum Marinum diaconum. Quatenus hi, qui literis admoniti parere fugiunt ueritati, saltem uerbis salutaribus conuenti, diis stant tandem diuinis institutionibus minime resultare Quibus in scriptis dedimus, quae habentur in subditis, quae q3 per tres periochas divistingueda sore decrevimus. Prima utiq3 harum quae ec decima huius est periocha, uoluminis continens epistolam ad iam memoratum Augustum transmissam, α alteram ad Episcopos , ac caeteros ordines Constantinopoli subiectos. Secunda uero periocha es, quae huius corporis undecimum complet locum, habens in se duas epistolas: unam Photio, α alteram Bardae fiutori eius descriptam. Porro tertia est, quae α duodecima istius est codicis periocha, circuserens in se fratri, ec coes piscopo nostro Ignatio, ec matri Imperatoris, atque uxori eius sns: gulas missas epistolas: necnon-epistolam uniformem, quam quibusdam claris Vrbis Constatinopolitanae Senatoribus singulatim scribendam, atque mittendam sere praeuissimus. Haec Nicolaus Papa primus ..