장음표시 사용
31쪽
numero pili calvitium constituant. Non te
mere hoc dico sed praeeuntem Themistium sequor qui ad septimum Physicum Λrist Ielis, cap. s. Iam , inquit, iactie se se os
for , eamque exeris a malis illa eaυillatio quam Sarnem appellant , qualis . ex e esuri rumi in cum o ditariarum, s. in Disione cativitii sole agere . Totus porro ille ristote. Iis locus cognoscendus est decernere volenti, quibus gradibus vires & pondera soci tale multiflicentur L in quo tandem con. sistat arcanum illud cauda equinae , cujus Partes Milo valent, modo non valent ad resistendum . Omnia scilicet per
Sed quaedam tamen sunt, quae cum in cervum feceres, nescio quid virium ac vi liuis ex ipsa conjunctione capiunt , quod certe nequit per Aristotelicam δω--i explicari. Quid enii dicam inesse iv. dicio rusticae plebeculae, quae cum in unum locum convenit ad oratorem audiendum eum terret Cur singuli contemnuntur, alia niversi contemni non possunt Solicet cum convenere, concionem faciunt singuli comcionem no faciunt. Est aliquid in Vetoto, quod cinusque natura sentitur 4 diit, non cognoscitur. Itaque nihil ab inemplieabili differt argumentatio ill apud Mistianum de varia istor. l. 2. I. qua S
crates dicitur excitasse Alcibiadem, qui . pularium concionum judicia nimis verebatur. .es pinciuit, homuncionem ostenis
32쪽
unauis Annuit Alcibiades. vix minis Οὐomta ostenditque ejusdem sellula cerdonem , atque alios deinceps . Cum adolescens fateretur . Age , inquit Socrates , HI u , ex quibus constat populus Arbemensis
Avare si singulos contemnis , o debes uni-αμ reforma re. Satis ingeniose ad disputandum non latis vere ad vincendum naturae 1enium e quamvis is Cicerone probetur in Tuscul s. c. 36. An inquam stuLrius , quam quos petulos sicut operarios barba rosque comemaas , eos est e liquid putare unia
Nersas δVerum de S te explicabili hactenus a
tis. Alius est, ut initio dixi, qui inter idoneas argumentationes refertur facile solvitur . squando fallat . Est autem acer. vus quidam enunciationum , in quo attributum prima fit subjectum secundae , a, tributum secundae fit iubjectum tertiae , a tae ita deinceps , donec tandem in coma exione ultima attributum cum primae subjecto conjungatur. Huiusmodi est Sorites, quem in exemplum perfectissima demonstrationis alter Leibnitius adiarii Nigo.
lii lib. 4. cap. 3 de veris princip. -dlibet corpus es in statisci quod est in Ipriis issest esse in alio vallaci quia potest se in ab θ iis , potest maiare Disium e quo potest minare spatium , est mobiles ergo quodlibet om is est
mobile. Estertur porro Sorites hic, non secus ac prior , etiam per interrogationem . Exemin
33쪽
uili ubi cum Sfilponi, hetissime viventi lia impudicitiam objecisset Metrocles, eis igitur inquit Stilpo meum peccatum est , in filiae λ Cui eum ille respondisset esse peccatum filiae , sed insortunium a tris, tum Stilpo ita interrogavit sui fieri epotest' Nonnepectata sunt lapsus cuidam 'Assenia sit introcles. At lapsus no e sunt aberratio nes eorum , quorum sunt lapsus λ Omnino , mutat ille . suid aberrationen Nonne eorumhunt inforninia, quorum sunt aberrationes Quo
quidem Cynicus belle inclusus ad blentium compulsus est. Prauere uuemadmodum orites Chry sppeus texitur ac retexitur, ita hic quoque retro commeat reciprocatur . Exemplum nobis suppeditat Lactantius de sals relinc. io ubi Gentrum Dii in mares ac formi nas divisi impugnantur his sere verbis: Si
duo sum sexus earum , sequilin conrabitus δε eorum S domos babent, ne is propatulata
ei- si domos babeat, insequens Hi , is urbes abeant: si urbes aheni is agrortis balem et eosque arantis eorum , quod ivictus ergo mortales sum se eoque Dii non sunt Ouia si agros nos habent is urbesqnidem si urbes m babent, uerimos quidem: si domibus arear, ervi concubitu si conem bisses ab iis abest S sexus stim foemineus digo Demis in iis non sunt: et om nomi
Ad genus hoc reciprocum accedere videtur aliud , quod mixtum appellari pota
est. Est autem eiusmodi, ut aliter explica ri
34쪽
ri nequctat, quam per exemplum Sumam
ab Arcesila Tollebat Philosophus hic
eum disputaret adversus Stoicos , comprehensibiliain comprehensionem: ex quo effici volebat, ut sicientia quoctu periret; sapiens in rebus omnibus siensum sustineret . Non est hujus loci doctrinam hanc totam , subtilissimis involutam rationibus aperire. Quod attinet ad rem praesentem eius haec erat argumentatio mi est comprehensio ergo nia is est, qui comprebendat. Sinultus est , qui eo rebenda , nihil est , quia comprotendatur si nibi est, quod eo rebenda tur , quosis sapiens assentitur , assentitur rei
quam non comprehendit: si assentitur rei , quam non comprehendis , opinata : est igitur sapiens inter eos , qui opinantur . Atqui ime eo , qui opinantur , non debet esse sapiens eae doctrina Stoicorum nulli igitur reisapiens assemitur. Sed
qui nulli rei assentitur , semper assensum fustinet: crgo sapiens semper assensin sustinet . Ita colligi uidetur ex Cicerone, impirico, qui
nobis quasi filum praebuerunt , ut in hete Arcesila adyta ingrederemur. Universe autem ut modus hie argumentationis sive simple , sive reciprocus , sive mixtus, recte procedat, firmiterque concludat, ante oculos habere oportet, quod docet Aristoteles initio c. g. Categor. σω ἔ-
tamquam subjecto, quo sunt ea, quae de atim isto diemin totidem etiam de subjecto dicen.
35쪽
tur. Hoc tamquam fundamento nititur Socrites. Itaque cum dico , Iustitia est virtus quidquid virtuti convenit , ultiliae quoque convenire debet , ac proinde ita disputari potest: Vitia est intus; irtus est ab tui bo
miri abistis bonus mediocritate regitivi ; ergo
dationem hanc , praesertim si ii longio . facile irrepunt viri S captiones , quae iam xum latenter instingunt in conciuilonem
impediunt, iccirco quaedam monere volumus partim omnibus argumentationibus communia, partim nostrae nia jus propria. Et primum quidem cavere portet , ne
illum sit verbum ambiguum . Ambiguitas enim geminat vocis significationem in exuno duo facit , quae sibi inter se non cohar rent . inc serie intereisia , recte descendi
ad concludendum nequit. Hac in parte de ficiebat Gorgiae Leontini Soritem, quo coianabatur ostendere , quod est aeternuin , mnino non esse , ut reser Sex Empiricus advers. Logici lib. I. n. q. usta es ieranum, caret principitc quod caret principio , est
in hum; quod est infinitum, nusquam est quo
nusquam est , omnis non est , ergo quia aeteris mim est , omnino non est . Porro infinitum nus quam esse, ex eo probabat, quia si alicubi esset, in loco esset , eoque contineretur quod autem continetur in alio , est angv.
stius illo , ideoque infinitum esse non potest . Scilicet non vidit , aut videre noluit ambiguam inniti significationem quae vox primum quidem refertur ad ea , quae sob α
36쪽
36 ACROASIS .piterna successione constant , cujusmodi est
tempus re motus apud veteres Philosophos; deinde vero ad magnitudinem nullis terminis ei amscriptam. Si idem valeret, semis per esse , ubique esse , aut ex ancipiti argumentum duci posset , Gorgias dixisset aliquid. Non urgemus haec pluribus, quip. pe satis nota in Icholis Peripateticis ex iis, quae Aristoteles disputat adversus Xenoph nem, Anaxagoram, An imandrum, alios infiniti patronos, qui ita hac ambiguitate hadebant. Interdum autem fit, ut non unum aut alterum verbum , sed tota nunciario ambigua sit, inceria,' minus vera ' ex qu videtis, quid sequatur minus generis erat Sorites, quo Diophantus Themistoclis filius dictitabat . quae sibi probarentur , probari Atheniensibus omnibus, ut est apud Plutarchum de pueror institui in placer --bi placet matri cie quod Macer matri meae, piare memisori r quod puere Nemistorii piaret omnibus Albeniensibus : ergo quod placet misi, placet omnibus rubeniensibus. Quasi umro ipse apud matrem ,- mater apud Themistoclem Themistocles aput cives suos revera tantum ouent , quantum vellent. In hanc eamdem regulam peccat Stoicorum conclusio, quae reprehenditur a Cicerone lih. 4 de in o 18. bonum
sit, id esse vetabile quod optabile, id esse empetendum quod expetendum . Iaudabile ; stis quia bonum sit, id esse laudabile. Negat enim
Aristoteles & Xenocrates, quod est bonum
37쪽
DE SORITE. 37d optabile , idem esse laudabiles, nisi sit
cum virtute conjunctum . quia laus soli virtuti debetur in honis autem & optabilibus non sola est virtus. Deinde in eo summa cautio atque proviasio adhibenda est, ut inter enunciationes a jentes nulla sit negans . Siqua enim hujusmodi inseratur, reliquarum nexum conis junctionem abrumpet. Itaque nihil eisicit qui ita disputat Virtus est habituri habitus est qualitas sensitas non est substantia ; su stantia per se eoasac ergo virtus per se conis stat. Vitium est in enunciatione tertia. Attamen quae proxime antecedit conetu sonem, potest esse reans, modo ipsa quo que conclusio negans si cujus exemplum habemus, quamvis non ita clare expressum, apud Ciceronem de Ossic. I. g. c. 6
Si homisis est hominem mare . omniam ut Lia est communis famulum utilitas est commmuis tina comis Homae Iege naturae o si una continemur mura et naturae , alter alterum
violare nou destici ergo iam hominem tuarum debet.
Non inficior, Soritem interdum fieri ex omnibus negantibus posse , si a summis ge
neribus descendatur ad ima ; veluti si diacam : Quod non est sis mi , neque corpus , neque piritus est quod eque eo as , προκαί risus est , vivens no est sema vivens Mnest, anima non est quod amma non est homo esse non potest mi tamen studio omni fallacias cavere oportet et nam quae negant ,
38쪽
Jam vero illud quoque cognoscere ne-eeli est , num ea , quae in Soritem conferuntur, ex se apta sint, per gradus recte congruentes ad conclusionem ducantur. In quo celebris est locus apud Ciceronem lib. x de nat. Deor. c. 32. ubi Cotta reprehemdit sotitem Vestrii, quo volebat ostendere. Deos hominu in similes esse, hoc ferme pMAo Dii beati sunt nemo beatus est sine Urim te: latus esse non potest sine ratione : ratio non exuis in homini figuri ergo Dii humana sugura constant. Audiamus Cottam ipsum istius
argumentationis vitium detegentem . Beatos esse Deos sumsisti. Concedimus . ensum autem sine irtute neminem esse posse . Id quoque mmi r oe libenter quidem . Virtutem autem sine ratione constare non posse . Conveniat id quoque
neeesse est . Adjungis , ne rationem esse , si homitiis figura . Quem tibi hoc daturumismias Si emmota esset, quid opus erat, eg datim obae pervinire Sumsisse ι-jure. Quid autem est istbue gradatim e Nam a bearis ad
virtutem, a virtute ad rationem ideo te ensisse gradibus. A ratione ad humanam figuram quomodo aereis e Praecipitare suci quidem est,
Hic vero sperare juvat, ullianos homines non moleste laturos , me membrum illud, sumsissentvi jure , loco movisse in eo restituisse, ubi non dubito quin fuerit a Cicerone collocatum quamvis postea nescio quo pacto demigrarit.
Husdem rationis est illud Academicorum
contendentium, inter vera visa re falsan,
39쪽
hil esse discriminis, quia falsa multa pro
habilia sint, atque adeo similia veri , ut vix aut ne vix quidem internosci possint. Quod quidem eodem modo solvitur a rucullo apud Ciceronem l. 4. cadem quaest. 16. Uitiosum sane o captiosum genas . Sisenim ascea uis . Si ale sum objectum es a
Deo dormienti, et probabile sis , cur non etiam ut istis erisimile Cur eisde non ut di pelli
ter a vero internoscatur 3 Deinde ut ne interno
scala quidem Postremo ut ibi inter bo , et illud intersit pisue si perisneris , me tibi priamum quodque concedente , meum Dium fuerit
Sin ipse tua sponte processeris, tuum . ipsi per vos intelligitis, qua in parte deficiat conseiactaritim ho meque enim , quid est alterisimile, continuo equitur, ut sit idem Postremum, quod monemus, ex ipso Pe. ripateticorum nu, hoc est ex Prionibus nablisis sumimus . Est autem , ne ulla liten ciatio singularis , ni forte prima Etenim cujuslibet subuectum sumitur tamquam medium , ut scholae vocant, pecu. liaris syllogismi . Satis autem manifestum est , syllogismum fore ineptum, qui medio nitatur singulari . Ad haec , sorites resol vitur in tot syllogismos primae figurae, quot sunt nunciationes inter primam α ultimam quarum quaelibet propositionis locum tenet . In prima autem figura propositio semper debet esse universalis , quod in arate hac nostra tritum est , atque omnibus notum . Porro dixi nisi forte prima: quia cum Sorites resolvitur in syllogismos , G
40쪽
ntinctatio ejus prima assumtionis loco poni tur; neque repugnat, assumtionem esse sinis gularem , modo jat . Subtilia sunt haec neque inseri animis potant, nisi per industriam privatae scholae, in qua schemata ob oculos ponunrur, saepius iteran ir, interrogando ac respondendo planissima fiunt incumque se habeant, neteriri non debent , quia sunt metaria ad roboramdam adversus cavillationes Philosophiam. Quoniam vero in has salebras venimus, pergamus ex arte, quam suscepimus personam , naviter sustineamus. Resolvitur Sorites, ut modo dicebam , in tot syllogismos prima figum, quot sunt media assumta ad probandum in enunciationibus , qu praetegunt conclusonem Itaque ille, quem initio hujus partis memoravimus ex Leib-nitio , tres continet syllogismos , quorum
media sunt eo in spatio, pos esse in alis sp
τio, maxare spatiam . Ducitur autem initium
ab enunciatione secunda, cui subjieitur prima, hoc modo Musa est in spatio, potest esse in alio spatio ; quodlibet ovis est in spatio; ergo quodlibet orpus potest in alio spinio Tum incipitur a tertia potes esse in alio patio isses uare paris 4 quislibet corpus potest eo in alio Darisu ergo mlibet eo in potes hiare spatium. Postea inc, pitur a quarta a potest marine spatiam est abiis quodlibet corpus potest mutare ροι-n ergo quodlibet corpus est mobile. Alii aliter retexunt. Construunt enim momum syllogismum α complexione ,