장음표시 사용
251쪽
Id est, ex ara Vestae : quae in omnibus atriis. Nam cum illa pueri adpositio ante Pamphili januam fieret, qui positamus intelligere, verbenas substernendas infanti ex ara theatri es le lumendas Z Censeo isi rur huic rei a ram in scena fuisse erectam cum Voltae signo, verbenasque unpositas, quae vestibuli speciem redderent. Nunc ad Principis suggestum : quem, etsi tu apud neminem antiquorum
exstare contendis I ego tamen e ruderibus antiquitatis conabor eruere.
vel ab ipso Julio Caesare, quem inter alios honores quos nimios accepit, scribit Suetonius admisisse saluam inter Reges , SUGGESTUM in orchestra. Ad quem locum ita Berneggerus: suGGESTUM Uocat pulpitum quod Im emi nentius , eo theatri loco, in quo Senatus spectabat. Euin honorem caeteri deinde Principes avidissime arripuere. Sprevit autem Trajanus. quo nomine eum Plinius commendat in Panegyrico , de Circensibus loquens: Per omne spatium una facies, omnia continua V paria, nec magis proprius specta di Caesaris SUGGESTus, quam propria quae spectet. In eo suggestu sella curuli spectasse Principem, innuere videntur Suetonii verba illa in Augusto: Commissione ludorum quibus theatrum Marcelli dedicabat, evenit ut laxatis Duae curulis compagibus caderet supinus. En ad tuam, ad literarum praesidium nate Princeps, quam potui brevissime. Id unum superest: vel proba, vel HUtrumvis feceris, magno me devincies beneficio. Mignanae literarum prototypon ad te mitto Ex quibus percipies me ab eo nec Opinantem, omnibus contumeliis affectum. Quo meo merito Duplici. Quod Eustathii seriptionem urgerem, & quod eum ex hara Saguntina Valentiam arcessive tarn ac honoribus vitaeque instituto auxerim.
Haec totius offensionis summa. Quod ad prius attinet, ille mihi Eustathii Codices exscribendos extorsit, valide renuenti; immo & reluctanti. Quod ad posterius, quid adseram' Si crimen est amicos beneficiis demereri, valeant humanae secietatis ossicia : & in mutuum exitium genus humanum conjuret. Porro cum in ejus Cathedra adipiscenda non ego solus allaborarim; cur mihi uni crimini vertitur ρ Peccavit uterque Borrullius. Quin tu peccasti. Et vero peccavimus, dum ea beneficia ingrato conserendo, non tam operam impendimus , quam prodegimus. Atqui me reprehendisti, inquit quod ad tuas literas vel sero re 'onderim, Vel nunquam. Esto sane. Nonne id ipsum amoris ac benivolentiae indicium ' Mihi male sit, qui hominem ingratissimum tam emictim deperierim. Hominem inquam, qui publicae amicitiae, arctissimaeque necessitudinis vinculum, velut gladio adhibito praecidit, & verenda hospitii jura turpissime violavit. Taceo reliqua, quae nec ipse negare potest, nec vos nescitis. Illud quoque objicit, me, postquam illum Sagunto avocaverim, Valentia discosiis se. Quid igituri Num dignitatis nostrae reique familiari g augendae occasionem, benigne me rςspicientem, domo extruderem ρ Num quum illum Sagunto extraxi, exploratum mihi erat sore ut ab Ecelestae Principe ac-
252쪽
eerserer' An illum dolo malo adjuvi' Cur igitur isthaee in me euditur sa-hat o frontem, fronte mi Sero te novi, sed tamen novi. Tu interim, Vir nobilissime, salve cum tua : &, stylo Catilinae, Haveto. In Ur Regia Carpetanorum, pridie Non. Februarias, MDCCU. Isidorum Costam vellem valde a me salvere, fratremque tuum, unice giligo.
VI, I BASILIUS CASTELVINIUS EMMANUELI MARTINO μ
Usi saepe antea mihi contigit, Vir claristine, literas ad te scripturum,
timide ad id operis accedere; nunc certe magis ita multo, tuis lectis; quas de Theatro Saguntino ad li I. Legatum Pontificium Londadarium d disti , ut quam viam insistain, non satis teneam. Non enim aequavit modo, verum excessit, de tuis studiis quam habebam opinionem industria tua.Iccirco haereo misere qui plus Blito in re hujusmodi nervos intendere nihil audeam. Audendum tamen, ne frustra sit officii nostri expectatio tua. Peryalum me tibi facturum, inquis, si ad te de illa quod sentiam descriptione brevi mitterem. Est prosecto humanitatis tuae meum expectare jugicium; non autem, ut exiguae sunt ingenii nostri vires, nisi tua comitate coacti, illud serre. Quandoquidem autem eo res rediit, id facere ut sit necesse, morem tibi g ram. Est primum omnium quod tibi gratias Mam quam maximas, quod murandum nobis proposueris spectaculum, gratilliinumque, quum Theatrum exhibuisti Saguntinum ingenii tui lumine illustratum. Adeo enim venuste
summaque cum elegantia persequutus es omnia ejus ornamenta, ut pr-ter Davum & Chremcm, nihil reliquum seceris, cujus desiderio tanger mur. Nam praeter exactam accuratissimamque descriptionem, qua nobis ob oculos cuncta ponis, ita pura est oratio tua ne qui4 deesset quod The tri imaginem repraesentaret in ut habeant Iaatini Censores, atque optimi antiquitatis assertores ac vindices multum quod admirentur, quod reprehendant nihil. Ego vero, Plauti manes mihi habeam iratos, si quicquam vidi unquam, aut venustius Latinum, aut luculentius descriptum. Nam etsi leviter attigisti quae pluribus erant dicenda, dixti tamen ita pulchre, ut nihil fieri poisit nec breviter prolixius, nec prolixe brevius. Unde amparet illud esse verissimum quod de te saepissime inculeamus amici: esse tibi profecto datum, quod Menelao attribuat Homerus: Πα
253쪽
mῖρα μὲν, αλλα μαλα λιγIM, ἔπεὶ δ πολυμυΘ2 . Quoniam autem & kntiquitatis peritia, & Latinae linguae cognitio, utraque tanta in te sunt quanta in alio nemine; nemo fuit sene isti muneri sintior, vel istud muneris nemini suit aptius quam tibi uni, qui posses &pro singulari tua eruditione fidem facere, & pro non vulgari eloquentia rem adornare. Et licet in omnibus tuis scriptishnon eruditis solum, verum etiam curiosis auribus abunde satisfacias; in isto tamen seripti genere si quilultra crepidam sutori permittis in singularem quendam ac mirificum artificem praestare videris: atque in caeteris quidem plurimos, in hujusmodi descriptione te ipsum superasti. Subiit ergo cogitatio, Romanos id opus posuisse, ut Saguntinorum luctum, quibustumque rebus possent, & hisice praesertiin tum temporis amplissimis lenirent, ac infamiam desertae summo in periculo gentis, quod ipsimet erant in caussa cur subirent, obliterarent penitus ac deIercnt; sed non tam mihi videntur infamiae ingrat,
que animi notam, hoc opere exstructo, abstersisse, quam nomini famaeque tuae consuluisse , ut haberes unde tibi multo praeclarius exstrueres monumentum ac multo perennius. Quod stabit equidem, stabit inquam, quamdiu Latinae elegantiae cultui, rerumque antiquarum memoriae loeus erit. Plura dicere volenti, ut est nostra dicendi facultas, obcessit obviam vereri, ne, pro mutua in nos benivolentia, quas merito tuo sincere tribuerim laudes, ab amore potius prosectae videantur. Id unum adjiciam quod Mignana noster: aderat enim una cum tuae ad nos literae) Hoeuno monumento, missis aliis, quibus nomen tuum apud doctorum orbem jam diu est quum maxime inclaruit, facile te, veluti si καeis τὸ δέ, δειν posse cognosci. Uale multum, teque amantem redama. Valentiae Hedetanorum, V. Eidus Februarias, An. MDCCV.
cemesionis ae Bagnolii comiti, Praetori Valentino int gerrimo, visoque eruditi o, S. D. Valentiam.
ΡΑtrem tuum scis quanti faciam, Vir nobilissime, cum ob eius mitem lenemque naturam , & come ingenium; tum ob ipsius studium in
254쪽
promovendis literis, doctorumque hominum industria Quenda. Ouo ego nomine ita illum suspicio atque revereor; ut ab ejus sententia veI transversum unguem disicedere, nefas semper duxerim. prosequor amore, eaque benevolentia; ut plane videatur ille mihi vel Veneris eestum hab re, vel lynoem Cum igitur proximis diebus una essemus, ac Ferdinandi Villegatis Poematum mentio incidisset; codicis illius edendi desiderio vehementer est inflammatus. Meque, uti de hoc negotio conficiendo diligentissime ad te scribcrem , per caput, perque fortunas obtestatus est. Adjecitque, nunquam se destiturum a sedicando donec perficeret. Eo se quoque accuratius ad te daturum literas. Nosti ejus ingenium. Quicquid cupit, vehementer cupit. Itaque, de te per literas adhortando, sedulo eogitare coepi. NeVe ad scrupum aliquem vel leviter impingeres, viam tibi prius complanare volui, atque purgare: ut amotis offendiculis, nihil proruas esset, quod moram inerre posset rei perficiendae. Codicis me
das, quantum in me erat, ex conJectura detersi. Praefationemque adjunxi oppido necessariam. In ea enim nitidissimi Auctoris memoriam, iam pridem emortuam quasi novo quodam infuso spiritu suscitavi,
.i-. - tam nec is ira, nec ignes, Nec poterit ferrum, nec edax abolere vetusas.
Commodum enim accidit, ut apud patrem tuum esset illud ipsum protot3pon e Bibliotheca vestra erutum; cujus mihi liberalissime copiam fecit. De Moecenate quaerendo omnis erat deliberatio. Videbatur clarissimi operis amplitudo aure sibi deposcere, ut non nisi ad aras sisteretur alicujus
e Consentum numero. Munus enim eximium eximio egebat numine. Igitur optimum factu visum est, siquidem Hisipani seriptoris famam, Hi
panae Juventuti committeremus. Verum hoc consilium ea tantum conditione ratum fore, si tu probaVeris. Habes rem plane extricatam atque expeditam. Reliquum eli, ut editionem naviter urgeas. Curae mihi erunt operae Typographicae; si Mantuanas hasce Valentinis praetuleris. Quidni igitur ignavam istam cunctationem excutias ρ Flagitat pater, cinjus opera, studio, diligentia, sumptu, servatum est tam egregium Hispanicae gloriae monumentum. Flagitat s si quid habent ponderis ossicia nostra) addictissimum tibi caput. Ipsius Auctoris manes supplices tui ita dicam tibi manus tendunt, fidemque tuam implorant atque obtestantur. Postulant denique Hispanici nominis decus ac splendor. Ecquid famae tuae turpissimam illam notam inures, ut incuria tua s pene dixeram inertia in nitidissimi Auctoris immortalia seripta in antiquas tenebras devolvantur Z Ain age hoe seelus. Sitque ornamento Castet viniae genti, quod ex d inesti, ea eorum Bibliotheca clarissimum id astrum prodierit, quod fulgore suo Hispanias illustret. Per ego te optimi parentis desideria, per sortunas &salutem
255쪽
salutem tuam , per charissimum tibi sanctissimumque lectissitnae eonsorti caput, oro atque obsecro. Per utriusque genium, quorum animos non tam lecti genialis foedus atque societas, quam morum studiorumque sim litudo conjunxit. Colit enim illa impense amoeniores has literas, Mus rumque oblectamenta sectatur. Nec nas tantum, quarum venustate, lepore, elegantia , mortalium mentes arcana quadam illecebra deliniuntur. Sed molestas alias ac 'inosiores. Cujusmodi est studium Genealogiae. In quo certe quantum illa profecerit, latet neminem. Summorum mehercule virorum exemplo Varronis, T. Pomponii Attici, M. Valerii Messallae oratoris , Hygini , aliorumque. Κ recentioribus autem, Raphaelis Volaterrant, Fulvii Ursini, Antonii Augustini, Richardi Streinii, Jani Rosae, & Glando ii. Teruntur enim omnium manibus illustrium familiarum aliquot stemmata, ab ornatissima stemina sumina industria sumin que dexteritate concinnata. Quodque magis mirere , id aetatis, quum muliebre ingenium formae stilato unice vacare solet. Addo in eximia pulchritudine ac venustate , pene dixi , puella. Minime igitur dubiato, quin illa quoque Votis nostris accedat. quae rata fore, pro tuo ingenio, pro charitate in patriam, pro observantia erga parentem; proque eximia tua adversus nos benevolentia, facile spero atque confido. Uale. Mantuae novae in Carpetanis, IV. Eid. Septembreis, An. MDCCV.
VIII. I. B AS ILIUS CASTELVINIUS
Alonensis Eeri ae Decano S. P. D.
ETsi masoriam tuam epistolam accipio, ex ea parte, quatenus blandis Verbis, comitate, amicoque alloquio me invitare videris, ducere in viam, atque eam mihi digito monstrare, non tamen ipsam probo in sua Censoris veste indueris. Quid me, sponte mea satis incitatum, impellis,& verbis , manibusque hortaris p Currenti calearia addis 8 Nonne a me quaeris id ipsum quod abs te flagitot In ius te voco. Te, te inquam, contra te, testem suscitabo. Licetne intestarit Porrige aurem. Meminisse te creta, quot, quantisque te precibus obsecravi, immo sat avi ut Uil- Iegati nostro extremam imponeres manum, ejusque Codicis mendas abste Tom. I. S geres.
256쪽
geres. Tibi commissum opus, quantum temporis latuerit tu certum 2Is,& ego sane non ignoro. Sed haec sint dicta potius ut me expertem criminis demonstrarem, meamque ut tuear innocentiam, quam ut tuam a cusem cunctationem: absit verbo invidia. Scio quidem , atque explor tum habeo te nunquam manum intra pallium continere; hoc maxime tempore , quo Ecelestae Principis Κειν ii εχiit , in disponenda in pluteos nui mismata, suasve in regiones collocanda, toto pectore incumbis. Hoc mnim facit ut non modo diem tibi dictum differam, verum etiam omnino ineoepto desistam. Et merito quidem : nam si Villegxtis Codex perdiu apud te sepositus videretur, id factum puto ut longi temporis usuram,
Dua caruimus, uberrimo emendationum tuarum fructu sarciamus. id
stratum mittis: redivivum sic ipsum reddis, ut nec ego quidem, qui tam frequenter, assidue, diligenterque totas ipsius paginas perlustravi, vix jus os agnostere possim : ejusque faciei lineamenta aegre, imo,.ut ita obcam, inaniter rimor. Quantum mutatus ab illini Ab illo nempo Villegi re, qui tot mendis scatebat, tot depravatis locis laborabat, cui ergo tot
medelas adhibere opus erat. Sed erat etiam cavendum ne frumenti radiisces supra modum effodiendo evellerentur. Quamobrem tu bonus agris
la , honusque colonus, provide prudenterque te gessisti: non temere iasegetes, simul ac in noxias herbas aduncam salcem immisisti, sed eas levbter talpendo, instar optimi Arritoris, a loliis, tribulis, carduis, lappisique sarculo purgasti. Quo fit ut purgatissima messe , non tantum Hispanam
juventutem satiaveris , sed etiam totum literarium orbem satis, superquasaturaveris. Qualem messem l vere auream, utpote aureo saeculo vere
dignam. Sed haee tu scis; & qualia , quantique sint pretii, judicio tuo probata, lecturis ostendis. Mirari satis non possum quorundam hominum ingenia, quibus nihil placet, nihil probatum est, nisi illud cui insunt stiagmata patria, ejusdemque Civitatis ligna: illis simillima quorum inbecilla
palata omnia saltidiunt, praeter ea quae proprio solo nata, longa amuel dine, grata percipiunt: vel potius aliis, quibus adulterini , sus ecitive qualescunque sunt nummi extranea signati nota. Isti ergo critici, isti pleudo Aristarchi, nescio qua censoria virga, Hispanorum hominum nomina severissime notarunt, eisque ademerunt humaniorum diseiplinarum amoenitates , & Philologiae , ac linguarum notitiam ; sed immerito quidem si emant alii, licet: dicam quod sentiol nam in Graecae palaestrae exercitatione plurimos palmas tulisse nemini latet, Barbosias scilicet. Sepulveris, Vergaras, Lacunas, Pincianos, Vermias, Covarrubias, Statim, Mari nas, Nun nesios, Mendoara, Poncios: quibus etiam simul di in arena Romana , a cuncto eruditorum consessu plausus 'est multiplex datus. Ubi neci eis invidisse ignotum est, incompertumque, illos omnes Antonios, Viuchios, Ressendios , Turitas, Vives, TeVios, Ciaconios, Foxios, Mat
morus , Perpumos, Augustinos , Otarios, Alvaros, Cerdas, Miedes,
257쪽
maneas, Calvetos, & quamplurimos, qui aequali cursu, & gloria , citra
pulverem, ad metas properarunt. Sea quorsium tendit oratiot Quo me trahit & patriae, & veritatis plus quam dulcis amor I Redeamus in viam :in illam nempe praeruptam, salebrosam, quam explanavisti, ipsiusmet Uillegatis scriptis illustrasti: cujus, e tenebris oblivionis , paene obliter
tam memoriam vindicasti. Dolebam tecum , ac vehementer angebar, cum viderem tot incasium nostros ivisse labores, ut neque penes amicos
aequalesque scriptores , quos ipse recenset, tanti viri mentionem aliquam introspicere liceret. Dolet, inquam, mihi, cum nec apud Hispanos homines eruditos, qui proprias Historias traditarunt, nec etiam apud eos qui Genealogi vocantur , ipsius Villegatis , vel ipsius operum , memoriam cernere, immo nec vestigia in pulvere percipere fas sit. Unus est mihi, praeter Nicolaum Antonium, a te allatum, Laurentius nempe Uander
Hammen , qui in suo libello Philippi Prudentis, illustre nostri Auctoris
testimonium reliquerit posteritati. En verba , ut sonant Latine , ex Hispanico idiomate translata: Floruis Ferrimandus Ruietius Valle eas excellem romus Poeta Latinus, ut ejus multa, G docta feripta fiam faciunt. Et en omnes stinctius nostri laboris. Caeterum, ut jam ad scopum epistolae tuae revertar , inhonestum mihi seret, immo & turpe , si institutae rationi finem imponerem, priusquam tibi gratias agerem. Pergratum mihi est quod scindes de Villegatis editione adornanda, cum summo studio curassem, quod tu curari volebas: spero fore, ut ex eo mihi aliqua gloriola contingat;&Bibliothecae nostrae non parum honoris: fateor me tibi hoc officio magnopere devinctum esse : effieiam ut tuum in me beneficium , ad te , sine mora , non sine foenore, redeat. Ecquando , i qui est Dispeream, nisi in primis ego velim: sed tempora quae impendeant vides. Iubeo nihilominus te bene sperare , At bono animo esie :sacti erimus voti compotes. Sed dum in consultationibus his me exerinceo, Francisca mea etiam atque etiam urget, atque adeo flagitat me, ut te desiderare diutius non patiar Villegatis editionem. Tanti enim est a tali viro laudari. Trahimur omnes laudis studio. Satis, vel etiam nimium multa me scripsisse vereor. Vale mi Martine; nosque, quod soles. ama.
Valentiae in Metanis, Prid. ML Octobr. An. MUCCRIX. EM.
258쪽
CVjusnam tutelae posthumam hanc nobilissimi parentis prolem commendarem, cum paullo attentius deliberarem, pulsiavit animum, Juveniatus Hispana, eximia illa tua virtus, & generosa indoles, ingeniique opibus florentissima Cui enim nostratis hominis tamam tutius committerem, quam tibi; ut eam copiis, patrocinio, auspiciis tuis consecrares t Perierat funditus tanti viri memoria atque evanuerat, nisi ita sors tulisset , ut in eum ego Codicem incidissem; ac Ianus Basilius Castet vinius, Praetor V lentinus, in curam incubuisset, ejus luce publica donandi. Quando igitur ille ex oblivionis tenebris erutus ac redivivus, squallore deteris, vestram fidem implorat jure Quiritium; serte opem , & salutem maxime indigenti. in quo profecto, elegantissimi Poetae famae , atque immortalitati eo suletis, unaque patriae gloriae , atque ornamento. Habetis domesticum Exemplar quo studia vestra colliment. Absolutain poeticae clegantiae imaginem quain imitemini. Arripite praestantissimum hoc munus e coelo delapsum t veluti alterum Minervae simulacrumi ea alacritate, qua studialiterarum ac diseiplinas soletis ca essere. Non amplius Latinae venustatis audior foris est accersendus. Domi habetis cujus sectemini vestigia. Habet tandem Hispania nostra , suod opponat exterorum contumeliis. qui adhue ob institiam nostram Latini scrinonis, vel potius ob negleetum ejus eu tum, in existimationem famamque Hispanici nominis quasi saeto agmine
irruerunt, conviciorumque plaustra in nos impudentissime conjecerunt. Jure ne an injuria; non ausim dicere. Volo enim consulere verecundiae vestrae. Non tamen me abstinebo a vos exhortando, ut in curam elegantiores has literas revocandi quam diligentissime incumbatis. Philologiae
manum porrigite , jam dudum animam agenti, ac tantum non mortuae. In memoriam revocate praeclara illa nomina , Antonium Nebrissensem , Franciscum Sanctium , Ludovicum Vivem , Antonium Augustianum , Petrum Ciaconium , Ferdinandum Pincianum , Alvarum G mesium , Perpinianum , Palmyrenum , Sepul Vedam , Rami reetium , aliosque. Quorum fama tandiu perennabit, 'uandiu suus literis constabit honos. Quorumque gloria cum turpissima ignaviae nostrae exprobratione conjuncta est. Abolete igitur hanc dedecoris notam jamdiu generi nostio inustam. Non aliunde vobis comparandae copiae, sed abunde in
259쪽
vestra sitae sunt potestate ; quibus mortales universes mentis acumine, ingenio , industria; longe antecellitis. Exserite, Hispani Juvenes, vires vestras, nerVosque omnes intendite, ut pulcherrimam hanc, omnibusque delieiis affluentem amoeniorum literarum Provinciam, in vestram redigatis potestatein. Cujus Provinciae potiri, non tantum sumina laus est, summumque ornamentum; sed & summa voluptas. Non enim per ster, lem aut spinosam aliquam selitudinem, vepretis ac senticetis horridam, ingrediendum est vobis; neque arida ac siticulosa regio calcanda. Sed virentia undique prata, florum varietate eximia, uberrimisque sontibus, quadim velut illecebra, sensus delinientia. quorum haustus incredibilem affert voluptatem. Nihil homini liberali dignius praeclaro hoc studio; cujus afflatu nec barbarie inquinamur, nec indamur sordibus, cujus duetuin abditissima sanctissimae antiquitatis sacraria penetramus. Quo praelucente obscura quaeque illustrantur atque patescunt, enodantur irretita, perinplexa explicantur. Quae igitur insania sabsit verbo invidia) honestissimae matronae calcem impingere, sucumque sectari, & inanes umbras' Vos praesertim quibus natura solem, ingenium acre ac vegetum, disciplinisque & artibus exhauriendis quam aptissimum. Quod iccirco repetere volui, ut ne vestrae navitatis vel ignari, vel obliti, praeclarissimum hoc studium despondeatis. Omnia vobis plana; aperta omnia, dum modo in
eam incumbatis cogitationem, dum modo ad laudem & gloriam connitamini, atque allaboretis. Priussuam autem ad ea studia gradum conseratis, aliquid monere per mihi visum est necessarium. Nimirum, sine literis Graecis irritos esse conatus , & inanem operam. In illis enim praeterit rum temporum notitia, omnis eruditio, elegantiae omnes, omnes ingenuae disciplinae, humanitas denique ipsia continetur. Sino cujus ope ductuque si quid in his studiis proficere tentes, perinde facies ac si mari te commiseris sine velis, remisque. Quid M. Tullium ad sublime illud eloquentiae fastigium evexit, ejusque memoriam famae immortalitate consecravit, nisi fiere illud assiduumque in iis literis studium; cum ea quae legisset Graece, Latine redderet 8 ut divinam illam sibi compararet ubertatem varietatem, copiam. Quo Latinas orator sine Graecis literis per Tenire non potes, ut ipsemet testatur in is Claris Ora oritus. Ea sint, cum adhuc adolesce. ret e Graeco transtulit Arati Phaenomenet, Oeconomicum Xenophontis, contrarias Orationes Demosthenis , & Aeschinis, & Platonis Protagoram i &Timaeum , quem appellavit de misersitate. Sui Consulatus Historiam Graece scripsit. In quo o Mali se jactat omnes Isecratis munditias eonsumpsisse. Quod cum legisset Possidonius, qui tum Rhodi maxime so-
rebat, idemque argumentum cogitabat literis commendare, fassius est se a seribendo plane deterritum. Conturbavit enim eo scripto, ut ipse ait, Graecam nationem. Tradit Suetonius eum usque ad Praeturam Graeco
declamasse. Qua animi contentione id adeptus est, ut in utraque lingua
260쪽
- aeque disertus, opes illas atque ornamenta, quibus Graeci caeteris mortis libus anteibant, ad Romanos transtulisse videretur. Quod Apollonius Rhetor aliquando sessus est stupore quodam correptus, cum eum Rhodi Graece declamantem audisset. Id ipsum ante Ciceronem alii Romanorum
clarissimi actitaverant, ut Q. Ennius, qui Epicharmi, Pythagorae discipuli, Librum de Rerum Naiura Latine vertit: nec i on Euemeri Sacram soriam. Tragoedias denique quam plurimas cx Aeschylo, Sophocle, Euripide. Mitto Tragicos illos Attium, Naevium, Pacuvium. Comicosque, Plautum , Terentium : qui Fabulas suas e Graeco verterunt. Q. Fabium, & L. Cincium Rotrianorum gesta Graeco serinone scripsisse ;veterum monumentis Eroditum est. M. Catoncm Censorium literas Graecas in senectute didicisse satis constat. Lucullus Graece condidit poema. Acilius Historiam. T. Pomponius Atticus sic Graece loquebatur, ut Athenis natus videretur. Librumque Graece conscripsit ce Consiliata Cicer
nis: Vir priscae Iibertatis, & acris subactique judicii. Qui ea quae minus
probasset in Ciceronis libris, notare miniata cera solitus erat. Unde Mebat Cicero cerulas illas miniatulas se valde extimescere. L. Crassiis, ut copiam facilitatemque dicendi si hi compararet , vertere Graeca in Latinum sole-hat. Uti & Vale ius Messala Orator. Bruti Graecae epistolae exstant in Bello Civili ad diversas Civitates scriptae , summa venustate atque acumiane. Sex. Clodius opus Grisce composuit de Diis. Asricanus major, cum Proconsul in Stellia esset , tanto literarum Graecarum amore captus est, ob earum Ieporem ac venustatem, ni Romano cultu deposito iis operam
. dederit, assumpto pallio crepidisque. Quo nomine Fabius Maximus illi apud Populum invidiae faces subjecit. Octavianus Augustus Graecas disiciplinas maximo studio professus est, Magistro dicendi ulus Apollodoro Pe gameno. Claudius etiam Graece scripsit Historias
λακων. M. Aurelius Antoninus conscriPsit Graece Libros XII. των -υτο r.
Nitto alios Principes, Romano ue viros clarissimos , qui contempta m testate patria, labores suos ac studia Graecis literis conugnaverunt. Quorum catalogum texere, Perquam esset putidum, perquamque molestum. Caussa duplex. Altera Graeci sermonis copia, venustas, elegantia. Α tera, quod cum ejus peritia in universum orbem acrvassiet, iis literis eo scripta monumenta legerentur ubique terrarum. Contra vero quae Latinis, angustis admodum finibus continerentur. Quod vel Cicero ipse satetur in orat. pro ArcBia Poeta. Eo celebres illae per universium sere terrarum orbem
a Graecis institutae Scholae generis humani erudiendi causia,quarum nobili si mae Athenis Rhodi, Apolloniae, Alexandriae. Massiliae etiam, quam majores nostros maxime frequentasse , ut Graecis disciplinis imbuerentur, priscis monumentis traditum est. Quin etiam vel in ipsam Hispaniam nostram ea studia irrepsisse. Constat enim ex Strabone, AElepiadem Myrtea num in Turditania Grammaticam publice docuisse. In eas Scholas, quasi officinas