장음표시 사용
41쪽
U I T A. 19vinius Cervilioms Comes, diceretur Basilius Pyrgopalaeus, habita
ratione nominis gentilitii, Gotholanorum lingua tignificantis C strum metus t Uincentius Turresius , Nicius Pyrgaeus , sicuti olim Ioannes Victorius Rosius , Ianus Nicius Erythraeus t denique Emmanuel Martinus , Theophylactus Areus, ut praenomen nomenque suum exprimeret. Quo factum est . ut aliauando haec nomina in Epistolis manserint, etiamsi Inscriptiones aliae substitutae sint, ut Lector sciret, quis cui scriberet. 13. Hi omnes conveniebant in Bibliothecam Castelvinianam plurimis optimisque libris instructam. Quam , cum Martinus versaret , invenit Hanuscriptum pretiosissimum CI. viri Ferdinandi Rui-Σii Uillegatis, Poetae eximii, qui sub Carolo U. & Philippo II. Hi-staniarum Regibus vixit. Fuit is discipulus magni Ludovici Vivis , ct Gundisalvi litescae , Historiae Pontificalis Scriptoris celeberrimi, Ioannis VerZosae cordatissimi Poetae, Guillelmi Budaei eruditissimi
viri, aliorumque similium familiarissimus. Quanti secerit Martinus invenisse thesaurum illum absconditum . declaravit ipse, tum in Ε- pistola, quam scripsit Valentiae taetanorum, An. MDCCII. ad I Gabrielem Reginerium ι tum in Praefatione ad Lectorem, quam Poetae illi praefixit postea, cum Matriti esset anno MDCC v. Poetam illum praeaarissimum ab eruditissimo viro Nicolao Antonio obiter tantum laudatum, Hispanisque Scriptoribus incognitum cs excipias maximum virum Antonium Augustinum, qui in Manuscripta sua Bibliotheca habuit quandam illius Eclogam manu scriptam in obitum Ludovici Vivis . in1criptam innciae Calabriae ct Zeneti Principi Lise; 8c Laurentium Vanderium , qui in Philippo Prudeηte inter Hispaniae decora recensuit innumerabilibus mendis scatentem, ab exscriptoris inscitia Martinus vindica it, purgavit, emaculavit, & e
conjecturis emendatum pristino nitori restituit. ornavit etiam eumdem eruditissima Praefatione ad Hispanam Iuventutem , cui dedicavit opus, mittens illud CI. viro Io. Basilio Castelvinio , qui ejus editionem in se recepit An. MDccv. cujus adhuc est debitor, spesque proxima est, propediem Venetiis liberaturum fidem suam. 14. Veravn haec severtoris studii veluti diverticula erant: nam ubi pedes fixit Valentiae . incepit e lingua Graeca in Latinam Vertere Eustathii, Episcopi Thessalonicensis Parecbolas in Homerum Poetarum C 1 Prin
42쪽
Principem, vastissimum opus. & ante it Iud tempus, ut insuperabile derelictum , vel propter ejus vastitatem, vel propter vertendi dissicultatem: cum summa industria necellaria esset ad vertenda Latine quae pertinent ad linguae Graecae cognitionem. At Laurentius Zaciacagna, Bibliothecae Vaticanae Praefectus, Graecae linguae peritissimus, cum videret cas difficultates a NIartino posse superaris cum ab Urbe Roma ille discederet , R in Hispaniam prolicisceretur , praeclarum illud opus ei dono dedit, ut Latinum faceret, multum eum hortantibus Raphaele Fabretto , Philippo Bonarrota, aliisque viris
eruditis limis. Summa igitur alacritate Martinus operi se accinxit. animos augente sacilitate vertendi , quam ipse experietatur. Accedebat Marchionis Villanovani auctoritas, qui Parisis opus urgebat, promittens se coaturum editionem, eamque scire nitidis limam. Tanto autem ardore in illud opus incubuit , ut ne sibi quieti utilissimioque ad elucubrandum temporis pars. nocturni scilicet. elaberetur. reliquerit abjeceritque coenandi consuetudinem: eo consilio, ut Minervae noctes consecraret. Unde incoenatus vixit septendecim annos , consuetudine illi veluti alteram naturam indente. es. Dum Valentiae esset Martinus , cupido ejus animum incessit, lintrandi antiquitates Saguntinas. Eo itaque se contulit, una cum juvene CI. Vincentio Turresio. Egregium illud prisci aevi monumentum lustravit oculis. Neque vero operam lusit. Extraxit enime densissimis tenebris Theatrum quoddam ad eam diem ignotum, nec ulli mortalium observatum adnotatumque. Etenim Scriptores Valentini, qui res patrias consignaverunt , meras nugas deblat rant : cum non Theatrum id appellent. sed Amphitheatrum, pro amphora urceum. Quorum inscitiam ipsa operis structura ostendit. Nonumento illo lustrato oropeiam Patriam suam Martinus petiit, ineunte anno tertio saeculi decimi octavi. Aliquot ibi menses commoratus, Valentiam rediit , ubi a mense Octobri anni MDCXc Ix. sedes fixerat, ibique vixit jucundissime quatuor annos novemque menses. Quinto decimo cnim Kalendas Augustas anni MDec IV.
Nantuam Carpetanorum sedes suas transtulit , cujus migrationis caussa haec suit. 36. Ludovicus Cerda Melestae Princeps, Neapoli Matritum redierat Protegis ossicio functus. Cumque intellexisset , Decanum A-
43쪽
VIT A. - a rIonensem habere Vicarium , R Ualentiae degere , antiqua desideria eum apud se habendi iterum animum ejus incesserunt. Literas misit ad Decanum, quibus impense roga, it, ut ad se veniret, invitans eum honestissimis conditionibus i quibus Decanus, si viri comis ossiciis stingi vellet, adversari non poterat. Assensit igitur, ct mense Iulio Anni MDCCI x. urbem regiam petiit. Quem ubi vidit Ecclesilae Princeps. exclamavit Deo se agere gratias; propterea quod tandem obtinuisset. quod
per octo aluios optaverat. Decano Alonensi domus erat praeparata, s
iis ampla, tabellis pretiosissimis instructa, ac omni supellectile. Ludovicus Cerda statim ei tradidit claves, tum Bibliothecae suae, quam Neapoli advexerat , quaeque Marchionis Carpiensis fuerat ue tum Musci,
in quo erat collectio pretiosissima Numismatum auri, argenti , aerisque, quam Neapoli emerat, totque numismata continebat, ut ad 1eptem millia numero persenirent praetermissis virorum S mulierum. illustrium, ac serie item summorum Pontificum. Erat praeterea magnus numerus Cimeliorum antiquorum omnis generi S , ut signa a nea, claves , lucernae, sigilla, annuIi signatorii, fibulae, armillae strigiles , phyalae unguentariae , acerrae, Vasa sacrificalia, urceoli lacrymatorii , pondera , amuleta , abraxae , denaria. denique gemmae omnis generis , non eae quidem inertes . insanae a aritiae o
lectamenta, ct humanae sortis ludibria; sed scitae illae & elegantes, quarum amor non nisi illos tangit, quos philologiae s . Incredibile dictu est , quanta voluptate persuis fuerit Decanus, cum se collocatum vidit in illis deIiciarum campis : maxime que cum ei dixit Ecelestae Princeps, nolle se ut numismata quae Grant in bibliotheca ad hortum sita, ibi manerent , sed velle ut s cum in suum conclave serret, ut commodius iis frueretur, &, cum liberet, interpellante nemine, ordinare possiet.s8. Existimabat Decanus se mortalium omnium fortunatissimum esse. Lucullorum Crassorumque dixitiae prae illis, quas tract.ibat ipse, sibi sordebant. Fuerat enim semper Historiae rei nummariae
amantissimus , voti Que compos factus, omnem animi mentem ad
illam appellere volebat. Quod ille faciebat eo majori cum fructu& voluptate sne quibus studia literarum inania sunt & vanissima
quo magis iis doctrinis animum ornaVerat, quae maxime conducerent ad totius antiquitatis idem veluti rate oculos repraesenta
44쪽
d im. DiscipIinarum enim orbe animum instruxerat, ratus studium nummarium, utpote mutum, absque omnigenae eruditionis notitia
infructuosum esse. Quo literarum praesidio qui destituti sunt, hujusmodi studia , curio1a magis, quam utilia existimant. Nimirum isti Albii assuevere pecuniam valore solum aestimare ι & perinde
quasi nunc vigerent illa tempora, in quibus aurum, argentum, aes, rudia adhuc erant . neque conflabantur feriebanturque , sed solo pondere aestimabantur , persuaserunt sibi, antiquitatis observatores prodigere tempus, operamque ludere , dum prisca illa monumenta intuentur S contemptantur: ignari prorsus, certissima veritatis monumenta , ct incorruptae Historiae notitiam inde eruL Nam studium hoe metallicum muta quaedam Historia est, in qua videtur id ipsum
rod in libris legitur , & multo plura quam quae leguntur. Perlud enim objiciuntur oculis ipsis Imperatorum successiones , uxores , liberi ue horum omnium Vultus ad vivum expressi, ut conjici tur aetas ι &, quod est mirabilius, res ipsae gestae. Praeterea O hs ipsis intuendae proponuntur , fabricae publicae, ut templa, quaeductus, pontes, portus maritimi, theatra, arcus triumphales, ct senilia. Discuntur etiam in numismatis sacri prophanique gentium ritus, Sacerdotia, Magistratus, Collegia, adoptiones, mores
militares . insignia , allocutiones, donativa, congiaria, conciones. arma , vestitus , expeditiones. Caerimoniae item , Deorum De rumque nomenclaturae , quarum alioqui multae incognitae essent. Praeterea orthographiae antiquae certissima ratio. Denique Tribunitia potestas, quae est thesaurus temporum.
19. Harum itaque rerum & similium cognitione instructus Ma tinus . versabat illa numismata tanto cum fiuctu & voluptate, ut miraculo esset viris eruditis, posse quemquam pervenire aci eam prisci aevi cognitionem, Quae tanta erat . ut Ecelestae Principi,
liisque Hispaniae Magnatibus persaepe mirantibus repente Martinum declarare . quinam e1lent illi, qui in quibuslibet numismatis sibi o latis designarentur, non semel dixerit Decanus . non inani sui fiducia elatus , sed suae conscientiae testimonio fretus . se , si Imperator aliquis imperii alti, quod in Gallienum definit , revivisceret. designaturum illum, manuque prehensurum, vel fi occultare se vellet inter multa hominum millia. Sic igitur instructus, numismatis in Diqitig by
45쪽
VI πα a 3 in seriem redigendis omnes industriae ac diligentiae nervos intendit. adjecta unicuique nota Chronologica anni , in quo perculus fuerat nummus. Ea quae Pertinebant ad Caesarum seriem a C. Caesareusque ad Heraclium ordinavit. In alios ordines rejecit quae ad Graeciam utramque , ct celebre illud antiquitatis theatrum , Siciliam, pertinebant. Grajos item Reges & Tyrannos ordine disposuit. Quae ad Romanorum pertinebant familias , seorsim centu
tiavit . & elementorum serie digessit, exemplo summi viri Fulvii Ursini. Hispaniae item Nunicipia & Colonias. Unde colligi potest, quanta voluptate Perfunderetur , cum a prima Origine per interruptas series Historiam Romanam, Graecam, aliarumque Natio
6o. Cum autem Martinus consideraret possessionem illam numismatum precariam esse ue ne postea careret suavissimo fructii studiorum suorum . undecumque poterat, sibi numismata parabat: adeo pecuniae prodigus , ut ad emenda illa aliquando demeret aliquid de alimentis suis. 6 I. Cum Emmanuelis Martini eruditio nemini non esset nota. Rejusdem consuetudo Iucundissima , ejus amicitiam ambiebat optimus& eruditissimus quisque. 61. Annus itaque agebatur hujus saeculi quintus, cum Matriti erat Antonius Felix ZOndadarius, Archiepiscopus Damascenus, &Clementis XI. Pontificis Maximi Legatus apua Philippum V. Regem Catholicum. Is fratrem habebat apud se Alexandrum Zonda-darium, Ecclesiae Senensis Archipresbyterum , Abbatem Divi Salvatoris , ' Praepostum Pistoricensem , evectum postea ad Archie piscopatum Senensem. Uterque summopere diligebat Martinum
propter egregiam eruditionem , praeclarissimas virtutes, ct eximium. cultum. Cum igitur diu multumque cogitaret Martinus, quonam potissimum judicii genere memorem acceptorum ab iΙIis beneficiorum animum mentemque significaret; nullum ei visum est, nec sincerius, nec praestantius , quam si aliquo studiorum suorum monumento initae ab illis gratiae testificationem posteris exaratam relinqueret. Praesertim cum eo semper in Martinum fingent animo. ut ingenium ejus & literas , maximi facerent. Igitur monumento literario
utrumque sibi arctius devincire constituit. 63. Em
46쪽
63. Emmanueli Marti no opportune venit in mentem, Epigraminmatum Graecorum Collectione , quae Antholo me nomine circum- sertur, vix aliquod ad posteros pervenisse eruditae antiquitatis m numentum , vel utilius , vel illustrius. Multi enim qui bene de Iiteris meruerunt, longa oblivionis caligine obvolverentur, nisi e rum nomina. per illas veluti propagines ad aevum essent praesens transmissa Sc propagatae Multorum etiam scripta sunditus intemcidissent . quorum desiderium Praesens saeculum conficeret. Acc
dit argumentorum varietas lententiarum acumen , facetiarum i por , multiplex rerum abstrusarum notitia , totiusque antiquitatis
Veluti complexus. Unde tanquam e penu locupletissima, quidquid libuerit , depromere licet. Tanti igitur operis dignitatem cum animo suo reputantem Martinum 1 ubiit cogitatio de Auctore ejus Collectionis: praesertim cum videret eam rem eruditorum plerisque
ignotam , aliquibus vero non bene compertam di omnibus denique negotium sacellere. Quae quidem cura cum acrius Martinum p pugisset, omnes jam adhibuerat nervos, ut illam rem erueret, ope
rique altius se accinxerat ; cum incidit opportune in Epistolam quandam Leonis Allatii ad Gabrielem Naudaeum , quae exstat in Responsis Fortunii Liceti ad Quaesita per Epistolas. In qua vir ille
eruditissimus Martini diligentiae praecurrerat, consulto etiam insigni illo Palatino Codice, nunc Bibliothecae Vaticanae , quem Martinus illi rei indagandae accuratius evolverat, copiam sibi faciente Laurentio Zaccagna, ejus Bibliothecae Custode, sibique, quamdiu egit in Urbe . omnibus ossciis conjunctissimo. Igitur ab ea cogitatione tum Ietractus, alio animum adjecerat. Tametsi non distideret, se illa ipsa quae Allatius scripserat , longe uberius, atque enucleatius, mandare literis posse. Nam ille, ut canis Nilum, Obiter tantum ac in transcursu , argumentum illud delibavit potius, quam absolvit. Totius autem rei accuratius explanandae cupidine quadam. cum Matriti esset Martinus, denuo laetias. ea quae super illa re comperta sibi erant in medium proserre voluit conlisus fore , ut suus ille labor, Graecarum literarum studiosis, nec inutilis omnino evaderet, nec injucundus. Disputationemque illam sane quam implexam, sibi enodandam suscepit. cnodatamque misit Alexandro Tondadario se rori suo. Cujus disquisitionis summam , quam ipse Martinus con fecit r
47쪽
ieeit , misitque eruditissimo viro Gaspari Mendorae ct Segoviae. Marcitioni Mondexarensi, & Agropolitano ; operae pretium est huc transcribere pene ad literam. 64. Primus omnium qui Graeca Epigrammata collegit , fuit Meleager quidam Phoenix , Eucratis filius , Patria Gadarenus, qui vixit sub Seleuco Philopatore, Antiochi Magni filio , qui Regnum
iniit olympiadis cx Lum. anno primo, Aerae Seleuciciarum cxxv I. ante Christunt natum C Lxxxvi. tamque Epigrammatum Syllogeninscripsit CORONAM. quam texuit ex Poetarum a se collectorum nominibus, suo cuique tributo, Velsiore, vel fructu. cujus Coronae Pancarpiae exemplar Martinus attulit , exscriptum ex vetustissimis
membranis Palatinis , quae Heidelberga Romam translatae suere, Rnunc exstant in Vaticana Bibliotheca. Post Meleagrum , Philippus Thessalonicensis, aemulandi studio, ut ipse fatetur, novam Collectionem orditus est, quam itidem appellavit Στι φανον, tanquam accessionem quandam ad Meleagream. Quod constat tum ex Scholiastem oram Codicis Palatini, tum ex ipsius Philippi Cor a. Vixit hie Auctor temporibus Caesaris Dictatoris & octaviani Augusti. Quod docent ejus Epigrammata, in quibus utrique impudenter bla
ditur. Narrat praeterea tanquam eo tempore evulgatum portentum
illud de palma sub statua Caesaris inter coagmenta lapidum Trallibus enata & Tarracone in ara Augusti. Neminit etiam navalis pugnae ad Actium. Tertius Epigrammatum Collectioni manus admovit Agathias, sive Agathius Scholasticus, Memnonii Rhetoris RPericleae filius, patria Myrinaeus, ex Urbe Myrina, in Asia minori Aeolensium Colonia ad ostia Pythici fluvii. Hic Smyrnae Iu-tisprudentiam publice professus est , unde illi cognomentum Schol stici. Floruit sub Justiniano Imperatore, cujus res gestas consignavit literis post Procopium Caelariensem. Hic igitur novam qua iam adornavit Collectionem , quam inscripsit Κυκλον, teste Suida Etsi Agathias in Praefatione ad suam Historiam , non Circulum ab se suisse inscripta ea Collectanea prodit , sed aptiore vocabulo,
συλλογῆν. Quam nuncupaVit Theodoro Decurioni. Deinde Constantinus quidam cognomento Cephalas, haec eadem Epigrammata, quae literarum ordine suerant digesta , in unum confudit, divisitque in capita diversa: separatim nempe & lirmutaein,
48쪽
& - trina , ea ratione qua hodie in Codice Palatino digesta sunt.
Quae omnia diserte tradunt Scholia marginalia anec ta ad Cormam Meleagri. Tandem Maximus Planudes Monachus Constantinopolitanus, qui An. MCc CL XX. florebat, Collecta veterum studio Qigammata amputavit sine ingenio, sine judicio. Multa enim ex itis demessiti t. quibus defraudare posteros piaculare fuit. Multa reli quat , quibus carere sine jactura iacile postemus. Sed homo lepidus ex ingenio & captu 1uo caeterorum studia dimensus M Nihilque
existimavit aliis voluptatem allaturum: praeter ea quibus ipse delectaretur. Quamquam alioqui doetiis , ut testantur non pauca ingenii sui egregia monumenta. De Anthologiae Collectore ita Martia
6s. Neque minori obsequio sibi demeruit Antonium Felicem Τ-dadarium, quocum sermones Cum sereret; ut sunt fere colloquia, ct varia, & aliud ex alio elicientia; casu Thratri Saguntini incidit mentio. Quod cum a se delineatum , omnibusque numeris expresi sunt dixisset, Antonii Felicis Zondadarii pervasit animum illud videndi cupido, una cum Notis, sive Descriptione quadam a Martino adjecta obscurissimae rei explanandae gratiὶ Tenebatur enim vir ille incredibili antiquitatis amore. Cujus rei Sagunti praeclarum reliquit testimonium. Cum enim Martinus eo se contulisset , antiqua illa monumenta visendi gratia , legendisque Inscriptionibus operam daret ι animadvertit literarum ductus atro quodam bitumine illitos, quo leviore opera legi possent, oculique minus laborarem Cumque Martinus rei novitate perculsus , a Mignana quae si vitta. Qui
nam mortalium tam accurata diligentia usus certe nostratem non
esse : respondit Mignara: Illustrissimum Zondadarium Legatum Pomtificium . qui proximis diebus illac transierat , Roma adveniens. Praeelatissimum igitur monumentum illud Zo adario Martinus ob oculos posuit, eidemque simul tradidit eruditissimam illam Epistolam de Theatro Saguntino, quam inter suas publicavit Gregorius Maja sius, Generosus Ualentinus, ct ante eum eruditissimus vir Bemardus Montaleonius Benedictinus in celeberrimo opere ritignitatis illustratae. Neque contentus fuit Martinus Theatrum illud stili, suo nobilitasse; sed ut ejus diuturnitati incolumitatique . quantum fieri posset, consuleret , undecimo Κil Aprileis M. MDcCv. publice Iiteras Di j j
49쪽
- V r et A. i a reteras dedit amplissimis spectatissimisque Quamorviris Saguntinis,
eaeterisque incurionibus, per quas eos exhortatus filii ad lacera illati discerpta Urbis fide ac virtute nobilis ct aerumnis inclytae membra asservanda: enixeque oravit, ne sinerent dirui, exscindi, everiatique. praeclara illa monumenta, pristinae gloriae indicia. Quatuor- viri Saguntini Iosepho Emmanuele Mignam eorum jussis reseribente Emmanueli Martino gratias egerunt Eidibus Aprilis ejusdem anni; pollicitique sunt, non aliter ac carissima pignora curaturos se illa rudera conservare immunia ac libera ab omni maleficio ae injuria 66. Per illa tempora serte Matriti aderat Ioachimus AlcaraEius Valentimas, adolescens melioris ingenii, quam judicii, quique ante aetatem nimis sapere sibi videbatur. Hic Decanum adibat, eruditionem ejus suspiciebat. & ad astra serebar. Martinus adolescentis spes mirifice sevebat, ct quantum poterat non solum consiliis m nitisque promovebat; sed etiam institutionibus Graecis illum imiabuit , rogatu patris hominis sanctissimi , & juvenis obsequio. Scripta sua lacile ei communieabat . N inter alia Descriptionem illam Theatri Saguntini, deseribendam dedit. Quae res occasionem postea dedit maximis turbis. IIle vicissim quiequid exarabat. deserebat statim ad Martinum. Scripsit Socratem , sive De Felicitate Sapientis Dialogum. A Decano enixe postulavit, ut opusculum illud recognosceret; nam nisi ira faceret, juravit , se illud traditurum flammis. Precibus devictus Decanus legit illud opustulum ; cumque animadvertisset . nihil aliud esse, quam Ciceronis centones pessime consutos, candide & amice indicavit ei judietum suum. Quod adeo aegre tulit Alcarnius, ut ex eo tempore aversa fuerit voluntate in
67. Hic , posteaquam numismata digesserar, Dissertationesque illas de Veterum Epigrammatum Collectore. & de Τheatro Saguntino conscripserat, inter vertendum Eustathium Homericum c a quo nunquam penitas discessit alio mentem intendit. Verrit enim Historiam olympiadum Phlegontis Tralliani, Imperatoris Hadriani liberti doctissimi. Qua versione felicissime ad exi tum perducta,
parare coepic adversaria, conficiendarum Notarum gratia in Olympiadas illas. Cum autem libris necessariis ad perficiendas Notas careret, alio animum intendit.
50쪽
68. Semper amantissimus fuit M. Tullii Ciceronis, quem non minus suspexit ob admirabilem illam eloquentiam, quam ob phil sophandi praestantiam. Cum igitur anno hujus laeculi sexto Ciceronis
quartum Tusculanarum librum legeret, lectione illa inflammatus, quodamque veluti oestro percitus incoepit scribere Tractatum ΠΕΡΙΠΑΘΩN. eDe imi ectionibus operis idea nova Primum ponit quatuor radices principales, unde oriuntur omnes assectiones noliri animi, tanquam si brae; sequuntur semi affectiones; & lias assectionum veluti Proclivitates. Separat enim eas, quae sunt rerum quas sequimur ab iis, quae sunt rerum quas fugimus & odimus. His accedunt ingeniosissimae aliae subtilitates, quae propter novitatem exquisitae disputationis, legentis animum alliciunt. Emmanuelis Martini consilium in hoc opere erat, manifestare & patefacere radices ct caussas assectionum ,. Vimque uniuscujusque. Modus cogitandi, concipiendi, edendique sententias, validus, perspicuus, acutus. opus tamen ipsum imperfectium. Nam licet anno sexto , summo conatu illud scribere aggressus fuisset, & per intervalla temporis , incredibili alacritate
continuasset anno sequenti ue tamen scriptionis filum abrumpere coactus fuit, de tranquillitate mentis dejectus Nam ea temperiate bello saeviente Martini Patria periit, domus ejus transmigraVit, Pater decessit, Alona capta, cessaruntque omnia subsidia ad vitam tolerandam: quibus calamitates aliae supervenere. Unde maxima tristitia moerorque animum ejus invasit. Ex melancholia superVenerunt satus hypochondriaci, qui perseverarunt quatuor, aut quin que annos , quibus non homo, sed hominis simulacrum videbatur. Itaque, licet Decanus in animo haberet , Dissertationem illam absolvere, & exornare, quem in finem parata habebat adversaria pretiosas tamen, cum. hortante & urgente Alexandro Zondadario,
qui & editionis impensas promittebat, saepe tentasset perficere Sy stema illud Philosophiae Stoicae ad assectiones spectantis; nunquam
absolVere potuit , quia nunquam valuit exaequare se ipsum, licet animo alacriori paucorum mensium negotium esset. Adeo ad perfecte scribendum animi alacritas conducit. 69. Annus exibat hujus saeculi septimus, cum Iosephus Emmanuel Mignara Emmanuelis Martini judicio submisit Hiltoriam suam De Belo Rustico Valentino , sive de Austriacorum Foederatorumque ingressu