장음표시 사용
121쪽
praeceptoris Sul, veneranda eantve Seeuri abseissa, ut Ner nem in Seneca persecte assequeretur. Crudelissima omnium pestis, haeresis et libido. Ex tune Protestantismi historia scatet tabe et sanguine: adeo ut vere dictum sit, novatorum armis plures uno die victimas occubuisse , quam isto Inquisitionis tempore , in quam tam mira effinguntur vel exaggerantur. Hare
autem commemoremus non ut elapSa tempora renascantur , sed
ut constet ex saetis, in protestantismi natalibus nihil digni extitisse , nihil boni, nihilque divini: ex adverso , foeda omnia et Obseoena, tu lus naturae , divivum et gentium. XVI. Quid ergo Protestantismus 3 Schisma , haeresis, rebellio in Εeelesiam, euius catholleum Roma tenet principatum.
Quo respectu, nune audaeter in Italiam insumatur. XVII. Omni sareulo suae haereses extiterunt, nee decimo sexto deesse poterant, lasciviente philosophorum ratione, vix renatis litteris, ad paganorum philosophiam iterum conversa; eleri autem, principum et populorum moribus late corruptis. Tempus aderat quo, cupida novorum multitudo, allicitur et commovetur facilius: nebula primum, deinde numen, unde prudentes quandoque excaecantur et rapiuntur. Tune a Luthero illa lactabantur insurgentium sere magica verba: Abusus' Reformatios Libertas I Abusus exaggerantur, ut auctoritatem odiosam laetant ae spernendam. Besormatio nova pollicetur, quae ad
suam quisque sngit eupiditatem. Libertatis ardor squa nihil pulchrius si eum lege, nihil adeo foedum vel atrox si a iure
secernatur j iam serventibus addit alas, ut vetera vel la religione vel in imperio dissolvantur: quin pateat qua eundum sit via, quo iure, quo ordine , quaeque sint veteribus sufficienda. En Insurrectionum via, furor atque imbecillitas. Evertunt, non reaedibseant ; abyssus pandunt, non implent. XVIII. Nulla unquam Protestantismo Iuctuosior seditio eonisti gerat. Iam undique a sanctissimis viris illa reformatio auspi-eabatur, quam Tridentina Synodus perficiebat. Sed neque tanta
abusuum colluvies irrepserat, quum non alio sorte saeculo tam ampla sanctorum ne doctissimorum hominum seges extiterit. deque nonnullorum mala consuetudo ius praebebat religiosam stiscerpendi unitatem a qua tam malorum remedia parabantur.
rat. Nostris ait liue diebus, in Magna Britannia, quotannis Papae, B. Vir nis , aliorumque imagines, stati fi diebus et populo conclamante, publiee comburuntur. Prosectus non defuit: olim homines, nunc imagines.
122쪽
07 Attamen Imperitos vel iamdiu infrmos nnimos reperant resormationis et libertatis voeabula. Hue principes convenerant, qui lampridem non et vilibus modo, sed ecclesiastieis legibus imperare con tantur. Hue illi ex utroque elero, qui solemnia vota et sanctissimam ac prudentissimam celibatus legem aspernabantur. Huc eslaenae libertatis amatores, qui nova quaevis effutiendi, docendi vel agendi, dignam homine philosophiam existimabant. Excandescens et tribunitius Lutheri impetus, versuta Calvini Sophismata, litterata Melanetonis humanitas, vel nulla vel ad ummum medIoeri fama inelaruissent. Sed palmam tulit ipsa erroris forma , quae omnia passionum vel haeresum portenta ineatholicam legem aut ssdem, uno sinu , uno vexillo et agmine complectebatur. Magna tunc horum mpla exuberabat, velut stipulae ad comburendum aptae: scintilla tantum expretabatur, non ingenium, non virtus, sed audax manus. Hane extulit Lutherus, euius miserrima illa laetatio: Homo sum, et me sante, orbis inflammatur XIX. Interea, legitima Tridentinorum resormatione, restOrebat Ecclesia: Protestantium vero illegitima, quidquid apud ipsos boni remanserat, usque ad finem absumebatur. Absolutissimo enim privatae rationis imperio eonstituto, omne Dei in rationem ipsam ruebat imperium. Sacra quidem Biblia retenta sunt: sed eorum omnis virtus ae divinitas evanuerat, ex quo volubili singulorum Interpretationi sublielebantur. Biblia omnes ut commune vexillum esserentes, sed suo quisque libitu ea discerpentes, non inde religionem, sed an archiam, pro divino iure constituebant: nullumque magis absolutum anarchiae exemplar quam molestantismus. Cuius assectae Lutherant appellantur, Calvinistae, Zwingliant, Anglieant, Sociniani, Arminiani, Ana baptistae, Episeopales, Puritant, Quakeri, Puseistae, Ron-gistae eis; ea ratione qua, exortis seditionibus , saetiones a suis ducibus indigitantur. Atqui divisio quae sine sne in contraria dividitur, res humana est, atque ad dissolutionem pertingens. . Certe, nihil praeter miserrimae seditionis characterem Inveniri in protestantismo, ipsi iam sentiunt Protestantes , Simulque inhorreseunt. Sine origine: non enim ultra Lutherum, Calvinum vel Henricum, eorum stirps atque genus; tu quos vel oculos attollere, nemo honestus non erubescit. Sine sacerdotio , sine altari et saeristelo, quo ad Deum accedant; sine ullandet unitate, qua in ieem coniungantur; sere sine ulla cultus Dioili eo by Gorale
123쪽
rioris speeie, quo assectus tam suaviter in Deum elevantur; sine ullo Sacramento, quo ossenso Numini reconcilientur; quodque maximum est, Sine divino magisterio, quo Bibliorum sensa explicentur, vel enaseentia dubia non temnenda auctoritate resolvantur ain. Hae perterrefacti solitudine, quibus mens integra manet, ad eam revertuntur Ecelestae Petram, a qua eorum patres discesserant. Itque sunt qui, tota Germania vel Anglia, malori sapientiae et morum laude praedicantur, et numero plurimi, hae potissimum aetate, qua religiosa atque historica studia a sontibus iterum resumuntur, servent et convaleseunt. Tune nutem ne unus quidem bonae fidei cultor Protestantismo relinquetur, quum filiis patrum mendacia et Iraudes aperientur. Ex nostris equidem nonnulli ad Protestantium cnstra secedunt: Sed, quaeso, numerentur, eorumque seientia vel virtutes describantur. Imo paucissimi sunt, sex cleri vel eoenobiorum, quorum tragoedia, ut de primis aiebat Erasinus, exit in catastrophem comicam, UBI
I. Factum tenemus, et coneludimus: Ergo hodie est quod heri, quod olim erat Protestantismus: hominum inventum, mentis et eordis rebellio. Atqui rebellio opponitur principio cuiuscumque societatis constitutivo: ergo XXII. Tertio: Protestantismus ad nullam religionis vel societatis formam est constitutus. XXIII. Religio est societas, societatis autem sorma constitutiva et substantialis, est in summa auctoritate, qua legis et unitatis vinculo membra contineantur. Ergo Protestantumus,
aὶ Hinc humana sunt praecepta, quae ex Bibliis immana eliciuntur auetoritate: a Nihil habent ponderis illa praecepta, quia sunt humana, et auctoritate divina illa carent. Nemo igitur eredit, quia tam se hominem putat esse qui audit, quam est ille qui praeeipit a l LACTANT. , rapin . Instit. , III, 27.ὶ Verte: Qui audit, et qui interpretatur. Unde ipsa Biblia,
veluti exanime et mutilatum cadaver, in ipsorum manibus taeent: qua enim auctoritate eorum di initas essertur, eadem plane reiicitur. Suorum perterritus ruinis, diarius quidam septentrionalis Germaniae. lam Pretestantismo addictissimus, nuper exclamabat: α Prac uus Bouxu lUbi Melesia Scripturarum sensa sigit atque declarat; ubi ministris edicit Melesia quid docendum, fidelibus quid ediscendum; ubi cultus uniformitas custoditur; ubi sibi congruunt assecluum solemnitas et sublimitas adoratio. num; ubi excelsus sacerdos et pontifex non terrenis potestalibus frontem subiicit, sed Deo soli; ubi fides et disciplina moribus vigent; ubi vere N. elesia aedificatur super illam peltam, in quam Portae inseri non praeva
124쪽
spirituali avetoritate libero examine labefactata, ad nullam religionis vel foetetatis sormam eonstituitur. XXIV. Hane enim Christianismo necessctriam esse auctor,tatem , latentur maximi inter Protestantes, Grotius et Leibnlitus. Groilus hare statuit: l. Sine suprema Papae auctoritate, impossibilem steri controversiarum finem 1 l. 2. Fidei dogmata, non scripturis tantum , sed traditione et Melesiae auctoritate esse deIntenda st . Leibnltius vero, summus ille vir qui scientias omnes aequo ducebat cursu, postquam Ecelestae doetrinam de traditione, de sacramentis, de missae saerisselo, de reliquiarum et imaginum cultu , de ecclesiastica hierarchia, deque Suprema Pontificis Bomant auctoritate, candide atque erudite tuitus esset, subiungit: a Quotiescumque definiendi urgeat necessitas, et generale Concilium haberi nequeat, admittendum est, primum episeoporum, seu Pontificem unximum, eadem qua unl-Versa Melesia, pollere auctoritate a). . Hare nempe Illis dictaverat nouo religionis atque societatis, quae nee nomen nee rem haberent sine summo quodam imperante.
XXV. Hinc tria concluduntur: 1. Papae in finiendis eontroversiis auctoritas; 2. Auctoritas Melestae in iis defintendis quae Scripturis et Traditioni divinitus concredita sint; a. Papam si urgeat necessitas, eadem, qua univerea Ecclesia, pollere au-etoritate. XXVI. Quum enim nulla sngi possit meletas, quin supremum in ea pateat tribunal, actu semper existens; quumque ea Sit religionis natura ae vis, ut eius decreta, sive in credendis, si in agendis, assensum nrmiter inelinare, ideoque errandi periculum Rmovere debeant: sequitur quod Grotius et Lelbniti constituebant, necessario ex divina institutione esse in Ecclesia, eiusque Capite summum ae permanens tribunal atque imperium. Quo a Protestantibus deleto, laetum est ut nullam religiosae Societatis coniunctionem vel habere, vel sibi emngere queant. XXVII. Attamen, eum sine regiminis auctoritate vel idea absit societatis , setitiam auctoritatis imaginem restaurare eon bantur ; sed, amoto rapite, cui eam conserant non habent. Non suis, ut alunt, pastoribus vel ministris: quilibet enim taleus vel muliercula suum habet spiritum, eui soli eredere teneatur. Non pratorum comitiis: nam, reiectis universalibus Ecclesiae eomitiis, qua fronte sua ipsi comitia suis imponent 7 Sed quum synodi Synodis repugnent, nee duae sibi congruant, cuinam credendum Z
125쪽
Non prineipi elvili: quis enim serat ut, legitimo Petri sueressore
expulso, rex vel regina in papam vertatur vel papissam ΤQuid magis ridiculum, quam princeps, vir vel foemina, Stans pede In uno, sine labore vel studio, fidem definiens, eamque pastoribus et doetoribus imponens 7 Alla ne clarior religionis subversio vel derisio 7 Alia ne unquam imposita servitus ininsulsior ae praepotentior 3 Hule tamen Protestantes eolla subitinciunt et libertatem laetanti metissimorum Ecclesiae pontificum auctoritatem, mitissimumque impertum despiciunt, dum ipsi caelestem fidem et vlli imperio, armorum nempe regimini Suhl-gunt: et se fidei reformatores et libertatis auctores gloriantur ali Sed quis privati examinis libertatem, eiusque absolutissimam ab omni auctoritate independentiam eum ipsa eonciliet auetoritate, quae vel pastoribus, vel synodis, vel reginis aut regibus conseratur 7 Hie nempe aeternus Protestantismi nodus, nunquam Solvendus. Unde, lure Protestantes ipsi suos cominpellunt pastores: . Si via auctoritatis est legitima, damnanda est Protestantismi origo, qui ab Ecclesiae auctoritate, tot Saeculorum suffragio confirmata, discesserat; contra, sl recta est examinis via, damnanda est nova auctoritas, quam in ministerio vel synodis, vobis, o pastores, usurpastis, vel regibus et principibus contulistis . . XXVIII. Frustra igitur Protestantes aliquam meietatis vel regiminis sormam restaurare conantur. Imo, sacrorum lure in singulos semel collato, ipsum civile ius radicitus convellebatur. Nam et ius civile in externa quoque situm est auctoritate, qua semel avulsa, sicut unusquisque sibi sit sacerdos et pontifex , ita rex et prineeps. Unde illud anarchiae genus, quod populare sive universorum Imperium est appellatum. Quid enim Protestanti mus, visi emancipatio rationis ab auctoritate 3 Ergo ratio impe-
aὶ Usque ab anno 1847 quidam anglicanus minister, nomine Gortiam, quum emeacem negaret baptismi vim et necessitatem, admitteret vero episcopus eius dioecesis, obstabat hic ne ille beneficium ingrederetur. Sed Go. rham, privati reginae Consilii sententia, lord Iolin Russeti agente, contra episcopi iudicium, veluti egregie orthodoxias in beneficium admissus est. Die autem 25 iunii anni 1850, episcopus Exeterensis, eoacto concilio, Gm rhamum damnabat, necnon reginae eiusque Consilii sententiam. Hinc nagrans episcoporum discordia, aliis reginae, aliis episcopo Exelerenti faventi hus. En quo traxit diserardia Dalresi Nulla inter ipsos consensio, nulla uetoritas, nullus iudex, nisi lateae potestatis vel reginae iudicium. Libertalis licentiam deligentes, in probrosam ac duri Mimam semilulem lapsi sunt.
126쪽
litrans In divinis atque in humanis. Atqui ubi omnium est imperium , ibi nullum est imperium, nulla confoelationis lex, nulla
societas. Nunquam, latemur, omnes extulit vires hoc prinel pium , quo repente Socletas excideretur: illud namque repulit naturalis conservationis instinctus. Logice tamen omnes insu reettones, quibus dudum laborant imperia, inde inserebantur: estque ignis in domo, atque ardens Vulcanus, quo tellus tota
XXIX. Ergo tria hare invictissime patent. 1. Quum In ln- sint tum scindatur Protestantismus, veritas non est, quae una est, constans sibi, et indivisa. Sed neque philosophia dici potest, quae aliquid saltem refert positivi; ille autem nihil habet nisi negativum : Protestari in Auetoritatem. 2. Nihil habet divini: unde qui nulla religione delectantur, se nunc Protestantes appellari patiuntur. 3. Nullam indult s letatis formam, quinimo singulorum independentia cul innititur, cuiusque est societatis extinctio. Quid ergo est Protestantismus, si non est philosophia, non religio, non societas Religiosae ab initio, nune religiosas simul et politicae insurrectionis instrumentum et v illum. XXX. Blne Illa explicatur Anglicanismi praesertim cum omnibus sectis religiosa et politica fraternitas; hinc illa insurreetionum sitis et quaedam sere necessitas; hine tam servens in Italiam machinatio, ubi auctoritatis principium sua adhuc in
sede dominatur sal. Lege librum : Della intro aisne det μο-
M Primi, in Italiae finibus, Pmtestantium templi landamenta taetebantur Augustae Taurinorum, anno 18bl ad finem labente. Scriho in eius fronte: icremo ni. Si inscriptionis rationem postulas, praeter Bom tum, Instoire des Variationa, lege opus elaboratissimum, La Symbolique, Par Moxu R. necnon aliud. vere eruditionis emporium, La Re me contre is Reforme, par IME Acmis. Videbis, Protestantes nescire iamdiu iam qui lvelint, quid dieant, quid adorent. Sciunt tamen quid agant. Quum poliem instrumentum luerit nova Resormatio sere ab incutiabilis, iam ab anno 1527 in illam Italiae oram irrepere conabatur, ut universam inde Italiam et Romam subigeret: quod enixe tunc vetuerunt principes Sahaudi, paneis qui aderant Valdensibus in montium vallibus conclusis i Vide Oristines des udoia, par Monsei M. G1RvQὶ. Laudanda illa laeta, quae ab Italia averterant hella civilia, quibus Germania et Gallia deinde exarserant. Nec reviviscent illa arma: quis enim, pro extineta fide, digitnm moveat p Quo .cumque tamen Protestantismus pedem intulit, fides eatholica a politio auctoritate graviter divexatur: quae subdola persecutio, metuenda est potiusquam altera. Sed nec religiosae disceptationes amplius reviviscent: nam, quii uter Protestantes acumine et eruditione praecellunt, ad catholitam fidem
127쪽
LIBER Itestantismo in Italia. In diario uoming-Herald mensis augusti huius anni 18bi, hare habebantur: u Ut Italorum emancipatio a iure imperantium in pro votis contingat, in anti papalem insurrectionem est conVertenda. s Protestantismo igitur ius gentium est insurrectio' Sed Itala gens, sed Roma , orbis catholici mater et civitas princeps, tantam ne abiiciet coronam Τ Imo confidimus , non longe abesse tempora, quibus errantes 1llit, patrum resumentes fidem, ad matris amplexum revertantur. Interim vero, utrum in Catholielsmo an in Protestantismo, divinum ius quod naturae eminet, sit constituendum, liquet ex dietis.
AUCTORITAS, NATURAE RATIONALIS FUNDANENTUM ET PERFECTIO.
I. Ossiciorum basis, auctoritas. II. Nihil ipsa rationabilius. III. Ipsa sa- miliae et foetetatis iundamentum. IV. Ipsa primum, vila univirsa regitur et eontinetur. V. Rationabilior fides, qua Deo credimus, et religiosam cum eo societatem ingredimur. VI. Civitalis exsors, civili non parens auctoritati. VII. Negalio auctoritalis, scepticismus universalis. VIII. Seepticismiis p litieus et religiosus. IX. Non dissimilis a philosophico: eausa eommunis. X. Fides adhibenda in Ormine naturali, religioso et sociali. XI. Triplex anar chiae genus. xl I. Auctoritatis elementa: rationabilitas, imperium. XIII. Dei imperium imminet homini in familiari et in politica societate. XIV. Honorabile obsequium, propter originem auctoritalis, et motivum. XV. Sive pu-hlinae, sive privatae, obsequamur auctoritati. XVI. Sed excelsior eum Deo societas, excelsiorem iniungit obedientiam et fidem. XVII. Fides hare inter iura recensenda, naturam dirigenε ae Persiciens. XVlIl. num ius publicum si l. sicut unum ius naturale et di inum. XIX. IIaec ultima persectio in terris adipiscenda. XX. Auctoritale et obsequio moralis ordo absolvitur.
I. Rationalium creaturarum ordinem, earumque relationes hactenus expendentes, iam extrema tenemus: hine homo, illine Deus. Deus, Summa ratio, et summa lex , creatas ubique rationes ad sui Imaginem eliingens, sibique atque ipsas invicem
se iterum recipiunt; reliqui vero, quum positivi Christianismi nec punctum retineant, nec punctum quoque habent quod tueantur. Tota eorum causa, vel inepta diariorum garrulitate, vel furtivis soliculis peragitur. Templum tamen requirebatur, quo tonveniant, qui in omnem protestantur Catholi- eae Fidei veritatem.
128쪽
Ilanmore et iuribus revincens. Divina quum sint iura omnia, ex uno Deo prolata, proprie tamen ius naturale appellavimus, quod rationi Insitum a natura extulimus; divinum autem, quod ab ipsa Dei ratione , per verbum revelationis, et divinitus constitutum magisterium, excepimus. Ne naturam, eiusque iura discerinperemus , utrumque coniunximus. Utroque autem , Omelorum series, pyramidatum veluti aedisseium , extenditur, evolvitur , perileitur. Basis vero, eui uulverea compages superstruitur :
II. Auctoritatis vim nemo erfugiet, tamque late patet quam
hominum vita: neque irrationabilis, vel homine indigna, quum potius rationabilibus momentis semper sit innixa. Auetoritate enim, ratio minor credit maiori. Quid autem rationabilius, quam debiliorem rationem maiori inniti ae laletri Ηine omnis societas Constituitur; secus, vel constituta, ruet ne dissolvetur. III. A familia si incipias , viro subest mulier, parentibus silii, quia rationale est minores rationes a maioribus duel. Nam, si prima rationis iura ideo tenemus quia propriae rationi illa edocenti eredimus, nobiliori quoque rationi erit fides adhibenda. Quod pariter in communi, et civili, et religiosa societate eon tingit. Imo, a natura ita constituti sumus, ut sine fide, eiusque auctoritate, neque nobiseum, neque in Societate esse, vel vlvere possimus.
IV. Parentum dilectio, est familiae Initium ς nexus et complementum. Sed cur parentes diligimus, nisi quia fide eos eredimus parentes Quomodo ea quae possidemus, veluti nostra tuemur, nisi vi et sde chirographorum Τ Et si paeta et commercia inimus, nonne mutua contrahentium fide 3 Si servos et ancillas in familiae unitate adsciscimus , nonne quia fideles et nobis prolaturos credimus Τ Ipsaque matrimonia nonne sponsorum fide innituntur Quodsi olim Iitteras legere vel exarare novimus , nonne quia alphabeti litteris, ex. gr. a, b, e, eam esse formam et vim eredidimus 2 Si autem pane primum allisque eibis usi sumus, atque a noxiis vel venenosis abstinuimus, nonne quia nutrici fidem adiungebamus 3 In scientiis demum si quid profecimus non ideo factum est, quia magistris fidem adhibuimus 3 Selle igitur neophytos alloquebatur doctor Hierosolimitanus: α Neque apud nos tantum qui Christi nomine eensemur, magna est fidei eommendatio; verum etiam universa quae in mundo si uut, et ab iis qui alieni suci ab taelesta, per sidem SDiqili co by Corale
129쪽
s. Crpillu, transiguntur 1 . . Et Augustinus: . Si auseratur Imrendes de retrum V utiminaviti, humanis, quis non attendat quanta rerum perturbatio, et quam 'D. κώ- - horrenda confusio Subsequatur 7 2J. .
, --II., ς. V. Ex lueuientissimis adeo et rationabilibus principiis et
saetis , quibus vita universa eontinetur, haec nult Brgumentatio. Si hominum eredere auctoritati, naturalium omelorum, et communis deinde vitae et perseetionis obtinendae initium est aerandamentum; quanto rationabilius Deo erit credendum, totius generis institutori atque parenti r Et si humana side a moris.llum cordibus excisa, s letalis lura et vlneula exciderentur; quae uos urget impletas, ut, nblecta fide divina, Meletatem qua homines Deo coniungimur, uno letu exseindamus 3 Quemadmodum enim filii parentibus fidem denegantes, eorum quoque S eletate , amore et obedientia exsolventur; lta qui Dei abiiciunt fidem, elus societatem, obedientiam et amorem ablicient. VI. Sed et politica adest societas , eulus auetoritati ni privatam rationem et voluntatem subllelas, tibi solus manebis , nee surtum nee amoris et vllem communionem ingressieris. VII. Auctoritatis itaque revulsio, nos brevi ad philosophi- eum , religiosum et politicum feepticismum adduceret. Badonldlatanti vel monenti, oeulls et sensibus, sidem subtrahe: quid in ordine morali vel physico perspicies 3 Veritatem, cum Demo-erito , in puteo latere contendes. Ex adverso, si tura omnia, omnemque auctoritatem, privato examine, in tui ipsius ratione concludas, scepticismum religiosum et politicum , egoismum deinde et materialismum non effugies. Bue autem Protestantismus, imperium nempe in quolibet iure definiendo rationi det, tum , mentes impulerat vj.
αὶ Ex philosofico scepticismo gentes aniIquae, ex religioso antem recentiores, ad aliquam materialismi formam Pervenerunt. Nam, vel spiritu regamur, vel torpore, necesse est. Hino, per lotam sere Europam, noviseeplicismi et materialismi coaeva origo. α Le sensualisme, Ia plus simple,
Ia plus facile, et l'on peul dire la plus foue de lautes ius thωries plailoo sopitiques sit en Ang eterre et dans te reste de l'Europe de rapides progres. Iumes et Gibbon te tradui sirent en histoire, Condit lac I 'ensegna a la Frante; mas it ne sui la prole de l'immense tropeau dos esprils Ugere, it ne devint populatre que quand ii sui revetu des formes sed uisantes que furent luidonuer Helvetius et I'avleur du SDtῆme de is reature. Une doririne ainsigensiralisee, ne saurait rester inaclive nu milieu u 'un peuple. L'Angle terre, materialisee dans son enseignement pili losopliique, te sui hien plus enmmdan si les sciences d 'application. Tout sui sortis vers la statistique, id cono, inie sociale, rindustrie es la leto luction; sa morale poli lique et go erue
130쪽
VRI. Nam postquam lura laudata sunt rationi immanentia et per rivulos exercenda, duo concludebantur: I. ergo Dei auctoritas nηlla, nisi quae humanae subiiciatur rationi; I. ergo Imperantium auctoritas nulla, nisi quae singulorum placuerit iudicio et voluntat . Quae in hare vertebantur: quilibeι sibi rear quil Me suerectos. Vel alla ratiune: nullus populi imperator, nisi populus; nullus populi sacerdos, nisi populus. Ultimi hi, olim
Protestantismi, nune purae dem ratiae termini, omnem auctoritatem evertentis, atque, instar flammae, societatem absumentis. IX. Politieum et religiosum hune scepileismum, n philosophieo nequaquam similem insplelmus. Quum enim edoceamur, natura nos conditos esse Bd veritatem, ad religi&nom atque ad societatem, Elterutram negare, eiusdem est erroris et infirmitatis. Causa Butem mmmunis: in primo casu, fides ratiunt et sensI-hus denegatur; in altero , Dei rationi, seipsam certissime revelanti ; in tereo, naturae simul et Deo, nos ad foetetatem constituenti. X. Igitur sides adhibenda in ulsi ei ordine, quo vita unl- eris continetur: sellicet In naturali, religioso et sociali. Quod ratio ubique lubet ne suadet. Nam, et Deum, praeter ingentium rationis legem , positiva edixisse iura per revelationem ; et nos metabiles esse, nullam autem sine eommuni imperto fleri posse societatem; haec adeo terta tenemus ne, quam nos intelligera quae intelligimus, et videre quae Videmus. XI. Pro tripliei hoe rerum ordine ad quas conditi sumus, triplex an archiae genus oriebatur. Primum ille erat philosophi-eus seem Ismus, quo rationis et sensuum auctoritas excutiebatur, prout instrumenta sunt cognitionum humanarum. Nos ridemus iam eorporum existentiam pernegantes, et in domesticam
de pracher rEvangile aiax Muvages, a pare que , d stl-on ne leur apyrendreo qu'autant de ehristianisme que ii en saut pone mareher hahilles. eeu stera it Ioujoum an gran hien mur les manufactures angialam n t Leιιrect S. M. te Iloi de Prusse, par MonMign. RE M, tumue d'Annec , ch. VI. Sed, auro pro Numine constituto, nonne in eius tandem auctoritate captivamur Ergo numquam auctoritatis imperium effugiemns. Cum pro philosophico vel religioso scepticismo, nobilissimam rationis et religionis auctoritastin expunxerimus, tune materiae villaiami mancipii constituimur.