장음표시 사용
151쪽
I E NATURAE AEQLALITATE ET FRATERNITATE CIRCA IUS PROPRIETATIS.
. ldoiq aequuti fatis pi 'nternitatis abutuntur Metalistae ei Communi Alao. ll. Λ qualita iuris . sive Proportionis, rvanda in iitrium ina qualitate II . Conditionum aequalita' repugnat ingeniorum et moritorum libertati et ina qualitati. V. Nulla polior lyrannis materiali aequalitate. V. Inter inaequalia, aequalitas sine proi Ortione, est iniquitas. VI. Extrema inaequalitatis et aequalitatis, regna implent seditionilius. VII. Pomona elso 'iolas dolontur, nimia in incla a qualitato. VII l. Conanni nisi aruin trator. nilns. I x. Civili A et citristiana, in uno torpore, prim membrorum arietate. X. Ipsig xari latibus cong runtur omnia et eoagmontantur. XI. in soci late, in rerum natum, diversa i ,sticia et ministeria. Xll. A natura quoque diveriatas iuri uni Pt opum, sicut familiarum, civitatum et IKqvilorum. Xlli. fruniam iuA, ubi distinctio nationum et gentium ' IlV, XV. Comi mi istarem doctrina a Luthero orta, oi saetis ex prosa. XVI. Anahaplislaimn prinei piumpi consequentiae. XVil. Nisi Deus adsil, peiora adlluc perlim tenda
I. Figmenta Metalismi et Communismi nunquam Orta PS-Sent , vel repente concidissent, nisi potentiori atque ampliori idea Sustentarentur. Haec idea est civilis vel politicae cuiusque eminentiae aequatio si e demolitio. Duplicem habet partem: promisistis et imperiorum eversionem. Finis est, meietatem tabulae r ae eoaequare: quam aequalitatem tuentur iure fraternitatis. Iline apparet sensus illius formulae: aequalitas, fraι itus. Quid verum, quid salsum in hac re, videamus. II. Circa hominum aequalitatem, hoc unum verum eSt: Iura aequialiter servanda, etsi quolitate vel quautilate inaequalia. Sie, quia litate iura patrum a iuribus liliorum; quantitate vero, diligentissimorum in re quaque iura, n iuribus diligentium vel etiam indiligentium disserre, quis infiicias luerit 7 Igitur, qua rationelii familia, ita in civili vel politica societate, iura nequisita et
concreta non Sunt omnibus aequalia. Licet enim , quoad naturae SuhStantialia, omnes nascantur aequales, nulli hi tamen absoluta iget aequalitas. Variant vires et ingenia; et posita eadem capacitate naturali pro libera voluntate adhuc variat virtus et solertia. Unde necessario praemia et stipendia discriminantur. Est tamen aequalitas in varietate, iubens ut omnibus iura sua redduntur ad aequalitatem, re eum iure commensurata. Hi ne
152쪽
137 inaequales eum sint preprietates vel possessae vel in hereditatem relictae, successoribus aequale est ius hereditatem capiendi, suaque Omnibus possidendi ne tuendi. Imo ipsa aequalitas moralis, qua merita et iura rebus debent coaequari, necessario materialem inducit inaequalitatem. IIaee rationubilia et vera. III. Cetera de conditionum et proprietatis aequalitate, luanta sunt et impossibilia. Etenim deeeroenda esset ante omnia nequa litas virium et animorum, nequalitas solertiae ae virtutis, nequalitas laborum et meritorum, ut aequalitas responderet praemi rem et stipendiorum. Libertas nimirum et persona ipsa larent delendae. Pulchra autem societas, in qua homines, veluti equi aut boves, eodem premerentur iugo, ut uno eodemque gradu incederent i Pulelira gubernandi ars, quae homines quasi oves ad eadem pascua idemque presepe compellereti Sed homines sumus. Varias saeuitates a natura intulimus , ne insuper a natura ius et libertatem hausimus, illas voluntate atque ingenio expoliendi, acuendi, perficiendi: unde praeclarissimus ingeniorum stimulus, aemulatio. En igitur iurium genesim et seriem : l. aequale ius in communi agone contendendi ad potiora; 2. viribus atque ingeniis aequalis libertas se exerendi; a. aequale ius praemiis et fructibus virium et ingeniorum, quaecumque Sint, utendi ne fruendi. IV. Ergo cum inaequalitate virium, voluntatum ac laborum, nunquam subsistet materialis aequalitas proprietatum, conditio, num atque honorum. Nam, canente Lucretio,
omnes, Foedere naturae certo, discrimina fer ant i . . IJ Lil . V. v. 522.
Discrimina haee naturalia ad aequalitatem mira seere, ut nemo ingenio assurgat, nemo opibus vel honorificentiis extollatur, quid est aliud quam in abiectione et in teterrima omnium tyrannide aequalitatem constituere ΤV. Quare Plato, in libro de Leoibus sapientior quam in
Republica, optime animadvertit: u. Inter inaequalia aequalitatem inducere sine iusta proportione, iniquitas seret. Extremnaequalitatis et inaequalitatis, regna seditionibus implent 2ὶ . . Au- 23 De Leg. . VI. a, in utraque parte, haec Platonis sententia. Nam in prima, infert ex rerum essentia, eos quos natura viribus et ingeniis inaequales constituit, ferrea mensura velle ad omnimodam aequalitatem compellere, summam esse inaequalitatem atque iniquitatem. Sie, liret omnia triangula uni et aequali legi subite iantur, Diuillaec by Corale
153쪽
ut eorum areae aequent productum hasis in dimidiam altitudionem, vel viceversa; sequitur ne omnia nequalibus areis constare Minime sane: sed ipsa lex naturalis, arearum inducit inaequalitatem, pro hasis et laterum varietate. A pari in hominibus , cyrorum nequisitiones, dixerim, aequant productum ea-paeitatis in diligentiam. Si demas hane proportionem, naturam infringes. Ergo iniquitas est, ut Plato amrmat, inter inaequalia inducere aequalitatem sine iusta proportime. VI. In altera autem parte, quod idem monet Plato, regna seditionibus implexisse aequalitatis et inaequalitatis extrema , saelum est omnium Saeculorum. Nam, vigente captivitate, qui Bntiquus erat inaequalitatis excessus , insurrectiones captivorum in dominos erant pertimescendae. Et sane illud obtinuerat truculentum Catonis verbum: tot captivi, tot hostes. Postremis Vero temporibus, oppositum aequalitatis excessum laetantes eommentitiae libertatis artissem, illud esseeerunt ut una societatis parsha alteram, minus scilicet habentes, in divites impelletentur. VII. Ergo dum, vera aequalitate, singulorum facultates libere evolvuntur, adeo ut praemia meritis exaequentur, in qua praemiorum inaequalitate civilis viget aequalitas; ex adverso, salsa et agresti alia nequalitate, personalis valor et libertas delentur, societas exscinditur et conteritur.
VIII. Nee selleiori exitu ad fraternitatis offleta appellant
communistae. Inquiunt: Si omnes fratres nascimur, cur non omnes
honoribus, opibus, gradibus et ministeriis civilibus nequaliter po- timur 7 Cur in eadem domo, quae mundus est, alii dignitatibus sulgent, alii despiciuntur; alii abundant, alit esuriunt Τ Redis dant igitur aliquando potentiores saeculi, quae infirmis ne miseris fratribus sublata sunt. Haec iij l. IX. Beponimus. Suavissima vox, fraternitast Illi igitur
nequiores qui eam tamquam flammam in societatem laculantur. Una omnes lungimur fraternitate, sed magnae samiliae membra constituti sumus, in qua oonsociamur multiplici saeuitatum et omelorum Varietate. Imo, unum corpus sumus, si malint Communistae , in quo omnia membra una magmentantur unitate, Ilectometis dissimilia. Quod optimus exposuit philosophorum: a Nam, nit, et corpus non est unum membrum, sed multa. Si dixerit Pes : Quoniam non sum manus, non sum de eorpore: num ideo non est de corpore 7 Et si dixerit auris: Quoniam non fium oculus, non sum de corpore: num ideo non est de corpore 7 .
154쪽
asΑ pari, in magna hominum familla, omnes lanires, eiusdemque
corporis membra constituimur, in ipsa munerum et eonditionum varistate. Quae varietas requiritur ad totius corporis utilitatem. Prosequitur enim: u Si totum corpus oeulus, ubi auditus 7 Si totum nuditus, ubi odoratus 7 Nunc autem posuit Deus membra, unumquodque in corpore sicut voluit. Quodsi essent omnia unum membrum, ubi corpus 7 Nunc autem multa quidem membra, unum nutem eorpus ij. . Nonne a pari expostulari posset: Quid de mundo, quid de sociali ordine et textura, si omnes divites si omnes philosophi, vel magistratus, vel reges 7 Vel si omnes mercatores, ubi agricolae 7 Et si omnes agricolae, ubi artium liberalium magistri X. Hi ne patet, ad constituendam societatem, unde oritur fraternitas, variam requiri membrorum proportionem, ut omnium una fiat concinna series atque structura. Nam sicut pueris, adolescentibus, viris et senibus eonseruntur generationes, ut alli aliis praesto nant; ita variis et miris v attonibus distinxit et consociavit nos Deus. Et omnes naturam sequimur, manendo in vocatione in qua vocati sumus. Si e qui ingenio pollet subtNliori, nuturam sequitur dum intellectualia, .scientias et Rrtes sectatur; qui nutem valido eorpore, sed erassiore sit ingenio, tamaterialia meiptatis omela naturaliter inclinatur. Nimirum, qu modo pater, in eadem familia, diversa diversis impertitur omela; ita pater melestis in amplissimo populorum gentiumque .convictu. XI. Haec Creatoris lex , ordinis et Meletatis landamentum, omnibus servanda est, ne ipsa societas commoveatur et perent. Quod Paulus iubebat, philosophus et apostolus: α Obsecro ita. que vos ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis v auone qua voeati estis: cum omni humilitate et mansuetudine; eum patientia, Supportantes invicem in charitate; solliciti servare unitatem spiritus in vinculo paels . . . Unus Deus et pater omnium 23. . Ad ecclesiasticam nutem s letatem, veluti et vilis 1 letatis exemplar, se eonvertens, addit: a ri ipso Deus in dedit quosdam quidem npostolos, quosdam autem prophetas, nilos ero evangelistas, alios autem pastores et doctores 3ὶ . . Quorum distinctione ministeriorum, sicuti non violatur naturalis fraternitas et aequalitas; sic neque civilibus omel Is et gradibus. Et quemadmodum non dedignatur infirmus medico subitet, et ellens iureconsulto, et discipulus magistro; ita inferiores us digne obsequuntur qui experientia, vel consilio, vel auctoritate maiores
155쪽
sunt. Sed ex adverso, quam miserum esset infirmo, vel elienti, vel discipulo, partes usurpare mediet, iureconsulti, aut magistri; ita euillhel' e suae capacitatis et vocationis ossiciis egredienti. XII. Quos variis propensionibus, nptitudinibus, voeationibus natura disereverat, variis quoque opibus ditavit a nativitate , ea lege universim constituta ut filii parentibus succedant. Quod si iniquum putes, cur non simul naturam increpas, quod alias aliis gentibus dederit terrae plagas, Decundas vel steriles, temperatas, torridas vel glaciales 3 Nempe in universali fraternitate, proximi es quasdum atque strietiores unitates constituit Deus, familias, civitates, gentes, quae Se peculiari amore complecterentur , et iuribus peculiaribus amoerentur. Cunctas autem nationes, indole, ingenio, animo ac vultu ita diversas esseeerat, ipsisque terrae fructibus diversimode comparatas, ut quid unum et diversum se esse intelligerent, in maxima hominum unitate. Ius quoque contulerat sua possidendi, et quod inde Immediate sequitur, alios a familia, ab urbe, a natione repellendi. XIII. Iura igitur familiae, ut se suaque tueatur, cum uationum luribus coniunguntur, iisque declarantur. Quod ut manibus usurpent Communistae, magni nationalitatum patroni, cedimus exemplis. Finge itaque, fraternitatis iure, uoseo vitas aspero ac rigenti solo valedicentes, Gallos vel Italos compellere, ut gentem suam in urbium ne honorum societatem accipiant. Nam et luoseovitae, imo et quot Silvas incolunt, homines Sunt, et Gallorum vel Italorum fratres et aequales. Iam vero, quonam alio nisi proprietatis iure, it a domibus, a finibus repellerentur 3 Quodsi nobis ingererent, quod divitibus Communistae: Reddito quod subripuistis; nonne insaniam miserabimur ΤXIV. Τamen, usque huc Luthero licuit insanire, illud ensiclens a Platone dietum : . Extrema. aequalitatis regna seditionibus implent. . Quod Lutheri lactum, quoniam civilium tempestatum initia posuit, quae ad nos pervenerunt, non dit Silentio praetereundum. Ille itaque redemptis a Christo, absolutae praeviam aequalitatis, triplicem asserebat libertatem: a papa, sive a regimine ecclesiastico; a principe, sive a regimine politico, et a proprietate. Iureconsultos a quihus arguebatur, iniuriis cumulabat, triviorum lingua ipsi familiarissima: Omnis iuriam, aiebat, est aut nequista aut tonorista. Extemplo accensi animi, ad illa se coniecerant horrenda bella ac scelera, quae
Ialissime Germaniam , Galliam alicubi, Helvetiam , Poloniam , Diuitiam by Corale
156쪽
staterno sanguine foedaverunt. Notissimum est rustiea norum bellum , seu proletariorum in proprietarios, quod Lutherus exelitaverat , et seri Anabaptistae prosecuti sunt, iurentissimas plebes duetantibus Stork, Mungero, moraviis fratribus Hultero et Gabriele, omniumque fraudum magistris Matthia et Ioanne a Leyda. Equidem Lutherus primum in ecclesiasticam literarchiam et clericorum proprietates excanduerat, faventibus principibus qui Melesiae nuctoritatem adversabantur, eiusque bona ad se trahere nitebantur. Sed brevi, pro dogmate religioso, politi eo et civili, constituta omnium absolutissima nequalitate et statemnitate , politica quoque hierarchia, et ei ullis atque domestica libertas, theoretice et praetice concussae sunt a . XV. Ecclesia et imperio eversis, ipse naturae pudor evanuit. Primum divortia quae principes expetebant, et clericorum matrimonia propter naturae aequalitatem; polygnmla deinde et quaelibet foedissima; demum uxorum communitas. Nam, suam habere uxorem, et hanc dicebant proprietatis speelem, persectissimo et sanctissimo , ut ipsi decreverant, aequalitatis et sm- ternitatis principio adversam, et expellendam. Sic omnia cohaerent in proprietate, ut, ipsa ablata, nulla familiae vel f ietatis iura permaneant. XVI. Interea, quatuordecim annorum spatio, ab ipsis Lu- theranis mi exordiis, sciliret ab ti anno 152l usque ad l535 , secta haec Anabaptistarum, a Luinem eiusque asseclis genita
vel restaurata, omnia errorum monstra protulerat. Hoc autem
ain Haec tria, proprietas, principatus civilis et reelesiastiens, a Luthero
simul impetita sunt, iterumque a Communistis impetuntur. Ille reges Rinpellabat: plebeculam, stupidos, tyrannos, praedones, carcerum custodes, earnisces, rabidos sanea, quorum sanyuine lavandae sunt manus, in .eipiendo a Popa siser. I.UM ., t. II, p. 258; t. X, p. 426 etc.). Horum plurima, nostri memoria, renovabantur. α Redemptis a Christo, animabat, iam neque principem superesse, neque regona vel gladium: pro omnibus enim sullicere Spiritum Sanctum. . Qui ita Populo assentahatur, eius opera, ardente in principes rusticanorum bello, versis vicibus, ita principutii gra tiam aucupabat: α Paradisum mercatur princeps, sanguinem tale essundens. Assurgendum pedibus: rustici r helles ac praedones, gladio vel utcumque eonfodiendi, iugulandi. Vindiciae liora insonuiti Qui pugnando in rustie moritur, beatus et martyr: qui in reges, est diaboli membrum et inser mancipium. Perge, fili: rape, occide, incende, nomine Dei, bona conscientia ac fide. Nemini parcilo: nec viduis, nec pupillis. . Cf. TnEi En, Introd. Mi Protest. in Italia, p. 48-ὼi 3. Haec suavissima Resorruationis aequalitas et frateruilas, cuius surculi nostra aetate excreverant.
157쪽
142 primum: Christum redemptione sua mundo perfectum fraternitatem et aequalitatem intulisse, ut unusquisque sibi esset reae et sacerdos, nullusque iam haberetur pauper vel dives, dominus vel semus. Hi ne alia inserebantur. l. Omnium emancipation quavis ecclesiastica et civili potestate: quae duo ipsi appellabant, ut nunc quoque appellantur, tyrannidis evita. 2. Α, soluta libertas, aequalitas, fraternitas et quae nunc pariter omnia insurgentium vexilla exornant. 3. Abolitio proprietatis, et bonorum communio: quae nune in turibus populorum vel prol tariorum inihil habentium comprehenduntur. 4. Carnis restauin
ratio et familiae destructio : quae nune clara voee nondum extolluntur, sed inter systematis mctequentia vel eorolIaria r servantur. 5. Proscriptio artium et litterarum, ut omnes fratrum manus eodem pariter labore Oceallescerent. Hoe saltem
relicitur a pluribus, qui ephemeridum articulis se mundum novaturos nugurantur. Admittebant tamen et facto exequebantur primi Lutheri discipuli, a quibus reclesiarum ornamenta, ne deinde bibliothecae et artium miracula Incendebantur. Et recte: nam' et fratrum intelligentiae erant nequandae, quod quum Selentiis emorescentibus non contingeret, saltem nequali omnium ignorantia obtinebatur. Imo nec diu absuisset sepulchrorum aequalitas: uno enim hello quod in Suabia, Thuringla, Franeonia,
Alsatia ac Lorena actum est, plumuam centum millia hominum occubuerant. Haec lanternitatis nomine agebantur lXVII. Cum gentes europeae ei viliorem periodum ingrederentur , Dei providentia monstra haec passa est; eademque pr xlmis temporibus patiebatur. Forsan ut societatis fundamenta, quae in naturae et religionis cultu sita sunt, evidentius pateant. Sed nostra hae Retate, peiora contigissent. Nam tune temporis, aliqua animis supererat religionis 'pars, notio Dei, animarum immortalitas, Evangelii divinitas, aliaque a Luthero, Carlostadio, ceterisque reformatoribus retenta. Nunc vero sere omnia exulaverunt. Quae est Alfridi Sudre, protestantis, animadversio: α Antiquis erroribus, inquit, novissimi resormatores negationem Divinitatis et suturae vitae superaddentes, religione extincta, hominem ad foediorem materialismum impellere sestinant. Si enim religio veteres non retinuit a fine, ad quem eos socialium principiorum eversio impellebat, quid a praesentibus non est pertimescendum Τ Antiqua fratrum saturnaliaran nostri praetergrederentur i).
158쪽
1,E OFFICIIs IdsTITIAE ET BENEFICENTIAE QUOAD PROPRIETATEM.
I. Iura naturae universalia sunt vel personalia. II. Quemadmodum natura non excludit personalitatem, ita neque iura universalia excludunt particularia. III. Duo ossiciorum capita: iustitia et benescentia. IV. Iustitia ser. vat aequalitatem rei ad rem. V. Beneficentia est abundans iustitia, et logis complementum. VI. Rea est sori interni, nec legibus subiicienda. VII. Initia Socialismi in eliaritate legali. VIII. Hanc genuit Protestantismus. IX. Taxa Iegalis, divitibus et pauperibus noxia. X. Quae publicam vel aprivatam M. nesscentiam spectent. XI. Eius inventrix atque altrix, catholica religio. XII. Exemplar Christus; XIII. cuius perenne sacrificium fide et moribus tenent Catholici. XIV. Legalis et divinae charitatis eomparatio. XV. Ultima salus publiea, religio.
I. Nostra et aliena exposuimus, de lure naturali nequa-llinus et Daternitatis erga proprietatem. Illi . helluinum instinetum , nos Ius morale in homine contemplati sumus. Illi serream diligunt aequalitatem, sine ulla libertate vel varietate: nos liberam volumus, eum personarum, familiarum et gentium varietate. Sed neque Iraternitas, quae nobilissima est omnium coniunctio, Singulorum aufert libertatem vel personalitatem. Unde , alia sunt iura universalia, quae pro omnibus eadem sunt, et naturam comitantur: alia vero personalia, quae a se inubrem diseriminantur. Deinde, alia quidem legibus communienda; alia naturae bonitati, et fratrum charitati relinquenda. II. Iura universalia ea Sunt, quae in omnia membra ex eadem corporis unitate prostelaeuntur, par iustitia, vindicta vel defensio aequalis, praestitae a legibus civitatis. Omnia enim membra, suo quodlibet modo, consuunt ad communem utilitatem. Etenim: α Non potest oculus dicere manui: Opera tua non indigeo; aut iterum caput pedibus: Non estis mihi necessarii. Sed multo magis quae videntur membra corporis instr-miora esse, necessariora sunt: et quae putamus ignobiliora membra esse corporis, his honorem abundantiorem circumdΩmuS...
Ut non sit schisma in corpore, sed idipsum pro invicem sollicitasInt membra 1 . . Pedes terram proterunt, iis tamen eaput, Oeu-li , manus sulciuntur. Ita tu corpore politico, quo omnia mem-hra communibus quibusdam luribus utuntur. Sed quum corpus
159쪽
morale sit civitas, membris constans, non personae identitate, sed fraterna charitate devinctis; neque fratribus omnia sint communia in eadem familia, propter individuam singulorum personalitatem ; Sic neque omnia sunt communia in civitate. Iura disereta et particularia iustitia constituit, quae civium respieit proprietates; universalia autem charitas, quae si corde, benevolentia , si opere exereetur, heneneentia nppellatur. III. Duo igitur officiorum genera corporis S talis compagem servant: iustitia ae beneficentia; illa res, haec fratrum personas respiciens; illa ius a iure secernens, haec pereouas in familiae unitate restaurans et recolligens. IV. Iustitia proprietatem constituit tu iis quae unusquisque inventione, eupatione, labore, ingenio, suarumque facultatum exercitio, sibi copulavit. Quae adeo cui iusque propria Sunt, ut propria eSi persona, proprius labor et ingenium ex quo illa prosecta sunt. Hae lege, ius suum cuique ad aequalitatem tribuendum est, nulla habita ratione personae, sed rei ad rem ;etsi laesum suersi, sarciendum. Ubi autem finem accipit iustitia, illinc incipit charitas et beneficentia, universorum familiam in naturae et amoris unitate complectens. V. Est beneficentia illa abundans iustitia, quae, sine ullo deseripto iure, fratrum necessitatibus subvenit, quaeque hominem perfecte honestum constituit, de qua ait Christus: a Nistabundaverit iustitia vestra plus quam scribarum et pharism-rum, non intrabitis in regnum caelorum ij. . Haec amicos et inl- mires amplectitur: u Benefacite his qui oderunt vos 2 . . Haec illa est plenitudo testis, de qua s. Paulus ad Romanos; quam Ita Chlnus deseripserat: α Omnia quaecumque vultis ut faciant vobis homines, et vos facite illis: haec est enim lex et prophetae 3J. . Ergo beneficentia, inter officia naturae prima et sundamentalia, est recensenda. Unde providentiae ordo commendatur : nam cum Deus alia benescia per Seipsum hominibus conferret, alia in sociali ordine hominibus per homines conserenda praeeepit; exempli gratia, egenorum curam divitibus relinquens , suae veluti largitatis executoribus et ministris. Antiquum providentiae genus, quod 'Da v id expresserat: a Tibi derelictus est pauper, orphano tu eris adiutor 4ὶ . . Et Iob, nulla iustitiae et honescentiae habita distinetione: a Iustitia indutus sum : et vestivi me, sicut vestimento et diademate, iudicio meo. Oculus sui caeco, et pes claudo. Pater oram pauperum 53. . I line
160쪽
145 quos iustitia, iurium disparitate secernit, charitas uno amoris vinculo conlutant. VI. Maximum tamen iustitiae et beneficentiae discrimen elueet in eo, quod iustitiae snes publicis tabulis ac iudieiis de-sniri possint: sequitur enim ius strictum et mensuram rei ad
rem. Beneflcentia autem eum rationem habeat ad personas ea rumque necessitates, et tot tamque varia officia complectatur,
neque desinitum ius constituit, neque eam lege publiea describere ac dimetiri possibile est. Iustitia certa est, ut certum ius, in quo ipsa pedem figit: beneficentiu vero virtus est generalis,
animique SenSus et forma praeclarissima, adeoque ab interno sors, non exteruo, Sanctionem ne mensuram recipiens. imo, in una benevolentia nobilissimae omnes assectiones Pomprehenduntur, quae usque ad Saerificium pertingunt, sed iura civilia proprie dicta non eonstituunt. Corda emolliunt, homines hominibus inclinant, legibus viam parant, regna emetunt humaniora; sed legum vim et mensuram semper effugient. Non enim iubetur liberalitas, nec charitas, nee meri seium. Si beneficentia libera non est, nec virtus est. α Beneficium , ait Seneca, nulli
legi subiectum est; pars optima beneflcii periit, si actio, Sicut
certae pecuniae, aut ex condueto uut ex loeato dueatur ij. . D De Mne
VII. Hinc maxime errant quieumque, iustitiam eum bene 'incentia confundentes, huius omela, quae Omeia conscientiae sunt, imperil legibus committunt. Quod eminenter et system lice agunt Soelalistae, inconsulte vero ii rerum publicarum Bd-minstri, qui, imposita pauperum tara, vel tuo testuli, ut aiunt, eharitatem tributis aequiparantes, Socialistis viam par, verant. Si enim licet Imperanti proprietates imminuere, ut nihil vel minus habentibus consulatur, en socialistas qui, abrepto principio, tantum subtrahent divitibus, quantum inducendae proprietatum aequalitati sufficiet. VIII. Hanc quoque plagam, charitatem testatem, societati
politicae intulit Protestantismus, post direptas catholicorum e clesiastieas proprietates quibus pauperes alebantur, et sere extincta ab ipso charitate evangeliea, quae frustra a legibus, e Dficaciter vero a religione iubetur utque alitur. Imminutae a Printestantismo charitatis argumenta halles i. in ipsa pauperum taxa: non enim iubetur quod ultro perficitur. 2. In misera Hiberniae
conditione, cuius incolas plurimi same tabescunt vel occumbunt, dum Britannia mater, Bibliis eorrumpendis nique ingerendis