장음표시 사용
131쪽
sensuum auctoritatem insurgentes. Sed levior ne seeunda et tertia an archiae spectes, civilem Simul et divinam auctoritatem detr elantes 7 Anarchiae itaque et Mepticismi circulus in eo totus pervolvitur, ut nos vel a rationis et Sensuum, vel a civili, vesa religiosa auctoritate subtrahamus: delentes, quantum tu no- his est, hominem in primo casu, societatem tu altero, et Deum in tertio. XII. Hactenus rationabilitatis elementum speetavimus in a claritater nune illam videamus imperantem. Nam, quemadm dum rationes humanae ex aeterna Dei ratione illuminantur; ita ex summo illo Imperante euncta suunt imperia. Primum homini insonat per intimam sui ipsius rationem, ut non quae placita, sed quae iussa sunt, libenti exequatur voluntate: non in rati nis tantum, sed in Numinis obsequium , culus vim et praesentiam sentit homo in cordis arce constitutam. Duplex ibi auctoritatis elementum: rationabilitas, imperium. Illi ratio, huic voluntas sectitur obsequis: ex utroque, Imperantis essentia, dignitas, auctoritas et lura constituuntur; utroque autem sit,
ni obedientia et meritum in subditis habeantur. XIII. Sed metalis homo, primum in familia, deinde in civltate : ibi et lIlle, nunquam ex Dei imperio evasurus. Ergo alius imperans in familia et In civitate, qui domesticam et politicam
exerceat nuctoritatem. Si hie naturae et Dei imperantis tenet omela, ut lilius obsequamur auctoritati, emeit eiusdem origo auetoritatis quae ea Deo est, et imminens Dei imperium: propter Deum. Qui hare neget universalissima naturae dictamina et iudicia, rationem negat, familiam et Meletatem, rationabilium creaturarum ordinem evertet, iurium autem cognationem, gerarchiam et compagem dissolvet. Videat enim ipse, aliamque si
suppetat, homine dignam, familiae, societatis, atque ossiciorum
moralem eonStitutionem proserat.
XIV. Quod natura praeceperat, Evangelii lex iterum edicit
et frmat. Gentium enim Apostolus, humanas potestates ad communem auctoritatis originem conserens, argumentabatur :. Omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit, non est enim p testas nisi a Deo: quae autem sunt, a Deo ordinata fiunt. Itaque qui resistit potestati, Dei ordinationi resistit. Qui autemt Rom. , Xm, resilaiunt, ipsi sibi damnationem acquirunt ij. . Princeps vero Apostolorum, in obedientiae motivum vel rationem intendens :. Subiecti estote omni humanae creaturae propter Deum et sive Diuiti os by Corale
132쪽
vindictam malesaetorum, laudem vero honorum: quia sis est voluntas Dei, ut henelaclentes, obmutescere Iactatis imprudentium hominum ignorantiam : quasi liberi, et non quasi velamen habentes malitiae libertatem, sed sicut servi Dei. Omnes honorate, fraternitatem diligite: Deum timeae, regem honorisseate . .
XV. Quot in illis verba, tot iuris publici fundamenta: quod
lus, hominum arrogantia vel ambagibus solutum , dum vertitur in humanis, ad Deum erigitur. Eodemque fundamento privata lura renciebantur: a Filit, o dite parentibus vestris in domino. . . Servi, obediae dominis carnalibus eum bona voluntate servientes , sicut Domino, et non hominibus: scientes quoniam unusquisque , quodcumque secerit bonum, hoe recipiet a Domino, sive servus, sive liber 2J. u Ubique Del auctoritas, hominibus per homines praeeipiens; ubique obedientia, non in hominibus sistens , sed ad Dei maiestatem assurgens; ubique homo, Del -- perio sussultus, liber sub ipsa lege, non captivus; servus Dei, liher ab hominibus. XVI. Dum haec obedientiae dignitas, et auctoritatis lura
hominibus ovulgabantur, excelsior alia societas cum Deo, per religionem, erat ineunda. Excelsior propterea fiuctoritas, ob dientia et fides. Hie nempe illa sides quae, Del auctoritate ininnixa , eredit ea quae non videt. Sed quum motiva erodendi, idest signa supernaturalia, uti prophetiae et miracula, sint perinspectissima, rationabilis quoque erit ipsa stdes divina; quum Vero, rationem superans inon illi repugnans , in supernatum lium ordine versetur illa ndes, si pia voluntatis motio necesserit , obedientiae et meriti eulmen attinget. Ad quam praeserintim illa reseruntur: a Numquid vult Dominus holocausta et ictimas, et non potius ut obediatur voci Domini Melior est enim obedientia quam victimae 3 . . XVII. Fidem hane inur iura recensendam, quibus humana regitur natura, ex eo patet, quod a naturae ipsius summo legislatore prolata sit, et in saerorum codice descripta. Soli autem ii illam despieiunt, qui rationalem despiciunt naturam. Nam, duplex quum indita esset saeuitas, intellectus et voluntas, abctuetore utraque regenda erat, ne in praeceps abiret. Credendorum itaque Iege regitur intellistus, dum agendorum lege gubernatur Voluntas: unde non vlucula, sed alae et robur acedidunt. Nam sides divina, aeterna intelligendi atque amandi, quaei, I Petri. II,
133쪽
naturam latent, vias et adiumenta ministrat. Dei magnalia seis mel ingressi, quam extollimur, quam ardenter veram sapientiam concupis imus , quo intimius et largius lura et ollicia perinspicimus , atque in ipsis naturalibus qua ampliori et securiori lueo collustramuri Hac ratione, fides omnem possibilem tum
magnitudinem , tum pulchritudinem , humanis saeuitatibus conserens , ipsa intelligentiae et virtutis heroes gignit ste perficit. Omnibus pervia et saetiis, dum paucorum est scientium disquisitio , longa, exitus anceps, et perdisellis; illa omnibus se pamdit, omnes colligit, erigit, implet. Omnium Pater, si naturalia
munera nilis, diversis utique ponderibus elargiebatur, cur non aequali, ad supernaturalia atque aeterna, capacitate conde. Draret XVIII. Imo, cum hue pervenerimus, quon Iam moralis ordinis fastigium pertingimus, ex illa auctoritatis sublimitate, tempora sollicitamus, quibus dispertitae gentium familiae, uno auctoritatis lure, nique amoris laedere coniungantur. Vana quippe fraternitas, nisi tandem Pater unus imperet, unus legislator et magister, cul omnes obsequantur et pareant. Sul nationibus erunt eodiere et utilitates: sed unitatis lex, ex Evangesto de-nuens , mores informans et corda cordibus insectens, unico tandem luri publico, ex sincero naturae et Divinitatis lure desumpto, paratas emetet. Tune, ut nationes plurimae, et plurimi rerum civilium reetores permanebunt, unum tamen erit ius animarum, a toritas una, unus pastor in terris, sicut in caelis unus pater et Deus. XIX. Hare potissima humanitatis persectio, in tempore cursus et viae: M tamen unquam eontinget i Sed necessum quis vetat 3 Accessus autem siet, quantum ad naturae integritatemaeeesserimus, deinde ad divini iuris unitatem atque auctoritatem : quod ius divinum, una et sola Catholica religio continet , singulis persectionem praebens, nullam ipsa substantialiter a creaturis recipiens φὶ.
ain Christianismum, euius expressio vera unice est Catholicismus, ideo non persectibilem dicimus. quia periectus est: homo autem maiorem usque Persectionem accepturus. Quare ipse Beniaminus Constant. qui persectibilis cuiusdam Christianismi veluti auctor habetur, ex sua ipsius senisutia revinellur. Scribit enim: α De tontes les formes, que te sentiment religieuxa Peut revεtir, te christianisme est Ia plus satissa 1sante a Ia lais et laplus Pure. Trique re eignati soni divin auleur, ii apalse totales ins douleura
134쪽
x X. Ultima haec veluti linea, qua natura humana ad mo
ralem ordinem universim erat instituenda. Mundi moralis, quem dimensi sumus, haee ultima fastigia: ratio, imperium. Rationi indita sunt iura, sive rationes rerum patefactae sunt, ipsaque praecessit, ut imperium digne et rationabiliter subsequatur. Inde auctoritas ex una parte, lurium molem continens; ex olla, racionabile obsequium, ossiciorum exrelaam vim et dignitatem apprime discernens. Auctoritate et obsequio circulus perficitur, et moralis ordo restauratur. Nunc ad ordinem praesertim materialem componendum, Sive ad lus proprietatis, quo ei villa sere omnia iura innituntur, gradum laetamus.
neanmolns de l'angoisse du doute; et depula te palais tumu'h Ia estaumthre, dans ga sympathie ingεnie e et varide, it inre a laus lea consolations doni totis Ont MMin. Inalterabie, et tependant nexible, it grave dans Ies meum es vfrilsis essentiellos, et si Meueille lea tributa des si heles et les persectiomementa qu'iis tui apportent. Et que les homines religi ux ne a ossen fient pas de te que nous parions des persectionnementa du Cliristianismel Dans sa doctrine morati, claris ara preceptra, dans tDule ta portionmania de son aut r. la Christianisme n est pas perfectibia, ear il est parfuit . De la Religion ele., liv. V, ch. I. satis pro homine prole stanter Christianismus prout a Christo traditos est, nec persectibilis, nee reformabilis est. Homo ipse perfieitur, eius dogmata exquirens, doctrinam
evolvens, cultum exornans, disciplinarum scientiarumquct incrementa in illum e serens. Ipsemet ChriSlianismus, si velis, in parte fiua externa, ac
ridentali vel disciplinari perficietur: qualis tamen a Christo substantialiter est institutus, immutabilis permanebit. Quod ni fiet, nec res esset divina. nee ut talis censendus. si vel semel hominum arbitrio reformandus trade. retur. Quam immutabilitatem vel ipsi Protestantes nobiscum satentur. dum se Apostolorum vel apostolieae aetatis vestigia persequi gloriantur. Nos et in eadem versamur sententia, hoc uno discrimine. quod legem viventem adhibemus Ecclesiam a Christo constutulam, ut sincera atque integra asse quamur Christianismi initia, Seripturis et Traditionibus tomprehensa; interim vero, ut insallibili iudieio ea seeernamus quae immutabilia fiunt, alitis quae sunt humanitus persectibilia. Utcumque igitur, et prima institvlio servanda, et magistratus legitimus adhibendus ut quae licita perficiantur, quemadmodum omnia eliam civilia, nisi per magistratus, nullam perlaetio
135쪽
DE RELATiONE HOMINIS AD EMIA MATER l ALIA, SIVE DE PROPRIETATE.
NOTIO PAOPRIETATIS :EIUS HOSTES, COMMUNISM S ET SOCIALISMUS.
I. Iurium civilium sedes, proprietas. II. Proprietatis notio realis et nominalis. IlI. Adversarii proprietatis, Meialismus et Comminimus. IV. Vix erumpet Communismus. V. Iam se extulit Socialismus. VI. Quomodo ' Vll. So. eialismi prlneipia. VIII. Initia a proprietate ecclesiastica. IX. Unus aniore. dens, alter consequens. X. Agenda in hoc libro.
I. Humanae naturae eum rebus sensibilibus relationes, summo proprietatis iure innituntur: quo nomine aliquid expressius, sortius ae validius, quam in usitato dominii voeabulo continetur.
V. Proprietati tanta est vis, ut quandoque ius utendi atque abutendi dicta suerit: quod plenissimam signissent de re nostra statuendi potestatem sa). Potestas haec triplici iure continetur: fruendi, Geludendi, disponendi. rit fruitio, ius omnem po sibiIem utilitatem ex re percipiendi. Eaeclusio est ius allis inter-dleendi quidquid dominum turbare possit in rei suae stultione. Dispositio, ius est permutandi, alienandi, Vel quomodocumque de re sua disponendi. Ius quod descripsimus, subiectiva; resipis, obieetiva proprietas nuncupatur. Illa a iurisdictione longi si me distat: siquidem iurisdietio potissimum ad personas resertur, uti paterna vel politica; nunquam vero ius utendi atque abutendi diei posset. I am personis praesumus, eas regimus Imperio, pro prias autem, veluti res, non habemus nee possidemus.
aὶ Iuro abutendi, nihil intelligi praeter rei consumptionem ei quidem per oppositionem ad simplicem usum , anima diersum est a Ioanne XXIl Cap. ad conditorem, III, de rei b. siqnse ; inter illius Eatra P., lil. 14 ), atque a Toullier lio m. III, n. 86ὶ. Validus in iure, etsi inhonestus atque illicitus, erit rei tuae abusus, usquedum strictum alienum ius violatum nonsuerit. Discrimen autem proprietatis a iurisdictione, explanat G uiins, ite Iustitio, pari. II. d. l, e. 3; opp. t. XVII, p. 252.
136쪽
quum ex Forcellino proprietas verborum a sit coniunctio illorum areta et apta cum rebus ipsis quas significant, . proprietas in nostru easu erit coniunctio rerum areta et apta cum earum domino. Unde rerum propriarum et communium distinctio, qua usus est Cicero: α Ut eum ademerit nobis omnia quae nostra erant propria, ne lueem quoque hane quae communis est, eripere euplat ij. . III. Duos nacta est adversarios proprietas e Socialismum et conmunimum. Ambo unam eamdemque ideam p sequuntur:
sed indirecta ne velata laete Soelalismus; directe vero Communismus. Hic absolute nodum secat, inquiens : Deus omnia ferit eommunia; violentia proprietatem ferit; PROPE RTAR EST L TEOCIN u M. Contra, Socialismus Statui sive Imperio quamdam veluti omnipotentiam eonfert, deinde imperio utitur eiusque logibus, ut proprietatem e remi, satiget, ad agonem redIgat. Imperil itaque in res hominesque omnipotentia, velum est quo tegitur et fucatur socialismus. IV. Legalis vel luridiea Communismi sanctio nunquam erit s letati pertimescenda: altis nimis radicibus proprietas in natura desigitur. Quandoque tamen erupit, iterumque forsan erumpet : sed veluti direptor ae depopulator , nunquam ut legislator. Publime autem depopulatIones, quid nisi publiea et magna latroelnla Fuit ergo, tamque iterum minabatur Communismus, sed veluti proeella, torrens vel unda suens: veluti laetum , uno verbo, sed nullo unquam tempore vel levissima legalitatis speele honestandus. V. Ex adverso, elus praeeursor Metallamus, qui Imperio blanditur, qui Imperii omnipotentiam eonfingit, qui hanc omnl- potentiam fovet, eamque ad se trahere conatur , pestis est g cietatem saeillime pervasura. Facillime inquam: non enim simulae semel virus effundit, sed sensim sine sensu doctrinas, institutiones , lura socialia , civilia, pestilea , serpenti quotidie tabe insteit. Nullibi totus et integer eonstat vel se prodit Socialismus, sed per quamdam veluti schalam et pmgressionem extenditur, in culus ultimo gradu latet Communismus. Quid plura Τ Iamdiu
imperiorum sedem, iuri Seonsultorum et legumlatorum mentem arripuit. Fere numquam civilis Meletas ah hac eavit infirmitate;
pramens vero, maxima Socialismi lue inneltur. Ad quid enim tandem illa pervenerunt politicorum systemata de potestatum
137쪽
inuaequilibrio , deque Summae auctoritatis delegatione, ni1l et
omnia populorum iura, omnesque libertates in Statum eonnuant, eoque universa Bbwrheantur 7 Quieumque, ex linis licet su, selliis , vel tantillam politime potestatis partem arripuerint. se omnipotentes lactitant, cives legibus coercent, privatorum liber intes die iura tu se ipsos convertentes: liberales propterea dicendi, si aeris et lucis liberam populis usuram relinquant. Ille, qui
pro populari essertur libertate, quid nisi inceptus atque tu dies
VI. Sed qua via hue ventum est, ves quae populorum simplicitas aut patientia 2 Culus vis temporis socialistae, verbis vel laetis, ita populos
allocuti sunt: a Civilium rorum cedite libertatem et ministerium; nos pollueam vobis dabimus libertatem f3ovranita popolare . . Populi, politica libertate allecti, clii Iem concesserunt libertatem. Tune iterum Metalistae : a Politicam libertatem nobis delegate, cuius vel inexpertes vel impares estis ; vos vestro nomine age. mus . . Annuerunt quandoque populi, vel decepti vel vi ndaeti: sicque duae libertates, civilis et politica, plus minusve, in M. clatistarum manus devenerunt. dui hoc digni erant nomine, quatenus socialia omnium lura ad Se ipsos pertrahere nitebantur. VII. Duo sunt principia , quorum uno vel altero nititur Smcialismus. Primum est omnium societatis membrorum mutua solidarietas. Alterum est conssctum ius , sive e renis quorumdam Imperiorum cupiditas negotiis civium instandi, ut pueris M- solent paedagogi.
Aliquid habent veri et aliquid salsi haec principia. Verum
est, docuitque s. Paulus, uno membro patiente, omnia compati membra I Verum quoque est Imperiorum esse omelum in comomunem niti utilitatem. Sed salsum est membrorum solidarietatem inferre in omnibus proprietatis , doloris vel laetitiae aequalitatem ; salsum , demandatum esse respublicae vel imperantibus , ut aliis subtrahant quod donent allis. Falsum quoque, lus esse politicis rectoribus proprietates civium administrandi, saerarium smillae ingrediendi, distincta privatorum lura in unum quasi rei publieae lus eonstandi. Humanae samiliae solidarietas, quasi in solidum proeuratio, eharitatis ossicium est, non politicae gu hernationis vel aequalitatis. Sed charitas munus est singulorum, non iura recipit imperantium: eharitas autem in dies perficietur,
si, laventibus Imperiis , ea in populis excolatur fides ex qua Diuitiam by Cooste
138쪽
23 orta est. Abs re igitur Melalismus eum proprietate iustitiam evertit ut charitatem instituat. III. Imo utramque evertebat, iustitiam nempe et charit tem , quum immani sacrilegio ecclesiasticas aggrediebatur proprietates , Deo et pauperibus dicatas. Diectat enim Melalismus: - uae sunt publicae vel Status proprietates. Cur vero eiusdem religionis ministri alii plus habent, alii minus 7 Nonne saltem omnes aequandi 2. Suecedunt Communistae et alunt: α Omnium, o divites, sunt quas habetis proprietates. Cur alii plus habemus , alii minus 7 Iam hora venit, qua omnes sunt ne
IX. Soeialismus igitur et Communis mus non sunt umbra et sigmentum: sed ille est argumenti veluti antecedens, hie vero consequens. Ille imperia, et leges et vlles, et politicas instituti nes minatur , ut ignis latens et absumens: lite plebes comm
vel , malis aliquando doctrinis et saetis ab Ipsis imperantibus edoetas uJ.
aὶ Duplex socialismi et Commnnimai origo: haeresis et philosophia.
Priorum saeculorum haereticos perstringit s. Epiphanins: α Dici se aγ- stolicofi voluerunt, qui et apolacticos, idest renuntiatores, seipsos nominant: hoc enim diligenter observant, ne quidquam possideant. v Advers. Haereses, l. II, e. 8 l. Qui error saeculo XIlI revixit. vlde Bergier, Diet. ἡ . Apostoliques et Apstaetiquea. Hl, non lege naturali, sed evangeliea atque apostolim institutione, exelusam proprietatem arbitrahantur. Omnium liaeresum instauratores philosophi; et recter nam haereses ex ip3a primum philosophia emanaverant. Omissis Platonis, Lyeurgi, aliorum que sat vanis utopiis, vel sthsonis aut male intelleetis legibus, I. I. Rous. Mau actum illius qui primus aliquam terrae partem tibi exclusive vindiea erat, ut meram damnat usurpationem, qua omnia sunt genita mala; illaque est ablata selieitas ad quam homo e ditus erat, nondum inita societates Rot MELAD, Due. sur Porig. eι ιον fondementa ae r in Galila parmι lashommea, Part. 2, an. 1755.ὶ Ilinc eodem labente meeulo, propugnabat M. Meus, abrogandam privatam proprietatem, et communem instituendam esse administrationem, per quam bona omnia in commune eollata ex aequo omni-hus distribuerentur. In Diario se Tribun du peupis, p. l87 etc. in Alii . nostris temporibus, vellent ut distributio fieret vel ex aequo, vel pro meritis, vel pro singulorum necessitate. Certe, ipsis iudicibus atque administratoribus. In consocianda haeretica et philosophica in ania, altero quoque saeculo, adlaborarunt Santimonistae, quorum prima erat lex, hereditatis abolitio, ut respublica in omnium tandem bona succederet. Inde usque ad nos, alia inclaruerunt nomina, Carolus Fourier, Robertus Orien, Petrus Leroux, Pro hon ele.; aliaque systemata, quorum patroni, Militaria, Humanita. ru, Chartistae, Proletarii est. Omnium eommunis idea: Socialismus et
139쪽
X. Proprietatem eommunire, errores eonvellere, societatem ex praesenti gurgite abstrahere, nostra erit mens et omelum. In utrumque latus dimicabimus: in privatos qui doctrinis, in Imperia quae legibus vel saetis proprietatem aggrediuntur. Soelalismum et Communismum, qua peste nune politi ea systomata , et noVa praesertim excogitata imperia contabescunt, quocumque invenerimus, persequemur. Sed quum proprietas quaesita sit non in res tantum, sed in homines; hanc quoque proprietatis spretem perpendemus, de servitute acturi. Tandem , quum ipsa hominis vita, tamquam hominis proprietas , aliquando habita sit, quid iuris in eam vel privatis vel principi competat, Bummis saltem lineis persciemus. Saepe in huius aevi doetoribus illa occurrent, quae de Graecis, pro Flacco agens lueuienter Tullius I Apud a m aiebat: a Ingenita levitas, et erudita vanitas i . u
PROPRIETATIS ORIGO, VIS ET CONSPECTUS GENERALIS.I. Aequisitio mundi moralis et physici hominibus proposita. II. Haec Dei voluntas atque hominis capalitas. III. Per factum, ius eapaei talis ver. titur in ius proprietatis. IV. Proprietas est a natura immediate et mediate. V. Proprietatis tonstantia et perennitas; Vl etiam ex sola occupatione, sine Iabore. VII. Iura proprietatis a legibus firmata, non invecta. HlI. Legitima ae necessaria loeatio et conductio. IX. Acta causa mortis reiiciunt Sociali-xtae. X. Sed qui testatur, vivit. XI. Successio familiaris, immanens proprie. talis conditio. Xll. Hoe natura docet. XIII. Hoc lex ocietatis eonfirmat. XIV. Naturam perfitiat. non evertat lex. XV. Deficiente samilia, viget imstatoris libertas. XVI. Imago et iura familiae in corpore morali. XVu. Pro prietatis iura et eo retaria colliguntur.
I. Quemadmodum communibus intelligentiae, iustitiae ae
legis notionibus, rationales animas imbuerat Deus , ea conditione ut quisque spiritualia illa semina excolendo, Scientiae ne virtutis quasi patrimonium, veramque Sibi proprietatem constitueret;
Lege horam historiam in operibus: Histoire du communisme ou re. futation historique dea utopies foetatistes par M. AMRED ScnRE. 184s. - Etudes sur Ies Reformateura ou Metatistes mode es, par M. Loris RETRAun, 1844. Quorum etsi non omnia probanda sint, 'aliqua vero protestantismum sapiant, plurima tamen vere descripta inveniuntur.
140쪽
ordinavit. Nam quaecumque caeli terraeque ambitu continentur , hominibus illa proposuit, lege cordibus lassita, ut quae
quisque oecuparet atque excoleret, ea proprietatis iure sibi nequIreret. Vere itaque , hominis constitutionem, Delque munera respicientes, hanc ei reserimus laudem : a Minuisti eum paulo minus ab angelis, gloria et honore coronasti eum. . Atque e vestigio, in eius relationem ad res eorporeas intendentes: a Constituisti eum super opera manuum tuarum: omnia subiecisti sub pedibus eius; oves et hoves universas, insuper et pecora campi; volueres caeli et pisces maris qui perambulant semitas maris ij. . II. Igitur, qui natura rationali angelicam sere aemulabatur excellentiam, corpoream vitam agens capacitatem accepit, ut res corporeas sibi haberet, iisque uteretur ae laueretur. Qui
namque vitam dederat eiusque servandae praeceptum, lus quoque seu moralem facultatem eonferre debebat, iis utendi sine quibus vita non ducitur; nee utendi solum , sed sibi habendi, exemlendi , aliosque ab eorum usu excludendi, ut eorum sima et constans haberetur possessio. Ex Del linque voluntate, noliasque addito propriae conservationis et perseetionis omelo, ab exordio humanae gentis, lus proprietatis emanavit: unde dominia ali,
III. Dei autem voluntati aceessit hominis factum, quo homo materialem naturam nitingens, propositam sibi ingreditur proprietatem. Nam, si in primigenia naturae innocentis beatitudine, iura serebant ut quae unusquisque excoluisset, lis dominaretur: a sortiori eum, in sudore vultus, terra foret subigenda. Occupatione igitur et labore, lura merae capacitatis transeunt in tura proprietatis; quaeque omnibus erant proposita, iura necipiunt desinita ae particularia. IV. Si duo haec ad ineundam proprietatem requiruntur, ius nempe capacitatis, sive lus ad rem, quod est universale , et factum Occupationis sive possessionis, quod est particulare; Sequitur, ius proprietatis dupliciter a natura prosicisel: immediate quoad lus et eapaeitatem ea possidendi quae nondum lura prinyrietatis singularia suseeperint; mediate vero, scilicet mediante laeto particularis oecupationis, quo ius capacitatis posscitur In reali et absoluto iure proprietatis. V. Sed non bruti instar homo. Illud enim fructum quem non seminaverat decerpit ac transit, nihil in posterum praevidens.