장음표시 사용
141쪽
Homo e contra terram sudore irrigavit et aluit, semel talem aenobiliorem eidem existentiam eontulit. Quot sunatus, quot animi eorporisque anxietates, ut sata perdueantur ad segetem l En, terra quae mortua lacebat, tribulos ne spinas proferens, labore reviviscit, suoque cultori , veluti benefactori ae parenti copulatur. Ergo eam sibi quodammodo assimilavit et permanenter acquisivit. Imo insumendi labores acuunt ingentum et aemula. tionem , canente Virgillo:
Pater ipsa eolendi Haud sacilem esse viam voluit; primusque per ariem
Georg. I. 8. MO it agros, curis acuens mortalia corda i).
Ergo proprietatis constantiam ae perennitatem duo In tuto constituunt: l. insumptus labor, terraeque insidens; 2. hominis vlta , necnon domestica et civilis consuetudo, quae sine integra et absoluta possessae rei perseverantia, vix consistere, ae certe perstet non poSsent.
VI. Quid si sola occupatio, nullusque labor intercesserit Noe naturale lus rem Occupandi quae ullius nondum susceperit proprietatem, atque Indesinite possidendi, etiamsi nullus aliquando labor intercesserit, sentit vel homo in sylvis enutritus, qui aves, pisera, metalla, altaque nullius adhuc potestati subiecta, statim ut sua sibi habet, ae pro libitu insumit vel distrahit. Sentit insans , qui suo iure laetus , advenientes excludit. Sentiunt serae in comparata sibi suisque alimenta, atque a locis ubi aliae nidum posuerint, sponte recedentes. A formicae industria usque ad opus Phidiae vel Apellis, haec naturae lex o, tinet, ut quae sibi quisque occupatione Vel ingenio comparaverit , ut sua sibi habeat. VII. Sie lucipiebat possessio , naturae ductu et culusque laeto, non humanis legibus invecta. Ipsa autem erat legum civilium , et supervenientium pactorum quibus vel trasmittitur vel distrahitur, initium et fundamentum. Hinc commutationes primum, deinde vessitiones, locationes, donationes ac successiones. Qui modi, alii qui omnes proprietatem antelentes, si legibus positivis temperantur , earum tamen existentia non a pacto civili, sed a purissimo luris naturalis sonte defluxit: quod adeo naturae cohaeret, quemadmodum naturalis libertas, aequalitas, nostrarumque tacuitatum activitas. Nam, quum ius proprietatis , sit ius exclusivum et absolutum, a nulla temporis conditione Diuitigod by Corale
142쪽
dependens; quumque eo plene ac libere frui liceat ubleumque lustitia vlget; sequitur quoque, dominum lure frui, rem utut
velit alienandi. Ergo illam donandi, commutandi, vendendi rsine quo iure, nec commercia , nee Meletas, neque aemulatio, neque hominum industria consisterent; Ianguerent omnia, labor deficeret ac virtus, et sensim homines ad glandes et sylvas rodirent.
III. Loeationem impugnant Communistae. Verum, si lusvendendi, aut quoquo modo alienandi, ergo et Ioeandi: qui enim potest plus, potest minus; quique rei substantiam et usum pecunia tradere poterat, idem legitime solum res usum tradet. Quod universis utile est. Nam, ad breve tempus , equo vel domo indiges: commodius ergo ubi illa conducere quam emere. Tu arva possides, sed militiam vel magistratum , scientias vel artes exerere; alter vero, lis impar et corpore pollens, Rgris earet, nee emere valet: ergo tibi et illi utillus illa locare et conducere. Fruetuum vero pars altera tibi ratione proprietatis, altern alteri ratione lahoris cedet: tu qua divisione, lustiua atque publica
utilitas consociantur. IX. Communistis vix generosiores Soelalistae, qui alienationes vel quascumque pactiones concederent inter vivos, si, morte possessoris intercedente, eius hona ad communem reipublicae proprietatem reverterentur. Qua ratione, de testamentis et de successionibus aetum esset; unaque hominum generatione, privatorum bona in communem reipublicae proprietatem conferrentur. Unde in viae exordio, non tamen in fine, Melalismus diserepat a Communismo.
X. Contra vero, si lus donandi alienis, ergo et suis; si inter vivos, et causa mortis: unde sult testandi libertas et facultas Nam qui testatur vivit, vivens autem rei suae legem dieit, nempe ut statim vel posthac, ut vitae vel mortis suae tempore, res sua alterius flat. Quod breviter sed aeurate, XII tabularum lex complectebatur: Pro ut quisque rei suae legassit legem dixeritὶ ita ius esto. Puerorum deinde illa Meletas in qua, unl- ersis proprietatibus in quadam summa et unica reipublicae
proprietate absumptis, unus esset omnium non modo rex et
imperctior, sed universae rei administrator ac distributor. Hane venditant libertatem Metalistaei XI. Strietior adhue ratio tuetur familiarem sueerasionem: quae est proprietatis devolutio ad filios vel coniunctos, quibus Diuitigod by Corale
143쪽
paterfamilias vel donavit vlvens, vel donasse censetur. Insuper successio haec , potissimum ne necessarium est luris proprietatis eiusque immanentiae corollarium. Nam familia, una aestimatur persona eum patre: ipsa eum patre possedit, sevit, plantavit, ingenio vel labore auxit. Famillae unus amor, una holuntas, unum lus. Iloe natura docuit, societas firmavit. XII. Natura docuit. Quum enim familiae constitutio sit ex praecepto et necessitate naturae, ex eodem quoque praecepto in suunt quae illam coniunctionem vel lavent vel constituunt. Hare nutem duo sunt: animorum amor; communitas quaedam honorum. Qui non sentiat quanta vis ac dulcedo filios ae nepotes liget paternis domibus vel agris, quoque studio et ardore ea colant, servent ne tueantur; iste neque homo videretur, neque esset al. Ergo natura agente ac praeeipiente, in uno morali corpore adunantur ii qui in familia sunt atque erunt; una origine, uno Sanguine, uno iure, lisdem traditionibus et assecti
nibus devineti. Ecquid Τ Pater qui vitam dedit, suique vultus imaginem filiis eommunicavit, non suos labores ac bona o municet 7 Arbores plantat pro altera aetate, et pro alienis non pro suis plantasse existimabis Τ Quis animo adeo levIs, ut Uin respiciat in posterum 7 Quis familiam instituens, non cogitat se in illa superstitem sere 7 Quis gaudens de animae immortalitate, non de illa gaudebit fore terrestri immortalitate quae in familiae cursu devolvitur Quis demum adeo vecors, ut non Seutiat se providentiae loeo filiis datum esse, ut sua erga eos beneficia insuturum perducat 7 Ergo impla nimis haec propositio : α Iubet lex naturalis ut parentes filios nutriant, non vero ut heredes imstituant i . . Auctor pro more suo, rem affirmat , nullomodo
αὶ Quis loci, quo ortus sit, non perfruitur mira suavitate 3 Grandaevus . lam Cicero, et sapientia elarissimus, quam Arpini domo delectahatur, Romae 'Pavimenta marmorea et laqueata tecta contemnens l α Nam, aiebat, illo loco libentissime soleo uli, Rive quid mecum ipse cogito. sive aut scribo, inuti ego ... Hinc enim orti stirpe antiquissima; hic sacra; hic genus. hiemaiorum mulla vestigia... Quare inest nescio quid , et latet in animo aesensu meo , quo me plus hic locus, fortasse delectet: siquidem etiam ille rapientissimus vir, Ithaeam ut videret, immortalitatem scribitur repudia, seu t De Dy., II. i. Ille autem sapientissimus, ut narrat Homerus , ix domum regressus, quo gaudio vel stipitem cui torus insidebat, oculis et mente recolit 3 Haec divina pene gaudia, quibus et patris, et Inatris, et fratrum,.ororumque relegimus vestigia , uno verbo, paterna tecta nobis abstrahent communistae '
144쪽
l 20 probat: quodque peius est, odes a tramite aberrat, ut imperIο-rum Suecessionem eum domesticae rei sumiliaris sueeossionunbsurdissime confundens, Sicut regna hereditaria, ita paternas hereditates, ex hominum libera institutione esse contendat. XIII. Quod natura docet, lex societatis confirmat. Nam nulla habetur gens quae teStalas vel intestatas Successiones non nccipiat. Ipsaque tributa quae directam succesSionem vexunt, ut inter parentes et silios, semper exosa habita sunt; et si recte inspicias, communismi vel socialisini sunt initia. Eo enim
tendunt illa tributa, ut familiae imminuantur ae debilitentur. Atqui nulla egregia et sortis societas, cui sortia desint elementa: elementa vero quibus coagmentatur societas, sunt familiae. Sisamiliae roborantur, roboratur Societas; si plura habent, plura in societatem conserent; si magna possident, magna adnitentur in pommunem utilitatem; si sua diligunt, et societatem tu huntur. Quo igitur ingeniosior parentum industria ac sollicitudo in curanda familia ac honeste augenda, eo maiori bonorum copia societas ditescet ac dilatabitur; eoque studiosiores filii, ut cum parentibus adlaborent, iisque obsequantur, Sicque coniunctiones domesticae pulchriorem societatem efficient. Qua in rolura non violantur sed exercentur; quod enim licet uni familiae, licet universille nempe opes augere, auctas vero filiis tradere. Imo Id requirit naturalis libertas et aequalitas: unde mirum est, democraticos homines hane sibi et suis aequirendi et tradendi libertatem, qua nihil habetur magis populare vel O-m raticum, directo vel . per cuniculos impetere. XIV. Nulla igitur naturalior lex, quam ut ii nobis sucem
dant, quos alios nosmetipsos ulgari Sermone appellamus. Sive nutem eos unum tectum contineat Sive non, quacumque Sint aetate vel conditione, in iis natura eadem rei. Ipsa eos sanguine, necessitudinibus ac iuribus coniunctissi inos seeit: legi lator vero naturam sequi et perlicere, non evertere debet. Naturali autem iure et sacto, ut planta radicibus terram complectitur,
ita proprietas in familia desigitur; atque inde illa evolvitur et
permanet hominum, traditionum ac iurium Series, quae Societas appellatur.
XV. Quid vero, si nec filii adsint nee parentes, hereditatem accepturi 3 Respondeo, iure proprietatis, quod nunquam deficit, possessor quos velit heredes scribet. Siquidem eodem iure nostra largimur in vita et in morte; et semper, ut dicitur, sDisitig Cooste
145쪽
Divens morientem apprehendit; et legem libertatis humanae, qua homo se suaque possidet, nunquam evertet legislator. Testamentum , ali nobilis iureconsultus, triumphus est animae liberae et immortalis; cuius voluntas, quoties alieno luri non ossiciat, adeo Sacra permanet, quemadmodum saera est hominis libertas et natura ij.
XVI. Tandem, si in se ipsa in v Iolabilis est proprietas, si libera atque inviolabilis testatorum voluntas; inviolabilis quoque erit illa proprietas quae a civibus in communi possidetur, ulla pagis, a municipiis, ab Imperio, ab Ecclesia eiusque sodalitatibus. Ubique enim amplioris familiae imago, seu corpus morale, quod ex individuorum colligitur iuribus et voluntatibus. Quapropter hare moralia corpora, sive civilia sive e lesiastica, non ex imperanuum beneplacito, sed ex libera hominum naturae stant: qui, libertatis iure, et Se quadam vivendi ratione, et res suas ad honestum sinem obstringere valent. Honestissimus autem nnis, pietas et religio. XVII. Conspectum proprietatis, eius orIginem, notionem, et immanentia consectaria, summis lineis descripsimus, ut si tim pateat quomodo in ture naturali proprietatis omnia mordinentur et suant. Capacitatem, lus nempe ad possidendum, immediate hausimus a natum; illa, mediante facto particulari, vertitur in ius proprietatis. Ius proprietatem sigit, eiusque pinrennitas gignit liberas permutationes, venditiones, Ioeationes,
successiones et testamenta. Familia, unam sere Personam ngens, uno proprietatis iure utitur, unde ipsa et per ipsam societas roboratur et perficitur: velut arbor, culus rami ex una radiceniuntur et emorescunt. Demum, quum vires coniunctae Rugeam tur, lure suo, qui Velint, Se suaque in medium conserunt, ea lege, ut quae erant Singulorum, communia fiant, et more sa-millae perducantur In successores. Haec omnia ita sibi constant, ut unum ex alio fluat, nec proprietas in una ex recensitis spoelebus divelli possit, quin corruat in ceteris la).
ain Nonnulla quoad ius proprietatis videri possunt apud Pullandorfium. Ius nαι. et genι. eum notis Ber Frae, I. IV, e. 4; apud Sch ara, Instit. uris pubi. uni v. nat. eι ρωι. , parti II, tit. 2. Inter recentiores Consulantur: Comte, Tr. de is propriet/, ch. IV, et seq.; Hennequin, D. M M putat. et de Iurispr ., t. I, til. 2, p. 17b et seq.; Troplong, De la pro pristε eis.
146쪽
COMMUNISTARUM ARGUMENTA DILUUNTUR. l. Proprietas arinis et cavilla ionibus μ' alitur. ll. Ohiiciunt i : pM
Ressio a natura, proprietas a lege. lil. 2. Fructus ab liomine, terra aut ma Deo. IV. 1. Quam primi vacuam acceperunt, vacuam tradant hucce .rihus. V. 4. Hoc scripturae clamant. VI. HOC Patres. VI l. 6. Hoc ius ronianum Pilo uit. Vili. Resp. ad primum. IX. Ad secundum. X. Ad tertium.
I. Lιaudavimus Communismum voluntarium, et praesertim religiosum, quo singularis proprietas in communem sociorum utilitatem consertur, ipsa proprietate apud Corpus seu sodalitatem permanente. Si Communistae politici, religiosorum more, vellent bona sua sacere communia, iure utentur suo: in m nutem quod universae societati vim inferre conantur, quomodo praedonum notam effugient 7 Ut sententiam evincant, armis et cavillationibus certant. Nos qui armis non delectamur, ratiunculas dissolvemus. II. Aiunt 1: Possessio quidem est a natura, at proprietas qua possessio permanens sit et personae alligitur, nonnisi a lege positiva seu a communi omnium pacto rese potest: adeo ut possessor sit individus, proprietarius autem sit omnium communitas vel Status. III. 2. Revera, ea quae ab homine quodammodo creantur, hominis fiunt; terra autem a Deo creata est; ergo non terra, sed fruetus qui exculti sint, hominis proprietati cedere poterunt. IV. 3. Nihil enim iniquius quam ut primae hominum generationem vacuam terram occupent, sibique eam habentes, Successoribus praeripiant. Nonne aequales omnes, qui prius et
qui posterius geniti sunt 3 Ergo primi terram oecupeut et possideant , sed non ut proprium: quaeque illis vaeua data est,
Sequentibus vacuam relinquant. V. 4. Hoc omnia iura clamant. David, rex et prophetu, terram non singulis sed omnibus. in commune datam amrmat:
α Caelum caeli Domino, terram autem dedit filiis hominum ij. . Christus docuit nos panem quotidianum petere, significans ea nostra neri quae usu quotidiano absumuntur, caetera Vero communia habuerunt primi qui eius sidem amplexi sunt.
147쪽
VI. 5. Eamdem doctrinam tenuisse Melesiam, docemur as. Ambrosio, qui omela deseribens, sic definivit: a Formam iustitiae putaverunt philosophi, ut quis communia, idest publica , pro publicis habeat; privata pro suis. Ne hoc quidem secundum naturam: naturo enim Ovinia omnibus in commune profudit. sic enim Deus generari iussit omnia , ut pastus omnibus communis esset, et terra foret omnium quaedam communis pos-
ωSSio. NATURA IGITUR IUS COMMUNE GENERAVIT, USURPATIOIDs FE iT PnlVATUM 1 in . . Vehementiora habent Cyprianus, Chry-SOstomus, Basilius, aliique plurimi quos Ecclesia doctores ac
VII. s. Ergo vere illud sanxit Ulplanus: α Nihil commune
habet proprietas eum possessione 2ὶ . . VIII. Respondemus ast 1. - Semper et ubique possessio eum firma et libem rerum proprietate suit confoelata. Antiquirerentesque mores explorati sunt: nunquam vero sabulosus ille status apparuit, ubi dominium , ExcluSa proprietate, Bd nudam possessionem redactum suetit. Facta autem universalia, universalem seu naturalem causam habent. Quis enim, nisi natura , Sylvestrem hominem, rudem vel insantem , eos uno verbo qui solam naturam habent, constantissime docere potuit, sua retinere vel distrahere, nequum et honestum esse Τ Quis , ln-qunm , nisi natura, e selentia haec universalis, leges omnes et hominum statuta antecedens 7 Ergo possessio et proprietas non duae res, sed duae eiusdem rei formae habendae sunt: proprietas est ius, possessio est factum. Proprietas enim non in abstractionibus versatur, sed exteriori actu completur. Aetus exteriores possessionem constituunt: hi autem pmprietatis iure fulciuntur. Utraque igitur, proprietas nimirum et Possessio, unatura prosecta sunt. Vel saltem, quomodo proprietas quae leges antecessit, ex legibus orta sit, edisserent nobis Communistae 3 Origines autem mundi ab initio reeolentes, nunquam pactum conspicimus, ubique vero laetum proprietatis a natura prolaetum. Sed demus paetum. Nonne pacta Servnnda sunt, eaque praesertim quibus universa iam societas innititur IX. Λd 2. Negamus Oa sola in dominium venire quaen nobis exculta et veluti creata sint. Sylvestres iterum homines inspiciamus, qui, docente IlouSSenu , pluris alent qurin nos. Numquid illi creaverunt nut Saltem excoluerunt aves, pisces, pascua et fructus, quae ultro tellus et arbores serunt Τ Attamen
148쪽
laalliis ea cedunt iure naturali et universali, nemine reelamante. Cur vero 7 Quia quae nullius sunt, occupatione, Inventione, aut labore nostra fiunt. Pulehre autem ngrestis illa simplicitas proprietatem nequireret, quae hominum ingenio ae solertiae neganda esseti Pulelire et perbelle, si propterea quod nee laua, nec tela,
nec marmor creata sunt,' nee lanae opissicium, nee picturae,
nee statuae proprietas in artificis dominium venireti Quodsi marmor , cur non et tellus, oecupata primum, dein tot impendiis ae laboribus exeulta Nam, nee raro evenit ut opus agricolae, naturae opus aemuletur: uti solitudines ingredi, terram Scindere, sylvas evertere, belluas expellere vel domare, Stagna exsiccare, loca et aerem expurgare, arbores eonserere, domos aedificare; uno verbo, Creatoris opus perficere. Sed quis tot labores perpessus fuisset, nisi oecupationem comitaretur proprietas Τ vel maxime, quod non unius sed plurium quandoque aetatum labores requirantur. Proprietatem expelle: ubique nunc florens ae laueti sera tellus, i, vi ad silvestrem Statum reverteretur. Atqui non ad silvas conditus est homo. Ergo naturae vox , finis et publica omnium utilitas, proprietatem confirmant; omnemque dubitationem removit genus humanum, honoribussere divinis eorum memoriam prosecutus qui primi, labore ne 'dominio singulorum, terram Subigere docuissent. X. Ad 3. - Si valeret Communistorum lex, praeeipiens ut quaelibet generatio terrum quam dominio vacuam occupavit, vacuam relinquat; Suecessuri terrum ne excultam ne frugiferam, an sere incultam reciperent 7 Quis enim ignotis suecessoribus ad laborahit 7 Contra vero , Dueliseram et divitem accipiunt, proprietate constituta. Quae autem praeterit generatio, nonne advenienti omnia sua relinquit 2 Varia equidem partitione, quaolneluetabilis est praesentis vitae eonditio; sed nonne patrum labores atque iudustriae filiis aecedunt Z Nonne, aucta terrae ubertate, omnes de illa participant Τ Grato igitur animo eos prosequamur qui nobis paraverunt divitias et commoda; illaque nos augeamus, posteris tradenda Simul et augenda. Sic una aetas alteri aetati ad laborat; quod una invenit, alia expolit et perfi- eit. Proprietas acuit ingenium, divitias parat, sed non immobiles saeit, nee earum sontem exhaurit. Sicuti Bomerus nihil
Virgilii ingenio et virtuti praeripuit, imo plurima contulit; ita
149쪽
dilatur, perseitur. Ex adverso, absurda et puerilia loquuntur Communistae. Absurda: quin nunquam ita una generatio den-cit, ut sequenti terram vacuam relinquat; generationes inte seruntur, non simul et Semel occumbunt. Puerilla: nam, extincta proprietate, societatem ad perpetuam pueritiam ac paupertatem adducerent.
XI. Ad 4. - Terram dedit Deus siliis hominum, ut illam
in Sudore ex terent: ergo ut excultam sibi haberent. Vetans explicite ne quid ex re aliena contrectaretur, imo neque concupisceretur: α Non surtum facies. . . Non coneu pisces domum
proximi tui, nee omnia quae illius sunt i). . Christus autem, dominica oratione, nimiam habendi sollicitudinem , non proprietatem exeludit. Quam pira prietatem primi fideles integram retu-nuerunt , dum sola charitas quaedam essecerni communia : nam quisque quod vellet osserohat. Petrus enim Ananiam non de iniustitia, sed de mendaelo arguebat: u Anania, cur tentavit Satanas eor tuum, mentiri te spiritui Saneto, et fraudari depretio ngri Nonne manens tibi manebat, et venundatum in tunc, at potestato 8 2ὶ .XlI. Ad 5. - Εoclesiae Patrum attendenda est mens, nique integra sententia. Labentibus tortio, quarto praesertim et quinto Ecclesiae sareulis , undique ooncusso vel diruto Romano Imperio , dissidentia et cupiditas, ut in politicis commotionibus contingit, divitum Porda in paupere praecludebant. Tune Patres et Melesiae Doctores in erudeles divitias insurrexerante et prae ceteris, Cyprianus , Basilius, Chrysostomus, Amhrosius. Condita reseuniversa ad pommunem omnium vi in m , memorabant; iustitiam n beneficentia, quum do vita ageretur, non Sel ungebant. Quod ex obieeto Ambrosii loco demonstratur. Etenim prosequitur: Dum nugere opes , aggregare pecunias , Deeupare terrBS P sessionibus , praestare divitiis cupimus; iustitiae formam exuimus, beneso utiam communem n misimus. Quomodo enim potest iustus esse, qui studet eripere nitori quod sibi quaerat 3 3ὶ ,, Igitur i. s. Doetor non de stricta iustitia loquitur, sed de illa bonitatis forma quae iustitiam simul et beneficentiam complectitur. 2. Verissimum creationis finem indieat dum ait: a Natura omnia omnibus in commune profudit; natura ius commune generavit. 3. Non proprietatem arguit, sed divitum ingluviem, dum concludit: . Usurpatio ius secit privatum . . illa nempe usurpatio quae, ut deelaraverat, pecunias poeuntis, Possessiones
150쪽
135 possessionibus sine sine congerens , iustitiae et miserieotalaasormam exuerat; non vero illa proprietas quae suis providens, supersua miseris elargitur su). Ceterum, mirum est Communistas in Scripturis et Patribus inugium inquirere, a quibus tam lueuienter et nervose refelluntur.
XIII. Ad G. - Τandem , quo sensu Ulpianus posseSSionem distinxit a proprietate, et nos illam distinguimus. Evenit enim aliquando ut possidens, sacto non ture possideat; et tune vera affirmatur: α Nihil commune habet proprietas eum possesSione. . Sed quum in hae facti specie, nihil conserat possessio nisi ex praesumpta proprietate, usquedum verus dominus inveniatur; ex adducta lege lus proprietatis confirmatur IJ. Ius autem Ro- n VH. Te manum originem et vim proprietatis apprime intellexit, cum res I iidob ino expertes, nullius potius quam communes appellavit: δι' 'in . Quod ante nullius est, id naturali ratione occupanti conreditur 2 . . Boe et superiori titulo, ius proprietatis sub naturali et civili res eiu eonspeximus: nunc de elus connexione eum iure pollueo.
sa) α Quod sc REM, date eleemosFnam . Luc XI, 4l,ὶ non modo tonsilium evangelicum est, sed praeceptum. Tamen variam habet latitudi. nem ex adiunctis dimetiendam. pro communi, vel gravi, vel stxtrema proximorum necessitate. Miram autem vel simplicitatem vel ignorantiam prolitetur Asirens, primos Christi fideles, atque Eeclesiae Patres pro eom.
munistis venditans. s Corso ei diritto nat. . Appendi , flos a della storia della proprietis . Adeo suam laudant philosophiam rationalistae, ut eommua