장음표시 사용
181쪽
stententur, hineque mensuram habent sal. Leges autem quae proprietatem eiusque transmi Mionem attingunt, naturam Sequantur, aequitatom servent, libertati ne ossiciant. Quod ideo monemus, quia novi homines novaque regimina, primam omnium libertatem impetunt, proprietatem: quam si non evertunt, undique tamen' legibus coangustant ci vexant. Vetera ad nauseam refricant di minora ingenia, eadem deliramenta. xvi I. Monitum. Romano imperio satiscento, vectigalium multi tu e , actorumque improbitate adeo defatigabantur popul ut e patriae amore in odium converso, vel ad hoStes confuge-DCf. Salvian. . PPnt , ve V s ultro iis ei nares reciperent ij. Infirma scilicet ori . titi. V. M omium: in Poria, dum i plurimos sena per samulos aut nu-nistros, quibus' sulciantur, sibi conquirunt, plurima Seinperessumtiunt. Nnod n in sapienti regimine sitit, i. in rei publicae administratione simplicitas multiplicitati anteponenda est, qua nune omnia sero imperia onerantur. 2. Tribula necessitatibus sunt commensuranda, neque in angustiis augenda, priusquam possibilia in sumptibus resecentur. 3. Tribula quoque Sunt deligenda minus populo Odiosa, quorum exactio promptior et Deilior habentur.
aὶ systoma 'norimulam Deton in istarum, ius tribula imponendi eli. cientium ε x iure quod habeat princeps in quamdam fructuum partem, titulo comproprietatis, ex civium bonis percipiendorum, evolvitur in opere euititulus: Vorare natureret 8ssehite clos e et systiliques, th. 19, 27. etc.,
182쪽
DE REBUS DEO DICATIS QUOAD IUS NATURAE ET GENTIUM.
I. Societas concutitur, concussa proprietate. II. Proprietaa religiosa est mos ei ius gentium, a natura Prosectum. II l. Documenta historica quoad AFgrplios, Aethiopes et Persas, Macedones, Graecos, et Iudaeos. IV. Mobilia et immobilia possedit Ecclesia sul, primis imperatoribus, aequitate indueta. V. Constantini et Licinii edieta. VI. Illa comm inem raclesiae proprietatem spectabant, et ex iure naturali Prolieisectantur. III. Quod leges aliae demon strant. Vili. Neque leges Valentiniani I et Theodosii, reclesiastieae ossiciunt proprietati. IX. Non gratuitae imperatorum largitiones vel restitutiones. X. Leges, unde Ecclesiae premita excreverant. X l. Privatorum donationes, agrorum cultura et parsimonia. XII. Ins naturae et gentium concluditur quoad meras proprietates.
I. Sequitur ex dietis, ius dominans, et potissimum Societatis landamentum, esse proprietatem. Quod nostris temporibus maxime patuit: nam nunquam concussa fuit societas, quin concuteretur proprietas; et vicissim, nunquam in dubium vocata fuit proprietas, quia politica societatis lura dissolverentur. Hoc vertuntur ei reulo, qui in societatem conspirant. Ubique autem, a Luthero ad nos, a proprietatibus Deo dieatis exordia ducebantur. . II. A Thamasiano recte mimadversum: morem adeo antiquum et universalem , templa scilicet eorumque ministros alendi publieis sumptibus, fructibus terrae, si xisque proprietatibus, naturae legem demonstrare, et has publinum sacrorum a natura
1. De AegyptIiseelarunt Diodorus iaculus ot Herodotus: u λ Pptiis tellus an tres partes dividebatur, quarum prima ordo . cerdotalis fimebatur ad sae eia, ad v,ctum sacerdotum eorumque is iarum M. . Refert Genesis, tempore famis , mi Q IO- a Diodorus .seph universam terram Aegypti, in praeter terram fiae distum, eo totus, lik ii. quae a rege tradita suerat eis; quibus et statuta estaria ex horreis V Diqili cu by Corale
183쪽
publicis praebebantur, si ideirco non sunt eompulsi vendere possessiones suas . . Additur : α In universa terra Agypti, regl-bus quinta pars Solvitur, et factum est quasi in legem, absque n, XIIII, terra sacerdotali, quae libera ab hac conditione suit 1 l. . 2. Apud Aethiopes, Caldaeos, Persas, eadem obtinebant, quorum sacerdotes instar Aegyptiorum instituti fuerant, a tributis et oneribus publicis liberi. Eadem de Druidis apud Gallos,sti Bello Iulio Caesare reserente; 2ὶ et de sacerdotibus Germanorum, de ε' n. 'in . quihus Tacitus a l. si 'pri, vj. 3. Templorum divitias apud Macedones attingit Cicero di.
μ' ho, Nam eum Archelaus a Mithridate ad Romanos secessisset, eius filius arma in bello asiatico sortiter gerens, a Pompeio sacerdos Comani templi in Ponto constitutus suit, et plenissima sexagInta terrae stadiorum iurisdictione attributa. Orientalibus quoque sua erant templa, quorum sacerdotes civili et politica potestate lato potiebantur. Sacerdos quidam , apud Athenienses, integrae urbi
d. Ampliora Graecorum documenta. Ditissimum certe erat Paphos saeerdotium, cum illud Cato Ptolemeo proponeret, a Romanis e regno Cypri iniuste expulso. Templi Delphiel et vitias nemo ignorat: eum illud diripuissent Phocaei in seeundo bello saero, res direptae pluris quam decem millium talentorum auri aestimatae sunt, monetae nostrae lire italiane in ad mlnus quinquaginta quatuor miliones. Illius autem divitiae exterior defensio Amphi et ionibus committebatur, hoc obstrictis iureiurando: . Apollinis opes si impii aggredientur, nos in Pos et complices, pedibus, manibus, Voce, decertaturos spondemus et luramus. . Isine pluries orta bellorum occasio, quae bella sacra dicebantur. De his susiora apud Valois 5 . 5. Veterum Romanorum laudem contraxerat Sallustius, initio Belli Catilinarii r . Domi parci, in suppliciis Deorum magnisci. o Firmiter illi arbitrabantur, ait de Burigny, bona templis dicata, ex iure naturae et gentium praescriptioni non subliei sit. Aggressoribus, ex lege XII tabularum, parricidarum poena insigebatur : α Saerum, Sacrove commendatum qui olepserit rapueritque, parricida esto; quod reeitat Cicero 7 . Commondata autem erant ea quae, securitatis gratia, in sanis deponebantur. Besert enim paulo post ipse Cicero, Clisthenem atheniensem, civem egregium , cum rebus timeret suis, stiarum dotes lunoni Samiae credidisse. Taula erat pagauorum religio lDiuitia eo by Corale
184쪽
6. Apud Iudaeos, Aaron quidem eiusque filiis saeerdotibus mandaverat Deus: a In terra eorum nihil possidebitis. . Sed, ut taceamus oblationes et primitias, aliaque tradenda, α pro ossicio sacerdotali legitima sempiterna , . filiis Levi dat Dominus omnes decimas Israelis in possessionem, pro ministerio quo serviunt in tabernaculo foederis .; levitis autem praeeipitur ut decimam partem decimae ipsi osserant Aaron sacerdoti ij. Deinde praeceperat Deus a filiis Israel ut dent levitis de possessionibus suis urbes ad habitandum, et suburbana eorum per circuitum: ut ipsi in oppidis maneant, et suburbana sint peeoribus et lumentis 2). . Porro varia hare redituum genera enumerans Philo iudaeus, eoncludit, haec u asserre magnam piam, ut nemo Saeerdos tam pauper sit, quin dives videatur. . Imo, ulterius progrediens: α Ex his rebus liquet, iuxta legis iudicium, sacerdotes aequiparari honore ne mairetate re
gibus a . . Plurima apud Mamachi, Dei diritto libero sella Chissa di aequis lare e di possedere beni temporali, tom. I,
P. 147, 158. Sed haec innuisse susIlelat, quae nobis gradum ad Ee-elesiam aperirent.
IV. Ad tertium usque saeculum , quum leges romanae illleitis collegiis accenserent Ecclesiam, nihil ipsam in eommuni habere patieliantur. Recte quidem ex illa persecutorum iurisprudentia. Nihilominus satis naturali iure sussulti, non destiterunt Christiani a conventilius et n pecuniis in commune conserendis: quin imo et immobilia possedisse, contra iniquas leges quadam aequitate inducta, liquido constat. Nam in Vita Alexandri Severi narrat Lampridius: a Quum Christiani quemdam Ioeum qui publicus fuerat oecupassent, eontra popinarii dicerent sibi eum deberi, rescripsit: melius esse quomodocumque illi e Deus colatur, quam popinariis dedatur 4 . . Item Eusebius: a Cum Paulus Samosatenus e domo Ecclesiae nullatenus excedere vellet, interpellatus imperator Aurelianus, reetissime hoe negotium diiudieavit, iis domum tradi praeeipiens, quibus Italici eliristianae religionis Antistites et Romanus episeopus scriberent 5J. πV. Sed per Constantinum et Licinium edicta eliristiant cultus libertate, eo ipso transferebantur in Εeelesiam iura collegiorum
et Societatum, quibus a proprium eSset, ad exemplum reipublieae, habere res communes, aream communem G). - Ablata quoque ut restituerentur, iusserunt imperatores, anno statim ala:
185쪽
. Atque hoe insuper in persona Christianorum statuendum esse censuimus, quod si eadem loca, ad quae antea convenire consueΓerant, . . . Priori tempore aliqui vel a fisco nostro, vel ab alio quocumque videntur esse mercati, eadem Christianis sine pecunia, et sine ulla pretii petitione, postposita omni frustratione atque ambiguitate, restituantur. . . Quae omnia corpori Christia-NOrum, protinus ne sine mora , tradi oportebit. Et quoniam iidem
Christiani non ea tantum loca ad quae convenire consueverant, sed etiam alia kabuisse nn Mntur, an IUS CORPORIS EORUM , ID EST ECCLESIARI ,, non h misim singulorum pertinentia; ea
omnia lege quae superius somprehendimus, citra ullam ambIgultatem vel eontroversi h hisdem Christinnis, idest corpori et conventiculis eorum reddi tu his, supradieta Milicet ratione servata, ut ii qui Eadem sine φνstio, sicut diximus restituerint, indemnitatem de mustra, nevolentia sperent l). . Alia deinde eonstitutione : . Est illic imos honitatis nostrae, ut ea quae ad AL EMIM .I Us sertinant, non inando nulla inquietudine assici, sed etiam restitui velimus, Anuline carissime ... Ergo operam dabis ut sive horti, sive aedes, seu quodcvmque aliud ad lusearumdem ecclesiarum pertinuerit, cuncta illis quant ius restituantur 2ὶ . . Domum Constantinus solus Imperio potitus, et ipse epistolam dedit quam idem refert Eusebius: α Omnia ergo quae ad eeelesias recte visa suerint pertinere, sive domus ae possessio sit, Sive agri, sive horti, seu quaecumque alia, nullo iure quod ad dominium pertinet imminuto, si e Salvis omnibus atque integris manentibus, restitui iubemus 3J. . VI. Haec probant 1. cuiusvis generis immobilia possessa suisse ab Ecclesia, sine ulla imperatorum concessione: agitur enim de corpore, de cinventiculis, de iure hominum non tantum singulorum, uno verbo, de iure ecclesiarum. 2. Hare iura ecclesiarum relata suisse in ins naturale, tum Dx facto restitutionis, tum ex illis verbis: qutie is alienum ius pertinent ete. ; nullo iure quod ad dominium perlimet imminuto. VII. Ius Ecclesiasti possidendi et legata accipiendi, ex natura se, non ex regia tantum enne SSione, leges aliae aeque demonstrant. Nam ex Senntuseonsulto Divi Marci temporibus edito, . nulla dubitatio est quod si corpori, cui licet eoire, legatum sit, debeatur 4 . . Lege autem a Costantino lata anno a 21 : . Habeat unuSquisque licentiam, sanctissimo catholico venerabili Concilio
Melesiaeὶ, decedens, bonorum quod optaverit relinquere; et Diqitigod by Corale
186쪽
non sint eassa iudicia seius . Nihil enim est quod magis homi
nibus debeatur, quam ut supremae voluntatis, postquam iam aliud velle non possunt, liber sit stylus, et licitum quod iterum non redit arbitrium i). . Cuius legis, ait Gotholaidus, non ea fuit causa, ut testamenti laetio passiva tune primum e I si is concederetur, sed quia de quibusdam easibus dubitabatur. Si autem quod lex serebar hominibus, debebatur, nec libere neo gratis, sed nutura tu homo, eone-hatur. Ipso autem Goth Dido intorprete, solemvitares civiles praeserit iantur: quibus, sive quoad singulsum, sive quoad Eed stae proprietates, iura vel ouleia impreantium Ton momur. III. Polit a quIdom prolithnit Valentinianus I, anno 370 2ὶ, ne ecclesiastiui vel qui continentium volu ut se nomine nuneupari, Bliquisset perent ex donati e vel Diestamento a viduis et religiosis seminis. Verum recipere n ,proh bebatur Ecclesia,eui ideo potius promitillia lex, ni post Ambrosium et Hieronymum od vertit Τhomassinas: iquate uus tui cleriei non raro ad se pertrahebant hune fuerant Euiuesiae, destinata. Imo lex non respiciebat quaseumque mulieres: Me qua lege v Ide Christiani Lupi dissertationem de monasaeriorum vinionia, rapite XlI. Pari consilio Τheodosius, tinno 390 , di amnissis prohibuerat ne quid. quam a de monilibus et suppΗllectili, ide tauro , argento, ceteri silue clarae domus insignibus . t tintino transmitterent M-clesiae, aut pauperibus,1 In mutuulcium luderorum αὶ . Sed,
a) in iure P Midendi. uec rathmela nec mndum ompuli Leelesia. Quum enim Augi Minnm reprehenderetit nonnulli quod hereditates non susciperet ita apuit populum se purgabat immanissimus antistes: n Plane suscipio, proiiteor me suscipere oblationes bonas, Oblationes sanctas. Si quis autem irascitur in sulum suu in , et uioriens exile redat eum ; si viveret, non eum placarem non ei lilium sumn re neiliare donerem p .dmddo ergo e mi lilio suo volo ut habeat Pacem , cuius oppeto hereditatem P. . . Unlit plura, fratres mei Qui . cumque vult, exheredato silio, lieredent sacera Ecclesiam , quaerat alterum qui suscipiat, non Augustinum : imo, Deo propitio, neminem inveniat Ser n. a. ,1, alias de diversis 497. Laudat deinde factum Aurelii Carthaginiensis piscopit a uuidam euin filii A non haberet neqne vorat hi, res suas omnes, re tento sibi usust ictu. dona it Melesiae. Nati sinit illi sillis et Oddidit episcopus nec opinanti quae illi donaverat. In potestate habebat mi opus non reddere, Sed iure fori, non iure poli. . Quum suprema iustilia sit religio, quomodo ipsa iustitiani non adamaret, non coleret, non prae se ferrei' nocte ad Valentinia num scribebat s. ambrobius: a Malo nos pecunia minores eme, quam gratia vi Epist. 18. n. ii .
187쪽
mutatis adiunctis, anno 455, restrictiones illae abrogabantur Marciani lege, quae extat ad calcem Codicis Theodotiant. IX. Quum ius naturale, quae vellet quisque Deo dieandi, lege civili libertatem suam recepisset, opes Ecelesine, propter largitiones principum et leges, mire excreverant. Costantini eiusque successorum magnincentiam prosecuti sunt Eusebius et Τheodoretus in Historia ecclesiastica, s. Athanasius in Apologia contra Arianos et in Arianorum historia, Anastasius Bibliothecarius in Vita s. Sylvestri, Thomassinus, Clampini, aliique. Auri plurimum , aedium et agrorum : gratitudinis et lustitiae, potius quam merae benescentiae opus. Suadebat enim gratitudo, ut praemia ferrent laborum , qui sde et moribus ferocientes plebes instituebunt. Iubebat nutem iustitia, ut martyrum bona quae fiscus absumserat, ex praesumpta ipsorum voluntate, descientibus f eeSSOribus, Ecclesiae restituerentur. X. Legibus autem 1. caverat Constantinus, ut bona martyrum et consessorum qui antea sine cognatis ex vita excessissent, ad ecclesiam cuiusque loci pertinerent ij. 2. ADDO 412, statuit Bonorius ut, haereticis expulsis, eorum ecclesiarum bona possessioni Catholicae Melesiae vindicarentur, cui revera a testatoribus relicta suerant 2j. a. Supponit lex eiusdem Honorii, lata anno 415, quaedam templorum paganorum bona ad Ecclesiam Catholieam pertinuisse at : iuste igitur ad Melesiam revertebantur. 4. Theodosius Iunior statuit anno 434 , 4ὶ ut bona episeoporum , clericorum, religiosorum, qui intestati decessissent, ad I clesiam vel monasteria devolverentur, nisi propinquos haberent, Vel quidquam curiae deberent: si e Meleua privilegio potita est, quo iam multa fruebantur sodalitia in imperio numissa, quae tu membrorum suorum bona succedebant, prout observat Thomassinus et exponit Gotholaidus. 5. Demum in Codiee et in Novellis passim decreverat Iustinianus, ut si qui vel elerici vel monaehi, Melesia vel monasterio relicto, ad saeculum redirent, ipsorum bona Melesiae vel monasterio addicerentur. Si quis vero ecclesiam aedificare vellet, redditus
assignaret quibus negessariis expensis Satisfieret.
XI. Imperatorum saetis vel legibus, in quibus nihil quod
iustitiam non maxime deceat, privatorum donationes accreserant. Mos enim erat ut episeopi vel monachi, bona sua Melesiae vel mondsterio relinquerent: quod de S. Gregorio NaaianZeno legi
188쪽
ira de s . Gregorio Turonensi ete. 13. Lateorum primittas, decimns, mileetas, legata et testamenta, nemo in dubium revocaverit. Sed hoc honorabilius, quod eoenobia et religiosi ordines arva arida et inculta, vel a Barbaris depopulata, et habitatoribus vacua, seris depulsis, primi ingrederentur, sudoribus excolerent,aeeitis plebibus, lisque ad moralem et ei vilem vitam institutis 2 . Quae onmia, singulorum ingeniis atque parsimoniis augebantur. XII. Ex praeiaetis, quae iustus videri poterunt npud Carriere 3ὶ, neeessario concludendum est l. omnes gentes ius ae debitum sensisse a natura genitum, quaedam e bonis suis in re
ligionis ossieta perpetuo dicandi: Sacra mirata, lex erat XII
tabularum, prepetua sunto 4 . 2. Noe iure semper usi sunt sacerdotes idolorum, accipiendo atque administrando ea quae tontulisset populorum voluntas, et qui ea imminuerit, parricidae ne sacrilegi. 3. Nulla unquam paganorum iurisprudentia constituerat, honorum sacrorum proprietatem ad reges vel ad populos pertinere, sed quicumque quidquam expilassent, sive reges sive privati, in homines atque in Deum rebelles decreti. 4. Hoc ius naturae et gentium Christiana religio Ingrediebatur, nisi absurdissime dixeris, salsis religionibus iura inesse quae veram effugiant; vel antiquis Numina lieuisse venerari de sua substantia, quod non liceat Christianis. 5. Prae gentilibus, lure potiori aenobiliori gaudet religio christiana in hona ipsi collata , ut evin- eit natura sontium unde illa obvenerunt, et patebit ex dicendis. Honestis ingeniis ista sussieient: obtrectatoribus et peruleaeibus , sequentia addimus.
elamation contrae iuvitium aes biena eccis. si Da.
189쪽
. PROPRIETATEM. I. Possidendi ius habet Melesia a loge naturali ot divina. II. Qui ius habent ad sceletalem, habent etiam, ad riuigi'sau . . ineundam hocietatem. lil. Ergo ius quoque, sua iq Eec:leuae stomulium..consoreulli. IV. Ecclesias telas est sui iuris , licet in statu, exemplo familiae V. Opibus indiget ad socialem vitam perducendam. VI. Dum in terris agit, terrena sibi et pauperibus possidet raclesia. Vris Eius dominium est in suo genere plenum atque perseclum. Ull. llacia 1 .ex i ure n turae. IX, Sed di una institutio,
nia. XIII Ην rici VIII es rena ingluvies, ei mira paupertas. XIV. Anglicanae direptionis miserenda consectaria. XV. Male paria, male dilabuntur. XVI. ODscium pastorum .est tuitio honorum ecclesiasticorum. exemplo R. Ambrosii. XVII. Oni. invictus assilitar mar 3r, Tholhas Cantuariensis. XVlli. In qua defensione, pacem diligunt eum ast iiiij a n, sortitudinem exercenies eum mansuetudine. XIX. Tridentiuii concilii trienge in direplores. XX. Divina adhuc vis in anathemate. XXI. Ergo proprietas ecclesiastica omni possibili
I. Ius neeipiendi et , possidendi iliabe; Feste,m a natura et
speetatim a Deo: a natura, quaten .est SoqietBS; a Deo, quatenus est specialis foetetas in ipso immediate in
a) Eorum qui Melesiae ius possidendi negant vol minuunt, triplex
est classis. Prima est haereticorunt, contendentium Christum prohibuisse Ecclesiam eiusque ministros, ne hona temporalia possiderent. Quod tenuit Amaldus a Brixia, circa annum lias, eo praesertim confiitio ut, diruta temporali Romani Pontificis poli late, vetus respublica exurgeret. Deinde Valdenses ante annum tetist; Marsilius Paduanus, anno la27; et prae reteris Wiclephus , cuius haec erat propositio rum aliis damnata in concilio Constantiensi, an . 14lb: α Contra scripturam sacram est, quod viri recte fiastici habeant possessiones . . Allera est plurium iurisperi tomum, statum quasi idolum venerantium , a quo omnia Ecclesiae iura in temporalibus dependeant, adeoque principum nutu revocentur. Quibus theologi iansonistae addendi sunt, vario quidem gradu et proportione. Tertia est recentium philosophorum, qui, simul constatis ian senistarum , iurisconsultorum et haereticorum erroribus. implacabili addito religionis eat holicae odio, illam expinli re atque allerere conati sunt. Horum varia argumenta refert Merlin, ne per t. de Iurispnud. , p. Clerstri S. 2, t. a, P. I et M'.
190쪽
Il. Homines, non imperantium gratia vel eoneessione, Mia ex naturali iure societatem ineunt. Ergo non legum favore, sed ex ingeniis cuiusque iure ea habent quae ad societatem constituendam requiruntur. Inmus , ut milietas religi R non est, neque societas est: lino ipsa, religi , vera au sceletas, tum interna tum exrurna, quum lute. hsmium sit exercenda. Ergo quibus licet so-- iuste, licet quoquo, vorBm religionem profiteri, algas turn sium Deum, tu, stommune prodiere, ut eadem religio energeatur , vigetat a qua a m . .
In Posim itaquis natu tolli is divino hominum iure in religi sam sociam em inmuta, sequitus iuS et seleium Singulorum, aliqua en suis in communem Cisporis utilitarem,osuserendi; quorum proprietas ex luminio, si uiscum egressa, transfertur in C P.S, eorumque dominationi atqus udamus minis , subiacet qui Corpori legitimo praesunt. Atqui sceletati religiosae praeest M-clesia : Eeelaiau, inquam, non quatenus est societas omnium sidelium, Ma I re ns,, regens atque guber nns. IV. Igitue domiuium illorum bonorum, ex singulorum luribus et voluntatibus prosectum, remanet apud EcclesiBm : quemadmodum apud praesidendis auaturitates rem eat dominia collegiorum , univers tum, meposumque moralium, quae unumquid constituunt ab utii versan vel nationali societate distinetum. Si dixeris haec domiuiis transire in rempublicam, quia Ecelesta et corpora moralia sunt in republica sive in Stam, ut illiberales reeitant iurisperiti; dicendum quoque foret , familianum dominia ad Statum per ara, quia lamillae sunt iis Sm : sieque monstrum esset Status, quod sibi omnia degruinet.
V. Proprietas religiosa quum enascatue ex iure singulorum in dando, et Corporis in accipiendo, est quoque lus necessarium ad meietatis eo titulionam. Consulto enim Millesiam dicebamus foetetntem internam atque --iam : quo utroque respectu , pr prietatibus indiget. Adsunt mnistri, homines quidem, et nutriendi : aedes saerast, cterloorum i tructio atque educatio, cultus instruinenta, sola multat est, sacrificia. Dei cultui, pauperum Omniumque miseriaru- sinum sori adinanit ehalatiana religio. Ecclesiae divitias, quinto mininis saeculo, Iam carpentibus nonnullis re pondebat CMysogismus: a Cum facis dum Ecclesiae maguntia i- ρο pacis, cogiis etiam inscriptosum pauperum turbam, i a mamm mulsit ulnem , innumerBrum expenSarum necessitates. Curiose inquire et serutare: nemo impedit. Eoelesta