장음표시 사용
31쪽
humano consilio conatus est Praetermisit enim non pauca, multa etiam Dnon eo quo dicta gestaue sunt, ordine retulit. Id quod coserenti cum suo Matthaei euangelium qui visa ut plurimum, non audita retulit appar
H s. 'a clarius. Quem & ipsum non orbi, sed Iudaeis suis in Iudaea He,
.u:ὰρ iuri braice scripsisse Christi euagellum,pro perpetua comonitione eoru quae η ς ipiis ex apostolorum praedicatione ac traditione acceperant, post Clemetem Alexandrinum illis teporibus proximum affirmat Origenes libro comamentariolae in illud ipsum Matthaei euangelium, & D. Hieronymus in catalogo scrip. eccle.Atm in illo principio, cu necdum Graece aut Latine versum esset, certum est latius ledium non suisse, ua Iudaeis quibusdain
Christi fidelibus. Quo tepore cum & Lucas diuerso orbis loco uni suo Theophilo quavis alio respexerit diuinus ille spiritus seu Graece scriberet euangeliit, et Marcus loco tertio ab utro iu distantissimo, pro RomanoR ut audisti, monitione,&cofirmanda memoria ex his quae pas Esim docuerat praedicauerat* Petrus, nec quisu omni u saluatoris nostri pera fiam in terris historia integre et ex ordine assequutus sit: no est cogitandum studio id laetum ab ipsis quasi unus etiam alteri scribeda voluerit relinquere,quos verisimile est de se mutuo non cogitasse, cum eodesea re tepore diuersissimis orbis locis eadem scriberent: sed quem p pro se viritim sua conatu integre & ex ordine explicare redeptionis salutis no, straea Christo saluatore nostro pera fiam inter homines pro hominibus historia atm eius dicta a sta* omnia, quae uniuersa ad nostram aedificaratione Sc doctrinam pertinebant, diligeter perscribere. In quo qui sep ta tum assequutus est quantu voluit ille sacer spiritus. Cuius etia in hoc diis Minoe prouideliae& dispensationis munus haud vulgare agnoscimus,ut
a multis non velut ex coposito,sed diuersissimis orbis locis, cum unus nihil cogitaret de altero, sibi tamen mutuo perhibetibus veritatis testimo, nium,eade perscripta,certiori fide notamen inutiliter legeretur a nobis salutis nostrae historia qua si unus aliquis assequutus integre suis et frustra eade legeretur in alio. Nunc cum omnibus desit aliquid, eande apud Ool gimus,ut praetermissa ab uno, discamus apud alium. Itacput reuertamur ad institutum certum est ab illotu autoritate no dependisse ab initio certitudine nostrae religionis ac fidei, sed cotra magis illotu autoritatem acertitudine fidei religioniis nostrae. quod modum accesserunt, ut audiam fidei religioni nostrae iam diffusae in orb no praecesserunt. Nullum adhue publice in ecclesia legebatur scriptum euagelium, cu apostolica autoritas sum ma cum seueritate decerneret anathema,quicunm euagesimaret aliud euangelium praeter id, quod in ecclesiis iam evagelizatum erat. No ergo ex scriptis a Matthax, da re Luca & Ioanne euangelijs ab inistio accepit Christi ecclesia, quod crederet: sed illa ecclesiae fidei accesseri et ab ea sua, quod ad nos attinet autoritate sortiti sitiat, aut ut significatius dica suae autoritatis fide indubium V testimoniu. M u cu supra demona strauis
32쪽
LIBER I. Fes. XI. A strauimus ex sparsim dictis a Petro suum excerpsisse 5c collegisse euan/rium. Non quidem sine ope diuini spiritus, quo Sc Petrum plenu suis.
re costat, at aeque non destitutum Marcum. Quia tamen nec propheti merum dico se ea spiritu, aut diuina reuelatione scripsisse, certam reddidit primitisuam ecclesiam quae fidi tantum notarii eum stinetiim testatur officio,nea idoneos veque visa a se,sed narrata ab aliis retulit: non potuit ipsemet esse ecclesiae in, sallibilis veritatis ac fidei a se scriptorum testis idoneus. Proinde neque a Marco scriptum illud,ut indubitatae canonicaeq; fidei accepit ecclesia sed a Petro, ipsius ecclesiae summo pastore ac principe, cuius se Marcus in ea
scriptura exhibuerat notarium,ut qui illorum omniu oculatus testis Learat.Cuius etiam ea in re fidem,signis portentis,& variis virtutibus primitiuae ecclesiae diuina veritas contestata est. Eadem omnia in Lucam coma
petunt qui Sc ipse narrata ab aliis non visa retulit, & propterea, neq; ipse Lueae a B potuit est e ecclesiae Christi veritatis ac fidei a se seriptorum testis idone, iis: sed contra ipsa primitiua & apostolica ecclesia,videns eius seripta cois nare per omnia, in ipsa rei subitantia , iis quae docentibus apostolis de Christo acceperat canonicae veritatis striptorum Lucae testis essedia, ea, dem sub illo sigilli sui certo testimonio, veluti per manus succedentium
sibi episcoporum & patrum, sibi mutuo & primitiuae ecclesiae perhibentium testimonium,certa ad nos fide perduxit. Ita etiam viventibus Marco et Luca, euangeli, eorum non propter Omne maipsos fides est habita etiam ab us, qui certo sciebant ea seripta ab illis, at* 'adeo qui eorum habebant autographa: sed propter illam apostolorum bis septae ecclesiam, quae ipsis testimonium veritatis perhibuit. Nos vero non in: Ectes.lum quod vera certam Lucas 5c Marcus de Christo scripserint. sed eti, ii
am quod ea, quae sub eorum nominibus comuniter per ecclesiam legi, C mus siue per omnia consona scriptis eorum autograpsis,non salsata, nosubdititia, uni testificanti ecclesiae credimus, ut qui manu eorum scripta euangelia nunqua vidimus:& si videremus,minime agnosterentur a nobis ut constet rectissime dixisse illum sanctum Augustinum, euangelio se non credere, nisi ecclestae ipsum ad hoc coegisset autoritas. Idem ab omni vere Christiano dici sentirim oportere. Palam est igitur,ut eiusde Augustini hic verbis dicam,quantum in re
dubia ad fidem & certitudinem valeat catholicae ecclesiae autoritas, quae e os.
ipsts scindatissimis sedibus apostolom, in hodiernum diem suea
cedentibus sibi episcopis, secundum seriem successionis, & tot populo, O consensioe firmatur In hac ecclesia iactis signis & miraculis deus olim demonstrauit se loqui, in apostolis primitus a Christo missis, accipiens tibus visibili signo spiritum dei, spiritum veritatis, qui & palam doctris Adlaanam eoru approbauit sub attestatione signorum & prodigioru, quem, admodum dicitur Marci ultimo: Illi autem prosecti praedicauerunt vibique domino cooperantia et ismonem cons mare sequentibus signis. Proinde
33쪽
CAP. II. II IERARCHIAE ECCLEsIASTICAE
Proinde ipsius ecclesiae veracitas magis tunc erat contestata&manifesta, Du veritas euangelicae scripturae: quippe quae cognoscebatur sacra & veram ea, quae tunc erat ecclesia.Cui ipse Christus perhibuit testimonium, δίViva voce,&signorum prodigiorumque aurestatione. Cuius autoritas scripturarum nobis autoritatem statuitistatuit inquam nobis ut quae ni si ab ecclesia veritatis accepto testimonio nullam ex seipsis aut sitis autoribus apud nos autoritatem haberent.
GuM,3 Ante scripta ab illis euangelia ita decernit Paulus apostolus: Sed licet aut nos, aut angelus de coelo euangelizet vobis, praeter id quod evan gralizavimus vobis anathema si Quid est quod ait:Sed licet nos Cur non potius: Sed licet ego: Hoe est, quod ait: Etiam si Petrus, etiam si Anare. as, etiam si Matthaeus & Ioannes, etiam si omnis denique apostoloriam
chorus euangelizet vobis, praeter id quod euangelizavimus vobis, ana thema sit. Nec suffecerat illi humanam latam commemorasse naturam, L nisi Sc angelicam quoque excellentiam comprehendisset. Licet nos, inoquit, aut angelus de coelo. Hoc nimirum significans, autoritatem nobis fidei religionisque nostrae non constare ex autoritate annunciantis,ange
lica, aut humana, sed dei, qui sua illa es e, non commenta ab apostolis, nagnis, portentis, & va in virtutibus, illi ecclesiae euidenter attestatus est. Quare siue ips: Petrus , siue ipse Paulus, siue omnes denique in unum apostoli, siue etiam angelus de coelo noui aliquid, praeter id quod sub
illa diuinae attestationis certitudine primitius traditum est ecclesiae nobis euangelizaverit,anathema sit, inquit Apostolus, hoc est, separatus, segresgatus,exclusus, ne unius ouis dirum contagium, innoxium Christi gre, gem venenata permixtione Graminet. Non sufficit ergo apostolicum Iriptis nomen praetexere aut titulum, sed debent ab ecclesiasticae traditisonis autoritate accipere testimonium quod nihil noui aut alieni contine,
ant, praeter id quod illa vitia & a deo contestata apostolica traditione ab Finitio accepit Christi ecclesia. D. Euthre Non erat diu post mortem Petri, cum legeretur a plastris in ecclesiario scripto nomine conscriptum euangelium, siue illud nothum plane ac Dri , 'U' ' subdititium suerit transfigurato in angelum lucis angelo Satanae,siue fida u satum ab haereticis, quo sub apostolicae tantae autoritatis praetextu Vesnena sua iacilius propinarent incautis Sc simplicibus nobis incertum est. Hoc consta noua quaedam, & praeter ea, quae ex primitiuae ecclesiae re ditione eatenus crediderat Zc obseruarat ecclesia, in eo fuisse. Cuius occasione, cum in Rhoso Ciliciae orta suisset inter fratres dissensio contendentibus quibusdam, ipsum in ecclesia legi debere ob singularem autorii
rem eius,cuius titulum nomen* praeserebat: alijs cautioribus, & quibus mens erat sanior, contendentibus contra, ob dissonantiam, quam in eo deprehenderant, ab antiqua ecclesiastica traditione, at eam ob causam
pene ad seditionem vis dissecarentur, delata est controuersia haec ad tu, dicium
34쪽
LIBERI. Res. XIL /A dicium Serapionis Antiocheni episcopi, tum sorte ibide praesentis. Qui
non satis diligenter cusso libroAd seditionem sedandam legi eum per, misit. At post deprehenis, quod in eo latebat,ueneno, mederi cupiens deaceptis ea occasione fratribus Rhosiis, librum scripsit de illo Petri euange,
si ubi salsa quaeda illi inserta coarguit. Ex quo Eusebius Pamphili in sarien.episcopus, i. ecclesiastice suae historiae lib.haec eius verba inseruit: Nos enim, inquit,sratres et Petru Sc alios apostolos recepimus sicut Christum: quae autem sub eorum nomine salsa ab a s conscripta sunt, veluti gnari eorum sensus ac sententiae declinamus: scientcs w talia non sunt nobis tradita. Ego enim cum essem apud vos, putabam omnes rectae fidei este inter vos & nondum plene decurso libello, qui mihi offerebatur, in quo nomine Petri conscriptum euangelium serebatur,dixi: Si hoc est se, tu quod inter vos inimicitia simultate* videtur inferre, legatur codex.s Nuc aut compertum habeo,uhi qui codice legi debere asserunt, prospectu cuius da occultae haereseos hoc poposcerunt. Hactenus verba Serapionis ad Rhosios reserete Eusebio. Fuit aut hic octauus ab initio Antiochen. episcopus, vir eruditus,etiam Clemente illo Alexandrino vetii, sibo proximus apostolicis temporibus. Que audis, quo lydio lapide di. Qua amus. scemat doctrina vere apostolicam a salsa, notha 3c subdititia: nempe ex consonantia ad vetusta traditionem ecclessasticam a qua quicquid disso v*na minime germanu aut genuinum esse, sed suspectu, sed salsum ac re', iaciendii. Nos inquit,Pemr dc alios apostolos recipimus. At quae sub eoru nomine ab at is falsa conscripta sunt,declinamus.Quo indice Scietes in quites, talia nobis non sunt tradita. Veram nimi Rr germanam cp eoru doctrinam ecclesiastica traditione coprobans. Idem fecit etiam ante hunc it,le Irenaeus Lugdunen. episcopus insignis,uincti Polycarpi Ioannis euangelistae discipuli auditor, qui lib. iij. aduersus Valentinu, caeteros* sui se,
culi haereticos ostedens quaena sit vera doctrina apostolica: Tradition inquit, apostoloim toto orbe manifesta in omni ecclesia adest perspicere omnibus,q v a voluerint audire. Eam videlicet, qua primitiua ecclesia per successione continuam patim&episcoporum transmisit ad nos. Sed quonia inquit, per ora ecclesias discurrere prolixu esset Sc operis infiniti, ex olbus maxima, et antiquissima,at oibus cognitia Roms a gloriosiss. duobus apostolis Petro & Paulo sundata eliges, eius fide traditionem , qua habet ab apostolis an nunciatast per successiones episcopon ad nos perueniente indicates,inquit Glandimus o eos,qui quoquo pacto vel per sui placentia vel vanam gloria,vel per caecitate & malam sententiam, fidem, praeterqua oportet,colligunt. Cuius occasione continuam in Ro,niana ecclesia successionem episcoporum a beatissimis apostolis ad Eleutherium qui eidem tunc praendebat enumerans:Hac inquit ordinatione& successione, ea quae ab apostolis traditio in ecclesia, & veritatis praecorunciatio peruenit usp ad nos. Et est plenissima hac ostensio demostransi
35쪽
U. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAEvnam & eandem sidem esse quae in eccles is ab apostolis est tradita et vf. Dque nunc conseruata in veritate.Han ille Irenaeus.
Vides itam, quo indice etiam illo seculo sancti patres nostri discerne,
bant,& agnoscedam docebant doctrinam vere apostolicam a salsa, uuis obtecta sub aromate eloquiorum coelestium. Non quidem ex ipsis managelistarum scripturis sed ex autoritate traditionis ecclesiasticae, per quam, quae ab apostolis accepit primitiua Christi ecclesia, veluti per manus suco cedentiu sibi patrum &episcoporum eadem fide ad nos transmisit, nihil una admiscens alieni nihil amittens proprii sed sedula & cauta deposito. rum apud se dogmatum custos.In quibus nihil permutat unu nihil misnuit nihil addit: sed hoc unu omni industria studet, ut vetera ridesiter uapienter* tractando si qua illa sunt antiquitus informata & inchoata, a curet ac poliat si qua ia expressa & enucleata consolidet,firmet si qua iam confirmata ac definita custodiat. Hoc, inquam Nnu ab initio semper,dilis L gentero egit catholica ecclesia, nem unu aliud conciliorum suoR: decreatis enisa est,nisi ut quod antea simpliciter credebatur a oc idem postea dis ligentius crederetur quod ante lentius frigidius* praedicabatur,hocide Postea instantius praedicaretur: quod ante securius colebatur, hoc idem postea sollicitius excoleretur.Hoc semper hoc inquam semper, nec quicuPricterea a in Rr nouitatibus excitata, concilioRr suorum decretis pera secit ecclesia, nisi ut quod prius a maioribus sola traditioe susceperat hoc deinde posteris aduersus prophanas hari eticorum nouitates, eria per svi ipturae chirographum consignaret. Sed ne longius ab instituto nos abri, Piat orationis impetus. Vides, quo ariete vicerint illi sancti patres nostri haereticorii machinas ac municiones, quo gladio iugularint introductas contra venerandam vetustatem propsanas per eos nouitates. Breuiter, quo irreuincibili argumento confirmarint nostra, & conuicerint aliena.
Eos, inquit ille, qui quoquo modo, vel per sui placentiam malam, vel Vper vanam gloria vel per caecitatem, praeterqua oportet, fidem colligunt. confiindimus. Sed qua obsecro tam euidenti rationes quo tam irreuincibili argumento aduersus quod ha Teucorum impudentiae ac pervicacitati non sit contradictioni locus nuquid scripturis no est dissicile illas tox, quere retorquere, & in quemcuno sensum vertere, adeo ut doceat Te tullianus non solum inutilem, sed etiam perniciosam esse cum haereticis ex scripturis conflictationem , quemadmodum post suo loco clarius de, mostrabimus. Quid ergo proserentes pervicaces illos & qui colandi neu sciunt, confundimus haereticos c Indicantes inquit, fidem traditionemq; maximae&antiquissimae ecclesiae, Romae a gloriosissimis duobus apo, stolis Petro & Paulo landa ac constitutae. Quam enim illa fidem traditionem p ab apostolis accepit, continua succedctium episcoporum serie, sibi mutuo & primitiuae ecclesiae reddentium testimonium, certissima fide integram synceram p ad nos transmisit. Hoc gladio fidelis ille David,
36쪽
LIBERI. Fol. m. A hoc es' catholica ecclesia per suos, qui in ea praelident, summos pastores,
semper prosternit superbum Goliath, qui unus audet exprobrare acies i. Ret.irdes viventis hoc est ecclesiae catholica qua ille vidit veluti castroi racient Eccle ordinatam. In hoc uno aduersus suorum temporum haereticos selicissi, me depugnarunt patres nostri. Hoc illum Valetinum consecit Irenaeus,
Marchionem Tertullianus Celsum Origenes, Nouatu Cyprianus, hoc Luciferanos, Iovinianum & Vigilantium Hieronymus, Donatistis &Pelagianos Augustinus, hoc Amanos Nicenum iugulauit concilium,
Macedonium, Sabellium,Eunomium & consortes, Constantinopolita, num I. Nestorianam impietatem Ephesinum primum, Euthicetis bla, sphemiam cum suo Diosi horo Chalcedonense. Breuiter 'oc uno in coaciliis uniuersalibus omnibus impias haereticorum nouitates semper exoterminauit catholica ecclesia, hoc ecclesiae proceres aduersus insurgentes B haereticos veterem orthodoxam in fidem asseruerunt.
Paruulorum baptisma aduersus Donatistas defendens &adstitiens
D. Amstinus: Paruuli inquit, baptizati ponuntur in numero credens Augustin. tium. 1 hoc solum ex consuetudine ecclessae antiqua, canonica sundatissima. Et item Iam inquit, superius ostendimus paruulum credere,& inter non sun baptizatos computari :hoc habet autoritas matris ecclesiae: hoc sundatis. . e 'simae veritatis obtinet canonaeontra hoc robur,contra hunc inexpugna, ecclesiae aubilem murum,quisquis arietaverit,ipse potius cosringitur.Audis quem hictam confidenter laetet sitndatissimae veritatis canonem quod robur
plusquam adamantinum c quem inexpugnabilem murum et Nunquid scripturas e Sunt enim illae veluti plumbea quaedam Lesbiae aedific Eois. Ius ulla, quae adsensum, quem quis ante secum praesumpserit, accomomodari se facile patiantur. Quid igiture ho inquit habet autoritas m e tris ecclesiae: haec illa sundatissimae veritatis regula: hoc illud adamanti, num inflixibilem robur:l ille inexpugnabilis murus. De canonicis nouites emi scripturis libro primo commentarios rum in euangelium secundum Matthaeum ita scribit Origenes: Ex tra Oriones. ditione inquit didici de quatuor euangelin, quia haec sola abs* vlla con, tradidi ione suscipi debent in omnibus quae sub coelo sunt eccles is dei. Ita enim tradiderunt patres. Et quod primum omnium scriptum sit eu, angelium a Matthae qui aliquando fuerat publicanus, Hebraicis literis,& traditum his, qui ex circuncisione crediderant. Secundum vero seri,ptum esse a Marco, iuxta ea quae sibi tradiderat Petrus. Tertium esse se, cundum Lucam quod Paulus apostolus collaudat tanquam his, qui ex gentibus credideran scriptum. Super omnia vero euangelium esse Io, annis. Is vero qui idoneus laetus est minister noui testimenti non literae sed spiritus, Paulum dico, qui repleuit euangelio omnia ab Hierusalem in circuitu usis ad Illyricum non ad oes, quas docuerat, ecclesias scalpsit,
sed quatuordecim sellas epistolas,& in eis places breuissimas. Quamuis
37쪽
nonnulli de ea quae ad Hebraeos scripta est, dubitauerint, pro eoo non Dvideatur in ea seruari illa eius sententi quam de se ipse pronunciat, dicest. Conii se imperitum esse sermone. Sed ego, inquit, dico sicut mihi a maioribus traditum est quia manifestissime Pauli est. Et semper ore antiqui, mai res nostri ita eam ut Pauli epistolam susceperunt. Haec Origenes. In quia bus audis didicisse illum de quatuor euangeli, ea sola absq; vlla cotradictione suscipi debere in omnibus,quae sub coelo sunt, ecclesiis.Audis cerato Hirmantem, epistolam ad Hebraeos, de qua dubitatum est a pleris Amanifestissime est e Pauli. Sed unde Sc quo docente aut testificante hoetam certo didicisti Adamanti, de quatuor euangel0s, w ea sola abstr vlla contradictione suscipi debeant in omnibus, quae sub coelo sunt, ecclesiam Ecclesiasse Ex traditione inquit hoc dici nimirum ecclesiastica. Sed epistola ad Hob os qua nota internosti: Quo indicio certo manifestissime depreheno
disti esse Pauli , quae Pauli nomen non praeseri, & de qua ob charausteris Ediuersitatem dubitarunt n6 pauci Sic enim mihi inquit a maioribus est traditum,&semperoo antiqui maiores nostri, ita cam ut Pauli epistola receperunt. uis haec Adamantii tibi coniectura videtur, et ob qua non debeat ita certo definire ac statuere Tu quisquis es proser alia,si potes notam,aliud indicium, aliud argumentum, quod quas sub Pauli, Petri aut aliorum nomine legimus epistolas,vere illorum sint. Quod haec euange. Ita sint Matthanmarci, Lucae & Ioannis, quod nihil in se salsi contineaant. Et cum te sursum deorsumo verteris,stio aliud nihil te inueturum. Scripturis ergo euangelistatuet omnium certam canonicae veritatis fiano propie; dem nobis secit primitiua ecclesia, non ipsi scriptores euangelistae suo visT'i . delicet testimonio coprobans Q consonarct doctrinae apostolicae, quam iactam. sub certa illa diuinae contestationis fide acceperat ab apostolis. Quas sub eadem fide & certitudine cos natas, traditionis eius autoritate, per mainus succedentium sibi episcoporum & pati os recepimus credimus p 'scripturis nostris propter ecclesia, non mira ecclesiae propter scripturas. Notiore au Habemus igitur, non Alum non inferiore, non Alum parem, imo δύο in quod modo superiorem, notiorem ecclesiae autoritate autoritate scri, WV nim. pturarum. Siquidem scripturis quibusdam sis praecipuis,hoc est euangelistatu quam ne* ex se, ne* ex scriptoribus suis apud nos habebat s nonicam impertita est autoritatem: alijs vero quam ex autoribus suis ha, hebant,autoritatem Gse auri eas veluti chirographi aut sigilli sui certo testimonio communitas ad nos certa fide deduxit: perinde accum ex
pontificio aut imperiali diplomate, per se quidem authentico, sed quod nunu ipsi viderimus ad nos transmitterentur ignota manu descripta exsemplaria. Eis siquidem, nisi sub testimonio chirographo, aut sigillo fide dignae alicuius publicae Sc notae personae, quod concordarent cit ipsis originalibus integris certae fides & authenticis, nulla prorsus fides lia, hereturii in vero transsumptis etiam ut deinde perire ec usu extarene
38쪽
LIBER L I. XIII. A autographa, aut ipsae originales lite o aequa fides haberetur at ipsis Iproferrentur,principalibus, ob notu videlicet sigillu aut chirographum transsumentis, adhibitoso testes, sub quoRt attestatione transsumpta fuere. Ita plane est de scripturis canonicis. Veteris equidem instruincti canonicas scripturas autographas per isse uniuersas Babylonico illo incedio una cum arca foederis,in qua asseruabatur tradit antiquitas. Et si adhuc extarent, nihilo maiorem apud nos inuenirent autoritatem aut fidem quae nunc leguntur eorundem exemplaria, nisi extrinsecus accepto temo monio, quod vere essent illa autographa, suo illo seculo sub certa diuinae attestationis fide tradita tunc viveti ecclesiae,& ita recepta ab eadem. Peroinde enim ac apud nos prolata instrumenta publica notarij publici ac authentici subsci ipsa manu, sed quae nobis una cum ipso notario plane esset incognita. Exemplaribus autem illis,quae habemus & legimus,serio B pturarum, nulla apud nos maior fides aut autoritas esse posset,a quibus. libet scripturis apocryphis aut v esset illi scripturae, cuius paulo ante meo minimus quae Petri se mentiebatur euangelium, nisi nobis comendarentur ecclesiae testimonio. Nihilo enim plus illud Petri non esse, u hoc esse Matthaei Ioannis Marci Lucae,' deni haec Moysi Esaiae,Hieremiae, caeterorum in quom in titulos praeferunt, nobis posset constare. Propter e clesiam ergo solam eius autoritatem nunc credimus scripturae uniuersis partim ut transsumptis ab eadem exemplaribus diplomatu,quorum perteriit originalia:partim ut his, quorum etiam originalibus publicam indubiae veritatis fidem autoritatem in ipse impartita est. Veteris instrumenti historia, maxime quae Post Iesum Naue accidit, Qui , bisere incertis autoribus scripta est, ut libri Iudicum,Ruth, Regnorum Paralipomenon Tobiae Iudith,Este Iob. In quibus illius temporis synago Velita ista ga aut ecclesia,non solum sui fide publica transsumentiv,et ad nos trans mittentium ex auloetraphis publicis & authenticis vice defundia est,sed quam
& autographis ipsis quamuis sine nomine et titulo scriptis, publicam au ba '. toritatem nobis impartita est. Testis quippe veritatis eorum, quae sibi rii certo constabant,effecta, sua veluti subscriptione ac testimonio publicas authentiosis scripturas,quod ex autoribus aut scriptoribus suis Q igno, rantur,no habent nobis effecit u ad nos transmisit. Idem a Christiana ecclesia in euangelistant scripturis,& praecipue Lucae 5c Marci facta supra demostrauimus,ut qui a se scriptoire non fuerunt testes oculati sed credi, derut narratibus alijs. At sciuit, quae tuc vivebat apostolica primitiua illa ecclesia, i certae veritatis eorunde testis essecta publica indubiae veritatis autoritate illis impartita est. Omnis ergo,quae nuc apud nos est, scriptu Omnem noraim autoritas, ab ecclesiae autoritate dependet necessario. Necp em aliter . 'eis credere possemus, nisi ila testimoniis illis perhibeti ecclesiae credimus. menti Pala igitur est ut repetitis illis Augustini verbis hic ladem finiamus) toritate ne
Pes inquam,est ex praedictis,quantum in re dubia ad fidem dc certitudi
39쪽
CAP. III. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAS autoritate nem valeat catholicae ecclesiae autoritas, quae ab ipsis sundatissimi, sed, Π HWj bus apostolorum es ν in hodiernum diem succedentibus sibi episcopis
secundum seriem successionis,&tot populorum consensione firmatur. Quam scripturarum autoritate demonstrauimus in nullo inseriore mo pite 3 quam ea maior sit,in sequenti oratione conabimur explicare accuratius. Certe ab ea scripturarum omnem autoritatem nobis dependere, & ma, gnam earum partem uniuersam suam autoritate ab ea accepisse, iam riue fecimus euidentissimum. Duo proinde nos habere certa principia, ex
quibus quid in fide religioneq; Christiana necessario tenedum sit, certo demonstrari possit,canonica videlicet scripturam, & sine scripto ecclesiasticam traditionem. Cui qui nunc autoritatem suam detrahere nituntur haeretici non intelligunt stupidi, ci&miseri, se omnem prorsus autoritatem canonicarum scripturarum e medio tollere, & unum hoc conarhut uniuersum orthodoxae fidei & veritatis lumen sibi aliis p eripiant. E
Autoritatem ecclesiasti e traditionis in tertitudine quidem veritatis esse parem autoritati scripturarum,sed eadem notiorem nobis. ad longe plura se extendere. CAP. lis.
Vandoquidem uno hoc siliciter iacto constituto* principio. autoritate,inquam, sacrosancta ecclesiasticae traditionis, non se, tum quae hic demdstranda suscepimus, procedent nullo negoscio sed etiam uniuersa quae nunc in ecclesiam Christi grassatur, pestile tissimant haeresium abominanda lues 8c colluuies, traduci omnibus, Scevidenter conuinci facile poterit operaeprecium visum est a uic aliquato insistere diligentius.Ita ena luce clarius apparebit, quanta sit illorum in s nia qui abrogata ecclesiasticae traditionis autoritate, altent tantum nobis relinquut fidei religionisq; nostrae principium, nempe scriptura canoniscam ad qua nunc ira quaestionem dc controuersiam prouocat: hoc in terim no intelligentes stupidi et miseri, etiam eam ipsam se scripturarum autoritatem uniuersam tollere,Vt quam oem, quanta quata est, nobis dei Vpedere ab una ecclesiasticae traditionis autoritate, superiori capite euidenter demonstrauimus. Ex quo & hoc consequens est ina primis scriptu, rarum autoritate eam inseriorem esse non posse. Quae an par illi sit per
omnia,an Vero eandem etiam excedat,nunc explicare aggredimur.
Parem autem esse ecclesiasticae traditionis dc scripturarii autoritatem, m. & seri- aut potius eande,in certitudine ac indubiae veritatis fide, ex his, quae iam P P-r proxime demonstrauimusfacile i. perspectus ore confidimus. Nam in 'Veritati, scripturis non nisi testificantis ecclesiae sidem autoritatem. nos credere, seeimus euidentissimum. Par autem aut potius eadem sit oportet,
fides testis 5c dicti a se testimon a notarii Sc instrumenti a se publicati, chirographi sui roborati testimonio.
Notior no- Notiorem tame nobis ecclesiasticam autoritatem v scripturarum es, , ctei si se oportere que manifesto consequitur. Si enim scripturis,quemadmonica. u scri dum demonstrauimus, propter testificatem ecclesiam solum aedimus,
40쪽
LIBER I. FoI. XV. A magis perspecta nobis sit oportet ecclesiasticae traditionis veritas, v seris pruraRr Nobis, inquam,qui indicium,aut argumentum aliud nullu ha, mus,' nostra haec, quae legimus, scripturarum exemplaria consonent cum suis autographis, quae perierutfortassis uniuersa ante multa secula, quod 7 autographa illa certae, indubitatae fidei fuerunt, vel ab ipsis eo, rum autoribus sub manifesta diuinae contestationis fide, tunc viventi ecclesiae tradita, vel tunc viventis ecclesiae certo testimonio roborata. Haec enim nullo alio argumento aut indicio nobis constant, u Unius traditi
nis ecclesiasticae quae ut illius Augustini verbis dicam ab ipsis sundatis Augustia simis apostoloiu sedibus usq; in hodiernum diem succedentibus sibi episcopis cotinua serie,&tot populorum sensione ad nos peruenit. No in
ta ergo nobis magis sit oportet, fides veritas* traditionis ecclesiasticae, si scripturarum. Quemadmodum de situ Asiae Aphricae, aliarum* nobiss ignota uer regionum,& incolarum moribus redimus reserentibus nobis speetator fidei testibus oculatis, videlicet ignotis nobis narrationibus, ob notam rescretium fide. Itaq; et in ecclesia, inquit Augustinus,sa his signis
et miraculis deus olim demostrauit se loqui in apostolis primitus, a Christo missis, accipientibus visibili signo spiritum dei, spiritu veritatis. Qui& palam doctrinam eorum sub attestatione signorum 8c prodigiorum approbauit, sicut dicitur pauci ultimo. Proinde illius ecclesiae veracitas magis inquit, manifesta erata veritas scripturae euagelicae. Quippe quae
cognoscebatur sacra Sc vera,ex ea quae tunc erat ecclesia.
Nunc ut illud euidens faciamus, magis uniuersalem esse ecclesiasticae Mati, i hi traditionis, i scripturarum autoritatem:hoce alius patere, S ad longe plura se extendere, hoc imprimis admonendum putaui: Nos hic loqui traditionis de ecclesia Christiana, ut distinguitur contra illam veterem,initiumq; cepit a Christo, per ministerium apostolorum propagata in fines orbis 5 pturarum.
Q seculi. Deinde repetenda est illa quam superiori capite demonstrauimus, 'novae legis nostraea veteri differentia. Quod haec traditionis tantum est, non scriptum: contra vero, illa scripturae potius si traditionis. Siquidem illa a suo legislatore perscripta suit diligenter,& sic scripta,magno studio conscrtiata & transmissa ad posteros etiam in arca foederis domini reco, dito & custodito eius autographo. At nostra tradita latum est, primum a Christo apostolis ac discipulis suis partum vitiae vocis do strina partim spiritus vii stione.Que etiam visibili attestantesigno quo S ipsis crede,
retur accepta tradentibus acceperuti A quibus vivae vocis oraculo, sub ii Viva tradita qua diximus diuinae veritatis manifesta attestatione, ea accepit primiti λ' ib. .
ita ecclesia. Nihil em scripsit legislator noster Christus ut secerat ille Moy i
ta nihil mandauit scribedum apostolis. Sed euntes, inquit,in mundum initio sui evniuersum docete omnes gentes seruare quaecun mandavi vobis, S praedicate etiamtum omni creaturae. Illi autem profecti, inquit xlarcus, Marei ulti Praedicauerunt ubi*,domino cooperantqet sermonem confirmante se.