장음표시 사용
41쪽
HIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAEquentibus innis. Ita* audisti supra Petrum euangelizantem uoms,no D
scribentem .Marcum vero eo insciost veluti furtim colligentem Oc prindicatis passim ab illosui euangelii historiam, coactum ad hoc Romano, rum Christifidelium deuotione & pijs precibus pro eorum confirmans da memoria. Eadem & Lucae scribendi causa sitit SI alus. Ita quo a Iaacobo Petro Ioanne 3c Iuda, scriptie epistolae illae, quas vocamus catho, licas. Non quidem ad infideles,quos per illas conaretur ad Christi fidem conuertere.Sed ad fratres iam Christianos ex vitia apostolorum tradicia one & doetiuna. Ita Paulus Romanis scribens, dileistis dei vocatis sensistis: Primum quidem gratias, inquit, ago deo meo per Iesum Christum, pro omnibus vobis, quia fides vestra an nunciatur in uniuerso mundo. Ita ecclesiae dei quae crat Corinthi, Sc sanctificatis in Christo Iesu: Graistias, inquit,ago deo meo semper pro vobis, in pratia dei quae data est voabis in Chrilio Iesu quod in omnibus diuites facti estis in illo in omni ver Lbo & omni scientia. Ita ecclesus Galatiar Miror, cp tam cito transscrimis ni ab eo qui vos vocavit in gratiam Christi in aliud euangeliis: quod noest aliud nisi sunt aliqui qui vos conturbant, de volunt conuertere euans geliti m Christi. Sed licet nos, aut angelus de coelo euangelizet vobis, praeterquam quod euangelizavimus vobis, anathema sit. Ita omnibus sanetis qui erant Ephesi, Sc fidelibus in Christo Iesu: Propterea, inquit, &ego audiens fidem vestram quaerest in Christo Iesu, Sc dilectionem in o.
mnes sanctos, non s Cratias agens pro vobis, memoriam vestri saceare in omnibus orationibus meis. Ita quoque omnibus sanctis in Chrissto Iesu qui erant Philippis, cum episcopis δἴ diaconibus: Gratias ago deo meo in omni memoria vestri semper in cuctis orationibus meis pro Vobis super communicatione vestra in euagelio Christi. Ita & eis qui erant Colossis sanctis, & fidelibus fratribus in Christo Iesu: Gratias, in. quit, imus deo,&patri domini nostri Iesu Christi, semper pro vobis βorantes audientes fidem vestram in Christo Iesu. Ita ecclesiae Thessalonicensi: Gratias agimus deo semper pro omnibus vobis,memores opeRr fidei vestrae,& labon: Zc charitatis,& sustinetiae spei diai nostri Iesu christi , ante deum patrem nostrum. Ita Timotheo iam dilecto filio in fide. Quem in hoc constituerat remanere Ephesi, ut docentibus aliter,u erant ab ipso Sc apostolis edocti resisteret. Ita postremo & Tito dilecto filio secundum comunem fidem. Quem in hoc reliquerat Cretae, ut ea quae illis adhuc deessent,corrigeret, suppleret 8c constitueret. Ex quibus saneo. mnibus luce clarius est videre, non veluti ex scripto aut c6mentario pria mitiua ecclesiam docuisse apostolos euangelium, quod a Christo docendum praedicandum in acceperan quaecunq1 ad fide, religionem I nostram pertincbant sed vitia tantu traditione ac doctrina. Nec quae ita docue: at, reliquisse ia fidelibus & credetibus collecta & coscripta in charta aut tabulis, sed in eorunde cordibus tantum & memoria: quotv tantum ad eos,
42쪽
LIBER .L Fol. X A ad eosdem scribetes ipsos commoneiaciunt. Augis enim Romanorum
fidem quam euangelizante eis Pen o acceperan lain annunciatam, diti ulgatam in suisse per univcrstim orbem priusquam Paulus ad illos scribe, ret. Audis Sc Corinthios iamdudum instructios vitia nimirum traditisone in omni verbo fides,& scientia salutis ita ut nihil ipsis deesset antecphinae illa ab Apostolo scriberentur ad iptas epistolae. Sic dc Galatas
sub interminatione admonet, non transsem ab eo euangelio, quod an, te ipsis euangelizatum erat, nimirum vitiae vocis oraculo. Ita&E,
pheliorum ,&Colossensium,&Thessalonicensium priddicatam fidem,& charitatem,suis commendat literis. Philippensium quoque commuis ' nicationem in euangelioChristi quod vitia illa traditione iamdudu acceperant,ante scriptas ad ipsos apostolicas illas literas.
Vides itaque primitiuae illi ecclesiae traditum Viuae Vocis oraculo non B scripto consignatum euangeliumChristi, traditam fidem,religionem. clo eam iam ficti inam Christianam. Quibus accessere illa apostolorum&euangeli, stirum scripta veluti excitandae,confirmandaeque vitiae illius traditionis e a Pia quaedam commonitoria aut corrigendi extirpandi in si quid praeter Chia' illam priminiam traditionem zizaniae inimici astu superseminatum exatiterat, gratia. Thessalonicensibus ita scribit Paulus apostolus: Decae, taxo ergo fratres rogamus vos 5 obsecramus in domino Iesu Christo.Ut quemadmodum accepistis a nobis quomodo oporteat vos ambulare,&placere deo,ita'ambuletis ut abundetis magis. piis enim quae praece,
pin dederim vobis per dominum Iesum. Ita sere nihil facit aliud in epi, stolis suis uniuersis, q; q, admonet, rogat, obsecrat eos ad quos scribit Scnonnunquam sub anathemate interminatur, ne ab ea quam semel acce,
perant, traditione apostolica, & euangelio ipsis praedicato, declinent inc nouum dogma aut peregrinum aliquod, sed primaritae illi traditioni
firmiter inhaereant. iniae tamen illa sit, nusquam conatur uniuersam re, petere, aut exprimere suis illis literis. Quin potius illius meminisse iubet ut secundum eam ambulent, quo deo placeant. Rogamus, inquit,vos dc obsecramus ut ita ambuletis quemadmodum accepistis a nobis, quo, modo oporteat vos ambulare. Scitis enim, quae praecepta dederim vo.
bis per dominum lesum. Sed pro nata tantum occasione & necessitate scribit aliis alia. Sic & Corinthqs suis: Ego enim accepi a domino quod& tradidi vobis,& in f a:Caetera autem cum venero, disponam . Vides iamdudii vivo verbo illum tradidisse Corinthiis de coena dominica que
hic sciet pio replicat, ad extirpandos subintroductos aduersus traditione illam errores contrarios.Nec tame uniuersum illu agedi ordinem expli, casse scripto sed inquit: Caetera im venero, disponam. Hinc sane inquit Augustinus ad Ianuarium, intelligitur, quia multum erat, ut in episto. la totum illum agendi ordinem insinuaret, quem uniuersa per orbem
seruat e lata, ab ipso ordinatum esse, quod nulla morum diuersitate
43쪽
CAP. III. IlIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE variatur. De quo disputare quin ita iaciendum sit, insolentissimae in saniae est. Postremo & hoc statuendum ob oculos est, quod fuerit euangesistis
scribendi argumentum, qui scopus. Nam causam, occasionemque seriapiti eorum iam satis indicauimus. Neque enim hoc conati sunt literis commendare, quae praecepta primitiuae ecclesiae dederint apostoli per dominum Iesum, quo ordine,quo ritu, quibus sacramentis & caerem n m eandem insti tuerint autore, do 'orem Christo,& spiritu sancto. Sed Christi tantum conuersationem in terris, dictorum actorumque eius , a baptismo Ioannis praecursoris sere incipientes, ad eius gloriosam ascena sonem in coelos, utcunque potuerunt explicare historiam .Quam tamen nec unusquilibet, neque omnes in unum nobis reddiderunt integram. Quemadmodum superiore capite luce clarius demonstrauimus, & ipse Ioannes euangelistarum praecipuus, qui nouissimus scripsit euangelio una, ingenue confitetur: Sunt, inquit, Sc alia multa quae iacit Iesus, quae si θscribantur per singula nec ipsum arbitror nitidum capere posse eos, qui scribendi sunt libros. At quae ad ecclesiae institutionem, hierarchiam, Gacramentaque pertinent, ad illam historiam non pertinent: sed maxima parte ea acceperunt apostoli, unctione spiritus sancti. Quod ne quis a nobis diuinari carumnietur, idem Ioannes haud obscure indicat. Ita enim
scribit Christum proxima iam sua morte dixisse discipulis : Adhuc
multa habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo, hoc est, nona dum estis illorum capaces. Quae vel maxime fuisse ea quae ad ecclesiastiscam disciplinam, hierarchiam, gubernationemque pertinebant, hoc ceratissimo constat argumento, i de ecclesia nullum adhuc verbum sane inistelligebant alia quaedam qualia adhuc Gmniat Iudaica caecitas &ob, stinatio carnalia de Christi regno & Israelis restitutione animo concipis entes. Id quod indicat euidenter ambitio illa filiorum Zebedaei sedendi Fin regno eius ad ipsius dextram & sinistram: Duorum quom discipulo,rum domini post eius resurrectionem euntium in Ematis, cum eodem ratiocinatio, qua communem omnium discipulorum Christi sententi, am exprimebant:Nos autem,inquiui,sperabamus quia ipse esset redemisPturus Israel Nos, inquam,discipuli eius. Itaque etiam ascensurum iam iam ad patrem interrogabant in unum apostoli, num eo tempore esset
restituturus regnum Israeli. Vides itaque ψ nihil sane intelligebant etiam tum apostoli de regno Christi , quod est eius ecclesia. Ita* quae ad
ecclesiae suae disciplinam,hierarchiam,sacramenta ni tutionemque unis - Uersam pertinebant, tunc non docuit carnales adhuc,incapaces* eorum apostolossum ipsis in carne mortali manens. Sed spiritus unctioni ea re, o .i6 seruauerat. Adhuc multa, inquit, habeo vobis dicere, sed non potestis portare modo. Cum autem venerit ille spiritus veritatis, docebit vos omnem veritatem ..Itaque illa tam multa reseruata unctioni spiritus, dis dices
tidei mysteriadidicisti apostolos x mctione
eua elisi is Per uictita est. Ioan. 16 Maith. ro
44쪽
- LIBER I. I. XVI. A diceriint postmodum apostoli, cum cimdem spiritum sub visibili innoacciperent, dem tradiderunt ecclesus:quae veluti per manus succede tium sibi episcopois15c patrusibi mutuo & primitiuae ecclesiae perhiben tiu testimoni certa fidelim traditioe ad nos perueneriit. Qus qui ex eua gelistant scriptis sibi velit coprobari, aeque facit absurde & ridicule, ac si,
quado diuisi a se apostoli orbem terram inter se partiti sunt Vomcre euas gelicae praedicationis excolendu, quae inter se tunc c5stituerint. Costitu. is e enim inter se plurima pro ecclesiassica disciplina hierarchia,Ordine cons ando,certum est.Na apostolicos canones agnouit uniuersa Clari sti ecclesia. t padeo Nicenum concilium quam quis 3 prouinciam sor titus,quid in ea egerit quo exitu glorificauerit deum quid Antiochie aut --Romaeges erit Petrus,quo pallio sub Nerone una in Paulo gloriosum ibidem consummauerit martyrium, ex eisdem sibi exegerit demostrari, b alioqui nihil omnium corum crediturus: cum euangelia unam saluato. ris nostri explicare conentur peractam interris historiam,&inter homi' nes vitam δc conuersationem:Ita & apostolicae illae epistolae pro nata oc* ,uzithoi casione necessitatis unius aut alterius ecclesiarum particularium scriptae sunt Ne quis opinetur,si non una saltem uniuersis epistolis suis voluisse Apostolum coprehendere rei uersa nostrae fidei, Christianae docitrinsPrscepta &mysteria. Non enim velut continuit si id opus, illas cotexuit epistolas.sed tan* sollicitudinem gerens ecclesiarum Christi, ut audiuitvspiam aliquid exortu stadali aut superseminatu zizaniae aduersus priammamgermanam traditione apostolicam statim occurrit: fideles ma' ius corroborans in fide dubios confirmas,errantes, seductos reuocans, seductoribus resistens unum hoc uniuersis suis illis epistolis agens perpetu ne abea,quam acceperant,apostolica traditione declinarent latum digitum. Nec mihi fit verisimile cum primam earum scriberet, qui cu cogiis C tasse de scribendis reliquis nodum videlicet enatis scribendi earunde oco casionibus dc argumetis. Nec scripsisse illas ecclesiae catholicae ed fingit, las singulis ecclesiis particularibus aut personis,ut qusm scribendi peculiarem causam exhibuit.Id quod euidenter conuincitur in ea quae ad Phis
Sc deprecatione pro uno Onesimo seruo eius fugitivo,nihil prorsus coli Philem rieti Dam certii est in hoc scripta non fuisse a Paulo, ut publice legeret in catholica Christi ecclesia.Ostinuit tamen hoc eius in uniuersam ecclesia sollicitudo studiit labor, ossicium fideliter predicati longe, lateo etiage' singularisin autoritas ut quicquid Pauli certo agnosceretur, ab omonibus religiose,& summa cum veneratione amplexaretur,& tande putalice i geret in ecclesia.Quae quatuordecim illas eius epistolas subsulchis rographi certa fide consignatas nobis legendas tradidit, cum alioqui nos bis prorsus essent incognitae.
Ex his euidens iactum puto latius patere, Sc magis uniuersita esse ecα Conchida clesiasti,
Iemonem scripta est epistola.Quae praeter familiarem com medationem
45쪽
CAP. m. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE
latius palo visiasticae traditionis,* scripturarum autoritatem: quemadmodum Pa ctes si & nobis est ea nouor ac manifestior. Siquidem harum autoritatem ab incae traditi illius autoritate nobis dependere, supra euidenter demonstrauimus. p u uin Deinde nec continere has ex professo , uniuersam illam Christianae traditionem, quam ab apostolis primitiua ecclesia acceptam, sentetia pa- fideliterque conseruatam , continua successione episcoporum & pa. trum transmisit ad nos, ut traditione magis, Φ scripto nititur lex eo
Origene, In Numerosita scribit Origenes In ecclesiasticis obseruasitabus sunti isi ii ' nonnulla,quae cum omnibus facere necesse est, non tamen eorum inatio omnibus patet. Nam Q verbi gratia) genua flectimus orantes, & vex omnibus coeli plagis ad solam Orientis partem conuersi landimus ora rationem, non facile cuiquam puto es e rationem compertam. Sed & eucharistia seu percipiendae, sed quo ritu geritur explicandae, vel eorum Equae geruntur in baptismo verborum gestorumque, atque interrogatimonum ac responsionum quis iacile rationem explicet e sit tamen haec omnia, operta licet & velata, portamus super humeros, cum ita implomus ea &exequimur Via pontifice magno Christo &filiis eius tradita& commendata suscepimus.Ha funus Origenes. Quae tamen ita velim legas,ut in illis intelligas,non unius Origenis sensum, sed catholicae, quae suo seculo fuit orthodoxaeque ecclesiae: cuius illis verbis ea de re sentensi, atra exprimit. Ex quibus vides unde nobis quas nunc stolidi ac miselliquidam contemniat, I in euangelio scriptae non sunt, caeremoniae illae ecclesiasticae.A quo suscepit Christi ecclesia, quam adhuc retinet serinam, ritumque verborum & gestorum in sacramentis suis nempe a pontifice magno Christo 5c filiis eius apostolis ipso nimirum autore, doctoreque commendata ac tradita. Nessi enim alia ecclesiis tradidisse apostolos, ' , quae edocti erant unctione spiritus: aut alia illius spiritus, alia vero Chris io .ic sti esse credendum est. No enim loquetur,inquit,a semetipso sed quae audiet loquetur. Quid est quod a semetipso non loquitur hoc nimirum Pa semetipso non est. A quo ergo audit quae loquitur: ab eo utique a quo,&est,&mittitur. Cum autem venerit, inquit, Paracletus, quem ego mittam vobis a patre, spiritum Veritatis, quia patre procedit. Nunquid
mittentem non audisu cuius sit spiritus nempe veritatis &Christi. Aunte m. dit ergo a patre δc filio:neque alia a quae audit,loquitur. Ille,inquit,me clarificabit quia de meo accipiet,& annunciabit vobis. Vides ergo cui acce, pia referenda sunt,quae apostolos docuit unctio spiritus,& quae ex apo, Cyprianua stolica traditione accepi seruatque sancta mater ecclesia. Cyprianus illetis tibia' gloriosus martyr & pontifex, Origene quidem paulo posterior, tamen
Pedum. eidem contemperaneus, de ablutione pedum, quam de Iouis sancta,ri,
tu solenni, iuersa seruat ecclesia, audi quid scribat sermone de ea pesculiari: Ipse lamnans sacerdos sui est sacrametheucharisbe videlicet insti,
46쪽
LIBER L FAE XVIII. A tutor&autor. In ceteris homines spiritum stactum habuere doetarem. At sicut par est spiritui saneto & Christo diuinitas, ta in suis statutis, ora
qua est autoritas & potestas.Nec minus ratum est quod di stante spiritu
sinisto tradiderunt apostoli,* quod ipse tradidit Christissu in sui commemorationem fieri praecepit. net singulis dignitas propria,& uni,sormis in suo genere stat autoritas omnium, nihil addi nihil subtrahi, ni,hil corrigi potest ves mutari. Hactenus ille Cyprianus. Quo teste, rursus audis catholicae ecclesiae quae illo seculo vivebat ad nos prolatam sentenatiam, ei per omnia consonam, quam&Origene illo, ex altero & diueris nisi mo orbis loco testi sicante paulo ante audisti,unde nobis ritus illi se, lenires, quos adhuc hodie obseruat sancta mater ecclesia. Et quod nuper nati non sunt nec ab homunculis confidit,ut nunc impia temeritate somniant, qui praecipuum nobis auferre conantur nostrae fides ,religionis 'B principium. Sed ex ipsa traditione apostolica. Vides quoque apostoli,cae traditionis eiusmodi autoritatem, quae spiritum sanetiim doetarem autoremque habui Sicut enim par inquit est spiritui saneto, & Christodiuinitas: ita in suis statutis aequa est autoritas & potestas. Nec minus ratum est quod diei te spiritu sancto tradiderunt apostoli, ψ quod ipse per se tradidit Christus & in sui commemorationem fieri pretecepit. Tertullianus ille sui temporis clarissimus in ecclesia scriptor, Origeni
quidem contemperaneus sed aliquanto vetustior, Cypriani autem illius
gloriosi pontificis&martyris praecepto libro de corona militis, scribit in haec verba: Aquam baptismatis adituri aliquanto prius sub antistiistis manu comestamur, nos renunciare diabolo, Pompis, S angelis eius,5c dehinc ter immergimur, & ca tera. Eucharistiae sacramentum omni,hus mandatum a domino etiam antelucanis coetibus, nec de aliorum
e manu O praesidentium accipimus,oblationes pro desunt iis, pro natalisti; annua die iacimus die dominico ieiunium nephas ducimus,vel geniculis adorare, eadem immunitate a die Paschaeus cp in Pentecosten gaudemus calicis etiam, ut panis nostri aliquid decuti in terram anxie pati, mur ad omnem aditum&exitum ad vestitum, ad calceatu ad mens ad cubilia,srontem micis signaculo terimus,& caetera. Istarum & aliatu ecclesiam carum disciplinarum si expostulas triem, nulla legis traditio si, hi pretetendetur auctrix est consuetudo &idonea testis est traditionis voteris. Antiquas obseruationes ecclesiae si nulla scriptura determinauit cerate consuetudo roborauit quae sine dubio,de traditione apostolica manari
uit. Haetinus ille. Ex quibus facile intelligis, * sit ecclesia custos fida re ditionis, quam semel recepit, apostolicae. Quas enim ille absque ullo stri,pto obsctuationes eo seculo, hoc est, annis centum septuaginta post Christum, per uniuersam ab initio ecclesiam commemorat, eaedem videmus in hodiernum us* diem obseruari. Audis insuper, quae a primiti,ua ecclesia.Gtinua illa obseruatiosi uti per manus succedentiu sibi pratrum
47쪽
CAP. III. II IERARCHIAE ECCLEsIASTICAE
trum&episcoporuin ad nos permenerunt, Juis absque ullo scripto, ex Dapostolica descendisse traditione. ii nata. Irenaeum Lu dunesein episcopum Polycarpi auditorem supra audis ut ipse aduerius haereticos si uuat ac demonstret traditionem veram& germane apostolicam, videlicet, quam ab ipsis apostolis receptam, Priamitiua ecclesia per continuam successionem episcoporum transmisit ad nos.Satis habens eandem demonstrare in una ecclesia Romana fiandaraa gloriosissimis duobus apostolis Petro &Paulo. Cui ut oim maxims Scprincipalissimae necesse sit uniuersam ecclesia confirmari & consentire in fide.Cuius unius fidem obseruationemque, quam habet ab apostolis ana nunciatam, & per successiones episcoporum ad nos perirenientem,ma gna cum fidutia obiectis haereticis,&confundit omne qui fidem aliter, cy oportet, colligunt.
niihi. . mgnus ille desilius libro de spiritu satusto ostendit apostolicum esse LC. m. dogma, non scriptis ecclesiae traditionibus inhaerere: Laudo vos, inquit Apostolus,l per omnia mei meministis,& quemadmodum tradidi vobis traditiones obtinetis: siue per sermonem, siue per epistolam. Dogma Q Vii tum ergo quae in ecclesia prsdicantur,quaedam inquit habemus e do strina scripto prodita quaedam rursus ex apostolom traditi Min mysterio dest occulto tradita recepimus. ore utra pare vim habent ad pietate, nec in his quis contradicit, quisquis sane vel tenuiter expertus est. Nasi consuetudines quae scripto proditae non sunt, tan* haud inultum ha
bentes momenti conemur rei, ere, imprudentes & ea damnabimus, qus
in euangelio necessaria ad salutem habentur imo potius ipsam fidei prs, dicationem ad nudum nomen contrahemus. Quod genus est ut est quod primum est & vulgatissimum primo loco commemorem ut si, gno crucis eos qui spem collocarunt in Christum signemus,quis scripto
docuit ut ad Orientem versi precemur,quae nos dqcuit scriptura Inuo, doliola verba ciam ostenditur panis eucharistiae δε poculum benedictio, ni quis sanetant in scriptis nobis reliquit Nec em his cotenti sumus quς, Cis , ii minen Orax Apostolus, ut euangeliii,veis:& alia quo p&ante&post dicimus tanu multum habentia mometi ad mysterium, quae ex traditisone citra scriptu accepimus. secramus aut & aqua bapt smatis,& es una vitii onis ex abus scriptis none ex tacita secretam traditione Ipsam porro olei unctionem quis scripto prodita docuit Iam ter immergi hodimines unde traditu velut renunciare Satanae & angelis eius, ex qua scietis Plura habemus notae ex priuata &arcana hoc traditi& none ex doctristia qua patres nostin in silentio quod curiosos excitat & ociosos submo, uel seruarunt pulchre quidem illi,nimvir docti arcanotu veneratione stis lentio conseruari.Na quae nec intueri fas est non initiatis qui c5ueniebaeliore disciplinam publicitus circumferri scripto Aut quid tande sibi vori .so luit magnus ille Moyses,qui no omnia quae erant in tabernaculo, passus sit
48쪽
LIBER I. rol. A sit omnibus esse peruia Sed prophanos tra sacros cancellos statuit pu Eu, iriora atria purioribus permittens,Lositas solos dignos censuit nu minis ministerio ma stationes & holocaustomatum oblationes liquum ministerium sacerdotibus assignaui tque unum ex omnibus selectum rea cepit. cne id quidem semper, sed uno tantum die quotannis: rursus&huius diei certam horam qua fas esset ingredi privstitit, quo propter ii uitatem & insuetudinem cum stupore intuerentur saneta sane is , proabesciens pro sua sapientia res usu tritas 5 undecun p parabiles expositas esse contemptui: quod vero sepositum,quodo rarum est,suic natura c5 iunctam summam admirationem. Ad eudem profecto modum,& qui in primordiis ecclesiae certos ritus praescripserunt apostoli, in occulto, fialantiom myst eri' suam sci uauere dignitate.Neque enim omnino mysterili est, id ad populares,aut vulgares aures estertur.Hsc est ratio cur quo B dam citra scriptum sunt tradita,ne dogmatum cognitio propter assue ludinem vulgo veniret in contemptum.Aliud autem est dogma, aliud edictum. Nam dogmata silentur, edicta publicantur. Est autem silen, tu institae obscuritas, qua utitur scriptura, mentem ad contemplationem dogmatum inhabilem exercens. Idque ad utilitatem versantium in scri, pluris. Post com memoratas deinde & alias plurimas obstabatio , quas ab ipsis apostolorum temporibus nihil dubium,ex apostolica traditione citra scriptum obseruat catholica Christi ecclesia: Dies inquit,me deficiet. si ecclesiae mysteria uniuersa citra scriptum tradita perga recensere. Haec ille vere magnus Basilius. In quibus audis, ad Φ multa se extendat eccle,siasticae traditionis autoritas ad quae non se extendunt scripturae . Audis Praeterea, cur non expediat omnia nostrae religionis mysteria scripto - 'commendari. Audis denique, quae citra scriptum obseruat sancta inaue rer ecclesia,non minorem Vim ad pietatem habere si quae scripta sunt
Diuum Augustinum superius audivisti asserentem baptisma paruu Auetustis.
lorum nunquid ex scripturis Paruul inquit,baptizati ponuntur in nus mero credentium &hoc solum ex consuetudine ecclesiae antiqua,canonica scindatissima. Hoc habet,inat,autoritas matris ecclesiae hoc tandatissitimae veritatis obtinet canon. Audis standatissimae veritatis canonem, noequidem scripturas sed ecclesiasticam sine scripto obseruationem.
Hieronymus Vigilantium contemnentem ridentemque ritum eccle. Hieronymsiae in veneratione sanctorum tanquam sub religionis praetextu ex genti Iitate introductu in ecclesiis cereorum moles fulgete sole accedere:& pubMerem reliquiarum beatorum martyrum in preciose vasculo circunda, ctim lintheo aliquo precioso osculando adorare,& aestimare inde hono orem competere sanctis martyribus, tanquam nostro lumine illustrandis, quos agnus in medio throni cum omni fulgore maiestatis suae illustrat. Ahoea s
49쪽
CAP. III. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE nobis adesse & opitulari non possint. Hunc nquatra, Vigilantium cui Dius proh doloriam multi reuixerunt discipuli etiam qui egregie pii videri volunt quibus tandem armis congressus est orthodoxus ille Hiero, nymus quibus consedit ac iugulauit telis c Certe scripturas non audi . Nam re acie ac refellens primo notariam quam ille orthodoxis catho, licae eccclesiae fit m intentauit calumniam, impudensque mendacium:
Quis, inquit, mare es unquam adorauit, aut mart3 nim octac Non m. innis qui colit ac veneratur aliquid, mox illud adorat. Ueneramur mari tyrum reliquias, non adoramus. Ipsani venerationem reliquiarum sanactorum martyrum nunc audi quoad struat argumento. Si iacrilegissent,
inquit,qui veneramur illa, ergo sacri ligus fuit Constantinus imperator, ergo omnes ecclesiarum episcopi,non ibium sacrilegi, sed Sc fatui, qui reliquias in serico S vase aureo portauere. Constantinus imperator Cona stantinopolim transtulit sanetas Andrea Lucae, Sc Timothei reliquias, Eapud quas daemones rit giunt. Romanus pontis ex offert domino sacria ficia super mortuorum hominum Petri S Pauli ossa venenanda, & tua mulos colu arbitratur altaria Christi. Haet quidcm ille de veneratione v
liquiarum sanctorum mare' inqtiibus audis adamantinu illud robur traditionis ecclesiasticae,&communis per orbem catholicae ecclcsiae obaseritationis non euangelicas scripturas. Ritum vero illii quem Vigilanatius rideba vcncrationis per accensos cereos &id genus alia, hac rati
music ne tuetur : Causabantur, inquit, olim ludas & apostoli q, periret unis
Marc. i puentum effusum in caput domini, sed voce illius correpti sunt. Neque Christus indigebat unguento, neque martyres lumine cereorum qui a . cenduntur,non ad illuminandum martyres,no ad fugandas ab illis tenobras, sed uniuscuiusque deuotio recipitur a deo,& stib po luminis corporalis lux aeterna ostenditur. Sic poe totas Orientis ecclesias quando te, gitur cvangeliu accenduntur luminaria iam sole rutilante. Hic nunquid Valias scripturas audis: Pro susisag m vero sanctorum S martyrum nos bis magnopere expetendis. Si,inquit apostoli A martyres cum adhuc es.sent conitituti in corpore, potuerunt orare pro caeteris, quando adhuc
pro seipsis debebant este solliciti quato magis orat pro aliis posio coronas, post triumphos & victorias nus Moyses sexcentis milibus armat
rum imparauit adeo veniam. Stephanus imitator domini sui Sc pes mus martyr, pro persequutoribus suis riniam deprecabatur. Quomo, do minus valebunt clim Christo iam regnantes Hax ille orthodoxus Hieronymus aduersus Vigilantium quem ipse communem ecclesiae sententia obseruatione* contemnente, non dubitauit habere pro haeresico, uuis scripturis non contradiceret quemadmodum cirridem habuit uni,
Commeta uersa deinceps orthodoxa Christi ecclesia. Ita& in Esaiam scribens. 4- ,hii. dicit suisse quosdam ha reticos, qui contemnebant sanctorum maris,1 U. xum basilicas. Quales,inquit, nuper sub magiissio cerebroso in Gallia pullus
50쪽
AB Cpullularunt qui basilicas marmetim declinantes,nos,qui: orationes ex more celebramus quasi immundos fugiunt. Audis haereticos Hieronymosuisse qui contemnebant ad basilicas &venerandas reliquias martyrum iuxta morem ecclesiae orationes celebrare. Quod si orthodoxo illi coma municamus in fide.& in beatitudine optamus com municare, nunquid& nobis non sunt haeretici Sunt plane. Et sunt anathema, qui ncp co muni receptae ab antiquo obseruationi& traditioni ecclesiasticae contradicunt, tametsi nulli scripturae aduersentur aperte. Audis itaq; isti s omibus, tam multis tam sanyis, tam doetis patribus, quanto u scripturaRr sit uniuersalior autoritas traditionis ecclesiasticae, multa sine scripto ex ea teneant. Et cum Irenaeu audissu Origene, Cypris Vtinam anu Basilium)Hieronym Augustinu hac de re consona mo Vna Proserentes sententiam nolo imagineris totidem hominu eruditissimoru quis sum eecleside& san stissimore, attamen hominu te audire sententia, quae nobis pri iudicare non possit nec fidei religionisci; lege praescribere. Neque em eo. gnosco. rum tantum, sed totius orthodoxae per uniuersum orbem tunc distuta
ecclesiae cuius & sunt 8c fuerunt columnae quaedam praecipuae audissententiam. Quae per illos ex quatuor orbis terrae cardinibus consonam, imo unicam suam ad nos profert sententiam. Neque enim aliud Irenaeaum, Tertullianum rigenem, Cyprianum Basilium Hieronymum Ausgustinum de ecclesiasticae traditionis & obseruationis autoritate, tanto consensu sensisse credendum estin quod communiter sentiebat orthoodoxa Christi ecclesia de qua cuiusque sententia non de sua ipserum, prooprie semper loquuntur. Cuius si hac de re propria ipsius voce senten, tiam adhuc audire desideras, eam audies ex libello Professionis Ortho momo e doxae fidei sub qua ab illo Orientalium ecclesiarum per Acatium Conα- stantinopolitanum episcopum, excitato schismate sub Hormisda Ito, mano pontifice, dem reconciliari meruerunt, & redierunt ad gremistim, unitatemque matris ecclesiae. Qua notorium est,suisse orthodoxae&catholicae ecclesiae fidem ac professionem, ad cuius unitatem ea fidei
Prosessione reuertebantur.In quo quidem professionis libello inter alia multa ita legitum Quia prima salus est,rees fidei regulam custodire,&a patrum traditione nullatenus deviare. Sed post eius tragoediae plenius explicandae locus incidet commodior ubi & sub certissima fide prosere, mus illum professionis orthodoxae fidei libellum. Ex quo hoc interim audis quaesit&suerit sententia ac fides catholicae Christi ecclesiae de re ditione patru 8 ecclesiastica nempe hoc esse salutis principiusti firmiter
inhaerere,& ab ea nullatenus deviare. At ecclesiae testimonium perhibentre Christus& Apostolus Quod ipsa sit columna Sc firmamentum vel l .rm. ritatis, secum permanentem habens in aeternum illustratorem, docto, remque spiritum sanetum. Cuius sententiam,qui non audit non amples
tu non sequitur,ad ovile Christi non pertinet. Sed sit tibi, inquit ipse