장음표시 사용
581쪽
LIBER R I. CCLXXXH A annos M. CCCC. scripta est. Deinde illa Victoris, non multo post seriapta ad Alexandrinum Theophilum, in haec verba incipiens: Victor salis eccle- Romanae 3c uniuersalis ecclesiae archiepiscopus,Theophilo episcopo, & cunctis Datribus in Alexandria domino famulantibus. Ita quo beatus Pontianus martyr 8c poti sex ante annos M. CCC. uniuersis Chris Idem Pon-sti fidelibus scribens sic orditur: Pontianus martyr sanetae dc uniuersa, V μ' lis ecclesiae episcopus,omnibus re ste dominum colentibus. Beatus etiam Stephanus ad que extant saneti Cypriani epistolae paulo citra anu phanus. nos mille trecentos, in haec verba scribit omnibus toto orbe episcopis: Stephanus sanetae apostolicae & uniuersalis ecclesiae episcopus omnio bus per diuersas prouincias constitutis episeopis in domino salutem. Ita Marcellinus ad Salomone episcopum. Marcellus ad Maxentium tyrannuβ alij ad alios ne seustra sim Ilixior apostolicae uniuersialis ecis B Hellae se scribui episcopos. Et hi oes ante Costantinum 8c Nicenu con cilludam & tepore esulae c&ilii B. Sylvester in edicto Costantini impa silueste a
toris nunc summus,nunc uniuersalis notatur pontifex. Et a B. Athanasio Alexadrino Sc uniuersis Aegyptioru episcopis,Marcus Ro .acapo uniuersalis stolicae, at uniuersalis ecclesiae papa scribi Ad Damasum quoq; Ste, 'phanus archiepiscopus& caput cocilii Mauritanis, a cu uniuersis e piscopis tria conciliorit Aphricanae .puinciae scribetes, eunde patre pa Maurita trum summum Oim praesulu pontificem cosalutant. Et ut semel fimbam, a DC. X. episcopis uex toto orbe in Chalced. synoducouenees Aphricanaerant, B. Leo simili appellatioe dignatus est. Ne sorte crederes ipsos tantum in suis literis sibi hoc usurpasse Ro.pontifices. Et haec omnia quanto tepore ante Phoca 8c Bonifaciu tertium Ita ut me plane pudeat stuo pendae impudentiae & ignoratiae illo qui praedicita annotates,& .psearentes contra antiatatem autoritatis sedis apostolicae, sibi in vehemenister eruditi vident. Quod vero negat Gregorius quens etiam praedeα aiscessem suorum quibus solis hoc competere videbatur usum fuisse ii i Gisgoriis uniuersitatis vocabulo, Ioannis illius ea in re stupiditatem taxat, qui amsiadrimitari volens appellationem & titulos Ro. pontificum, uniuersalems ipsum faciebat episcopum,quod a nullo illorum praesumptum legiis suisse illatur. Qui tametsi catholicae aut uniuersalis ecclesiae se confiterentur,scriberent & gererent episcopos,non tamen uniuersales episcopos.Nam qui uniuersalem se iacit episcopum omnibus at is ut idem scribit Gregorius episcopatus honorem detrahi quem sibi arrogat uniuersum. Restat adhuc ultimo hic loco respondere ad pauca quaedam verba, quae captauit ille ex praefatione Isidori in Nicenum concilium, quibus one qua sadicit residentibus in concilio episcopis iussisse Constantinu, ut adesset
Arrius quo iudicarent illi de propositionibus esus & quaestioibus.Ex tisie Isidorious notat humani legislatoris fidelis iussu in concilium c regatos si ebrii uesti. cerdotes 8c episcopos. Unde ma argumentu trahit omne coactivae tuis
582쪽
CAP. X. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAErisdictionis autoritatem super uniuersos sque sacerdotes & Iaicos pse Dnarum determinationem & approbationem,ossiciorum quom institutiones omnium ad eiusdem tantum autoritate pertinere.Quod ipsum confirmat ex legibus & edidiis principum aduersus haereticos. Christiane te stor, sibi nusquam hic constet, i araneo pietas 5e rum more venenum exugat ex autoribus omnibus,m quibus in Chri h. suggerit syncerissimi mellis uberrima copia. Vt mera mao lignitate & haeretica plane malitia, trunca quaedam verba Vbi captet ex scriptoribus,&sus impietati seruire cogas: cum,quae abscindit preis vi si a diu cedentia & sequentia suam sententiam plane iugulet. In primis hoc nolin x M rii respo ndeat, qua nunc ratio ne Collantinum hic vocet legislatorem stet, D'. humanum fidelem,ex cuius autoritate conuocatum sit uniuersale cono,. In & perarita omnia, cum superius semper ipse contenderit delem saei autoritatem legis serendae esse non posse penes unum aut paucos, sed L necessario residere penes uniuersitatem multitudinis. Et propter hoe eandem uniuersitatem, semper legislatorem humanum apphctauit,inis super & uniuersitatem fidelium, primum legislatorem humanum fide, lem. Unde ergo derepente tanta rerum conuersio c Vnde nunc unus Constantinus legislator fidelis, cum nec ab uno, c a paucis optimas leges serri posse ab ipso euidenter, ut iactat,dem ibatum sit,sed a tala uniuersitate ciuilis multitudinis, ne vel ille vel illi Ad proprium, non commune respicientes comodum tyrannicas leges conderent. Sed diiscet, utoritate uniuersitatis multitudinis uni principi hoc comissum Iegum ferendant ossicium. Sed aeque sib ipsi contradicit,qui XII. primae dictionis suae demonstrare conatus e nec vita,nec paucis id commitinti, sed a sola uniuersitate multitudinis optimas leges serri posse,id tali Ahus demonstratioibus quas etia in his quae ad Christi fide religionem,& regnum ptinent,vult nobis sussicere: tametsi contra euidentes & clarissimas scriptiuas, totius ecclesiae citra mille annos quod negari non potest usum obseruationem,consensum,sententiam. Vt autem dares mus aut posse aut potuisse a multitudine transferri legum serendant autoritatem in principem,nunquid hoc aliquando faetiim ab uniuersit
te Christifidelium in Con tinum quisu potest vel fingere Vbinus
se ante Nicemuri concilium unquam Guenerat Chri dehu uniueris sitas,ut ipsi daret autoritatem condendi leges obligantes domum ecclesiasticam ubi autoritatem eandem domum quatenus eiusmodi est gubernandi generalia conuocandi concilia c ordinandi ministeria & of, sicia ecclesiastica c Sed nec in illo ipso Niceno concilio conuenit Chrissii fidelium uniuersita imo te fit tantum ex toto orbe sacerdotes & episcopi CCCXVIII. Quos ipsos habuisse autoritatem ex commissionesidesium toto orbe diiuisa uniuersitate,nemo unquam probauerit. Iam nunc vide fidem & synceritatem hominis in citandis autoribus.
583쪽
apud lsidorum verba legere. Sed si Sc precesentia & subsequentia eius dia,ri dem autoris clina in eadem prefatio ite adiuti sset, iam intellexisset lediuersum ab eo quod illi impingit,isidorus sentiat. Sic enim inacipit: notissimo Sylvestro in urbe uota apostolicae sedis antistite, Constantino Augusto &Licinio Caesare, consulatu Paulini&luliani virorum clariis. Anno ab Alexandro DCC. XXXVl.Mense iunio, Mil. Calend. tulit, a ter ii urgentes h cses fides catholica posita est
apud Niceam Bythiniae, quam sancta&reuerendissima Romana ipleistit& venerat ecclesia, quippe quam trecentiale a mediatibus Vidiose ait Vincentio religiosiss. Romanae sedisteris inspicue deo ad ossi eda Arrii venena .ptulerunt. Nator regulae subnexae sunt, quas memorata suscipies coiirmauith Dcinde subiungi Sci uadum sane est omnibus catholicis, quoniam senili ecclesia Romana nullis sinodicis decretis praelata est, sed eum* istiuos ιgelica voce diai 8c saluatoris nostri primatum obtinuit, ubi dixit B Peu
tro apostolo :Iu cs Petrus,& sua hanc petra aedificabo ecclesta meam, ει portae inserinon praeualebunt aduersus eam: Et cibi dabo claues regni coeloRLEt ligaverisi ila terram, erit limium & in eoelis:&quodcuno solue , sutum. Adhibita est et societas in eadem urbe beatiss. Pauli ab olivasis electionis, qui uno die, uno p tempore
gloriosa morte cum Petro, sub principe Nerone agonizans corona rus est,& ambo pariter ecclesiam salictam Romanam Christo .lsio consecrauerunt, aliis*omnibus urbibus in uniuerso inlindo, sua praesentia πιν venerando mi ho praetulerunt.Et licet ab ossius assidua apude diam, omniunx sanctola fundat oratio, his tame verbis Paulus sanctus. apostolus, Romanis proprio chirographo postlicem dices: Testis est mihi deus, cui seruio in spiritu meo, in euangelio iiiij eius quod sine inoi termissione memoriam vestri iacio in orat ibi aries a rima ergo se, Oeso des coelesti beneficio est leo. ecclesiae, quam beatus Petrus at* Paulus suo martyrio dedicarunt Secunda autem apud Alexandriam R. Petri nomine a Marco eius discipulo&euangelista consecrata est. Quia&ipe in Aegypto primus verbum veritatis directus a Petro prsdicauit.& ploriorum ibidem suscepit martyriu, cui venerabilis successit Abilius.Tertia vero sedes apud Antiochia eiusdem L. Petri apostoli habe, tur honorabilis,qa illic prius i uom in veniret habitauit,& lanatium hiscopum constituit & illic primum nomen Christianorum nouelloria gentis exortum est. Nam & Hieros lymitanus is pus, tanti loci reuerentia habes ab omnimis honorabilis, maxi me quod illic primus
beatis s. lacobus gnomento histus,qui etiam secundu carne frater diri nuncupatus est, a Petro lacobo & Ioanne apostolis est ordinatus epis
584쪽
ωλη. HIERARCHIM ECCLE si AsTICAE . solymis esse minime dicitur,ne sorte ab infidelibus & idiotis sedes do, omini nostri Iesu Christi, qui in coctis est, in terra esse putaretur, M. o & Deinde Veniens adcausam Sc occasionem Niceni concitu: Cum igi, e saNice tur,inquit, apud me andri post Achillem, qui Petri mariyrio suo . ni con suscepisset Alexader sacerdotium, qa pax nostris Sc quics aper secutionibus erat, atq; ecclesimi gloria consessoritin meritis Mudebat. G a speritas rerum nostratu domestica contentione turbabatur. Etenimi pre byter udam apud Alexandria, nomine Amtus, vir ipse forma ina. π,irtute reliuiosusct gloriae laudis &nouitatis in nrobe cupiriu' i a quaedam de Christi fide proferre, quae arte inusitionis inue
.cies, pit. Abscindere ciA & separare ab illa aeter a & ineffabili dei patri; ibstantia vel natura, filium conabat. Quae res in et lesia pluri, tia turbabat 5ca dulci mentis Onqvillitate dimouebat. Sed cu Alexander episcopus,naturalem s&quietus assiduis comonitionibus Ar nrium careeret a prauo incoepto 8cassenionibus impiis retio care,nec mres ex italentia Fcederet, & quod plerosin contagio perstiferae asseruonis insecerat, no solum apud Alexandriam, vetu & per alias urbes 5c prouincias serpserat, perniciosum bre credes si dissimularet a talibus,
plurimis coi sacerdotibus rem indicat. Quin aestio imiote scit,& sermo us cp ad avi es religiosi principis, qui omni studio&cbligentia curaret, quae nostra sunt, puenit. Tum ille ex sententia sic dolum,apud urbem Niceam episcopale Gellium c miota ibi ν AOsium trecentis dFem & octo episcopis residentibus, adessse iubet,ac de
eius propositionibus & quaestionibus iudicare. Et subiungit consequen-: Sed in eo cocilio a Mitrabile lamini principis non puto reticendum. Etem cum ex omnibus pene locis couenissisint episcopi, dc ut fieri solet, ex diuersis causis inter se quaedam iurgia νAtridis QP i hegorii, item certum staciti quo unus sis episcopotu si quid querimoniae habere videretur, semes deserret. Cum resedisse suscepit libet. .: a singulis, quos omnes in sinu suo concineia nec in eis quid contineis Christia retur aperiens, attad episcopos: Deus vos constituit sacerdotes,& potestatem vobis dedit de nobis quo iudicandi. Et ideo nos a vobis recte anti mi iudicatitur, vos aut non potestis ab hoibus iudicari. Propter quod des solius inber vos expectate iudicium, ut vestra tua a quaecilia 3 sunt, ad illud diuinum reseruentur examen, vos mini nobis a deo dati estis dii. Conueniens ergo reo est inhomo iudicet deos ita ille olus de quo scriptum est: Deus stetit in synagoga deoR , in medio aute deos disceritata
ideo his omissis illa qus ad fidem dei ivinent, bs a mimoim continuone discutite. Et cum haec dii si et, omnes querimoniarum i bellos iussi:
585쪽
' L I B E R v. CCL X vim. A iussit o uti,ne innotescerci illi odium & suggillatio sacerdotum. Haete .
nus Isidorus in praefatione praedicta. Quem nunc audis lector,an conas et qu. ae nos duobus superioribus libris demonstrauimus. An ve, uius contrariam impiam* assertionem oc sententiam.' In primis hoc perpede, quodnerat Romanam ecclesiam aut a Constantino,aut etiam quemadmodum ille asserit) ex decreto ullius voluuersalis concit ,sed e Mngelica voce domini saluatoris nostri in beatis,fin o Petro accepisse primatu super alias ecclesias. Deinde & hoc pera Nirens egri pende quod ea praentione clarissime innuatur autoritatem illius Nice ni concilii dependisse ab autoritate Romanae ecclesi Siquidem ἰdeo fi des catholicae expositionem faetam indictio concilio meruisse apud os .eesesi mi es autoritatem indubiam, qa saneta& reuerendisse. Romana ecclesia eandem complexa& venerata est. Quippe quam treceis decem Sc octo patres mediantibus apostolicae sedis legatis deo inspirante .ptulmini. εSic R de canonibus siusdem concilii innuit:qs, inquit, memor suscipiens confirmauit ecclesia.Vides ita* a Romana ecclesia testificiite Drginione praeduis,confirmatos fuisse canones ac regulas statutas in Ni ceno concilio.Ex quo constiti eum semper filisse orthodoxotin sensum
ς oriri orisum in c. nius omanae ecclesiae autori e dependeret aunon ut apud hec esset omni u p aaria mi sed libro si enti Ameriam concilioru causam dili ei Husesis inius. Quin&religi sisi. principis consessione ppende,qua redi a
cognouit sacerdotes&episcopos suo non esse subiectos iudicio, ius contrarium iste conat adstruere:quin potius eosdem accepisse Potesta re si
em de ipso sim iudicandi Sc imperatore & impio: Deus inqt,vor con
intuit secerdotes et potestate vobis dedit de nobis iudicadi. Et nos te. iiii, ditac a vobis recte iudicamur: vos aut n6 potestis abhoibus secularibus in ' : T delicet, iudicari. Vides ita* lector Christiane qua hic fide citet autolusententias velut in subscribentes sententiae. Nam ea praecipue causa, s vilio ipsem clare intelligeres,haec aliquato Ilixius hic adscripsimist Quod igitur ille ex praelatae praelationis verbis demonstratu putat, . Con intini autoritate peraeta in Niceno concilio otia ipse tibi recia, hiat Constantinus,ex sacerdotali autoritate stula sua instantia, ea peraram assirmans. Siquide ut scribi Theodoretiis ille Cyren. iscopu i parata in regalibus domo maxima, & in ea collocatis sedibus 8c Ab, sellijs, quae ordini sacerdotum sessicerent,inuitauit eos ingredi. Introiα Grimis, uir tem& ipse princeps ultimus cu paucis,laude dignam sui magni tudinem sabens,& mirabilem speciem,mirabiliorem p gerens digni avem pudoris in fronte. nore vero sede a ali js posis in medio eoRr ωο ni msedit, primum inpetens sibi hoc episcopoWiussione cedi. Hactenus concilium. ille. Vides ita quam autoritate Ostantinus exercuerit in Niceno con' cilio. od vero dicit, esus iussu congregatum concilium, non ita haα
586쪽
CAP. N. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAEbet ea quam citat Isidori praelatio, sed quod ex sacerdotum sentitia D vpud Niceam episcopale concilium conuocauerit.Ipse ita* suam auto, ritatem subiunxit sacerdotali eidem I famulari iacit, & velut sacerdo
talis sententiae executor saetiis est. Sed de conciliorum autotitate, unde eorum dependeat autoritas,& cuius autoritate regulariter conuocari a oporteat,libro sequenti exactius taplicare conabimur.
In haereticos ero quod principum,non Romanorum ponti uma Tisia c aut sacerdotalis ullius collegij autoritate vult constitutas isse poenasia . . : ἀ- miuo: dicimus,m Cliristi necessaria ordinatione duos esse in re te,
es ita. . e sia gladios altarum spiritalem, materialem alterum, Hru up vero esse potestate ecclesiasticae hierarchiae capitis, sui in illo sito re, . ti, eluia gno vicarii:alterum quidem vibrandum ab ipso, i id res exigit & neas alterum vero militari manu ad iussum imperatori regum,aut
principum, ad nutum tamen regni huius Christa praesidis. Id quod di, Lligentcr annotarunt S. patres significasse Christum, cum iussi ab eo a, postoli diuenditis tunicis gladios emere respondisseii duos se habere. idem dixerit duos sufficere.Quorum altero, qui materialem significa, bat, cum Petrus paulo post defensurus Chrilium Malcho amputaret auriculam, iussus est ab eodem gladium suum in Pginam recondere. Tuum ergo,inquit ille B ardus ad Eugenium,qui nega non satis mihi videtur attendere verbum domini dicentis sic: nuertegladium tuum in vaginam.Tuus ergo &ipse, tuo serian nutu,non tua manu eu
mnandus. Alioqui,si nullo modo ad te pertineret &is,dicentibus apo, uolis: Ecce duo gladia hic, non respondisset dominus, satis est, sed nismis est. Vterin ergo ecclesiae,& spiritualis scilicet gladius,& materialis: sed is huidem pro ecclesta,ille vero-ab ecclesia exerendus est. Ite sacer dotis, is militis manu, sed sane ad nutum sacerdotis Sc iussum liaper, qv- toris.liam ecclesia Virom gladio persequitur haereticos spiritali,manu. .uo Milia sacerdotis: materiali,iusis quidem seculanum principum. tamen subissiquenter ad sacerdotale iudicium. Quod ipsum,non praeesse, O subis esse potius ciuilem autoritatem ecclesiasticae, at eidem subseruire suisis edictis & Iegibus, certissimo argumento es: Quemadmodum, ut necessario subsit iam existens osticium insignis membri ecclesiastici corporis, autoritati capitis, cui plana totius corporis guberi di coma
missa est a Christo antoritas, supra non semes irreti abiliter a nobis
Summaria quo imoniarum insum, qim in sedem moralia a estis pontifices ex usirparae in volunt) plenitudinis potestatis usu estanduntur ab hostibus dii statis recte hastieae: α quae imperiali autoritati,& seculari potestati per ipsos inique detractam Didim
de eonsi. queruntur, euiter complecti & explicare.
Ullum finem nullum modum suae impietaris facit ille Marsilius: sed quicquid a singulis ecclesiasticae digni tatis hostibus in
ecclesiam unquam aut scriptum, ut excogitatum simul
587쪽
LIBER V. Fol. CCLXXXIX. A in eandem maledicentissime euomuit. In primis ira I hoc indignissimς risu misisserens, pretetendi a I .pontificibus sibi ut ouilis Christi rectoribus coni: Mareth admissam a Christo eius gubernadi&disponem autoritatis plenitaidinem, 'uei: ε .. . multas distincti s 8c acceptiora varias plenitudinis potestatis c. lli. dict. suae II.cominiscitur. Quas uniuersas sinipulose prosequi, n5 est operi rectum: sed tantum quae ad rem ipsam videbuntur pertinere no distimulabimus. Dicit aute nullo prorsus modo plenitudinem illa potestatis I .potificibus competere. Nem ut intelle mim,veluti suprema quadam
iurisdietiola coactivae autoritate super omnia membra ecclesiae, comuni . tates, populos,reges, principes regna imperia: qui tertius apud eu pleni tuadinis potestatis modus est. Nei 'etia super ministros tantu ecclesiae diuis ,rio specialiter mancipatos cultui & seruitio,clericos sacerdotes episcopos: . ut ipsis sua possit omela praescribere eorundem ab illis rationem exigere, B ossicio amouere ubi id res & causa exigeret,& alios in eorundem locum substituere: Quae partim in quarto apud illa modo potestatis plena paratim comprehenduntur in sexto. Nec deni*, ut intelligatur illorum esse, exorientes in ecclesiastica domo de fide & religione quaestides oc contro, Dersias sua definitione& iudicio terminare aut componere, suis caRonishus & legibus ordinare ritum ecclesiasticum, suas ordinati s a Chrissifidelibus sub aliqua poena exigere. Quando vero ho' omnium ab illo demonstrati oneexpectas nihil dis u remissione ad superius a se statutas aeque impias sentetiusque nulla solida ratione probatas: sed semper remissione ad prius demonstrata, &tandem ad illam sententiam, quam XII. dicti.suae primae, dialecticis aliis quot ratiunculis male venatis expoliticis Aristotelis conatur adstruere. Apud solam videlicet uniuersitatem multitudinis esse autoritatem seren c dae legis obligatoriae,deinde&XU. eiusdem, apud eandem solam esse . autoritatem constituendi principis. Itaque explicans suis illis diuisio, nibus & modis plenitudinis potestatis : De tertio, inquit,& quatio m dis plenae potestatis eiusmodi nam primus & secundus nihil ad rem taciunt per demonstrationem ostensum est XV.primae,&per scripturaesicrae testimonium, quare quinto Scockiuo secundae dictionis sitae. At cum ad illa ipsa recurrens capita, rationes diligentius expendis, nihil inauenis, iremissionem similem ab octauo ad quintum, ab hoc ad quar.
tum, & tandem ad XV. Sc XII. primae, velut ad primasea principia.
Vel scripturae sacrae & sanctorum patrum citatas quidem, sed cotra prM .prium suum sensum deprauatas sententias quod satis super ν in superioribus demonstrauimus. Et eodem prorsus modo reliquos quo p a se modos plenae potestatis explicitos sed in his quae diximus comprehensos saltis demonstratum vult Romano pontifici non competere. Pergens autem suo more,& velut legislator quidam, nos docere ut in .
eandem potestatis plenitudinepaulatim irrepta dominassi libidine&
588쪽
CAP. XL RIERARCHIAE ECCLESIAsTICAS Christi sidelium simplicitate aut potius stoliditate ac superstitio, nullum o
Cista in ponit suae maledicentiae. Sed hoc in primis eoquerat velut inuiRα issici Sosum secularibus,q, omnem clerum exemerint a iurisdietione lai vim inon ipsis iniuriantes spiritali vlaiscantur gladio. Item, quidam ex eis Romanum principem iuramento fidelitatis mbi adstrictum praetenderit. Postremo , ψ alter alterius impatoris sententia reuocare conat' sicrit. In omnem deinde detrahendi & maledicendi licentiam effrenem lin. guam soluens liuida detractio.& quamcun* animo concipere potui Violentiam in Ro.pontifices expuens, multis&impotetibus verbis exara Quibusmo Rerat, quibus quatisq; modis eorum quidam hac plenitudine potestatisti, is' ' sint.Primuin ordinas s5 pni tuendis ministris&practati, Poscitatis clesiae, quos quo itur indignos praefici turbari exemptionibus, nec col - Pi μμ ecclesiasticos. Exhauriri annatis at p eiusmodi exactionibus
regna & prouincias. Deinde cum secundum legem diuina nihil posside, Tre proprium sed se stari paupertatem euangelicam nudo simplicique vis idtii & vestitu esse contenti subesse deberent, non praeesi e principibus se. Iculi sub legibus Sc ordinationibus eorundem vivere ab eisdem & popu- locollationes confirmationes,& inuestituras omnisi dignitatu praelatura frum &ecclesiasticoni officiorum vocatorum beneficiois accipere quem noli ea .α . admodu constare affirmat antiquitus fieri solitum nunc contra dicite
aliut 4i.' ecclesia summam illam,quam Christus in ea plantaverat, meritoris
DLux at d. am paupertatest, sacerdotum contrariam auaritia:in locu autem humis
litatis admissam superbia &principibus secularibus omnia, quae illorum p inopi iuris adempta a Romanis pontificibus, & usurpata sibi sub praetra xtu illius plenitudinis potestatis ioc est, tam ordinationem sedis aposto, licae, 0 inuestituras, collationes &dispensationem aliarum dignitatumi Piulaturarum Scossiciorum, beneficiorum recclesiasticorum omnium. νQuam priesumpti Hem primam impingit Simplicio, quem primum si in
.luisse dicit nullum clericum alaico inuestituram debere suscipere. Hunc sequutum Adrianum tertium statuisse ut nullus imperator de electione Paps se intromitteret, cum ante per imperatores Romanae ecclesiae episcopi consueuissent institui, atque idem hoc priuilegio concessum aisrmet. Primum Carolo magno, deinde Ottoni primo, illi quidem ab Adriano,
huic vero a Leone, cuius hoc citat decretum:
iri synodo congregata Romae in ecclesia sanisti Saluatoris: M apostoli Ad exemplum beati Adriani, postolicae sedis episcopi, qui diuo Carolo victoriosiissimo regi Francorum Patriciatus dignitatem, ac ordinatio. apostolicae sedis & inuellituram concessit, ego quoque Leo, stimus cessuma seruorum dei episcopus sedis apostolicae, cum meto populo & clero Romano constituimus,confirmamus & roboramus,& per nostram apostolicam autoritateni cocedimus largimur D. Ottoni primo regi Teu thoni.
589쪽
A thonicorum estum succestaribus huius Italiae in perpetuit tam sibis cultate ligendi successpreni v sum mae sedis postolicae pontifice ordis nidi Ac per haec archiepiscopossu episcopos vij si ab eo in uestituram
acciniant. secraticineria aute unde debent exceptis his us imperator politisici & archiepiscopis concessit Et nemodeinceps,cuiusculam sit dignitan et religiositatis cligendi leti patricium, seu pontifice summae sedis, vesquemcunq; episcopum ordinandi habeat iacultatem abs in c5sensti inmi indie tori Q tamen bat abi in omni Decunia. viii se sit patricius R ex. Quod si a clero quis episcopus elieatur, nisi a supradidio roee laudo
tur Scinuestiaturi non consecretur. Si quis contra hanc autoritatem apo stolicam aliquid in liatur, litinc excommunicationi subiacere ιν euiomu S nisi resipueri irrevocabili exilio nulli ri vel ultimis suppliciis assi, ci. blactenus verssi decreti. Ouod inium confirmatum dicit a Stephano fi illius Leonis successore. Deinde a Nicolao qui huic successit. In otio eaui. dem edicto dicit singulariter notanda, ci, tra latio illa inisestituras r a Ro. pontifice, una cum clero & populo saetii in imperatoiein, quantum ad i. Psum attinebat notitificem. solum Quaedam renunciatio sueri ut restitutio potius per qua ivs illud ad suam n ura suum in dominu redint. Quonia,inquit autoritasi uius prima suit & est principis aut legis latoris liti, mali tui hanc autoritatem inuestiendi episcopos & arthiepiscopos iamdudum papae concesserat. Quama ursus refusam in principem aciero R. populo Romano non vult reuocari polle dolo nontifice abi in decreto notati. monter Quam tamen revorationem praesunt pia a Romanis po/. tificibus maximas inter ipsos & imperatores discordias consecutas astirismat, praecipue autem inter Paschalem II. 8c Henricum V. Iaeuthonico, rum regent: quem dicit ab illo prohibitum ad imperialem apicem scade re, si dum inuestituras episcoporum, abbatum&clericorum omium, 'persitas lit as &nuncios Romam mi sex Tuscia ςidem resignaret. Quas rursus Romam ingressus cum exercitu postquam imperiali di dema exornatus suerat capto cum ordinalibus pontifice, ab eodem vi
torsit sed post Calicto II. iterum resignauit Sed has inquit messiones & priuilegia, ex causa fortassis Iesitima re, uocare volentes,aut reuo 'tes simpliciter a itin parte Ottollis. & Fre, dericus II. Romanorum imperatores, episco iu& cleri Romani pluribinas insidias persecutiones & i impedimenta sunt perpessi. Iam & hoc relut intolerandii grauibus verbis insidatur, ψ temporallia possidentes nolunt subesse legibus ac edictis principii, contra Christi ut dicit.&apostolorum Ocemplum doctrina, cum dicat Apostolus: Iam qui de om uino delictu est in vobis Cp iudicialiabetis inter vos. α re non magis iniustiam accipitis c Dare non magis fraudem patimini Sed vos iniuriam facitis& fraudatis & hoc fratribus. Quod parum, iii,
qui attendentes Romo episcopi clericis alijs,si quado per Romas' CC ii ' nos
590쪽
nos prIncipes sibi grauari videantur, per decimans vel tributari seniptio biiciat ad militum suoru impensam, ii messitatibus bellorum pro suscepta gratia & b eneficio rei utemporalium, quas a Romani rincipibus gra osse acceperunt,in superbiam elati,& suae conditionis ignari,& ingratisi. . mis omnibus magis ingrati eis renata quadam praesumptione iri horribi, les blasphemus&anailiemata prorupem tam in principes, lineis sui . . dii s in se tamen & in sua capita potius reditura si nocitura illis. His addit Romanos psitifices multa usurpare dc usurpasse citur hoim per i ut ciuitates Hornandi ol. aea' errariam Gononia. calia blui Et quod vult his oninibus esse intolerabilius in tantam quo φ denam .itione uo tiam 5c insaniam dicit prorupisse ex his aliquos. ut omnes mundi princi 'i' pes&populos pronunciaritit suae iurisdictioni coa uae si ibi in
hoc credere tanquam ortam, esse cui I de necessitate salutis. Sane inquitariendentes noscentes tametii dillimulent humanite,
statoris eam esse autoritatem priuilegia dc concessio)es quascun* con μ1-e8c auferre, Romini principis creationem & promotionem, omnisollicitudine & machinatione prohibent. Quin & illa sese armant pleni, tudine potestatis quam a Christo in personam beati Petri sibi ut eius sue cessoribus, aiunt singulariter concestam. Quo siquidem execrabili titulo& oratiohe sophistica secundum aequivocum omnibus fidelibus nihilominus tanquam salsa, secundum omnem eius sensum semper Sc ubio neganda, paralogizare nituntur,& in suam seruitute redigere omnes inuit. Citra Ge- di principes & poptulos.Quod no obscure pre se ferre vult Clemetinamini, iata' de sent.&reiud. In qua reuocando sentetiani quanda Henrici VII. Nos, . . i inquit tam ex stinerioritate. ouam ad imperium non est dubium nos h bere uex potestate in quam vacante imperio imperatori succedimus. dc
nilndo minus ex iistis mitudine potes is qua Christus, rex r m ,& dominus dominantium, nobis licet immeritis in persona beati Petri con rcessi sententiam & processus praedi lios ,&quicquid ex eis secti tum est, vel occasioide ipsorum de fratrum nostiorium consilio declaramus suisse& esse omnino irritos & inanes. me. andem in haec verba exclamat: Et ne deinceps lateat horum episeo, nil stillacia,tanqua veritatis praeco clam valenter Sc vobis dico resibus principibus populis tribubiis si uniuertis instud, per Aomanos eo piscopos cum suorum clericorum seu cardinalium coetu, hac ipsorum sti plura secudum omnem eius suppositione apti tissime salsa summum omniti praeiudicium fieri. Vos ein tent i in Hain redigere subie monem, si eam manere passi fueritis praesertim vim ac legis robur habere. Attediis te nan* per necessitate sequi habentem autoritate primam cuiusuis principis seu iudicis reuocadi senientia super eum habia iurisdietione. 5c eo actiuu principatum potestate quom sui principatus initi iendi & des o l.
nendi.At eam Romanusepiscopus sibi adscribit super omnes principes l mundi, l