장음표시 사용
591쪽
LIBER V. Fol. CCXCI. mudi ex illa planitudine potestatu qua a Christo in persona B. Petri accepit.Quauis aperto mendacio contra Christi & apostoloni doctrina, per aquam & sibi & apostolis onubus eorum successoribus omi coactiva inque lup autoritate,nedu in principes vult interdixisse Christum: sicut illi. V.& IX secundae diist. Hae sufficienter a se demonstratum confidici Post haec velut specialius vini rus impertu de Roma.pontificibus,noauum inchoat non ta libellum illi bruiniuriarii in & blasphemiant in M.
pontifices,in quo tam impotenter tam virulenter, tam petulanter debac. .chatur in eosdem ut etiam ipse Lutherus quantuitis ea in is studiosus huius discipulus & imitator fuerit quantumuis etiam eodem quo hic spiriam Clasphemiae plenus, maledicentiae istius virulentiam vix assequi potuerit:tametsi ut vinceret etia omni midio cotenderit.Qua interim quatum
licebit dissimulata nihil enim iacit aliud u ut clarissime prodat quo spiris tu agitatus haec scin pserit aduersus dignitatem & autoritatem ecclesiastiacam summa tantum causae&querimoniant quas nomine imper' pro
ponit aduersiis Ro. pontifices prosequemur , quo discuti possit comino. dius usta ne sit an iniusta causa querimoniarum eiusmodi. In primi post impia multa scurriliter in pontifices laetii in conuicia it lam ab ipsis laetatam sentetiam qua se diuino. humano aut utrom seros sis iure superioritatem habere dicunt supra Romanum principem, dicit hyisE
eiusdem impe autoritatem euertere. Huius autem praesumptionis ocicasionem illis tribuisse vult superstitionem quorundam imperatois1 citra ini Iudiri Constantini tempora. Oui Christu venerantes in Ro. pontificibus & sin S ' pularem eis exhibentes eleetione suam eisdem significare solebant quo eorundem intercessione reuerentia benedictionem adeo,&gratiam adiutricem ad sui gubernatione imperil consequerentur. Et eode consilio, vult sis militerimperatores quosda, propter suae intronizatiois maiore solennita, tem ab ipsis Ro.pontificibus regiti sibi diadema imponi sedisse. Qua con, suetudine aliquot annorum usu confirmata, ita ut iam legitimum vides retur, imperatorem a Rom. pontifice apostolica autoritate benedici & imperiali diademate in niri debere solennitate eiusmodi,confirmationem electi nominantes tandem simplicitate R ignauia principum, ius conisamationis eiusmodi ad se vult attraxisse. Od,inquit,non est aliud, i R manum pontificem soluere principatum & principis electionem perpes 'tuo prohibere. Nam si a pontificis voluntate aut confirmatione penderet eleeli autoritas inane penitus esset officium eligentium. Imo grauiore ex hoc ipso natum Sc consecuta vult abusum , ψ impes Pessime iuratores praestare cogantur Ro. potisicibus fidelitatis iuramentu hoc ipso illius autoritati & iurisdictioni se sub ici c5testantes: praeterea prouincia, cogans p rum quarundam illicite Rinius Se occupatarum confirmationes sacere, si, k lita splentii iureiurando interposito. Quae quidem iurameta&pacta nec salua conscientia vult ab m praestari posse,ut contraria licito iuramento an, CC; iij te a se
592쪽
te a se praestito in sui electione de conseritandis iuribus imperii: nee prae, es
ruit hi a se obsimi. Quis enim, inquit, nisi muliere mollior. 8c manifeste meta illa n aeque obseruando ac iurando talia periurus ea obseruauerit Et cur mamgis Romani imperatoris, o aliorum Christianorum regum & princispum confirmationem ad se pertinere contendunt Proinde probat velut Probat laudabile at* aliis imitandum Ludpuici Bauari exemplum cui ut ad viri in hic laretur&gratificaretur Dum illud sycophantiarum alumni aru, conuisu' & blasphemiam volumen aduersus ecclesiae autoritatem euomuit)quem dicit contempta 5c spreta autoritate confirmationis apostolicae, sugelectionis vigore gloriose & sortiter sibi vendicasse iura impe . Aduer. ita Ymt. sus quem iniustissime dc iniquissime vult se extu e Ioannem XXII.
insultat' tunc Romanum p5tificem.& primum illum notasse execratione dc ana themate,deinde procedente contumacia εἴ contemptu. damnationis scpriuationis in illum protulit te scmentiam. In qua, ita cum sibi adlammaei v. obedi- ribus luiso lautoribus ipsos iecerit haereticos Icclesiae inἰm4 S rebel, . ἡ - M les.Subditos Quodve per uuaedam , inquit. sua diaboliua non apostolica scripta a iuramento fidelitatis Quo eidem adstricti tenebantur. absolve, rit, periurio ac damnatione aeterna inuoluens miseros Christi e es aesimplices. Cum abiuramento eiusmodi atque alio quouis promisso lis cito certum dicat nullum episcopum absque rationabili causa posse aba solvere,quam nullam illic vult fuisse rationabilem. Quinimo, inqui onα cedere hoc aut Romano aut alteri cuiuis episcopo, nihil est aliud , b o. mnium principatuum radicem succidere: dc vinculum nexumq; cuius. nin regni & ciuilitatis dis luere. Multa hic maledicta congerens&congeminans in Romanos pontifices velut contra christum 5e apost los docentes subditos rebellare potestatibus & suis superioribus, quibus illi obediendii praecipiunt. Nunc pharisaeos, nunc seudoprophetas, aio aliis multo inhonestioribus epithetis e ornans. In quo uno pene lacudus p est nempe in insigni detractione 5c maledicetia cum reliquus sermo uni, uersus obscura tetra barbarie sordeat , ita ut alicubi vix diuinare possis hominis sententiam 'hoc ipso clarissime demonstrans. quis ille fuerit, qui Per os eius locutus est paractetus. Is ille nempe,quem Gersonus recte voacat detractionem liuidam. latarerdoti Quin & hoc grauis & inexpiabilis piaculi loco obiicit, quod Marchisam Anchonitanam ac alias Quasda ditiones Roman. ae ecclesie studio pN ει Esec da- sati Ludovici eidem rebellates almis redii, i ad officium: viros sangui dolosos propterea appellas, cum sacerdotibus plane interdictam velit potestatem secularis glad 3. Tandem velut preorando, 8c reducendo orationem ad suum princis Marsiam pium, usurpatae illi plenitudini potestatis a Romanis ponti ibus acreaptam referri vult omnem ciuilem, quae inter principes& communitates
mei; discordiam: absolutum ab eadem vigorem autoritatis Principanatiuina
593쪽
. tium,qua ciuilis continetur concordia & unitas. Proinde expedire dies ut titulus ille plenitudinis potestatis interdicitur Romano pontifici ab uniuersali concilio, similiter &sacultas conserendi beneficia eretesiastica. Ad quae vult obligari omnes iurisdietionem habentes praetipue reges lege diuina velut constitutos ut faciant iudicium & iustitiam. Haec velut Lmma orationis evone deus qualis quς in sui consutatione multo minus nobis nego inexhibuit,u fecit, ut exhorrendo quodam verborum& maledidiorum inuolucro expiscaremur indylas sententias easpexplicaremus qualicunq; ordine&compendioIn quibus tamen fidem me, am Literetur etiam ille ipse, si viveret. Adeo nusquam dissimulaui ratio. num eius efficaciam, nec in eisdem explicandis quicu illis detraxi, aut viagoris aut probabilitatis,ut pro virili easdem adiuuarim potius,& pleras. que si ille explicarim multo probabilius.
Gmanis pontigeibus in ecclesiasticae hierarchia tectoribus gubernationi quo*ε regiminis uniuersae familiae ecclesiasticae plenam potestatem competere, aduersiis praedictorum impietatem asserere. CAP. XIl.
T videt nullis suis artibus & technis se magis prosicere callidus Callidi sex ille et antiquus serpes hostiscit humani generis: i si,ut primis no es 4 astris parentibus deo ita 8c nobis sacris ab eodem constitutis ora in im-clinatisci' magistratibus non obedire persuaserit. Inde enim Zc des &cul, tus eius,uniuersae religionis neglectitam videt consequi. Ita nulli rei ex.
citatis ad hoc suis apostolis, studet diligentius & accuratius: praesertim itie O hoc sibi videat sere cecidisse feliciter ob insitae omnibus appetiti6is cuiusdam,sed nisi racione moderetur,inordinatae libertatis inqua) cogna, tarm superbiae igniculum. Sic secularibus persuadetur facile, non sub chnon teneri sacerdotali autoritate& lassibus. Ita cuim ea, quibus frena relaxantur licentiae. Aures arrigui tametsi pii alioqui principes, custa sibi tu, e ra det mi a sacerdotibus audiunt,& iacile credunt, quae per se atridensi facile incitantur ad ea quocun modo sibi vindicanda, quae sibi de optimo iure persuadentur. Ato ethnicam sere dominationem interdi, diam a Christo instillatam ab his consultoribus concipientes meditantes Se animo. obliuiscutiar interim. Q, Christianae ecclesiae membra sint. Phristi remo serviant. Sic quorsum ille haec agit omnia) superias quo illius felicitatis regno qui huius Christi regni finis est excluduntur, Sc se, cum attrahit in perditionem Sc interitum. Quare praedictis diligentius, pondendum est,calumnijs verius,a querimon m & ubi assereda or
odoxa veritas. In primis hoc, velint nolint,lateatur necesse est,uo. ponitifici, velut totius ecclesiae rectori Sc praesidi, petere autoritate talein aerant . qualis quatam ad ecclesiasticae domus regime gubernationem* il iis Christi lii fuerat necessaria. a Sc ocs qui eiusde familis sunt, que* in suo cotine z: bes' a
re possit officio ab unoquoin eius ratione exigere,delinqueres punire, ex tur in q, cessus corrigersimoderari uniuersa quscu* agunt in domo ecclesiastica.
Insuper & exortas oes de fide &religione, clesiasticis* negocijs causas,
594쪽
Plenitudo potestatis copetens ca
clesiae rectoribus. Si peccent illi, non nos, o sed dei subiacere iudicio.
quaestiones controuersias,uiter membra ecclesiastici corporis sua autori. Ptat degnitione & iudicio terminare & componere, Proinde omnes qui ad Cluisti ecclesiam pertinent, qui intra septa ovilis eius c5tinentur. Quas tenus ecclesiae membra sunt autoritati pubernati oni & regimini Petri &successbia eius humiliter se submittere, omnes eius lacro ancia autoritatem illi dataa Christo agnoscere & reuereri oportere, a qua nemo memoptus est,nec p inceps, nec rex nec imperator, postu se Christi tum ritro subdidit,& reeno eius incortarari seruirem expetiit. In quo, utrius m
di, nemo ullam super conteruos suos autoritatem aut superioritatem ex.
ercere potest, nisi cui costat a legislatore nostro Christo delegata eiusmodi. Qui regni illius sui regimen no imperatoribus aut regibus, sed Petro
commisit. illi dixit. Pasce rege poties meas&agnos meos. At cui aliquoarum comissum est regimen, necesse est data illi regendi eosdem potest tem his aut obsequendi & rectoris imper is obedi edi necessitate imposi, Ela: sine quo quis posset vel viginti persenatu familia regere: Sed lisc duobus libris superioribus ex illis nos is fides indubitatis certissimis p principijs copioseri luculeter demostrata sunt. Et hoc ipso libro ex illis ipsis Ahic aduersus ecclesia statuit philosophicis n5 semel cofirmata principqs. Hax itam est illa plenitudo potestatis, gubernassi videlicet & regendi ovile Christi & domu ecclesiasticam,no usurpata a M. pontificibus, sed ipsis comissa a Christo in B. Petro apostolore principe, cui succedunt in autoritate Sc ossicio. Qua si abutantur,no effugient iudicium estis, cui voni subiecti sunt,& qui vices suas ipsi comisit, potentes potetius tormenta patientur. At nobis permissa non est illos iudicandi autoritas. In otiosi mihi non credis audi Apostolu: Nam tu quis es, inquit, qui iudidas alie num istium Ono suo stat & domino suo cadit. A Christo ille constua est ut te rega ut te iudicet, non tu illius iudex constitutus. Tu auten I, ,
ouis es, inquit ille, noli discutere Storem, ne eius quoce criminis reus t nearis noli te iudicem dei constituere dc hriis, qui dicit ad apostolos, et GSoc ad oes praepositos, qui apostolis vicaria ordinatione succedunt Qui vos audit me audit:& qui me audit audit eu qui misit me. Vndenim hori eses& schismata obortae sunt&oriuntur, nisi dum episcopu qui urnas est & ecclesiae praeest, superba quorundam praesumptione conitemnitur,& homo des dignatione honoratus ab indignis hominibus idicatur Harx ille Cyprianus gloriosus Christi martyr & pontis ex. Quod si mali tibi videantur tui praepositi, primum in te respice, num Iob , ---tua sorte tuto similium culpa mali sint. Siquidem propter peccata popuvi M 43 li regnare facit hominem hypocritam & suos principes sanetos cλtaminat. ita cu addidisset suror uni irasci cotra Israelem,c5mouit David,
ut numeraret Iuda dc Hierusale. Sic et peccatis nostris iratus,etia nostros
pastores labi permittit,& ligua adstringit ut loqui nescia ubtrahit ilo, bis influxu Giustis Sc spiritalis gratiae qa nos sumus domus exasperans.
595쪽
ficae linum: reinedium Ut nos ipsos iudirimus prima, propria nolma non pastorum peccata accusemus ei hendemus is quibus ille prouo, Vtus; in ira furoris sui dat nobis quales nuremur praelatos & principe, Gonis p ut in sordibus existetes insordes inus amplius. Et deinde, clamemus ad dominum, ut vel illos ipsos emedare di netur: vel malis sublatis alios se, cundum cor suum nobis costituere. Qui cico nos audie cito vindietatrifaciet seruorum suorum fideliter a se clamantium. At si hoci medio ne lecto ipsi manum illis ad moliri voluerimus, ipsimet illos magistratu movere,quem non a nobis sed a Christo in suo illo regno acceperunt, in quod etiam noςprecario ergratiose rec vi sumusmon luna nihil pro ficiemus nihil nobis cedet feliciter, sed etiam iram furoris domini contra nos 'rouocabimus ino laes maiestatis crimine nuoluemur nobis sacri, lege usurpantes,quod ad solum Christum pertinet: Idq; quia nec Chrisito credimus nec coiissimus sibi curae esse suum regnum,suam ecclesiam. Quae tame ille capitalium&intolerabilium criminum&abusionum Q is acri loco Romanis pontificibus obiicit, mihi crimina nisi in criminante novi .is', id nis εdetur. Quont primum 5c grauissimum hoc est set cuta ipsi pricticipibus i. et potestatibus publicis subicisti essedinctent:cotra sibῖsubiecerint reges ®na imperatores&imperia. Sed hanc callinaniam satis iam super diluimus. Quin potius dicimus Petro atin eius successoribu comminsum a Christo ut suuin ovile regat&gubernet. Qui ergo a Petro aritie . eiu successoribus regi liis subesse noluerit caucat Christio ille ingredi aut ingressus exeat, ut vero quisquam intus mane ' quisquam es la velit possie.vis, . membrum ecclesiastici corporis,o no subes erim capiti,n ipsi rerum hi essia ,,
natura Dacituricti amithon contradiceret Christus. ecclesiaui
Sare non eit ametia aut insania, quod ille blasphemat, dicere omnes hieri' sit,c Christianos etiam imperatores, reges frincipes)ubesse Rom. pqntifici. Imo Christi sententia est: omnem omnino hominem de necessitate se, linis eidem subesse debere.Nam q iamuis actu subsit nemo, nisi qui i min ovili Christi continetum auia tamen extra illud nulli salus est sed dein I. omnes qui saluari voluerint, intra ouilla Christi contineri: ideo quoq; Sc pastori rectari in eiusdem omnes subesse tenentur. Cui vero iustissimo, Plei midique titulo ion execrabili ut hic omni biis Christi fidelibus merito ter ex, arithiu recrandus impie affirmat non oratione sophistica Maequivocasecudum
oem suum sensuisi falsa& semper et ubi ν negJda omnibus Christifide .libus Quin potius verissima, at omnibus, qui regni Christi pari pes si e desiderant fidesiter amplactenda tam it illa, quam dixinuis pleni,
nido potest itis regendi S gubemadi uniuersam samiliae legasticam. Nee quicquam praeter nudam, meram veritatem corvinet Clemesi. nailla patUralis cui ille tam petulant insultat de sent.&reiud. Nasi pia oram.
O sipraeuidemer demostatuimus ad autoritate capitis hierarchiae eeeta
596쪽
i me ee lesiae. Vehinnis in eadem ei uilisi autoritas biit aut a terete
l --biae caclesiasticae pertinet omnia instra ecclesiastio corporis in ossicio contiit, Dre excessiis corrime, emim praesertina, qui secundum eius detri hiero chiae formam nulli alteri ecclesiae membro subsunt u capiti tu non vis utam ab eiusmodi aliquo inius in, iniquam cp statentiam posse retracta ri autoritate capitis aut si de iure non subsistat qd ille fecit nullam decla,
rari Habui habet, &habebit, etiam si te ruperis, illam autoritate super uniuersa membra ecclesiastici corporis, puteiusdem , quod a Christo nobis institutum est hoc autem esse vim. pontifices successores Petri iis bro III.& IIII. irrefragabiliter demonstrauimus. Ita p quod ille laquani veritatis praeco scilicet valenter at impotinter clamat, regibus, princispibus populis, per dictam Clemcumina secundum omnem eius suppo, sitionem apertissime salsam, omnibus summum praeiudicium fieri. O. mnes siquidem secundum eius sententiam subiectos esse autoritati R
inani pontificis quod nullis ino disse dum vult. Ego contra, veritatis verus praeco clamo, & Valenter clamo, illum esse liuidum detractore vel . vitatis non pi conem: sed hostem & aduersarium, pietatis euersorem,
& pro pace cuius se defensorem pratilicat ecclesiam Christi conscinde, re turbis, rixis seditionibus bellis innui aciis. Vobis quo dico principibus,regibus, populis. omnibus deni qui se gaudent intra Christi ovile contineri,ut libenter diligerer & his militer illi subsint cui Christus nisi dauit sui ouilis curam Sc regimen. Nulli hoc cui ilare preiudicio sed lucro maximo. Hac enim via illam selicitatem assequemini, ob qua in ii Christi regnum congregati su mus.Tu mihi dic qui pacem defendere te
praedicas, quo pacto pace conseri abistin domo ecclesiastica, nisi omnem in eadem autoritatem ciuilem subdas autoritati ecclesiastica hierarchiae capsius Sunt iis domo ecclesiastica principantes stulti ciuilescin magistratus gerentes quorum nemo subditur alteri, nee alium supra se Ogho, scunt principantem ciuiliter: ut imperato rex Galliae, rex Hispaniariim,
Angliae, Scotix,&al l plurimi. inter hosti quando surgit quaestio Sccontrouersia cnis illo subesse volueris communi totius ecclesiae capiti. cuius eii membra omnia in ossicio continere, in pace & concordia nunquid libri erit necessarium, ut continuo armis decernatur omnis exoro . in inter eos controuersia eiusmodi Nunquid non continuis bellis tu mmultuabitur domus ecclesiastica Quod si contra bos facias omnes di, ligenter , fideliterque, ut tenentur, subesse communi totius ecclesiae capisti, nunquid ille suaautoritate, cui obedire debent omnes , qui Christi nocensentur nomine, non facile componet exortas omnes quaestiones et controuersias: Nunquid pro continuis bellorum. tumultibus, quae tu desensor pacis inducis, excitas, soties tot in ecclesiastica domo princi, 'Pantes, nec sibi mutuo nec ulli superiori subiectos eonstituens non vide.
remus in eadem vigere pulcheriima pacis pulchritudinem t quae est .
alia causa bellorum inter nos plusquam ciuilium, quibus Christianisci.
597쪽
LIBER V. res. CCXCIII. A tres in viscera fratrum innocentum serrum stringimus, nisi qiua princi, pci nostri instdeles 5c inobsequentes fit a Nisi quia a te im similibus peplinastilentissimis consiliam; seducit vestris persuasionibus eiusmodi, pq pa, tris ecclesiastica hierarchiae pretesidis, ipsos omni studio ad Christianimpacem exhortantis monitis, in totius Christianae reipublicae confusio, nem perniciem & excidium rebelles Sc contumaces sunt: Sed attende obsecro lector Christiane quid huic si otis ci homini qui, bus qualibus cun argumentis datam a Christo Rom. pontificibus ait, his neptis.
toritatem, isdem extorquere conetur. Attendite nam p,inquit, per neces, statem consequi , habentem autoritatem primam cuiusuis principis aut
iudicis reuocandi sentetiam,super eum etiam habere potestatem sui principatus instituendi & deponedi. O argutum Sc dialecticum hominem. Archiepiscopus autoritatem habet retractandi sententiam alicuius sibis subditi episcopi, i ad ipsum legitime prouocatum extitit: ergo potestatem habet instituendi & deponendi episcopatum Sc episcopum e Perquem locii in dialecticum Sed non vacat ineptias & maledicentiam lio. minis persequi,& retaliare per singula, tametsi necad omnia coniuere potitimus, propter multos, quibus Placet nimia. Et hactenus quidem quod . Rom. pontificibus plena potestas competitiegendi, gubernandici; uni, 'Dersam similiam ecclesiasiaca, nec ut indebite ab illis usurpatus ille pleni, tudinis potestatis titulus ; sed Christi autoritate& commissione eisdem copetens aduersus illius detractione& calumnias breuiter indicauimus.
De poterate ordinandi sedem apostolicam,& iure inuessiturarum ecclesiarium praelatura rum p. 5 eonationum ecclesiisti eorum beneficiorum omisium,an quo iure imperatoribus aut secivaribus principibus conueniant. CAP. XII l.
Onqueritur ille, ut audiit usurpata pleraq; a Romanis pontificibus,&ablata imperatoribus, quae vult iure diuino spectare ad ius imperii, aquam ad supremum legislatore fidelem. Et in D s-ως primis potestatem ordinandi sedem apostolicam atq; in ea constituendi
pontificem. Deinde inuestituras collationes liberam ' dispositionem eca di sedem clesiarum ecclesiasticarumq; dignitatum praelaturarum, ossici omni bo ρο '' i Mneficiorianis ecclesiasticorum omnium. Quae cum pertinerent ad ius R.
delium principii,& ab eisdem religionis, deuotionis p causa cocessa pontigribus, per eosdem una in Romano clero & populo restituta suissent, primum Carolo Magno, deinde Ottoni primo imperatori, dicit postea,
magno totius orbis tumultu, magna omnium ordinum colasionc mulatis scandalis repetita per subsequentes potifices. Et quamuis cum eam ob rem inter Henricum V. & Romanam ecclesiam grauis exorta constrouersia multis annis turbasset ecclesiam, idem postea Calisto II. eaoni. Hia vltro cesserit: quia tamen has concessiones&haec priuilegia ex iusta . fortassis & legitima ut dicit, causa ad se reuocare conati sunt, Fredericus
II.& Otto Ilu. multis eosdem insidiis, persecutionibus & impedimentis ' diuexatos conque intra Romanis pontificibus.
598쪽
An quo u Itali; ut clarissime intelligatur, nurn quo iure hec ad imperatore Aut Dibis: αξι seculares principes pertinuerint Sc pertineant, an vero iusta aliqua consis ae derisone,eadem aut eorum aliqua, priuilegio fingulari illis aliquado con in M. cessa per ecclesiasticae hierarchiae caput & praeside, iustiori postmodum ratione ab eisdem reuocata sint. Dicimus in primis, capiti hierarchiae ecclesiasticae iure diuino comperi potine tere autoritate retendi gubernandici uniuersum corpus ecclesiasticum,
si sci his & singula eius membra in suo continendi ossicio. Inter quae praecipua pri quaedam sunt imperatores ges& principes. Quorum estossicium Scautoritas, ut ciuiliter gubernent subiectam sibi multitudinem: subordi, nate tamen ad finem remi Ostiis Christi, hoc est catholicae ecclesiae. cuius Dars &-mbra sunt. I cui ipsorum etiam seruire debet autoritas. Vt vero vicissim illis ipsis membia competeret in caput suum ulla ordinandi aut regulandi autoritas Christo attoni, atque adeo ipsi rerum naturae est contrarium. Sed hoc plane est necessarium, vir liquorum membro, in omnium caput sit rector& regula, etiam imperatorum, regum &principum, ut omnium disponat ac moderetur ostscia, & breuiter uni,
uersum ecclesiasticum sub se ordinem in sua potestate habeat. Haec , is, quam uniuersa diuino iure ad illum eretinent, cui Christiis ipse uniuersiouilis sui curam commisit & regimen, Petro videlicet, & qui eidem suo cesserunt in ea autoritate & ossicio non imperatoribus regibus, aut sema laribus principibus. Si imperator, inquit ille, catholicus est quod salua pace ipsius dicimus filius es non proni ecclesiae: quod ad relinione pertine discere ei conuenit. non docere. Habet priuil asiae potestatis, quae adi nistrandis legibus publicis diuinitus consequutus est. Des ital beneficiis non ingratus, contra depositionem coelestis ordinis nil vserpeti Ad sacerdotes enim deus voluit, quae ecclesiae disponenda sunt, pertinea .re.no ad potestates seculi Ouasii fideles sunt ces me suae sacerdotihus vo 'luit esse subiectas. Non sibi vendicet alienum ius, & ministerium, quod
ali j deputatum est,necp contra eum contendat haec abrumpere, a quo constituta suntme cotra illius beneficia pugnare videatur, a quo propria assecutus est potestatem.Non alegibus publicis, non a potestatibus se .li, sed a pontificibus & sacerdotibus omnipotens deus Christianae religi,
onis clericos & sacerdotes voluit ordinari, &discuti, ac recipi de errore redeuntes.Haec nonagesima sexta distinctione, c. Imperator. Qua rati Haud tamen imus inficias , quin in electione Romanoru pontificum quiri solebat antiquitus etiam Romani principis assensus: sed tuc, cum non solum ad clemnised etiam a L .populum pertinebat pontificis Olectio aut saltem, cum non alium eligeret clerus, nisi quem communibus sui igiis expetivisset populus. Quemadmodum etiam aliarum ecclesia mira eligi tunc solebant episcopi. Hoc summo studio praecauentes nimhoum ecclesiae rectores & antistites ne quibus inuitis quis male gratus o
uisse olim ineleistione Ro.pontificis requirini sensum Principis.
599쪽
LIBER V. res. CCXCri, mi Rretur episcopus. Ne fiat,inquit ille,ciuitas minus religiosa u couenit, cui non licuit habere quem voluit, episcopum .Quid igitur mirum est, etiam principis, Velut capitis electoris populi, expetitum fuisse susti agi, um c Quod, quadiu nihil dissuadebat grauius, utile visum est patribus ut eo libetius illius autoritati se princeps submitteret quem etiam suo exi. tulisset suffragio. Quanquam nihil sibi iuris competere in eiusmodi nisi Religioso, gratiose concessum sane etiam intellexerint religiosi principes. Itam Valentinianus ille ut quarto ecclesiasticae suae historiae lib.expis cat Theodoretus Cyrene5.episcopus)vere orthodoxus imperator,cum sistere. Ides uneio Auxentio episcopo qui Arriana perfidia insecerat Mediolane sem ecclesiam , cuperet eidem orihodoxum aliquem episcopum praefici, Valetici accersitos sacerdotes & episcopos ita alloquituri norare non potestis ut ' id lo modo quippe diuinis instructiliteris, qualem esse conueniat eum , cui motuum. pontificalis dignitas committenda sit, quodq; non doctrina solum, sed p etiam moribus ac vita instruere subiectos debeat, at ita totius honesta 'ris se exemplum proponere, ut doctrinae suae ipsa conuersatio perhibeat testimonium. Proinde & hoc tempore talem in potificali constituite se,
lio cui etiam nos. Qui pubernamus inanerium. nostra canita syncere sub, 'clamus cuiusm reprehensiones cum enim homines simus, S offendere necesse est tannua medicinae curam libenter admittamus. Haec locutum
iubet synodii; ipsum deligere aliquem sust rigi suo, sapientem,& piet
te ornatum. At ille,supra nos est, inquit talis electio. ut vi vertit alius motor u ut a me praeitari pollit res, multo erit melius vos decernere, di, Dina gratia dignatos & participes splendoris illius. Hactenus ille. Videsitam religiosis limi imperatoris Christianam sententiam,vtq; intellexerit, non ad ius im periale, sed sacerdotale spectare electionem pontificum.
Quanquam etiam hoc, quod dixi, ad clerum Sc populum tunc com Qubmba, C muniter. uamuis dispensatione quadam pertinuisse elechionem ponti si etiam apes cum sane mi iligedum et t. Nectaim electio pertinesat ad populum; feci oes: si ad clerum 8c sacerdotes tantum. Oui tamen nisi assensu populi, aut eius sanioris partis neminem permittebantur eligere.Tunc enim, inquit bea, ctio. tus Stephanus pontifex in ecclesia dei rite perficietur, cum populus par, ter in eum acclamauerit, quem clerus communi voto elegerit. Singulo,rum autem in electione officia propria diligenter 8 distincte expressit beatissimus ille Leo in epistola ad Anastasium Thessalonicensem episcopum: Vota, inquit,ciuium,testimonia populorum,honoratorum arbitrium eleetio clericorum in ordinationibus sacerdotum considerentur. Ita, que tuc & laudabilis usus obtinuerat,& per ecclesiasticae hierarchiae prae, sides ita quoq; ordinatum, constitutum P suerat, ut electiones tam Roamanorum pontificum,u etiam aliorum episcoporum, referrentur ad G deles imperatores & principes, maxime propter hineticoru&schisma,ticorum conccrationes, a quibus non raro consuis, dei periclitabatur ec.
600쪽
cle a. Aduersus quos, cum pro ipsortim impietate parum valerem en, D. sume ecclesiastiear, fidelissimorum imperatorum semeritas seruiuit ecclosiae. Cui ut eo seruirent deuotius, ut p velut deuotissimi autoriis iliti se submitteret syncerius, quem proprio quoq: assensu sibi in patremi constitutum viderent hoc honoris fidelibus principibus in electionibus permissum est a principio. At O postera per Hexarchorum tyrannidem . qui inperatorum gerebat vices per Italiam multa mitterentur moris nil α frequenter turbaretur at* impediretur legitima electio, tapeta, ana vis interponeretur apud cleis: & populum,ut quem ipsi vellent eligerent: nonnuna etiam sine electione vi intrudere conaretur aliquos, iustiori ratione hoc postea abrogatum est u indultum fuerat a principio.Ita in concilio quod sub Symmacho celebratum est, inter caetera in haec verisba decretum legitur: Non placuit laicum statuendi in ecclesia aliqua po, testatem habere, cui subsemendi est iniundia necessitas,&non data ini. κperandi autoritas. Et rursus: Laicis quamuis religiosis, nulla de ecclesiasti. Fis rebus aliquid statuendi legitur attributa iacultas.
re tui .i, nstanti Ru imperator Ili I. eius nominis, cum intellexisset M.
. . Eseri, nedictum ii. irum multis ornatum Virtutibus, assumptum ad restimen. m. ς; x ehi te permotus, sin 'ionem ad illum mimi bis i iis per qua ultro resianauit ex vetus a consuetudine libi ininerici I ... u.. x xis tui Jς O praeuto, Ne sorte ea occasione. per successrieliri ei orunt . pontificis. minus sorte religiosos siquos, scandalum aliquod concitaretur deiecessi. . Vtcp d inceps, quem clerus cum populo Romano deserisset iri pol, tacem, eundem nulla aut Constantinopolitani nHncinis, ut italiae Hexarci exp ta autoritate, omnes verum risti vita crede e C, Moeriri At Carolo Magno,cum a vi alip tyrannide Longobardica capto visi
iis . a. ii 'ς rege Desiderio liberasset Romanam ecclesiam, at eide restitu. et Tis p Ι ΠgobRrdos omnia paternamq; donationem etiam ma P uEas fidi ioribus confrin uehauxisset* priuilegiis,Adrianus pontiscit, conuoca, episcoporum apud Lateranum in ecclesia S. saluatoristi, synodo, ius & potestatem Eligendi pontificis, & ordinandae, si quado vacare sedis apostolicae, dignitatem etiam patriciatus cessit. Inuestiendi quo* archiepiscopos& episcopos per singulas sibi subiectias prouiniscias costituens, ut nisi a rege laudenrr & inuestiatur episcopus, a nemine consecretur. Et quicun tra hoc decretu ageret, anathematis eum vinculo innodauit:& nisi resipiscere bona quo eiusde publicari praecepit. Sed huic priuilegio quantu ad inuesti viro ecclesiaru archiepiscopolure episcoporum pertinebat idem ipse Carolus re ipsa deinceps expertus parum illud decere, ut contrariu sacris canonibus, & apertam palatinis omnes ecclesias, easdemq; prophanandi i tabui . post Ruumptum in consertem imper4 Ludovicum filium ultro cessit et filio cosori resignauit,quemadmodum est videre lib. I. capitulorum Cia est et Ludo- uictim,