장음표시 사용
551쪽
B LIBER . V. l. CCLXXI. λ cim olim materiam inueneri debet talem in eo a stionem sacere. Cui
accidi esse sacerdotem aut laicu: aut potius sunt circunstantiae; nsgres,sione aggravantes aut tenuantes: ut monachia,sacerdos, episcopus, fur,
homicida dulte ut aliarum legum uasgressor peccatgrauius u laicus... Subest erto, inquit &subesse debet, seu sacerdos, seu episcopus in eius - modi uindi boni secularium principum,& eorum coactivo iudicio, ut
qui lagaexactores sunt & iusti ciuilis ciis des. Nec ipse summus ponti. exemptus est ab illorum coactivo iudicio, & multo minus potia est, os suos sacerdotes & clericos eximere. Alioqui dicit constitui inconueni, ens muli grauissimum: Vt si coniugatis inuod posset sacerdotiu pei,
mitteret, euacuareriir prorsus iurisdictio secularium principantium. Ad quod vitandum satei inquit, oportet secundum veritatem, tu is dictio. nem in episcop presbyteros dc clericos ora, legislatoris autoritate prin, cipante habere,ne principatuu etiam plur litate inordinata, politiam iii contingat. Numeruq lo certum adscribendorum clero aut sacerdo itio in subiecita sibi prouincia principante determinare debere, sicut & aliorum omniu publicorum munerum, officiorum, magisti aluit, &pat tium respublicae. Haec at* euismodi dicto capite illa pergit connectere. Ad haec capite nono Eiusdem suae dictionis mulsis verborum amba,nus nititur 'si endere sacris in ecclesia magistratibus coacti civiurisdi, onis autoritatem non competere quod ea frustra foret quum ad salti, rem quo illi magistratus pertinent)nemo in possit inuiciis. te aniniani Postrem capite XI.eius de demonstrare conatur separasse Christum ossicia sacerdotum.& principum,h est eorum,qui coacisine iurisdieii,
onis autoritatem super alios obtinent. Nam quonia, inquit, venerat ipse et ii in docere humilitatem Sc huius seculi contemptum, velut viam meriti salutis aeternae, quo sua opera essent doctrinae conseisa, ipse omnium .lsis in stare des e summa paupertate hunc mundum ingressu , hanc etiam vita ita exegit,
ut de se diceret: Vulpes foueas habet,& volucres coeli nidos, filius autem , hominis no habet ubi caputreclinet. Et hunc velut statum persectionis docuit sequi eos qui specialius vellent sui esse discipuli & quos suae legis praecones & dodiores erat relicturus. Qu0 euidenter ostendi cum in . .
terroganti se cuidam quid sacere oporteret, ut vita possideret aeternam,
Oespondisse ut madata obstruaret.Ue y percontari pergeret, num quid ' aliud sibi deesset siquidem mandata se Oseruasse ab adolescetia. Adhuc, inquit unum tibi scest. Vade quaecunq; habes, 'ede & da pauperibus i re habebis thesiturum in coelo, & veni sequere me. Etrusi s discipulis: l Sic nquit omnis c vobis quin5renunciat omnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus. Ita cum huius suae doctrinae ac philoso, phiae doctores relinqueret suos apostolos&discipulos, eorum successi res sacerdotes &episcopos, ne nullam fidem esset habiturus sismo dis sardans ab opere, etiam illis interdixit ne aurum possiderent aut argem
552쪽
tum se a simplici tantum vi &amicitii contentos, cum pera Sc bacuato misit in orbem uniuersum praedicare euangelium omni creatur . At contra principibus& micibus huius seculi indecoram dicitesse pati, Pertatem Rabiectione , ut quae toritatis contemptum saceret, o p testatem adimeretlegum transgressorcs coercendi, commissa ulcisceri . di scdera & flagitia. Proinde nec his conuenieter committi ossicitam do. cendi legem euangelicam nec doctioribus eiusmodi principatum aut in. . Laetitiae iurisdieitionis autoritatem. Et hanc dicit esse sententiam diui Ber. . nardi ad Eugenium, qui docet in x num conuenire non posse dominati, onem Sc apostolatum: cuius verba supcrius prolixe adscripti simi. i. His ut respodeamus ex ordine: In prima illa sua ratiocinatione quam capite VIII. dieL II confusissime simul & verbosissime explicat, adeo ut vix intelligas quid tandem illa verborum inuolucra parturiant, imagina resti M. tur ut etiam perpetuo politicas internos communitates, regna imperia, Suelut inter prophanos ethnicosmec intelligere potest, Christianam eccle, D ecclesia nam esse illud regnum Christi, cui ut uniuersae gentes & regna, reges Scimperatores serviant & sua scepti submittant si suturi etiam illius regni mi Christi participes esse voluerint ut iam annis plus mille ducentis seruus T subiici se plumos sino omnes videmus necesse est.Regniquq huius Chri, Iniui st hoc , catholicae ecclesia uum ordinem suos magistratus sibi decet et hie O tissime subordinatos non tantum sacros, sed etiam laicos. Quandoquiadem & his opus habet smincia illaomnis generis multitudo hominum. At laicos etia sacris subiici δε praecipue sum moecclesia antistiti eiusdem regni ratione irare & Christum ordinasse, clarissime a nobis superitis demonstratum est Cui nec deest in omnes sua quaedam coactit iurisdietionis autoritas,qua omnes continere possit in os icio, atq: eos qui ordi nem,quietem pacem illius sibi commissi regni, hocest, catholicae ecclea s
conturbant, punire: sed suae autoritati sacrosanei conuenienti gla, dio hoc est anathemati interdidit diuinorum officiorum.inpressusecclesiae & esulmodi quisus line vi & armis, inter colligatos sacramento fides & Christianae religionis vinculo omnibus armis, omni potentia inica eius po mussimos etiam principe reges & imperatores sibi stibiaci continet in officio, tap etiam cogit in ordinem. Ita ut in illo Christi remio.' laicis magistratibus vicissim in illos sacros, dc praecipue super ipsum M.' desiastica hierarchiae privsidem membris videlicet in suum caput,&in l pastorem ovibus competeret praecipiendi statuendi, etiam punieri . di autoritasterum natura iron patitur. Ouis inauit ille beatissimus Gregorius dubitet sicerdotes Christi regum & principum.omniumq; fidelium patres& magistros censeri: Nonne miser ilis insaniaeessecognossciturii filius patrem discipulus magistriam sibi subiugare conetur & ii iquis obligationibus illum suae potestati sub icere, a quo credit nonso
553쪽
LIBER v. res. CCLXXII. Ita, quod assumit adius humanos voluntarios regulari duplicibus
legibus diuinis & humanis propossin poena suis transgressoribus, liben, ter admistimus.Quod insuper addit: Diuinas leges regulare tantum humanos aetiis ad finem supernaturalem S suturi seculi felicitatem 5 propterea in hac vita no exigere poenas a transgressoribus haud sane 'verum est. Dirigit quidem & regulat humanos actus lex diuina ad finem illum supernaturalem assequendum, tanquam ad finem ultimum: tamen im mediate&proxime priccipue aute per leges, quas eordibus nostris iniseripsit quas Sc naturales dicimus)ut deceter,& ad seipsum, & ad proximum.& ad deum homo se habeat. Quarum vim Sc obligationem intellexeriint etiam quibus supernaturalis finis hominis nulla prorsus suit cognitio.De quibus Apostolus:Cum enim gentes, qus legem non habent naturaliter ea quae legis sunt, iaciunt, eiusmodi legem non habentes, ipsi, sibi sunt lex qui ostendunt opus legis scriptum in cordibus suis, testim ditium reddente illis conscientia ipsorum. Deinde quod dicit leges diuinas non exigere a sui trasgressoribus poenas in hae vita que falsum esse demonstrat lex vetus Mosaica. Quod si illam abrogatam voluerit per legem euagelicam, de qua sorte vult suam propositionem intelligi:hoc intelligat oportet non tam abrogaram,u impletam & consummatam,qua parte erat figurativa sp umbra suturi, ataque ea parte pro umbris Sc figuris solidam ipsam successisse veritatem.
Qua vero parte transgressionum punitiva erat, non tantum poenam exigebat ut regulativa humanorum actuum ad proximum, ad finem ciuis lem assequendum, pacificam cp tantae multitudinis societatem Sc coni, municationem conseruandam , sed etiam ut humanos actus ordinat ad
deum. Ita & peccato blasphemiae in deum, idololatriae quo S qui
. cunq; cum eodem communibant, ut diuinationi augurii, et similium, . item & violationis sabbati, irrogabat lex mortis supplicium. Quaquam etiam hac parte iam nos non obliget lex illa vetus, quia Mosaica, tamen qualibus sc nos legibus pro conseruanda tam immensae ac pene infinitae multitudinis societate 3c communicatione, catholics videlicet ecclesiae o, pus habeamus clarissime expressit,& fidelibus principibus, qui Christo iam &eius regno seruiunt, formam exemplumq; praebuit, etiam zelan di honorem domini sui & mortis supplicio persequendi blasphemos, idololatras sortilegos haereticos etiam & schismaticos: ut per quos cona, municatio, societas atm unitas catholicae ecclesiae directe soluitur. Cum et tum eiusmodi etiam in eo, cui non erat commissus specialiter gladius, hoc est in Phinees filio Eleazari fit 3 Aaron sacerdote comprobauit diui, nam toritas: quem arrepto pugione in lupanar ingressum & virum Israelitem fornicantem una cum Madianite confodientem, auem si e per hoc
iram suam a filijs Israel testificatus est dominus,& pacto sacerdotii sibi et semini eius in sempiternum remunerauit. Ita enim habet scriptiira: Dixit
Diuinasio ges regulare adius husolum ada
Falsum eta se . diuina. leges non exigere poenam in hae vita a sui transgressoribus.
Que melli habere de heant Chrsstiani prii vin m pro Christi no minis gi
554쪽
CAP. I. HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE ita: dominus ad Morien: Phinees filius Eleazari filii Aaron sace dotis.
auertit iram meam a si in Israes, quia et lo meo commotus est contra eos,
ut non ipse deserem filios Israel in zeso meo.Iccirco loquere ad eum:Eccedo ei pacem foederis mei,& erit tam ipsi,u semini eius palmam sacerdotii. sempiternum quia zelatus est pro deo suo,& expiauit scelus filioni Isracl. Quin & ipse deus transgressoribus legu suarum quado nec a tapsss, nee ab his quibus illud comissum est, digne punium etiam in hac vita mul tas poenas insigit.Testis est non solu uniuersa illa veteris populi qui no. stram ecclesiam deliniabat & exprimebat historia: sed etiam de indigne sumetibus corpus Christi Sc sanguinem in sacramento eucharistiae dicit' Apostolus Ideo inter vos multi infirmi & imbecilles ,& dormiunt mul. U. Quod si nos ipsos iudicaremus non utiq; dijudicaremur a domino. Prsterea quod ille adiungit consequeliter vestit linu lino connectens de legibus humanis alnus humanos mulantibus quod altius non respiaciant v ad selum finem politicum hoc est, sussicientem & pacificu coniii K, ctum iruerse hominum. Quod pillae solae poenam constituant in hae vita inserendam suis transgres oribus, exigendam per ciuilem principem, earundem custodem & exactorem , tam multa errata inuoluit, ut nimis longum foret persequi per singuli Falsum es- in primis imaginatur, nullas posse esse humanas leges aliquid stanten' . PCena,s ciuiles & politicas, quarum exactores oc custodes sint m 'aliquid blici magistratus,& seculares principes. Qtiodatasum sit, vel empo testes e euidens. Quis enim nesciat in magna aliqua domo patrem famisu' II: a posse leges condere, quibus singulis familiae suae partibus sua praescri
isti bat officia etiam sub poena conuenienti, quam transgretaribus irroget,. hoc est,filii familias ancillis smiis. Quod etiam in quolibet volutario con uentu hominum potest ille cui reliquorum commissum est regime.Sed inquis:Non potest in transoressores legu suarum animaduertere mortis Fsupplicio, quod solum potes: magistratus ciuili ut princeps secundu leo his reta ciuiles.Quid denique Nunquid alia nulla poena est humanarum lector qψδe oum transgressoribus, si solum mortis supplicium c nunquid non sunt
humanisse etiam carceres, compedes, virga ferulae nunquid non poena inramiae
Mersta pecuniaria Alii societatum variarure flores,ut suos in ossicio coaxe eoactiua tineant, poena tam graui opus non habent, habent tamen opus omnes,
quibus alioriam gubernatio®imen commissum est, ut ordinem 3cquictem suae societatis interturbantes, & quae ad finem ipsius asseqtiena dum necessaria sunt, pro suo qui is ossicio negligentius curantes arricere possint poena aliqua illi societati & fini, qui per eam asse statur,conuenien Pauli 1 ti. inde ita etiam de humanis legibus loquitur,quasi nullae essent leges ecclesiasticae, attamen humanae. Ecclesiasticas dico, quas necesse est a paacibus ima- tres amilias ecciesiasticae domus fori pro conseruando decenti ordine in hi druita suntlia clesiasticainyniuersum orbem di suis pro indiuidua eius uni, tale:&
555쪽
A tate:& communione in his,quae necessario, quatenus Christiani sumus, essent, ut habemus communia, ut cultus dei rite Sc decentius peragatur, ut sacra menta magis reuerenter administrentura sacrorum ministris, s a Christifidelibus dignius recipiantur, ut v uniuersa haec societas commodius& Mincius dirigatur in finem suum proprium, hoc est, ut per fidem Sc Christianae legis obseruationem, supernam coelestis Christi illius regni
selicitatem assequatur. Huiusmodi leges ecclesiasticas suisse ab initio ab ipsis apostolorum temporibus,quae nihilo minus Sc poenas transgresiboribus statuant sed conuenientes formae societatis ecclesiastic oc est, priuationis aut suspensionis ab ossicio, si quod transgretar eiusmodi sorte obtineret in hierarchia ecclesiastica, item interdicti ingressus ecclesiae, priatiationis ecclesiasticae communionis, atm eiusmodi, uniuersi ab initio tosiantur scriptores ecclesiastici, ex his, quae duobus superioribus libris, induximus, quaeque libro proximo dicturi sumus, nulli non potest esse clarissimum. Quae sane ut necessario suerint, quisquis dubitare poterit, communis sensus se expertem prorsus testabitur. Quis enim non intelli, git,quanta uniuersae ecclesiae toto orbe distilis necessaria suerit multituis cio eorum qui sacra ministrarent fideli populo: Quis etiam in tanta multatu dine quo euitaretur consuta tolleretur schismatum turbationum, hindicarum & scandalorum Decudum S inexhaustum seminarium, non inistelligit necessarium quo fuisse ordinem,per quem colligeretur in unitarem,& conecterenturaotius ecclesis uni rectori 3c capiti,unde totius unitate dependere supraeuidentissime demonstrauimus Quis non eidem sic ordinatae ic in unitatem sub unius praesidis gubernationem reductς, tam immesae multitudini, etia aliquibus legibus ad finem ecclesiasticae societatis dirigentibus, & membris quibuslibet sua ossicia praescribenti, bus, opus esse, & semper fuisse non videat c Et tamen uniuersa haec, illeC odio execrabili in Christianam ecclesiam, atque eius sacerdotium caecus ignorauit, aut ignorasse, quo incauto & simplici lectori imponeret, se mmulauit: sed ita de humanis legibus loquitur, quasi praeter ciuiles, nullae aut sint,aut esse possint aliae. Postremo Sc de illis ipsis, praesertim ut Christianorum sunt, ciuiliumque societatum, quae iam regno Christi serui, unq& pars sunt ac membra Christianae ecclesiae de quibus solis esset ad uni
propolitum) u loquatur Sc sentiat indigne, ex hoc facile intelliges, si con
sideres quae sit Christianorum Sc ethnicorum disserentia. Hi enim velut ignorantes deum & nihil nisi quod prae oculis est prospicientes, ineom. Petib .moda vitae praesentis tantum sua opera dirigunt. At Christianus uniuersum corpus operum suorum, illo suae intentionis clarificato lumine fidei oculo in deum dirigit quo quicquid non pertinet aut non dirigitur,pere
uersum, aut ut minimu ociosum est de quo iuxta veritatis testimonium
nobis reddenda sit ratio in die iudicii. At vir iste bonus etiam Christia, nos magistratus non vult altius respicere, si ad sola vitae praesentis com.
556쪽
CAP. I. HIERARCHIAE ECCLESIAsTICAE moda perinde ac si essen seriti, Dren ac si intentionis suae octilum, non solum in magistratuum suorum a stibus qui tamen praxipui momenti seno sed etiam in omnibus, ad Atm in hunc modum sine fine & modo salsa salsis, atq; impia connecto m. Hedς non strationes se scribere: G. iu/i RΠς Vicisi chnobis impotenter insultat. iis . uilis . . ςVim sit se rit imum Christianos magistratus tametsi ciuile, mo
ristiano derationem cui praesunt debere: Rrum magiis D - δε i. l. i. se ψς ς Πης uiri emad gloriam regni cui seri
n 'Π ΠM Rd hQΠ0rςm dei, S suam sibi commissorum illam Chia. nihil dubiulun iubesse&non praeesse debere: obsequi non imperare. Quod si quietialia eorum, qui sacros illos magistratus erunt sacerdo Erum Videt t&episcoporum possint esse &sini inietatis qui tales impunitos n sereny habentes carceres ad poenam ct poenitentiam,aqua tribulationis &si &-putauerant non lassicere auoratos tradire possuntpotestatibiis secularibus puniendos secundum lem seculi.Quae alioqui vim non subiectos sui, tau tineri ora possent in ossici ut gladium portatibus inter nos maeti stra, 'tia ta*hε lxς in rationem qua dicit ecclesiasticam eoactivae iurisdictioni neundam autoritatem,si qua essetfrustra sor quum ad salutem quo solum ea se, T. gi p0s ix inuitu. Miror illi non venire in metem, saltem hi, sistita ter sacrorum ministros necessarium fuisse ordinem ad quem conseruan . ποῦ Π essma suerit etiam coactivae iurisdictionis autoritas. Cum alio,H. .... -'u Gm δbylon Deinde si coertiones, si poenae ecclesia, ...t Rdi Muxςm conserunt, ut ad quam nemo com posis si ita desipuit Paulus apostolus, ut hoc ipsum non i, geret. id frustra vexavit &se,&fornicatorem illum Corinthium quem tradidit Satanae in i mitu carnis sed quo umeri spiritus inquit'
saluus sit in die domini notat Iesu Christi. Si ad salute nut phodest:
niti ecclesiastica poena,quid ille communicauit homine ut siluareturc
557쪽
A Quid hoc ipsum D.Ambrosius fecit imperatori Theodosio, dices illam
excommun: cationem ipsi sore maximam sisitatis medicinam Et nunα
quid utrius ν fructus obscurus est Certe contristatum illii suisse ab Apostolo secundum deum.& per hoc ad poenitentiam adductum, idem tonatur Apostolus. Theodosio veros suerit & fructuosi illa excommuanicatio qua ab Ambrosio illigatus extitit, superius ex Theodoreto Cyreanensi episcopo satis explicauimus. Esto nemo inuitus cogi possit ad salii, rem, tamen Poena saepe oculos aperit, quos culpa clauserax.& adducit ad veram poenitentiam.Salte si illis poena affectis ob indurati in malo animi obstinationem ad sesute non proficit, at proficit aliis,& magis timoratos sollicitos reddi CSalte hoc eisci via communione ecclesiastica praecisi, noxiae & pestiferar conuersationis contagione non inficiant alios Ad tertia at* vltimam ratione qua cae M. dictionis suae II. vestit apoas steriori nititur ostendere sacerdotibus Sc episcopis autoritatem principa sponsio Icm aut coactivae iurisdictionis no posse competere, quod ipsorum ossa
citam necessario exigat quaedam, quae non conueniunt atque adeo repus priant ossicio principum aut iurisdictionem exercentium, nempe humilitatem,huius seculi contemptum,& volutariam paupertatem in qua ea
CXtrem via persectionis prscipite vult essistere, proinde separas e Chri,ctum ossicia sacerdotum & principit. Respondentes dicimus varia quiadem ac diuersa esse sacerdotum Sc principii ossicia,non tamen repugnari gnantia, satia &quae in eodem sese compati nequeant. Sacerdotum est mediatores h 'ἡzii esse inter deum Sc populu tractare Sc peragere que ad diuinii cultum spe ist, uinarium cialiter pertinent,ministrare populo sacramenta instituta a Christo velut quaedam media assequendae salutis aeternae. Principum vero est, custodire pacificam & quietam communionem 5 societatem populi, etiam in ordine ad Christum alip eius honorem & populi salute non solum tem,poralem sed etiam aeternam. Discreta suerunt haec officia, ctiam in syna, goga Veteri, quae, Ut saepe diximus, umbra quaedam Sc deliniatio extitit nostrae ecclesiae, sed nihilo minus se compati posse in eodem, non solum in Moyse, sed etiam in Machabans ostenditur, qui non selum summi sa, In Moysecerdote sed etiam principes extiterunt populi. Quod autem vult humilitate seculi contemptum, & voluntaria patia pertatem eam* summam in qua Christianae persectionis statum praeci res euiter puec5tendit consistero necessario couenire sacerdotibus ut euangelicae doctrinae ac persectionis preconibus 5 doctoribus quo opera doctrin e m ab omni essent consona,quae tamen non conuenirent principibus seculi. Dicimus Q z. quod ad humilitatem dc seculi contemptum pertinet utrunm necessarici luxu si
exigi ab eo qui se Christianu profitetur & Christi discipulum, quicun*rande ille sit. Discit inquit ille a me qa misis sum & humilis corde. Tam est necessaria cui humilitas,o est detestanda superbia. Et Ioannes apo, stolus in prima sua canonica: Nolite, inquit, dili gere mundum teque ea quae
558쪽
CAP.Vm. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS quae in mundo sunt.Si quis diligit mundum,no est charitas patris in eo. DCui autem interdicitur amor mundi, ab illo exigitur mundi cotemptus. Duo ergo haec omni sunt Christiano communia, cuius no tandem mle conditionis, itus gradus aut ordinis sum seu semus seu liber seu ple. heus seu magistratus seu sacerdos seu laicus. Paupertatem vero a nullo exigi, nec in se aliquid habere vlli per se ex,
a nullo exi- Petendum, sicut nec diuitias quicquam fugiendum . Sunt enim virtutis explicandae&in plurimos communicands instrumenta non incommoda perst. da.Cum paupertas, praesertim ut vulgo capitur pro egestate,&necessariarum rerum deseetu quomodo etiam accepit ille, qui & paupertatem 5c diuitias deprecabatur sed optabat sibi cocidi tantii necessaric nihil prorsus per se expetendum habeat non magis, a morbus, cruciatus corporis, mors denique. Quare summae perseditanis status, nec in hac, nec in illis insed in summa&perlaetissima charitate dei di proximi. Illi coelestes spi εritus in statu summae persedi ionis degunt sine paupertate, sed cum perses in iacta etiam omnium abundantia. Ita quoque & nos, si in statu innocen, ii xu, tiae perstitissent parentes nostri, agyemus in statu longe maioris persedit Me etai Onis,in omnium tamen rerum sumcientia, u nunc agimus. Ita& sanctissipatriarchain: Sc regum in maxima opulentia & gloria perseetio, sim etiari- nem, tuis in sordibus egestitis & mendicitatis, non assequimur. Nihil ad status per stionem per se eiusmodi paupertas facit, imo in eam,ut&in caetera incommoda omnia, ex peccato nostrorum parentum incidismus.Sunt tamen haec cum incidunt materia exercendae virtutis, ut seu γgestatem seu morbum seu cruciatum corporis seu mortem denique vis.
lenter illatam seramus sortiter & patienter, nec propter illa declinemus ad peccatum aliquod, ut plus apud nos amor des & aeternae salutis si haee
in contrarium pendeant. Nemo tamen virtuosus quantumuis perseetas,
haec propter se debet appetere, sed sugere potius. Propter se dico. Ne, εmo enim sanae mentis optare debet, mori violenta morte, cruciatus coraporis sustinere morbis decumbere persequutionibus affligi, cum & ipse Christus ab his abhore erit: Pater, inquit, si fieri potest, transeata mec lix iste veruntamen non sicut ego volo,sed sicut tu. Vides nihil in his per se expetendum, sed fugienda potius nisi ob utilitatem aliquam quae inde expectatur. Si fieri potest, inquit, cum aequa utilitate humanes generis, inanuens per se non expetenda quin fugienda potius sed ob utilitatem inde sorte consequentem toleranda. Sic & suos docuit persecutionem sugere, non appetere Si,inquit,vos persequuti fuerint in una ciuitate,sugite in a. Iiam .linquo &de eiusmodi paupertate dicendum Q. Haec enim unia uersa unius generis sunt.Incidetia tame debet fortiter serre Christi disci. Pulus nec propter ea deviare a re sto. Potest etia nonnunqua perseela virtus appetere, ad bonu aliquod respiciens, qd h per accidens consecurua
m praevidit.Quo plurimi gloriosissimi Christi martyres exarsis e legunt
559쪽
LIBER V. I Fol. CCLXXV. λ ad mar um,m suo exemplo pietatem comendarent ceteris, nec ob mortem violenter illatam, cuiquam eam violandam suo exemplo docerent. Cum ho mala corporis momentanea & nullius momenti esse testaremis tur, ad aeternae gloriae pondus, quod eorum tolerantia ob pietatis custo,diam,&dei gloriam operatur in nobis. Possunt haec,&ab imperseebs nonnunquam assumi & expeti,velut amara quaedam pharmaca aduerasus suam impersessitionem cuius sibi sunt conscii visi qui diuit is uti nescian sed sibi eas impedimeto ad salutem aut perseditionem semiant, eas abs dicare in totum,& voluntariam paupertatem assumere. Si qui per sanitatem corpus sortius rebulare spiritui sentiat eiuni &aliis voluntariis asassictionibus ipsi im macerare & in seruitiitem redigere spiritus. Qua ratiaone etiam morbus corporis multis prosuit. d lim illis accidunt,nec per se conueniunt. Qitare nec ut huiusmodi, aut propter seipsa, quisquam ea sapiens unquam expetijt. B Christi vero philosophia&doctrina in hoc est,uta rerum visibilium Qua uis amore abductos homines adduceret ad amorem coelestium & aeternς salutis nostrae,cuius ipse reparator&autor aduenerat, cuius etiam perfici, state.omiaends mysterio modus ille quo paupervenit & humili omnia nobiscum huius vitae incommoda, mortem denique amarissimam-contumeliossissimam ab inius is & ingratiissimis illatam perserens, magis congruere visus est aeternae dei sapientiae.Cuius in omnibus explicare consiliotura, tionem ut est hominibus impossibile in hoc voluit esse in promptu, nec difficile intellecitu deo magis sic venire voluisse, cp in potentia & gloria, ut hoc ipso nobis contestatum faceret, quanti merito illud apud nos esse deberet momenti quod ut assequeremur tanti constitisse videremus dei filio, utque ad hoc ipsum omniasseetis, omnibus viribus cotenderemus. Ea vero quae eatenus sola sere bona videbantur hominibus sciremus voc ra bona non esse, ut quibus filius dei caruit nec vere mala quae ille sustinuit,proinde nec illorum amore, nec horum terrore, a veris illis, quae doceabat, bonis ad vere mala descisteremus. Haec Christi philosophia, ut omnibus Christianis communis est, ita Cirimina maxime ad eos pertinet, qui sublimiorem inter alios gradum sortiti sunt in ecclesia hoc est, principes reges,imperatores, sacerdotes episcopos.Cui stumi otii nihil repugnat diuitiae, quae etia constitutis in magistratibus sunt necessa Christiriae. Sed diuitias magni sacere,& Vt praecipua quaedam bona amare,qiras cotemptim Alum habere oportet,&ob necessitate rerum ingruentiu,& in eadem incumbentiu onerum. Nec debet docere euangelicus doctor, non haben h: Gώρhadas Christiano pecunias aut diuitias, hoc enim salsum est,& docti inae Christi ac apostolorum, quam videre est ab initio in consensu catholicae Maiieuius ecclesiae, plane contrarium sed contemnendas. Quod vero adolescenti ii,
ii percontanti de via assequendae salutis respondit Christus, ut seruaret mandat'dicenti insuper ea se is uasse ab adolescentia,& ite tinterrogati,
560쪽
num quid sibi deesse rursus unum sibi adhuc affirmauit deesse, nempe Dut ire S venderet quaecun* haberet & daret pauperibus, Sc se sequere,
tur. Dicimus in regno Miris nostri multa esse masiones. Viam quidem necessariam eius asseminidi esse obseruationem mandatoiu dei, sed prae, ter illa etia perseditiora quaedam docuisse Christu, quae a nemine tamen simpliciter exigit sed cuilisque permittit arbitrio uberiore haud dubie retributionem assequuturis eade sequentibus. Nec obligatus est sacerdos aut praxo euangesicus ad obseruanda consilia euangelica, quae iam prae,cepta essent, non consilia. Nec docens,non vero sequens consilia eiusmo, di, si tanquam consilia doceat, vita 8c moribus doctrinae suae contrarius es quin potius consonat. Docet enim consilia esse,n5 praecepta & cuius, que residia arbitrio nulli sub obligatioe posita. Quod ipsum, siue vita sua scistetur iue non sectetur eadem moribus Gprobat. Seelando equidem, eadem ipsa velut persectiora comprobans. Non seditando,veluti consilia, a& in cuiusque libertate posita demonsti ans, & tamen doctrinae praeco,
Ast, qui Vero Pud Lucam dicit dominus: Sic omnis ex vobis qui nonnis reniarat renunciat omnibus quae possidet,non potest meus esse discipulus ad shi, z'hbsita tum quem illi imaginantur persectionis nihil pertinet, sed est communerest meus es pricceptu omnibus qui Christi voluerint esse discipuli. Ita p non ad apoi...,4 m stolos sed ad turbas se sequentes conuersus dixit: Si quis venit ad me,& tali/nu patrem suum Sc matrem & uxorem,& filios &shi tres Scsor res,adhuc autem & animam suam non potest meus esse discipulus. Explicans deinde duabus parabolis cur haec ad illos diceret, videlicet: De aedificare volente qui opus habet supputare impensas necessarias priusquam incipia me sorte inchoatum consummare no potens aedificium, sat ludibrio omnibus. Et de rete bellaturo aduersus alium, quem necesse est,nisi se plane velit perdere, prius inire rationem suasu virium 8c expen, F dere num par hosti esse possit. Sic ergo inquit omnis ex vobis, qui no rea nunciat omnibus quae possidet non potest meus esse discipulus. Perinde ac si diceret Ideo vobis me sequentibus praedico qd a meis discipulis exi. ga,Vt prius apud vos ex datis si ea possitis perficere quae equide dissici, lia sunt, ut videtur: ne sorte inconsulte de temere tanta rem aggredientes, restiatis postea,& velut canes reuertamini ad vomitu. Itaq; hscab omniabus discipulis suis ut necessaria Christus exigit, non ut persectiora con, sulit.Quae tamen quo pacto sane recte intelligenda sint, tilianis clarius significat ita aiens dixisse Christum: Qui amat patre aut matrem plusu me, non est me dignus, qui amat filium aut filiam super me, non est me dignus.Qui non accipit crucem suam & sequitur me,no est me dignus.
Vides ita quid his praecipiat Christus nempe nullam creaturam supra ipsum amare, sed cu hoc exigit amor des honor Christi, pietas & religio, dicere patri, matri & oibus, abus carnali aut naturali amore deuincimur,