장음표시 사용
561쪽
non noui vos qui &omnia allucisa crurictus rincta, supplici una donique propia illum patienter serre. Ita* ut retici tantur ad id unde sumus digressi, non magis sacerdotes ut principes paui cietatis iugo onerauit Christus. Ita tamen si Ia re' dispensationis mysterio conueniebat magis humilem, pauperemque Vei se lagi latorem nosti uni, primosqueillos suae legis praecones, i in ma, penatis πι- testate in gloria& potentia, non solum quo nos veram illam quam supra e plicauimus, Chrismanamque philosophiam vita sua & exemplo docemit sed etiamne vi ac tyrannide quisquam calumniari posset oblimitae, te eius in orbem uniuersiana.Sed propagato ia in or euagelio con/sii itaque ecclesia contineri in unum,gulumarique eam hierarchia illa,
quam sirpra explicauimus erat plane necessarium. Nec minus in v rim scius ecclesiastics hierarchas principibus etiam externant rerum qi-n namreriim. v dam adesse splendorem i modo Sc veneranda dc metuenda esse debuit
eorum autoritas,qua totius ecclesis unitate salutem contineri supra deo x Niης monstrauimus. 1uod si virtute doctrina moribus, singularis* vitae ex. hi' 'ias: en plo autoritatem suam eos tueri volueris memineris necesse est. homi, non esse omnes, tam subditos upcepositos, ex hominibu fragilibus . 'Speccatoribus constitutaui hanc nostra'mecclesiam.Rarum qum pina 'ter nos esse,ne dicam,ut quisu sit vix fieri posse, etiam si diui Petri sancti, moniam habere qui sola vitae integritate, leploratissimo hoc seculo, auto
em illam tantam,quantam esse conjenit, imo quatam esse necesse est.
tueri posset quando eousci' creuit improbore audacia & impietas, religisonis & ecclesiasticae autoritatis cotemptus . Non ignorauit hoc futurum Christus,quod nemo nostrum non intelligit necessari qui modo mat riam ipsam aestimat ex qua constituta est haec nostra ecclesia ut mali pero iso mixtim cum bonis praeficerentur ecclesiae. Attamen etiam si mali pristit, necesse est ob totius ecclesiae salutem in eius praesidetaseruari, agnosci ab omnibus, reuereri ac adorari supereminentem illa autoritatem ecclesiastiaci regiminis. Qtiare nec sine speciali diuinae prouidentiae dispositione fi Gim supra demostraui s: primu ut omnis ciuilis inter nos atitoritas omnes magistratus, reges, pri ncipes suos fasces Da sceptra ecclesiasticae au .
toritati submiserint deinde ut cedente eius praesidi imperatore Costanti no urbe Roma sede&hapite Romani imperitatq; alijs alia ultro dedeciabus, sacerdotalis dignitas etia principali aut regali dignitate honorata suerit quemadmodu Sc in illa veteri synagoga figura nostrae ecclesiae in in cli sis factu videmus,ut etia hac ipsa parte concordet figura & veritas.. Adeo via mille circiter annis eua in externarum rent splendore,magnisi
centia,&opibus Romani potifices ecclesiasticae hierarchiae praesides, summis quibus in principibus regibus & imperatoribus non admodu cedearet. 1uibus & s victi pinifice anetissime usi sunt in utilitatem, augmenatum&honorem Christianae eccisiae, ni si vero illam talem toti Chri stianae
562쪽
CAP. , HIERARCHIAE ECCLEsIAsTICAE manae ecclesis adeo necessariam unius praesidis principalam autoritatem i, conseritarunt ac tutati sunt. Sed de hoc post rustus incidet locus coninicidior& opportuniori ista .ha bis vero D Bor tardi sententia constrinat in uni conuenire non ueniretum Poste dominationem &apostolatum ibo admitto.Sed aliud est domis natio qua regesgenuum suis dominantur de qua Ala ille loquitur, quem Do admodum superius clarius indicatum etd aliud vero principatus legitismus. Illa omnibus Christi discipulis, quis regibus, & imperatoribus in. . se sacerdotibus aut episcopis.At principatus legitim pulis. non auis secularibus nemini interdicitur , nec sacerdotibus, tametsi ipsis, noti Wi' pMR quatenus sacerdotessint sed aliunde conueniat. Quod idem ille Deiliaridus eodem libro confitetur, dicens Romanum pontificem in regalibus quibus utitur, inlan is, ut ornatus Mnamis & sericis tectis auro, velitiis equo albo, stipatus milite, circumsepentibus septus ministris incedat e Constantino luccessisse non Petro. Sed de his posterit locus dicendiis,
Stat ergo inuicta & incolicussa veritas nec quicu ab uniuersts impieta. tis aduersu eam adhibitis machinis labes istari potuit.Stat Petro &'suc. cessoribus eius ecclesiasticae hierarchiae principibus super uniuersim miliam ecclesiasticamsuper omnes qui Christiano censeri se volunt no, mine, seu principes, seu reges su imperatores sua autoritas omnes obluta di omnibus praecipiendi, ab omisibus ossiciorum suo fration ni exueridi non quidem elanguida & quam liceat impune contemnere sed arm in securi sal apostolica, omnibus armis, omnibus gladi s magis ismidabili. Demonstrata praeterea impudens salssitas assertionis contrariae: aut potius insomnRmerum enim videtur plane I ridiculii insomnium, quod ille adsert.Nulli videlicet inter nos competere iurisdictionem coas istiuam super alios nisi ex delegatione legislatoris humani, hoc est, ut ipse e . . dicit uniuersitatis multitudinis.Quam ut interdictam Christi praecepto 'sissime intelligit sacerdotibus episcopis at ipsi etia summo pontifici, ita hos cotra rerum naturam Sc ordinem secul ribus notestatibus impie subiacit,& extrem paupertatis i nominia condemna & quantu in inta. Hirophanae plebis iacit contemptum & ludibrium.
Marsi ah 'atauini sententiam quae ham Lutheranorum'omnium de autὀritate quam videmus,emesiastica,eius ortu deorigine explicare. CAP. IX.
Verso iam susidamento assertionis impiae Marsilii&discipimiorum eius hostium Christianaeecclesiae, de autoritate eccida, stica, tametsi per se corruant,quaecunque ex illo vestit principio inserunt, nihilo minus diligenter eorundem est explicanda sent a quo euidentiusnii omnibus conuincatur eius salsitas.Ita cum n are nemo possit, Romanos pontifices multis annorum centena s obtinuisseauto,itatem vehementem super uniuersam Christi ecclesiam, quo eam de s cto
563쪽
usurparum, aut humana ordinatione tar', aut consensu introductam persuadeat, altius ordit inuestinare de his ortu & origine quod se eant a capite XU.vis ad Oli suae dictionis Il. Cuius sententiam ut contrahamus in luculentum compendium cham verbosissime ad modum & confusissime haec exequi tuo hinc sumit ordium: Ripha riam videlicet posse considerari sacerdotium, vel secudum suam rationem essentialem & intrinsecam, vel secundum ea quae eidem extrinstacus accidunt, & sunt velut aduentitia. Primo modo dicit sacerdotium nihil esse, o characterem quendam, & liabitum ani mi, impressum ima. mediate a solo deo: quamuis no sine praevio humano ministerio, secundum quem possit omnia perficere,qine sunt sacerdotalis ossi . insterquae etiam alia quaedam ex humana electione,ordinatione, Sc determis natione illiconuenire vult,Wquod unus presit alteri, quantu ad ea quς ad diuinum cultum pertinent. Item, ut in certo loco dc populo tantum eiarceat,quae fiant sacerdotalis officii,vr temporalium bonon quae coelesiae & sacrorum ministos contulit deuotio Christifidesium,pre aliis administrationem, dispensationem* habeat. Secundu primam ratiosnem nullam vult esse in sacerdotio disserentiam,nihil habere amplius episcopum prae presbytera, nihil Peliu prae rei s apostolis,quantum ad ipsam Christi institutisiem attinet. Proinde mirari se dicit, cur qui, dam Roma. pontificem amissi orem reliquis sacerdotibus contendant habere potestinem clauium, cum id ex scriptura conuinci nequeat: sed Potius contrarium. At quae ad secundum genus pertinen ex Christi
institui ne aut ordinatione nemini conuenire vult: quin potius quem nunc inter sacerdotes ordinem cernimus humana ordinatione constidic tutum asserit,ut inter multos unus,ad quem potior totius ecclesiae cui rareferretur, Praeemineret M's, ne vuoquom ad se rapiente ecclesiam,& sine modo & ordine vendicante omnia ecclesiastica ossicii&mini, steria equerent scandala,c5fusiones, turbae, rixae, schismata. Quemadmodum si octoius imperatorem desigat.Qui emtem eleetias,communiter nomen retinuit 'iscopi, vesut superintendens caeteris. Sed Hesctio eiushiodi nihil illi amplioris meriti essentialis, seu sacerdotalis austroritatis rutribuit, sed solum ordinationis velut oeconomicae in domo des seu templo, potest ni quandam o rdinandi 8c regulandi sacer res,diacones,&ossiciales resiquos qualis nune datur abbati in Bos monachos,non tamen coactiva cuiusquam: nisi sorte quanta eidcm per legislatarem humanum concessa seret. . . 'Nullam ergo potestatem, eo nunus coaetiuae iurisdictionis autorritatem, vult Petrumimmediate a deo habitisse super reliquos apostolas aut Christi discipulos nec instituendi eosdem in sacerdotali ossicio, nec segregandi seu mittendi ad suum quenque exercendum ossicium,
aut litis es seu dioecesis praescribendi, intra quos illud ipsum exercere
ari aginatio de ortu A progressa autoritatis Ito.pontisseis Ac ecclesiasticae. Vultoti sa
564쪽
CAP. IX. ΗIERARCHIAE ECCLESIASTICAE debeant. Quanquam sorte concedi posse dicit, fuisse priorem alijs aeta Die, vel sertassis officio secundum tempus, aut iam reliquorum amastolorum electione: ti essi et ostionem eiusmodi ex scriptura nemo possit conuincere. Quae multis quidem ille rationibus conatur persua.dere, & probabilia facere, quia tamen eas omnes libro tertio prolixe& longe, i ille probabilius explicauimus, atque etiam dissoluimus, non
erat hic repetere operieprecium.
i Cur ergo, inquit, & unde assumunt adulatores quidam sacrilegi diiscere, quenquam episcopum habere a Christo plenitudinem poteitatis, nedii in clericos,sed etiam in laicos, qualem nec Petrus, nec quisquam apostolorum sibi usurpasse legitur ut quam Christus illis apertisti me interdixit,cum dominari illos in se inuicem prohibuit, initar regum reprincipum gentium. Cuius praeceptum irritum rem dicit per pontificias decretales, velut traditiones hominum, quae Romanis Diuificibus Epotestatem attribuut & dominium,nota sol uni ccclesiastucorum sed etinis mori in am temporalium, regaliu& imperialium. etiam ut Petrus quais r. n. . ratione sibi Vendi re potuit Iet maiorem quadam autoritatemetis ire in super caeteros apostolos & Christi discipulos,quo,inquit ille iure eam iv P im vendicaret Romanus pontifex super caeteros episcopos Si ut successbr Petri, cur non idem,& longe meliori rati , Antiochenus, quem
certo costat successisse Petro Cur Romanus,cu non coitiet ipsum undsitisse Romaec Quin Pauli ea ratione non Petri successorem dictaum. Quansi quod ad successione attinet,vel aeque unumquemlibet epis α. Pum successorem esse cuiuslibet apostoli: vel illum primi Scra quisquis moribus talem & operibus magis imitatus fueri Quare,ut capite XVII.dictae suae dicionis subiungit, cum ex Chriα νὶ institutione arep ordinatione nullus omino sacerdotum certo sit dea Putatus loco aut populo,nemo praelatus alteri,nulli prae alio commisisa cura dispensandorum temporalium ecclesiae, quae ecclesiastica nunc
beneficia dicimus,nylla vili in quenquam coaliua iuris licitio nulli uni prae alio data a Christo incidentium dubiorum, questionum Sc cotroozz .m uersiarum determitiandi autoritas,autoritatem singula haec inodo conmunit V uenienti ordinandi, affirmat primo suisse penes apostolos omnes in
Liise audi commune, quamdiu erant una, ain etiam pene singulos; cum iam elosent diuisi a se inuicem,quos ea in re nihil dubicit directos fuisse reueraeissam. α latione Christi: nde penes succe res illorum prii nos, ante conuer , ui sioliem populi, idque ex autoritate Sc delegatione apostoliciti Demum mortem apostolorum, aut etiam in eorundem absentia epise fidelium. mporiam & aliorum ecclesiae ministrorum spiritualium institutionem omnium, cohuem entissime& decentissime saetam dicit per uniuersiis ratem fidelium, in loco seu prouincia, cui stiperintendere hes ent miα
565쪽
LIBER R I CCLX m. A Romanum pontificori aut etiam aliquosacerdotum collegium. Et ne haec vestit legislator quidam sua autoritate statuere noα
bis videatur, alioqui incredibilia Sc cotra receptam ante annos plus mille totius ecclesiae formam,ordinem, institutionis Trimum .ph M autos ritatem constituendi 8c deputandi ministros ecclesiae fuisse in comune penes apostolos, & no penes viati Petrum velut caeteroiu c put & principem, ex illa primotu diaconotu insit tutione, quos electios a fideli pleae be, statuerunt ante conspectum apostolorum; qui orantes imposueriae eis manus, inmuniter videlicet,& non unus Petrus. Non tamen norat unumquemlibet hoc potuisse in aliorum absentia, quemad modum Paulus Timotheum dc Titum episcopos iustituit & cuilibet eoiu commisit hoc i psum sacere per loca opportuna. Deinde,* post apostqlos rum&prioru patrum illis in ossicio proxime succedentium tempora, B oc praecipue in communitatibus fidelium iam persectis, instituere seu determitiare sacroni pretesidem seu superiorem, quem episcopii vocat, minores etiam,sis curatos sacerdotes appellant, simul & reliquos sacro 'urum & rem ecclesiasticatu ministros omnes,speetet ad uniuersitate multitudinis fidelium loci aut inciae, cui deputandi sunt. Id vel per suo auri voluntatem & electionem expressam, vel illius, aut illos cui, aut quhus, multitudo esusmodi suam ea in re autoritatem comiserit. Quod eiusdem autoritatis sit unumquenm iam dictorum suo priuare osssici aut etiam ad illius debitum exercitium compellere. Praeterea, quod ad
eandem etiam auroritatem pertineat,eligere determinare,ac praesentarare per nas promouendas ad sacros ordines,& quod nulli omino epi, scopo liceat ordinare aliquem sine eius licentia, hoc est, multitudinis, aut eius voluntate principaniis. Q Haec, inquam, uniuersa facis demonstrata vult eis se illis ration us, Quomodo quibus ante demonstrasse se laetat Sc legis se ei de autoritatem, & constituendi principis, qui super alios coactuae iuri di stionis potestatem obtineat, esse penes x niuersitatem multiminis. quae secundum letes eiusmodi gubernari debet a principe. Dcinde confirmat cadem extorma illa institutionis septem illorum diaconorum, quorum Eleebo etiam ab apostolis commissa suit multitudini. Qanto magis, inquit, sa cerdotum, & episcoporum, a quibus longe plus pendet salus populcin absentia apostolorum, multitudini & uniuersitati permittenda NeoEbo est Attamen vesut occurretis obiectioni, ubi legislator, aut esus autoritate principans, infidesci essent quemadmodum sere accidit in primitiua illa ecclesic confitctur promouendarum persenarum ad ecclesiasticos ordines, approbationem vel reprobationem, institutio
nem ad iam dicta osticia & ministeria ecclesiastica pertinere ad sacerdotem es episcopum cu sani ri parte fidelis populi existis ibidem: aut etiam sine eadem,& abso principantis consensu aut scientia.
566쪽
Distribu , temporalium vero e ina cluae beneficia ecclesiastica dicimiis. Do te rura distribuendorum autori Me, velut legem sanciens ita itiniit ut si ordiis nata sint per x natuersitareis multitudini aut ut ipse loquitur legislatorem ad sustentandos ininistros euangelicos, quod ipsorum distribuendorum autoritarum, cui vult, & quando vult, licite potest committere secundum legem euangelicam, potest& quando vult reuocare, potest quo* eadem repetere, & sibi rursus vendicare, vendere aut aliter alionare, nisi Hiie, inquit, rori eiusmodi in alterius, scii colle , seu per onae transtulisset potestat . Si vero non ab uniuersitate, sed ex dono aut legas. singularis alicuius persona .in usum eiusmodi donata aut legata meractat, dicit ea conseruari, diib ibuisti' debere fecitndum donan, tis ita eritionem. In quo,si quis error accidat, illum olt subiacere corre stioni principantis ciuiliter. Et nihilo minus uniuersa illa, quantu auis dicata diuino cultui, semper subiecta vult remanere oneribus publicis, Etributis tali as,collecti s,aeque ac alia bona laica. Sed cum uniuersa haec redarguantiar multorum retro seculorum consensu atq; usu contrario per quem praedictiorum omnium plenam autoritatem fuisse constat penes ecclesiasticos Sc sacerdotes, praecipue . autem penes Romanu pontificem, bona vero eorundem &quorum. cuia specialiter adscriptorum diuino ministerio ibera&e empta ab oneribus publicis: velut indicaturiis, et in haec paulatim irrepserint,sti Ante Con bique eadem usurpaverint, capite decimo oritatio suae dietionis se nisaee, dicit ante Constantini tempora neminem Romanorum pontia cum ullam sibi superioritatis aut iuris diu bonis autoritatem Aurpasami qui a se super alios.Tametsi forte dicat inueniri aliarum prouinciarum epia incidentes quaestiones & dubia, quae aut fidem aut ritum coni: sesii perali cernerent ecclesiasticum, retulisse ad Romanum pontificem, & secum Romae agentem fideliu ecclesiam: ut quam ob scientiatu omnium,quae tunc in urbe orbis domina florebant, studia, etiam in his, quae fidei &religionis sunt, existimarent peritiorem. Qita causa etiam adlaturuinociarum ecclesius id exigentibus &petentibus a Romano pontifice nono
nunu . pulsum vult sui se de idoneis pastoribus & redioribus. At 3 ita
consuetudinariam quanda superioritatem suo alias ecclesia earundem spontaneo quodam ωsensu tandem obtinuisse vult Romanam ecae estam,ecclesiasticos ritus sacerdotii ministi Oimp ecclesiae ossicia, suis deat cretis ordinationibus* toto orbe ordinandi, regulandiq; autoritatem, his. eces ea atq; corundem obso uationcm priccipiendi almis. At stantini de eisto,ut sacerdotium in uniuersum a coactiva principii secularium iuris. oes bi. dicitione exemptum ita Romanae ecclesiae at* eius pontifici super alio aso ecclesias&episcopos datam iurisdieiiois autoritatem anti mari Sic em in eodem intercaetera legi :Decernendo sancimus, Ut principamia . tiun teneat, Romana ccclesia vid licet,la sua qua uor praecipuas sedes,
567쪽
mitana, si etiam super omnes in uniuersiorbe terrarum dei ecclesias, dipontifex qui pro tempore ipsius sacrosa ar Romanae ecclesiae extiterit celsior & princeps cunetis sacerdotibus existit, at eius iudicio, quaecun* ad dei cultum & fidei stabilitatem procurandam pertinent, disponantur.Ubi tenus ex Constantini decreto. Ex quo apparet,impestiali sanctione primatum, qualemcum p praetendere poliar, Romanae ecclesiae competere. Deinde vero, cum primatus iste pes subsequentes peratores Arcassis reuocatus esset restitutu vult Bonifacio per Pho set resistisecam imperatorem. Quod apparet ex Martini cuiusdam chronica, qui
de Bonifacio loquens: Hic,inquit, obtinuit a Phocaimpera re,vtecs Fhoc clesia beati Petri caput esset ecclesiarum omnium, quia Coi statui politana iam priniam omnium se scribebat. t Ad quem vero aut quos diuinae legis autoritate praedicta pertine risit ant rediens, cum, inquit, cosmiandae in catholica ecclesia unitatis fidei
sit vel praecipua necessitas,& quotidie ut homines sumus ex scriptu. ris pro suo a quo' captu intellectis de fide,religione, ecclesiasticis riti,
hiis & his quae diuinum cultum, fidelium pacem & unitatem concera tamdiu nunt oriri contingit quaestiones, &quorundam pugnantes sententias, quas alicuius aut aliquorum necesse est terminari iudicio ad solum generale concilium fidiuum omnium vel eorum,qui autoritatem omniatim habuerint, affirmat pertinere definitionem & iudicium eiusmodi. Dicit prs ora secundum eandem legem diuinam & rationem rectam, conuocationem generalis concit 3, etiam si expedia per coactivam pos que perti tentiam ad solius legislatoris humani fidelis superiore carentis auto, . ritatem pertinere. Nonautem ad singularem personam aliquam, aut ' quorumcunque collegium, iuscunque dignatatis aut condicionis Nui sebi istant, nisi eidem, vel eisdem, per supradicium legislatorem concessa eiusmodi foret autoritas. Insuper dicit, nihil posse statui, aut circa rii , id a utum clesiasticum,aut circa actus humanos, quod omnes homines ad sui obseruationem sub quacun* poena seu pro statu pr sentis seculi, ra econeus
seu futuri oblige nisi solum per generale iacilium seu supremu legislatorem fidelem aut inde sumpta autoritate es modi. Ex quo vult consemis,nullum Brincipem,nullam prouinciam, aut communitate coma , minii cari aut interdici debere aut posse per quem iam sacerdote, eriam Romanum pontificem, nisi secundum formam modum ordina .erale cocilium. Denim non ptinere ad episcopos aut fac vim per Penei per mi
dotale collegium nititutionem persenant in officiis ecclesiasticis, non conserre aut distribuerer isdem vocata beneficia ecclesiastica: sed ves risi in ecti uad sui datores Sc patronos, vel ad legislatorem uniuersalem fidese, aut 4 44 . eum seu eos, i, aut quibus ille hac potestatem commiserit. Postremo, decreta&statuta generalis concilii, solius etiam generalis concili, non
568쪽
P. DE HIERARCHIAS ECCLTSI AITICAE iri niti, i. autem alterius cuiusuis, seu sin laris 'sonae, seu coli ii autoritate Diniuersalis immutari posse, augeri, ny i,suspendi aut reuocari. Proinde Iro in
i ta ἡ: in num pontificem sibi indes ite & contra diuinarum scripturarum & hul manarum demonstrati una sententiam adscribere plenitudinem po' testatis super principes, communitates, aut etiam quamcunque peribonam singularem.Quam eius temeritatem & usurpationem manu cohibendam suadet principibus secularibus. Et haec quidem proponit valde confidenter,& demonstraturum se clarissime, tam diuinis & irrefragabilibus scripturis, u humanis, phialosophicisque pollicetur demonstrationiblis. At quando ad demonis strandum ventum est, mirum si Digent omnia, si nulla usquam dilia genterperquirenti,& uniuersa conserenti, occurrit demonstrationis facies, si nihil inueni as, nisi meracissimas nugas, &quod dici solet, abi . las in fabulis.Nam solum remittit ad ea quae iam audisti superius. αν Iram capite vigesimo dieitionis secundae demonstiaturus primum eorum, quae proposuit, videlicet: Ad solius uniuersalis concilii auto,
Qitatem pertinere, sua definatione determinare incidentes inter Chri
ifideles, scripturarum varie intellectarum occasione circa fidem, reliαgionem diuinum cultum,ecclesiasticos ritus, atque eiusmodi, quaestio. Mes, pugnas,& controuersias. Et eodem prorsus modo demonstrat caetera quoque omnia. Gnsimilibus, inquit, demonstrationibus & sciis ipturae sacrae autoritatibus conuinci hoc potest, quibus legislationem duodecimo primae,& ossiciorum ecclesiasticorum institutionem deciomo septimo secundae Sehionis suae ad legislatorem humanum pertianere demonstiauit, sola demonstiationum minori extremitate mutaota, ut videlicet, circa legem diuinam determinanda seu definienda dubia,cum reliquis circa ritum ecclesiasticum, seu diuinum cultum ac fio pdelium pacem &vnitatem ordinandis,assumantur pro termino legis. At capite vigesimo primo eiusdem dictionis, velut diligentius apri probaturus omnem coaebitae iurisdietionis autoritatem, super uniuersos aeque sacerdotes ac laicos, personarum ecclesiasticarum deth inationem & approbationem, o sciorum quo institutiones omnium, ad solius humani legislatoris fidelis: non autem ad Romani pontificis aut sacerdotalis alicuius collegii autoritatem pertiner i adducit verba quaedam ex praefatione Niceni concitu, quae apud indoriam legitur. Hucr Arrium CCCXVIII residentibus episcopis adesse iubet, Coimitantinus videlicet,ac de eius quaestionibus 8c propositionibus iudicaore episcopos.Hactenus Ndorus. Vides, inquit,quod iussu legislatoris congregati fuerint episcopi Sc sacerdotes iri praedicto concilio. Idem quom vult costare ex edictis Sc legibus Christianissimoru principum, quas pleras p citat aduersus haereticos,quibus non a Romanis pontifii .
us,sed apricipibus poena mi inest. Et haetenus dita Patauini sen
569쪽
LI B E R V. DL CCLXXX. A tentiam cli ortu Sc progressu usurpatae ipst viderii cautoritatis Ro. mani pontificis Sc ecclesiasticae, & cui aut bus eorum omnium iure diuino vult autoritatem competere, quanta piauimus probabilitate,Iu culentia,& compendio explicauimus.
Dictae sententi mpietatem falsitatem. conuincere, Mecclesiam maduersuseandem autoritatem asserere. CAP. X.
T perpetuo sit hic sui similis,nec mini inpudeier, i impotenter suum virus in sacerdotale 5c ecclesiasticam dignitatem per illum est dat liuida detractio, nemini sere dubium consido,
qui memoria retinet, qusa nobis superius d Histrata sunt. In primis, quod confitetur sacerdotalem autoritatem secundum suam rationena essentialem&intrinsecam, ut ipse loquitur,a solo deo conferri,qu sare ab iauis intercedente sacerdotum aut episcoporum ministerio, eam i non iem autori, posse auferri ab homine, ut verum ab impio dc veritatis aduersario li: IE. . et
ibenter acceptauimus.. .Quod autem simplicem vult esse autoritate sacerdotii nem ex Chrim ordinatione ullum in ea discrime esse presbyteri ut nunc iramur biparilium &episcopi,libri secundi capite nono satis super consutauimus. Quod insuper n6 humana, sed ipsius Christi ordinati sie, constitutiis diuati o sit ordo & hierarchia ecclesis sub uno pastore & capite, cui totius oui lis sui ab eodem cura gubematio 7 Gmissa ei dii vehementi quadam super omnes iurisdidionis, etiam coactivae autoritate, qua singulis in is& opia clesiastica domo sua procribere ossicia, de eorum a singulis rati Gem exigere, punire excessus, exortas in ecclesiastica domo quaestiones & p . coiitrouersias sua definiti A componere possit & debeat, duobus prγcedentibus libris a nobis irrefragabiliter demonstratum cst. Qua in rec miror illum & caeteros, qui eodem morbo laborant livoris in ecclesiisam, non intestigere,aeternam dei non ignorasse sapientiam ita suisse ne h. ces uin, ut iniex singularum ecclesiarum praesules, esset ordo qdam reduebis ad unus put& principem, sicut fitent, necessitate coactos a . . principio ecclesiae proceres, necessario constitvisse, ut inter particulo. ris unius ecclesiae sacerdotes&ministros unus superemineretcsteris, ad que illius ecclesiae cura pertineret praecipua. Si hoc in una aliqua ei, uitate necessaria ratione coaeti ab initio esstituerunt holas: in uniuersa
toto orbe dissula ecclesia, hoc Christus ignorauit necessarium Scilicet, non iacingit aeque inter se dissidere ecclesinu pastores & pro les sicut unius ecclesiae ministros & presbyteros Et us tandem hos inter se dis, sidentes componeret,si nemo sit illis superio si nullius alterius iudicio essent obnoxis Legislatorem dicis,aut esus autoritate principalem, sed lisc legislatoris instar,velut lege sanciens.Quid ergo ubi in nullo communicat legislatores aut principales, i in in ditidibus sunt es modi ad
570쪽
troirersa cum vicinis Genn tae iscopis,as hos, ut tu nugaris, levis Diator, aut quis eius automate principans, reducet ad Christianam vitistatem & concordiam: Cuius communis iudicis erui iudicio obnoxii:
Nunquid imperatoris Certe negabunt hoc Galli. N ad Galliarii
regis I qc Germani nunquam cocesserint. Sed facessant nugae eiusmodi& Aristotelica somnia in hierarchia Christianae ecclesiae, quae ad i. Aristotelis norma des es exigenda non est, sed potitus, o pa ti, motore Christo & doctore spiritu S. ab initio constitutam & ordinatam, videmus ab apostolis, a nobis quo religiose, sancte* conseruanda est. Nec, ut ille dicit, adulatores sumus sacrilegi, qui Petri succes rus eius, ecclesiasticae hierarchiae praesidum, sacrosani iam autoritatem in uniue sum ovile Christi in omnes & super omnes, qui ad illud perti. nent, sibi contributam a Christo, veneramur & asserimus. Qitin ipse potiuiimpius detractor est,qin eandem in totius ecclesiae collisionem, Eeidem sacrilege detrahit,& sito illi legislatori humano, ut secum ineptiam, hocest, insulsae & confusae multitudini attribuit. in M. u iterum cogor mirari mecum in tanto philosepho cui Aristote M. Me li, aliqua sententia est velut primum & certum principium, ut nec seo . cum conste nec cum suo Aristotele, sed sin subinde obliviscatur prininasemiati e ij.Libet entam cum philosopho philosophari paulisper,ut sus illum philosephiae pudeat. Hoc emante omnia certum est. nam esse catholi .cam ecclesiam,& velut unum corpus Odam. Cuius membra sunt Christiani singuli ,tamen secundum diuersa ossicia, ut est clara apostoli senotentiadn uno autem corpor embrorum omnium necessario magna
quaedam est communio, sed subordinata,& sibi mutuo ad totius vita ratem subseruiens & consentiens. Nam ea una & lata multoriam unis rtis est ratio. Eiusmodi autem multorum communionem,uelut in unita
is his. Vnius corporis ut verissime sentit Aristoteles nec subsistere, ocim osten nec imaginari est possibile,ru si antur & velut colligetur unius principatis imperio.Nam si unius multitudinis, quatenus una,membra sitiis G ta' gula conspirantia & Gsentientia sint oportet, in quo uno consistit mul.cclesia. tirudinis unitas, necesse est, ut regulentur uniuersa ab uno ut
ipse loquitur,aut principante: sine quo nemo diu aut constanter ficiet,
quod est sui ossicii sed quisin pro suo arbitrio & libidine usurpabit officilio alteritis, at ita necenaria dissoluetur societatis unitas. Quare unitatem re, γυιον, g& principantis in omni ita& consociata mulis titudineplane fatetur necessariam. Quam etiam dicit demonstrari a natura in animantis corpore: cui eonia iter ad rationem habere se debet omne corpus vitiis &consociatae multitudinis. Nisi enim in uno corpore unum esset motiuu principium membroim omnesu, ni a cospirarentesa in unum 5 totius molitatem, imo uno hac, altero mouente in contrarium, foret schisma in corpora.