장음표시 사용
621쪽
A teris,& non quem casus natiuitatis obtruderet, de imperatore deligens do sancionem retulit, ut videsicet apud septem designatos Germaniae proceres, in perpetuum ius esset liuendi principis. Cuius examinatio isti pertin
es conprmatior iactet ad Romanum pontificem; per suani & Rocinanorum rex & Caesar apse aretur, tum demum Augustus & impe rator habendus cum a Romano pontifice solenniter inunctius&cons o uibuit secrariis foret,& imperii diadema acciperet. --φ h:
Hanc autoritatem deligendi imperatoris accepisse de natos illos Electoresese stores septem,non a scitatu populo* Romano,non a legislatore humano ut ille nugatur hoc est, ab uniuersitate multitudinis subieete imnerio sed ab uno Romano pontifice, omium historiarum fide certum a seria boo Idc induiatatum est. Nam ex ea sandRone,oc concellione a Greetorio saeia,constat ita exacerbatos nisse Romanos,ut& ipse eorum furori se a sisto podi B subtrahere, acclam aufugere ad Ottonem in Germaniam coaetiis sit:& hi insti ante Crescentio quem absente pontifice cum summa poteα state consulem creaverant Ioannem Quendam natione Graecum epis, copum Placentinum, illi antipapam obtruserint. De uniuersitate veαro multitudinis subiectie imperio quem ille humanum legislatorem appellat, & apud quam solam vult esse ius eligesidi principis)quod eius ad hoc consensus unquam requisitus fuerit, nullus unquam stri, Ptor,nulla historia prodidit. Recite itain, cum mortuo Henrico VI. in duo se diuisissent Hectoi mni krum suffragia quibusdam Philippum Sueuorum ducem. Henrici fra, istri innirem:al asAE maiori saniorim parte Ottonem quartum Henrici Saxorniae ducis lilium, in imperatorem eligentibus. Et a legato sedis apostor licae,Guidone Praenestino cardinali, ad hoc ipsum misi. ab Innocetio III. ut inter electos,quis cui praeserendus foret, decerneret, Phili vi rea probata,& Ottonis confirmata esset electio. Ipsiimin hoc saetiim leviti in func modum calumniarentur quidam aduersae saetionis princiα' pes,dicentes,vel electoris personam ea in re gestis se illi vel cognitoris. Si Hectoris,in messem alienam misisse falcem suam S electioiii se ingeretem, principu electom derogasse dignitati. Sin cognitoris absente Scnon citata altera partium, videri Icessisse perperam. Idem Innocentiistis ad Bartholdum ducem de Teringen scribes & sui legati faelii excusans: Principibus inquit,illis ius 8c potestatem Eligendi regem in imperatorem postmodum promouendum recognoscimus, Ut debemus,
ad quos de iure & antiqua consuetudine illud noscitur pertinere.Prara sertim cum ad eos ius&potestas huiusmodi ab apostolica sede peruenerit.Quae Romanum imperium in persona maunifici Caroli a Grari h ius5 O s transtulit in Germanos. Sed & principes vice versia recognosceret ebent,&viique recognescunt sicut ηdem&in nostra recognouere I iς- praesentia) quod ius & autoritas examinandi personam ese stam in rex ea 'in gem, & promouendum ad imperium, ad nos spectat, qui eum imma
622쪽
CAP. Num. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS i
ραροι- gimus,consecramus & coronamus.Est enim regulariter Sc generaliter Dprincι- obseritatum,Vt ad eum examinatio persone pertinea d quem imposiotio manus spe fiat. Nunquid enim, si principes non solum in discordia, Unxificς- sed etiam in concordia sacrilemam quemcunas,vel excommunicatum
minatioele In regem seu etiam haereticum aut Paganum eligeret,nos inungere aue
aes divi consecrare hominem eiusmodi dederemus absit omnino.Obiectioni x oaut ergo principum respo radentes, asserimus, quod legatus noster approa do regem & reprobando ducenamee eleeioris gessit persisnam,ino pote qui nec secit aliquem eligi,nec elegit: nec cognitoris, cum neutriatis esectionem, quo ad facitu eligentium, confirmandam duxerit,aut etiam infirmandam.Exercuit aut denunciatoris osticium P persenam ducis eiusdem indignam,& per nam regis denuciauit idoneam,q ad imα perium obtinendum, non tam . ter studia eligentium,u Propter mearita persona': quamuis etiam hi numero vincerent & merito,& ducis Leleetio cotemptis et cistorum pleris esset celebrata.Subiungens dein, de multa impedimenta notoria, quae obstabant duci minus potuisset eligi, Videlicet, excommunicationem publicam, periuriu manifestu, dc persecutionem diuulgatam,quam & progenitores eius,& ipse prssumpsissent exercere in sedem apostolicam, & alias ecclesias. Cum nul lum impedimetum Iegitimum in Ottonis personam potuisset obiici. Quare,inquit,& illum,non ducem reputauit& nominauit regem Romanorum:iussitq; illi adhaereri a regni fidelibus no obstante iuramcto,si indebite praestitissent Philippo: ut haec latius est ligere in c. Venerabialem, de electione: quod excerptum est ex hac Innocentii epistola. Quae cum Vniuersa,quam Gprehendit tragoedia testis est vitatis supra scriptae a nobis historiae, quod videlicet Hectores impii a sede apostolica ius electionis eiusmodi acceperint.Et ud uniuersa imperii nostri autoαritas ab clesia, aren eius capite ac rectore Ro.Poti si Plane sericias. uiamrre fi Ix quibus etia quivis ille iacile potest intelligere iuram, quae Ito. pontifici praestant impatores electi, tam in sua cofirmatione, si ante Scli coronationem sua,no filisse extorta ea,qua ille dicit, fraude & caloliditate pontificii per simplicitatem dc suastitionem principum: an po b tius iure dc merito praemiri potuisse 5c debere,8 praestita fuisse ab anam iis si liquo,etiam priuiu electivum factu ellet imperi in Nam extat in decrestis iuramentum, qd Otto ius nominis primus Ioanni Mi. ante annos
circiter sexcentos more maiorum praestitit, LXlli. dist. c. Tibi Go. Et quana forte eone forma postea paulo sit facta exac'ior:nihil tamen continet, ni si ad quod ex ipsa natura, ex ipso hire seu imper 3 obligati sint. Quod cum in persona Magni Caroli ereetum sit ab ipso ecclesiasticae hierarchiae praeside, ne aliter ille Petri gladius etiam necessarius ad roximen ecclesiae, ociosus iaceret, aut deesset ecclesim quis non intelligit huc illi subseruire debere & qui hunc accepit ab ecclesia, eidem adstria
tam fidelitatis debito:Quod cum clarius quidam intelligant, atq; ei
623쪽
i L I B E R V. Fol. CCCVII. A ainobserarent religiosiusAtiando hoc ipsuin,alioqui debitum, etiam iureiurando confirmatum est, sacramenti religione aliquando magis μαωti in olficio, i ex ipso ossim debito: hinc introduc his est mos ille prs standorum superioribus iuramentorum fidelitatis a subditis: sine quiabus in sque subditi ad obedientia & fide adstricti sitiit suis sustioribus. ham cum inter Hericum septimum imperatorem, Sc Robertum Si 2 2. . Iciliae regem excitata graui discordia,Clemens quintus,ut pastor Chriustianae ecclesiae sui memor officii, inter eius membra pacem componea mea devire cuperet, scripsisset ea propter ad utrun*, quod cum essent Romanae ecclesiae specialissimi silii, sibim iuramento fidelitatis & alias multi pliciter adli cti,& propterea sua arma non in mutuam perniciem,sed in communis matris defensionem deberent couertere. idem Henricus Pestilentibus quorundam adulationibus sibi creptus, velut immemora omnium iuramentorum quae praestiterat, id indigne adi nodum tulit, de fidelitatis iuramento in literis mentionem fieri.Et quasi ad magnam hoc derogationem dignitatis suae pertinuisset, accitis publicis tabellio, ratibus, nullo se iurameto fidelitatis vlli adstriditam publice protesilatus est.Petens ad futura res memoria,rustis & instrumetis publicis eandem suam .ptestationem contestata relinqui posteris. Cui pesti ne latius at etiam ad successores serperet, in Viennen. uniuersali cocilio cui id Clamens praefuit contiem ens adhibitum est antidotum, edita illa Cle, mentina,quae sub titulo de hir iurando legitur. Cuius hoc est initium: Romani principes, orthodoxae fidei professores,sacrosanetam Roα Gemm manam ecclesiam cuius caput est Christus redemptor noster ac Rψα manum potificem, iisdem redemptoris vicarium,feruore fidei,& clarae do otionis promptitudine venerantes, eidem Romano pontifici a ς quo approbationem personae ad imperialis celsitudinis apicem assu,
mendae,nec non metionem,consecrationem,& imperii coronam acciri r sua submittere capita non reputarat indignum,stq; illi.& ridem ecclesiae quae a Graecis imperium transbilit in Germanos, & a qua ad certos eorum principes,ius Sc potestiis eligendi rege, in imperatorem
postmodum promoueodum perueirit adstringere vinculo iuramenisci. Proiit, tam mos obseruationis antiquae temporibus nouissimis re, noua forma iuramenti huiusmodi sacris inserta canonibus mani, Tria iura-
sectant.Subiungens iaceps post explicatam continuo de Henrico historiam, quae idem iuramenta more maiorum praestiterat Romano spontifici & ecclesiae. In primis affirmat eum in confirmatione escistio, innis sitae praestitisse eius tenoris iuramentum, quod etiam ab illo maαnno Ottone, ante sexcentos circiter annos praestitum in sacris canonia si . Ibiis itur. Deinde, cum Romae coronadus esset imperiali diadema te liudi ori multum absimile, quod in libro pontificali Romano conpraestandum pontifici per imperatorem coronationis suae tem, regenoris huiusmodi:
624쪽
P rer sini officili, Frederio II. danauit M priuauit in perio.
Ego N. Romanorum rex annuete domino laturus imperator, proi omitto, si deo, Sc polliceor at iuro coram deo Sc beato Petro, me de caetero protectorem procuratorem,& defensorem fore summi nonii ficis S huius sancitae Romanς ecclesiae in omnibus necessitatibus 8c vistilitatibus suis custodi edo & coseruando possessiones ,laonores iubra eius,quatum diuino sustillius adiutorio fuero secundu scire & pcisse
meum redia et pura fide. Sic me deus adiuuet,&c.Prster haec etiam tertiit in prius si ingrederetur Italiam. Quod vi cet uomanam ecclesiisam, et fide catholicam pura fide totisci; uribus esseruaret reuereterae defenderet. Oem haeresim schisma et haereticos qslibet. Diatores et rei ceptatores, et defensores ipsem exterminare P posse, nec una cum Soraceno. pagano.schismatico seu alio quomodolibet communi ni cautholicae ecclesiae non habente,aut cum alio quouis ecclesiae in mim aue rebelli, seu eidem manifeste suspeeta, unionem quamlibet aut constat Lderatione iure asti talem ntraheret. Sed tam Romanorum pontificum psonas,u honore & statu manuteneret &Mendere ccoieris Maret cotra omnes holas, cuiuscun* existeret praeeminetiae, dignitatis vel status. Vim diti m Ro.ecclesiae, Quam ex traitima imperatorum regum Sc principum donatione obtineret conso rei ac tueretur
Haec inqua, sunt illa iuramenta,quae dicta Clementina asserit ab Hen rico inore maiorum praestita fuisse Romano pontifici & eccitas. Qualia&ante illum annis plus quadrinuentis.& post annis ducentis consi. nilo ob omnibus constat praestita fuisse. Ouς ille Marsilius dicit nec si, ne periurio praestari, nec praestita posse obseruari. In quibus, quid est obsecro, quod nunc quisquam aut cavillari aut caluntari possit Nam etsi non fuissent debita ab initio, ouanquam nihil nisi Christiani imporatoris,praesertim quales nomisiunt,quorum omnis ab ecclesia depen 'det autoritas, merum osticium contineant, tanti tamet poris praescii , Ptione, abso ulla controuersia transissent in debitum. Cum autem illam Clementinam audi 'nolo imagineris, audire te vanius hominis Romani pontificis in suam ipsius causam sententia: sed cogita audire te testimonium, assertionem Sc sententiam Viennen. uersalis concit , in quod ex uniuersa Christi ecclesia conuenerunt plusu trecenti episcopi. Qui sitae subscriptionis chirographo confirmariuveritatem facili, aut narratap in eadem historiae. Et catholicae ecclesis de Romana ecclesia, at eius Ontifice, ut is agat in ecclesia Christi vicarium testificantur sententiam. Ex quibus omnibus est clarissimum,nihil preteterautoritatem &os. scium suum egisse Innocentium quartum.Qui Fredericum II iam diu insordescetem in ecclesial cis cesuris, Ous a suis praedecessoribiis inunodatus fuerat, tam ob crime manifesti Periur 3. quod cotra proprium iurametum Sc in Gfirmatione sua &in coronatioe prsii: tu interneciali
senia odio assecutus fuerat Christi ecclesiam Sc sede apostolica, qua mdebito
625쪽
LIBER V. res. CCC . A debito ossi in&iurameti vinculo honoris defendere ac tueri debue,
rat, i etiam ob notorium toti orbi crimen sacrilegii: quod ex venientiobus ad uniue ale concilium per Gregorium m. apud Lateranii maia ctum,ex uniuerso orbe Christiano praelatis Sc episcopis quotquot poterat interceptos plurimos etiaaliquot Ro. ecclesiae cardinales, sine ulα. Ia mclesiasticae dignitatis reueretia, velut vilissima macipia, annis plus an ,crudelissimis macerarat carceribus, multos*extinxerat. Quod, inquam, hunc contemptorem ecclesiasticarum censurarum & qb hoc ipsum graui inalaborante suspicione haeresis, in Lugdunen. iuersa li conciso,da nationis sententia perculi hoc verborum tenore:
diros iram super priemissis & u pluribus alas 'esus nephandis excessibus cum Datribus nostris Sc sancito cocilio deliberatione proeliabita di tia. ligeti cum Iesu Christi inces icet immeriti,teneamus in terris,nobis 3 in B.Petri psona sit dictum: Quodcun* ligaueris super terra erit liga. tum &in coelis, memoratum principem, uia imperio Sc regnis omio . honore & dignitate reddidit indignit,qui ri ter suas iniqtates a deo. ne regnet vel imperet, est abiectus,suis ligatu peccatis & abiectu octi phonore & dignitate priuatum a Go, ostendimus, lenticiamus,Mnihi olanianus sententiando priuamus. Omnes qui ei iuramento fidelitatis tenentur aditi ieii, a iurantem huiusmodi perpetuo abs tuentes. Auto. toritate apostolica firmiter inhibendo, ne quisu de cinero sibi ranu reo vel impatori pareat aut integat. Decernedo quoslibet, qei deinceps velut imperatori vel regi cosillam vel auxilium priuiliterant, seu Moo rem, ipse iacto excommuniciatois sententiae subiacere. Illi aut, ad in eodem imperio imperatoris spectat electio, eligat libere successorem. Haec ille Innocetius, G in conclaui, aut priuato suom cardinaltu cosi ς rio sed in publico totius orbis Chriani uniuersali cocilio cuius essensud subscriptione praedicta in Fredericu & dictata & rlata sententia cst. Quin dc electores imper i nihil praeter autoritate 5c officium suum se legisse Romanum nontifice in depositione direclerici re ipia contestanutes onuenientes* aucius mandatum FrancGrdiae illi successorem elegerunt Henricum Turingiae Lanigrauium in regem Romanorum. iεhoiisses, Sic&superius in Herici quarti historia audisti voces xduersus eum totas imperii cui isti videbatur inibi bilis: Tametsi, inquiunt,obie,cta illi crimina luce clariora sint se tamen legibus cum eo Velle agere,& stri tibis marem integram Romani pontiacis cognitioni reseruare, ut in totius reπgni celeberrimo conuentu ipse cognitor causae sedeat, ipse suo iudicio hi in his raves absoluat vel addicat accusatum. Haec una vox fuit, una sententia Sceia rum & procerum totius impcm omnium, qui iamdudum con* qi lienerant certo firmo onsilio quemadmodum etiam legatis Herici respondisse testantur etiam Germani qui rebus ipsis ini erant scripto .
ita fidesis ita N praesertim Saxo quidam finiuerst m. monachus., ametsi nome suu non adstri ad declinanda Dialis inuidia qui Hen,
626쪽
CAP. r. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAE rici illam bistoria diligentissime simul & eleganter exequutus est Hoee Dinquam una vox fuit,vimq; sententia totius imperii procerum, qui ad. hoc conuenerant, ut abs pulla dilatione illi succesta emeligeret, sibi virum prouideret,qui,inquiunt praecedat nos,& praeliet bellum domi Di,ad expugna lam&destri da n omnem cuius cun hominis altitu dinem,eleuantem & extollentem se aduersus iustitiam Sc veritatem dec& sanetae Romanae ecclesiae autoritatem. Hoc ipso exprimaes verum Romani imperatoris officium, a quo illla aberat bis per omiam Atta, men ad saniora consilia reuersi,& rem uniuersam perpendentes maluis rius ne inconsultae&priecipitis seditionis stabditorum aduersus syos: principes perniciosum exemplum transmitterent ad postero neniam νtemere quid egisse argui possent a Romano pontifice, ecclesiasticae hii .erarchiae praeside, citius iudicio stabesse imperatorem, & imperium iiis tellexerunt et colassi sunt, ad eius cognitione et iudicium re uniuersam nremis tu ut eo cognitose et iudice vel retinere vel amitteret impium Quale cum tempore Greetor 3 decimi aliquot annis sim schisinate laborasset imperium cnam proximis comit m in duo se scindebant deis T im lustragia, pars Richardum C rmabis cramite, pars Alphon. sum Castellae principem elegerat aut eam ob rem per duoiu contentiaonem, quom neuter ante fuerat membrum impii, in annos sere XVss.
Frogatum esset interregnum,idem Greetorius mandauit principibus electoribus. ecclesiast icis uidem sab Pociis priuationis oriam, iecula. ribus autem ius poena excomunicationis utunc cunctatione se resolue
- & aduocatum aedeseniorem esisteret ecclesiae:alioqui ipse eoruna a- Δ Πς uentum,su hoc ipium autoritate fusturus esset&ofu G Q ficio. Ad cuius mandatum &requisitionem statim conuenietes Franc, triduanum tra statum unanimi consensia in regem Roma, ct hiis ni norum Elegeriit Rudolphum comitem de Habspurg, quamuis absen,
ἴας - , tem.viriam prudentem dc strenuum. Cuius eleistionem idem Gregoriisus confirmauit in Lus lunei uniuersali concilio. Iineo u Ad eundem modi cum post mortem& miserabilem csdem Albeema, sam ii Romanorum regis later electores imperii magna esset sua designando successore discordia, Sc Philini us Gallorum rex intolerandae sum bior ad eam occassionem attentus speraret a Clemente V.tunc Auin . ni agente extorqueri posse,is ab ipso nominaretur impator, mum cato p ciam fratre Carolo Valesio, & paucis iuratissimis consiliarijs constlio placuis et illum, tanu pro alius quae diuulgabantur negocii comit tum stipatumque velut honoris causa ingenti turba militum proficis, ct ad pontificem, quibus vel extorquere potuisset quod bichat si impetrarc non posset aliter dei nutu delato ad pontificen regis consilio,
uis secretissimo, dum ille esset in apparatu aditer prudenti consilio cele
ritate* peruenies potis , qui regis abominabatur ἰυῆ iam, inscii di petissi etiam cardinalibus,m a viaico Oma quo res tectaminere diligetissi.
627쪽
LI.BER M. Fol. CCCly. A me mittit ad eleta res imi ia,ut sub potata deuolutionis imperii ad Gal. los absis ulla mora procedant ad escetioeni noui imperatoris. Eisdem simul nominans & commedans Heniti cuni tamitem Lucenburgum, rum magia imum & industrium, cuius per dictum Ostiensem his ha -
erat noticiam. Nec morati et cetares,ino dies octo postquam appli G c cinisset pontificis nuncius summa diligetitia congregati cundem Henricum colicordibus elegerat suffragiis, qui septimus fuit eius nominis. mina deuo Celebratam electione,eadem diligentia Sc Meritate curabatur publica ri per illiani R in curia Romani pontificis quo sic Galli apparatum AEd elini re ibidia auerterent. Qui iam magno sumptu, pr arato ad iter ira: ti preciosissimis p muneribus,quibus & pontificem, & patres c piarxe parabat cum se delusum, spe suas ibatum cerras et, in pontifiα me Hericiscem vehementer excinduit At Clemens vestientibus pro confirmatire one Hecti duce Bauariae regis cognato,& Guidone comite Namurcia. eundem confirmauit.Quo post ingrediente Italiam ad pontificis mandatum omia illi obedientiam praestitere. Libet etiam Ludovici Bauari hic adscribereii agoediam, ciu& iste Luarii, A. aduersus quem agimus Patiminus Marsillius & ille *cham pseudothe muTi ii riologi aduersus ecclesiasticam autoritatem, in ipsiusmet perniciemin.
Ita post morie Henrici VII fati, eum susese Ri no uenirent fullogia pars Iaidovicum Bauar pars Eieci in Austia ducee t. Maiare Per sis iacto in regno schismate culataes X .Rauant coarmare rem sasse eo Q ia ante confirmatione sibi in passet pleraq; electi nondum aliis v. i. time coctrinati potestate excedecia, indem comisso inter copetitores Praesto Ludovicus armis supior, neglecta autoritate sedis apost rie, ς no statu a Germaniised etias Italia vcluosuo iure coepit admini ibare impium Gira antiatus institutu&obseritatu more legitimum .Qua de causa init intibus praesertim Lupoldo Exederies fratre,& Carolo reste Franciae pontifex in Ludovicu citam soleniter,ut vel satistacei purgat et Je ccAIu itotorio conuuo- temetum automati: ecclesiasticae unde suis edebat aut depracre debebat autoritas Priefixo si
hi trium mentium canonicae monitio is termino, no copalentem, nec Osfactione offeret , nectimi mei e Purpante e c5municationis tandem sententiam sisti ius crescente animos te& commacia siqui. omam contendesis, & sit epontificis autoritate se illic conari sitans, etiam iasinorit m quedam, Petrum de Corbaria Nicolai V, shi emi Oeta indito note, antipatam illi consti aeratS in I etri sede collocaucrao idiloannes procellus & ccturas ecclesiassicas aduersiam illu&sbiam demeeelin ho mi a rauauita Vnde magna per in nerium consuta subse min
est uibus pr-ssus illos & censuriis instricte ob
temnentibus utra contra Ursuasis a Ludovici sectatoribus. eosdem contemnetatibus πιεῖ
nullos&inualidos. Cuius res graua,idem Lui ui Uri generis P in sub peri
628쪽
M, nuentu Franctordiae de consilio quorundam, ut sibi loque, alerati, batur ad sit desideria es idomonachomini Sc l lacolouorum respon ' si sorro Oasdam aduertzs eoidem edidit. 8c sub bulla imoeriali nee Uni ito rati a xiersum imperium publicari curauit, quibus illos vi iuersos fuisse at v esse nullos & inualidos. 8c Proinde negligendos omnibus pecti uadere conatus est. Ouas post sub aciemus, ut excutiamus quid solidae verita, tis intus liabeant,iae quis sorie in eas incautus incidis pro vero ample, MLbs risimile.Nam hic historiae contextus pro uedus est . Quod
ratiocinee enim ia suae ipsius Gscientiae, nec alijsiluibus men erat sanior,& ma
ostenta relisionis v principissatisfecerint pse idein primis
satisfecit se. de se testatus est Qui iub Benedic duodecim succis oreIoannis. 8sub eius duo ue succestare Clamente texto pros solutione a censuria istius imodi laborauit plurimum ted cum non om retur conueniens cistastio, eandem impetrare non potuit. Deinde, quoniam ccsurae illes ta
in plurimis locis impe , vs pqst monem Ludovici, Λ obtentam relaxationem earundem a sede apostolica, dis elisime obseruatae stitit.
Ludoviciis Clemens vero u Benedictus in Ludovicum vehemetior nublice in Q linis die coci ae domini coram inlinita nominum multitudine omnes lora,
i, bis illum Processus censuras conni mauit de renouauit. Insum rue, in v.. &Γsisimaticum&harieticum declarauit,omnimautoritate&honc re imperist pnuatum denimciauit,&sententialiter priuatii suae vel uita da- huius dedamtanas oc sententiae has prςcipue causas adii it. Primum. quod amrmaret Ioannis vigesimi secundi desinitionem de paupertiti te Christi & apostolorum esse horreticam,&iurasset se credere contrarium. Deinde quod assere et ad imperatoris autoritatem pertinere indistituere papam re destituere. Adhuc quod citatus superho si &hropter contumaciam excommunicatus inseriluerat in iuris annismius 'decem. Item, quod Ioantaenade Laiademo hau esiarcham domi suae se uerit. Ouod Praesumelerit costituere milconos. Ouodccclesiasticum
interdi bim violari eos Q violare noluissentis uidi sacerdot9s larit.Ouod disiunxerit matrimonia solennietata in sicie ecclesie, & conbunxerit alios in magistis prohisitis. Postremo. Quod idolum in eccle' sa des constituerit illum videlicet antipq Petrum se Corbaria.&le pitimum papam de facto conatio sit deponere,HM, inquam,causae con im , in demnationis Sc depositionis Ludovici fuere.Quo tempore etiam Henricii Uremberg, archiepiscopii Mogontinu, priuauite scopatu suo, cul ui uim execrato, execratus &ipse, longo ἄpore insorduo a d. quia ruiri celaris ecclesiasticis.& nihilo minus eis de irretitus minimauera damnationem autem & Privationis sententiam prolatam it Ludovicu Clemes electares imperii monuit et requisiuit, ut alium . . t perator ita desigerent,Virum orthodoxum,et i perio Moheum, ne diis focius ad ato et dese fore careret ecclesMalioqui ipse sit lem ἐscceoriundese Himet ne gentilian. ι
629쪽
A Ad cuius mandatum conuenientes in Rens quinque cae incitori αbus, Mogontinus, Colonicit. Sc Tr creti. archiepiscopi, dux Sax, it ei Mo- loniae ui olphus, 5c Ioannes rex Boenaior nam reliqui duo Brim lenα sis est talbutem.&Palatinus Ludovic adhaesimano secundum apostolicae se. dis sententiam decernentes vacare imperium legerunt Q olum quar o mistu i tum, Marchionem Morauiae. 32uius eleimpiae confirmata a pontifice, idem obtinuit imperium, imperauitque annis triginta uno. hic exi. ius fuit illi tragoediae.
Audii itaq; sciator Christiane, non solii ex forma hierarchis quam
Christus in hoc suo regno instituit, omnes qui in eius ilicontinens cedentius itur, illius autoritati neces Iario subesse, cui ipse es suas uniuersas passicendas regendas. commisit: sed etiam lici factum diuina ordinatione prinu, l& prouidentia ut iam plane uniuersum quod nunc est imperium, cona stitutumsit autoritate ecclesiasticae hierarchiae capitis, & uniuersa eius .autoritas ab illius autoritate prorsus dependeat. II precognoscentii hus Sc imperio & imperatoribus, a primo Carolo ad pHesentem usiprius nominis quintu. sequamuis interciderint nonnunquam irreligi α0si quidam &impii, qui malitissent funesto illi Iulio, u sancio religiosissimo p Carolo succedere: & vi, si aude&parricidio usurpare domina
tionem tyrannicam, v ab ecclesi recognoscere legitimum imperium: vicisse tamen semper autoriorem ecclesiastica, S sibi subiecisse omem aduersus se efferentem altitudinem. Quanquam autem de impra i q uod speculius d pendet ab ecclessa utpote ab eadem erectum n ut unam in mesona Mapni Caroli ha nus praecipue demonstrauerimus,ut eius autoritas stabile autoritati ecclesiasticae: aeque tamen deomni ciuis , quae in ecclesia est , potestate ς & maiustratu qui iam tandei in nomin zmicatur. verum est vi tib bri et 'lst Sc moderari eat ab autoritate ecclassia Bca. Lim olimiinquit ille . et remum, quod non se erit tibi, Peribit. Ad omnes aeque pertines ethsiasticis.
qui iam in Chrissi ouili cotinent leges. Princi poma iitratus quod Greetorius se Nazianzenus ad Gitantinopolitanos imperatore sta Mbere. his: nuscipitis ne. inquit. libertatem verbi Libenter accipitis. quod Q lex Chii. sacerdotii os potestare siti, ot, Mi istis vibuiralibus subήιs Dedit enim Δ nobis DUEitem, nate et principatum, multo Praeo stantiorem principatibus vestris. Aut nunquidiustum vobis videtur, si caedat spirita carne si a terrenis coelestia superentur et si diuinis preo antur humanae Quod ipsum illimis inii lumine fides,non sol uni
uitellexerunt re s et Principes,sasces D suo ua sc*tra, et uniuersiam prorsus suam autoritatem, ecclesiasticae autoritati subessere molis runt Quin potius,quo hanc subieetionem, omnes magis intelligerent debitam et necessariam secundum illud Esuae vaticinium,diuina ordi' nante prouidentia, uniuersi suam autoritate recipere ab ecclesia eius
autoritate re ips,prosessisunt.
630쪽
p. tu. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE . . Sicctorentissimi Galliam ream sceptra Sc situlos coim in Hilderieri Deatenus rege gnavo socorde deiiceret illa ex gentilitare tracta Sc de dueta successio ) PMnus a Zacharia ecclesiasticae hieraresitae canite.
succe toribus ac nitia a viaistione, apostolica autoritae. abraeia te sibi impcia a sancto lueonifacioMogontino archiepiscoim & mutae IOIj- xe A hodiernu vlan diciti ines ordine sibi succeserare . r. oste
mi vis diem mes ordinc sibi succedentes reges quo is hoc ipsum contestenta perpetuo in memoria liabeant non solum e M . i. ' clesiasticae autoritati se subluci.sed etiam ab eadem accepisse te illa suam dignitatem re autoritatem ia ecclesiastica conuecratione dc inuncti. 'stoli ea au- one eandem velut legitimo ritu susceperunciliandem serniam idem . M exemplum diuinae nimirum prouidelitiae&dispensationis mune Oines Christiam orbis reges secuti,fasces suos ultro submit Aunt eci lei Lae,re ipsa hoccinestitates, quod non nisi ecclesiastica inuncti Ge&con 'secratione egitimam autoritatem se fateatntiri recipere. . CR thd An Quod ipsum tamen non satis habentes Quido Ansel si re es Chiri .
nianae ecclesia Dc deinceps etiam iurareani specialiter recomouerunt
a Romano pontifice. Cuius initium uit sub beatq Leone eius nomini ciust Od quem Ad Mulphus quem alii Andulphum aut Adulphia nappellat, bruti succestar, post deo dicatas totius regni prouennium integras decimas, cu AIsredo filio Romam prose stus, duorum dena, 'riorum tributum in singulas domos regni sui, beato Petro & sedi apos
aut dio Herici regis Angliae cum quo grauissima illi discordia init in uera trucidatus crederetur. Ille sui expi adi causa misisseto, ratores sitos ad Alexandrum tertium tunc pomi cem, s ob capitales quascum eonte exercitisset imi uicitia on flesse absoluit a suspiae an ocissimi i nis, duos de latere odestinauit in Angliam, qui res vrtatem perscrutarentur diligentius,& secundum modum culps; imponerent condignam ει centia. Oustus aduentantibus idem omisso bello Hi rnico, quo erat implicitus. sonores causa occurritin , Nor almia. RG dii ua adhoc ventum est, ut in Ae attestare no i sset,iureiura ta interposito se rex purgauerit. Quia tame etsi in necem viri saniiss. non conuinceretur finse machinatus,sua quam cum vivente exercuerat simultate 5c odio, occasionem mortis eius prse huisse indubitatum vitaratur: poenitentiae & satisfiustionis laese,ut lia svoratibus no stris in Syria certo eleetarum militum numero anno integro succurreret, illi iniunctum est'. Ad haec, ecclesiasticam libertarenti . cuius occasione inter ipsum Z vim fg tiss. orta fuerinissensi pia suo eraditime S appellatiori sede apostolica intemAT vitano aduersaret. - iureiurado cohonatis, ni Anglicitit uni quo