장음표시 사용
651쪽
LIBER V. ML CCCXM. A quidem retro Sc ab incoepto destitit: Attamen ablata no restituit.Quae causa fuit illi Magno Carolo funditus extirpassi ex Italia regni Longo
bardici, quo videlicet Romana ecclesia suis in pace seueretur ditioni, bus.Quo pera sto, Romam venies, Letas dudum a Longobardorum regibus Romanae ecclesiae donationes,per auum Sc patrem iterum iterum defensas ab hostili usurpatione, &restitutas eidem,non solum etiam ipse restituit, sed et uxit insuper, addens eidem, quicquid habet Ligura ab urbe Luna iam pridem euersa,vs ad Alpes, fines Italiae. Adaiecit etiam Corsicam insulam, velut ad eum tractu pertinente,& quies quid inter Lucam & Parmam interiacet. Addidit praeterea & Forum alui 3 Hexarchami,in quo quid comprehcndatur,tam explicatum est Et Spoletinum, Beneuentanum p ducatus. Quorum iste eatenus, &alia quandiu postea a Longobardis reiciatus est.Literas Caroli donationis B istiusino Abus praediista omnia continent testat Lateranen. bibliothecarius se vidisse autographas. In abus dicit Mutinam no nominari, O tunc euersa esset,at Mantuam contineri ammat, S montem Silicis,&Menetam iuinciam S Histriam.In abus Foroiulien. ducatus includit. V hare annis circiter XMAl. perieti sunt a Carolo priusquam Aurgustalibus decoraretur titulis, imo priusu esset hoc nostium imperiuum,quod in illo Carolo coepisse demonstravimus.Ita, ut iure ac legiti αme an secus ficta, quisquis disputare voluerit, in neutram partem ad nostros imperatores pertinent: ut quae praecesserunt uniuersum hoc,
in quod ipsi succedunt, imperium. Accessit his Mechitidis comitissae ditio, quae moriens, ex testamen sto legauit Romane ecclesiae,quicquid a Pisia amne,& S. Quirico agri
e Senen. Vs ad Ceperanum inter Apenninum&mare interiacet. Iam . Sc Beneuentanus tandem ducatus. Et postremo utraqtre Sicilia,Norta mannorum Dareum, Tancredi filiorum virtute vindicata a Saracenis
Sc Graeculis, ultro accesserunt ad ius Romanae ecclesiae, a qua post in Rogerio accepit regni titulos, & vsm nunc seudu eiusde recognoscie. De Constantini igitur donatione saeta uornanae ecclesiae,qui tam serio disputant, etiam magnis editis voluminibus num sit commentitia, num donare potuerit cum diminutione imper a successoriim praeiudicio In quo argumento sibi mirifice placet Lauretius ille Vallen. ho, mo parum ecclesiasticiis) quam faciant operaeprecium, quisquis iudi αcat pro fio 8c asscimi Sc ingenio.Mihi sane perinde sacere videntur,ac si ab illo Cyro,eorum quae egerit cum suis illis Persis,rationem exigerrerit,aut Alexandrum Macedonem,repetundarum postularent,quod priuatis quibusdam, obscuris* hominibus, ne parum regaliter munificus liberalis haberetur, integras ciuitates condonauerit, in siiccesso
Him ut hi quererentur ) praeiudicium, & damnum sitae illius respub.
Nam dederit,non dederit Romanae ecclesiae Constantinus aliquid valuerit,nec ne donatio eiusmodi: usurpaverinhno usu auerint aliud ab
dirus extir Pauit ex Dinia regna Longobar
ecclesia in pace Pisueret suis diuionibus. lDonatio
is xxiiii. ante initia huius no
comitissae donatio aut legatu.
lini doloneutrio disitant, uelut op
652쪽
HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE illo imperio seu Romani pontifices, seu quicun* alii inuladmodum Dusurpasse Galliam Francos,Britanniam Anglos,Hispaniam Gothos, . atq; alias nationes alia plurima, regum & populorum continua suco cessione in hunc us* diem retinuisse certum est breuiter,qiiicquid eo tempore de Romano illo imperio faeiu insedium fuerit ad nostros imperatores nihil mihi pertinere videt. Potuerunt fortassis de eo queari Constantini in illo imperio successores, si is sua profusione notabiliter laesisset rempub. statum minuisset imper 3. Sed iamdudum vnia uersa illa ut supra demonstrauimus) cuni lim,eri de secit a collo stantino successio &posteritas. Nostri enim n6 Constantino. si tanno illi succedunt Varolo, qui non a Constantinopolitanis imperatoribusίquorum & tuc diu poma pererat successi ob sed a Qqma
Pontilice si ni accepit imperium. Gare,quid in illo Constantini imis
perio ad tam aut non sactviri erit,tantum ad eos pertinere arbitror, Squantum,quid olim in illo regno Persarum aut Macedonum.
Vt iram haberemus x niuersam'li'm Costantini donatione quem, admodum Vallensi placet)Gulosam Sc commentitiam. nquam non esse plane labulosam, tessatur beatus Damasus in adiis sancti Sylis
uestri pontificis, cuius,ut raeterorum omnium ante se Romanore pontificum vitas, a beatissimo Petro exordium faciens, perstrinxit, & suae fidei testimonio commendauit posteris. Cui ut in omibus indubia meis rito fides habenda est ita maxime in actis Sylvestri, cuius vixit temporibus, & cui post XXXVI. tantum annos successsit in pontificatu Ro,
manae ecclesiae.Testatur praeterea totius orbis ab illo tempore ad praeosens us* consensus,ipsam res euidentia: quae perspicitur in histor as o, mnibus, Romanam urbem post Constantini tempora non suisse seadem imperialis residentiae, ut quam ille cesserat sacerdotio Sc ecclesia, Vsticae hierarchiae praesidi. amuis donationis eius fidem obscurarint posterorum fabulae, quibus eandem in immensum exaugentes, ipsi quoque veritati fidem detraxerunt. Id quod magis dolo quorundam, male ecclesiasticorum facitum crediderim ut ea arte, admixtis videlicet cum syncera veritate impudentibus ac pene palpabilibus mendaci , etiam illam ipsam incredibilem facerent, a studio aliquorum nimis seouentium dignitati Romanae ecclesiae. Cuius cause,illorum mendaciorarum patrocinio non indiget, ut inquam, de illa Constantini donatione fuerit quicquid volueris, hoc omium historiarum certissima fide conis stat, Romanam ecclesiam ante Caroli Mauni imperium ex Lontob dorum Francorumque regum donatione legitima abs controuersa
possedisse uniuersa qus adhuc hodie aut postidet,aut sui iuris esse con ltendit praeter patrimoniu quod dicitur beati Petri ex legato Mech, itidis,& ius utrius , Siciliae,quae postea accesserunt. Haec ideo libuit adscribere aliquanto diligentius, quo intelligerent omnes si pestilentes hi sint consiliam, qui istarum rerum ignaris peros dens
653쪽
. detracta, quaecunq; Romana ecclesia possidet. Cum contra portus constet imperatores nostros omnem suam imperialem autoritatem uni debere Romanae ecclesiae.lllam vero nihil aut dono recepisse,aut vi,seau
deve usurpasse ab istis aut horum maioribus,sed partim ab illo veteri imperio quod iuxta Danielis Vaticinium,iam pridem redactum est in Duillas 8c cineres,ita ut iam nullae eius extent reliquiae,& si extarent, nihil prorsiis ad nostros petetineret donatione Costantini principis,par tim vero donatione regum Longobardorum 8c Francorum,possedis, se priusquam natum esset hoc nostrum imperium. Quod si, ut est, ita intelIἰγrent nostri r es 8c principes, merito metitarent, niatae minuenda, sed de tuenda,augenda & ornanda potius dignitate ecclesiae,praesertim cum palam sit maioribus illis nostris, gloriosissimis videlicet re
B ligiosissimis principibus, domiserisin uberius, piosius, felicius prouenisse omnia,u his qui contraria grassantur via. ita nimirum pensante diuina sapientia Sc iustitia, ut quantum quis v suis superioribus debitae obedientiae detrahit, tantum sibi detrahatur a subditis: quanto vero impendit liberalius & syncertus,tanto sibi quo ν impendatur mam; & fidelius ut in quibus quis peccat, in eisdem & puniatur. Sic sere videmus hos nostros rapiendo donata a suis maioribus & antecessori hus,egere perpetuo: cum illi largiendo eccles m abundaret, Sc diuinamhenedictionem sentirent. Hos in ecclesiam superbe, contumelioseque insurgendo, sibi quoque rebelles & contumaces sentire subditos, eum illis religiosissime obedientibus,& submississime se submittentibus cais pili & reditari ecclesis, vicissim deuote ac fideliter obediret a subditis e Hoc ipso, si saperent Sc intelligerent, nostros erudiente diuina miseriis cordia quanto gloriosius & silicius illorum maiorum suorum, aemuis larentur potius fidem,religionem,pietatem & exemplum,quorum virtus & gloria lucet & coruscat per ecclesiam, quorum memoria sancta& in benedictione est: u ut his sacrilem nunquam expiandis aut cluendi, sordibus gloriam suam 3c maiorum imagines commaculent,& imp is impiorum suggestionibus auscultando,diuina,humanasacra, proa ana confundant omnia.
rationem, formam,& autoritatem, ecclesiasticorum conaciliorum explicans ac demonstrans.
ecclesiam nihil accepissea nost
ris imperi toribus, i. mo contra, hos omne Liam imporiale autoritatem Uni
654쪽
Qureconcidior origo.&quideis in Universim ex propria sua ratione conueniat. CAP. I. D
CCLESIASTIC AEhierarchiae inusam peres.
gisse iam pene mihi videbar, cum derepente me reuocaret ac retineret indidium iamdudum ac instans ge i nerale concilium, & suam quom causam aliquanto tractare exaetius,suar* autoritatis modum quae illi contra suam ipsius conscientiam a quibusdam tribuitur immodica liberius nostro more discutere, & ad ea quae supra constituimus, eorum quae ad fidem religionemq; pertinent, indubia certissima principia, exigere & maminare coegit: ne aut cum usus postualaret, eandem inexpedito non haberet: aut in ecclesiasticae hierarchiae concisionem transiluet imprudens: quadoquide de ea adhuc sub iussi. ce lis est.In qua, inmetsi annis his proximis cetum,hoc est, post tempus Constanticii. concit a tam multa, tam praeclara, diuitii & humani iuris εpro sessotu sudarint ingenia, ut pene temerarium videatur, post tales tantos viros, eadem de re scribere: visum tamen est illis ipsiis uniueris salibus conciliis, suam causam nodum pertractatam ad viuum a quo αclausi disti quam, nec Pro dignitate ac merito. Ego vero tametsi non ignorem si miliarii in sit dissicile, u inuidiosum, a calumiuae expositum,tractata a tam multis, praesertim eruditione &autoritate praecellentibus, conari retractare. Quae enim spes esse poterit,in re toties tam diligenter diseussa, nouit te placere At mors est in vetus Puerbium, bis posita crambe. Deo inde ut illam recoctam vitantes, tamen post tales tantos eadem de re' qui scribit, temeritatis accusationem Vix potest inligere. Qui nisi hoe sibi persuadeat ab illis omnibus haud satisfictum argumeto suscepto, se vero illud ipsum posse tractare & explicare rectius,copiosius & tu,
culentius,actum agere atm opera ludere conuincitur. At hoc ipsum si, Fbi persuadere quena, insolentiae ac temeritatas plenum statim videtur. Iam vero & scriptorum Sc patronorum autoritas, ipsi fortassis veritati contraria. & nata hinc praeiudicia eorum, qui ipsa causae merita
non exacte intelligunt, quantum illi dissicultatis ob iciunt, qui post o.
mnes Zc aduersus omnes,ipsam quae sibi videtur veritatem conatin asserere, & iamdudum altius receptas aduersus eandem opiniones rea sellere ex mentibus hominum
Tamen postu hoc saxum voluere coepimus. Nam Sc in superiori omni de ecclesiastica hierarchia disputatione eadem subiuimus aleam
& tractatio haec cum illa magnam cognationem, aut potius necessariam quandam connexionem habet:insuper & publica ipsa ecclesiaene, cessitas, ob iam ingruens tempus celebradi concis 3,Vt om nis eius sorama,ratio, autoritas, prorsus ac certo nota & clare dei nonstrata habea
tur,omnino exigere videt,ad quae iam magnus superiori disputatione gradus factus est: quo de talento mihi credito, Christo & eius ecclesiae semia, scies prudens. in piculum venio. Conaboro uniuersam hanc concilior si ciniam,& autoritatis eorundem, a vertice qd aiunt vs p ad
655쪽
A extremum unguem quod ab aliorum nemine factum reperio explica. re pro viribus, uni ubim quod in me erit vetitati seruies. Qtiam ii cui videbor non ubique astequi efficiam tamen viis illa ipse intellessiturus sit.mihi ibidium non defuisse. Certe sciens volens in nullius alterius ratiam quicquam diciturus sum. Cui si & tu, Christiane lector, a queueas,nec ullo in ullam partem ducaris asscctu,nullo icnearis aut prso pediaris praeiudicio, cotido in Christo veritatem una facile nos inuenturos.Quae ideo praefari volui,quod nolim sicut haec nostra non iaci, ent ad stomachum quen, tuam ita sibi de me psuadere, quasi apostolicssedis & Romanae ecclesiae causam, v iptas veritatis, egerim diligentiotis.Nam ad unam hanc nos respexisse perpetuo, & nihil in ullam parotem dedisse esse tui, sed eo me subsecutum semper, quo pertraxit vis ipsa demonstrationis, ex certissimis illis ante a nobis constitutis stabilis iis principiis ut Christum testem,ita 8c periuri j vindicem innoco in animam meam,si mentior .Magni beneficii loco accepturus, si quis noustris eonfutatis certius aliquid attulerit Sc verius. Conciliorum ita ecclesiasticolu Armam, autoritatem, S rationem univcriam explicaturi, ac originem,paulo altius ordiendum duximus, ab ipse videlicetratione nominis, unde incipere debet omnis recte inastituta&ordinata de re quacun mutatio, S primo inuestigandu de cociliis in uniuersum, quid ex .ppria ipsis ratione wnueniat. Dcinde ad
ipsa de qbus quaestio est' ecclesiastica veniendum concilia. Eacp in sua membra, seu species seu genera dixerisa ite partieda, & unumquod 'sigillatim considerandum,quae cuius p serna quod officium,unde originem institutionem' habeant quae,& unde onusq; autoritas. e Est autem ut in uniuersum prius loquamuo concilioni antiquum Gellia momnino inuentum,nec tam diuinae, i humanae institiitionis, reeta ratione euidenter dierante,res dubias a pluribus, ηscp prudentibus, v suo Peritis,in commune consultantibus, i ab uno aliquo, discuti tra Rari reditus.Quod enim uni non succurrit alter suggerit,& quod dici solet; plus vident oculi, u oculus. Itaque, ut agendarum rerum autoritatem summam , eadem duce magistraque natura viai committendam esse: ita de rebus dubiis consultandum cum pluribus, dc recita ratio docuit,& Usus comprobauit. Conem Conciliorum igitur qd sit opus a prium, ipsa nominis indicat ratio, opus pro- nempe consultare,consiliain conserre. Proinde,si omnes ab itutio con,
uentus hominum ciuiles p societates nacte percurreris, diligeter con nςg0ς 0' sideraueris,seu monarchias, regna,impia,seu respublicas,liberasin communitates uniuersis, hoc senap inuetu es, ninociore publicosae cosultati βς p
one tuisse penes multos,numero in mediocri ac definito,ingenio Vsiq; mam aut
rerum praestantes at rei gerendae autoritatem summam penes Vnum bis 'aut paucos, quam ab uno felicius geri, i a multis, non solum ratio do. Vna
thsed probauit experientia. Idque co semper efficacius,quo est unitas abs
656쪽
CADI. HIERARCHIAE ECCLEsIASTICAS absolutior Quod re ipsa edocti Romani illi quondam rem G uulsa.
lioqui populari libertati plus nimio indulgentes, sities in vis aliqua exsterna urgeret rempub. & insigne aliquod minitaretur periculum suae illius libertatis obliti,& publicae utilitati necessario costilentes diligentius,ad unius sempGfugerunt impium, uni dictatori summa potestare libera deseretes, etia in Romanos si ciuiu capita: a i nulla ect Puocatio.
Id sid mitis desperatis rebus salutare remediu semper experti sunt. v Ks,s. Conciliis iram ex .ppria sua ratione haud aliud, u consultare, deliboari: eoza rare,& quid melius aut utilius,inuenire conuenit. At agendi exequenodi* ea quae deliberando consultandoep a cocilio inuenta sunt, potestas pub- mori ad shmmam in repub.autoritate pertinet.Cui adesse quid non autem 2 .. distri praeesse cocilia, in omni monarchia bene* instituta repub. cerium est. -i-- Praeesse dico cum suptori quada coaetiuam potestate. Quandoaden
pluribus id supraflixius demsistratum est nequau recte comittitur L
suprema regiminis autoritas. Quod si fit,dispertita in multos inessὶ cis redditur,&seditidibus locum dat,occasionem ministrat. Sed unius imperio orantum ex ipsa autoritatis racione est oem multitudine regi facilita gubernari* felicius,& ratio docuit,& natura mostrauit. Cuius &in nobis euidens est naturae ipsius exemplum cernere,in quibus est λαν---- cuiusdam absolutam quandam videre imaginem. In quo volantas, rerum omnium summam regiamque Sc liberam quandam potestatem obtinet, cui caeterae quidem potentiae serviunt: at ratio sena,
tus cuiusdam lib. 7: concilii locum tenens, illi consultando,monstrando quaerecta sunt 8c utilia,salubriterque admonendo, adest sedulo: ised exequendi ea, quae salubria Sc utilia visa sunt, nullam potestatem habet : sed ad regiam illam voluntatis autoritatem hoc pertinet: cui si rplacent rationis concilia, ea exequitur: sindisplicent, contemnit ac neα igit.Et quamuis ipsam rationis cosiliis obtemperare conueniat, eius tamen est libera absoluta* autoritas: nec rationis super ipsam ulla αgendi potestas,sed contra potius. Ab illo na Abhoc rationis naturalis inuento, concilioru usum translatum con,
Ita regnum illud inter nos Christi,hoe est Christiana ecclea
concilio' am, confirmante quidem eundem, P eius utilitatem testante, sacro
illo spirit attamen quae nullam alioqui a Christo specialem institutio. Qini nem habeant: queadmodum post erit manifestius,cum rationes Sc motiua eone dissoluerimus, i conciliis autoritatem ac potestatem attribuunt immodicam, nec ab ullo prioim& lemtimorum siue controuersia conciliorum recognitam. Sed, ut dixi, usu ratione* docente, a multis, rerutram peritis,& in commune consultantibus magis inueniri ac dis, cerni,quid verum,aut quid utile in eo, de quo ambigitur.
M.tae I si & sormam Sc occasionem consideres primi illius ab aposto,
mi e minii lis celebrati concith, & in illo ipso plane videbis, etia eam origine, eaq; 'p' ratione qua nunc explicauimus. Nam cum noleuis Antio cluae
657쪽
tionein usque conturbabat ecclesiam, docentibus quibusdam etia genates couersas ad Christum egem Moysi una ta euangelio seruare opor rere, contradicentibus aut Paulo & Barnaba,i inuice concordari non
rossent his erut Hierosolyma ad apost olos & seniores tasultatum suaic cotrouersia. Quibus co enictibus in concilia,cu diliges fieret ciniusicio, ibus da hac, abusia illa ac diuersam parte luctibus: surges Petrus ecclesiasties hi archi θ' illi etia concilio psidens, ptulit Pitatis senteti. i. Sc gentes ab omi illa Mosaicae legis seruitute liberas .l nunciat. Cui a Iacobo in fluore sibi comisis circuncisonis e lesi paucula qusdam addenda visa sunt,quae&ipsa placuere concilio. Cuius note Antiochenis insum est sua quaestione .ppositascribetes, & sibi ea visa & spiritui De cuius sensu δc sentetia securius phibere poterant testimoni B una t Q rius primitias acceperat, ipsum v doctore instris tarc p singulari priuilegio sortiti fuerant, confirmati insup illa Christi .rmissione:
ubi iam fuerint duo aut tres congregati in nore meo in medio eorunt sum.H'c primum fuit ecclesiali colu conciliolusim. ln qnihil vides su ' Pra modii ration concilii supra expossin, n e Gsul rationem, resolutionem quaestioni l posits Vides nihil speciale edoctos Antiochenos
vi singulari ulla ecclesiasticoniconcilioK pxaerogatiua 5c automate, rati*ne ipsa natur ii duce magistra ad eos retulit se quῖstionem sua, certu erat magis scire leg de qua ambigebat, voluntate I Christi noum ad apostolos seniores , qui ab initio miri ipso convcrsati fueranti lQuod ita nulla supinaturalem speci ecp a Christo institutione e Hesiastica concilia habri pso in uniuersata circa que peipue Ois 'titur quaestio & hsc nostra disputatio si ad Theologica illa a nobis costi
tura principia respexeris,cuides tibi indubitatumip videbit. Na in scripturis canonicis, nullu de eis amum est. Nec ex apostolos 1 institutione is mctale quivi de illis accepit illa primitiua Coeii ecclesis. Primum cer . tu est excutienti viriuersum noui test neci canone. Qua etsi nihil ad ea
Vineant,quae a qbusdam male ac violete accommodant eis de, post euides iacia, cum ad eum lyciun entum fuerit. Secivadum asto vel ex eo indubitatum reddit, ψ ante Nicenum illud, oim una sententia, primunm niuersalium conciliolutam,annis illis treceus, nullum uniuersiae coa, cilium aut vidit aut cognouit illa primitiva ac ste florens Chri ecclesia.
aus nec noua tunc aliqua ac sumaturalem de Gebradis deinceps eius '' irio, cilijsilluminatione aut reusatione accepit med Constatini principis pius resigiosus etesiis prima eorunde in& origo extitit. Qui satis e hicii vi seret pace suo bii icio a seris adem ecclesiae reddita, intus eo can. de Arrio noua qui da Chio indigna blasphemam docete 5c pdicare de s oxi . io coepisserit ari multo piculosius et necducoli iret religiose prinripi de impietate Ogmatis eiusmodi, nec qil de eo teneret fides catsolio P orbe ecclesis: visum e eide ex toto orbe couocari sacerdotale cono r
658쪽
CAP. l. HIS RARCHIAE ECCLEsIASTICAScilium, ut Guenientibus in unu undequa episcopis omisi collatione, . quae esset orthodoxa ecclesiae catholica: fides de .ppolito Arrii dogma te, euides fieret: certo sibi psuades, ea esse orihodoxa de catholica fide, in qua couenirent tot di , at adeo ex toto orbe couenientes piscopi Qua ille persitasione induebis primus autor extitit conuocandi uniuei salis concilii& ut celebraretur primum illud, omnium celeberrimunt et sacratissimum Nicenum effecit, etiam publice subministrata impci sa, publicis p toto orbe, pro conuocatis episcopis praeparatis velis lis. Quos et convcruentes, summo honore, regiam rarit idicentia ex Opit, et peracto concilio honoratos donas ct remitici , .
Vides ita in quia institutione, qu.a origines abeat uniuersalia cocita No eadem diuina aut si*naturalella,sed. sus humana Sut wim Coristantini principis inuentu, laadem nonnunu dinueniet dum sciis . ortis dubitauoibus,quae sit orthodoxa & catholica veritas, uis ad c z minime neces artu, cum sine' edito ac .pmptu sit, apostolicani de his sede Gsulere. In q ut libro Ess.clarissime Mnasistrauimus singula, . . ri priuilegio seruata sempest orthodoxaesidet synceritas & vera illavrmana ν apostolica traditio. Nec minus praesidentes eide ad quotu .desnitione sententia&iudici oem internos fidei quaesitionξae iliaris serend. 1 demostrauimus rei et ac sustetat indese, bilis fidei priuil a ad alios coarmandos in fide: praeseritim cunulla, si anti is Viarii salia . sacerdotii aut Christianom cocilia, nisi qtenus eius M sedis illis adsit inotoritas, eiusmodi sussulta sint priuilegi': ac ri terra & errare posse, errasse frequeterin ipsa definiti&fidei, post dare demosti abimus. Sed . e. ignota tunc erat sere ictis stantino, quavis religioso principi,ina nostris sacris no ita nupinitiatus fuerat, apostolicae sedis in re prsroga Eua&autoritas eius cemodi, ac singulare illud, supra adstruximus, 'priuilegiuatam in in qua stionibus illis & cotrouers 'orthodoxae ven
ritatis inueni edae, nuta aliud certu sibi succurreret mediii ex eiusmodi . Odiximus axiomate,ac veluti comuni esceptione psuasus, ea fore oro thodoxam & catholicam fide, in quam conuenientcs ex toto orbepost mutuam collati siem conuenturi essent sacerdotes S episcopi in orabilis illius conci autor extitit:&celebra lorum deindeps similiuna
emplum ac sormam piubuit succestaribus quibusdam si lis etesiam eius aemulantibus. Quont sise instantia,&apostolics sedis quod postii telliges ) autoritate indicta & celebrata sunt iacilia subsequentiae unis .
iii in Sed sorte hic nobis occurret alius, in umbra illa &figura nostrae re clesiae, synagoga veteri, praeceptum si xisse, quaesitiones & -ntrouersias aut ita inter se habentibus, quae per singulari in ciuitatum sacerdotes & iudi ata' ces expediri i poterant, Vt eas reserarent ad locu luccunc ν inter ipses elegisset dias, hoc est, ad ipsam cathedram Moysi,&olacerdotes Leui
tas, qui in eo loco ministrabant domino requis Gab eis. i, inquit
659쪽
LIBER VI. Fol. CCCXXV. A annunciabunt tibi iudicii veritatem. Quibus vitam verbis videtur illis
commendata fuisse sacerdotalis concilia autoritas.Non ena reserre iussi sunt quaestiones eiusmodi ad unum principem sacerdotum praesidenatem illi cathedrae, sed ad sacerdotes Levitas,qui una cum pontifice prsa side,in eodem loco, pro tempore vicis suae,ministrabant dno.Qui exisquirentes ut habent LXX. interpretes an nunciabui, inqt,tibi ipsum iudicium: aut ut habet noster iratem iudicii. Exquirentes,inquam, hoc est inter se consultando inuestigantes, quod est concilii proprium. Deinde eiusmodi concilii singillare diuinae assistetiae priuilegium subis indicans. Annuciabunt,inquit tibi iudicii veritatem. In quibus verbis, vide ac diligenter pondera, quod importent priuilegium .Eiusdem inis
super nobis autoritatem commendans: Et facies,inquit, iuxta Verbum
id annunciabunt tibi ex loco quem elegerit dominus deus tuus, 3c cua B stodies valde ut iacias iuxta omnia, quaecun sancita fuerint tibi ita est apud LXX quod ipsum in Hebraica veritate legitur aliquato clasrius & significantius, hoc pacto ad verbum reddita: Et custo1es, ut facias iuxta omne quod te docuerint uxta legem quam docuerint,& tuax in iudicium quod dicent tibi iacies. Non discedes a verbo, quod ano nunclauerint tibi,ad dextram aut sinistram. Ex quibus uti verbis clarissinae constat sacerdotalis conci in synagoga illa veteri, singulare diuinae assistentiae priuilegiu, ne labi aut errare sineretur in suis iudi Msententiis, ac definitionibus: siquidem securos illos reddidit deus de veritate eorum, quaecunque ab ipsis definita, iudicata, aut sancita forent. Constat praeterea quanta, si sacrosancta fuerit eiusmodi concit' auto, ricas cui tam indiscusse tam sollicite,ram districte omnes prorsus obedire praecepit:& custodies,inquit,non negligenter, aut secure, sed valo
C de. Quod verbum s nisi ionis gratia additum est a LXX. hoc est,
admodum sollicite, ut facias iuxta omne quod te docuerint. Vides vexathil exceperit,ut noluerit negligenter attendi 5c haberi illorum doctrinam, iudicia & praecepta: sed valde sollicite ac diligenter, ne ea trans, grederentur vel in minimodSiue enim quaestionis aut dubitationis oris
e de lcge 5c caeremon is prolata suerit ab his definitio, siue ambigui iudicii sententia. Iuxta legem, inquit, quam docuerint, & iuxta iudicium quod dicent tibi, facies. Non discedes a verbo quod annunciauerint cis hi ad dextram aut sinistram. Quod si in synagoga illa veteri tale fuerit in sacerdotali concilio diuinae assistentiae tam singulare priuilegium,si
talis, tanta,& tam sacrosancta eiusdem autoritas: quid ergo, inquies, naaturali rationi, & non potius diuinae speciali institutioni accepta feren, da contendimus concilia Quid denique Christianae ecclesiae,eaque s cratissima atque uniuersalia concilia, humanum, atque adeo prophaani hominis imperatoris Constantini inuentum facimus, nec ullam suo Pernaturalem ac specialem institutionem a deo habere Nam si ab um
bra illa & figura veteri quod supra non semes adstruximus ad soli.
660쪽
nemu esse culilom clibatus.tamen a deo prseipi illis obediet, dum
conlitio Ie tro,exterihoia, ordianasse vete rem illum populum. Hi a se re. hua sacris humanae rationis in ouentis sub inde utinos oportere,eademinreprobaria deo. Sacerdota . Ita conciliansi simpliciter, sed uniuersalia Constanes. imperi esse inuentum.
dam nostrae ecclesiae veritatem efficax argumentu ducitur, aeque apud D nos sateamur necesse est, ecclesiasticorum conciliorum diuiua, non humanam institutionem, & diuinitus datam ipsis autoritate sacrosancta,
8c singulare priuilegium, quae in illa veteri simagoga, tam insigni prio
uilegio tam eximia autoritate a deo donata demonstrauimus. Sed hic in primis admonitu te volo Christiane lectar, n6 continuo sequi si diuino praecepto nobis comendetur regum,ducum, magistraatuu prophanoint autoritas,eidem p obedire doceamur a deo S amis lis, id crgo supernaturalem aliqua aut specialem a deo institutione habeant. Certum est einoes humanarum secietatum &magistratuum, quibus necessario gubernantur formas, diuersitates, species, humanae rationis esse inuentu, nec ullam specialem, aut supernaturalem habere institutionem a deo. Attamen aeque certum est doceri diuinis apostolicis literis unum quem in ea, in qua est,societate praecipientibus magi Estratibus obedientia debere. Moyses cum solus inistra satigaretur re, gimine immensi populi,non diuinitus desuper illuminatus. sed ad consilium Ietro hominis Madianitis, ceri sui, & se & populum vano suo perfluoq; labore liberauit, at* ordine polivaq; inter ipsos consti misi electis ex omni plebe viris sapientibus,& timentibus deumes & veritatem amarent,& odio hλberent auaritia, ex quibus constituit tribunos. centuriones,quinquagenarios & decanos, iudices populi sibi quide inuicem subalternos, uniuersos vero etia uni subiectos sibi, ad quem Sc grauiora ques referre iubebantur. Attame hoc letro consilium executioni mandatu a Moyse approbatu est a Go. Erat quide etia illius poαpuli status uniuersus institutu, diuinitus, ut in eo prcluderet& deliniaret quodam odo statum nostrae ecclesiae: quemadmodu clarissime attestatur uniuersa illa vetus sacra historia. Attamen nihil dubitauit Moy νses,in eo ordinado sequi etiam exteri hominis consili in Quo exemploriarissime nos instruxit sacer spiritus, etiam ad res sacras ornatas at pordinandas,humanae rationis inuetis uti nos subinde oportere, ea modo laudabilia coprobari a deo, ut confundat coire caeca impietas, qui q uiiud no inuentut prpscriptu in sacris literis, quant is antiqui quantumuis generaliter obseruatu, velut humanum inuentu antiquauri atm obliterari volunt.Itam etsi comprobata inuentia a deo, nobis pcommendata sacerdotalis concilii autoritas: no tamen ex eo conseques est,eiusmodi concilia no esse humanae rationis inuentu, sed species aliquam a deo ac supernaturalem institutionem habere. Deinde Sc hoc memineris lector,no dixisse nos in uniuersum, sacerdotalia tacilia, sed uniuersalia deabus nunc precipue agit concilia esse imperatoris Conmmtini inuecum. Siquidem & ante Connslatinii certum est celebrata sacerdotum concilia in ecclesia at* adeo ab ipsis apostolis: sed uniuersalia ante Constantinum illis primis annis trecentis Prorsus ignorauit Christi ecclesia. .