장음표시 사용
631쪽
. quo alioqui ob atrocissimam in episcopum &ecclesiam iniuriam, iure incrito priuandus videbat, in se at* haeredes sitos confirmari meruit. Hac in rati pensata ecclesiae irrogata iniuria ut nemo deinccns rex
Anyliae haberes a leo pontifice non esset rex an asinis. A ci tenore oes rita liae Meriura reunt sui velut in seu tu a i ouisse lemni a Ito. pontificibus.Acta aut sunt illa annό septua si iam cumodum millex Ilimsi centesimii,' test int Isiondus Pius, d ubin . & icriptores . iij., Qtiare, quod commemorant historiae,Ioanem Angliae regem cum Manes rex
Philippi Gallorum regis reuereretire potentiam, a quo altero bello su; -s psiperatus suerat, confugisse ad gratiam leo. pontificis Inno iiiij terti j, , deo* 5c B. Petro & l'aulo apostolis sanetiem Romanae ecclesiae, Ani Tniae pariter Sc Hibernis regnum libere obtulisse & concessisse cum OG mnibus suis iuribus, Sc m eisdem re nis eidem innocentio hominium tu otiit
secisse,ut videlicet reges Angliae eadem de tem in studum tenerent ab ecclesia. se pro omni seruitio eorunde regia r, centum marcas audi pol m-ri quotannis penderet,idin diu postea suisse obseruatum: hoc inquam intelligendum est, non tam primo factum aut inchoatum fuisse ab illo Ioanne, i longe ante saetum ab Henrico nouis tunc condicionibus, & certo canone cons Bruto renouarum fuisse & confirmatum
vides iram te stor Christi: ne iamdudu impleri coepisse illud Esaiae vaticinium: Venient ad te cur filii eoist,qui humiliaverunt te. Et adorrabunt vestigia pedum tubi, qui detrahebat tibi. item & illud: Ponatri te o derelidi ut miliata,& odio habita, in superbiam seculon & gau dium in generatione & generationem. Et: Suges lac gentium, ac mamil
uregum lactaberis. Vides nihil si merissimam 5c catholicam ritate
contincre illam detiniti nem Aoniis ij, cui execrandus iste ut notoriae, fessae & haereticae adeo putulanter & impotenter insultat:quae ponitur inter Extrauarant. sub tit. de malo.& obe.hoc verborum tenore. Libet lenim cum ea hunc sermonem laudere: vitam sanetiun ecclesiam catholicam,& ipsam apostolicam vi genα o guttio te fide credere cogimur & tenere nosci, hanc firmiter esedimus,& simα Duciter confitemur extra Qua nec salus est, nec remissio peccatos Pon Vna recteib in canticis proclamate: a est columia mea,persecta mea, una est 2 matri suae, te rigenitrici suae, quae iam corpus Drysticum praesen n. tat cuius caput Christus liristi eo deus. in qua e unus dii una fides, ii baptisma una nepesiit dilui tempore arca Noe unam ecclesiam 'Asinrans,quae in uno cubito consummata, unum Noe videli gubernatorem habuit& rectorem, extra quam omnia existentia super serram legimus suisse deleta. Hanς autem veneramur& unicam, dicen ' te domino in propheta: Erue a Danaea deus animam meam,& de mao. canis Vnicam meam. Pro anima enim id est, pro seipso capite sin Morauit S corpore Quod corpus unica, scilicet ecclasai notauit propter
sponsi sacramelum,& esuritatis ecclesiae unitate.Haec est tunica
632쪽
CAP. II. HIERARCHIAE ECCLEsi ASTIeu, a b , , domini inconsutilis,quae scissa non fuit, sed sorte peruenit Igitur eci hae una ciens unius 8c unicae,unum corvus, tam caput non duo capita Quarii monstruin Chri as videlicet. S Christi vicarius Petrus. Petra suci celta dic te do bino ipsi Petro: Pasce oves meas.Meas, inquit,&generaliter, non singulariter,has aut illas. Per quod commisisse sibi inimgitur uniue M. Sive ergo Grieci,siuem, se dicant Petro eius* succesibribus is esse commissos, satrantur necesse est, se de ovibus Christi non esse dicente domino in Ioanne,uniciam esse ovile,& unicum passo iis .rist, ou in Potestate duos esse gladios spiritualem videlicet. &'recto is temporalem euanui cis dieiis instruimur. Nam dicentibus apostolis: istis. Ai. Ecce duo gladii hic, in ecclesia videlicet, cum scilicet loquerentur apo, miti it cla stoli, non respondit dominus, nimis esse, sed satis. Certe, tui in Petrii , potestate temporalem gladium esse iamat male verbum attendit domit ni pro serentis: Converte gladiunt tuum in vaginam. Vterque ergo est' in potest ite ecclesis, spiritualis scilicet gladius Sc materialis: sed is quia dem pro ecclesia, ille vero ab ecclesia exerendus. ille sacerdotis,is innui Milisub regum & militum sed ad nutum & patientiam sacerdotis oportet u
tu; a gl dium esse sub gladio,& temporalem autoricite spirituali sublim
iori uid ei potestati. 'Nam cum dicat Apostolus: Non est potestas, nissa deo: Quae autem a deo sunt, ordinata sunt, non essent ordinata, nisi iladius esset sub illadio, dc onouam inserior per alium reduceretur in iumeTma.Nana iecundum beatum Dionysium, lex ditiinitatis est, infima per media in suprema reduci. Non emo secundum ordinem uniuersi mnia aeque immediate, sed insima per media. Winferiora i dum Oad ordinem reducuntur. Spiritualem autem S dianitate 5c nobilitaterrenam quamlibet pi scellere potestatem oportet tanto clarius nosiani a re fateri, quUt Diritualia tem isa antecellian Quod etiam ex deci,
M. testatis acceptione,ex ips in etiam rerum gubernatione, claris oculis intuemur. Nam veritate testante,spiritiolis potestas terrenam potestatem instituere hasci, bc iudicare, ii Quid deliquerit. Sic de ecclesia & σα cliniuica potestate verificatur illud Hieremiae vaticinium: scce conisi et iiij I hodie super gentes & rma,& caetera quae se inintur. Ereto si deuiat terrena potestas iudicatur a potestate spirituali med n deviat spi,' ritualis, minor a suo superiori si vero suprema, a solo deo fit homis
inirio ina' ritualis, minor a tuo superiori, si vero suprema, a solo deo. non ab - . - homine poterit iudicam. Est uterissiaecautoriinc etsi data sit homis unius dei nilac exerceatur per hominem ) non humana, sed potius diuina, ores diuino Petro data suisque successoribus, in ipso Christo, quem con, L. petra firmata, dicente domino ipsi Petro: Quodcunque li:
ueris super terram,erit ligatum &incocto,&quodcunque solueris, caetera. Ouicunque imi huic potestati adeo sic ordinatae resistitidei ordinationi itasti lusi duo ictit Manichaeus. Dat esse orincinia: quod istim de haereticum iudicimus. Quia testate Mosse, in prinu
633쪽
- L I B E R V. Fol. CCCXI. A cipiis, sed in principio creauit deus coelum & terra. cludens desnde:
Porro,inquit sabella Ito. pontifici omem humanam creatura declara: mus dicimus definimus Sc a nunciamus otiio esse de necessitate silutis. Hactenus Bonifacii definitio,iii qua quid est, id tu ire execrande merito calumniari possis Quid, cur ipsam ab initio,& nunc, & semper,dicis esse falsam erroneam,cunetis civiliter inuetibus, ut tuis verbis loquar, prpudicialissimam, omnium excogitabilium falson: Quid quod non verum,orthodoxum, tholicum,& omni Christiano abinitio,&nunc & semper certa fide tenendum Nunquid extra arcana catholicae ecclesiae cuiquam salus est: Nunquid inEadem existeti S saluari volenti,ut cius uti ocu zubernatori subsi non est necessarium Nunquid Peritro illius arcae 5c ovilis sui Christus citram gubernat is 8c regiminis non commisit Nunquid post Petrum nulla Christo cura suae fuit ec, h clesiae Sed satis, ni fallor superq; omni bene ad veritatem affecto opioribus duobus libris,& hoc ipso non semel uniuersorum quae in hac Bonifacii definitione continentur, irrefragabilis veritas demostrata est. Sed falsem inquit, denisistrat Clemetis V. pii Bonifacio successit decretalis epistola,cuius initiu est: meruit charissimi filii posita intexta, iii adue sit, trauagantes commes, sise titulo de priuilegiis. Per quam cotestatur&exprimit,dictam Bonifacii definitione in nullo praeiudicare regi aut re Bonifacii. gno Franciae.Cum ergo,nec rex praedictus,nec illius succestar aliquis, dicio taliam re icola eius quisu, iuxta dicti Clenaeus Gscientiam, & omnium
Christianorum scientiam, veni crediderunt, aut credituri sint, sed aper: trauagam.
te falsum esse quod continet sumadieta Boni iam definitio in eo articulo, quo cunctos sibi subhcit princ patus & regna.Necellario,inquit, se giis,Merii quitur,quod credere id,non sit de necessitate salutis. Nam si sic praeiudi ' ciale seret utiq; non credenti.Γt veluti hic nos teneret medios,& plane vicisset,ita insultat consequenter dicendo, meras thsanias videri,decrerales eiusmodi,tam Bonifacii, i Clementis. Nam si vera est, inquit, dei finitio Bonifam,oes ad sui credulitate obligat. Sin & vera illa Clemeditis,non omnes. Nam ab ea credulitate Francorum reges cum suis re,
leolis seli eximuntur,areu ita no tenemur omnes in unitate fidei Chri tio occurrere, contra apostolicam sententiam. Rursum, inquit, tae, mens interrogandus est,secundum quem fanum inteste Ham ex sua fiα demereri potuit Francorum rex cum sibi subiectis populis, non obiligari credere,quae credenda sunt de necessitate salutis. Aut igitur ex si . de meruertit in deles aut haeretici fieri, aut Bonifaciana epistola cinctapertum mendacium.Et hic sibi valde placet, argutus* videtur. Quin & ita argurari, nugari p it: his nat,scripture locus csteros Ciuilla staveras S populos p rege Gallois: &Gallis,no. pinifici magis sebiicio
x o vero hunc dico liuidum detra storem,&manifesterais artu, m mn iis, uomiscit illius definitione, i Clemetis circa eandem declaratione, cori Mari lio tarumpentem 5c falsificantem, seu studio, seu caecitate, limn incurrit ex tibis ues odio
634쪽
CAP. H. HIERARCHIAE ECCLE si fisTIC Aeta tisi est Christi e latam execrabili. Non enim continet dieta Bonifi, Dei, in Q - deunitio quod hie illi salsissime imponit esse omibus necessariunt
ad salutem, credere omem humanam creaturam si ci Romano pontifici. Hoc enim nisum est. Nam qui extra ecclesiam sunt,eius autorita,
ii subiecti n6 sunt Ouid enim ad nos,inquit Apostolus, de his qui se, ris sunt iudicare ) Tatum in ovili Christi est illa Petri Sc succestariimrius autoritas.Sed hoc dicit illa definitio Bonifac a quod ille intestigere
dissimulat, aut tarte non intellexio omni humanae creaturares ad saltatem necessarium ut subsit Romano potities ciuit alioqui nemo salue tur qui illi no subseerit veluti in biu Christianae ecclesiae. hoc videsiis cetiiHificans, ab inundante illo mystico diluuio omnes necessario peorire,qui extra arcam illam catholicae ecclesiae remanent. Intus vero eiustentcs necessario subesse glabernatori eiusdem. Ouae equidem verissima est,& orthodoxa, omni Christiano necessario confitenda sentetiae ad que falsum imponit Clementi, quasi ille decreuerit regem Frinisciae cum sibi subiectis no teneri credere se esse Qbiectu Romano ponatis in nullo tifici,contra illam definitionem Bonifa . Sed hoc tantum dixit, quod noluerit regi atque eius regno per illam definitionem ullum generari ii is praeiudicium nec quod per eandem, aut rex,aut eius r nicolae, amplious ecclesiae sebiecti essent Romanae,u missimi antea, aut quicquam inα nouatum. Quin potius ne e prorsus statu habenda omnia post prolatam definitionem,quo ante fuerantitam quantum ad ecclesiam,u emam ad regem,regnum & regnicolas prictum.
Haec verba sunt declarationis praelatae in dicta decretali Meruit. Devibus clare vides,non dici a Clemente: Re in siancis cum suis non subesse Romano pontifici, aut quod illi definitioni Bonifacianae non teneatur credere.Sed quod per eam definitionem nullum illi voluit να nerui praeiudicium, nec magis stillam Romano pontifici, si ante stibioctus fuerat. Quod ipsum, nec volebat, nec intendebat Bonifacius, hoc tantum voluit, ut sua illa definitione omnes, sine dubitatione certo intelligerent, nulli patere viam salutis, nisi subdito pastoriouilis Chri,sti,& membro ecclesiastici corporis. Non quidem vigore suae illius desinitionis, sed incommutabili diuinae l. s autoritate, cuius sua illa definitioiae expressit claram, indubiam* sententiam. Quae etiam a nos bis superius irreti agabiliter demonstrata est. Quod si dicas, nihil ergo specialis fauorisconcedi illa Clementis dein claratione regibus Franciae prae carteris,quo tamen prae se serre videtur illud eius prooemium: Meruit charissimi filii nos ibi Philippi. regis Francorum illustris, syncerae assectionis ad nos,& ecclesiam Romanam integritas, 5c progenitorum suorum prses a merita meruerunn, meruit insuper regni colarum puritas, ac deuotionis synceritas, Uttan
rem,si regnum beneuolo fauore prosequamur. Imo videri illam Cle. menta declarationem stasse Plane frustratoriam. δ' Hoc
635쪽
LIBER V. Fol. CC m. Hoc in primis verum est, eandem nihil magis pertinere ad reges
h Francorum, i ad alios quoslibet, quamuis illius importunitate extors la sua sim ta fuerit. Verum insuper, quod nihil operetur aliud,aut operata fuerit, ci mentiu ut Philippi illius odium implacabile in Bonifactu a quo ex munia rarus suerat) querimonias* compesceret, Vt p quam dicit illa Bonisaam definitione, nec sibi, nec re3no suo inuemadmodum praetendebat ullum praeiudicium fieri,aut tactu esse,nec st eam magis se subissci sto,
manae ecclesiae at* eius pontifici, u ante subiectus fuerat, uuis ad hoc declaratione opus non fuisset.Non exemit illum cum suis regnicolis a
subiectione pontificis 8c Romanae ecclestae quod nec potuisset cum iure diuiuo illi necessario subiiciatur, uisquis est embrum eccisi, sed dedarat per Bonifac a illam d finitionem,non magis subiectos, si antelaerant.Hoc es e unificans,non ex vi definitionis,sed ex vi iuris diui Metiam ante desinitionem suisse cibici tum.
B Ludovici Bauari aduersus Ioannis vicesimi secundi eontra seliabit proceiasiis, responsiones excusationesque sub bulla imperiali publicatas x aedit is explicaremexcutere. CAP. XU.
A On est visum,tametsi liberet, praeterire silentio illas imperato aal oris Ludovici Bavariliteras quas sibimperiali sigillo,in genera L mirati principum conuentu apud Franciardiam edidit, aduerasus processus Ioannis XXII. de abus in capite prscedenti mentionem fecimus contra se habitos, & per uniuersum quantum potuit imperiα um publicari fecit. Ne quis sorte in eas incidens extant erum apud si plurimos falsum apparentia aliqua veritatis obnubilatum pro Verox piat.Orditur autem in hunc modum: Ludovicus illi. dei gratia RomanoRr imperator semper Augustus, Ludovici uniuersis 8c singulis regibus Christianorum,ac patriarchis, archiepis.
- copis,episcopis, presbyteris, quo no honoris praesulgeant culmine, dccaeteris ecclesiarum praelatis, nec non secularibus principibus, diis ea se hacibus,marchionibus comitibus,baronibus,capitaneis potestatibus,rectoribus,tudicibus,prouincialibus,ciuitatum,terrarumq; Romano imperio subiectarum & ip Rr cuilibet,incolis de habitatoribus ac omniabus & sintulis Christifidelibus, tam ecclesiasticis, s secularibus, gratia am suam 5c omne bonum. Fidem catholicam, quam saluta mater ecaclesia docet & tene firmiter credentes,& fideliter confitentes, Sc ipsius clesiae doctrinam in sacris canonibus traditam sequi volentes, qbusodam allegationibus, impugnationibus & oppositionibus, quae contra
. nos,& esectionem ac promotionem de nobis fultam ad culmen digni, iatiet imperialis,& contra imperialem autoritatem & dignitatem opponunt ne simplicia corda possint inficere duximus in his scriptis respondendu.Quorum deinceps subiungemus sententiam,& obieestionu resoponsionum vim Sc efficaciam.Nam totius diplomatis tenorem per petuum sub acere,& tibi lector foret taedio, nec oper rectum.
In primis dicit contra se,& imperialem auroritatem, dignitatem,po
636쪽
CAPMV. ΗIERARCHIAE ECCLESIASTICAE ius imperii allegari, id potestas & autoritas imperialis sit a D, ' papa,quod electus in regem RomanoRr,ex sola clectione, nec siqnec
orit xς ςsς verus imperator,nec ante i inungatur, conlecretur com
tectu'so - iactur,imperialem potestatem,S autoritatem habeat. Quae omnia olisacris canonibus,turi & ratiot obviare,sicut dicit patere per c. um ad Q i te im verum,&c.Si imperator,nonagesima sexta dist. Quibus dicitur, quod
' imperator iura pontificatus, nec pontifex iura imperii sibi usurpay ' si delbet.Vbi ossa dicit quod istic potestates sunt distinctae, quod
neutra dependeat ab altera. Imperator enim non habet imperium a papa,sed a solo deo,XClll.distinebo .c.Legimus,ubi dicit textus, qd exeucitus iacit imperatorem. Et glossa ibi dicit cum verum imperatorem, antequam a papa confirmetur. Ex quibus vult consequens cile, quod
papa non habeat utrun* gladium. Alioqui,inquit, si imperium his retur a papa, posset etiam in temporalibus ad papam appellari. Sprohibet Alexander papa, dicens: temporalia habere suam iurisdicti, onem. De appel. c. Si duobus.Et c. Causam II. Qui filii glossa iacit & textus in c. Quo iure,VIll.distinct. &c. Nouit.De iudicia is. Ex quibus cocluditur,quod potestas imperialis est immediate a deo. Et imperator antequam inungatur & coronem habeat potestatem imperialem,nec papa habeat in temporalibus plenitudinem potestatis. πει d .. Secundo dicit ob ici sibi, qd electio sua per Ioannem vigesimum seocundum reprobata & cassata fuerit, & propterea non potuerit admianistrare iura imperii: imo quod administratio eiusmodi ad ipsum paapam de iure spectauerit. Addens eundem Ioannem per suos processu bullas, aut literas per mudum publicasse, qd Italiam uniuersam ab imo perio & regno Alemaniae separauerit.Insinuando, Φ papa st dias Vm muersalis, n5 solum in spiritualibus,sed etiam in temporalibus. A t cotradicit ipse omes eiusmodi Icessus, asseniones literas 5c quaecun* circa praedicta gesta sunt, nullos,nulla,nullius p roboris vel mometi,qd paoram nulla Pae nulla autoritatem vult copetere super iura impii per iura pliallega
kWκ μ i ppterea quicquid ab eo in praedictis laetum est, velut laetua non, suo iudice nullius sitisse mometi per iura vulgaria. Adhei in verbI sissime aduersus validitatem censuram contra seiulminatamani. Vael u ' ' p sitim sit conm es,sentem. non citatum leti time. Quod nil inmani R poti rem sibi alacris canonibus tradit excesserit. Et, no nida eiusmodi,quar ad propo tam causam nihil siciunt. . ruit sentε Vnum hoc praetereundum non est. O vi' sententiam eius into 'eomini m. bilem in se continuisse errorem,ex eo,q, ne ipsi obedirent,mandauerit
ςx om into uniuersis subditis & fidelibus imper , in qd vult esse cotra legem dei, inadade a quae,ut inseriores suis superioribus obediant,praecipit.Item quod utal '' 'N suerit post appellatione legitime ab ipo ad uniuersale conciliu interpositam,praesertim cu pro defensioqui dicit,iuris impri qd affirmat i , dere a iure diuino & fide catholica cotra sibi aduersantes,& se,& impe
637쪽
ses appellauerit. Proinde declaratocs eaessus eiusmodi nullius esse m ad Vi- is vel monacti A' omibus madat lub poena priuaticii m omni rami
marum,quae prorsus indignae sunt imperiali concilio, R sit L moriatne 'bdiremtimperatoris aut imperii, sed concinnatae vi bulleolos ruin quoruntim auestigidorum Canoia illam opera, quod ipsaper roboris ocsthhiuisis earundem indicat.Quibus ut breuiter respondeamus: Quod dicitin primis allegari cotra se, & impialem alitoritatem, DE ADJ0gi
sistatE,dignitatem & ius impii, id a papa se potestas impialis &autorici P. d p electus: lius electicis vigore illa exercere non possit: suo moreobiectionem illa cis erunt detractiores & adulatores pestiletitissi, lumnias. Nihil em apotifice obieetiim est mira impialem autoritatem digni ambi. ν Citimi aut ius impii. Sed hoc vere dictu 3c alleuatu est uniuersam hac auseritatem impii dependere ab autoriere ecclesiastica,quae precinita est apud Ro.po licem. Ab illo ac isse Caroluillum Aimu in hoc imoerio autoritatem Sc titulos impia, nullo iure sibi copetentes antea. Ab autoritas.
illo ea designatos septe illos Ormaniae eres, ac ille . iam S is
autoritatem eligendi principis, quae nullo aliou iure ad ipsos punebis x x Roma prae caeteris. Sicut aut potuit pontifex in initio hanc autoritatem dare
Magno Carolo M se & successoribus. Sicut etia deficiente illa successione Caroli in Ottone issi. sacereeleetiuum impertu designatis elediori, bus,& data eisdem eligendi potestate in metuum: ita potuit conditrianem electo pscribere, subq in illis transferret impii autoritas: psemino ea st se saneta, Sc .p dignit te inam, M. De autoritatis impialis essetc pN,rsus necessaria. Quae est, ire relata electoe ad discussi in capitis re classae a quo est & eligendi illa porustas uniuersa impialis autoritas
eadem ab illo confirmetur, ele miscv eius c5secratione Sc coronationἡ dignitatem accipiat imperii. Cuiui quia praecipue interest, ut & fide leni & sortem aduocatum, propugnatorein* habeat ecclesia, s eadem 'cum res Sc necessitas exigit, possit armis protegere, hoc officii primum commisit Magno Carolo,& deinde uniuersis eius successoribus. Qiiod vero dicit haec sacris canonibus, iuri 8crationi contraria: eae Prat dictam contra, 5c diuino iuri,5c sacris canonibus, at* omni rectae rationi dico esse consona: quemadmodum superius a nobis luce clarius de
imonstratum est.Nec quicquam his aduersantur citati per illum cano; esse eons
ries in c. Cum ad verum,& c. Si imperator.XCUI. distinc'. n. In primis hoc scias oportet contextu cita ad se partem esse episto Ad ratio alta Nicolai potificis ad Michaelem Costantinopolitanum impatorem: et una cu sceseratis quibusda secu cossentientibus episcopis,interesse, ani canonibu que adeo psidere praesumpserat iudicio iniustissimae danationis lana ira eiectiois p e sua sede Constatinopolitana,vt Photiu .Pmoueret,auto citiai. φ id subsecuti grauissimi schismatis. Huius ut praesumptidem redargue, vinum
638쪽
C MV. HIERARCHIAE ECCLGIASTICAE re ita scribit: Quod quando ad veni ventu est, hoc est,iam si mraegis eirangelicae,nec imperatorem arripere iura Diacificat , nec mi h tigcem .surpare sibi rici inen debere imperii ruauens ab esuricis Quis
dem imperatoribus Christu Sc 3 itarern i orantibus notne etia segnitatem pontificiam usurpata fuisse: sicut cruciatus ille Iulius necim .pat ris, nec peetui dictatoris contentus fuit nolere notiore nis xsiet M. Donti ex nazimus, sed a phano illo pontilicam, uerat pudet ni di
At irustu ad verum ventum est ita no decere. Hyandoquid Christus propr is a stibus, & diqnitatibus distincitis, osticia potestatis utrius. creuisset, at ita disposuisset, vi mutua opera nisi gerent.., Quae X idemus ita vera esse ut Nicolaus ille scribit intria lano ii ella, i Mi . husdam opus habeano nihil prorsus nostraea lucr gu sententia Sint sane institutae a Christo dignitates utrarer , habeant ossiciata,& actus proprios, nunquid propterea una alti non suberit i Ri regi, guberatarique non debet alterius arbitrio utimperio Nunqui in animantis corpore disti sita membra in sinat,manu petam. Pucrnunquid non habent ossicia discreta & aetiis proprios nunqind. QPropterea in suo officio, in suis actibus, illa non dependent a capite cautiaquid non eius mouentur arbitrio Quanquani quod Christio D Prijs actibus & dignitatibus distinetis,onicia potesilatis utriusque dis creuisse dicit sane intelligendum est. Alterum enim, hQc est, pontissesam dignitatem ipse Christus instituit,ipses illi sacrosanistam autorio ratem dedit,suos adius,suum praescripsit officium. Alterum vero hoc est imperatoriam autoritatem, de qua ille loquia turicuae videlicet a Iulio Caesare traxit oririne Nam illius, non
ii succei ri scribit)nusquam Christus instituit sed ante Christi aduen.stum ille sanquinarius Iulius nulla commul ione diuina, nulla autoritate
sibi commissa desuper sed vi, scelere perfidia parricidio Sc crudeli suorum conciuium,se meliorum,& bene meritorum de republica, prsscriPtione ac nece,sine deo, imo crura deu inuaserat, & sibi supra conciues suos tyranice usurpaverat.Cuius nec saetiam, nec autoritatem unquam
comprobasse Christus legitur. Quanquam non sine speciali dei perimissione qui sceleratis aliquando pro flagellis utitur, & cuius iud classent abyssus multa illa ipsalis accidisse nihil dubitauerim. Tam emit. te bonus est, ut etiam hominum peccatis Sc sceleribus uti ad bonum RQ Qtiis. ex malis sciat bona elicere: alioqui mala nunquam permissurus. Ergo cum aliquis aut sanctorum petariam ut pontificu, ad imperatores scriobens, dicere videtur imperatori am autoritatem esse a Claristo ita intel
ain Chro eium cui denter fatuam et t. am re ante Clii istum 5c coli a Christam. in est iustitia 5 verit ab ininio Sc cruento Iulioxontra omnem iusti:
639쪽
l. CCCH. A debeat at ita ab ipsis intelligi debere imperatoribus,quasi iam Chriistiana, non ethnica sit illa dignitas Sc autoritas, & xEut nunc instituta a Christo, ita haec ordinante ac disponente, ut in ecclesta sua duo essent stadii, ad eius regimen & gubrenationem necessat , alter tamen sub alteroβ vies illius cui huius sui regni curam commisit S re memhal inter eoulem quos citat canones eadem distilictione etiam hic leagitur ex Gelas 3 pontificis ad Anas hi sum imperatorem epistola: Duo sunt quippe imperator Auguste, ibus principaliter hic musis dus regitum autoritas sacra pontificum,cc regalis potestas. In sibus tanto grauius est pondus sacerdotum,quanto .p ipsis regibus 5 principibus in diuino sunt reddituri examine rationem,&c. Nosti itaque inter haec ex illorum te pendere iudicio, non illos ad tuam posse redi voαοπὸ luntatem ubiiciens exempla pleram, quibus ostendit, sanctos pontifi. a ces etia in ipsos imperatores exercuisse autoritatem iudiciariam,ato it los subiecisse excomunicationi Sc anathemati ecclesiastico.Quid hune
ille canonem praetemr,qui appellauit ad canones AEque huic nostrae non aduersatur sententiae, C. Si imperator, cuius e. Si imp uerba etiam a nobis citara sunt superius. Quin potius eandem confi mat per omnia. Dicit enim imperatorem,si modo Christianus est Mon est sub
praesidere sed subesse ecclesiae, velut eius membrum 8c filium, potesta, res seculi, si fideles sunt, necessario subesse, non praeesse sacerdotibus Quod ipsum nos inirmamus, & ille impie Sc contumaciter pernegatai Quod vero pro se facere existi mat, quod in eodem c. dicitur,impera eore habere suae potestatis priuilegia, quae administrandis legibus pii, blicis diuinitus consecutus est, Quomodo hoc sane intelligi oporteat,
iam indicauimus. Nam certum est nullo iure diuino nulla diuinitus it. Q li ta sta commissione primum illum Iulium obtinuisse automatem ima Perialem, atque eius priuil a: quin potius, contra omne tu diuinum
ec humanum, ea sibi usurpasse inolenter in iisti perfide, & tyrannide. Eodem modo oes iiij una sub quo natus est dominus N qui illius in irrideriali autoritate succestar facitus est. Sed de Magno Carolo tve hJ ui in ecclesiastico hoc nostro illi succeu ni impexiq; lonaevo
cest dici verius Quod diuinitus sue potestatis priuileaia consecuti inni: Omen medi te Christi internos vicario , cui totius regni sui curam
gubernationem idem ille credidit, si de illis, qui successerunt liuio. aliamvis de viris* suo quodam modo vere possit intelligi., Quod uero glossam illorum canonum allegat, ut dicentem, potestis ei. rites has esse distinetas imperialem videlicet Sc pontificiam,& neutram dependere ab altera pudet sane literarum imperialium. Cum glossae it Haio te inire nihil faciant, i citare iura pro &contra. Ita enim dicit in c. Cum ad verum, in verbo usurpauit. Argumeno miri,cum istae potestates sunt diuersae, quod imperator non habet gla.dium a papa, allegando siniui iura quae hic allegat: deinde subiicitaris
640쪽
gumenta in contrarium,in Aragesima tertia distinistione c. primo. Ditem XXll. dist. c. l. in quo dicitur: Omnes qvidem toto orbe sedes episcopales, at earundem distinetiones & ordines apostolicae sedis autoritate constitutos. Lam vero solam illum fundasse, qui beato Potro,aeternae vitae elauigero, terreni simul & coelestis imperii iura comis misit. Item, sa papa deponit imperatorem, quod a bat allegatis ad hoc iuribus. Vides quantum ponderis habeat illa glossae in unam aut alto ram partem allegatio.Quanquam hocipsum non inficiamur lias potestates esse distinctas.Et quod neutra dependeat ab alia. Hoc enim sane intellecituni de illo vetusto imperio, a Iulio ducente orietinem,&per
Constantinopolitanos imperatores ad quos illae scribes antiirepisse.
lae,ex quibus decerpti sunt illi canones) eatenus continuato etiam vobis rum est Quo ad institutionem Videlicet, quamuis non quo ad subie mis,si onem. illius enim imperii autoritas iam recepta intra nile catholicae, Lecclesiae. sisiecta Quiciem erat autoritati ecclesiasticae, at non instituta
ab eade. Nostri vero, quod in Carolo incepit, 'mpcis autoritate v anti8ν nodo depensere-ecclesvistica, supra indubitatum fecimus. te. O Quod igitur subdit:Imperatorem non habere imperium a papa,sed i . . : M: a solo deo hoc ipsum probatis Derc. uimus XClit. dist. Vbi textilia habere im Quod exercitus iacit imperatorem.Et per glos am,quae dicit eum vorum imperatorem, prius u per papam confirmetur. Frescio quo me hic vertam . aut quid potius mirabor in his literis,adeo mihi subit si Por quidam stupiditatis eorum,qui concinnarunt literas eiusmodi imperatorias. Scilicet impatorem non habere imperium a papa eda solo deo,*batur per c. Legimus, quod dici exercitum imperatorem iaceor o demonstrationem euidentem, in qua tradi storium consequen ptis insertur ex antecedente,& econi Nam si verum est, exercitum imo peratorem sacere, salsum sit oportet, imperatorem habere imperium
a solo deo,& vice versa. Si verum est imperatorem habere imperium a solo deo, falsum est, exercitum imperatorem facere. Audis lector Christiane,quibus ille rationibus cum consilio omnium suorum psba domonachorum impugnet & euertat apostolicae sedis in se sentetiam, adeo ut me plane pudeat literas has legi editas in publici conuemui riticipum imperii imo de consilio & consensu omnium praelatorum&poricipum A lemamae congregatorum Franctardiae. . 'dicis: Si veru est exercitum imperatore iacere, saliena ex eo consiud Hion sequi imperatorem non a papa habere imperium. Dico primum Hi ' ronymum ex cuius ad Euagrid epistola illud cia Gratiano excerptum est illic non loqui de imperatore Romano, sed de quolibet duce cuius Nlibet exercitus, dicentem ita sacerdotes a principio in eccles is singulis unu inter se elegisse in remediit schismatis que collocatu in excelsiori loco episcopum nominabant: quomodo si exercitus sibi imperatore iaciat, soc est, capitaneum sibi aut ducem eligat.Sibi, inqui non or ut