장음표시 사용
641쪽
LIBER V. FG CCCXVI. A Romano imperio. Vides illis verbis no assirmari a Hieronymo,quod
autoritas creandi Romanum principem sit penes exercitum. Deinde. daretur fuit lealiquando quiae tamen magis faeta usurpata extitit, u legitima ratione conueniens quemadmodum etiam nonsa unquam Nomani imperii principes militari tumultu creatos legimus. Hoc taαmen ta gari non potest, etiam penes senatum 5 optimates imperii fila me liancautoritatem ratione magis legitima, sicut S multo plures,seo altis autoritate & iudicio, i militari unpetu factos indubitatum est olagita etiam aequum&legitimue' ut maturo senatus 5 optimariam
iudicio respublice prouideat de optimo principe, i ut militari hoc peramittatur temeritati. Quae ergo haec in argumentatiostiam ut daretur de Romano principe loqui Hieronymum: Excrcitus facit imperatoirem, ergo non papa Nam poteli utruncν esse, ut & exercitus aliquanis B do imperatorem secerit, ut etiam secerit senatus, secerit tuoque & papa. Hoc certum cst , si de imperatore Romano intelligi quis velit illud Hesum Hieronymi, de illis imperatoribuς necessario intclliuendum
esse, qui ex illa aentilitate atm adeo a Iaei Manete in UE non vero de his i is, qui oricinem ducunt a Magno Carolo T.annis circiter quadrinetentis iubsecutus est Heronymum , illis ali.
quan verum fuit faetam imporiorem ab exercitu.In his nunquam isd primum Carolus prose& successione sua uniuersa imperator Lis .eiusest a Romano pontificcita vero deficiente in Ottone tertio electuri . one, non exercitus, sed septem Germaniae procerum deinceps saeuiunt. Id autoritate Romani pontificis. Cum aliqui illi septem nullam haberent autoritatem elistendi prae aliis. Quod vero etiam glossam illius et in ebo imperatorem allegat diocere, ene uer imperatorem, anteu confirmetur a papa: iteiu pudet, & disule N
imperatoris,&imperil,Oeiusmodi pudendis nugis, S ridiculis alterationibus autoritatem suam tueri debeant. Glossa illa suo more notat illinc posse trahi argumentum quod ex sola electione principum fit veα..rus impasO etiam anteu confirmetur a papa.Sed cotinuo subdit quod contrarium est Ioram, per c.Venerabile & alia iura quς allinat. Quari. quam satis crassus sierit ille glollator, nec intelligens ea quae exponi
nec notans notabilia, Sc quae nihil prorsus ad rem faciunt annotans. 'Insuper cum ex praedictis suis allegationibus vult mantiaste sequi, papam non habere potestatem utriusque gladiu, alioqui posse etiam in . temporalibus appellari ad ipsum papam, si imperium haberetitu a pas tapidii,
Pa contra c. Si duobus, de appel.& iuraconcordanti concludens ex eo
quod potestas imperialis sit immediate a deo,& quod imperator ant
u inungatur aut coronetu habeat potestatem imperialem. No video, quo pacto etiam studio us posset ineptire ineptius 8c minus cohaerctia concistere inuicem. Qua enim lege argumentationis sequit ex superioribus, papam non habere testatem utriusque gladii,nisi ea qua quoda
642쪽
CAP. XV. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE libet sectititur ex quolibet Alioqui,inquis pos ct in temporalibus apr D lari ad papam, si inmerium habcretur a papa. Sed quis unqua sistraxniauit a papa haberi imperium: Hoc diximus, automati ecclesiasticiae hierarchi e priesidis subcsse main omnem ciuilem autoritatem, ius est in ecclesia.Eius cura, regimine & imperio moderari debere utrunque gladium, quo colas eruetur unitas domus eccletiasticae: Potuisse quom committere alterum illum gladium viro sorti, qui eundem pro eccleusiae necessitate distringeret, sicut ipsum commisit Magno Carolo, at
Mus successsoribus. Quod ergo in temporalibus possit appellari ad papam,ut valet consequentia c Est alicubi constitutus finis certorum tu, diciorum, unde nec ad indubitatum coriidem superiorem possit prouocari ne nunquam sit finis litium: ut nec a senatu MEchliniensi, nec a BruYellensi, nec deni ad resediensi,vlla admittitur prouocatio, neque
Usuu indubitatuma ecognitum principe. Ex ibusq5 concludit, quod Epotestas impialis sit immediate a deo,& id impator habeat potestate imperialen prius u consecret aut coronet a pontifice: non intestigo qd cerebri silexit illis hominibus,quod eos nihil puduerit in re tanta & qus tam principis, a imperi' nomine ederetur in orbem, contra apostoliscae sedis autoritatem ita impudeter,sine ullo dele fili, sine ulla argumenutationis lege,velut quodlibet inferre ex quolibet.
An isti Quod dicit secundo loco obiee tam sibi, de reprobata &cassata sita est 2: .auis elin ne per Pontificem, quodin ea non obstante, nihilo minus admitis dirum nistrationem imperia contra ius & sas usurpaverit. Addes pontificem Lugium publicasse per mundum, quod Italiam uniuersam separasset a r no Alemaniae& impio. Additio qdem haec notorie fessa est,&impudens
aposto. re- mcdacium. Nun lemuruenietur hoc secisse aut Ioannes ille XXRaut
quisu alius. An posset sicere,aliaquςstio est. Obiectio vero cotra Om Vse posse ad- nesta, iusta suit & legitima, quandoquidem luce clarius domonstrauiomus, oi Rem huius imperi3 nostri autoritatem, dependere ab autoritate ecclesiae & Ro. pontificis per quam primo ipsi Carolo pro se& sua posteritate datu est,deinde ea deficiente designatis apostolicae sedis autoritate electoribus electivum futa est:ea tamen lege ut electit confirmatio ad Romanu pertineret po ntiacem, cui eadem ante ipsum Ludovicum ab initio visitatae electionis esusmodi, ab ipsis eleeiis imperatoribus, dc imperio, semper fuerat recognita. Quod vero dicit illam os ationem electionisA cleciti reprobationem iactam a pontifice.esse S fuisse nullius roboris aut momenti, ob defectu autoritatis & iurisdictionis in eo,
. de super impatore electo, aut impio p iura supra allegata ab ipse' a nobis discusia: iam clarissime demostrauimus hoc ipm esse falsissimae
Quae dicit contra validitatem latae aduersum se sentcntis excommunicationis a pontifice, non libuit adscribere, quod ea verbosissime&confusissime congerit & sere ad hanc causalii n5 pertinent. Tame qualia sint, ex his,quae audisti superius,cuiuis facile conicctare est. . .
643쪽
6 . Vnum illud praeter indum non putaui sidassicinat latam illani aduersum se excommunicationis sententiam,ex eo nullam, quod incole, stili Vbrabilem errorem in se continuerit, interdicendo omnibus sidclibus imm a 'pc , ne reprobato & execrato Ludovico obedirent ut imperatori, abis latis,ubu
Glutis eisdem a iuramentis,si quibus eide adstricti fuerant, qd leti dei dicit esse contrariu que subditos supioribus potestatibus obedire prc. opi Quod ipsum velut haereticum iste aduersus quem egimus,MIlius toties detestatur in Romanis pontificibus. Elaffirmat esse mani, sest haere in , ut quis possit ab luere subditos a iurameto quoad, 'l' stringuntur fidelibus dominis. Nolim enim si tarte in haec pius qui saquam, sed incautus incidat, ullo inde aduersus ea qus hactenus proba Mittotius Christianae ecclesiae consensus, moueatur scrupulo: si impi, us,ut se arma efficacia,quibus pietatem oppugnet, inuenisse existimet. l Nota est cibus Galliam historia, uteius iura&sceptra, ad Pipinum; Carolum,posteritatem ipsetu peruenerint. Cum in Hilderico reo ge ignavo Sc socordi,qui ex g tatis antiqua illa successione fuit Franconi rex ultimus, eadem regno inutilis facta esset successio dic autoritae te Zachariae sanctissimi pontifici illo abrogato, ab lutis a iuramen, in fidelitatis, quo illi adstricti suerant regnicolis, ministerio sancti Bois risis Fracnis cu episcopi & martyri Pipi pro seis successoribus suis comis,sa sunt eius regni guberna Ia. Quod si hari minim est, subditos posse absoluta iuramento fidelitatis, quo sui principibus adstricti silerant, disi is, perfidos necesse est &.periuros fuisse omnes subiectos regno Francie, quod deserto illo Hil,rico, cui ante ut regi fidelitatis iuramem adstri , Osierant, sequeretur Pipinum&Cariau,perfidos&periuros, etiam
e hos gloriosissimos, Chri si ianissimos& sanctos principes. Quod cum
reprobet totius Christianae ecclesiae octingentorum circiter annorum. .ee a
sumius, apud quam horum sancta & gloriosa memoria in benedicti, one celebrata est. necesse est, ut impia & haeretica sit illa eius sententia, qua irmat esse haereticum,ut possint subditi absoluta iuramento si, delitatis, quo ante adstricti fueran uis superioribus fidesibus. Quanquam O secit Ioannes XXII. madans imp ij fidelibus ne I Ed uico obedirent ut imperatori, eosdem absoluens a iuramento, si qd di makima sorte illi ut tali praestiterant, non tam absolutio fuerit a iuramenti viii culo, si declaratio, quod eo non tenerent adstricti, ut per errorem praedi cla tuo sisto illli,quem cum non esse crediderantie timum principem. Nun, Mam enim ille, ius legitime reprobata fuit electio, legitimam ullam autoritatem electi eiusmodi assecutus est. Quare fidelitatis iuramen, ta, ut tali scienter praestita, suerunt illicita: quae p* errorem aeque non
obligatoria. Eodem modo sicin abrogata est legitima, quae sibi ante competiit autoritas, il= eo ad quem hoc pertinet, ipso facto a vinculo quo iuramenti,quo ei de eatenus obligati suerant absoluti sunt subditi Italo quoties apostolicae sedis autoritat imperio priuati sunt impera
644쪽
HIERARCHIAS ECCLESIA siit Aglorum qdam qd saepe fi Rim & legitime factum superius demonstra
uimus eo ipso absoluti fuerunt oes fideles impii a iuramento,quo illis eatenus adstrieti suerant.Ita,ut absolutio a iurameti vinculo pro impeα fidelibus adiunctii in illis sententius, nihil aliud fuerit, i mera declara .tio, quod illo amplius non tenerent adstri E. Qitin potius sine ab iis, tione eiusmodi, ipso facto q illi priuati suerunt legitimo impio, isti illi. εMinio me subesse desierunt.Itacti Quis doceat apostolicie literae: Dbditos obedire
afferant ex suis praepositis & superioribus,non tamen docent praepositos de silet
riores non posse in ordinem redigi a suis quo u superio iis, aut m sistratu amoueri: cum hoc euidenter salsum sit. Amoto autem magia iuratu aliquo iam amplius exigere no posse per apostolitam illam sentcntiam,obedientiam ab his, qui antea fuerat subditi itidubitatiuii ex cum pridpositus esse deserit. ,
Vides iram lector Christiane qualia sint, i inam a si pudenda,*m si clitam considente aut potius impudenter, in lacie totius orbis obi Mut aduersus autoritatem sedis apostolicae quibus eius sententiisdem hunt,doctrinam insectantur ut haereticam, ipsi haereticissimi, circii dem reprobi nec intelligentes,quid aut de quo loquantur. Quod postremo additur in illis literis ad ostendendam nullitate ad iuersus Ludovicum latae excommunicatioius sententiar, quod lata sitis
rit post appellationem legitime inter sitam ad uniuersale concilium praesertim cum pro defensioe uiris imperii qd a iure diuino & fide in. tholica dependere praetendituo dicit se appellasse contra aduersisti: Si sibi, ipsum & impium, fidem p catholica, qua saneta Romana tende ecclesia, pugnantes.Proinde sua illa, qua sunge', alii autoritate declarare irritam,nec obseruanda a Chrisiadelibus. Audis qui deni hic te
ctor verba ampullosa & grandia, sed in quibus diligetius excussis nec mica veritatis inuenias. Quod Christus regni sui hierarchiae unu prs secerit, cui pascenda regendas commisit oves suas uniuersas, his illi obediendi necessitate imposita, irrefragabiliter a nobis supius demon' iid lii, stratum est. Ut aut a pastoris iudicio ad ipsas oves prouocet M oui . bus rebellibus & estumacibiis,ut oues sibi, ocv iudicio pas xem suo subiiciant,n5mittit ordo, non leges huius regni Christi, imo ipsaci aqua' rerum naturano patitur. Quare non potest esse legitima pestatio abhiura. eius autoritate, quam supremam & summa in ecclesia sua Christus λας iniv stitui cuius sacrosan sta&sine disciissione omnibus senuenta sunt iudicia: quemadmodum toto libro superiori euidens fecimus. Ouod austem dicit iura imper a dependere a iure diuino & fide catholica, quid veritatis in se concine t, supra explicauimus: ut vero dependeat, omisi inde exorta dubia, quaestisio & Gtrouersias ad autoritatem apostoli gsedis atque eius praesidis pertinere, eius p definiri iudicio, dein supe riori libro etiam clarissime gemonstrauimus. Quare quis in edi iris impugnauerita leni catholicam, quam saneta Romana tenet ecclesia.
645쪽
A sa ille ne Ludovicus, eidem ecclesiae rebellis & contumax: an eiusdem ecclesiae pontifex, una cum suis consacerdotibus, secum in eadem seris utentibus domino,ex praedi i s satis euidelis L stum est. Ita ν ut hic tandem finiamus,hoc iicilem sibi persuaderent omnes reges, imperatores Sc principes, quocunm tandem cessentur nomine,mo nam cocordo Christiani censeri voluerint,se membra esse unius ecclesiastici corporis,unius regni Christi conciues,aut conserui potius & quen* accepisse comis ana sibi autoritatem, in utilitatem mutuam, & totius corporis. Quam indubie assequerent, si se suam autoritatem totius ecclestae pastoris&rectoris habenis regen*m fideliter permittere . Sic enim domi inter nos Christiana,seaternam pace florerent omnia,& nihil euset,quod externu ullum hoste formitae deberemus. Nunc vero,cum membra inter se belligerent eo qd unum non subsit alteri, & recusant mebra υnis subesse comum capiti unde una esset inter ipsa concordi una in mutu dii salute procurandam colligatio mecesse est,ut consequant que nunc uoua videmus steri,ut plusu ciuilibus belli s,intra ecclesiastici corporis viscera, in mutuam nostram Sc totius grassemur perniciem: ut contra se is dis, miserandis modis tumultuent,stupris,caedibus, incendiis diuina, humana, sacra, prophana misceantur, fundantur omnia. Qitae aliunde non proueniunt, a qd imaginantur omnes, ethnicam potius dolminationem, u Christianu magistratum se gerere, a seruire se regno Christi,& communi imperatori 8c domino: auod. eius vicario dea hicam obedientiam detrectent. Quod indignum putant, se regalibus
imperialibusque tumentes, inflatosque titulis, sacerdotali submittere imperio, nunc generis humilitatem nunc vitae sortassis indignitatem
in illis respicientes.Sed quid superbis terra & cinis c quid conisatrem c ab eodem conditore deo ad eandem creatum ima nem praete despiocis .quem ipse tibi Christus praefecit quid te obcaecat aurum, quo obote stus es & purpura Nam & tu terra es, & in cinerem conuerteris. Vnius Adae, unius Noae omnes sumus filii. Et haec lex regni Christi est, in illi te subdas humiliter, cui idem ipse sui retiat curam commisit 8c regimenJn Christum redundat iniuria Sc contumelia si quam irroopas eius vicario Christo es inobediens & cotumax si illi quem tibi prae secit obedire iacemnas.Sicut econtra.diu cuuid sonoris, reuerentiae 8coiadientiae eon ine illi impenderis, quassistunque tandem proprio merito fuerit, ipsi Christo impenditur. Quem certum est habuisse praeoculis Christianissimos principes,& religiosissimos impatores, usup
Plices adoraucrunt vestillia pedum Romanoae pontificum at* ad easdem exosculata se demiterunt.Ouod ipsum adeo nihil minuit colu diognitatem & autoritatem apud subditos,ut tanto semper eadem maior sierit quato se fidelius humiliavertit sub ipso Chri vicario.lia summa, tio reparari haec unica & certis ima ratio e reparadae 8c ppetuo cose ads Chrians
unitatis & cocordis in catholica Christi ecclesia quam ille sub nomine Moesia
646쪽
CA V. HIERARCHIAE ECCLESIASTICAE defensoris pacis impugnat plus si hostiliter ) si omnes fidem, resigi
uni uis& nemo Christi via maioribus eam accepimus, sancite religiosech colaα φηςς mus nihil admittentes nouitatis prophanae, si meminerimus Oes mem bra nos esse unius corporis, si nemo rex, nemo princeps aut implor
sibi sed uni Christo,& ad utilitatem totius ecclesiastici corporis imperare se cogitet:proinde ab illa,qui vice Christi toti superintendit ecclesiae ovili ιν Christiano, libenter se regi permittat, eius imperiis fideliter obsequatur,nec imaginetur suae dignitati, autoritatim aliquid detrahi, quo minus libera, nec ullis obligata habenis, sibi sit imperandi autoriolas,sed ea superiori autoritati subdita. Quando dem subiectione eius.
modi communicatur atque inuicem conspirat membrorum,quamuis diuersissimorum,utilitas,nec aliter possent aut mutuam totius salutem Procurare omnia: quin potius in mutuam & totius conuerteretur perniciem. Quemadmodum si imaginaremur membra humani corporis cui aptissime comparatur corpus ecclesiasticu ab Apostolo)-umα Lquod , sine respecta alterius, non expectato capitis imperio mo conmtra eius imperii serri pro arbitrio Pprio.Non solu M mutua 5c totius corporis non procurarent salutem hoc quidem in digniori illud vero in abiectiori viliori*,tamen necessario etiam officio: non laborent manus ocioso in ipsae dicerent ventri,sed etiam sequeretur necessario dc schisma dc pugna in corpore: aduersus sese insurgerent,& sese mox ona cum toto exterminarent.Quam rationem Sc reparandae Sc consero
uandae in ecclesia Christianae vilitatis 5c concordiae, ut Christus misi ricordiae suae oculo aliquando nos respiciens, ampliati, sequi sectat, pqs votis precandum est. Sed plurimum vereor, ne non permittant peccata nostra & sceleriu
Ditionem se laremee lesiae viudieare ab hostium es ealumniis. CAP. XVI F
'Nam adhuc restat diluere calumniam, quam maligni hi detra diores struunt ecclesiae,& non multum abhorrentium ab his
L 1dprincipum auribus & animis sedulo instillare nocessant, perastadentes ipsis iniuste detracta,quae ecclesiae possident: praesertim ve ro Romanae ecclesiae ipsis ditio inuidiosa es quam vi fraude 8c sceleare Romanorum pontificum, Romano detraeiam calumniantur imperio: in graue 5c intoleradam iactiva imperii: Eiusmodi pestiferis pero
suasionibus haim rerum innaros principes armantes in ecclesiam,quo Mzu, rum est eandem tueri ovicium ita Carolus ille cognomento Magnus,
ἡό E' etiam testamento obligauit suos filios, ut stip omnia curam, defensioαclesiae ct di nemin ecclesiae S. Petri simul susciperet,sicut, ina quondam ab auo no. 'in ista stro Carolo,& beatae memoriae Pipino rege,& a nobis postea susceptam o φhit' est,ut ea cu dei adiutorio ab hostibus suis defendere nitant δε iustitiam S ' Mi ad ipsoς pertinet, Sc ratio postulauerit, habere serim nrtitia re- Supra demonstrauimus, ut ecclesiasticam suam domu Christus ipse in Iunc abiens in regionem longinquam, velut procuratorio aut ricario
647쪽
A nomine regendam, adiministi tam P Petro corniserit,&qui illi in eo officio successerant Romanis pontificibus iram ad eoru pertinere autoritatem Sc ossicium, ut omnibu qui in ecclesiastica domo continentur, est possint praest ibere Oiscixones continere in unitate, in concora tia vi via. in officita: ab omimbus possint suorum officioriam rationem exigo re, delinqvctes punire,excellus corrigere,quin Sc officio amouere quos deprehenderunt inutiles. Exortas in eadem domo quaestiones&coi trouersia sua definitione&autoritatevi in eat componere. nreuiter, omnem altitudinem sese efferentem aduersus catholicam orthodoxamq; fidem, aduersus sanctorumbatrum ecclesiasticos cano i nes dehcere&redigere inordinem. Haec necessario ad patremfanuli, domus ecclesiastica aut eum, qui ipsius vices gerit, pertinent: si mo, do totius necessaria unitas & concordia, consensusque & conspiratio, membrorum eius othnium in mutaram,& totius utilitatem conserinari debeat. Hanc ab omnibus autoritatem, qui ad eandem familiam peristinent,sanm fideliterque in eodem cognosci, venerari & reuereri oportere est plane necessarium. ἀita. In hac domo, udi ullaborabat subpressuris&assis boibus pene con iis
tinuis, sub potestatibus huius sectili, o diu sere nullos habui si seculo
ignobiles,contemptos oc humiles,q inu pene certo vitae & temporaliα isse, vium bonorum periculo Christianum nomen aut accipiendum aut retiα . oendum fuerat: ut mutuam inter se feritarent christianam illam vitionem & concordiam ut religiose subessent autoritati siti captus,& velut sie: α patrisfamilias, ut eius habenis & imperio diligenter, libenteri obse - querentur, haud erat opus viso externarum rerum splendore in ipsis, capite, sed pauperes & humiles, aut qui se, suas u sortunas omnes condirempserant,& in certum pene periculum ultro conte nari quo Chim si adscriberentur ovili & timiliae, non dedimabantur eius pastori, Screeti ri,qirantumuis humili,&abiecto secundum seculum, iusques e sandia auioritati propter Christum se humiliter subdere. . At cum placuit Christo pa in dare suae ecclesiae, cu eius fores para.dere &pastim in eam introducere uniuersos etiam huius seculi pote, Gine i ii
ita res,reges, principes,regna imperia,n'n ignorauit idem, conicio euripo inaci iis i firmitatis humanae, conscius arrogantiae & superbiae, sacrosan Hiaratione prouideri oportere, quo maneret iam non solis sanctis& martyribus,non solum humilis , dc abiectis secundum seculum, sede si secularibus homini bus,seculi potestatibus & qui auro & purpu h id i
. superbiant, regibus, ncipibus d imperatoribus venerabilis: in, dum tuta :am metuenda nocentibus, sceleratis & transgressoribus: quo remaneα
648쪽
CAPAVi. . HIERARCHIAE ECCLESIASTICAS hiis am ita Vrbena illi Romam inuo tandem chim et Danielis a se praedi,
crotali, α ctum oraculum diuina Hegeratpuidentia, seruire seculariu principumilia: Ἀε' aut imperatori a imperioriae Arte, cum id res exegisset Sc ecclesia ness cessita' non potuisset caput ecclesiastici corporis sua membra rat- im re in officio, non potuisset in supra se efferentes si verbe imperiit o
'iiiiiiij , aut principes exercere libertatem districtionis ecci sticae. ita eadem identidia ordinante prouidentia iactum est, ut mox data pace ecclesiae, apertisq;
eius ribus pro admittendis passim' nimbus,dc inprimis in Moinde Romani eandem Constantino imperatore,idem Romani imperii domicilium, ἴ Ee iciae Petri successoribus,& ouilis Christi rectoribus cederet. Nam ide ipse di iam Christianis dogmatibus imbutus 5c diuinitus etiam 'uminatus ia fundame cile intestigebat non conuenis ut ubi sacer in principatum.& Chri. DotaVi stianae religionis caput imperator ccclestis institant, illic imperator ter, renus haberet potestatem. Quin in gis ut illiusNicolai bis dicam Cipsa beati Petri sedes in Ronim, iam proprio Glo collocata, libertate. Plena in suis agendis per omnia potiretur: nec ulli subesset homini,qugore diuino cunctis dinoscit esse pr ra.Decet nano Ro. pontificis, ut Christi vicaim,& cui totius ecclesiae suae, membroris eius omniti ci ,
ram, regimen γ idem ille commisit, liberam esse autoritatem, iudicia li, bera,vt nullus illum secularis voteliaris metus. nullussereor exterreat supra uuam notetatem suam libere exercere debuit. Certe ita factum comprobat mille ducentorum circiter annorum totius ecclesiae consen
iri 6 ud ti , Ita quoque Sc decuisse oportuisse seri deis
uti is monitio e quam aussisti, ratio. Diuina vero ordinatione, non hum
no errore,non ψ,fraua aut scelere cuiusquam factum, non lum ADt Gamalielis sentctia comprobat, sed etiam diiunum oraculum,quo pri s .mum per Esaiam laturum praedixit,ut reges teme & principes seliuα miliarent sub ecclesia, & eius praesidibus: G curui adoraret vestigia pe dum eorum,addens aeteres damnationi sinterni nationem his, qui hoc ipsum detrectarent ficere: Gens enim, inquit ille,& regnum, quod non seruierit tibi, peribit. Dein '& illo, quo per Danielem praedixit, re.. pilum hoc Christi, sibi specialiter subiugaturum & comminuturum Romanum imperium. Quod ab illo Iulio re Romanis trinit originem. Ouod iam plane redactum videmus in iauillas Sc cineres. ita ut nullae eius inversint reliqui Nam quod adhucisarat imperium incsoanam initio Gaiolo ecclesiasticum est in nrium, incillo vetusto plane diuersissimum. non succedens veteri, quin potius cum eodem concumens,
donec illud plane extinctum et . Eadem aeterna des sapientia iuniani ingenii, morumque nostroire . . conscia,cum pates si re ecclesiain, etiam regibus principibus & imperatoribus, sane intellimas carnalibus hominibus, vici parsim xima . e vitii ita ecclesiae prssertim tumentibus & inflatis regali fastu,sceptro & pii up imp .. v non satis reuerendam sere & venosia sacros utitam illam auto ritatem,
649쪽
LIBER V. . Fol. CCCXX. A ritatem, a qua regi voluit uniuersam ecclesiam, si abie 'a lateret in pau
periatis sordibus,eidem concessit ut sugeret lac gentium,S ut tacitareis turmamilla principum. Ad eandem transtulit gloriam Libani, & existernarum rerum affluentia etiam siablimauit, & extulit stiper restes dc principes: quemadmodum se hoc factura Esaiae oriculo tam diu ante praedixerat ita sedium videmus, ut nulla vi,nulla fraude, nulla ambitioone,sed legitimae donationis, dc ultroneae Lbiccb onis titulo maxima pars Italiae paulatim accreuerit ditioni Romanae ecclesiae.
Blondus Foroliuiensis post Lateraneiam illaru sere tempoim scriptorem autor in q, postq deficiete in Italia illo Romanore imperio, nisgobardi maximam esus partem suae ditioni subiecissent longo t
re possedissent, Arithpertus Longobardoiu rex, zelo religionis accensus, donauerit B. Petro, at v eius cathedram tenenti Ioanni VII. prieter Hexarcham Rauennate, etia Alpes Coeias, in qbus est urbs Genua,&quiiud ab ea ad Alpes uso Galliam fines continebil. Cui viro consensu subscribunt scriptores uniuersi. Hanc donatione hisdem adlis autoribus Luithprandus es dem gentis rex cofirmauit. In primis Greoorio ULGetsi adhuc sibi retineret urbem Rauennatem, qua expugnauerat. Deinde ad se Narnia venienti Zachariae successori Gregorii, ut Italiae Pacem coponeret,ide rex oetauo miliario honoris causa obuia factus, . dc ex equo descendens pedibus sanctissimum, tametii reluctantem ne seceret,in ciuitatem comitatus est. Quo die insequenti, inter missarum solennia publica oratioe docente Christiani regis ossicium,seu pacem, seu bella gereret, ita tradunt permotum regem, ut statim omne pacis . componendae arbitrium illi permiserit. Cui tunc reddidit etiam oppia
e da sua in Sabinis capta, reddidit & Narniam, sc Anchonam ex Picenis
tibus 5c quicquid a Longobardis triginta iam annis in Hetruria occupatum fuerat.Sutrini quom agri vallem magnam dono dedit pontimet. Quem redeuntem Romam, Hildebrandus dux Clusinus, regis ne,pos, & Ramingus dux Tusciae, comitati sunt:at oppida donata redadiderunt. A quo tempore,ad quartum deinceps regem Longobardore
rum Attalphum sua omia in pace possedit Romana ecclesia. Sed vir ille superbissimi &perfidi ingenii, pacis hostis, mox inuasit ditionem
ecclesiae,5 Rauennam cum Hexarchatu eidem abstulit. Qua causa Stephanus d.ad Pipinum in Franciam prose Bis,ut eius imploraret auxillium, nullo non honoris genere ab eodem exceptus est. Siquidem ille Carolus Pipini filius tum adolescens, mox regni limites ingressum exae it. & centum miliaribus comitatus Carisiaciim us p perduxit. Cui Dipinus occurrens ad tertium lapidem,& equo descendens, pontificis pedes venerabundus osculatus est, & pedes incedens a semo equi si vehebatur pontifex nunu discedere sustinuit, donec perducitu in urbem collocasset in cubiculo,ubi diuersurus erat. Ea tuc extitit maximore Rrarentissimoni regu exea Ro pontifices reuerentia. Post exposita dein
rex quae dolnauerat Mimanae eo telesiae.
650쪽
autoritate ii reges coaeerat. Vipstitos ronsiam. Flexarcha quae cottirebat.
cepa sui aduentus causam Pipinus sub iureiurando Imisit pontisici ec Dclesiae se causam desensurum pro viribus. Quamuis adessent etiam ab A istut pho oratores u regis anima in diuersum sollicitarent.Quo nopere id expetente, pontifex apostolica autoritate, & sacra inunim one, in regiae dignitatis honore confirmauit Carolum & Carolo manis num Pipini ipsius filios. Qite deinde secundo cum exercitu ingres lumitaliam nam prima vice Aistulphus perfidia sua ipsum eluserat, quis vltra iusiurandum, datis de restituedo ablata ecclesiae omia obsidibus oratores Constantini impatoris Constantinopolitani, Ioannes Silentiarius 8c Grego rius Protosecretarius, in agro Papicii coueniunt, datisq; muneribus orariit, ut Rauennam 5c eius Hexarchatum impatori Constantinopolitano cuius esset iure iad pontifici Romano redderet. auibus ille: No sui commodi causa iam secundo venisse in italiam, sed .p, pter animae suae salutem respondit, ne videlicet Longobardi ecclesi, Sam lacessere pergerent. Rauennam vero,aras eius Hexarcharum, Neaera quae occupassent in Italia,se velle illis auferre, Sc Romano pontifici reddere.Qiiod bc fecit, coacto ad deditionem Aistulpho. Erat autem Hexarchatus in regiones duas distributus, Pentapolim 3c Emiliam .Pentapolis habebat urbes quin Rauennam,Cesennam, Classesi. Forumliuit, Forupompilii. Emilia a soro Cornelio, qua nunc Molam dicunt,uniuersa quaecunoe eiusdem nominis via,omnium Ioiliae celeberrima per Bononiam, M. utinam, Rhegium, Parmam&Pla 'centiam ad Padum ustp complectis, continebat. Agrorum autem ter mino a summis Apennini iugis ad Padum us* sicut 8c nunc) .ptenαdebat, Rauennatem qu*I agrum,ab ipso pariter Apennini iugo,per . Faventilios ad Padum,& per Cesennates Ceriai cses , cum sua item λα νω portione a summo Apennino ad Adriaticii mare. icquid praeαterea,aut agri, aut terrae inter Mintium, Padumque interiacet a Veroonensis,Vincentini,& Patauini agrorum finibus,in Venetorum stagna atque Adriaticum pelagus continebatur. Ita,ut non minus Cervia,Cessenna,Fauentia, mactu oc Terraria u aliae, quas sub Pentapoli nominauimus, sub Rauenati Hexarchatu censerent. Breuiter ipse Hexaresiatus appellatione continebatur, quicquid a Placentinis agri Papiensis finibus, Padum inter, Apenninum, Venetoriamque paludes & stagna. ad Ad, iaticum mare pertingit ad Ariminum usque. Quam etiam ciuitatem, Sc mquid inter Hisauresuuium a nuc Folia dicitur, Apennino, Adriatico hinc inti claudit,& vltra Ariminum Cocham, postea mari submersant, Pisaurit, Fanum Vrbinum, Colles Luceolis, Narniam, Picentes quoque,& Borbi oppida, numero viginti a Boiis olim dicta, Sc castella viginti. Haec, inquam, omnia Pipinus ablata Longobardis,uo.ecclcsiae,& Stephano esus pontifici restituit.Quaecum postea Desiderius Longobardici nola rex ultimus, estra iusiurandum rharsus imi aderet ab Adriano Pontifice anathematis interminatioe .phibitus,cessit . ' qui α