Aeschinis in Ctesiphontem oratio.

121쪽

τρεπειν εθελοι πολει τινὶ ibri καὶ ὁμοια περὶ τῶν εγκλημάτων, ουκ εἶναι κριτην ἴσον ημῖν εφη και Φιλίππω.

Aλόννησον ἐδίδου ' ὁ δ' ἀπηγόρευε μη λαμβάνειν, εἰ δίδωσιν ἀλλα μη ἀποδίδωσι, περὶ συλλαβῶν διαφερόμενος.

5 καὶ το τελευταῖον στεφανώσας τους μετὰ 'Αριστοδημου εις Θετταλίαν και Μαγνησίαν παρὰ τὰς συνθήκας ληστευ- σαντας την μεν εἰρηνην διελυσε, την δε συμφορὰν καὶ

τον πόλεμον κατεσκευασεν.

τὰς περὶ τῆς εἰρήνης συνθήκας Α, τὰς τῆς εἰρήνης συνδ. B.

ληστευσαντας W, πρεσβευσαντας A, ετ στρατευσαντας B. 8 παρεσκ. B. fecisset, cf. Spengel ad Dem. Cor.

137 p. 38. Cf. etiam A. Schae- for II 404, 2. φ 83. ἈλόννησονJ Argum. Orat. Hal. : υλόννησος ἐν μεν των 'Aθηναίων ἀρχαῖον κτῆμα, καταδε τους Φιλίππου καιρους υποληστῶν κατείχετο, ους εκβαλὼν ὁ Φίλιππος ἀπαιτουσι μεν τοῖς

'Aθηναίοις την νῆσον Ουκ αποροδίδωσιν - εαυτου γὰρ εἶναί φησιν - αἰτουσι δε υπισχνεῖται δωσειν. Nimirum quod AthenienSeS, ut eorum erat officium ex pacis condicionibus, mare a praedonibus tutum non reddiderunt, Philippus ipse piratis Sublatis eorum sedes occupavit: aliter infestum mare tutum reddere non potuit. Ad arbitrium civitatum quae neutrius partis essent Philippus rem disceptandam deferre voluisse ipse testis est auctor orationis VII 7: οταν δελέγη περὶ τούτων ως εθελει διαδικάσασθαι, ουδεν ἀλλ ῆ χλευάζει υμῶς, πρῶτον μεν ἀξιῶν

Πέλλης ορμωμενον πεν των νήθσων διαδικάζεσθαι, ποτερ' υμέ - τεραι ἡ εκείνου εἰσίν κτλ. Haec sive Demosthenes Sive Hegesippus sive alius quispiam dixit,

congruunt certe cum ea ratione consiliorum, quam Demosthenes

illa aetate prae Se tulit. Cf. Spen- gel, Dem. Demeg. 42 sq. A. Seliae-fer II 411. Philippi Epist. 14:

τοσαυτην δε μου ποιουμενου

πρόνοιαν τῆς ἡμετέρας πόλεως και διδόντος αυτῆ την νῆσον, οἱ ψήτορες λαμβάνειν μεν ουκεύων, ἀπολαβεῖν δε συνεβουλευον, ὁπως υπομείνας μεν τοπροσταττόμενον τὴν ἀλλοτρίαν ἔδει' ὁμολογῶ μη προειμένος H το χωρίον υποπτος γένωμαιτω πλήθει. γνοῖς εγὼ ταυταπὸου καλουμην κριθῆναι περὶ τούτων προς υμὰς, is εἰ μεν

το χωρίον υμῖν, εὰν δ' υμετερα κριθὴ, τότε αποδῶ τω δήμω. ταυτα δε μου πολλάκις ἀξιουν -

τος υμεῖς μεν ου προσείχετε, Πεπαρήλοι δε τὴν νῆσον κατελαβον κτλ.μετὰ 'ΑριστοδήμουJ Calliam

Chalcidonsem Atticis navibus Thessaliae oppida maritima partim expilasse partim occupaSSeatquo etiam Μacedonum mercatorum navigia intercepiSSe notum est ex Philippi Epist. 5. At que illum etiam ab Atheniensibus publice laudatum esse Philippus conqueritur: και διὰ ταυθ' υμεῖς επηνεμ αυτὸν εν τοῖς ψηφίσμασιν. Cum his iniuriis Aristodemi vel praedicationem vel expeditionem ac fortasse etiam Demosthenis ad Thessalos legationem cf. 18, 244) coniunctam fuisse bene suspicatur Α. Seliae-lar II 460.

122쪽

Nαὶ ἀλλα χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοις τείχεσιν, ώς αυ- 81τός φησι, την χώραν ημῶν ετείχισε, τu Θηβαίων συμμαχία. ἀλλ o ἄνδρες Ἀθηναῖοι , περὶ ταυτα τρία τὰ μεγιστα ηδίκησθε καὶ μάλιστα ηγνοηκατε. σπευδων δ' εἰ-

cum Atheniensium republica Societate.

χαλκοῖς καὶ ἀδαμαντίνοιςJHaec Demosthenis verba nescio an respexerit Demados g 2: ἀλλ'

ὀ την χώραν γεωργῶν καὶ ὁ την

θάλατταν πλεων καὶ πας ο τον ησυχιον βίον ηγαπηκώς, ω την Ἀττικην ετείχισα, τους ορους

της χώρας περιβαλὼν ου λίθοις αλλὰ τη της πόλεως ἀσφαλεία.

Sed ex Demosthenis orationibus

ipsis nihil nisi hoc dictum 18,

299) notum est: ου λίθῬις ετ εμηισα την , πόλιν ουδε πλίν ις εγώ, αλλ' εὰν τον εμον τειχι- σμο ν βουλη δικαίως G κοπειν ευρησεις οπλα καὶ πύλείς καὶ τόπους καὶ λιμένας και ναῶς

και πολλους ιππους και τους υπερ τουτων αμυνομενους. Adamanta autem apud antiquos non

lapidem sed vel chalybem durissimum vel aes auro mixtum eSSedemonstravit Boissonade ad Eu- nap. 432. Plin. h. n. 37, 4: unuSadamas modo in metallis repertus, Perquam raro, Comes Ruri nee nisi in auro nasci videbatur.

mosthenes non iactaverat Euboeensium societatem sed Thebanum tantummodo foedus. Quo auxilio Atheniensibus parto, quamViS variis artibus pacem turbaverit, urbem ipsam muro quasi Rheneo muniisse sibi videtur. Sed anteaquam ad hane causam eXplicandam accedat, prius Aeschini consentaneum Videtur, ne Oratio relinquat rerum ordinem et eVentum, paucis disserere de Euboeensium rebus, quibus idem ille Demosthenes Atheniensium civitatem inplicaverit. Haec vero ratio est, quam Aeschines hoc loco sequi se oportere existimat. At Contra Veteres grammatici totius loci ratione minus perspecta emendandum sibi putarunt vel : τητων Mβοεων και Θηβαίων συμμαχία, Vel: τη Θηβαίων και τητων Κυβοεων συμμαχία. Hoc autem salso correctum esse his iam indiciis conprobatur. Ae primum iam incertum est, ad utramillao Atheniensium iniuriae Videantur referendae, quae deinceps Conmemorantur. Deinde cur di Xerit, ad Thebanorum societatem disserendam Se properare, antea autem, ut rerum eVentuS Sequatur oratio, mentionem Euboeensium se facere Velle prorSuS ignoratur. Nam nisi Demosthenes ipse Thebanorum societatem unam cum omnibus actionibus tum Euboeensium rebus Oratione SUR RH-teposuisset, cur ad illam potiusquam ad hane causam festinaret, nulla profecto esset causa. At vero eum Thebanorum societatem tamquam Singularem actionem, qua quidquid ante peCeasset facile conpensaretur, magniloquis verbis iactasse Videretur, ad hanc rem se studio et ardore animi ferri debuit Aeschines eloqui, tamquam eXcuSRre CoactuS, cur nondum Orationem ad illam

partem conVerteret.

και μάλιστα ηγνοηκατεJ Ex

nostra dicendi consuetudine adverbialiter subiectam potius quam adiunctam sententiam eXSpecta mus, es. Naueli ad Soph. Antig.

θανον τρέφων δυ' ἄτα κἀπανα-Gτάσεις θρόνων. Ceterum μάλιστα cum verbi sequentis vi negativa coniunctum idem valet

123쪽

πεῖν περὶ της θαυμαστης συμμαχίας της των Θηβαίων, , ' ἐφεξης λεγω , περὶ των βοεων πρῶτον μνησθή

σομαι.

85 'Tμεῖς γὰρ, ῶ 'Aθηναῖοι, πολλὰ καὶ μεγάλα ηδικημέν0ι

υπὁ Μνησάρχου του χαλκιδεως , του Καλλίου καὶ Tαυροσθένους πατρος, ους ουτος νυνὶ μι Ιθῖν λαβὼν 'Aθηναίους εἶναι τολμα γράφειν , και πάλιν ύπὁ Θεμίσωνος του Ἐρετριεως, ος ημῶν ειρήνης ουσης 'Sδρωπὸν ἀφείλετο, τουτων εκόντες επιλαθόμενοι , επειδὴ διεβησαν εἰς - 10 βοιαν Θηβαῖοι καταδουλώσασθαι τὰς πόλεις πειρώμενοι,1 θαυμαστης A, μεγίστης Bτης των Α, scilicet ex Superiore Om. e. 9 επιλανθανόμενοι A. quod ῆ κιστα πάντων adfirmativo verbo additum. πρῶτονJ Exspectaveris πρότερον, sed nulla est Euboeensiumst Thebanorum rerum conparatio.

Νοn hoc prius, deinceps illud alterum explicaturus eSt, Sed omnino ut ordo rerum ac perpetuitas servetur primum dicendum est de Euboeusium rebuS.

σημων ἀνδρῶν. οἱ δε Xαλκιδεῖς

πιπ' 'Aθηναίοις ἔντες υστεροναπέστησαν καὶ εστασίαζον προς

ἀλλήλους. ην δε της ετερας των στάσεων ἡγεμὼν ο Μνήσαρχος καὶ κατὰ μεν ἀρχὰς ἀντεδίκει

τοῖς 'Aθηναίοις, υστερον δ' αυ- τοῖς προσίετο καὶ καταγωνισάμενος τους ἀντιστασιωτας προG-εποιήσε τοῖς 'Aθηναίοις την Xαλκίδα. οἱ δ' υιοὶ αυτου K. καὶ T. μετὰ Κτησιφῶντος του στρατηγου των riθηναίων δυνάμεως στρατευσανet ες επ' 'Ω ρεὸν Φιλιστίδην τον τυραννον απέκτειναν. Si quidquam in hoc scholio Verum est, Chalcidenses temporibus belli Boeotii illi quidem ad Atheniensium Societatem tranSierant, mox post pugnam Leuctricam et Oropum oppidum captum s366) defecerant, cf. A. Schaofer I 93. Indo ut aliae Euboeensium civitates sic Chalcis seditionibus domesticis pertur-2 λεγω Λ, εἴπω B. περ finterpolatione natum. 4 πολλὰ bata videtur. Atque cum Athenienses a. 357 primam in Eubooam insulam expeditionem instituissent, Chalcidensium animi ad Athenienses inclinaVerant, Sed libertatem suam retinebant nee denuo ad Atheniensium concilium Se adgregabant, cf. A. Schaefer

dum, unde aditus erat in Euboeam insulam, occupRVerant R.

Sules cum auxiliis Themisonis ot Theodori, qui Eretriae tum Sum mam rerum tenebant. Oropii autem ut AthenienSes arcerent Thebanorum praesidium receperunt, es. II 164. Dem. 18, 99. Xen. Heli. VII 4, 1. A. Schaeseri 93. εκόντες επιλαθόμενοι J Dem. 18, 99: πάλιν σφετεριζομένων Θηβαίων την Evβοιαν ora περιείδετs, ου δ' δεν υπο Θεμίσωνος καὶ Θεοδωρου περὶ Ἱδρωπὸν ηδίκησθε ἀνεμνήσθητε, ἀλλ' εβοηθησατε καὶ τούτοις, Των εθελοντῶν τότε τριηράρχων πρῶτον γενομένων τη πόλει, δεν εις ηνεγώ. - πολλω δ' ετι κάλλιοντο καταστάντες κυριοι καὶ τῶν σωμάτων καὶ τῶν πόλεων απο- δουναι ταυτα δικαίως tiυτοῖς

τοῖς εξημαρτηκόσιν εἰς υμὰς, μηδεν ων ηδίκησθε υπολογισά

μενοι.

124쪽

και δικαίως τοῖς παρακαταθεμένοις , ουχ ηγούμενοι δί-5καιον ειναι την οργὴν ἀπομνημονεύειν ἐν τω πιστευθ ῆναι. και τηλικαῶθ' ὐφ' υμῶν ευ παθόντες οι Xαλκιδεις 86ου τὰς ὁμοίας et μῖν ἀπέδοσαν χάριτας, ἀλλ' επειδὴ τάχιστα διέβητε εἰς βοιαν Πλουτάρχω β0η fντες τοῖς

θεός πού εκεῖνος εν υ μιν εδη

A. Schaofer I 143, 2. εν πέντε ἡμέραιςJ Dem. Androt. 14: ἴσθ' ὁτι πρώην Ευ- βοευσιν ημερῶν τριῶν εβοηθή σατε καὶ Θηβαίους υποσπόνδους ἀπεπεμ -ατε. Scilicet gloriae causa alii aliter oratores dierum numerum Variabant, ut nostra memoria sellum illud septem dierum inventum est. Ceterum Aeschines modestius Ioquitur quam Demosthenes: quinque diebus classem exercitumque ad proficiscendum paratum fuisse, triginta diebus confectum esse bel

lum.

rant nimirum Athenienses hoc bellum non Euboeensium causa Sed propter suas utilitates. Nam ne undique ab Thebanis circumventi

postremo a conmeatu arcerentur

aut ipsi opprimerentur Vehementer tum timebant, cf. Timothei orationem apud Dem. 8, 74. Ac nisi libertatem et iuris aequitatem Euboeensibus concesSiSSent, eos ne ad Thebanos confugere ipsi cogerent magnum profecto periculum erat. Fidem autem datam postremo non violasSe exiguae videtur laudis esse. Sed tamen in hoc campo Demosthenes exSultat, cf. locorum multitudinem apud A. Schaef. I 144, 1. g86. ευ πα θόντεςJ postquam tanta a vobis beneficia acceperant, inde haud parem Vobis gratiam rettulerunt. At contra 9 88: τοιαυτα πεπονθότες πάλιν διεμ λυσασ maximis tum iniuriis adsecti tamen rursuS, Sic ut eratiS, pacem cum eis inire voluistis.

ΠλουτάρχωJ Schol. : Πλουταρχος ήν αρετριέων τύραννος. τουτω Κλείταρχος φυγὰς ἄν εξ Ἐρετριας ἐπολέμει και λαβών

παρὰ Φαλαίκου του Φωκέων τυράννου δυναμιν επεστράτευσεν επὶ τον Πλούταρχον. τω δὲ 'Aθηναῖοι ἐβοήθησαν Φωκίωνος στρατηγουντος και γιννομένης εν Tαμύναις μάχης ενικων ' θη- ναῖοι Ερετριεῖς. Plutarchum cum Erotriae inperitaret populares et

exsules eicere ae deturbare conabantur, quorum dux erat Clitarchus. Cum hoc autem consilia Sua conmunieaverant Chalcidenses Callias et Taurosthenes. Plutarcho ut Athenienses auxilia submitterent perfecisse videntur Εubuli et Midiae amici, Demosthenes quidem de pace 5 hane expeditionem dissuasisse gloriatur, cf. Plui. Phoc. 12-14. Α. Schae fer II 73 sqq. Incidit haec altera expeditio in Ol. 107, 2 - 350. βοηθῬυντεςJ Participium Praesentis significat: transmisistis in Euboeam cum auxilium Plutarcho tulistis, os. Xen. Cyr. V 4, 24:

125쪽

μεν πρωτ0υς χρόνους ἀλλ' Oυν προσεποιουνθ' υμῖν εἶναι φίλοι, επειδη δε τάχιστα εις Tαμυνας παρήλθομεν καιτο Κοτυλαιον ονομαζόμενον ὁρ0ς υπερεβάλλομεν, ενταυθα Καλλίας ὁ Α αλκιδευς, ον υημοσθενης μισθαρνῶν ἐνεκω 87 μίαζεν, 0ρῶν το στρατόπεδον το της πόλεως εις δεινας δυσχωρίας κατακεκλΓμεν0ν, ὁθεν μη νικησασι μάχην ου κην ἀναχώρησις βοηθείας ελπις ουτ' εκ γης Ουτ' εκ θαλάττης, συναγείρας εξ άπάσης της β0ιας στρατόπεδον και παρὰ Φιλίππου δύναμιν προσμεταπεμψάμενος,1 μεν γὰρ Q. χρόνους om. l. 2 επεὶ δε l. 3 KOtύλαιον B Herodian. I 370, Κοτυλαῖον A. . υπερεβάλοιμεν Α. 4 ὀδημ. n. μισ/θαρνῶν Α, μισθὸν λαβων B. ενεκωμίαζεν eli, ενεγ κωμίαζεν l, ενεχυρίαζεν B. 5 το Om. el. δεινας Α, τινας B, debuerat videlicet: εις δυσχωρίας τινάς. 6 κατακεκλημένον

και αυτὸς κηρυκα επευε προς αυτὸν ταυτὰ λέγοντα - δς ταυτὰ ελεγεν. Soph. Aiax 781. Weidner ad Verg. Aen. II 114. ἀλλ' ουν προσεποιουνθ'J Haec est breviloquentia Pro: τους μεν

πρώτους χρόνους εἰ καὶ ρη ως

φίλοι συνεπραττον ἀλλ ουν προσεποιουνθ' υμῖν φίλοι εi- ναι, ei. Eurip. Cycl. 6i5: χειρὶ δ' εἰ μηδεν σθενεῖς, ἀλλ' ουνεπεγκέλευέ γε - at Saltem, at tamen. Ex hae dicendi rations exstitit tamquam propria particula ἀλλ' oυν, saepius ἀλλ ουν

repserit μισθὸν λαβών, apparet ex Belah. Aneed. I 446: ἄρ-

νυσθαι ἀντικαταλλάσσεσθαι.

ὁθεν και et ὁ μισθαρν εῖν τὸ μισθὸν από τινος λαμβάνειν λέγεται, cf. ad 9 43. Sed μισθὸν λαβεῖν stipendium significatae ei pere, in eo qui pecunia corrumpi se patitur, dicitur χρηματα Vel αργυριον λαβεῖν, velutido Aeschine Dem. 19, 119: οτι χρη-ματ' εἴληφεν Αἰσχίνης, ibid. 80:οι ὁτιουν αργυρίου ποιησαντες. Nonnumquam tamen huiusmodi αργυριον Per figuram μισθός appellabatur, ut Dem. 24, 99: τὸν νόμον ον συ τέθεικας μισθόν

λαβών, nusquam contra ἀργυ- ριον dicitur qui est μισθός. Bahe Hyp. IV 7.εις δεινας δυσχωρίαςJ Plui. Phoc. 12: καί τινα λόφον χαράδρα βα θεία των περὶ τὰς

Ταμυνας επιπέδων ἀποκρυπτόμενον καταλαβών.

παρὰ Φιλίππου δύναμινJ Clitarchum ex Macedonia mercenarios milites sibi conparasseveri simile est. An quod ille fecerat hoc in Calliam transtulerit Aeschines, an Chalcidenses etiam ab Atheniensibus desciverint, an Callias quidom et Taurosthenes contra Athenienses arma Sump-Serint, prorSus incertum est. Plu

126쪽

γελῶν, τους Φωκικους ξένους διαβψάσας, ηλθον εφ' iuας ώς ἀναιρήσοντες. καὶ εἰ μη πρῶτον μεν θεῶν τις 88

ἔσωσε το στρατόπεδον , ἔπειθ' οἱ στρατιῶται οἱ υμέτεροι και οἱ πεζοὶ και οἱ ἱππεις ανδρες εγένοντο και παρὰ τον 5 ἱπποδρομον τον εν Tαμυναις εκ παρατάξεως μάχn κρα τησαντες υποσπόνδους ἀφεῖσαν τους πολεμίους, ἐκινδυνευσεν αν η πόλις τα αἴσχιστα παθειν ου γὰρ το δυστυ -

χησαι κατὰ πόλεμόν ἐστι δεινότατον, ἀλλ' ὁταν τις πρὰς

1 προσγελῶν Α, Spengel, δεξιουμενος καὶ προσγελῶν B, cf. Priscian. XVIII 280. 2 εις ημας a. . ημὰς ael, υμῶς X. 5 οἱ utroque loco add. A. , εγένοντο W, εγίνοντο ἀγαθοὶ Α, ἀγα ι ἐγ -

νοντο B. 6 μάχη νικησαντες A. 7 υποσπόνδους ἀφεισαν Α, ἀφίεσαν υποσπ. B. 8 ante η πόλις ad i. Α υμῶν, gmn ημων, Om. ni M. η πόλις post παθειν ponit A, Vitium Subesse apparet, sort. :εκινδυνευσεν αν υ μιν τὰ αι σχιστα παθεῖν η πόλις. τὰ αἱ σχιστα Franke, αισχιστα C. 9 ἐστι δεινότατον W, ἐστι πόλεμον i, εστι μέγιστον eli, μέγιστόν εστι κακόν B. est iam tum Philippum se in Euboeensium seditiones inmiscuisse, iam tum milites in insulam transmisisse ut tyrannis Opem ferrent, denique Atheniensium spem deceptam esSe, Cum Omnes civitates facito secum Philippi insidias

στάλη στρατηγὸς ο Φωκίων ἔχων δυναμιν ου πολλην, ὼς των ε κεισυστησομένων προς αυτόν. Quare maxime mihi veri similo Videtur, a Callia etiam et Taurosthene tum Athenienses es Se desertos. Aliter iudicat A. Schaesor II 76, 1. F. Schultet ex Scholiis coniecit: και παρὰ Φαλαικου δυναμιν προσμ. , quod probarem, ni proxima quae de Taurosthenedicuntur plane vetarent, es. JRhΠ.Ann. 93, 314.

πάντας προσῖελῶνJ Plato re . VIII 566 d: ὰρ ουν, εἶπον, ου ταῖς μεν πρώταις ὴμέραις τε καὶ χρόνφ προσγελῶ τε καὶ ἀσπάζεται πάντας, ω άν περιτυγχάνη; καὶ ου τε τυραννός φησιν εἶναι υπισχνεῖταί τε πολλὰ καὶ ιδία καὶ δημοσία κτλ. Ceterum nescio an Aeschines adlusit ad Eurip.

terfuit proelio quod ad Tamynas ConmiSSum est, cf. II 169 sq. 9 88. καὶ οἱ πεζοὶ καὶ οἱ ἱπ- πεις Hoc diserte eloeutus est propterea quod equites initio quidem ab hostibus dissipati rem

minus fortiter gessisse Viderentur, Sed eum res ad pedites et ad manus gladiosque veni SSet, equites etiam denuo conglobati strenue pugnam redindegraverant, cf. Plui. Phoe. 13. Cf. etiam 140:υμεῖς εξηλθετε καὶ εἰσηειτε εις

τὰς Θηβας εν τοῖς ὁπλοις διε - σκευασμένοι, καὶ οἱ πεζοὶ καὶ

οἱ ἱππεις. δεινότατον - διπλασίαν συμ-τορὰν Ista Sententiarum coniunctio prorsus absona et absurda est. Nam Si duplicis calamitatis est ab indigno hoste Vinci, certe in acie Vinci simplex calamitas est. Quare eXSpecta Veris hane sententiae totius formam : Quem ad modum in acie vinei maxima profecto calamitas est, ita ab hoste indigno et impari superari duplicis miseriae cumulatio est. Quare SuSpicor ex vostigiis codicum ita emendandum esse: τί γαρ; τὸ δυστυχη- σαι κατὰ πόλεμον δετι μεν δει-

127쪽

ΚΑΤΑ ΚΤΗΣΙΦΩΝΤΟΣ.

ἀνταγωνιστὰς αναξίους διακινδυνευων ἀποτυχ si , διπλα - σίαν εἰκός ἐστιν εἰναι την συμφ0ράν. ἀλλ ὁμως et μεῖς

89 τοιαυτα πεπονθότες πάλιν διελυσασθε προς αυτους. τυχὼν δε συγγνώμης παρ' et μῶν Καλλίας ο χαλκιδευς μι-5 κρον διαλιπὼν χρόνον πάλιν ηκε φερόμενος εις την εαυροτ0s φύσιν, Esβ0ῖκῖν μεν τω λόγω συνεδριον εἰς χαλκίδα συνάγων, ἰσχυρὰν δε την Εὐβοιαν εφ' υμῆς εργω παρασκευάζων, εξαίρετον δ' αύτω τυραννίδα περιποιούμενος. κἀνταίθα ελπίζων συναγωνιστην Φίλιππον λDψεσθαι 10 ἀπηλθεν εἰς Μακεδονίαν και περιuει μετὰ Φιλίππου και90 των εταίρων εις ώνομάζετο. ἀδικήσας δε κἀκεινον ἀποδρὰς sπεβαλεν αυτὸν φερων Θηβαίοις. καταλιπὼν δε κἀκείνους καὶ πλείους τραπόμενος τροπὰς του ρίπου,1 αναξίους W, εαυτου ἀναξ. A, ἀναξ. αυτου B. ἀποτύχοι lil. 2 εοτιν ad i. A. 4 παρ' υμῶν συγγν. B, fort. παρ' υμῶν delendum. 6 ευβοικω a. 7 συναγαγὼν A. 9 κἀνταυθα A, καὶ ταυτης B. 11 ετέρων h. οἶς e. δε κακεινον W, δὲ φίλιππον κἀκεινον A, δε φίλιππον κἀκειθεν B. 12 υπέβαλλεν amn. εαυτόν klB. καταλιπὼν Franke, ἐγ καταλ. C. 13 στρεφομενος A, τρεπομενος n. νὰν κακον, ἀλλ' ο ταν τις κτλ.Vel si malis: αυτὰ τό δυστυχη-Gαι κτλ. , vel : αυτὰ γὰρ τὸ δυστυχησαι κτλ. Hoc quidem mihi maxime probabile est. εἰκός ἐστιν εἶναιJ Hune Ver

borum ordinem maxime RdamR-

vit Antiphon. διελυσασθ'ε J Euboeensium legati anno 348 Athenas venerunt ut pacem cum Atheniensibus conponerent, cf. II 12, ubi sic seribendum videtur: ἀπαντας γὰρ οἶμαι υμὰς του τό γε και αυτους μνημονευειν, ὁθ' oι πρέσβεις οι παρὰ των Κυβοέων περί τε της

πρὸς αυτους ειρήνης τῶ δήμωδιελέχθησαν εἶπον δ'' οτι και Φίλιππος αυτους κελευσειεν υ μιν ἀπαγγεῖλαι κτλ.g89. συνέδριον συνάγων Nondum perfecerat hoc consilium sed moliebatur tantummodo omnium Euboeensium Chalcida concilium conVocare, quod apparet ex imperi. Part. παρασκευάζων.

ροσθένην 'Aθηναιον ειναι τους μεν αυτου πολίτας καταδουλωσάμενον, της δ' Ευβοίας ολης μετὰ του αδελφου Καλλίου προδότην Φιλίππω γεγενημένον,

nisi haec verba malis referre ad illud tempus quo TauroSthenes et Callias mercenariis Μacedonibus et Phocensibus conparatis Athenienses Phocione duce Opprimere voluerant. Illud quidem certum est Euboeenses ab anno 348 usque ad annum 343 2 maxime inclinasse ad Philippum. Qui cum Eretriae Clitarchum, orci Philistiden tyrannOS Rrmorum vi sustinere et Euboeam suae dicionis facere coepiSSet,

banorum etiam auxilio destitutus Athenas legatos miSit.

περιήειJ An interfuerat aliquamdiu Philippi expeditionibus 2φ 90. υπέβαλεν Schol. : αντι

128쪽

καὶ της Φιλιππου. ἀπορων δ ὁ τι χρησαιτο αυτω, καὶ παραγγελλομενης ἐπ' αυτὸν ηδη στρατείας, μίαν ελπίδαλοιπην κατεῖδε σωτηρίας ενορκον λαβεῖν τον δημον τονυθηναίων, συμμαχον ὀνομασθέντα βοηθήσειν , εἴ τις επ' bαυτὸν ἐχι ο πρόδηλον ὴν εσόμενον , εἰ μη υμεῖς κωλυ σαιτε. ταυτα διανοηθεὶς ἀποστέλλει δευρο πρεσβεις si Γλαυκετην καὶ Ἐμπέδωνα και Αιόδωρον τὸν δολιχοδρο- μησαντα, Φεροντας τω μεν δήμω ελπίδας, Λημ0 Iθένει δ' ἀργύριον και τοῖς περὶ αυτόν. τρία δ' ηυ ἶ ἄμα εξεω - 10 νεῖτο, πρῶτον μεν μη διασφαληναι της προς et μῆς συμ μαχίας ουδεν γὰρ ην τὸ μεσον, εἰ μνησθεις των προτέθρων αδικημάτων ο δημος μη προσδέξαιτο την συμμαχίαν, ἀλλ' υπηρχεν αυτω η φευγειν εκ χαλκίδος η τεθνάναι ἐγκαταληφθέντι τηλικαῶται δυνάμεις επ' αυτὸν ἐπεστράτευον, η τε Φιλίππου και Θηβαίων . δευτερον δ' υπερ

16 post δευτερον δ' add. C: ηκον οι μισθοὶ τω γράψαντι την συμμαχίαν, del. W.

εἶναι καὶ χρηται et Ουτοις πάντων μάλιστα. καὶ Ουδεν θαυμα-οτόν' ουδέποτε γὰρ οἶμαι επὶτων αυτῶν μενων εικότως τίθλους τους απ' Ευρίπου κέκτηται. Plutarch. Alcib. 23: oξυτέρας τρεπομενω τροπὰς του χαμαι λεοντος. Galba 14: εκάκιζε

δ' εκείνους εν ὀλίγω χρόνω

τροπὰς τοσαυτας τρεπομενους.

Sehol.: δ δε Ευριπος επτάκις της ημερας στρεφεται, καθά περ ἄλλοι τε πολλοι καὶ Βιονυ -

εἴρηκε. - λεγεται δ' o Eυριπος μεγαν εχειν ρουν καὶ πολλὰς τρίπεσθαι τροπὰς μεταβάλλοντος ἀεὶ του ρου. EX Superiore illo Scholio, quemadmodum στρεφόμενος in libros quosdam invaserit, facile elucet.

9 91. τὸν δολιχοδρομησανταJ

Videtur hoc certamine victorium quondam reportaSSe, cf. A. Schae-

for II 394, 1. ελπίδας) Libri addiderunt κενάς, quod adiectivum in contrariorum subtilitate cogitari non poteSi, cf. ad 9 78. Atque illud Spurium eSSe varietate loci quem in libris obtinet conprobatur et ovincitur. τοῖς περὶ αυτόνJ Μaxime consiliorum societate coniunctus illa aetate eum Demosthene fuit He gesippuS. EγκαταληφθέντιJ sc. a Philippo et Thebanis, qui expeditionem

contra eum iam paraverant.

τηλικαυταιJ Epiphonema. η τε Φιλίππου και Θηβαίων neScio an pro glossemate habendum videatur, quibuS verbis epiphonematis vis certe multum infirmatur.

129쪽

του μη συνεδρευειν 'Aθήνησι χαλκιδεας , τρίτ0ν δε ωστε 92 μη τελεῖν συντάξεις. καὶ τουτων των προωρέσεων Ουδε

μιας ἀπετυχε Καλλίας, ἀλλ' ὁ μισοτυραννος Λημοσθενης,

ως αυτῖς προσπ0ιεῖται, ον φησι Κτησιφῶν τὰ βελτιστα 5 λέγειν και πράττειν, ἀπεδοτο μεν τους καιρους τους της

πόλεως, εγραψε δ' εν τη συμμαχία βοηθεῖν et μὰς χαλκιδευσι, ρημα μόν0ν ἀντικαταλλαξάμενος ευφημίας ενεκα 93 καὶ χαλκιδεας βοηθεῖν, εάν τις in επ 'Aθηναίους τὰς συνεδρίας και τὰς συντάξεις εξ δεν ἰσχυσειν Ο πόλεμος 10 εμελλεν ἄρδην ἀπέδοτο, καλλίστοις ὀνόμασιν αἰσχίστας πράξεις κρυπτων και τω λόγω προσβιβάζων υμῆς, τὰς μεν β0ηθείας ώς δει την πόλιν πρότερ0ν ποιεῖσθαι τοῖς

5 και πράττειν ad i. W. 6 ημὰς C. 7 ἀντὶ τουτων ευφ. ενεκα προσγράψας k, ἀντὶ τ . ευ. ε. προγράψας B, αντι T. ευ. E.

προσεγραψε el, em. W. 8 καὶ add. A. 9 προεδρίας B, προεδρίας h. 10 εμελλεν e, ημελλεν X. 11 κρυπτων W, γρατων C. προ βιβάζων gm'nyhy. ημὰς h. 12 ιος δει την πόλιν τὰς μεν βοηθείας Ah, ως δει την πόλιν τὰς βοηθείας προικα ποιεῖσθαι Ham. συνεδρευειν 'AθηνησιJ Clitarchus tum etiam et Philistidos legatos Athenas misisse videntur, quos Aeschinem domi habuisse Demosthenes dicit 18, 82: ου γὰρ παρὰ του Κλειτάρφου και Φιλιστίδου τότε πρέσβεις δεύρ'

ἀφικνουμενοι παρὰ σοι κατέλυον Aισχίνη καὶ συ προυξένεις αυτῶν. Eos autem Atheniensium qui adiuvabant, iussisse tum Videntur, si populus cum Chalcidensibus societatem fieri vellet,

eos in veterem Sociorum numerum recipi, quorum Conmune et

perpetuum concilium esset Athenis, cf. A. Schaeser II 394. g 92. τους καιρους τους της πόλεωςJ reipublicae opportunitates Opportuna et parata Con-moda. Nam cum Callias summis omnium rerum anguStiis premeretur, si Athenienses in condicione veteris societatis oblata perseVerarent, facile ut hoc eis Callias concederet futurum fuisse: cf.

Dem. 8, 34: εἰ λόγον Ῥμῶς ἀπαιτησειαν οι ' Ελληνες δεν νυνὶ παρείκατε καιρῶν διὰ ραθυμίαν.

ἐγραψε Seb0t.: εγρα- ε, φησί, βοηθεῖν ημῶς τοῖς Xαλκιδευσι, εἶτα ἶνα μη δόξη ἄτοπον λέγειντο μόνον ημὰς ἐκείνοις βοηθεῖν,

μη μέντοι καὶ αυτους ημῖν, προσέ ηκε δηθεν ευφημίας χάριν, ἁστε και αυτοῖς βοηθεῖν

ημῖν κινδυνευουσι, και ἀντικατηλλαξε ρημα ἔργω, αντὶ τουεργω ἐκείνοις ἐπικουρησαι λόγωγράψας καὶ εκείνους Αθηναίοις. g 93. τω λόγωJ Non Oratione,

sed hae ratione, hae argumentR-tione, quae deincepS Sequitur.

προσβιβάζων Schol. : ἐπαναγκάζων, βιαζομενος μὰλλον η διδάσκων. Bene explicavit Bremi: blandis et speciosis Verbis ad sententiam suam perducere. Xenoph.

Μem. I 2, 17: πάντας δὲ τους διδύσκοντας ὁρῶ αυτους δεικνυντας τε τοῖς μανθάνουσιν, Ι -

περ αυτοὶ ποιουσιν ῖ διδάσκου σι, και τω λόγω προσβιβάζον - τας, cf. ibid. Κueliner. Contraque προβιβάζειν est Promovere,

porro ire tacere, proVehere, ndiuvare. Cf. Platon. Menon. 74 b.

βοηθείαςJ Schol.: δτι δεῖ πρῶτον ημὰς βοηθεῖν, εἶτα ἀπαιτεῖν κἀκείνους ημῖν την ἴσην εἰσφέρειν. ὁ γὰρ Αἰσχίνης ἐ λεγε μη

130쪽

ἀεὶ δεομενοις των Ἐλλήνων , τας δε συμμαχίας et στερας μετὰ τὰς ευεργεσίας. ῖνα δ' ευ εἰδηφε , οτι ἀληθη λεγω, λαβέ μοι καὶ ἀνάγνωθι το ψήφισμα.φΗΦΙΣΜΑ.

Ουπω τοίνυν τουτ' εστὶ δεινον, εἰ καιροὶ τηλικουτοι 91 πεπραμενοι τυγχάνουσιν, ἀλλα πολυ τουτου δεινότερον

φανήσεται o μελλω λεγειν. εἰς γὰρ τουτο πρ0ήχθη Καλ λιας μεν ο χαλκιδευς υβρεως και πλεονεξίας, Βημοσθε- νης ον επαινεῖ Κτησιφῶν δωροδοκίας, ωστε τὰς εξ'Sδρεου συντάξεις και τὰς εξ Ἐρετρίας, τὰ δεκα τάλαντα, id ὁρωντων φρονουντων βλεπόντων ελα ν υμῶν υφελόμενοι, και τους εκ των πόλεων τουτων συνέδρους παρ'

et μῶν μεν ἀνεστησαν, πάλιν δε εις δαλκίδα καὶ το κα-λ0υμενον βοῖκον συνηγαγον. ον δε τρόπον και δι' 0ῖων κακουργημάτων, ταυτ ξδη ἄξιόν ἐστιν ἀκουσαι. 15 ἀφικνειται γὰρ προς υμὰς ουκετι δι αγγελων ἀλλ' αυ- 951 υστέρας ποιεῖσθαι B, τὰς δὲ συμμ. . . . ευερ γεσίας del. Ham. 3 post λαβέ μοι add. C: την Καλλίου γραφην καὶ την συμμαχίαν, del. Ham. καὶ om. el. 5 εἰ οι καιροὶ B. τηλικουτοι πεπραμενοι τυγχάνουσι Α, πέπρανται τηλικου- τοι B, quod in C sequitur: καὶ συνεδρίαι καὶ συντάξεις del. Ham. 6 τουτο Be, fort. delendum. 7 Ῥμῖν φαν. B. φανησεται εἶναι ο eli. 11 υμὰς elli. 12 τουτους gmn, τοιουτους R. 13 ημῶν B. Eυβοῖκον W, συνέδριον ευ βοικον gmn, ευβ. συν. AR. 15 τουτ' ei.

βοηθεῖν δειν, ος δν μη πρότερον ημιν βεβοηθηκὼς I. τὰς συμμαχίας Dobreus explicavit: condiciones foederis Sta tuere. Num Societatem quidem Athenienses tum inierant, Sed foederis condiciones ad illud tempus reiei Demosthenes voluerat, quo libertatem sociis vi et armis

g 94. πεπραμενοι τυγχάνουσιJ- reipublicae conmoda temere pro pecunia prodita et abiecta.

τὰ δέκα τάλαντα CL Boechii Siaatsh. I 554 sq. Videtur mihi

Aeschines eam pecuniae Summam numerare, quam illae quondam civitates, cum in Atheniensium concilio essent, in Conmune SO-ciorum aerarium contulerant.

niam inter haec duo verba interiectum est φρονούντων, POStremum verbum βλέπειν omnino significare apparet Vi Vere, Cf.

cum RSyndeto coniunctus est cum συναθροισμός, cf. Cic. Lig. 9: quae tua menS Oculi manus ardor animi γ, tum gradatio quaedam a minore ad maiuS QScendenS. τρονῶν - ScienS, cf. Soph.

μην κακός ' νυν δ' ουδεν εἰδὼς ικόμην i,' ἱκόμην. ἀνέστησαν Quasi Vero tune in Attico synedrio Euboeensium legati fuerintl CL A. Seliadfer II 457 Sq. συνεδριον)J Hoc nomen mihi explicandi causa ex g 89 inlatum

videtur. g 95. Demosthenes atque consiliorum societate amicitiaque