Aeschinis in Ctesiphontem oratio.

211쪽

ος ετη βι0υς ενενήκοντα καὶ πεντε ετελευτησεν, απάντων μετασχών των πόνων τῆ πόλει, ωστε πολλάκις

πρὸς με διεξ ι επὶ σχολης. εφη γὰρ , ὀτε ἀρτίως κατε

ληλυθει ὁ δημος, ει τις εἰσίοι γραφην παρανόμων εἰς δι-5 καστηριον, εἶναι ὁμοιον το ὁν0μα καὶ το εργον. τί γάρεστιν ἀνοσιωτερον ἀνδρὸς παράνομα λεγοντος και πράτ-192 τοντος; και την ἀκρόασιν, ως εκεῖνος απήγγελλεν, ου τον αυτὰν τρόπον εποιοῶντο ωσπερ νυν γίγνεται, αλλ' ησαν πολυ χαλεπωτεροι οι δικασταὶ τοῖς τὰ παράνομα γράφου - 10 Gιν αυτου του κατηγόρου , και πολλάκις ἀνεπόδιζον τον γραμματέα καὶ εκέλευον πάλιν ἀναγιγνωσκειν τους νόμους καὶ το φήφισμα, και ηλίσκοντο οι τὰ παράνομα γράφοντες, Ουκ ει πάντας παραπηδήσειαν τους νόμους, ἀλλ' ει μίαν μόνον συλλαβην παραλλάξειαν. το δὲ νυνι γιγνό- 15 μενον πρῆγμα υπερκαταγέλαστόν ἐστιν' ὁ μεν γὰρ γραμματευς αναγιγνώσκει το παράνομον, οι δικασταὶ ῶσπερ

επωδην η ἀλλότριόν τι πρῆγμα ἀκρ0ώμενοι προς ἐτέρω

193 τινὶ την γνώμην ἔχουσιν. ηδη δ' ἐκ των τεχνῶν των Aημοσθένους αισχρὸν ἔθος εν τοῖς δικαστηρχις παραδέχε-

ετη γὰρJ Ille igitur hoc etiam

narravit ete. oratio enim rediit ad illud subiectum, quod iam paulo ante orator sibi animo informa

verat.

sequebantur et criminis nomen et crimen ipSum, h. e. non modo criminis veritate ad iram Reeendebantur, sed ipsam criminis Speciem RVersabuntur, eum Vel nomen criminis odiosum esset. Nec iniuria. Nam legum Statum evertere vel dictis vel factis omnium scelerum profecto maxime nefandum est. Perinde eSSe To παρά- ωομα λ ἐγειν et το παρ. πράττειν'

g 192. τοῖς τὰ παράνομα γράψουσιν Ad genus alicuius rei denotandum conmode adhibetur articulus. Quare paulo post etiam ex Α recipiendum putavi: οι τὰ παράνομα γράφοντες. ανεπόδιζονJ Pollux II 196:,, ἀνεπόδιζον δε ,,τον γραμματέα Αἰσχίνης ὁ ρητωρ εφη. επὶ

του ' πάλιν ἀναγινώσκειν εποίουν, κα4 αναποδιζόμενα υντιφῶν τὰ πάλιν εξεταζόμενα BS.

102. Bl. 84 . Cf. Harp. Herod. V 92: επειρωτῶν τε καὶ ἀναποδίζων τον κηρυκα - identidem et cum vi quadam insistens) eadem interrogans, cf. Baehr. Illo igitur loco significat: non Sine aliqua gravitate ac severitate

scribam revocare.

παραπηδησειανJ Libidinis notitiam habet, cf. ad 9 12. επωδηνJ Tamquam carmina vatum et praestigiatorum, quae silentio homines, Sed nequaquam attentis animis audirent. 9 193. εν τοῖς δικαστηρίοις l

212쪽

σθε. μετενήνεκται γὰρ υμῖν τὰ της πόλεως δίκαια ὁ μεν γὰρ κατήγ090ς απ0λ0γεῖται, ὁ φευγων την γραφὴν ηατηγ09εῖ, οἱ δε δικασταὶ ενίοτε ών μεν εἰσι κριταὶ επι- λανθάν0νται, δεν δ' oυκ εἰσὶ περὶ τουτων αναγκάζονται την ψῆφον φερειν. λέγει δε ὁ φευγων, αν ἄρα ποθ' ἄψη- 5ται του πράγματ0ς, ουχ ως ἔννομα γέγραφεν, ἀλλ' ως δη π0τε και πρότερ0ν ἔτερος τοιαυτα γράψας ἀπέφυγεν. ἐφ' ω καὶ νυνὶ μέγα φρονεῖν ἀκουω Κτησιφῶντα. ετόλμα isto' ἐν υ μιν ποτε σεμνυνεσθαι 'Αριστοφῶν εκεῖνος o 'Aζηνιευς λέγων ὁτι γραφὰς παρανόμων ἀπέφυγεν ἐβδομη- 10κοντα και πέντε. ἀλλ' oυχι ὁ Κέφαλος ο παλαιὸς εκεῖνος. ὁ δ0κῶν δημοτικώτατος γεγονέναι , 0υχ ουτως, ἀλλ' ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις ἐφιλοτιμεῖτο, λέγων ὁτι πλεῖστα πάντων γεγραφὼς ψηφίσματα οὐδεμίαν πώποτε γραφὴν ἔφυγε πα9ανόμων, καλῶς οἰμαι σεμνυνόμενος. ἐγράφοντο γὰρ i5 ἀλλήλους παρανόμων Ου μόνον οἱ διαπολιτευόμενοι, ἀλλα

1 μετήνεγκται e, μετήνεκται I. υμιν Martii. , , μιν ehh, υμῶν X. 2 την om. n. 4 ουκ εισὶ COb., ουκ εἰσὶ δικασταὶ C. 5 εκτίρειν g. εὰν e. 7 τοσαῖτα 8 νυν Ah. μεγαλοφρονε ιν lith. 9 , μιν eth. ποτε om. e. 10 απέφυγεν Ah, πίτευγεν B. 11 ουχ Αh. 14 ἔφυγε Cob., i φευγε Ah, πέ- τευ γε B. Hoc mihi sitspectum est propterea quod ratio et natura Verbi παραδέχεσθαι efflagitat praepositio

iectum, cf. I 178: πάντων ἀδικώτατον ἔθος εἰς τους ἀγῶνας παραδέχεσθε. Quare erant qui perfectum tempus παραδέδεχθε

rhet. 40 p. 682 B): οθεν καὶ oAἰσχ. κακον ῆ ς φησὶν εἰς τὸ δικαστήριον παρῆλθεν ο μεν γὰρ κατήγορος κτλ.υμιν Dativus ethicus hoc loco significat, iuris iudiciorumque 1 R-tionem vi et ludibrio Demosthenis in ipsum civium inconmodum

mututam eSSe. Hanc autem De mosthenis artem adumbravit Ae

schines ips0 I 175. 178.

Sauppe Or. segm. 217. Hanc prRecipuam Cephali laudem praedicavit etiam Dem. cor. 251. Cf. etiam 219: καίτοι πολλοὶ παρ'

υμ ιν γεγόνασι ρήτορες ἔνδοξοι καὶ μεγάλοι προ εμου, Καλλίστρατος εκεινος, 'Αριστοφῶν, Κέφαλος, Θρασυβουλος, ἔτεροι μυρίοι ἀλλ' δμως ουδεὶς πώποτε τουτων διὰ παντὸς ἔδωκεν ἐαυτὸν εις Ουδεν τῆ πόλει, ἀλλ' ὁ

οἱ διαπολιτευόμενοι J EXSpectaveris ἀντιπολιτευόμενοι, Sed cf. Harp. 56: διαγορευων IGαιος ἐν τω κατὰ Βιοκλέους κέχρηταιτω διαγορευων αντὶ του διώ- φορα καὶ ου ταυτὰ λέrων. τοεναντίον γάρ ἐσet ι παρ αυτοις τὸ διαγορευε ιν τω συναγοῖευειν, ὼσπερ τὸ συμφέρεσθαι τω

διαφέρεσθαι και τὸ συμπολιτευεσθαι τω διαπολιτευεσθαι και τὸ συμφωνε ν τω διαφω

νεῖν.

213쪽

καὶ οι φίλοι τους φίλους, εἴ τι εξαμάρτοιεν εἰς την πόλιν. 195 εκεῖθεν τουτο γνώσεσθε. 'Αρχῖνος γὰρ o ἐκ Κοίλης

ἐγράψατο παρανόμων Θρασυβουλον τον Στειρι εα, ενατων συγκατελθόντων, και εἷλε νεωστὶ γεγενημένων αυτω5 των ευεργεσιῶν, ας ουχ υπελογίσαντο οἱ δικασταί

ηγουντο γὰρ, ωσπερ τότε αυτους φευγοντας ἀπο Φυλῆς

Θρασυβουλος κατηγαγεν , ουτω νυν κατελθόντας εξελαύ- 196 νειν. αλλ' ου νυν, ἀλλα πῶν του ναντίον γίγνεται οἱ

γὰρ ἀγαθοὶ στρατηγοὶ υμῖν καὶ των τὰς σιτησεις τινες

Sohaefer I 127. Blass, Gesch. der Beredis. 340. Aliorum beneficio testium scimus cur Thrasybulus ab Archino accusatus fuerit. Pseudoplui. in vita Lys. 835 f:εφ' οἶς γράψαντος αυτω Θρασυβούλου πολιτείαν μετὰ την

κάθοδον ἐπ' αναρχίας της προ Κυκλείδου ὁ μεν δῆμος εκυρωσε την δωρεάν, ἀπενεγκαμένου δ' 'Αρχίνου γραφὴν παρανόμων διὰ

το ἀπροβουλευτον εἰσαχθῆναιεάλω το ψήφισμα, και Ουτως ἀπsλαθεις τῆς πολιτείας τον λοιπὸν ωκησε χρόνον ἰσοτελὴς ών. Max. Plan. ad Hermog. V

343 W): Θρασύβουλος μετὰ τὴν

των τριάκοντα κατάλυσιν ἔγραψε

τω Λυσία ψήφισμα περι του δεῖν αὐτόν γενέσθαι πολίτην, και κατηγορηθεις ως ἀπροβούλευτον γήφισμα εἰσενενγκών

os γὰρ ην πω καταστῶσα ἡ βουλή

- κατεδικάσθη χρημάτων ' ὁ δὲ,,ου μὰ Βία εφη , , ἀλλὰ θανάτου ' τί γὰρ τοιούτους ἔσωζον; Atque huc etiam illud pertinere puto, quod Plato Phaedr. 25 Te Conmemorat: και γάρ τις αὐτὸν - Lysiam), ἁ θαυμάσιε, εναγροχος των πολιτικῶν τοὐτ' αυτόλοιδορῶν ωνείδιζε και διὰ πάσης τῆς λοιδορίας εκάλει λογογράφον. Sauppe Ep. Crit.

128. Cf. etiam Schol. Laur. RP.Sehuligium. συγκατελθόντωνJ se. τοῖς απὸ Φυλῆς, cuius rei memoria omnium in ore erat. Similiter emendandum est Lys. XIII 77: ως ἐπὶ Φυλην τ' ωχετο και συγκατῆλθε, ubi grammatici addiderunt: τοῖς

απὸ Φυλῆς. Cf. Lys. XXXI .s :ἐπὶ κατειργασμένοιε μῶλλον ελθεῖν βουλόμενος ἡ συγκατελθεῖν κατεργασάμενός τι των τῆκοινὴ πολιτεία συμφερόντων. νυν - εξελαύνειν Grammatici explicandi et interpretandi studio adiunxerunt: γράφοντά τι παρὰ τοῖς νόμους. At hoc si orator eloqui vellet, paulo ante pronuntiare debuerat, qua tandem Virtute Vel quibus artibus Thrasybulus exSulem populum restituisset. Accedit quod sola

sententia ista ουτω νυν κατελθόντας εξελαύνειν non modo plane expressa eSt sed etiam multo acrior et vehementior videtur.

Denique pronomen infinitum γρα- τοντὰ τι) in hac Sententiae conformatione nimis est languidum et putidum. Atque istud emblema supra lineam potius quam intra

versum in archetypo fuisse apparet ex recenSionum diSSensu.

g 196. οι αγαθοὶ στρατηγοίJEpitheton Aeschines adiecit non

214쪽

MΣXINΟΥευρημενων ἐξαιτουνται τας γραφὰς των παρανόμων, ους υμεῖς ἀχαρίστους εἰναι δικαίως αν υπολαμβάνοιτε ' εἰ γάρ τις εν δημοκρατία τετιμημενος εν τοιαυτu πολιτεία ην οἱ θεοὶ καὶ οἱ νόμοι σωζουσι, τολμα βοηθεῖν τοῖς τα παράθνομα γράφουσι, καταλυει την πολιτείαν υφ' ης τετίμη- 5ται. τίς ουν ἀποδεδεικται λόγος ἀνδρι δικαίω συνηγόρω; I97

εγώ λεξω. εις τρία μερη διαιρεῖται η ημέρα , ὁταν εἰσίsi

γραφὴ παρανόμων εις το δικαστηριον. ἐγχειται γὰρ τομεν πρῶτον υ δωρ τω κατηγόρω και τοῖς νόμοις καὶ τ si δημοκρατία, το δε δευτερον τω την γραφὴν φευγοντι 10 καὶ τοῖς εις αυτὸ το πρῆγμα λέγουσιν ' ἐπειδὰν δε τῆ

Ah, δικαίω συνηγ. καὶ σωτρονι R συνηγ. δικαίω καὶ σωφρονι gmn. 10 δευτερον IV, δευτερον υ δωρ C. ut virtutis memoriam excitaret Sed ut exspectationem hominum praetorum Virtutibus actionibusque contrariam deSignaret. Atque huic occultae Vituperationi

dativi etiam ethici υμ 3 usurpatio inservire videtur. Cf. g 73. Din. Ι 1. 53.

τὰς σιτήσειςJ Sc. εν πρυτανείω, Pro qua grammatici falso: ἐν τω πρυτανείω. Nam articulus in hac formula deesSe Solet , CL178 Dem. 19, 330. Maet2n. ad Din. I 101, Κleyn Mnemos. VIII 101. Idemque emblema infecisse arbitror Aesch. II 80: καὶ γὰρ τὰς εἰ κονας ῖστατε καὶ τὰς προεδρίας καὶ et ους στεφάνους κώὶ τὰς Γεν πρυτανείωJ σιτησεις δίδοτε ου τοῖς την ειρηνην ἀπαγγείλασιν ἀλλα τοῖς την μάχην

νικησασιν, ubi item aliquot libri Eν Τω πρυτανείω. Cf. etiam II 46. 53: επαινέσαι καὶ καλέσαι επὶ δεῖπνονJ εἰς το πρυτανεῖον εἰς αυριον ἡ

hic deos et leges coniunctim nominari tamquam conmunes democratiae SOSpitatores existimavit Hamaher Mnemos. VIII 15. Quare legendum censet: οἱ θε-ομοὶ καὶ οἱ νόμοι. Cui rei minus hic locus est quam deorum conmemorationi. Atque οἱ θεοὶ καὶ οἱ νόμοι non idem significat atque καὶ οἱ θεοι καὶ οἱ νόμοι. Nam in illa verborum copulatione haec inest sententia: praeter deo

rum Voluntatem maxime reis. Salutem in legum conservatione P sitam e SSe.

6 197. ἀνδρι δικαίω συνηγόρωJ- quaenam Oratio convenit iusto

ac probo homini qui patroni partes susceperit 3 Nam illud dativus est obiecti hoc dativus appositionis. Bremi. διαιρεῖται Harp. 58: διαμεμετρημένη ημέρα μέτρον τίεστιν υδατος προς μεμετοημένονημέρας διάστημα 0έοπι εμετρε το δε τω Ποσειδεῶνι μονί. προς δη τουτο ἡ γωνίζοντο οι μέγιστοι και περὶ των μεγίστων αγῶνες. διενέμετο δὲ τρία μέρη το υδωρ, το μεν etω διώκοντι, το δε τω φευγοντι, τὸ δὲ τρίτον τοῖς δικάζουσι. ταυτα δὲ σαφέστατα

αυτοὶ οἱ ρήτορες δεδηλώκασιν,

'Αριστοτέλης δ' εν τῆ Σθηναίων πολιτεία διδάσκει περὶ τουτων se. 423). καὶ τοῖς νόμοιςJ Schol. : ως του κατηγόρου ως ἐπὶ το πολυδιὰ τὸ παρὰ τους νόμους τι

215쪽

πρώτη φήφφ μ η λυθηὶ το παράνομον, ηδη το τρίτον υ δωρ

χεῖται τsi τροησει καὶ τω μεγεθει της οργης της υμετε 198 ρας. οστις μεν ουν εν τύ τιμησει την ψηφον αἰτεῖ, τηνοργην την et μετέραν παραιτεῖται οστις δ' εν τω πρώτω5 λόγω την ψηφον αἰτεῖ, νόμον αἰτεῖ, ὁρκον αἰτεῖ, δημοροκρατίαν αἰτει, ών ουτε αἰτησαι ουδεν ὁσιον ουδενὶ ου τ'

τας την πρώτην ψηφον κατὰ τους νόμους διενεγκεῖν, 199 απαντῶν εἰς την τίμησιν. ὁλως δ' εγωγε, ὼ ἄνδρες 'Aθη- 10 ναῖοι, ολίγου δεω εἰπειν, ως και νόμον δει τεθηναι ἐπιταῖς γραφαῖς μόναις ταῖς των παρανόμων, μη ἐξεῖναι μητε τω κατηγόρω συνηγόρους παρασχέσθαι μητε τω την γραφην φευγοντι. ου γὰρ ἀόριστόν εστι το δίκαιον, ἀλλ' ώρισμένον τοις νόμοις τοῖς υμετεροις. ωσπερ γὰρ εν Tu 15 τεκτονικu , ὀταν εἰδεναι βουλωμεθα το ὀρθὸν καὶ το μη,

200 τον κανόνα προσφερομεν ω διαγιγνώσκεται, ουτω και ἐν ταῖς γραφαῖς ταῖς των παρανόμων παράκειται κανὼν του δικαίου τουτι το σανίδιον, το ψήφισμα και οι παραγε

τη πρώτη ῬηφωJ Habita enim

et accusatione et defensione iudices sententias ferebant, utrumne reuS crimine teneretur an absolveretur. Quodsi innocentem reum eSSe maiore Sententiarum parte conprobatum e SSet, etiamsi Recusator ne quintam quidem Partem tulisset, nihil iam erat cur amplius disceptaretur. At noXiUssi declaratus esset, poenae Vellitis fiebat aestimatio. g 198. την ψηφον αἰτεῖ i. e. ut in suum favorem et gratiam Sententia feratur. Dem. XXI 5: εἰ

μεν ουν παρανομων τὶ παρα

πρεσβείας η τινος ἄλλης αἰτίας

η μελλον αυτου κατηγορεῖν, ου δεν αν υμῶν ηξίουν δεῖσθαι,

νομίζων τῶ μεν κατηγόρφ περὶ

χειν μόνον, τω δε φευγοντι καὶ παραιτεῖσθαι deprecari).ορκον αἰτεῖJ Celeberrimum istuc erat rhetorum exemplum et converSionis s- αντιστροφης) et con

istos ut absolvant rogas, ut pertu'rent rogas, ut existimationem neglegant, ut leges tuas libidini largiantur, TogRS. διενεγκεῖνJ - nullo obiecto inpedimento pro iure ae religione sententiam ferre. 9 200. σανίδιονJ Sehol. : λελευκωμενον πινάκιον, εν ω ηγρατη γεγραπται ην εγράψατο

216쪽

τίαν.

λετε IV, εθ. ὰκουειν C, del. Cob. ὀ κατηγορος καὶ το Ο τισμα τοκατηγο0ουμενον καὶ οἱ νόμοι. Iste libellus pro tribunali. ut quorum interesSet cogno Sei poSSet, publice proponebatur. Cf. Meter Sehoem. PrOZ. 604 Sq. καὶ τι δει κτλ. Sententiarum ordo hic mihi apparere videtur: Iuste si agere voles, legeS et rO-gationem tuam congruere inter se demonstra. Quo facto nihil relinquitur quam iudierim sententia. Quidquid enim aliud praeterea institueris, contra ius et fas futurum est. Et Demosthenem quidem quid tandem est cur perornrevelis 3 Iustitiam certe in desendendo ille non est Seeuturus. Contrariam autem defensionis viam initurus si huiuscemodi hominem malitiosum et versutum in auXilium vocabis, apparet et iudicum

num reipublieae adferre et demo-eratiam evertere te velle. O 201-214: Quasi neeeSsarium iudieibus consilium daturUS, euius recordatione Demostheni, artes et insidias effugerent, optimam sibi viam paravit, ut et erimina longa oratione exposita denuo repeteret iudicumque animis ineulcaret et Demosthenis dicendi facultatem in suspicionem VOQR-

Frequentior quidem formula est:

το συντεταγμενον προοίαιονJProoemium quodam modo Ctesiphontis erat Oratio, quia defensionem ipsam Demostheni relieturuS erat τω Gυνζγόρω . Atque hoc ipsum prooemium Ctesipho et Demosthenes conmuni Opera et consilio constituiSSe arguuntur. Cf. Plat. Legg. 930e: τρονῆσαι δε χρη περὶ θεῶν θεραπείας τοιόνδε προοίμιον ἀν

ἄνευ ρυοvJ Etenim Ctesiphontis libertas et voluntas SiconStringeretur, querellas eum editurum et tamquam clamoreS veri simile erRt. ἐκείνουJ Supplenda auditori-birs reliquit ἀ κουειν π9OGποιεῖ-Gθε, vel ut grammatici sibi finxerunt: εθ Πετε ἀκουειν. Cf. Co-bet Mnem. IV 299. N. L. 103.

217쪽

γόντων τὰς δικαίας ἀπολογίας εισεληλυθατε ἀκρ0ασόμε- 202 νοι, αλλὰ των ἐθελόντων δικαίως ἀπολογεῖσθαι. εὰν δ' υπερπηδησας την δικαίαν ἀπολογίαν παρακαλη Λημο- σθενην, μάλιστα μεν μη προσδέχεσθε , οἰόμεν0ν ρημασι 5 τ0υς νόμ0υς ἀναιρησειν , μηδ' εν α ρετu τουθ' υμῶν μηδεὶς καταλογιζέσθω, ος αν επανερομένου Κτησιφῶντος

εἰ καλέσn Aημ0σθένην πρῶτος ἀναβοησu , ,κάλει, κάλει. ἐπὶ σαυτον καλεις, επὶ τους νόμους καλεις, ἐπὶ την δημοκρατίαν καλεῖς. αν δ' ἄρα ύμῖν δόξη ἀκουειν, ἀξιώ

1 τὰς δικαίας Ham. , τὰς ου δικ. C, cf. Franke Inlin. Ann. 93, 597. 3 παρακαλ. δημοσθ'. , δημ. παρ. B. 4 προσδέχεσθ' εJ add. Ah oοφιστην, B: κακουργον ανθρωπον, del. W, cf. g 16.οιόμενον . . ἀναιρησειν etiam del. Bahe, fort. rectius. 0η- μασι om. A V. 5 υμῖν eth. 6 ὰν om. glli. 7 καλεση Behli., καλέσειε Ah, καλεύω B. alterum κάλει om. elli, cf. Rhet. Gr. III10. 55. 30. 319. II 346. 8 την om. Α. 9 δ' om. n. ἀκροασομεν ο J Admonet scilicet iudicum iurisiurandi, cf. Dem. 24, 151: καὶ ἀκροάσομαι του κατηγόρου καὶ του απολογουμένουομοίως ἀμφοῖν. IIane autem legem in Suum quiSque conmodum explicare studebat iuris interpretatio). Et Aeschines quidem Sic exiStimat, si adversarius iusta utatur defensione, iudices religione teneri ut audiant, si minuS, ad audiendum iam iudices

nequaquam adactOS ESSe. Contraque Demosthenes 18, 2 το ο-μοίως ἀμφοῖν ἀκροάσεσθαι Sic

interpretatur: τουτο δ' εστὶν ου μόνον το νη. προκατεγνωκέναι μηδεν ουδε το την ξυνοιαν ἴσην

ἀμφοτέροις ἀποδουναι, , ἀλλακαὶ et O et η τάξει καὶ τη απολογία ως βεβουληται καὶ προηρηται των ἀγωνιζομένων εκαστος ουτως εῶσαι χρήσασθαι. Utriusque interpretatio manca et debilis eSt.

etiam durius est quod aliquando Demosthenes rei vocem admitti Vetuerat, cf. Aesch. II 1: τηνωμότητα, δς ετόλθησε παρακε

λευσασθαι την του κινδυνευον -

τ0ς φωνην μη υπομένειν. τους νόμουςJ scilicet eas leges, in quibus haec Omnis CauSa Vertitur, contra quas Ctesipho rogationem suam tulisse Videbatur. Et hanc artem ingeniose et libere praestitit Demosthenes, qui legum ratione praetermissa statim involaverit in publicae actionis Suae conmemorationem, deinde cum inflammasset iudices, pauca disseruerit de statu legitimo, denique redierit ad reipublicae casus et officia.

εἰ καλεύηJ Cf. II 64. 68.εν ἀρετηJ - ως φιλάνθρωπόντι. SehOl. κάλειJ Perspicitur hinc, quantum fuerit Atheniensium studium Demosthenis audiendi, cum, Simulac quiS eius mentionem secerat, Solerent alta VOee clamare, ut vocetur orator et progrediatur. Bremi. Quasi vero ista conmemoratio fortuita esseti Quasi vero si quis interrogaSSet, num sibi advocare liceret, si iudices adnuerent, aliud quidquam reSpondere possent quam κάλει κάλει- licet Vero. καλεῖς κτλ.J Demetr. περὶ ερμ. 268: τὸ σχημα τουτο τριπλουν και γὰρ επαναφορά εστι και α - συνδετον και ὁμοιοτέλευτον. καιδεινότης ηθροιGται εκ Tωνῶν, εἰ o εἴποι τις Ουτως , , επὶ Gαυτόν και τους νόμους και την δημοκρατίαν καλεῖς ἄμα τοῖς σχήμασιν εξαιρησει και et ην δεινότη et α. Cf. etiam Hermog. II

218쪽

ῖνπερ κἀγὼ κατηγόρηκα. εγι, δε πῶς κατηγόρηκα; ῖνα

καὶ τουθ' υπομνησω et μῆς, ουτε τον ἴδιον βίον τον Aη- 203μοσθενους πρότερον διεξηλ ν ουτε των αδικημάτων των

δημοσίων ουδενὰς πρότερον εμνη- ην, ἄφθονα δήπου και 5 πολλὰ εχων, η πάντων γ' αν είην ἀπορώτατος ἀλλα

πρῶτον μεν τους νόμους επεδειξα α παγορευοντας μηστεφανουν τους υπευθυνους, επειτα τον ρητορα εξηλεγξα γράψαντα Λημοσθενην υπευθυνον ὁντα στεφανουν Ουδεν πρ0βαλόμενον, ουδε προσγράψαντα ,, ἐπειδὰν δω τὰς ευ- 10θυνας, ρ ἀλλα παντελῶς καὶ υμῶν καὶ τῶν νόμων καταπεφρονηκότα και τὰς εσομενας προς ταυτα προφάσεις

εἰπον , ας ἀξιῶ και υμὰς διαμνημονευειν. δευτερον δ' 204υμῖν διεξηλθον τους περι τῶν κηρυγμάτων νόμους, εν0ὶς διαρρηδην ἀπείρηται τον υ πῖ του δημου στεφανου 15μενον μη κηρυττεσθαι εξω της ἐκκλησίας ὁ δε ρητωρ οφευγων την γραφην ου τους νόμους μόνον παραβέβηκεν ἀλλα και τον καιρὰν της ἀναρρησεως καὶ τον τόπον, κε λευων ουκ εν τη ἐκκλησία ἀλλ' εν τω θεάτρω την ἀνάρρησιν γίγνεσθαι, ου δ' εκκλησιαζόντων 'Ἀθηναίων αλλὰ 20 μελλόντων τραγωδῶν εἰσιέναι. ταυτα δ' εἰπὼν μικρὰ μεν περὶ τῶν ιδίων εἰ πον, τὰ δε πλεῖστα περὶ τῶν δημοσίων

3 τοὐ θ' add. W. τον B, του Ah. 4 τῶν δημοσ. ἀδικ. B. 5 πρότερον ουδενος a. 6 εχων W, λεγειν εχων Ah, εχων λέγειν B. 7 επίδειξα τους νόμους Α, ἀπεδειξα τ. ν. h. 10 προβαλόμ. Steph. , προβίλλ. C. προσγρ. h, προσεγγρ. C, ci. g 11. 12 ταυτας B. 20 ουκ AK 22 οικείων a. 346. Phoeb. III 55. Alex. III 10.30. ἱνα υπομνησωJ Huiuscemodi enuntiata veterum Si eum nostra dicendi consuetudine conparaVeriS, Sententia haec deesse videtur: so sage ich, so erlitare ich, So wiederhole ich etc.

g 203. εχωνJ Sc. λεγειν, quod

facile ex εμνησθην animo repetatur.

ἀπορώτατοςJ Hoc interdum de eo dicitur, qui propter tarditatem ingenii nihil dicendo expedire

queat. Bremi.

προβαλόμενονJ Aoristum tuetur Schol. interpretatio : ἀντὶ του

7ανουν, ἀντὶ τοὐ ουκ εἰπόντα, επειδὰν τὰς ευθυνας δω. παντελῶςJ - plane, cf. Dem. 18, 11: παντελῶς ευηbες.

φ 204. καὶ τον τόπονJ Cf. ad 5 34. περὶ τῶν δημοσίωνJ Grammatici ex 203 addiderunt αδικημάτων ut ex hoe loco Supra ad- Scripserunt δημοσίων. Nam hic quidem αδικημάτων tolerari non potest, quod Simul revocandum esset ad περὶ τῶν ιδίων, quaSi publica et domestica facinora di-Stinguerentur. Hoc iam Reishius perspexiSse videtur cum Scripsit: τὰ δε πλεῖστα περι τῶν δημο-

219쪽

σατε ἀπολογεῖσθαι προς τον των υπευθυνων νόμον πρῶτον, προς τον περὶ των κηρυγμάτων δευτερον , τρίτον δεώς ουδε ἀνάξιός ἐστι της δωρεῆς. εὰν δ' υμῶν δεηται 5 συγχωρησαι αυτω περὶ της τάξεως του λόγου, κατεπαγγελλόμενος ως επὶ τu τελευτη της απολογίας λυσει τοπαράνομον, μη συγχωρεῖτε, μηδ' ἀγνοεῖθ' ὁτι πάλαισμα τουτ' εστὶ δικαστηρίου ου γὰρ εἰσαυθίς ποτε προς τοπαράνομον ἀπολογεῖσθαι, ἀλλ' ουδεν εχων δίκαιον εἰπεῖν 10 ετέρων παρεμβολu πραγμάτων εἰς λήθην υμῆς βούλεται 206 της κατηγορίας εμβαλεῖν. ωσπερ ουν εν τοῖς γυμνικοῖς

λεγετω Ham ., quod ipse conieceram, nisi hoc verbum prorsus ab istare alienum esse viderem. 4 ου δε ανάξιος k, ούδεν ανάξιος elli,

ἄξιος B. 5 συγχωρεῖτε eth. . 6 επαγγελίας elli. 7 μηδ'

Sens autem tempus λέγω maxime adeonmodatum est, quod Orator in hac extrema parte aecuSationis Vixdum absoluta quodammodo etiam nunc Versari Videtur. g 205. τον των υπευθυνων

νόμον Exspectaveris περὶ τωνυπευθυνων, sed cf. FrolibergerLys. Vol. II 183. καet επαγγελλόμενοςJ Μulto scitius Demosthenes viam sibi munivit, cf. 9: εἰ μεν ουν περι δενεδίωκε μόνον κατηγόρησεν Aι- σχίνης, κἄγω περὶ αυτου του προβουλευματος εδ θυς αν απε-

λογουμην επειδη δ' Ουκ ἐλάττω λόγον τἀλλα διεξιὼν ἀνάλωκε

και τα πλεῖστα κατεψευσατό μου, αναγκαιον εἶναι νομίζω

και δίκαιον αμα βραχέα περὶ

δεις υμῶν τοις ἔξωθεν λόγοις ηγμένος ἀλλοτριώτερον τῶν υπὲρ της γραφῆς δικαίων ἀκουθ μου.

Deinceps discernit inter λοιδορίας et κατηγορημένα. Nihil autem pro crimine habetur nisi quod ad reip. administrationem pertineat. Quo artificio contigit ut omnem iam orationem ad publi-

earum rerum explicationem Con

vertere liceret. Cf. praeterea φ 53 56. simulat etiam eundem Se quem adversarius tenuerit ordinem ob- Servaturum: την γὰρ αυτὴν του - τω ποιησάμενος των γεγραμμένων τάξιν περι πάντων ερῶ καθ' εκαστον εφεξῆς και ουδὲν ε-

προσγράψαντα , , ἐπειδὰν τὰς ευ-

θυνας δω στετανουν και ἀνειπεῖν εν τω θεάτρω τον στέφανον κελευσαι, κοινων εῖν μὲν ὴ γ οτ μαι και τουτ Ο τοῖς πεπολιτευμένοις l Istae artes

maiores fuerunt quam quae aut Aeschinis prudentia aut iudicum Sapientia praecaveri possenti Cf. etiam 110. 111 ἄνω και κάτω διακυκῶν l) 120. 124. 126. 129 sq. comoedi etiam partes iam agere audet. 139-140. Haec sero qui Consideraverit, tacite, quid πάλαισμα δικαστηρίου nominetur, mente adsequetur. In his artibus oratoriis dominatur Demosthenes

parari poteSt. βουλεται J IIoc verbum continet utrumque membrum totius sententiae.

220쪽

της πόλεως περὶ της τάξεως τ0υ λόγ0υ μάχεσθε, καὶ μη

τον εἰς τοὐς του παρανόμ0υ λόγους, καὶ τὰς εκτρ0πας αυτ ου επιτηρεῖτε. ἀλλ α δη συμβησεται ἡμῖν, εὰν μη 207τοὐτον τ0ν τρόπον την ἀκρόασιν ποιησθε, ταυθ' ύμινηδη δίκαιός εἰμι προειπεῖν. επεισάξει γὰρ τ0ν γόητα και

si consideraveris eiusdem rei ΠΟ-titiam iam contineri in nomine

in optimis libris repertum eSt τοῖς εξωθεν λόγοις, in deterioribus εξω Scriptum exstat. Dicebatur ε ω του πράγματος λοιδορειν,

Sed illud neseio an grammati Ο-rum aut librariorum se ciuitati debeatur. Quodsi Aeschines 56 dixit o σοι εξωθεν περιεGTῶσιν, II 5: των ε ξωθεν περιεGTVκότων, contraque paulo infra 207 τοις εξω περιεστηκόσι traditur, non modo probabile sed neeessarium est in hae cauSa emendari: τοῖς Fξωθεν περιεστηκόσι, id quod proposuit Κleyne Mnemos. VIII 97, es. Dem. 18, 196. Herod. 9, 5. εγκαθήμενοι - εἰσελαυνετε Plin. ep. 9, 26, 11: num autem Aeschines ipse his quae in Demo Sthene carpebat abstinuit 2 Laudat deinceps g 16. 101. 206, cum ita pergit: quod a deo Probavit ut repetat, ἀλλ' ωσπερ ενταις ἱπποδρομίαις εἰς τον του πράγματος αυτον δρόμον εἰσελαυνε τε H l76L Ex hoc exemplo auctor alterius reeensionis πράγματος huc adsumpsiSSe Videtur, nisi praepositionis περὶ conpendium hoc nomine explicare voluerat. Cf. etiam Quintil. III 6, 5. εκτροπάς J Aeschines tropice adhibuit de digressione OratoriS, tamquam ferae, quae in saltu avenatoribus inclusa retibusque undique eineta repente occulta via erumpere studeat. Exposuit de hoc vocabulo Vietorius Var. Lecit. XIV 5. Bremi. g 207. τουτον τον τρόπονJ Aeschines quasi praedicturus, quaSartes Demosthenis qua ratione iudices elusuri videantur, re Vera hoc loco utitur, ut Demosthenis in dicendo facultatem deseribat et in suspicionem indueat. επεισάξειJ Tropus ab eo Sumptus qui personam in scenam inducit. Bremi. Et praepositio επὶ designat, Ctesiphontem ipsum disceSsurum Suoque loco Demosthenis personam indueturum, cf.

γοηταJ Cf. II 153: συμπεπλεγμαι δ' εν τῆ πολιτεία καθυπερβολὴν ἀνθ ρωπω γόητι καὶ