장음표시 사용
271쪽
brogetur aliquid,quo sit homo deterio sed N. Auru - . tantum quo sit melior non erogetur : siquidem 1 . iea creatu rar co ia di ii o est & hom i n i s i ii firm i de Maraatas, ut iuxta B. Augustinum nullum sit pec met . ea tum quod fecit homo,quod non posset facere alter lio in b, si desit rector a quo factus est homo. Nam quod pauciora qui Salijs co- i. . miseri non nisi regente seu gubernate Deo factum esst,ut adulterium quod alius comisit tu no iaco in m it teres Deo d epu tare ii ebes, ille te sibi seruaba suasor defuit,&ut deesset Deus secit,locus & tempus defuit , & ut haec deessent ipse itidem fecit, non defuit locus, non defuit tempus ut hon consentireS, ipset; terruit rideoque quaecumque alius commi
st&ipse committere potui e B. Augustinus: A
sibi velut dimissa reputat, quoniam Deo de is .c i ibet quod non commiseri , quo uiam quod aliquod sit peccati genus quod homo saltem voluntate no perpetrauit, inde accidit,quod vel homilii non occurrit, vel nulla eius data i fuit occasio, vel quod honesta aliqua cogitat , iione deest naue ii omnia vero haec a Domi- . Diio Deo sunt, cui iis prouidentia omnia contingunt. cum ergo relinqui t homines, inter tantos inimicos&occasiones sibi dimit-init, nihil est quod homo mises & in faelix eL fugiet. Sic igitur tradit hominem in re ro- bum sensum, quoniam manum qua contin Dat eos subtrahit, & sub potestate Sathanae Eos sibi dimittit, unde equitur, ut in reprotium sensum incidant & faciant quae non coireniunt, quoniam ex nobis ad omne malunt
272쪽
. ε CVNER. PETR. EPIs C. inclinamur, si Domino dirigente non rettineamur. id ipsum fere est, atq; si quis nos in
malum propelleret: quemadmodum graue saxum in aere manu suspensum,si manu subtrahas,mox iuxta suam inclinationem toto conatu deorsum feretur ue ita pondus cor- dis amor est,qui quoniam ex ia turae corruptione prauus est, fit ut homo line Deo sibi dimissus toto pondere deorsum & in pecca
tum feratur, quae tamen eo non pertinent, '/
quod hominibus etiam perditissimis, quamdiu rationis sunt compotes, boni facultas dimatur, quin semper in Domino pόssunto culos leuare in coelum, & necessarium auxilium impetrare, sed quoniam peccatorii in litis saepe con illigat maiora diuinae prouidAtia subsidia subtrahi: sine quibus ad maiore sui damnationem a Crauioribus malis instigante daemone , vel mundo, abstinebunt
Ex quibus omnibus facile liquere potest, quam iusta futura sit impiorum danatio, qui sicut de iusto legitur, quod potuit tras redi, α non est transgressus, sic&ips bene facere .
potuerunt, sed non volues Ant, imos mili
bus gratiar auxilijsi aluari,quibus eorum qui . t stabunt ad extris plurimi saluati deprehendentur. Proinde facilis est inter scripturas concordia, quarum istaeiudicia Dei multum abyhum & in comi r hensibilia declarant,al iar vero mani festa pro n u n cian t , 5 al ti tu do diuitiarum, ait Paulus, sapientiae & scientiae Dei, quam incompraehensibilia sunt iudicia eius, & inuestigabiles viae eius: Rursus sanctorum
273쪽
o BD VR A TIO N E. tiorum populus in Apocalypsi, Magna &mi
rabilia sunt opera tua Domine. Deus omni- σα potens, Iustae de verae sunt viae tuae rex tacu i Iorum, quis non timebit te Domine,&ma nificabit nomen tuum, quia solus pius es quoniam omnes gentes venient, SI adorabunt in conspectu tuo, quoniam iudicia tua manifesta sunt. Ecce non solum in diuersis
l ted in eadem sententia Oudicia domini mi
rabilia simul & imanifesta pronuncianturnam quod ad retributionem, quae futuro se culo videbitur, sancta eius iudicia manife- ' sta sunt, quibus orbem iudicabit in aequitate, quod autem ad distributiones donorunire munerum gratiae plena quidem sunt mi sericordiae & aequitatis, sed occulta & h6- numbus inscrutabilia : sit illi eloria laus de honor in Christo Iesu lilio. suo,cum spiritu paracteto, qui est benedictus ini sarcula:
274쪽
H A RIT A s ait B. Augii stinus dulce verbum, sed dulfactum, sola est quae dis
- V cius cernit inter filios Dei &filios diaboli. Haec margarita pretiosa sine qua nihil tibi. prodest tu odcumque habueris, quam si solam habes susscit tibi . Et Apostol. finis pra cep ti est Charitas, de corde puro, co sci entia bona, Θ fide non ficta, quaecum in unione de
amicitia positast, temporis tamen malitia etiam hinc discordias .dissensiones peperit,propter quas nonnullos de Charitate discutere articu os cupio: iri qu ibus tota fere controuersia versatur, unde facrae theologis studiosis, non exiguam utilitatem,&.pijs animis aliquid consolationis accessurum spero. Primus articulus quaestionem verbi quid sit Charitas discutiet. Secundo de proprietate disseretur, an eiusmodi sit charitas quae reatum aeternae damnatio' is in homine compatiatur. Postremo quid sit obscurum in charitate videbitur propter quod non euidenter homo cognoscere queat an charitateni
habeat. Peprimo articulo. mres de
Erissimum quidem est, quod habet B. Dionysius, pro eodem a sanctis theoloetis
275쪽
DE CHARITATE. et uelogis poni charitatis &amoris nomina, sed - .cum variae sint amandi rationes, &diuersi echaritatis & dilectionis modi grauissima quaestio est, quomodo Deum diligere debea qmm Ginus,&quando in scripturis Charitas praedicatur,an nihil aliud quam generatim amor seu dilectio commendetur: in qua quidem
quaestione ut ordinate procedamus,primum nonnulla generatim &confuse de dilectione &amore statuenda sunt. Deinde propius ad quaestionem respondendum. Amor itaq;ςx apprehensione boni velut in bono quaedacomplacentia nascitur: id enim quod puru chrum est,ait Dionysius,seu bonum id expe-iendum est, amandum, diligendum,propter. ipsum eiusque ςausa, &amor quasi circulus quidem est perpetuus, qui boni causa ex bono, in bono,&in bonum se voluit, qui licet
recte a Philosophis & Theologis diuidatur
in amorem 'cocupiscentiae & amicitiae, quorum illo rem aliquam sicut Sapientia velut bonum concupiscimus,hoc personis grati care cupimus; omnis tam eis amor dilectum concupiscit neog udet&delectatur,vtpote cuius propriui effocius unio quaedam est, qua amans amato propter eius bonitate
adhaerere & copulari desiderat,&id quidem
absolute amabile est,quod absolute bonum AEthico inuenitur,cuique vero quod&ipsi bonum ap- , paret: quod enim bonum quidem esse ponitur, sed prorsus ab homine separatum,&ali- D. Tho. enum, ut licet in se bonum sit , non ei tamen αhonum est, iam ratio id ipsum diligendi in Q M
276쪽
eo cessat, no quin amicus amicum propter sodiligat, sed quod amicus censeri non potest, nisi qui simpliciter cum bonus & amabilis
est etiam amico bonus sit. Debet enim a maturus percipere & sentire eius bonitate, in quo per amorem velut in bono sibi potexit complacere, causa igitur diligendi Dominum Deum sua est immensa bonitas, qua &summum ipse per se bonum est,&smul nimae quaerenti te bonus est, quam bonit tem tum ex apsa diuinae naturae perfection G& beatitudine, tum ex infinitis&immensis
eius beneficijs per spiritum eius distimus &percipimus. Diligimus autem ipsum propter sese, quoniam propter bonitatem qua per se non solum bonus est, sed ipsa charitas ct bonitas intelligitur. Diligimus, inquam,& sancto quodam amore concupiscentiae, . quoniam ipsu in propter ipsinn,utpote summum bonum & Veram beatitudinem concupiscimus, quemadmodum amantium i. nus dicebat: sicut desiderat Ceruus ad fon- ω. 7 a. tes aquarum, ita desiderat anima mea ad te Deus. Et: mihi adhaerere Deo bonum est.
Diligitur etiam gratis & amice, quoniam sanctissima suae voluntati propter ipsum, &qua ipse talis est gratificare,& quod placi
tum est illi facere cupimus. Nam charitas, Ut pulchre a Diuo Bona uentura annotatum est, duplicem motum amoris habet, sanctae videlicet concupiscentiae, qua Deum super omnia bona concupiscit, & filialis cuiui-
ambenuufentiae, qua Domino Deo su per
277쪽
omnia cultum & honorem cupimus, & o bedientiam deserimus : quoniam enim φtriusque amoris summa in Deo ratio sua maxima bonitas est , ideo super omnia, id D. M est, ex toto diligimus, sine modo vel men- nard. msura amoris quia nullus quoque suae boni- principistatis modus vel mensura reperitur. Cart Hozλxum quia aliud est generatim & sub con- δεμ . .
fusa summi boni ratione Deum diligere, quod etiam infideles concipere potest
aliud Dei bonitatem, prout in se est, amore contingere quod in cor hominis sine spiritu non ascendit) necessarium est, nos i congruum & Deo dignum amorem habeamus , diuino quodam Dei dono velut
deificari & ipso Des spiritu indui & affici, quo per sapientiam gustantes quam in se bonus &suauis est Dominus, dignum illi cordis amorem referamus , qui silmmo illi bono sicut in se est quadam proportione correspondeat: sicut enim quae hominis .iunt, nemo novit nisi spiritu, qui in homine est , ita quae Dei sunt nemo ii uit nisi spiritus Dei, quo homo nisi vehit proprio spiritu sibi inhabitante indutiis& affecisus fuerit, nequaquam Didinae bo- tnitati correspondenteni amorem habere
poterit , unde illud Apostoli nemo potest dicere Dominus iesus nisi in Spiritu sancto,& charitas Dei diffusa est in cordibus nostris perspiritum lanctum qui datus est nobis. D inde sis habet diuinae bonitatis constitutio,
278쪽
α g C VNTR. PETR. EPIS C. N in mysterio nostrae restaurationis sic beneta placitum est apud benignissimum Deum, ut
nos quodam diuinae naturae suae consortio
velit esse filios, unigeniti filijsui saluatoris nostri Iesu Christi fratres & membra, unde . qui ad ipsum yen ivt,ijs primum prsceptum
.'φφ' datur: oportet vos nasci denuo, & Aposto Ius: etenim uno spirit, omnes in unum corpus baptizati estis: vult enim Dominus DeusM- L i a nobis coli&diligi ut pater, nobis inuicem sub Christo capite in unitate corporis
ti . q. ut m mbra cohaerere: Non enim accepistis,
ait Apostolus,spiritum seruitutis iterum intimore, sed accepistis spiritum adoptionis i. . filiorum, in quo clamamus Abba pater,& ad Mala. 3. Galatas, quoniam estis filij Dei, misit Deus, spiritum iiiij sui in corda vestra clamantem:
Abba pater. Nam eiusmodi seruitutem qua rit Deus; de qua apud Prophetam: erunt mihi, ait Dominus exercituum, in die qua ego faciam in peculium, & parcam eis sicut pa cit vir sitio seruienti sibi. Haec autem fiunt omnia pergratiam quam gratificantem dicimus, de qua fusius in tractatu de gratia dictu memini, sine qua omnis dilectio&quicquid
facimus quasi nihilum apud Deum reputatur sicut enim quod nullo modo est nec mo-
ion . tum nec statu habe inquit Dionysius, quod aute aliquo modo est ea facit & patitur, uxp ' lec. natura ipsius ferat, ita qui statum diuinum qui diuino ortu&,ut ita dicam, generatio- M. ne efficitur) non accepit, is profectio nihil eorum quae a Deo tradita sunt sciet, nec ope
279쪽
DE CHARITATE. 2 9rabitur digne videlicet, & sicut corani Deo ordine ad regnum coelorum conuenit. Quidpra quibus ita constitutis facile perspicere licet quod praeter communem modum diligendi Deum, specialis quidam amor agnoscendus est, filialis videlicet, quo Deus in corpo- ω ' re ecclesiae ut pater & summum bonum di- ligitur, qui ex consortio diuinae naturae quq .gratia gratum faciens dicitur,& volui Vapor rapidis. . est virtutis Dei & emanatio quaedam claritatis de gloriae Dei )nascitur, quoniam enim
cuiq; bonum & amabile est quod est ipsi connaturale,&ad quod proportionem aliquam habet peculiaris quaeda, in nobis necessaria est con naturalitas,&diuina quaedam natur 'nostrae dispositio, habitudo S affectio, qua fiat ut tantum bonii nobis sit con naturale,& tanx sublimis finis nobis competat, nosmin eo statu simus,ut illius capaces,&in illum apti acidonei simus. Quemadmodum igiatur quaelibet natura suam habet inclinationem, qua in bonum & finem sibi connatura- .lem, fertur, sic diuinam hanc in Christon tiuitatem, qua per gratiam gratificautem filii efficimur, diuinus in nobis amor comita tur, quo Velut con naturaliter in summum illud bonum, sicut in se est, quadam filiali proportione movemur. Ideoq; Veris imum D τhb L. est, quod Diuus Thomas scriptum reliquit, 2. 23. charitatem et amicitiam Dei, tuae supere- aris i. am societatem &communicationem funda- char; ιtur, qua Deus nobis pater & summum boni est amito
est, re nos populus & fiiij ipsius, templum L . . - spiritus
280쪽
aueo CVNER. PETR. EPIs C. a. or. 6. spiritus eius & membra filijsui, vos inquit estis templum Dei vivi, sicut dicit Deus,quoi corint niam inhabitabo in illis, & inambulabo inter illos, & ero illorum Deus, & erit mihi
populus. Et iterum, fidelis Deus per quem, vocati estisdia societatem filij eius Iesu Christi Domini nostri. Cuius societatis ratione nobis quoq; dicitur: iam no estis hospites de aduenae,sed estis ciues sanctorum, &dom bes Dei Proin e B Prosper charitatem ab honestis amicorum inter se politicis ana risbus distinguens , conuenientissime descri-D ' p. bit: non, inquiens, quod hi amores honesti non sunt, cum sint omnibus naturales, sed quod his omnibus sit ille incomparabili di p uersitate proeliantior, quo Deum diligimus
gratis & amicum, Gratis quidem, quoniam non aliud amor iste praemium quaerit, quam eum qui amatur, amicum vero , quoniam filialiter diligit ut patrem, scut ille nos in hoc statu exsupereminentia paterne diligitvt filios. De qua amicitia sponsa loquitur
in canticis: Adiuro vos, inquiens, filiae Ierusalem, si inueneritis dilectum meum Vt nu- D. An . cietis ei, quia amorei langueo. Et paulo d. Hua. post: Dilectus meus candidus & rubicundus, electus ex minimis, caput eius aurum optimum, guttur eius suauissimum, & totus desiderabilis, talis est dilectus meus,&ipse est amicus meus filiae Ierusassem, idquemon hac solum ratione, sicut quidam explicant, quod nostrae delectioni mutua Dei