장음표시 사용
51쪽
3a CUNER. PETR. EPIs . non peccat iste qui ςondidit, per quas rimaἔ
gis ingressum λ Quid qu rit, inquit, latentem
rimam, cum habeat apertissima ianuam Perynum hominem ait Apostolus, per unius delictum ait Apostolus, per inobedientiam senius hominis ait Apostolus: Quid quaerit aniplius quid quaerit apertius λ quid quaerit iniculcatius Quaerit forte virum & originale
peccatum ex voluntate sit Respo rideo, pro sus & originale peccatum, quia & hoc ex voluntate primi hominis seminatum est, ut in illo esset, & in omnes transiret. Et capite i quenti: malum non esset in paruulis,nisi voluntate primi hominis peccaretur, & ex origine vitiata, peccatum originale traheretur Adam enim peccando gratiam originale qu omnes animς vires recto ordine continebat,& in ipso naturae data er l, abiecit,& vestem illam innocentiae exuit, unde natura in ipso vitiata est facta tota c5cupiscibilis, d ad pe catum id clinata, talis etiam quae non nisi est libidine & concupiscentia semen propagare posset: unde, sicut antea dictum est, factu est. Vt qui ex ipso generantur, omnes carnales &subiecti concupiscentiae nascantur: Quod iniim natu est ex carne, caro est, ait Dominus. AEnsiit ali Caeterum alia existit hic quaestio: An huius qua meri sigilialis mali etiam causa sit aliqua meri- 'ria origi toma, an tantum efficiens'Nam denterito sic Π MD Q. quosdam aliquando dis erentes ait diui , t o riginalis peccati meritum in Ada in negaret
52쪽
DE PECCAT. ORIG. 33ξulcat Apostolus:Si unius delicto multi mor ad Rom. stui sunt, multo magis gratia Dei & donum, ingratia unius hominis Iesu Christi inpiu- Eefurid
res abundauit. Et paulo post: Iudicium ex V- ad milliei no in codemnationem,gratia autem ex mul- templitis delictis in iustificationem. Si enim unius cod ii . delicto mors regnauit per unum, multo magis abundantiam gratiae& donationis S iustitia accipientes, in vita regnabunt per Vnu Iesum Christum. Igitur sicuti per unius d lictum in omnes homines iri condemnationem, sic&per unius iustitiam, in omnes homines in iustificatio hem vitae: Quibus Paulus mahifeste docet, quod merito peccati A- ' δε morimur; iudicamur, codem Mamur, sicut naurito Christi iustificamur de vivimus: ubi
mortem & condemnationem cum opponit
iustificationi, palam est ab ipso peccatum intelligi, propter quod mortis & condemnationis rei fuimus. Et ad Corinthios simili- iter Christum Dominum cum Adam confe- ω ιι. reris: Per hominem, inquit, mors,&per hominem resurrectio mortuorum. Et sicut in Adam omnes moriuntur, ita & in C bristo omnes vitrificabuntur, proculdubio meritum mortis in Adam praedicat, cuius non posset
recte meritum in ipso constitui, nisi homo iis erito ex ipso peccatum contraheret, quo dignό cibus mortis esse posset. Dominus e iam de communi generis humani supplicio in Adam & Euam sententiam ferens, in eorupi quaricatione totius poens meritu retulit: iloquit Adae, audisti vocem uxoris&
53쪽
ne comederes, maledicta terra in opere tuo. Et mox: Pulvis es &in puluerem reuerteris; quemadmodum ante mortem fuerat illi comminatus, quacunque die ex ea comede ret. Quo circa B. Augustinus fere semper ad magnitudinem grandis illius peccati, quod a primis parentibus, contra tam facile praeceptum tam indigne coinmissum est, refert naturae deprauationem, mortem & condemnationem. Ab illis, inquit,admissum est lagrat de peccatum, vi in deterius co natura mutaretur humana,etiam in posteros obligatione peccati & mortis necessitate transmisia. Et
rursus Hinoest uniuersa generis humani massa data ala, quonia qui hoc primitus admisit,cu eaquq in illo fuerat radicata sua stirpe pu-n i tus est. Ru i b his si in il la su n i, quae li. i. retractationum habet ca . is. ubi freque ter repetit paruulos teneri reos,quia ex eius origine tenentur qui Con fecit quod facere potuit. Diuinum, scilicet,seruare mandatum. Et Chrysostomus; Considera, ait, quanto tempore propter id unum peccatum in morte humanum genus permanet. Eodem tendit, quod tam grauiter contra Iulianum tradit Augustiniis, Concupiscentiam,aduersus quam bonus concri piscit spiritus, peccatum esse, pC nam & ca usam peccati. Merito igitur peccati Adae facitum est,ut dii ina aequitas gratiam originalem naturae non redderet, eaque destitutam naturam carnaliter&libidinose propagari permitteret, unde per contagionem
54쪽
peccatum originale contrahi diximus. Ne
tamen nos hic pro alio qui ad nos non pertinet, puniri sine proprio reatu cogitemus, memoria repetendum est, quod iam proxime diximus: Peccatum A dar nobis omnibusto inmune fuisse, qui in ipso de cum illo omnes unus eranius. Omnis en i m homo terre
nus origine Alim e L Merito ergo cum peccato na ici ni ur, i u on ia in nobis in Adam pe cantibus, merito illius peccati gratia naturqsub tracta ossisne qua quisquis carnali te, nascitur, necesse est eum latenti vitio impluini& iniustum nasci . Habes igitur peccati originalis rincipiuna&oris in em in ipso Adain, cuius Icelere & impietate faetiun est; ut onme q si ex ipso procedimus, curti peccato nascamur, quod merito illius peccati iustus Deus pol mitti non impedit, & ut non impediat iustitia propter peccatum postulat. Quod si etiam causam instrumentale, ' . id est, medium quo pecca iun in posterostra Pζωμα ducitur,desideres, ho obscure diu in propheta iob eam insinuat quando dicit, qui, potest facere in udum de immundo conceptu semi ' ε' he, ruisi tu qui soliis es*Nana virtute seminis, quod cum libidine fusum est, corpus antinae
aptatur, Z anima corpori cocreta sine gratia carni iungitur: cuius etia virtute homo ipse,
qui substantia est ex anima & corpore coposita, Hascitur&perscitur. Licet enim anima, 'i sς propter suam nobilitatem & immortalita tem , non possit ex ipso nasci semine: eius
55쪽
16 CVNER. PETR. EPIs C. dispositionem in corpore suum esse habere
Dei par possit,& corpori non nisi virtute seminis sis de tra. niri cum enim homo neque sola sit anima ductione neque caro, sed persona exanima& carne animae qu, consistens: licet non ex semine anima, homori .ara δή tam E ipse ex semine nascitur,sic rebus ab initio velut lege naturae positis, Ut propter benedictionem qua Deus in primis parentibus naturae benedixit, diuinitus anima corpori. nunc pr parato concrearetur, non minusquam si ex ipso semine anima prodiret, siquidem ex ipsa benedictione, qua Deus propter peccatum sua bonitate non aufert, lege quadam diuinitus posita accidit, ut ad seminis dispositionem anima corpori diuinitus adsit, non tardius aut aliter, quam aliae corpo- .rum formae, quae ex natura procedunt. Non enim anima foris antea creata, post ea in compus funditur, sed ad dispositionem seminis
diuinitus corpori adest, ut virtute seminis cum couore in formam & naturam humo t. nam Vniatur)Vnde per virtutem seminis, ut M. g. rectissa me a D.Thoma traditum est, traducia peceat. ori tur humana natura a parente in prolem,& si-ginal. mul.cum natura naturae infectio:&ex hoc fiet iste qui nascitur,consors culpae primi paren- itis, qu bd naturam ab eo per libidinosam eius generationem sortiatur. Ex quibus V cumq; in obscurissima hac questione, ubi tutius fide quam cognitione & scientia ambu- datur, videre potest exercitatus lector, quo
pacto homo ipse, qui anima constat & compore, totus in Adam fuerit, atque in eo pe
56쪽
DE PECCAT. ORIG. 3 casse diςi queat,quoniam anima instrumen taliter per ipsum ex prima Dei benedixione diuinitus corpori adest,&superna ac diuina virtute semini per primam constitutionem
adhaerente vel assistente ad seminis commixtionem in corpore simul cum corpore for- .matur, quemadmodum in sacramentis chata' 'racter&gratia non propria vel naturali sacramentorum virtute, sed ex diuina ordinatione per sacramenta sequuntur, ubi si propter peccatum suscipientis character ad da in nationem, imprimitur, character quidem opus Dei est, sicut hic corpus & anima; sed damnatio per peccatum accipietis. nascitur: quemadmodum per concupiscentiam, quae '
ex peccato generationis operi adhaeret non lipsa hominis natura, sed naturae vitium,quae carnalitas qusdam est,sine freno iustitis nascitur,quibus adde,quod uti nunc dictum est, ' i per virtutem minis corpori iungitur,& homo ex utroqile compositus eiusde in opera-itione c6ncipitur&nascitur.Lubet nunc pau De causacis eti/m Formalem causam originalis pecca Formali. ii subij cere, id est, rationem unde puer qui . nascitur vere & Formaliter prauus di iniustus denominari queat. Haec itaque est iniustitia, non qua Adam, sed qua paruulus quisque ex Adam vere malus&iniustus est, antequam per Baptismum in Christo regeneratur. de quo supra satis dictum esse n , existimo.
57쪽
'miles nascutur, in quo propria peccati origi- 'nalis ratio polita est, in hoc videlicet, quod culpa communis parentis a Deo auersi, ad te ipsos impie conuersi naicuntur. Propter hic de alijs Adae vel aliorum parentum peccatis nihil debemus este solliciti: quae sicut personalia&ipsorum propria fuerunt, sic ad posteros no pertinent, de quibus Ezechiel: Ani Erecb.is. In aquae peccauerit ipsa morietur. Filius noportabit iniquitatem patris, pater non portabit iniquitata tem si iij. Manifeste enim pronunciat Apost. quod uni tantum peccato subiecti nascamur, primo videlicet Adae pec- n .cato: Caetera vero, iuxta diuinum Apostolii, ad nos non pertinet. Et licet iD. Augustinus ..& ter sanctus Leo, hic minus definite locuti Leo ουν sunt: posteriores tamen sententia Pauli &rei Veritate bene perpensa, nul lum de hoc dubium esse,videre potuerunt: Tum quia Paulus clare sic asserit; tum quia primum Adar pe catum solum eiusmodi fuit, quo natura corrumpi M infici posset, qui ut principium de
caput generis nostri solus legem e1usino diacceperat, quae naturae humanae in ipso data fuit, quam dum violauit, non sola eius per sona , sed ipsum genus humanum in ipso .pxquaricatum censetur; quo factum est,ut omnes&soli qui id ipso erant,propter Vnum illud praeuaricationis delictum 'culpabiliter iniusti nascerentur. Interim tamen veru DP ως esse non dubito, quod D. Prosper scriptum Qq reliquit, sicut quidam parentes aggravant in originale peccatum , ita quidam releuant, et
58쪽
- 4o CVNER. PETR. EPIs αδ arentes sed nullus tollit, nisi ille de quo dictum est: q id a pec Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccata in ud i. M origis. Aggrauauit enim vel releuauit, non quia V-Mgrμμψvi nu in altero grauius est, sed quia suis sceleri-ὶ., ' bi bub parentes aliquando in causa sunt & in iugis, ζζntur, Ut dominus non misericorditer sed. ' iuste cum paruulis, secundum originalis peccati reatum, agat. Alij vero sua pietate hoc impetrant,ut non pro merito sed misericoruditer cu in posteris agat. Fit etiam ut corporales huius temporis miseriae, propter delicta
parentum, inscrutabili iudicio Dei qui potens est post mortem, quod homo no potest, Culpa pa liberare vel perdere)augeantur in filijs: quarentn tem sententia ab Augustino& Leone locis supraporales mi citatis veraciter dictum arbitror: parentum ser au peccatis paruulos obligari. Sic enim Domi-ἀζη ur. . nus aliquando memor iniquitatum parentum, in filios in 3.& . generationem visitat, Od. zo. quia temporalibus p nis eos corrigit,& su et M ust inde iusta&merita supplicia infert, quae a-q si lias parentum iniquitate non obstante, non ofης- esset illaturus.Similiter gratias S misericor diae sitae beneficia iuste eis denegat, quae alias ' M daturus erat. Quamobrem sancte cum Tobia precamur: Ne reminiscaris inquit) delicta
mea vel parentum meorum: Ita tamen, ut
haec inscrutabilibus Dei iudicijs reseruata sint,& non una eademque lege secudum in rita parentum diuinitus administretur. Hic iam non dissimulandum occurrit dubium: Si unum est originale peccatum, quomodo
propheta dicit: Ecce in iniquitatibus conce-
59쪽
. otus sum,& in peccatis concepit me mater suomodo
mea λ nam mans feste plu ra in se peccata vide- peccatum ur agnoscere. Ad quod licet congrue dici originiae queat, scripturis non infrequentem essenallagen , qua nunc plurale pro singulari, 'unc singulare pro plurali usurpat: Hic tamepeculiaris potest ratio pluralis numeri dari, quoniam quod in nobis est originale, caput& radix est multorum peccatorum. Nam sicut gratia inessentia animaec'nstituta, omnes animae vires sanctificat & omnium vi tutum mater est: sic originale peccatum, ut 'antea dictum est, in hominis natura residς0β i ibtinia
omnes eius vires inficit & omnis generis peccati fons & origo est. Nam quod ad intelle- istum attinet, in eo profundissima est rerum ignorantia, curiositas, error & infidelitas, ficu i doce t A ugust.in Enchiridio cap. M.tra elatu . in Ioannem, lib. I. de peccatorum υitium ex meritis cap. 7. Item lib.3.de peccato. meritis Orig.rece. ap. 9. de infidelitate. In voluntate ero do minatur proprius amor usq; ad contemptum Dei, quo quemque non secundum Deum sedo secundum se vivere delectat,sicut prosequiatur Augustinus lib.i . de ciuitate Dei cap. r. 2. . 9. & Vlti mo, lib. Is. cap. r. & i. de libero arbitrio libr. i. cap. it. & Author libelli de Appetitvi Vocatione gentium lib. I .cap.r.&6. nique jen hi in appetitu sensibili seu parte inferiori r uium Cognat concupiscentia carnis, de quibus Ioan tec m i senes: omne quod est in mundo,ait, est concu- piscentia carnis, concupiscentia oculorum γ'
& superbia vitae. Deinde ipsum Adae pecca-
60쪽
tum,cuius respectu vitium originale perta August. cium c lpae rationem induit, licet unum fue- n Enchi. rit perfectum &consummatum delictum, in cap. s. Cr illo tamen uno possunt intelligi plura pe
Leo s. cata, si unum ipsum in sua quasi membra singula diuidatur. Nam S superbia est illic, quia ρ in sua homo potius esse, qua in Dei potestate Sc sacrilegiu,quia Deo non credidit: ,υ ἡst quia se prscipitauit in mor- , sariis tem: & sornicatio spiritualis, quia integridioὸ μ tas mentis humanae serpentina suasione coorfectu. rupta est:& furtum, quia prohibitus usurpatus elicibus;& auaritia, quia plus quam sit
ficere illi debuit, appetiuit: S si quid aliud
in hoc uno adimisso diligenti consideratione poterit inueniri. Habes igitur causas originalis peccati: Efficientem & meritoriam in Adam; Instrumentalem in semine: Formalem Materi . in interna & naturali ex Adam descendendem e malitia: Materialem vero non aliam haberepe Q putes, qtiam sedem subiecti cui inhqret,qua si 'μ' habetivii diximus, in ipsa natura &esientia uis finis hominis, unde cunctas animae vires inficit pecco ρ- Nonnihil etiam de fine dicendum est, quis r g νώ -- nimirum futurus sit eorum finis qui cum ori
ginali peccato decedunt, De quo Pelagius di cere solet; nod eant scio, quo eant ne- g. , bis, scio; loquens de paruulis qui sine Baptis inoparuno i moriuntur . Quo non eant se scire aiebat, rom sine quia non ire in regnii coelorum sciebat. Quo baptismo vero eant se nescire dicebat; quia dicere non morien audebat in mortem illos ire perpetuam,