장음표시 사용
71쪽
. , M. Dispositio animi orinar ex se uenti peree Ionb. vel imaginatione persectionis si).f. 65. Animus est facultas cerigendi Virra , ὀc potentias,
piendam, ut ab ipso averti non possint s 'taedio; illud autem, quod non semper in nostra potestate est, non semper eontemplari possimus ;hine illud penes se habere, eoque pro libitu uti conatur animus , 3c, fi is sir, cum ipsb uniri, & incorpolari, ae vclut unum cum inso fieri , ne peri tum subeat, amittendi , at otionemve preinde suam ab ipso avellendi. Haee amoris actui insunt, donee, i meersemone aliqua in objecto detecta, si bonum deficiens sit , animus ab ipso resiliat . Caetem, quae ex hac propositione sequunmr , tum ad psychologicam, tium ad Theologicam facultatem pertinentia, libenter omitto ; cum jam hujus. modi si ultatibus apprime, ut arbitror, instructi sitis , & ea mihi tan. tum liceat in memoriam revocare, 'iue lucem proximis propositionibus
ly Satis supra in nota praecedenti disseruimus , quomodo disponao
tur antiniri ad amandum ; Ideo tamen veritatem cuique notam , 3c noista praeceriti satis enucleatam per postulati, nem in propositione posui, ut sequentium propossitionum demonstrationes dilucide inter se eonnsmntur. In hoc isitur differt Vciluptas ab A more, quod Amoris vis inoo fila sit , quod animus cum omnibus potentiis inserioribus , dc sibi sibordinatis seratur in obiectum . ut in eo Voluptatem capiat . Multae in natura dantur potentiae, quarum luaelibet suum habet objectum , ad auod dirigatur'. Ut autem omnes ad unum tendant, opus est disposi. mone, qua veluti emolliantur, dc inclinentur ita: ut animus plene, &ficillime recreetur voluptate. At contra simplex Voluptas ex qualibet eo .gnitio in persectionis ,. etiam linvito animo ab extrinseco eruitur , &- αὶ Actio est phaenomenon, re congeries quaedam ex multis simpliciis hus actibus, veluti in umim congesta, & coagmentata. Actus smplices
iunt Potentiarum si cultariamiae lingulanim exercitium , quas nos vires appellamus . Vis est continuus agendi conatus. Actuale virium exerciis
dum , quod imaginariae distininonis causa a vi aliquando dividimus , Actum appellamus simplicem; Vim vero facultatem. Si e smplex bbjectorum Perceptio, aut simplex super eadem Attentio animae Actus, non Actio est. Actio humana tune datur, cum nedum Intellestiis, sed etiam Voluntas concurrit, 3e ex parte Intellectus multi simplices actus opus est ut confluant: Exempli miia: priusquam voluntas decernat, 3c ra
72쪽
= 66. Animus debet ii equenter contemplari , vel saepius auaue, vel legere peritatione. Dei, si ipsum amare velit.
. D. Amortiorabiliter eonstituat aliquid amplectetidum , obiecti Perceptione prius
indiget. dein Attentione, quam Reflexio proxime comitari debet, usquedum Intellectus rationem percipiat veram ipsiS o A; erim Ino pG stea mediorum , qtne ad assequendum propostum sibi finem necessaria sunt, instituto, postremo tandem Assensit indiget Voluntatis, quem Leo motiva facultas subsequit , quae quoad homini fieri potest, quod antia tno immo intenderat, inuit exterius, perfecitque . Actio ergo ex tot simplicibuς Actibus oritur, proficiscentibus singulis, ex singulis faculta. tibin quae sicut omnes hominem constitiiunt, componuntque , ita Actio ex istis proficiscens Humana dicitur . Licet enim Actionem , quae est contra luem naturae , re omnibus facilitatibus oriri nee opus si , nee vero possit: e conmirio tamen dicendum de Actione: quae est iuxta I
humana dicitur, illa vero contra Naturam. Hujus t ei non est, ne longius, quam par est ἔ adnotationis fines protraham . prae ocidis ponere, uti in unaquaque Actione, vere humana , cor , --tentiarum corporalium cen mim , & principium , quod saeuitas Locom eiva dicitur, debeat necessario concurrere . Caeterum aliqua se itan noabis occiso In posterum magis opportuna , eadem breviter illi dicandi se onere . Singulae hominis facultates inter se disterunt: imo quaeque suum imme Iiatum, diversumqtae obtinet finem determinatum ad finem eum.
dem esiimum a quadam altiori, & ipsis superiori Potentia, quae eorum quamlibet iuxta propriam naturam , λ requisitum a fine ordinem, dirugit , ae determinat, nunc longiorem adhibendo reflexionem , aut man rem attentionem, nunc validiorem cordis excitando motionem. & tae
Animus nuncupatur. Velle Voluntatis est, re dirigere potentias, & pera e , o vis animi. Hinc quantum potentiae in nobis datur determinam ei singulas ficultates, tantum Animi nos habere noscimus, 3c dicimur. Plura volumus , quae perficere non possumus ex desectu Animi . His potentia aliis iacultatibus superior, Animus dicta, efiicit , ut oesinate in suis iunctionibus , dc sine confusone procedant inse tores sicultates . δc progrediantur iuxta propos tum finem, & eis semper, ne diurno exeris citio Mfici int, novam vim subministra . Anima enim est, qui omnes vires in unum colligit , mite sebdit,im rio ; dein pro necessitate , di exercito qualitate distribuit in inferiores potentias, de partitur. Un denam , vel mi r potentia supra potentias animae oriatur, infra. nbi de vae a Pei dilectione , quam natura humana erga Deum exhibere debet, si sibi constare velit, dispieiemus, aliquid adnotabimus . Undo. viam maior, vel minor Animur, seu major, vel minor supra eo α
73쪽
DE OFFICIIS ERGA DEUM: : D. Amor est dispositio animi ad percipiendam voluptatem ex alterius persectione ex l. 59. Animus disponitur ex frequenti herceptione, Vel imaginatione persecticola ex s. Ergo animus debet frequenter contemplari , vel lapius au
dire, aut legere PMectiones Dei, si ipsum amare velit 1,
vires potestas suum habeat initium , utrum ex e dis ansuta structura, eo quod , comeresstimque celerius , vehementivique sanguinem omnis corporei motus principium. eiaculetur, di sun tet ; an ex I ta humerorum structura; aut ex validiori , & erebriori fibrillarum eon. structione; meum non est definire, nec in meo positum potestate. Ceditum, exploratumque experientia duee , ac magistra , quod reposito no. bis fini satis est, dari Animum, eiusque magnitudinem , & exilitatem in maiori, vel minori vires ministrandi potestate consistere . Undenam in caupore oriatur, Physicis, unde in anima, Psychrogicis inquirendum iure telisiouimus , ad eosque nosse clipientem amandamus . t) Ridiculum sane. & illusorium est , In animum Inducere dilige. in Deum, & ejusdem amorem in illis manere, ut per dies ipsos, Dei. eiusdemque ne iactionum contemplationi ne tantillum quidem temporis dent, vel lactioni piorum librorum, in quibus Dei continentur desine is pefiectiones . Reram maxime spiritualium , & a sensibus remotarum amorem cordibus inserere onin est satis arduum , & labor perdissicilis. Obiecta quidem sensibilia satis ipsa per sese animi potentias, & cordis maxime sicultates attrahunt , sensus nossim dulca Impressione pereessen. tes & ad eorumdem sensibilem. & apparentem persectionem experiunis dam , & pereipiendam nutri opus est va, cum in ipsa m*teriali. quam - sensationem ipsem immediate haurimus, idea, meumdem periini iam liceat intueri, ac percipere, di cum persect ne voli'ta n. rra vem in spiritualibus ideam paulatim abstrahi ope in inualium o rationum, & a sensibilibus , quantum potis est . pr tim in asse. zienda summi Numidis , ejusdemque pedini omim mone, expol ι .m opus est , ut ex intuitu persectionis divum voluptas oriatur , quae
deinde potentias, quae vi sua. R assuma in sensi bus quiestandi
Detoditis ad inferiora trahuntur . attrahae paulaturi , & civiti a sui emisione , quae sensini sine sensi sebrepit intus , mularat , S alluiat, diutur que contemplatione ita sese persundat , ut eas velut in imum collista di se quasi unico iseu, ae conatu in Deum seratur Α nimis. Hae ratione vera Dei dilectio efformatiar, & exuto . Haec agere, HL aue actibus, quos, sine vi parti adverse , seu instriori adhibita, emeranon valet, immor Mi .dein Ammus , si Deum velit dui ν
74쪽
run Is NATURALIS PARS I. πό-7. Deum tota Mente diligere est omnes facultatis eo.
Nee sumest animum semel ex frequenti eontemplatione Dei . vel Dequenti lactione persectionum ipsius disposuisse , & potentias ad Dei amorem instituisse, & efformasse' sed per sinpaeos dies , imo iis singulis diebus plures vices hujusmocu meditationi incumbere , di insudare debemus. Cum ansibilia, ut paulo ante , di superme in notis prire dentibus exposui, sponte, & nulla vi potentias animae semper pis se pertrahant, & alliciant, dispositionem μm multo labore adquisitam , detummo studio effbrmatam iacile abrumpunt . & nova sensibilis voluptatis pellusione Amorem ipsum Dei inficiant , & minuunt paulatim ita. ut ni continuo innovetur . sola sensibilium meditatione , ct in ipsis
diuturna delectatione extinguatur. Deum enim nedum diligere, sed i ta mente , toto corde, omnibus viribus nostris , ut inferius demonstr
bimus , diligere debemus. Sola Dei dilectio , & eorum , quae iis ipsis
sunt, ex omnibus omnino potentiis , & viribus , hoc est ex toto M-mine eroficisci potest, & debet: reliquae Amoris species, eum sint conistra raraonem, aliquam saltem potentiam reluctantem experiri possimi . di debent: unde atera erasa, di origo , quare in hujuimodi amore nais tura quiescere non valet: quare Augustinus: Foci nre Domine ad is , inquisitim es c- mst , domu requiescat in te . Igitur ne aliqua animi nostri potentia amoris profani illecta dulcedine a Dei amore distrahatur. ope Meditationis ad veram , di naturae consonam dispositionem a uomtrahenda est . Sola meditatio Dei, eiusdemque persessionum apta est ad pignendum Dei amorem, & dilemonem: Caeterae meditationes, disi sensus scilicet peccati ab natura humana , mrtis, poenae, quam ipsa pe cati actio involvit, scilicet inserotiam &α dilectionem Dei generare non valent. sed tantum adiumento esse possunt , ut Iotentias abstrahamus a noxiis ' impedire tantum valent, quominus objecta sensibilia morae sint, ut potentiae in unum Dei intuitum colligantur, unde dilectio paulatim gignatur in nobis, & augeatur; cum enim idea Inferorum , Μortisque meditatio annectatur , & in unum veluti sit conflata in imaginatione ope meditationis cum idea voluptatis sensibilis, & profani amoris, ramis quam illius causae , non potest animus abhorrere, δc recedere ab idea inis serni , quin simul abhorreat ab idea amoris profani . Unde huiusmodi meditationes animum veluti purgant , 3c disponunt potentias ad am rem Dei eo triendum . Cum enim huiusmodi messitationibus animae
potentiae Blvantur vinculis terrenae voluptatis, S a contemplatione senis
sibilium deterreantur, leviori conatu ad Dei contemplationem pertrahuntur , dc Dei contemplatione ad voluptatem ex ejusdem perfectioiub hauriendam ; unde paulatim Amor oritur, dc augetur.
75쪽
,s DE OFFICIIS ERGA DEUM. gnoscitivae potentias ita disponere, ut eu sola Dei cognitii, ne Voluptatem capiant si).
f.68. . Asceterium hujusmodi demonstrationes sapere , non Ilatas Naturalis scientiam videbuntur iis, qui ex Naturae Lege nihil, nisi Individui Per. sectionem , Societatem, Bonum Publicum, Aristocratiae, vel Μonarchiae praestantiam &c. eruere solent ; sicque animum magas nominibus, &rebus oblectantur: & virorum religiosorum dicta , dc piorum hominum libros, & elucubrationes , in quibus hujusmodi propositiones continen. tur, ne dicam ipsos sacros Libros, parvi pendunt: imo, qui haec sciunt, illa vero vel nesciunt, vel non sapiunt , pro humi reptantibus animis habent. Diuum praeterea, & satis a Naturae Iegibus alienum videbitur iis, qui aut nihil, aut parum admodum de interiori Religionis cultu , ει ossiciis solliciti sunt, nos eos adigere, & impelliere, ut Dei contem pIationi , & continuae Meditationi vacent. Sed satis certum , eXplor
rumque iis est dogma hoc, qui Religionis ossiciis quotidie, Fc omnibus
viribus dare operam mident. Expendite propositiones ipsas , utrum ex ipsius Naturae visceribus eruamur , & demonstrativa methodo , an vero mero confictae sint cerebro, 8c illusoriis innixae imas nationibus. Meum
erit inis oeconomiae, & Societatis Ieses , & Boni Publici Iura demonstrare, & quomodo Religionis ossiciis congruant ' Imo quomodo ipsa Relisio hujusmodi ossicia instituat, atque praecipiat , ostendere . i) Unicam cognoscendi facultatem ex diversis muneribus , quibus ipsa sungitur, in plures Potentias inseriores communis loquendi usus distinxit, & singulis singula attribuit nomina, quae omnia clariori' meth do in Logicis, & Psic Iogicis Disciplinis traduntur. Iam vero tune Deum tota mente diligere noscimur , cum nihil sensu percipere . hoc est audire, veI legere 3cc. facultas haec novit, vel sapit, nisi quae Dei sunt ; super nullam objecti partem hi men suum intendere, nisi ut clatius inquam Dei persectionem agnoscat; nihil ex rebus eruere per i
diciorum connexionem , nisi veram rerum notionem , ac primam, nem
re Deum, vel aliquod Dei attributum. Haec agere , hisque immorari , Intellectum assuescere ita , ut nullam ex aliis objectis voIuptatem c piat , praeterquam ex Dei, divinarumque persectionum meditatione, dicitur , ac vere nominatur Amare Deum tota mente, ac inter omnia
objecta diligere. Omnia obiecta nedum invisibilia , sed & vis bilia, naturalia , & artefacta ideo sunt , quia aliquam primi Entis persectionem
derivatam habent , & continent ; ideo existunt , ut ipsam intuentibus exprimant, dc praseserant. Existentia ad Ulam pertinet , ipibrum Esi sentia ad scientiam. Caligo illa , qua mens humana persunditur , causa est , & origo, cur in objectis nee semper , nec in omnibus Creatorem
76쪽
q. 68. Deum toto Corde diligere est omnes Facultatis Ap petitivae motus, & inclinationes ita disponere , ut in una Uei voluptate , quam ex ipsius contemplatione haut imus,
horum , sempiternam quoque virtutem ejus, & Divinitatem intelligamus . Hinc qui Naturae legi, Deum tota Μente diligendi , incumbere velit , insudandum prius, ut ea tantum sensus legat, vel audiat , quae immediate respectu nostri aliquam Dei exprimunt persectionem : unde oritur sacrorum librorum, de imaginum , ut deinde ex assidua Dei meis ditatione , qua Dei, eiusdemque persectionum idea major in nobis fit , ignorantia tenebrae paulatim expellantur , & quae in objectis prius nodi legimus , perlegamus postea ita , ut Deum in objectis omnibus , & obj cta omnia in Deo, ut vere sunt, dignoscamus, sicut docet Cosmologia . IJ Unicam dari voluntatem satis exploratum est in Psychologicis et quae nihil aliud es , nisi liber animae motus erga objectum illud , quod praecognoscit. Si sertur erga objectum , quod ratio , seu intellectus sig-
gerit, dicitur proprie Voluntas, seu motus animae rationalis ' si vero e
ga objectuin eonfuse, seu sensu tantum duce, praecognitum, dicitur Apis petitus senstivus, seu Voluntas animalis; si erga luxuriae motus , V luntas camis' si hanc ipsam animo tantum generandi, Voluntas Uiri :s erga objectum illud , quod Gratia suggerit , & praemonstrat , acti itemque comitatur, & perficit , Voluntas Dei, Si appetitus fuerit vehemens, tune dicitur Affectus. Tum Appetitus, cum Affectus, tum R, tionalis, cum Animalis sub dividuntur ex objectis, in quae tendunt. Si
anime motus tendit ad inserendum malum alicui, propter malum nobis
ab illo illatum, dicitur Vindicta; si ad percipiendam voluptatem ex sterius damno, dicitur odium ; si a inimi motus seratur in aliquod bonum, quod obtentu possibile iudicatur , dicitur spes &c. Iam vero haec est natura cordis, ut ad snsulas sensibilium objectorum sensationes accurrat motu suo, & si in illis persectionem aliquam percipit , vel imperfectionem , statim objectum illud, unde sensatio oritur, appetat, vel aversetur . Hic vero appetitus , vel aversatio , nulla intellectus, & vo Iuntatis matura operatione peragitur ' imo nisi hic animae , sue cordis motus sollicite a rationali voluntate cohibeatur , Sc comprimatur , ad objecti praesentiam ita augetur , ut Assectita oclatur , scilicet uctae inens animi motus erga objectum illud . Cum autem hujii Dodi sensationes perennes sint, & multae, sinultaneae , & successivae , & es, ortu nostro sena per in nobis etiam nolentibus peragantur , reminitatibus in nitis eorumdem vestigiis, motus cordis ita dividitur erga objeel a , ut animus debilitetur, minuaturque, & ex contrarietate motuum , qui sponte fiunt
77쪽
DE OFFICIIS ERGA DEUM., Deum diligere omnibus Viribus est , omnes tum
Mentis, tum ordis potentias majori, qua possumus, inten
tione disponere, dispositas dirigere , & directas eadem m jori,
erga sensibilia , intestinum bellam oriatur. Haec cordis , eiusdemque in tus proclivitas erga sensibilia est illa Lex in membris nostris repugnans Iegi Mentis nos , seu voluntatis rationalis , quae non sertur nisi In objectum, quod prius intellectu duce amplexari debere existimat. Motus hos cordis ad sensibilia stro , & natura sua pronos , proclivesque , adsequendum, amplectendumque mentis bonum sine vi volantas abstrahem non totest. Μορο cordis semper nisi sensibiliter , insensibillier sautem ad ideas sensibilium, quae In nobis remanent, quasque animae Pas sones jure appellamus, semper tendunt, & distrahuntur; sensibilla enim omnia Ideas imprimendo corpus nostrum assiciant nune majori , nunc minori impressione, & prout major, vel minor futat sensatio, imprenso , vestigia reIinquit , per quae necessario discurrentium spirituum , &singuinis cursus di Mahitur, ae veluti interrumpitur; unde vim suam ex parte amittit Animus . Iam vem Deum di Iigere toto corde est omnes Animae , seu Cordis motus Ita abstinere a sensibilium vestigiis , & in unum colligere , ut in Deum , ejusdemque Iersectionum contemplationem tendant, ε: In ipsa conquiescant. Nihi I in aensibilibus sarcte, nee in ipsis sine taedio immorari anima debet: hoc est toto corde diligere; omnes p tentia facultatis appetitivae a Deo proficiscuntur , & ad Deum tendere
debent: quiIibet nitus ad creaturas in contra sinem a natura inditum. posita autem corruptione hac naturae, qua versamur, & induimur,
tosta infirmitate cordis; vi cujus tot, ac tantas sensibilium vel inviti ampressiones patImur, quo se extendat praeceptum diligendi Deum toto come, inserius agemus. Cum ensm sit impossibile naturae humanae, sibietantum resichae , ut omnes omnino vires abstrahat a sensibilibus , & in unum collisat, ut ne mInimus quidem motus, etiam insensibiIiter, postafixa cordis materiesia vest ia, ad objecta si a distrahatur , unde persectus amor , & ex omni parte abseIutus resultaret , intra naturae vires amorem elicere non posse homines seis viribus clarum set unicuique in nostris Institutionibus Theologicis: unde ad amorem Dei perseinim, &ex omni parie absolutum requiritur seponaturalis cognitio , quae illuminet mentes nostras, requiritur sapernaturalis vis, quae infirma nostri co poris virtute firmet perpetI. Igitur Natura non ad amorem persectum , Ied ad Deum toto corde amandum ea, qua potis est vi, ac studio, t netur . Qui amor etsi absolute persesus non si, perfectus relative erit. Caeterim hae suo loco cIariori methodo infantur.
78쪽
IURIS NATURALIS PARS L stiori, qua possumus , Ut continere ita , ut ex Dei tantum perfectione voluptatem capiant si).
i) Haec est amoris genesis. Ad objecti praesentiam, sive persedi.
sationem , sive per inruginationem, sive quacumque alia ratione habita , & cognita persectione aliqua, detur animae inclinatio, seu motus animae erga objectum perseinim ' quam animae inclinati nem , sive per Harmoniam , sive per Influxum Physicum , sive veluti per occasonalem Causam sequitur in corpora motus Cordis, qui mediis spiritibus, . & sanguinis fluxu materisem ideam sequitur. Haec est prima actio tum Mentis, eum Cordis in sequendis obj Ehis , quam Appetitum sive rationalem , sive sensitivum ex objectorum qualutate appestamus. objem praesentia, s perseverat in organis sensoriis , sue in phantasia, sicut majorem in anima causat inclinationem, se in corpore celerem spirituum , & sanguinis motum , qui Arictus nomia natur. Affectum , ni comprimatur , vel a majori volimrute, vel ab ipsa voluntate non impediatur, subsequitur animae Paulo, ita . di Ela, quia anima patitur ' vel quia paulisper amittit dominium dirigendi vi res; vel quia vim ubi ipsi inferre debet, ut eas dirigat, quo vult, &avertere ab obiecto passionis . Characteres passionis ex parte corporis sunt , primo ad objecti praesentiam sanguinis , de spirituum celem mus
motus , ex celerrimo motu aestus, sive aestiatio , vis foras aliquando
erumpit , Sc coloris immutatione , vel augmento se prodit et secundo, ex Merrimo spirituum, Sc sanguinis fluxu, sive aestu nimia spirituum attenuatio , 3c dissipatio , δι tandem ex Aia celerrimo spirituum, Sesanguinis fluxu vasorum dilatatio. Hare omnia sicut corpus debilitant , se etiam valetudinem minuunt; quae sicut certe insensibilis morbus sunt, se etiam causa, Sc origo esse possunt sensibilis morbi. Ex parte inn-tis ob nimiam animae inclinationem erga illud tantum objectum cognitio semper in eodem versatur , unde fit prius idea clara, Se ex continuata attentione objectum in plura dividitur ope attentionis ipsius , de reflexionis ac tantim idea ita subdividitur, M. eo pacto multiplicatur,
ut totam fere repleat phantasiam . Igitur ex una parte nimis profunda , δι lata propter continuum spirituum affluxum ex parte coiais , S: propter continuam meditationem ex parte animae efficitur idea objecti; c ex alia parte cor praedominium super facultate appetitiva, quae secum eosnoscitivam ducit potentiam , paulisper amittit : unde oritur, quod
anima semper judicet. attendat, syllogismos nectat supra objectum amatum , dc semper ejus pei fionibus attendat, per ejuidem notas discurarat cognoscitiva facultas militudines in omnibus colligat, semper ab
aliis objectis rite percipi dis distracta, debitam super ipsa attentionem
79쪽
adhibere fastidiat, ae proinde nullum testum judicium. Insuper cum j
Ilum rerum cosnoscendarum ordinem serVare non valeat, praepostero j
dicio omnia miscet, & confundit ; statim enim , vi rite habita novi objecti sensatione, animam spirituum emuxus deserit, saltem ex parte, in exequendis deinceps super externum objectum caeteris cognoscendi sun. Hionibus, donec ad rectum judicium evadat. Qui spiritus ab appreceptione objecti externi natura sua, & praevia consuetudine, etiam Inopinanistibus nobis, deflectunt in objem amati contemplationem , & quae hiemens observat, in illo obseratare iii animum inducit, proprietatesque passionis suae aliis etiam appingit: hinc omnia in objecto amato conistineri , & omnia illius simiIitudinem gerere anima prepostere judicat . Insuper cum haereat extremis, vestigiis passionis immersia caetera prae oculis habere non potest , cum intra , non supra ideas sit posita mens: inde aItera praepostera judicandi ratio , haec est caecitas mentis , & re. Ele judicandi trames per Dassionem amissus ' quae omnia distinctiori methodo in Psycholnia traduntur. Ita amoris profani, & sensibilium passiones in nobis sine vi efformantur, licet sine vi expelli non possint. Contra vero in amore ratis ii Dei , eiusdemque persectionum accidit . Nam etsi ope Sensationis , Attentionis, & Reflexionis &c. efformari debeat ; attamen appetitus Dei verus , multo magis aflectus, non oritur nisi post multas mentis operationes. Nam spiritualis appotitus, dc rationalis affectus ex spirituali , non ex materiali mentis ope. ratione, hoc est interno sensu , principium capit , qui sive vi , & maxima nobis illata kiolentia non acquiritur. Nam ut in nota ad s. 37. diximus, non sine vi abstrahitur cognoscitiva facultas: unde vi opus esse ad amorem Dei acquirendum, patet. Vt igitur opus est, ut abstra. hamur a sensibilium voluptate , quae animam praepedit; Vi ad superandum C tum , quod anima experitur in continuandis Attentionis, &Reflexionis actibus, qui & plures, & continui sint necesse est, ad eruenis dam Dei ideam , e)usque persectionum , seu potius excitandam - Vi ut serseveret in hujusmodi meditatione: raro enim ex idea spirituali Dei,
ejusdemque persectionum Voluptas oritur, vel laltem tanta, quae viniscat sensibilium voluptatem : raro ex sola Attentione, & Reflexione voluptas vera , & sincera , quae cor repleat , & mentem. Voluptas haec nonnisi ex Contemplatione, vel post diuturnam Meditationem habetur. Hore est caesa. cur anima tot sensibilibus distracta objectis , Contem
plationi , diuturnaeque Meditationi insueta , non solum ex Dei cognitione nullam percipiat voluptatem , sed taedium experiatur , quoci eo maji' erit , quo quisque majo m sensibilium voluptatem , ut divinamiaitetur , amittit, quam sine vi possidet , sine vi acquisivit . & quae
sine vi perseverat in anima. His omnibus accedit, quod sine multiplici , diuturnaque mortificatione , qtae sensus cohibeat , haec omnia ii
80쪽
IURIS NATURALIS PARS L , o. Homo debet Deum diligere tota mente . D. Nil tam homini intrinsecum , quam tendere ad sel Lcitatem ex s. s. Solus Deus potest esse objectum felicitatis , ac proinde solus finis ex s. o. Tendit ergo semper natura sua ad 1blum Deum , ut ex ipso voluptatem capiat; omnes
facultates eodem determinantur fine , quo natina ipsa , cui insunt ex j. Is Ergo omnes potentias facultatis cognostrutivae semper debemus dirigere ad Deum , ut ex ipsi Vol ptatem capiant , & ex frequentatis actibus oritur dispositio ex j 6 Ergo debemus disponere potentias facultatis cognoscitivae ita, ut ex solo Deo voluptatem - capiant . Dispolitio percipiendi voluptatem ex alterius persectione est Amor ex g. 59. Disponere omnes potentias saeuitatis cognoscitivae, ut ex solo Ueo voluptatem capiant, est Deum diligere tota mente ex * 67. Ergo homo debet Deum diligere tota mente . Quod erat demonstrandum. q. i. Detbemus Deum diligere toto Corde. D. Eodem modo, quo superior Propolitio.
f. 72. Debemus Deum dilige te omnibus Viribus
L . Solus Deus est finis naturae humanae ex s. . Ergo si non semper, nec omnes Omnino vires , hoc est majori, qua postumus, intentione tum Mentis , tum Cordis potentias dirus ponamus, ut ex Dei persectione Voluptatem capiant, comtra finem Naturae adhibentur : Ergo debemus Deum diligere
est , nisi vim omnem exercere , omni conatu incumbere ad repellenda ea, quae obsulit , & omni vi , dc alacritate sunctionibus animae exeramndis, unde vera Dei. idea, & perfinio resultat, insudare : vel minitimus virium deseeius deseyum Amoris arguit, qui contra Naturam est, Amorem ipsum impe sectum reddit, ut inserius demonstrabimus. 13 Tria breviter notanda veniunt. Ideo me usum esse CrypticisDemonstrationibus , ne omnia verba ad singulas reserens pro stiones unde liquida erueretur demonstratio, taedio essem legentibus, quibus de' monstrationem ex iis , quae suere prirmissa, satis amestigere datum est