Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

101쪽

la t

' V. 2. .'Aπειπαμεθα ται κρυάu της αἰκυνηM Verbi απειπειν in Actiuo, inter ceterras significationes hanc etiam frequentant veteres Graeci scriptores qua deuotat vetare A interdicere alteri. Philo de Decal. p. 763. D, κλωπ ειν δε ΑΠΕΙΠΩN, - νευδομαρτυρειν αττα- γρευει, pos vetitum furtum mox vetat falsum testia monium. Et p. 778. B, το περσικον εΘος ευθυς απο- τραφεις ιυσοι, κενος AHEIHEN ώς μένειον ἀνοσιέργημα, Persarum confitetudinem, 1c. in i ungendis nuptiis cum matribus et sororibus, odio eius indignationeque correptus, tanquam maximis Agitium lege prohibuit. Haec unice apta est ad explicandum Medii usum qua. est aliquid fugera e omittere, vel semet ab aliqua re continere, ut scite docet DREsIGius de Uerb.M. N. T. I, I 6. Quam confirmat Maxim. Tyr. Dissert. V, s. ''Aμασις AIIEVIATO IΠολυκρατην , Amafs neglexit Polycratem. Plutarch. Coriol. s. 8. τῶν x AIIEI-ΠAMENIZN, eum detrectarent pugnam. Thomas Magi iter: 'Λπειπάμιην κοιλιον η ἀπειπον. Moeris: 'Aπει- πάριην 'Λτὶικως sic enim legendum esse constat inter Interpretes) ἀπειπον 'Eληνικως. Quibuscum facit etiam Phavorinus. Nec tamen adhuc istius praecepti sententia satis perspicua est. v. T. 'Η υπερβολη της δυνάμεως ) Eleganter pro υπερβαλουσα δυναμις, fumma vis. Sic Ρhilo et Alleg. p. 46. C, ΥΠEPBOAHN πλῆτου, immensas, summas copias. Quod deus s. immut. p. 294. Ε, ,-δ ουδε- λνος οῦν κελευει προσφέρειν αυτῶ δ' ΥΠΕΡBOAHN τῆς προς το γενος ημων ευεργεσίαις, milius rei indigus erri sibi posuist propter summam erga genus nossum henignitatem. P. 296. D, ubi impium esse ait, deum existimare poenituisse creationis hominum, χωσαν οτι ταυτα δοξάζοντες ἐπιλαφροσι - τἀ τ- προυλαων

102쪽

εκεινων αμαρτηματα, δι ΥΠΕP3OAHN της musi αυ- τους οβεοτητος. . Sciant se istiusmodi opinione exte- - priscorum hominum petanta, suae impietatis magnitudine. De Cons Ling. p. 335. A, Magna et praeciana largiri deum σαφεςατη πίτις - των χαρίτων ΥΠΕΡΒΟΛΑΙ ων ἔτος ετυχεν, Argumento es gratia- magnitud i, quas hic confectitus es. Ibid. p. 3 T. A, amicos dei dictos esse χἀ τας ΥI IEPBOAAΣ τῶν αρε- . τοὐν αῖς συνεβίουν, propter summas virtutes quibuscum vixerunt. Sic ΥΠΕΡΒΟΛΗ οὐρωτητος , summa crvdesitas, de Creat. princ. p. 73o. C, μανίας ΤΠEPBOAH, summus furor, de Monarch. p. 8 I9. B, ΥΠΕΡΒΟΛΗ τῆς ευγενίας, siιmma nobilitas de Nobilit. p. 9O6. B, et in multis aliis locis. At ΤΠEPBAAAO Λ ΔΥN, MIΣ est ap. Philon. de opis m. p. 34. B.

. ' ,

v. 8. Ev-Θλιβομενοι, αλ' s νο χωρουμιενοι operam viri docti nauarunt ut horum verborum in re athletica usum demon strarent, ad quem confirmandum pertinet hic locus Philonis de Te m. p. 258. C, ενια ου

ΠΙΕΣΘENTEΣ etc. Non sit non quod molliores animi nervos haheant succumburit, inuiti oppressi asversariorum validioribus viribus, sed etc. Est autem ' πιεζειν idem quod Θλίβειν, unde coniunguntur apud Philonem de Species. Legg. p. 794. ubi de infantiacidis dicitur, τας γε μήν ανδροφονίας η τεκνοκkνιας ἐναργεςατους βεβαῖνυέ π pε Πν , οι μεν αυτοχειρες γινο νοι - την πρώτην εισπνοην των λεφων πιέθν- τες mi ANASAIBONI EΣ, Homicidas et infanticidasse demonserant apertissime, qui manibus suis, primum imsunt uni Diritum elidunt et praefocant. Sicuti Florus in eadem re de Cimbrorum mulieribus, III, 3, II. Suo catis elisique pasD infantibus, ubi vid. DuRERUS.

103쪽

A D. CORINTHIOS. 3 7 iv. Io. Την νεκρωσιν τῖ Κυρίου A1σῶ ἐν τα σώματι

περιφεροντες) Aliquid fere simile ineue putes verbis apud Philonem a Alleg. p. 73. C, μη γαζ αλο ποιησειε . - ἔκατος ημιων - NEKPO POPEIN το νεκρον εαυτῶ σωμα, Orsid enim aliud unusquisque nosrum facit, quam quod corpus suapte natura caducum secum fert. Sed Philo naturalem tantum corporis. fragilitatem intellegit, Paullus vero summas propter Euangelii praedicationem affictiones. Περιφέρειν, dixit sicut Philo Quod pr. lib. p. 883. A, αμιγῆ την ευδο-ονίαν της αρροτης εαυτοῖς IIEPIDEPONI AΣ, sapientes credinus frui fruera felicitate, tam secum ferunt virtutes.

V. IT. Το παραυτίκα ἐλαφρον τῆς ΘλMεως ημοῦν pro ii παρῖσα--ἐλαφρα iis ψις. Vid. BAvERI Differt. de te I. Thucyd. optima interprιt. discipI. p. Is. et 39. Adverbium pro Adiectivo optimus quisque scriptor ponit. In his Philo de praena. et poe. p. 926. B, ubi de perpetua fertilitate obedientibus a deo promissa loquitur, το πλῆθος των γινομενων εcαρκεσει M. προς τῆν ΠΛΡΛΥΤΙΚΛ χρηειν - ἀπολα-ν Στρος τηντῶ μελοντος αφθονον περιουσίαν ' Copios prouentus, et

ἐνδυσαμενοι est: in corporεοῦ γυμνοὶ fae corpo e : in proximis. ἐπενδυσαθη cum corpore spirituali posrefurrectionem. Sic ΜARRLANnus ad Maxim. Tyri Differt. XIII, 3. ubi eodem intellectu est γυμνωθην- , qui illustrationis caussa utitur loco Philonis, quem is perperam laudat e libris de vita Mosis, est enim de Charit. p. 7os. Λ, de Mose iam moriente: ἐκ τὴ καθολθοv συνηβανετο της εξ ων συνεκεκρατο διαθυξτο μεν σωματος ο - δικην περιαρ κενου, της A

104쪽

Merum e qnibus concretus fuisset, corpora resae in m rem discedente nudanteque animum. Addamus Platonem Crat. 2O. οτι η-ΓΥMNH τῖ σωματος παόἐκῶνον απὰχετοη , quod sinimus corpore nudus ad ortum abit. Animus enim in corpore, ut nucleus inclastis putamine Vel κειμηλιον pretiosum theca viliori reconditum, habetur. Cons a Cor. IV, T. ubi σκευος corpus dici- tur unde etiam ἀγγῶον, de quo vid. ad 1 Thess IV, 4. σκῆνος denique supra v. I. unde σκ νακτα ' IOh. I, IA. . eo=pus habere, ut vult PEARCIVS ad Longin. 32.

v. 9. Eυαρετοι αυτῶ ῶνα Philo de Ioseph. p. 5sq. D, ubi Iacobus abeuntibus in Aegyptum filiis praecepisse commemoratur, επιφέροBoes μιλτοι κων τὰς ημετέρας

ΕΥΑΡΕΣΤΟΙ τοῖς ἔγχωρι- ξενιτευοντες HTE, insuper etiam meas asserte preces quas ad seruatorem deum facio, ut apud indigenas vos hospites gratios stis. V. ΙΑ. 'Aγααν τὼ συνεχει ἡ μοις Vertuntiare impellit: cur non e tinet γ Hinc apud Lucam XIX, 43. de iis qui urbem cingunt, item XXII, 63. οἱ συνεχοντες τον Ιησῖν, ubi est idem quod κρατεῖν. Ac Philo alicubi coni ungit χειν et φυλαττειν, tum etiam ei verbo addit περιεπειν, quod in primis huc facit: de Leg. ad Cai. p. IOI6. E, STNEIXE κω περιειπε τὸν Γαiον, continebat adfectabaturque Caium. V. 2O. Καταὰλάγητε τῶ 69εῖ Quemadmodum Matth. V, 24. ubi vid. quae annotauimus, διαλαγηΘιτῶ ἀδελφιου est: ingratiam redi cum altero, sic hoc loco, in gratiam redite cum deo. Eodem sensu est apud Philonem de Decal. p. 737. Λ, cui ibi opponitur, ἀσπονδειν et πολεμεῖν , κάν μεν ωυση πῶσα , γε λήΚATAAAATTETAI, μη δυνηθεἰς δε ἀσπονδεῖ πολεμεῖ, Si persuadere potuerit gaudens aecusettim recipit in 'gratiam,

105쪽

. δευκοτι. Θιid igitur commme habet cum Apolline quiniail unquam fecit finiis V. I6. Τιυ δε συγκαταθεσις Quinam confψιs Philo eadem notione 3. de V. M. p. 68T. C, αρνσεως. ΣΥΓΚΑΙ ΑΘΕΣΕΩΣ μετριξυ φορώμενοε ἱκετευειτον αυτον δικαςην γενεPoes ms χρησμῶ την V σιν ἀνα- . φῆναι , Inter asi Uam et negationem pendens ad supplica, timem se vertit, ut ipse Deus oraculo decemneret.

. . '.

lium deo nullum, praeter animum, conuenire assirmat

etiam Philo de Cherub. p. ias. B, 'Aθοχρεως μεντοιγε ΟIKOΣ ΨΥXH ἐ'πιτηδειος OIKON A isIγειον την. αρρατον 'M XHN τῖ αοράτου ΘΕΟΥ λεγοντες hδκως mi καrοι νομιον φησομιεν, Dignum eo domicilium ani. Mus es, modo idoneus. Igitur domum in terris animum inusibilem inuisibilis dei dic/ntes recte et legitime laquemur. De Sonua. p. 387. E, σποδασον I xkυχη ΟΙΚΟΣ γενιλι IEPON ATION , da operam anime ut fas dei domus et sanctuarium.' 'Eριπερι τατησιου) Ad eundem locum e Leuit XXVI, s a. desumtumi respicit Philo de Nom. mur. p. IO8s. Ε, ait enim de deor παντος μεν ἀσεβὴς μακράν αὐχηκεν, ἀρετωσας δ' EMREPIIJΛΤEI x υ

106쪽

tissimas quidem mentes foliis deus omniFotms hseu biluerinuisibiliterque dianatur inuisere. v. II. 'Aκαθαρτου μη ααβειθε) Sic Philo a. Viti Mos. p. 66a. D, μηδενος ἀδικηματος εκουσίου ΠΡΟΣΛ- ' ΣΘΑΙ, purum se a stetere voluntario servare. De Ios p. 328. B, ΕΦΛΨΑΣΘΑΙ τῶ μιασματος, contagio soleris pollui se. fratris occidendi. Quod prob. lib. p. 88s. D, Παδείας AUAMENΟI, disciplinae liberalis participes. Intelligitur hinc quoque το ακαθαρτον esso, το ατεβας το μίασμα,

V. a. Ουδενα εφθείραμ εν De hominibus aliis. que rebus usurpatum et δια εἰρ non sein- per denotat perdere, interimere, Verum etiam Dexare, sin ere, vires fringere. v. AERE CH. Dilucidati. Thuc. P. 267. Vertamus ergo haec: intuse neminem laesmus nullius enmmodo aut falati obfuimus.' Philo I. Vin Mos. p. 649. D, feminae auctore Bileamo Iudaeis obiectae, τοι μεν σωματα λαγνείας, τας δε ψυχας αἰ βεία τῶν χρωμενων ΔΙΕΦΘEIPAN, ingentem clarim, cum libidine corporibus, itim animabus impietate infixe.rrant. De Leg. ad Cai. p. roos. Λ, semideorum propter praeclare facta immortalitatem consecutorum insignia et honores affectans Caius dicitur κακωτης M. ΔΙΛ-

yΘOPE ων λοισαν ἐάωm qui malefactis suis noceat et obit istorum beneficiis.

' v. 6. 'O παρακαλων τὰ, ταπεινὼ Per Ηebraismum ταπεινοι dicuntur assicti, vid. DRUSIus ad h. l. Ad amictionum tantum speciem refertur hoc nomen etiam apud Philonem libro ' Quod det. pol. ins

107쪽

proximum.

v. v Κατοι δυναμιιν f μαρτυζωJ κμ υπερ δυναμον αυΘοι τοι Ad aeqvam viribus, quin etiam ad mai rem quam pro vesris facultatibus liberalitatem promti. Eandem sententiam Philo, narrationem defensarum per Mosen ab Λegyptiorum iniuria virginum, aquam pe-, tentium, ingressus, eleganter his verbis exprimit I de

vim exis ans. Caeterum vocis αυΘα τος Grammaiieorum veterum explicationes videantur apud ALBER-1υM ad Glossarium N. T. , p. 343

ad benefaciendum mimus adsit, siue, si ad promtum --γnum respexeris. Προκῶρα saepius ea dicuntur quasta tint, ut in illo Homerico IL I, 9I. etc. Aems ' ἔτοιμα προκειμενα χεῖρας ταλον , de eibis ap

positis. Hinc προκειται in Glossa 'pud Helychium, V 4 q

108쪽

quae huc procul dubio pertinet, eXplicatur παρακει es, quemadmodum etiam Philo leg. Nieg. 3. p. IO99. . ΠAPAKEITAI δε η αιτὼe, Additur vero causa. Ae' eleganter quoque προκεῖBees dicuntur , quae animus, 'tanquam inem, proposta habet, quae sequitur, quaε expetit. Sic Philo de Agric. p. I96. D, ε ιδη πε ὶ τῶν si ψυχν δυναμεων - ΠPOKEITH σκοπεῖν, quoniam animi facultates - considerare propositim s. . Lib. de her. rer. diu. initio: νυνὶ δ ΠΡΟΚEITAI Dτεῖν τοῦτο των Θειων προπριούτων κληρονομος Mis ' num proFO- istim es quaerere, quis rerum diuiuarum heres fit. Eod. libr. p. 317. Λ, ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ δε νυν ἡ περi τουσων ρικρμβολον α , Non sine nunc agitur ut de his atturate disputemus. De Iosepho p. 344. Α, ΠPOKEITAI μετοι την ητην αποδοσιν f τήν τροπικωτέραν εξεταζειν, propossum es, pos rei narrationam etiam Agaram expliacare. Item a. de Uit. Mos. p. 626. A, de Mose ita refert, ΠΡΟΥΚEITO εν αυτῶ τέλος αναγκαπατον ονη, t es τὼς αρχομhους, mi πανθ' υπερ τῆς τίτων iaγ- λειας εργου γ mi λογου πραγματευε Aes. Vnum enim . praefantisimum finem propostum habebat iuuare quibus imperaret, et dictis factiique eorum confidere utilitati.

v. aa. Eu πολλοῖς πολαπις σπι σαῖον Eleganter Graeci Latinique frequentant figuram sermonis , qua iverba priores easdem syllabas habentia iunguntur. Sic Philo de Temul. p. aro. C, εὐαμεν τοίνυν εκ τῖ με-

Θυειν τὴν HOAAOΥΣ ΙJOAAAKIΣ μεγάλα βλα-- σαν γοατρομαργίαν δηλῖ Θα , iiximus igitur temulem' tiae nomine, quod MULTIS MULTUM saeps nocuit ignatιi ventris sadium indicare

V. 4. Ἐν υποτρισει ταυτη , της καυχησεως 'Tποτασιν τῆς καυχμεως vocat Paullus Mariam tam certam

109쪽

eertam etfrmam, ut de Corinthiis gloriari auderet. Uocem autem ὐποπασεως significare Muciam, ex eo intelligitur, quod verbum υφλαβα inter alia denotat tolerare, perferre. Cuius potestatis exemplum est apud Philonem de Sacr. Ab. et Ca. p. I49. E,. ubi asini na. . turam symbolum constantiae in labore perferendo proponit, μη μιγώ ς ικηδε ραθυμως, άξ α μετά φρον-.τἰδος τῆς πάσης παρεσκβυρικοτα την σαυτῶ διανοιαν ΤΠΟΣTHNAI καρτερῶς πάντα κάματον, n8 segniter nec remisse, sed cum cura summa praeparata mente toleremus fortiter omnem laborem. Cernitur autem fiducia in constanti et immota rerum sperandarum exspecta-.tione, πλις ἐλπιζομενων υπο ισις, Hebr. XI, I. Quodsi υποτατιν ad certιtudinem referas, praesidium habebis

loci de Conius Ling. p. 348. A, ubi monet auctor, in interpretandis oraculis diuinis pusari debere τά μὲν

τας δ' εμφανομDας δυναμεις τοι. ΥΦΕΣTOTA άλη- Θεια πραγματα , diuina oracula esse quasdam umbras corporum: caetervm quae his Agniscentur vires, esse res certissimas. De Ioseph. p. 344. A, μονον εν G ΥΦΕΣΤ ΘΩ καλοκαγαθιοις ἐμιαυρευμα ταῶς χνυχαις, modo

sub ut aliqua in animo probitatis scintilla. '

v. T. 'Eκατος καθως προωρῶτοι τη καρδοι Mubiis profecto controueisiis res christiana supersedere potui flet, si veram vim verborum προωρέ oes , et προτίθε θοι nominumque inde deductorum recte perspectam ex usu Graecorum scriptorum habuissent, qui se interpintes librorum diuinorum profiterentur. Nihil aliud est προωρῶθαι in hoc Paulli loco, quam velle, qua notione exstat apud Optimum quemque auctorem. Non enim placere cui quam posse nonnullorum rationem putamus, qui praepositioni προ inesse volunt hanc emphasin, ut πνοαμῶPm si praeoptare, aut aliquid

110쪽

fateri ANTE facta deliberatione, si modo ad usum et

consuetudinem Graecae Linguae respexerit. Eius autem Philo quoque tonacissimus est, ut haec exempla confirmant. De Sacr. Ab. et Ca. p. I3s. Λ, Γλωερ τοῖς ψυχρο την εαυτ- Γλεων σπουδα era λαβῶν , Θεραπευτέον-αναγκης τας της αρετοις, ουτω η τοῖς ἱλεων το irῶ κα-ΠPOAIPOΥMENOIΣπευτεον υγεἰαν η τας συγγενεῖς αυτη δυναμεις, Sistitiqui animum mi propitium reddere eomantur necessario co-runt virtutes animi, ita qui prespera valetudine corporis CVPIVNI frui, curare sanitatem et tonivnctas cum ea vires. , Leg. ad Cai. p. Ioos. D, ἐθαυμαζον πως ο ταὶ ἐναντία δρων οἱς ἰσοτιμος ειν IIPOAIPEITAI τας μεναρετας αυτων επιτηδευειρ-οιθοῖ, τοῖς δε παρασημοις εἰς εκατον σκευα τα , admirabaritur quod honores adfectaret eorum quorum virtutes adspemaratrir, is ni-hus tamen eorum se exornaret. 3. Alleg. p. II . Λ, οπινῶν Θεος κον αγων η αν ΠPΟΑΙΡΗσM το τῆς xjγυ-οχημα, mouens deus et agens quocunqua, VELIT . animi vehiculum. Hinc προ ροσις, voluntas, sudium, νatio. Unde de religiona est apud Philonem de Abrah. p. 384. E, ubi Sara suadet Abrahamo connubium cum Hagare ancilla, quam dicit esse, γένει μεν φωροπἹαν-.

Hebraeam autem religi e ' De Dum genere est de Creat. princ. p. 729. 3, προστατ s τοῖς καπηλοις εμιττοίροις, - οἴτινες αλοι τήν τοιαυτην ΠΕΟΑΙΡΕ- ΣIN ἐπανηρηντη τῖ- γα δ, α - κατασκευα- Praecipit cauponibus mercatoribra et taeteris

huiusmodi vitae institutum sequentibus, ut tusea pondera habeant. I. de Vit. Mos. p. 646. E, de Bileamo, αλ- λως δὲ κώ μολις ἐνενοησεν οτι ἡ συναδει τῶ τῶ Θεῖ βουλημιατι η τῖ μιθακτοι κενου ΠΡΟΑΙΡΕΣΙΣ αυτον βασιλεως, Inprimis vix tandem senserat repugnare dei voluntati, regis, qui eum mercede inuitauerat, propossum. In