장음표시 사용
121쪽
ptorum, ubi significat, calculam redueere sinui alicuius dati poenitet. γ Vid. praeter ' SALΜAs IvΜ ad Vopisc. T. II. p. 74s. ab Ven. ERNEsTIO ad Xenoph. Mem. II, 4, 4. laudatum, VALESIVS ad ΜAvssACI notas in Harpocrat. p. m. 8'. Sed quoniam nobis cum Philone nunc res est, eius auctoritatem age adhibeamus. Is autem scribit in leg. ad Cai. initio, p. 992. A λατlομιβρι γάρ καθαπερ ἐν ταῶς πετlειας τοὶς πραξε METATISENTEΣ , permutamus enim veluti in tu calculorum rerum aesimationem transferendo. Ibid. p. IOOI. E, υm λαδετο ν METET EI, τον μὲν υπηκοον εἰς τοι5ν ωαροντος, τον-αυτοκρατορα Γαιονεις υπηκρου χωζαν, mutabat et transponebat subiectum in locum imperantis, imperatorem autem in locum eius qui pareat. In quo loco translatae potestatis exemplum est, qua notat inutare, ut vel ex addito υπαλαι τεθα patet. Vnde et de Cons ling. p. 33a. Λ, η ME- ΤΑΘΕΣΙΣ τροπην ἐμφαίνει κνῆ ματαβολην , translatis versonem et mutatiorum Amissat. Deinde in Medio, nam sic in loco hoc accipiendum esse docet D RESIGIV sin Comment. de U. M. Nou. Foed. I, 86. est: omimum
mutare, descere. Igitur facile intellegitur sensum loci . X 3 esse:
122쪽
esse: Miror vos tam eito deferuisse doctrinam Chrisi, et ad aliud Euangelium Adaicis ritibus confoeiatum defectisse.
Add. GAΥARER Vs Aduers. Misceli. c. XlX, p. T4I, et ad Marci Anton. VIII, 9. Τ6. p. 243. Θαυμαζειν autem, in notione indignandi, vituperandi clitus exempla praebet ABRESCH. Diluc. Thuc. p. 3O9. ut apud Demosth. de F. Leg. p. 349. coli. Ind. REI SK.
δ- Apprime vox ζηλωτο cum Latina Aemulas consentit, significat enim in utraque sudiosum alicuius rei, quemadmodum iuuenum aemulantium studia cithagorae coetus commemorantur apud Limum I, I 8. Sic plane Philo de Cons ling. p. 332. D, αἰτεῖος α προπρο- . νος ΖΗΛΩΤΗΣ βίου γεγονως, υποχωρεῖ, probus quie- . tae vitae amator, secessism et sysiturinem diligit. Ibi d. p. 334. C, ως ων ZHAIZTHΣ u Mαοσυνης, qui iussi- tiae siridiosus D De Uit. Mos. I. p. 627. B, ZHAΩ- ΤΑΙ τοὐν ενοοE- οἱ αφανεῖς λὶ, Haros viros imitantur obfurbi ignobiles. Et mox: σπουδαζοντες υπολη ιγινεμποιειν, oτι αρα ZHAs TAI τοὐν ομοίων εἰσὶ, υt haheamtur aemuli sussiorum Mailium. 3 de Vit. Mos: p. 6 77. C, ZHAΩTAI rizi/ ΑἰγυπΤιακων γίνοντα, πλα ματων, coep8runt aemulari rigmenta Aegyptia.
V. I8. Aνηλθον εις υροσολυμια λορησοι Πετρον Dieitur ιτορειν de itinere quod suscipitur visendi cutiso pIςορροι videndi et in stimes notione est apud Philonem
de Cons ling. p. 339. B, καF εμπο μον ενιοι που. χρηματισμῶ πλωτες - οἱ δε IS TOPIAN, προτειρον ηγνοουν, τee νιν αμοι - ωφελεσαν τy-τταρα σκευαζουσαν , Alii negotiationis augendaeque rei familiaris caussa nauigant - ant cognoscendi quae prius nesciuerant, ut delectationem, MuI viilitatem animo pra stent.. Thomas Magi ster : Iπορῶ το πολυν τοπον ' vut vid. quos laudant Interpretes p. 476.Εdit.
123쪽
Editia. LERN. Inprimis autem de hae aet altera verbi significatione, quae est, narrare, CeI FISCHER Us in
v. a. Τοῖς δοκῖσι) Viri docti in II. l. e v. si, intellegunt εινα m. Ad quem modum οἱ δοκῶντες ἀνα τι suiu qui in aliquo genere praecipua forent fama et gloria. Nam Philo de Cons ling. p. 333. B, εα οἶς ο Θεα
εινα ΔOKOTNTΩN mi τοὐν αφανετερων , contin get humanam vitam ad perfecrissimaru virtutem incrementa capere, si aequalitatis memoriam servent, et persolciant invicem fbi mutua tisicia, cum illasriores, tum obscuriores. Qui quidem iidem qui ενδοξοι, quorum in oppositione
sunt αφανῶς ap. Philonem I. de Uit. Moi. p. 627. s. Intellegendum autem est, verbum δοκειν saepe redun- , dare . ut de Cherub. p. Iar. Λ, εγωγε - νῖν, λογον, θησιν εχειν ΔΟΚΩ N , αυτων σιον ευρίσκω, Equidem - qui mentem, rationem, sensum habere videor, nihil horum proprium inuenio. Add. de Uit. Mos. l. c. Sic paullo post v. 9. οἱ δοκῆντες τηλοι gustes dicuntur. Par notio est verbi Videri apud Latinos. Vid. v OR-STIVs' ad Sulpic. Seu . I, 7. Add. CAsTELLIO ad Hebr. IV, I. et πρεσβευσιν ΔΟΚΟΥNΤΛΣ, legatio fungentes ap. Philon. leg. ad Cai. p. IOI9. 'V. II. 'Ora κατεγνωτρι ος ηνὶ Erat reprehensono dignus. De qua participii significatione praeter GLΑS-X sIVΜ
124쪽
sivΜ in Philol. S. vid. GEsNER. ad Chrest. Gr. XII, ao6. Uerbum ipsum est de Abrah. p. 369. A, ἡ σο πω χωροι - ἔδη παρά τῶ -των Γλων ΚATETNΩΣTO, Sodomitarum regio -- uam diuino iudicio com damnata fuerat. Λdd. de Circumcis. p. 8 Io. B.
V. 13. Συναπηχθη αυτῶν τν υποκρίσει In Lexicor ASORIS maiore repetatur συνυπηχε η a verbo συνυπα. γω, quod undecunque venerit, indicare videtur, illum hominem sic legendum putasse. Enim vero, hoc ves- bum valde probum esse, fatendum est. 'ΥΣταγειν τινα
est aliquem in Gaudem indutere, dolis aliquem copera i ceptum que suae potesatisfacere. 'Υπαυεντες, scepti: Demosth. de Pac. p. aa. C. Add. alia eiusdem in InlRεisK. Quo sensu dicitur apud Philonem saepius. De Opis Ρ.. 38. B, επειδάν εκοιςη των ρωθησεύων τοῖς φλτροις αυτης ΤΠAXΘΗι, postquam fugitii sensetius voluptatis) venesciis subiecti fuerimi. De Carit. p. TOT. Λ, τῶ δεσποτου κανοτέροις ψ λτροις ΥΠΗΓMDNOT καταφρονουντος τῶν παλατερα- , domi nouis amoribus obediente et oblito veterum. Quod deus p. . 3 IT. . C, commemorat δε ασμοισιν
Verum etiam assumserunt in fraudis societatem fugendi pingendique artem, ut colorum, Agurarum et gnalitatum specie spectatores decipiendo- fmul animum auferant. De Exsecr. p. 93a. B, ου μονον ἐξ lar Θεσεως τῆς εκεινων τIIAXΘENTAS , αλα καμ νομοις εMyσίοις δε δοντας. αυτους , non solum insediis allectos, sed etiam legibus υο-lantariis semet tradentes. . Eod. l. p. 936. C, ἀρας - πιμωρίας ἀς υπομιεων αθον τους - τας πολυθέοις vsotis
125쪽
fusiners conuenit iis, qui - multorum deorum opinion, bus decepti sunt. Quod mund. incorr. p. 96 I. E, άναγκαιον δε πόρος την τοσαυτην ευρεσιλογίαν ριπαντῆσαν, μη τὶς τοὐν απειζοτkων ΥΠAXOHι, sed oscurrendum es his argutationibus, ne qais imperitior temere cedat, sue, in fraudem abducatur. De Ioseph. p. 336. D, ιταν γάρ μη δωροι, μη παρακλησεν , μη τιμων ε ως, μηαρχης επῶυμία - ροδλ αλο τοὐν οσαο εκ Στρουθους ἡ
τειαν , Cum enim nec munera, nec preces nec honorum
sudium nee imperandi cupiditas - nec aliud qsiqvam ab affectibus et malitia proficiscens me Discat, evitis amplius dominium timeam Sed etiam verbum απάγειν eodem sensu poni declarant loca haec: de merced. meretr. p. 862. E, δήσασα μιηποτε λαθουν o-ωχμιάλωτος ἀνδραποδιθές AIJAXOHι τοσαυτας δωρεας mi υποχε τεσιν, Verita ne forte clam animus seruituti traditus vincatur, tantis donis et promissis. Hinc a Petr. II extr. explices. Quod prob. lib. p. 873. A, ο x Zη- νων - υ τ' αἰροτης AHAXΘΕΙΣ, Zeno autem - vi tutis admiratione correptus. Item Verba συναπαχθη effet Θελεωθmoes coniunguntur apud Epiphanium Adu Haer. Lib. I. p. Ioo. B.: sicut ἐπάγειν dici docet TIs. HEMsΥERΗvs. ad Aristophanis Plut. p. 38.
V. I. Τις υριας εβάσκανε Adspectu nocere credebantur apud antiquos, qui aliquam rem invido oculo contrectarent, ut ex Theocrito et Virgilio coibstat. Hinc βασκαν α quae vox apud Philonem saepius occurrit, significat inuidiam, acerbitatem et malevolemtiam. De Cherub. p. II3. E, τοῖς αφλαβα λέγουσι,κ γ μετροι τῆς επιθυμtἰας περ Θεινα δια το τῖ μελον
126쪽
monentibus ut delfat modumque suis eupiditatibus imponat , propter incertos futuri temporis exitus invidiam exprobrat. I. de Vit. Mos. p. 64o. E, επειδη ταὶς κατὰ την χωραν ρδους αττωσας φρουραῖς διεζωσμενας ειδεν υπο
BAΣΚΛNIAι τήν επίτομον ουκ εωντων προερχεPoes' cum videret aditus omnes infessos praefidiis ab his quibus nihil periculi imminebat, sed fanturi prae inuidia viam com- pendiariam incluserarit. Ita βασκανος, inuidus in Flacc. p. 969. B, ' οι δε υπο φθονου ρηγνυμιενοι ΒΑΣΚANON γαρ φυσει το αγυπhακον ' Illi autem Utimpebantur imvidia ς inuidi enim sunt natisra Aegyptii. Alia loca consulto praeterimus. Apostolus autem verbo βασκαι- ειν hoc loco simpliciter pro fastinare utitur, fortasse tamen respeetii liabito ad pseudodoctorum, erga christianorum coetum inuidiam. V. s. O ουν ε χορηγων ' ν το πνευμα) Ἐπιχα γῶν est largiri, praeberι, sine notione copiae et abundantiae quam plurimi putant adiectam. Philo de Opis p. 39. B, νυνὶ δε αενναοι πηγα των τῖ Θεῖτων επεχεθησαν, ἱνα μή οὐς αναθοις XOΡΗΓΩΣΙΝ, nune per res fontes dei gratiarum retenti sunt, ne imdignis beneficia praebeant. I. de Vit. Mos. p. 6O3. D, δε υετῆ μη δεομεναι φορας , α ονίαν παντοίωνα Θῶν ανα παν ετος XΩΡΗΓΟΥΣΙΝ, illa, arva, nullo plumartim desederio copiam omnis generis bonortim quotannis praebent. Eod. l. p. 6O6. D , ψχως ενιοι τας
laxans iuuenisibus cupiditatibus, quamuis non de intplurima inritamenta quae se ubertim osserunt. in regum domibus. Nec non p. 6oT. A, γαις H τε γάρ gω των μναγκομον δασμαῖν , ους ἡ φυσις εταξεν, ἡδἔ, πλεον
127쪽
V. IO. 'Elaf ενει εν πασι τοιὶ γεγραμμένοις Philo de Congressi er. qu. gr. p. 44a, B, ταῖς π6ος Θεον ομιο- λογίως EMMENΩN τε mi χα θων, in Iractis diuinis libenter persans. Add. Plato Theaet. s. Item de Vit. 'Mos. p. 646. A, ωs' ανΘζοὐπος θιαψευθηνα0 δυναταρ, ως υἱος μετανοῶ ms απαε ειπων Ac Em MENEI, Non deus, ut homo meutiri potes, nec Di hamine natus sententiam mutat, aut seineI dictis non immanet. Sunt verba Bileami. add. quod det. inc pol. p. I 6O. E, η ERIMENOΥΣΛ τοῖς καλοῖς , animus m h 3rsate perseueraris. Latini, manere in promisis dictis. Vid. DuRE Rus ad Flor. IV, 2, IT. Legitur etiam εμ- ahειν apud Interpretes Alexandrinos Ierem. XLIV, as. , ad exprimendum Hebraicum da pri.
V. I s. Κατα ανθρωπον λε ) Forma dicendi κατανΘζωπον λεγειν vel, ανθρώπινον λεγειν est, exemplis uti, veI verbis e vita commvni depromtis et ad intellegentiam humanam accommodatis. Hanc vim etiam Philonis auctoritate certam ratamque videmus. De Somn.
128쪽
in per etiam sudiuim, fervorem, ira r et his finitia hil. nano more commemorat. De Cons ling. p. 339. D, ταυτα δε ANOPΩ. ni AOTEITAI παρα τῶ νομοθετη πεδι ει μὴ ανΘρουατομορφου Θεῖ sed haec humano 'mona legislatore dicuntur de deo haud quaquam humana forma praedito.
V. IT. Ουνο ακυροῖ Idem est ακυροω quod αιΘετιλο πο, proprie de legibus, pactis, foederibus. Utitur eo Philo de Cons Ing. p. 348 C, αλ' - η σπουδη, διαλυσ το καικυας -ος τοις ομολογίαις αυτης AKΥ-PΩΣΑΙ, την κοινωνίαν ἀνελῶν, Verum hoc nune es propossum, disicere vitiorum consipatum cuneum, irrita reduere horum foedera. societatem dissohwre. v. I9. Ἐν μεσίτου h. e. Mosis, is enim με τιος, arbiter, sequeser Veteris Testamenti. Sic di serte vocatur a Philone 3. de Vit. Mos p. 678. Λ, ubi audito populi flagitio iussiis erat de monte descendere, Στι υειαπλοις πραξεσι - οῖοι MEΣITHΣ - ΔIAITH-ΤΗΣ - τας υπερ τῖ ελους μεσίοις - λιτοὶς ἐπαιω- το, συγγνῶν τῶν ἡμαρτημhων δεομενος, credens rebus Idem excedentibas tanquam sequeser et arbiter - δεμνε-cabatur pro popula suppliciter oram peccati veniam. At veteres Attici μεσεγγυος dicunt. . Thomas Mag. Mεσο ος' ου μεσίτης. Moeris, quo etiam WETSΥENIus utitur: Mετ γυος, 'Agoeως ' μεσἰτης μηνικῶς '
v. a. ' Aχρι τῆς προθεσμίας του πατρος Προ- Θεσμιία est tempus definitum et confitutum fue lege ive alia auctoritate. Philo de Sacerd. hon. p. 83 . Α,
ΠΡΟΘΕΣMIA δ' εμ της φυγῆς ο βίος τῶ μεγαλου ibρεως, Terminus ex filii H idem qui vitae sumnii pon- riseris. De Ios. p. 34or C, de pistorum praesecto Post
129쪽
spiciat et audire neglegat, et quidquid ad utilitatem d
V. I9. Τεκνία μου ους παλιν ίχνω). 's1 ιν dieitur pro parturire sine respectu ad dolores. Hinc Callimachus Hym. in Iou. v. 29. τεο - ωδῖνες ελαφρ , tui partus faciles o terras sunt. . Neque aliter Philo de mul. p. 248. B, αυτη γάρ ἀσαγεται δια των χρησ-
μαΘD γλος ΩΔINEIN - τοτ δειν εμελεν, Huic enim omnia muliebria desiisse discimus ex oraculo, cum esset paritura progeniem. De Congr. er. qu. gr. p. 44T. C, ἡ ἐπὶ πλεοναγεσις το μύγι,ον κακον ἀσέβειαν ΩΔINEI, nimia cessotio maximum malum impietatem parturit. Quod deus immut. p. 313. B, κυοφορῶ ΩΔINEI καλας πραξεις, ας οταν αποτέκη, fovet et porturit recte facta, quae ubi ediderit Sc. Cons. V. aT. V. 27. 'Pῆξον κοιs βοησον . Haec verba sumta sunt ex Ies XLVni, 3. ubi in Hebraico est mi' - ,3 post autem intellegendum est φωνην, quae vox additur apud scriptores alios bene Graecos, a quibus haec Hebraico sermoni
forma frequentatur. Neque enim
130쪽
ita propria est, ut non etiam apud Graecos auctore reperiatur. Aristophanes Nub. v. 337. Oυρανομηκη ζηξατε καμοἰ φωνην, ὼ ποηαβασίλειαμ Etiam mihi coelesem vocem mittite O reginae stati . si si . , Et v. 9 7 ' Ῥηξον φωνὴν, οMittι vocem si quam habes tuamque die naturam. Communia enim est haec forma Poetis, Historicis et ioratoribus, Herodoto, Demostheni, cuius locum citat Ind. REIs K. et aliis. Vid. PET. VICTOR Ius Var. Lect. X, 8. Philostrat. Icon. L. II, c. 9. ώς μηδε οἰ κωγην επαυτω PHEAI, Ut nec gemitum super eo daret. Add. Chariton. L. I. p. T. ed. DORVILL. Scilicet etiam Philo de Cons ling. p. 348. C, αδ λογος αν τῶν κατὰ τας πιθησεις παΘοι, ουδ' εμπαλιν PHEΑΙ Φs1NHNδυνατ αν ἀθησις, n0u firmo quidquam commune habet cum sensibus, nec vocem mittere possi sensus. De Spectat. legg.. p. 788. Ε , ει το τομα αποφράξειεν, ὼς μιηδε ΦΩNHN PHEAI δυνα Θα , Si os obturauerit, ut neque inelamorem prorumpere possi. De Merc. Mereti .p. 864. A
vero meas e conspectu submoveam, imo rebus laetis pra teritis silentio, quod fas clamaturas sciam. Transiit haec forma dicendi', rumpere vorem, querelas etc. etiam ad Latinorum usum. Loca auctorum collegit DRA-κENBOR H. ad Silium IV, sa8. Tamen existimandum est originem eius ex Hebraica lingua esse repetendam.