Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

81쪽

v. I8. 'Iνα ευαγγελιζομενος αδαπανον Θησω τοευαγγελπι τῶ Xζιςῖb Nola necesse est cum GROTio verbum τιΘhoes eo sensu accipere quo dicitur, lataraheneficium: Sqd, cum non solum apud Homerum reliquosque Poetas, verum etiam apud prosaicos scriptores exempla non desint, in quibus THένα pro facere usurpetur, multo minus in Nouo Testamento, cuius stilus maximam partem Hebraicam consuetudinem sequitur, ea significatio debet notia videri. Illius generis exem- plum est apud Philonem de Nom. muti p. IO49. Λ, λα γαρ ταυτης της δυναμεως EOHKE τα παντα o - γεννησας mi τεχνιτευσας Στατηρ ' Hac enim vi consti- tuit omnia patre qui genistit et fabricatus es. ' Verbum . autem τεχνιτευσαι sicut ἀδαπανον apud paullum, propemodum suadeat in utroque loco respici ad artifices et statuarios, qui proprie dicuntur Oprra ponere. Horatius A. P. Vs 34.

infelix operis summa quia PONERE totum

is .

v. q. Ἀκολουεισης πέτρας qua utebantur: quam feeum habebant. Demosth. in Conon. Ind. Reish. p. 677. πυρετοὶ δε μοι IIAPHKΟΛΟΥΘΟΥN συνεχεια philo in Flacc. p. 98I. C , δεκα η πεντεκάλκοι τῶν διακονικῶνοινλαποδων ΕΠΗΚΟΛΟΥΘΗΚΕΙ. decem aut quindecim servor secum habebat. - 'H δε πετρα η' ο μιμος) Hic apertum est ἄνα dici pro Agni icare, ut adeo vertam : petra typus erat Christ. Quo sensu dicitur apud Philonem de Sacr.

82쪽

praeter ciborum recravienta et pellem, quae comporesis infimmitatis nora malitiae sententias indicant, restatim de tremtum relinquatur. i 'V. 6. Ταυτα δε τυποι ημων ἰγ. Iuuat comparasse

πλάσμtαται μυθου - δείγματα ΤΥΠ11N, ἐάαληγο φιαν καλουντων. Sunt haec non Agmenta fabruissa - sed Aurata documenta ad allgoriam inuitantia. Τυποι, formae, imagines, alibi coniunguntur τυποι et μορφα , v. ad Aet. VII 43. v. T. 'Ad 1σαν et φυμγ Nempe remotis mense. Ruth. II, 13. mi αἰγλη τῶ συλλεγειν. Nonnulli autem meti ν de re venerea interpretantur ; inter antiquos quidem Tertullianus de Ieiunio, consentiente P. BUR-HANO ad Petron. p. 44. Cf. GRONov. ad Arrian. II, 3. p. 67. Genes. XXVI, 8. ibique D RusIvs. Sed si contextum Exod. XXXII. consulimus, in quo versus I8. et seqq. de saltatione circa aram vituli aurei tradunt, dubium non est, quin de fastatione intelligi debeat. Quod animaduertit etiam GROTIus prolato illo Virgiliano Ecl. VI, 27. Tum vero in mumerum Fau squeferasque videras

Ludere.

Cui simile illud Horatii 3 Od. XI, 9.

Quae velat latis equa trima eampis Ludit exstillim . . , quibus expressum esse Anacreonticum mοιρτ σα παος monent Interpretes. Sed ne quis calumnietur, dica, que in numerum Iudere, nec non, Iudere exfultim esse

ruidem saltare, sed simpliciter Iudere hoc sensu non

ici, audiatur Horat. ibid. XV, II. Illam cogit amor Nothi Lasciuae finitim Iudere capreae. add. Tibull. I, 3, 63. Sed extra dubitationem rem ponit Philonis auctoritas, de V. M. a. p. 677. D, ita scribentis:

83쪽

ei profana Drra fecerunt et CHOREAS EGERUNT

inconditas, hymnos toricinnado tamentis ueri et expleti mero congeminarunt temulentiam, lim pariter ac infuma

furentes in COMMESSATIONIBVSptimoctamdo ob lectandoque se factis pessimis insidiante vindicta etc. Et p. 694. Λ, ubi de eodem iacto disserit, XΟΡΟΥΣ ΙΣTATAN .3 βοομὰ κατεσκευαζον κω ΘυHας ἀνῆγον εκλάθομενοι τῶ χτε ἐς ἀληθῶαν λῖ CHOREAS agitabant 'exfructisque aris mactabmni victimas, obliti

veri numinis. Idem placet. SELDENO de Diis Syri Synt. I, Cap. 4. init. nec non BOCHARTO HieroZo. P. I. Lib. II, c. 34. Nam in sacris solemnibus consuetae' circa aras saltationes. Cuius moris memoriam seruat

Callimachus in Dian. exti . verbis: πε. ι βωμον κυκλω- σαβα , ubi vid. Ven. KRNEsTI. v. 8. 'γπεσον ἐν μια ημερα εικοσι τρεῖς χιλιαι ς In texto Hebraico Iuni viginti quatuor, unde SVREN-HVS IVS , Βιβλω κατ-λαγῆς, corrigi volebat ἀκοα- τέσσαρες. Cum texto Hebraico conueniunt Philo et

VIGINTI Q TVOR millia moxque sublatum pu

blicum piaculum , quo tota casra contaminata fuerant.

84쪽

a88 IN E e I s TO L ΑΜ Ι. ΤΑΙΣ ΕΙΚΟΣΙ XIAIAAES. Erant autem quatuor tum viginti millibus; hic autem Ant. IV, 6, Ia. Rationem istius. discrepantiae conciliandae iniit BERNARnus ad Iosephi locum, HAvERCAΜPI, Uen. ERNESTI et KREBSII iudicio probatam, qua statuendum est, viginti tria mistia vi diuina , mille hominum gladio Zelotarum in. terisse. . Caeterum Philonis testimonio, I. ALBERTI in verbis D μοι ημεροι emphasin hanc ponentis, ut uno die viginti tria millia tantum, reliqui sequentibus die. bus interiisse indicentur, opinio evanescit. V. II.-δυναda τροπτέος Κυρue μετεχ'ν, Mil απεος δαμονίων) Obseruanda est in verbo με ἀχειν proprietas. Sic apud Philonem de Abrah. p. 363. C, ubi angelos viatores comiter ab Abrahamo inuitatos ad prandium commemorat, προσδραμων ἱκετευε λιπα μμη παρελΘῶν μυῶ τὴν σκηνὴν , αα ώς πρέπον ἀθε, Θοντας ξενίων MET XEIN, accurrens suppiatim petiit, ne transirent tabernaculam, sed introgress paterentur se hospitis excipi. De Ios ' s 4. Ε, κελεύει πολυ τελες αρμον ευτρεπίζειν-τὴς ανδροις εἰσαγειν, αλῶν

parare epulum lavium et viros inducere, ad salis m aD 'que communimem. De Uit. Mos. I. p. 6II. D, ubi pater ad virgines ab iniuria per Mosen defensas sic: IN μετοι σπιουδῆς ηπι καλειτε μεν προτερον, αυθις δεκη αμοιβῶς MESEEONI Λ, ite propere, vocate, vi primum hospitii, deinde etiam gratias particeps ML De Vit. Mos. 3. p. 687. B, METAΣXEIN τῆς τῶν διαι- βατηρίων Θυσίας o una frui sacris pastasibus. Cons.RONOVIus ad Herodoti IV, 134.

85쪽

CORINTHIOS.

v. I. Προ. τά παυλα - ριπαγομενοι Non probem eos qui haec sic accipiant: Vi quas ad eorum ei Lium , tanquam quibus libertas non es, rapti Nam quamquam apud Philonem est Alleg. a. p. 89. E, AI OMENOΣ υπο δεσποσῶν οἰ Θασσων Θεαματων κώρακουσματων, ψη τῶν οσα διοι μυί ος κ γευσεως ηδο- νας αττε γα τα , abfractus a dominis imitansuetis, qui spectatu, auditu, odoratu, gusitque voluptatem pariunt. Et quod prob. lib. p. 88a. C, εχτειδη ἡ μάλωτος ΛΠHXΘΗ υπο τινὸς των 'Mτιγονου, cum captiuus δε- teretur a quodam Antigoni milite ς tamen et Oe μενος, de eo qui libenter nec inuitus sequitur et pro obnoxius simpliciter, est in l. de Merc. Mer. p. 864. E. COAlfad Galat. II, I3.

V. 23. Τέτοις τιμην περιησπεραν περιτBεμεν ΠεριτιΘhoes proprie circumponere dicitur de iis indu mentorum generibus, quae corporis partes quaS O Dant , simul etiam circumdant et ambiunt. De Ornatu

Meditatem, nisi adsut siti, secundas vocat suas, quibus dicit

oportere hereditatem tribuere, ut ornamentum externum,

non ut possessionem propriam. Quod enim additur, nihil habet proprii cum eo, quod ornatur, utpote a conirinctions et unione alienum. Legitur quidem παρατBεμενον, sed praepositionuin περὶ et παροι huic t pii verbo iunetarum, confusionis exempla non desunt. Vid. VALE-2IVs ad Harpocr. p. 33. HEΜsTER Hvs Ius ad Λristoph. T Plui.

86쪽

Plui. p. 242. Iam porro περισ- οι elegan- . ter dicitur magnus, i exqui Ius, praeclarus fimor. -Sic

περιίδε τιμῶν est apud Philonem lib. de verbis, Respuit Noe p. 274. B, οἱ τὼ σωματος οφθαλμοιτο αθητον φως HEPITTΩΣ Στρος ημῶν παντων TE-ΤIMHΤΛΙ, oculi corporis et lax se bilis apud nos omnes habetur in funimo honore. Nam περ τὶος eximius Dextellens. Philo I Alleg. p. 46. D, commemorat dei τὸν IIEPITTON πλῆτον , ivignem amplitudinem et copiam.

v. 28. 'Λντιληψως 'Avτιλαμβανοὐ significat proprie capesso, arripio, apprehendo. Iam cum illud fit animo, denotat percipere, sentire, participem esse. Philo Alleg. II. p. II. B, 'H ακοή προ τεσου 1ς φωνῆς AN

, μη ANTIAM EΣΘΑΙ. Auditus quotiescunque vox illa-hetur eam omnino percipiet, etiams mens contetitioyse iu-terdicat ne audiat. O ratus quoque vapores ad se venientes olfaciet, etiamsi mens velit oblipere. Pag. 72. Λ, o ιν η αθησις -τω HBητῶ πληρωΘν τῆς φαvτασίας, ευθυς mi ο νοῦς συμβεβηκε κοέ ANTEAABETO τροπον τινα τροφῆς της ἁ εκεινου πεπληρωτοι ' Quoties sensus subiectum suum appetens fatiatus imaginatione fuerit, conse m et mens accedit et percipit quodammodo A explens cibo ab illo accepto. De Vit. Mos. I. p. 6o4. C, dicit, ηδονων mi αλγηδονων ANTIA AMBANEΣOAI, voluptates et dolores percipere. Hinc αντίλη tmesifensus, perreptio, comprehenso, veluti Alleg. II. p. II. E, ποι- άληΘ- ειρητα ὐπο τῖ νῶς τι τας των σωματων ANTIAHΨΕΙΣ δδωσι μιοι μιονηη θησις. μβυ dicit mens, ut corpora percipiam, solus mihi fissus dedit. ἡ De Sacris Ab. et Cain. p. 134. C, φωτὸς μνευ ἀμηχανον ἰδεῖν, μητε χρομάτων , μηδε . alao

87쪽

AD CORINTHIOS. 29Icμμιατων ικοινων οντων προς την οψεως ANTIAin PIN. Sine luce videre non possumus, cum nec coloro nec

oculi ad videndum si clavit. De Vit. Mos. III. p. 687. B, de mortuis, τοῖς μD έδενος μιν ANTIAHφα τοὐναβουλητων, quibus nullus est Malorum sensus. In Flucc. p. 974. D, ἱνα μη Θατlον τελευτησαντες, ΘατIν. την τοὐν οδυνηρων ANTIAHUIN αττρΘοντα ' ne ace Ierata morte, cito cruciatibus eriperentur. COUL GRAE- v I vs ad Lucian. Soloecist. p. ICO. Deinde autem etiam

significat, curam suscipere alicuius, de qua notione vid. ELsNER. obseruati. T. I. p. 175. eaque in hoc loco obtinet. Qilam etiam confirmat Glossarium N. T. p. Iga. ubi reperitur glossa huc pertinens, Ἀντιλ11 νω Cons. ad Rom. XIV, I.

, πιττlειν varie dicitur. Inter caetera autem usurpatur

de exsulibus, quo sensu est apud Philonem de Cherub.

initio p. IO8. B, τύ μηπω κρα ταως υπο κακύας καταληφθἐ,τι σεδοτ μετανοησαντι καθαπερ ῶς πατρίδα την αρετην ης EEEsIMEN, ανελθειν, qui nondum valde a malitia tenetur, ei datur reditus tanquam in patriam ad virtutem unis exciderat. Quibuscum conferas Apocal. II, . μιημιονευσε, ποθεν Iani quoniam exsules suas res fere relinquiit eas que nonnunquam amittunt, fit, ut ἐκπεπlωκοτες dicantur

ii quibus res suae ereptae sunt, veluti apud Lysia in Orat. XXXIII. p. n. 63T. ηκον προς ἐμε οικGρῶς υπο τῶ. παθους δακει κενοι mi ΕΚΠΕΠΙ ΩΚΟΤΕΣ, 'κλωοντες, mifera incommodo ossucti indigneque suis privati et puis, flentes ad me venerunt. Hi autem periisse dicuntur. Alios, qui in prointu sunt, locos addere longum foret. Nec vero ceteris opus est, si teneatur ἐκπιάlειν , esse interire: intrecidera et respondere Hebraico T a V, 9.

88쪽

29a IN EPI a TOLAM I. . V. 9. 'Eκ γαρ γινωσκοριεν) Cf. cum tota hac ἡ σε, locus Philonis de Cherub. p. IIT. in quibus et haec: αλα νυν οτε G κεν - γνωρι με, ιιαλ- λον ἡ γνω ομεν. Nunc cum Diuimus - noscimur magis quam noscimus. v. 13. ' ΠIMς, ἐλπις, ἀγαπη, τἀ τὸ ιοι τοιοῦτοι Forma ista in computando et numerando optimo Cuique scriptori est in usu. . Aristoph. Nub. 423. Το Xοιος τουτὶ και τὰς νεφελοις, .s την γλωίαν I PIA TAΥ- ΤΑ, chaos hocce, nubes et linguam, tria sa, Demosthenes de Corona p. 344. A, ΤPIA ἐν Hεινη το ημερα εδειξαν εγκωμια-- εν μεν , ανδριας, ετερον, δε Διωοσυνης, TPITON δε σωφροσυνης ' Tres eo dis laudes - Thebani declararunt - unam fortitudinis aueram infitiae, tertiam temperantiae. Cf. Thucydi-

Max Tyr. Dissi XXXIII. c. g. Sed Philo adhibendus est, qui et ipse huius formae usum comprobat. I Alleg. p. 37. D, διαφερει δε TPIΛ ΤΛΥΤΛ, ατ οιω, --

, εντολη, ψη παρανεσις. Interes inter haeetria, praeceptum, inter ictam, mandatum siue monittim. II Alleg. p. Ior. Λ, ubi de bruto impetu tanqualia da igne loquitur, οταν δε ευρο καταφλεγει I PIA TAΥ

nerit; extirit ISTA TRIA: virtutem perfectam, profectum et sollertiam. Lib. I. de Vit. Moi. p. 637. C, α δε γνῶναι ποθῶμεν, I PIA TAΥT' ἰων. quae vero scire cupimus haec tria sunt. C A p v T XIV.

v. I. Mαλον δε ἱνα προφητεύητε) Verbum πψητευειν significare Interpretari , et orationis ordo: et Alexandrinae versionis usus, in qua saepius προφητης pro ἔρμηνευς dicitur , Γ vid. Dissert. nost. 9. I4.J satis

demon f

89쪽

demon stranto Neque tamen possumus, quin apponamus, Philonis locum in quo eandem hoc verbum vim habet. Is est a. de Vit. idos. p. 639. C, de Interpretum Alexandrinorum in vertendis Hebraicis consensu: κα- Θαα - . ΠΡΟΕΦHTEΥON Eκ αλα αλοι mi τα o αυτα πανπες ονοματοι κομ ρηματα, υχτοβολεος εκάῆοις οιορατως ει ηχῖντος ' Tamquam numine torrepti interputabantur non alia alii, sed quas emdem nomina verbaque Metilis monitor quidam occulte subiiceret. Item de Ios p. 34o B, somniorum interpretibus conuenit veris es. Θεια λογιοι δερμηνευουσικμ ΠΡΟΦΗΙ ΕΥΟΥΣΙ tanquam oraculorum diuinorum interpretibuΙ.

v. Io. Εἰ τύχοι Alias significat, Ni fallor, opinor: . sed hoc loco, verbi caussa, quae interpretatio probatur eruditissimis. Sed etiam vias est consulendus, qui confirmatur tum ab ip1o Paullo, Cap. XV, 3T. tum R- Philone. Sic enim de Nona. Mut. p. Io67. C, To κια λο, εν πληθει μῶλον ἡ συναμει πεφυκεν ἐρε- ταθPoes. μουσικον μ- γαρ EI T OI, γραμμα-

tate spectari solet. Musica VERBI CAUSSA Gram

matica et Geometria eruditi plures, nec non iussa, Frudentia , fortia et moderata sunt quamplurima. Illud ipsum antem musicum et grammaticum - et forte, υnunt tantum es. U. I6. 'Ο αναπλm ων τον τοπον τῶ ἰδιώτου Ex more Hebraeorum significat, idiotam seu imperitum. Sed Graeci quoque ab hac loquendi forma parum alieni sunt. Philoiaquidem Quod det. ins pol. p. I8I. E, Vbi felices ait esse liberos, qui parentes superuites habeant,

90쪽

ώ δε μιη ἡ δευτερ- τῖν ηγεμονων ἐπίλαπινσες , ' ους ορφανἰας ελεος έ τε απους Αωθε χει οτονῶν eην γονεων ἐν ριπασι τοις συμφkουσι TAEIN E KLIAHΣONTuo minus secundarios praefectos adepti, si os orbitatis miseratio con tuere tutores solet, qui parentum peUsnam in rebus utilibus quibuscunquesus ineant. In Flacc. p. 979. C, πρεσβευτου TAEIN EKΠΛΗΣΩ, legati fungar munere. Eandem vim habet τον τοπον τινος, apud Philonem nostrum de Somn. p. 6oo. Ε, τῖτ ἐννοητεον,ατι τον αγγελου TOIJON ΕΠΕΣXE, Quod intellegem dum es, eum tenui Oe locum angeli. Item de Abrah. p. 364. 8, η μῖν αρετη TAEIN εχειν γυνακος δοκουσα -ο δε λογι τμιος εἰς την ἀνδρος XΩPAN τάτΤεθα νο- ρυβεις, virtus quae censetur femina - intellectus a tem qui mariti tenere ordinem videtur etc. In quibus locis omnibus τοπος, τάξις, χωροι de satu et condisione dicuntur. Cf. FIsCHER. Ind. Palaephat. v. μοῖρα.

utrumqu8 fatetur, et conditionem servilem et aetatis imperitiam - ut fatetur et contraria puellam adlistae, dominam opponens ancillae. Alleg. II. p. 5T. ex tr. Ουδενος ο ΤEAEIOS Nτ- - τἀ, D N HIILΩι-έτι παρα νεσεως - διδασκαλίας, Adultus nullius eget - tenero autem opus es admonitione et doctrina. Pid. p. 94. 8,ς τρεφουν εκ νεοτητος κρή πρώτης ἀκμης TE-AEIOΥ φωτος. . qui uutrit a iuventute primoque soro que ad virilem aetatem, non, extremam lucem, ut vertiti Inter-