Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

71쪽

res contrariorum deprehenditur. Cf. Gal. II, tr. Pliilipp. II, 8. I Petr. II, aa. ' . i. V. 9. ἐγεννηθημεν) His verbis respiciatur ad morem veterum qui in theatro exhibere solebant homines, quos ludibrio et ignominiae aliorum obiice e vellent; ut loci sententia haec sit: Nos Apsoliatin iis , hoc enim est τῶ κοσμιω-αγγελοις κώανΘρώποις tanquam qui in theatro proponuntur, ludibrio fumus. Λpud Ρlautum saepius aliquem ludos facere. Sic Philo ludis comparat modum rationemque, qua Caius Imperator Iudaeorum legatos excepit de Leg. ad Cai.

ντων etc. ' Posquam hoc non tam iudicium quam THEATE pariter et earcerem emugimus. nam quasi in THEATRO ex bilantium, sabfamantium et irridentium supra modum, ludibria evasemus. In theatris autem Graecorum , non solum de rebus grauioribus agebatur, V. Λct. XIX, 29, sed etiam qui suppliciis essent S a assiciendi,

72쪽

IN EPI a TOLA Μ I. assiciendi, grauioris ignominiae et ludibrii causa per theatrum deducebantur. Insignis Philonis locus est in Flace. p. 9TT. Κ παυτ me soro μετα το Στλ νας

. τροχψομενοι, καταδικαζομιενοι, διιὰ μωης της ὀρχ οις ἀπαγοριενοι την ε ὶ Θανάτω. Nihilominus sagellabam ιυν IN MEDIO THEATRO et igne ferroque tonquebantur spectaculis disributis in lunt modum. Ma usque ad horam tertiam quarta e Iudaei flagellaban. tur, suspendebantur, rotis alligabantur, damnabantur, per mediam Orchesram ducebantur ad supplicium. Ob. seruandum autem in verbis Apostoli Θεατρον non frutum pro ignominia et poena, sed etiam pro homine omne ignominiae suppliciique genus perpesso dici.

v. I3. Περικαθάρμιατα τῖ κοσμου Proprie περικαθαρμα denotat hominem vilem , qui se vendidit ciuitati, ut fieret piaculum eius. Talem hominem antea bene saginatum, mactabant. De qua significatiotie omnino videndus est L. Rosius in obse ad h. l. et PHIL. OLEARIVS dissertatione, quae inscribitur: κα- Θαρριατοι Gentilium Lips ITOT. Tum porro, nequis L 1-n, vilissimae contemtiissimaeque fortis hominem designat, plane ut κοιΘαρμα apud Philonem de Viti Mos. I. p. 6o7. B, οἱ μὴ, ουν πολλοὶ - καταλαζονευομενοιτων ἀφανεςkων ΚΑΘΛPMATA A s παρενοχιληματα, γης άO οσα τοιαύται αποκαλοῦσιν, multi quidem - superbe illudentes obscurioribus, piacula, impedimenta terraeque onera eos appellant. De Cariti p. TI6. B, rursus de homine nimia superbia inflato, qui sibi omnia tribuit, ειτα τους αλους υπολαμβ πενητας, ἀδόξους , ἀτίμους, οίφρονας, αδὼους , ανεπιτη

73쪽

μονας ψ ΚΛΘAPMATA, το μηon, alios vero habet pro pauperibus, obscuris, contemtis, imprudentibus, ininsis inspientibus, piacularibus nihilique hominationibus. Ele-

ganter non minus Iosephus, quem locum OΤΥIus et TREBSIVS commemorant, αθυρμιατα et καθαρματα

coniungit, i. ludibria sic potius quam seora; nam, αθυρρια est ποίγνιον. vid. Thomas Magist. J et purga- -- menta. Est autem καθαρμα idem quod et sicuti περικαθαρειν nihil differt a καθαρειν , quod ostendit ad hunc locum G Roaeivs. Est' enim locust apud Theophr. Ch. C. I6. '

V. 8. ἔορτάζομεν Quoad verbum ἔορτα νdenotat magno cum gaudio εt oblectatione in vero dei cultu recteque, agendi si dio occupari, et aeque iubenter in his obeundis, quam in diebus f is agendis versari, illustrationem cupit e Philonis de Congressi er. qu. gr. p. 44T. D, EOPTH, ζῆλος, ο τῶν αὐἰςων κώντελεσφορουμkων πονος. ου χαριν δώρητα πο-κ μων τά ne μοι εBἰειν - ἐπειδὴ το μην οἰδῶν ἀναβῆν τοις ἐπιθυμιιοις - προς αν δίας οἱ πολοὶ τὼ Θεντα - οπερ ε ών PTH - ευφροσυνη διανοώο

λαλω. Animae festiun es aemulatio rerum optimarum et labor ad perfectionem properantium. Qisamobrem praeceptum es, ut azyma cum amaris lactucis ederentur quia cohibere concupiscentias ne tumescant et feraearit ad doloris nomalii referunt - quod mens certaminum amam pro seisinis deliciis habet. GROTIus putat εορταζειν per se sigoificare deum recte colere, in quo tamen errauit. Cons. wAss Ius ad Thucyci. L. L c. TO. ABREsCH. Dilucidatti Thuc. ad h. l. p. 66. BAVER Vs ad Orationes Thucyd. p. as. v. 9. Mἡ συναναμίγνυθοι πορνοις Non de venerea confratudine, ad quam opinionem inclinat DREsIGi

74쪽

de U. M. N. F. I, Ias. sed de familiari magnoqua usu

intelligendum. Sic utitur hoc verbo Philo l. I. de vit. Mos p. 643. C, ubi sileamus in ceteris Iudaeorum laudibus fatetur, eos a reliquorum populorum consertio non tam terrarum finibus, quam institutorum discri.

άλοις εἰς την τῶν πατρίων εκδιατησιν , non contaminatorum ulla extema terimonia. Alexandrini Interpretes habent Flos VII, 8. item Prou. XL Is. ad exprimendum Hebraicum Um m. Demosthenes in Zenoth. dicit, συμμιἰφαν πονηροῖς ρανθρώποις, vid. Ind. REisK. Plato Theaet. 29. συριπροσέμειξα του locvtus sum cum homine, np. Parmenide, de quo ibi sermo est Frequemtat Herodotus. v. P. WEss ELING. Differt. Herodoti P. ITO. ERNESTI ad Callimach. in Iou. I3. p. 8.

V. II. Ἀλα ρι τελουσα θε . Ualde verosimile est in his respici ad baptismum; cf. Actor. XXII, I6. caeterum qui vitia mentis vitaeque suae corrigunt, passim ea ab Iuere dicuntur. Lucianus Tyrann. p. n. 93o Ald. Ἐπειδητάχιται φιλοσοφῶν ηααρνην, κατ ολίγον απασας τας

entarum plenam lauare et abisere vitam. De Nom. Mut. P. 1O64. A, οντως γαρ ἐκνι φαμενη τοι κατα ἐυπ-

75쪽

Donee longa diu pejecto temporis orbe. Concretam exemit L En

Et paullo ante: '

' aliis sub gurgite vaso infectum ELVITUR Icelus. CApvT VII.

V. I. Γυναικος Mi απυθα Verbum hoc prorem habere est apud Alexandrinos Genes XX, 4. ubi in . Hebraico est Nin. Philo eadem notione ψαυειν dicit de Spec. legg. p. 78I. C, φορα τῶν μηνι οὐν oποτε

mens; noram suxus tempore mGittis uxorem ne TAM GAT. . Nimirum Latini quoque sic verbum TANGE RE dicunt. Vid. GATARERus de Stilo N. T. cap. XI.wEsTERHo v Ius ad Terent. Eunuch. Act. II. Sc. III. v. 8I. V. 3. Τῆγυνακὶ ανηρ την οφειλομέ, iv ευνοιαν αποδιδοτω) Ista quidem Codd. mere Graecorum lectio quae simul Commentatorum, Chrysostomi, Theophylacti, Oecumenii consensu sustentatur, sine eontrouersa melior est quam Cod. Alexandrini caeter rumque Graecolatinorum, qui habent οφειλην, Bb tum, quae vox, quamquam alio sensu, legitur Rom. XIII, 7. Etenim in hoc loco οφειλομtis v ευνοιαν intellegere debemus de osscio mariti tam uxore concumbendi, quod vulgo debitum coniugati nominant. Quam etiam vim voeis eiusdem mihi videor reperisse apud

Philonem de Abrah. p. 384. C, ubi Sara sterilem se . S 4 sentiens.

76쪽

sentiens, Abrahamo prolis quaerendae facultatem an. cillae connubio, his fere verbis concedit, μή δη παραπολαυε της εμίης ἀγονίας, μηδ' ενεκα τῆς προς his ET RO1ΑΣ , αυτος δυνάμενος εινα πατὴρ Non es aequum ut te tangant meae stirilitatis inton. modis , aut per officium erga me tuum, quo mimu pater fas, prohibeare. Verbum αποδοῦναι in hac re pro- prium, occurrit etiam apud Aristophan. Pluti Act. IV.

v. s. 'Iνα κολαζητε τη νητέα mi τῆ προσευχνὶ Hoc verbo utitur Philo I. de V. M. p. 6a I. E, ἡσυχὴ κώ λιμω παρετεινον αυτους,.δεμιοῖ τοὐν ι Θησεων ΣX AAZONI α, per sientium fama crvetabantur nulli va- cantes smfui. Et alibi passim. . . V. 3I. Oι χρωμενοι τα κοσμω τέτω ὼς μή καταχρωμενοι.) Quamquam verbi καταχρ oes ea nomnumquam, quae a plurimis huic loco inesse putatur, significatio est, ut indicet aliqua re male uti, quem admodum καταχρῶθα ονοματι, verbo improprit uti de Congr. er. qu. gr. p. 44T. C, et καταχρησις ονομοι' των abusus nominum opponitur τῶ κυφολογεῖθοιν do Sacr. Ab. et Cain. p. I47. E: tamen antecedentibus eonuenientius accipitur vel pro uti simpliciter, Com. positum pro Simplici, vel pro valde, frequenter Vti, ut κατά praepositio in hoc, ut in aliis notionem inten- dat, quod AEREscΗIus censet Lect. Aristaen. p. 278. quod tum aliorum scriptorum veluti Isocratis, qui in Panegyr. bis sic usus ess, platonis Thaei. 23. tum Philonis loci declarant. Sic enim apud Aeschinem Dial. I. eXtr. πολλαχῖ δε μηρος τῆ αυτω τουτω ΚATA' RPHTAI οἰ αλοι ποιητοι , MFε etiam Homerui

eodem VTITVR et reliqui poetae. Nec non Dial. II. f. 34. Similiter apud Iosephum, cuius exempla attulit Cel. KREBsIvs. Non aliter Philo de opis p. 39. D, de deo huius uniuersi couditore ποίων MTEXPΗΣΑ

77쪽

ουσίρι ως τὴν τῖ ολου γένεσιν ' omni usus es subsantia ad uniuersi perfeῖIionem. De Vi eL off. p. 8ς8. A.

que enim fas erat rudem indigesamque ab .lio sapinate et . beato attingi: sed incorporeis potentiis quarum verum . nomen es ideas, VSVS FVIT ad apte formanda fingula genera. Pro male, immodita uti dicit ποι οιχραβα : de Ioseph. p. 346. E, αἰλοτριον τουτο, μη εα υμετ' ἴδιον τῖτο, XPΩ, μη ΠAPAXmMENOΣ ' περ-σια- μεταδίδου ' me asimum es, n8 e tripiscas; hoc suum, utere, sed modice. Glisant opes, impartire. Quid φquod Abuti pro mi dicitur apud Liu. XXVII, 46. Cicer. Ge Inuent. I, 4I. Nec semper quinque partibus abuti.

IIMρρογει γαρ το κημα του κοσμου τουτου) Vocabulo ματος respicitur ad formam huius mundi, quod licet

asserere salua aliorum sententia , qui ex I Ioh. II, IT.ο κοσμος παράγεται , mundum ipsum intelligunt. Philode Temes. p. 246. D, τῆ αμης προαμσεως λι Στας oτω τα μεν απεγνω es , τἀ δε ατε λι σώματα, νυμ εκὼς χρωμασι mi ΣXHMAΣΙ πεποικιλμhαι πουος απατην ἀβέσεώς ευπαραγώγου, Θαυμάζετοes. In quo sententia nemo non es, qui ribtis animae dere iis miratur corpora coloribus Aginisque variata, ut sensus in fraudem fatile indutendos decipiant. Crebro cum apud hunc, tum apud alios scriptores Graecos χρωματα et Olματα , coniunguntur ; ΣUμα κώ ταξιν , formam et locum coniungit Demostheties, v. Ind. REIsK. Σχῆμα - Θεσιν Plutarch. Alcib. c. II. Pro illo autem poterat

- - ,

78쪽

τα των αντιπαλων, piignaturam video opem kForiniecturam aduersariorum cervicibus, sumta allusione ab auibus laqueo irretitis, ut docet poΥTER. ad Lycophr. p. I4s. add. tamen Heliodori Aethiop. X, 33.

το ευχημον η- ευπροσεδρον) Sensum quidem non mutat varietas lectionis quae in libris ister εὐπαρεδρον et ευπροσεδρον reperitur. BENGELIVS et ALBERTus ad Glossar. Gr. N. T. p. Ias, ubi glossa ad hunc locum pertinens legitur haec: Eυπαρεδρον ' ευχρορως Σταζαμενον, defendunt lectionem ευπαρεδρον, sed si Commentatores veteres, Theophylactum, Oecumenium, Hieronymum scontr. Iouin. lib. I. p. 468. edit. NARIANI VICTORIIJ respicias, apparebit, propter e0Tum consensum ευπροσεδρον praeferendum esse. Cae-- terum vox huic persimilis το εὐεδρον, non do unaquaque facilitate commoditateque , ut in hoc loco, sed

proprio sensu, de sedendi facilitate legitur apud Philo.

79쪽

. AD CORINTHIOS.

ματα ' quos VULGUS miuos VOCAT, opinione magis quam vere sunt domini: et neesse es ut subiectum

et serui , ita rectorem in hoe uniuerso esse ae taminum. Princeps autem at imperator DEVS habendus es, quem decet haec vox: Omnes res meae furit. Quae verba mirum in imodum cum Paullinis conspiranti

V. I. Ου το εργον Us υριεις ἐτε) Sic etiam apud alios scriptores operis alicuius esse dicuntur, qui ab aliquo commendantur, ad honore, et amplitudinem meis huntur; de eo autem qui ab altero eruditur, quo sensu hoc in loco dicitur, habetur etiam apud Philonem Leg: ad Cai. p. Iooo. B, ubi de Claudio Macron ait: ἐμιον ἐ, ι τῶ Mα ωνος EPI ON Γαὼος ' Meum optis ot Caius. v. a. H γαρ σφραγἰς της εμιῆς αποτολῆς υμῶς με) Proprie σφραγις notat amulum Anatorimn, qui quemadmodum litteris impressus, eis dat auctoritatem et fidem sic Corinthii a Paullo ad christianam religionem adducti, fidem faciebant hominibus diuinitus dati Paullo apostolici muneris. Poterat ergo etiam dicere υμεῖς ενεσφραγίσατε τήν αποτολην me, phrasi Philoniana, quam illustrauimus adi superiora.

V. 9. . Oυ φιμάσεις βοῦν αλοωντα) Hoc praeceptum diuinum e Deuter. XXV, 4. inter ea, quae mansuetudinem et lenitatem corpmendent, recenset Phi)o de Carit. p. III. E, ' γαμαρ δε κακῶνον τον νομον,ος καθαπερ si χορου παναρριοι οὐ σ/ριδων τοῖς Στζπε-

80쪽

μπα. δἐ την τελέωσιν παλιν βῖς λὶ προς Θεραν υπηρεσίαν αναγκωαν, κάθαρσιν δραγματων κm λάκκωσκυβαλων απο τῖ γνησίου - χρψ ου' ua qiιoqM. lex laudabilis tamquam in concentu musco superioribat conueniens, quae vetas boui trituranti os obturari. Huius enim opera aute sementem arrιum sulcis proscinditur proseparaturque, Difauente coelo respondeat arteolae votis sit laboribus conceptoque tempestue semine pluuias quoqui coelitus intra je recipiat facilius , dispensandas mox innutrimenta segetum, donee maturae spicae annonam uti rem proferant. Absoluto autem hoc opere rursum bos adhibetur ad aliud necessarium miniserium, ut purgeutu fruges et a r8iectamentis secemaratur. Caeterum ex hoc loeo etiam argumentum confirmandae dectionis φιριώσεις sumi potest; cum varient libri inter κημώσεις et φιμωσεις: Quae tamen verba sensu nihil disse. runt. Nam glossa Fabriciani Glossarii Nou. Foed. ab ALBERTO editi p. Iar, alterum altero. interpretatur: Κημωτεις' σιμ-εις. Sic Proverb. XXVI, 3. pro Hebraico vocabulo a V Aquila et Theodotio κημος, Symmachus autem φιμος habet. Quod etiam apud Hesychium Glossa confirmat: Φιμος' δεσμος , κημ'

v. I a. 'Dα μη ἐγκοπην τινὰ δωμεν τω ευαγγελ i)Ne impedimentum obiiciamus euangelicae dotis inae. Afine est ἀνακοπη repressio; ανακοπὴ est apud Philonem 3. de . Vit. Mos. p. 683. ', ossi απροσδοκητοι νεωτεροποι MM 3ἐς νομους - ANΛΚΟΠΗN αμαρτηματων ἐπιοτῖσιν improuisa delicta nouas leges ad cohibenda peltata requis runt. Item de Creat. Princ. p. 73r. Λ, et de Char.

os luxu represso.