Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

91쪽

fenes erimus pueri, corpore quidem - cani, animo vero - ritalis. Add. Aristotel. Eth. IX, 3.

V. 8. ' Ωσπερ τω Hβρώματι) Exstat hoc vocabulum in Alexandrina versione Iob. III, 16. Grammatici antiqui statuunt non adhiberi ab iis, qui purae dictionis et Atticae elegantiae laudem sequantur; neque tamen eius usum refugit Philo I. Leg. Alleg. p. 64. C, ου πέφρυμ γονιμιον ουδεν τελεσφορῶν ἡ ει φαυλου- αν

ε κπι δοκεῖ προσφέρειν ἀμιβλωθρίδα ευρίσκετο EKTPΩMATA, non es optus ad gignendum quidquam perfectum ignaui animus: Qiwυ quando videtur foetus

gignere, stbortivi reperiuntur. Cons. TRILLERVS ad Tho. Mag. p. 3I9. Caeterum lectio τῶ non est solli- Citanda. Nam Paullo cum reliquis scriptoribus diuinis solemie est ri Articuli Hebraeorum, quod vim PronOminis indefiniti habet, exprimere Articulo praepositivo Graecorum. Vid. FIs CHER. Animadu. ad melleri Gramin. p. III. et ad Platon. Phaed. 23. V. 2T. Παντα γαρ υπεταξεν υπο τους πόδας αυτουὶ De dominio hominis in res creatas sic ait Philo de Opis. m. p. I9. B, ρσα γάρ Θnlτα εν τοῖς τρισι γῆ,

υδατι, ιύρι, ΠANTΛ ΥΠΕΤΑΤΤEN ATTΩι τἀκωS ουρανον εξελομενος, quidquid es mortale in tribus elemmiiI, terra, aqua, aere, TOTUM EI SVBI CIT. coelsibus tantum exceptis. V, 3I. ΚαF ἡμψαν αποθνησκω Vult signi si care Λpostolus, assiduis aerumnis, cruciatibus, vitae periculis ita se confici, ut parum absit quin vita eius lenta mors haberi debeat. Sic Philo in Flacc. p. 99o. Λ, ΚΑΘ'T 4 - ΕΚ

92쪽

GNHΣΚΩ, πολίς Θανατους ὐπομύνων, ανθ' ενος τῶ τελευταιου, fita ipse Flaccus suorum malefactorum conicientia agitatus, loquens inducitur.J Quotidie, vel potius lingulis horis morior, multas fusinendo mortes ante illam unam et vltimam. Add. de Abrah. p. 339. AG

alter eis COELESTIS, alter TERRESTRIS CON

LESTIS quidem utpote ad imaginem dei factus, everscorruptibilis et omnino terrenae essentiae. TERRESTRIS vero e feminali materia quam H vocat eom- pactus es. Ideo coelestem non scium dicit, sed formatum ad imaginem: TERRESTRE vero Agmentum irrationalis esse progeniem artissis: Caeterum HOMO TERREUS accipiendus es intellectus qui inferitur compori nondum ei concretus. is terrenus v8r8 es et corruptibilis us quod dens inspiravit ei vim verae Ditast. ac tum demum si iam non frigitur anima non otiosa et ignaua, fed intelligens vereqng vivens. C A P v T

93쪽

V. I. Παρ εαυτῶ πιθετά Apud se Ii e. in domo sua reponat: Sic Ioli. XX, IO. et apud Philoliem de Cherub. p. II6. Λ, ταμιευσάμενοι δε IJ ΑΡ' ΕΑΥΤΟΙΣ φυλατlετε Θησαυρον, rec0uivi te haec opud vos et tamquam injaurum 1 ruate. Leg. ad Cai. p. IO9o. D, ubi Agrippae iniquo Cati, de statua sua in templum inferenda, mandato. plane perculso, quaerentique ubi esset,

'O,τι lxv ευοδωτα Pro benignitate dei, ut interpretatur HEINsIVS, sue, quod idem est. pro rerum uariim prospero successis. Verbum ευώδῶν significat prospere agere proprie in itinere , quo sensu accipere licet verbum ευοδῶθα Rom. I, Io, deinde etiani in regilauis, quo sentu iterum verbum hoc in medio habetu Iohann. Ep. III, vs. a. Tenendum enim est in Nouo Test. hoc verbum Medium esse, caim apud alios scriptores in eadem significatione Aetiuum ponatur. Atque id praeterire nolui, quod a DREs lGIO in Comm. de Uerb. M. N. F. nihil de vi et usu huius verbi Obseruatum seperiatur. Philo de her. rer. diu. p. 32I. B, ubi explicat quid sit μετ εἰρηνης τραφεις, nimirum, o γαληνον - ευδον klησαμενος βίον , ευδαειμονοι οὐς άλη-

94쪽

tudine fruitur, animo vero bene est quoad fructim vim

tutis. Quae ultima interpretationem adiuuant verborum diui Iohannis l. c., καΘίς ευοδῶται σου ηCons. Marc. Antoninus VI. IT. Vli I. g. T. Iterum noster de Uit. M. t II. p. 693. B, rationem reddens, cur Moses deum rogauerit ne seditiosorum sacrificia accipiat, οτι καμ η τῖ Θεοφιλοῦς το κριτ αυτην μερος υποσιωπῶ σπευδουσα Mi ΕΥΟΔEIN ανοσίους αλ' ἀει τῆς προθεσεως δαμαρτάνειν , quia deum amantis animus pro sua parte non tacet, cupiens non prospere improbos agere, sed femper a proposito aberrare. Leg. ad

ταῖς ευκρασίας, ubi extrinsecus aurae mediocriter frigidae arint, bene respirationis infrumenta fa temperie assicium tur. Λdd. IO. ALBERTI ad Glossarium N. T. p. I37. v. 22. Mαροιν αθα) Distincte legendum esse ostendit MANGEus ad Philon. p. saa. To. II. Significat autem ex lingua Syriaca dominus venit. Uid. ALBERT. ad Glossar. N. F. p. 43. eoAI. ubi coniunetim legitur Glossa,Mαραναθαν' o Κυριος ηλθεν. Vim vocis indicat Philo in Flacc. p. 97o. D,-βοη τις ἄτοπος Moesev απo-ααλ των ' ουτως δε φασιν τον Κυριον ονομάζεθα παρα Συροις ' inconditus quidam personuit clamor Marin appeL

Iaritium, quod nomen Syris significat dominum.

95쪽

, ἀνθρώ-ους αθενεςερους οἱ δυνατο τεροι σ- τι αλα τοις ἐλτάγμασιν ' EBAΡΥNAN δε αρώρας αεἰ κύρδη μεταδιωκοντες πλεονεξιῶν αδικα, grauarent homines infrmiores ipfs, continuis laborum exaorionibus , gratiarunt agros latris inde, iureter per auaritiam quaesitis. filias eodem valore dicitur κακῖν et φθειρειν infra VII, a. . V. 6. Iκοινον τῶ τοιουτω ἡ ἐπιτιμ δει Vocabulum η ἐ- μία significat honorem: caput, integritatem sa-.mse iurisque ciuilis apud Demosthenem quidem in Ind. . REIs R. et apud Iudaeum Alexandrinum libr. Quis rer. diu. lier. p. 483. C, συ μοι δεσποτα η Στατ, ις η συγγένεια - συ η EHITIMIA, Tis mihi domine es patria tu cognatio, - tv HONOR. In Flaec. p. 9 b. Q. εῆι γαρ - - εω ατιμ α λαχυ τι τῶν εις BDITI NIAN ευρῶν, ἐν ἴβρει παραφείχομενον τι τῶν ὐτο ανυβριπον, Licet enim, licet etiam in dedecore aliquid honoris reperire et in ignominia cemitur aliquid quod se . tineat ad eam mitigandam. Hic eadem notione ΠΟ- , men επιτιμίας ponitur, qua saepius τοι ἐπιτυιοι apud auctores probos dicuntur , nempe pro poma legibus constituta. Lycurgus contra Leocrat. P. n. IS9.. ed.

96쪽

tum ex Hebraismo, 1ed etiam ex Graecae Linguae usu dicitur. Vid. Misceli. Obsis Vol. I. D. I49. Nec pauca huius formae Philo, cultissimae orationis scriptor praebet exempla. Verbum autem καπηλευειν nonnulli accipiunt pro κιβδηλε-, adulterinum facere, quam vim etiam habet in nonnullis dicendi formis, tanquam cum dicuntur lucripetae , καπηλευριν τον οἶνον : sed rista significatio non est propria. Etenim prima et propria verbi notio est. car quem agere, quaesum sequi . me

Latorium, Omnino, Vendere, pretis quamcunqu8 rem pedi

97쪽

ut jertur , formam vendiderat. Sicuti apud Tibuulum I, 33, P. Sit procul a nobis FORMAM cui VENDERE eura est. retron. Ia6. FORMAM prosiluis ut VENDAS Hinc igitur intelligi potest καπηλευειν τον λ. τ. Θ esse, in Evangelio tradendo aliud pretium quam salutem animorum, hoc est vel laudi, et gloriae, vel opum et iacultatum quaerendarum caussam speetare. Confi Thess. II, s. seqq. Sic planς cauponanteis bellum apud Ennium Ania. p. 6L Ld. Η ESSE LII, pro iis, quι Ob quaestini pugnant: ad quem locum dicendi formas κα-

v. s. Oυχ σι ικανοὶ ωμεν Non quod pos ui. Apud optimum quemque scriptorum ἱκανον ἀνα pro posse, valere, idoneum esse passim repetitur. Nos autem qui nunc potissimum Philone utimur, hanc ex illo significationem demonstrandam sumsimus. , De Opis p. q. D, de deo, τις αν ἀη τῶν Αναμε- αυτὴ τοπος ετερος ος γενοιτ αν IKANOΣ - μίαν ἄκηατον ήν νῖν δίαιθα τε κνη χωῆσαι , Quir enim alius posit ess8 locus virtutum dei, idoneus ad concipiendam - unam tantlim plicis iam ideam. Leg. Allex. II. p. 87. C, o προκοπῆοὐν - IKANOΣ έκ λι πρισαν ηδοφην δώσωθαρ. Proseleny - non potes omnem volaptatem expellere. Eod. l. p. 9a. C, ο Θῶος λογος οξυδε κέρατος λιν οἰς παντα εφοραν ειν IKANOΣ, ratio diuina ternit attitis e. ita ut omnia perlustrare pos=it. De Sacris Ab. et Ca. p. I 32. A, τις 'γάρ αν γένοιτο IKANOΣ, την

σοι ' Quis posit migrationιm animae perfectae ad eum, ' Qui

98쪽

Qui es, cogitatione comprehendere. Pag. Iso. B, ό περι

IKANOΣ-αυτῶ προωφελῆσαs χζωμένους, Qui bonarum rerum et perfectae honestatis ea sa 10cipitur labor, etiams ad scopum non pertieniat, per se ipse

δε ΔΥNATH τον τῆ σοφίας η μονα Θεον ἰδὼν, Anima in limesate perseverans potes quidem sapientiam per

se docilem comprehendere - sed uondum tamen deAmsapientiae auctorem videre. Pag. I63. B, in re medicaeι μεν πεφ λογους ειοὐ δεινοὶ, σημείων κ s αἰτίων κωειας η τεχνη συνέ pων, ἱρμηνεῖς αἴφιτοι '

τοι, τῶν δε ἰοισιν οἱR.' τό ριικρότατον παρακλIKANOI, quidam vestementer facundi, Agnorum et caussarum et curationum, ex quibus ars constat, interpretes optimi, in tractandis autem aegrorum emporibus se sint, ne minimam quidem medelam adhibere possunt. De Agric. p. 2Ol. Λ, ἐάν - ηση νομίσνς IKANOΣ ειν δυναμιν κρατεῖν -ν, αναβῶ -τῶν ηνιων ἡ Κ - tibivifra fueris posse regere equos, ascende et habenas are e. Tantum non res ipsa loquitur, in his verbis το δυναBMe glossemate in textum irrepsisse adeoque delendum esse. . Caeteruin illud ipsum mirum in modum nobis in hac significatione intellegenda fauet. De Temul. p. 244. D, τῶν δωρεῶν IKANOΣ ουδεις χω6ησα τοα φθονον πλοος ' Donorum ingentem numerum capere nemo potest. Pag. 26T. D, το μή ἔαυτω μαρτυρειν

99쪽

AD CORINTHIOS.

masculas, a quibus seminari posmi actiones homsae et virtvtn ineramentum accipere, et omnis felicitatis familia . eonfertiari. In quo loco aperte δυνα Θα et laανον εινα pro Synonymis ponuntur. . De Cons. Ling. p. 34I. C, εἰ μηπω IKANOI Θεῖ παῖδες νομοθ- γεγονοιμεν,

Si nondum idonei sumus ut sistit habeamur, Dus saltem sermomis illius farratisimi qui eius meterna imago est.

Pag. 33T. C, ἔτε γαρ διδασκαλιαν ἄνευ φυσεως ἀσκησεως τελειωθηια ΔΥNI TON με φυρος επὶ περιις ἐ- ἐλθὼν IXANH τῖ μαθειν - ασκῆ- σοι ' Net doctrina e natura et exercitatione persci potes, nec natura ad Optatam metam pervenire, absque disciplina et meditatione. Lib. I. de Vit. Mos. p. 6o8. E, ἐπὶ δητουτοις ἀθυμων - δυχεραίνων διετελει μηδ' αμυναθοι τῖς άλκουντας, μητε βοωειν τcIςαnias aiscis: IKANOΣων' Haec ille continuo indignisime ferebat, cum nec pr hibere murium POSSET, nec oppressis succurrere. V. T. μη δυνοι Θρη ἀτενδρου τους υιους I αηλώς το προσωπον Mωσίω, , δὶαὶ τὴν δοξαν τοῦ προσωπου αυτουθ Haec Philo his verbis refert g. Vit. Mos.

100쪽

bEΓΓΟΥΣ απαΗάπlοντος. Cum enim ad missa saerum montem in eo tractu cessissimum deo iubente, quod alioqui nemini licuit impune facere, fertur ibi durasse quadraginta diebus quamvis nihil secum tulerat quo naturali desiderio satisfaceret. attamen exacto ibi tanto tempore, reuersus ad suos praesolautes ad montis radicem, visus es pulcrior quam cum adscenderet: adeo ut supentes mira

culo NE OBT Ri qui POSSENT EIUS OS SPLENDORE SOLARI FULGIDUM.

' V. I 8. Κατοπloι ριεi ο 0 Kατοπle ζε Θα iu speculum intueri, eaque res quae in Ficitur εν κατό ἱέρε θ αφαἰν βοι dicitur apud Philonem de Opis ira: p. I6. E. Haec in Mu seo Bremensi obseruat ALBER aevs. Sed κατο lρ Bοι est potius, in Deculo se, vel aliquid ivtveri, quam notionem tenet apud Philonem a. Alleg. p. 79. E, ubi Mosen precatum fui sse resert: - γαρ εριφανιθείης μοι

τινι την σην ἰοἔαν η ἐν σοὶ τοὐ Θεοῦ. Nolo mihi te stem .das per caelum, terram, aquam, aerem, aut quidquid cre tume nee in ulla re alia tanquam in speculo contemplertnam speciem, praeterquam in te deo. Quam verbi notionem pluribus confirmat DR Esi Gius de U. M. N. T.

I. 68Ii L videtur habere simplicem spectandi notionem, sicut etiam ενοπl ιθθαι , respectu tamen ad specula habito, apu1 Philon. de migr. Abr. p. 4o3. C, Γ οἱ μελ- λωτες ἱερουργῶν ENOΠTPIZONTAI ἐαυτῶς , κατώ μιν μην των εσο Issζων-- ο λουτηρ δεδημουργητοι . Vt sacra facturi se ipsos specularentur admoniti a D culis, ex quibus labrum factum es.