장음표시 사용
131쪽
es, eum non permansurum esse in iisdem, si maioreae opes
v. T. 'Eτρεχετε καλῶς, sic Ῥοις ανεκοψo Non erat, cur dxiaοψε, Codd. quorundam lectionem pra ferret GROTIVS, quem sequitur Cel. FIs CHARus ad P AsoR. Lex. Man. ''Aνακοπὶειν enim pro impedire tu sum non est inustatum Philo de praem. et poen. p. 9i7. συμφορον δε ἡδεν ἴτως ὼς το κεχαλασμεχον ανειμενον τοὐν ορμουν ANAROIIHNAI, Nihil utiliusquam effusos impetus et immoderatos reprimere. Nec non de Monarch. init. p. 8as. Λ, εδει γαρ ορμοις αν- Θρώπων μη RNAΚΟΨΑΙ, φοροις τως ως ευσεβειαν συν- τελώντων, non epat reprimendus impetus hominum ad . pietatem properantium. o V. I9. Q ανεροὶ δε ἐς τοι εργα της σαρκος h. e. . qua8 consequΗntur et comitantur vitam eorum, qui cupiditatibus relicta ratione obtemperant, barbare effectur. dicunt. Parum differunt verba Philonis de Temul. p. a 4, D, πῖ γαρ αλαχόθι εριδες, μάχη, φιλονει- κἰ , πανF οσα ΕΡΓΑ ακαΘραρετου πολεμου, πλ εντου μετάi σωματος βίω , ubi enim . alias rixae sunt et Friguae contentionesque et caetera pertinacis belli facinoranis in hac vita, quam in corpore agimus. A P V T
v. a. 'Avαπλmοακτατε τον νομον τῖ Xριῶ Non repugnauerim Hebraismum agnoscentibus: nec aliter tamen Philo de Abrah. p. 384. C, NOMON δε φυσεως EHIMΠΑΛΣ, naturae legi obediens. Cons. ad Rom. XIII, 8. Pro quo τον νομον ποιησοι est supra V, 3. At Latini etiam complere dicunt pro absoluere. v. 7. 'Ο γαρ ἰαν σπειρη o ἄνθρωπος τουτο
Θερίσει) Eandem sententiam exprossit Philo de leg.
132쪽
336 IN Epis TOLAM ad Cai. p. Io33. B, ηδεσαν γάρ ἐκ τουτωv η τῶν hiaeeι τροπων τας τῶν Θεηλατων κακων φυομενας ἀνηκετους συμφορας. ης χάριν ωτίας kσεβD 'σπιψμια ΣΠΕΙ-PEIN ευλαβῖντο, δεδάτες μη ΘEPIZEIN άναγκαBῶσι τους επ' ολεθρω παντελῶς καμους, sciebant enim ex his et ilibus grauid os calamitates natas esse diuina voluntate immissas. Quamobrem veriti sunt latere inisquitatis femina ne perniciem inde metere cogerentur. De
v. 9. Mi εκλυομενοι Si non remiserimus. Sic interpretatur TARNovrvs Exercitati. Bibl. p. I84. enim εκλυειν, distigare, delassare, quo sensu apud Philonem, composita verba amantem se τεκλυειν dicitur de Tem. p. 234. B.-κ εξάρχουσιν - τον. ὼς Dri τεθνεω- αληθη Θήνον αυτῶν αὐσπερ Fbινωκm τῆς ψυχης τον τονον ΥΠΕΚΑΥΣANTES aes φΘώραντες, carmen concinunt - Ingubre funestιmque tanquam temulenti multoque vino nemιos animi laxati. Sed et ipsum εκλυω in hac significatione est, in FlaCc.
επαμφοτε Nζω, μη ἄρα στελες ἀν- νομBD, EKAvΣHι τά μεγεθη τῶν τοσίτω m psisuu aliquid eorum quae eo tempore facta soni commemorare, dubito, ne, ubi pro paruo habitum fuerit, magnitudinem tantorum malaram infringat. Hinc εκλυεBM, significare, d lassari, everun i, debilitari, cum per se patet, tum 'e locis apud Philonem his: de Charit. p. Toa. E, τὼς τόνους υπο λυπης ΕΚΛΥΘΕΙΣ, ἀναπέμlωκεν, pro moerore 'ssus, auimum abiicit, pro quo leg. ad Cai. p. tor 8. B, ἀχανῶς γὰρ εἰ τηκειμεν - τῶν σωματικῶν τονων EKNENET PISMENRN, miti sabamus - corporis viribus eueritatis. Est igitur Εκλυ- idem quod εὐρυ-
133쪽
eia oes. Hinc etiam εκλυπις, torpor, de figatio. Leg. ad Cai. p. Iogo. C, ως - υπ ΕΚΛΥΣΕΩΣ μαερρο ρ τε υτησα , Ut deliquio paem exanimaretur. Alexandrini autem Interpretes habent Prou. VI, 3. ἐκλυοριε. νος, continenter, pro Hebraicis: dm n η,. V. Ia. Oσοι ει πιν ευπροσωπῆσα εν σαρκὶ Qitivolant torpore decori esse. Decorum enim deus hominem condidisse censendus est. Vid. Celsus VII, as. laudatus a GEsNERo ad Chrestona. Graec. II, I6. Ευπροσω. 'πησα , decorum esse, i. ευπρεπm, vel, ut Herodot. II, 37. . ai πρεπετερος εινοι . Sic ΕΥΠΡΟΣΩΙ ΟΥΣ λογους, fer
mones ad Ipeciem bonos dicit Philo de Nobil. p. 9o3. Λ.
sti, illustraut loci Graecorum scriptorum ad Gregorii' de dialectis libellum p. ITO. s. a KOENIO allati.
v. IT. Τῖ λοιπὼ Int. τ. λ. quod reliquum es; de retera Vulg. Plurimis scriptoribus usitatam to quendi formam docet ΜΑRKLAND. ad Max. Tyr.
134쪽
ευλογήσας η κῶς D Σταση ευλο α πιε κατικέ Verbum ευλογειν proprie est laudare, deindebem precari, imas alicus dicera, demum effective beneficiis incere aliquem. Par ratio est nominis ευλο.γίοις, pro quo, ubi in Alexandrina Versione habetur,' apud Philonem saepius reperitur εὐχη, επανος, ευς 'μ se. Ut autem εὐλογία in hoc loco dicitur de benescio ita apud Fhilonem l. Quod det. pol. ins p. I 68. C, accipi poterit: οὐδε γαρ ο σοφμης Βαλαάμ - βουλη Θές -ἀς τίθεθα βλαάlειν τον αςῶον, ἰχυσε, τοῦ Θεῖ τάς κατάρας εἰς EΥAOΓΙAN τ6επονσος, nequo ille sophisa Balaam -- cum vellet exsecrari probos et laedere, quidquam valuit, Deo maledictionem vertente in benedictionem. V. 4. καταβολῆς κοσμου Vera notio vocis καταβολή est, initium, primipium, nec solum apud Medicos Ueteres,' sed etiam apud Demosthenem, et Philonem KATABOAH πυρετῶ, est accesso, imprivi febris de verb. Resip. Noe p. 28I. C. Leg. ad Cai. p. IOO9. Ita primis autem huc referri meretur καταβολη γενε- σεως initium originis. ' I. Uit. Mos. p. 643. C, Balaami verba sunt: Τίς ἐπ ἀκριβέας ευρε την πρώτην ΚATA BOAHN τῆς τουτων γενεσεως quis exacte nouit primam horum originem. Permutat autem cum ἀρχη,
quod mund. incorr. p. 9s9. C, εἰ μὴ γενέ-ως ΛPXΗNελαβεν η γῆ, nis terra habuissi generationis initiam.
135쪽
C V. 8. Ἐν πριση σοφία κμ φρονησει Disserunt Omnino σος Ioe et φρονησις j illa enim est sapientia, haec prudentia. Iuuat loca quaedam Philonis ad hanc signi ncation em, maxime in ulu vocis φρονησεως, afferre. De Vit. Mos. I. p. 6o6. C, η- δε τους κους τῆς βρεφι- κῶν ηλ ρις υπερεα ν, επλεινε την DPONHΣIN.
χατιζε βία. Egressus pueritiam, magis prudemtiam intendit , non ut quidam frena laxans iuuenilibus eupiditatibus - sed sobrietate et temperantia, tanquam habenis quibusdam eas cohibens ne ferrentur nimio impetu. Scie-'bat Moses, de quo sermo est, quid expetendum quid fugiendum esset, idque in ipsis rebus agendis osten
' συγγενῶς οντας Θελῆ es φιλανθρωπἱας εργον, cohi&-itus es populus a suo principe congredi, eadem spera gemino exempla edito tum bonitatis tum prudentiae οῦ nam quod discessum es 'e mutuis iniuriis,prudenter fecit, quod vero cognationis respectu visionem cohibuit, humanitatis fuit inciam. Videmus haec duo nomina ὀρονησον et, συνεσιν inter se permutari. Quod. idem sit de Leg. ad Cai. p. 997. A, ο γαρ Τιβεριος ΦPONHΣEI βα- Θέα χρωμενος, κν των καF αυτον ne παντων δινο- τατος οὐν αφαvk ανΘρα που βέλημα συνιδειν κρή επὶ τοσῖτον ΣΥNEΣΕΙ ' διενεγκ--οσον κρήττολοικις υπεβλέπετο τον Γαuον, Tiberius profunda prudentia praefans et in noscitandis oeculiis hominum voluntatibus perspicati simus , nec minus prudens quam potens, crebris da Caio tangebatur suspicionibus. Quas
136쪽
obseruatio etiam usum habet ad intellegenda verba a Tim. II, 7- V
. v. 23. Το πληροωμα τῶ παντα ἐν Στασι πληρουμενου Non reprehendendi sunt qui de omnipraesentia intellegunt, ita tamen ut simul emcaciam eius qui praesens est adiungant. Iii loςo Alleg. II. p. 6 I. C, etsi non disertis verbis additur, tamen dubio procul non excluditur, parem autem sensum habet cum explicat neminem Deo occultum esse posse: παντα γαρ ΠΕ
κενον AM EA εζημον απολελοιπεν ἐαυτου, Mam Deus implet omnia, penetrat omnia, nihil omnino relim quens se ipso vacuum. De Sacr. Ab. et Ca. p. IAI. Λ, σηλοῖ γαρ στι προ παντος υφέ me του γενομώου -
V. 3. Ἐμεν τεκνα φυσετ οργης Apud Graecos ζυσις , dicitur cum de natura, tum de indole seu mortis 'us. . CLERICus tanquam inimicus labi naturali, inte iretatur, indole. Sic sine dicuntur εἰρηναοι ΦΥΣΕΙ, qui vopt8 ingenio parem amant. De Cons ling. p. 326. C, ΥΣEI ματοπονηρα, de Nom. Mut. p. Io6I, et alibi. ἰeque aliter Iosephus Ant. VII, 7, I. Dauidem ΦΥΣΕΙ
137쪽
34Iδκαον - λοσεβῆ dicit, quod quibusdam ita impium
visum est, ut vocem illam expungerent, ut ex variantibus istius loci lectionibus apparet. Hoc sensu Philo Iosepho in vit. eius p. 33a. D, tribuit την he ΘΥΣΕΩΣ - μελετης ἐνυπαρξασαν κοσμοτητα MV σωφροσυνην, innatam et continua meditatione confrmatam ho satem aetιmperantiam, et βαρβαροι τας ΦΥΣΕΙΣ, ingenio ba hari , occurrunt apud eundem de Spectat. legg. p. 8oa. C. Nec non apud Aristophanem Plut. Ii8. οἴν5ρωπος ἔτος μιν ἄΘλιος ΦΥΣΕΙ, hie homo misera es indole ' Plutus nimirum qui visum recipere nolebat. Sic natur liter Latinis dici usitatum. Vid. BuRMANus ad Vellei. II, 1a8. Sed aliter est in iis locis ubi significat naturam, veluti de Cons ling. p. 339. C, τα ipΥΣΕΙ δουλα, quae natura seruiumt, . quemadmodum apud Lucianum de Mere. Cond. c. 24, ΦΥΣΕΙ δοῦλος, in servitute natus. Iterum apud Philonem l. c. p. 3aT. E, αντιλογικοὶ ΦΥΣΕΙ, natura contradictores. De Resip. Noe p. 283. C, ακοινωνητον γαρ ΦΥΣΕΙ κακω το ἀγαθον , nihiI bono maloquι commune esse natura voluit. Inprimis autem cum iungitur cum substantivis quibusdam φυσις ad naturam refertur. At Suidas v. φυσις - σταν ill λεγετ α 'Αποτρος ' Κώ ν μεν τεκνα φυσει οργης ώς κοψαι λοπτοι ' ὐ κοιτα τῖτο το σηe-ομενον τῆς φυσεως λέγω ' επεὶ τῶ ποιησαντος αν xlv το εγκλημα ' τῆν εμμιονον--κχην διάθεσιν, mi ' ονίαν κ*y .
τον της χαριτος αυτy Iisdem quanquam alio loco nos uti meminimus, tamen hic quoque iusto loco leguntur verba Philonis de immensa dei benignitate haec: s Alleg. p. 46. C, φιλοδωρος ἔν ο Θεος, χαροτοι τα αγριΘρι Στῶσι - τον περιέω IIAOΥΤON ENI-
ΔEIKNΥMENOΣ ΛΥΤΟΥ, Benignus eum sit sui largitur bona omnibur - immensas suas diuitias Um-
138쪽
V. 18. EMiζωμενοι ψι τεθεριελιωμιδεοι Eleganter Paullus haec verba coniungit, nec putari debet, diuersarum ac dissimilium rerum attributa consociari. Quod hoc Philonis loco intelligitur de Opi f. p. 8. C, αποτεινουσα οἱονεἰ OEMEAIOΥΣ, de arbore, radices tanquam fundamenta protendente. .
V. a. Ἀνε μενοι αλήλων ἐν αγαπν . Est ανε- χεθοψ τινος, perferre, tolerare aliquid. Eadem conis structio in his est apud Philonem. Quod omn. pr. lib. p. STO. D, - πως πατρος μεν ῆ μητρος επιταγμα τα v πῶδες ANEEONTAI, lis patris aist matris mamdatis obsequuntur liberi. Ibi a. p. 873. C, παρηγο- ριας δι υπερβολαις κακων ANEEONTAI, nec solatiam propter malorum vehementiam admittent. add. Xenoph. ter. C. IO. eX tr. Demosth. Mid. c. 33. putas nos ANEΞΕΣΘΑΙ σου, nos te toleraturos γ Est igitur, ferre patienter. V. 9. Tἀ - μέρη της- γῆς Terra inferior caelo. nam partes eius, id est ipsρ, caelo sunt subiecta. Sic Matth. .II, M. ανεχωρησεν εἰς τοι μερη της Γαλιλομος, h. e. εις τὴν Γαλιλαίαν, nam αεδεη sunt fines, ut Marc.
VIII, Io. Etenim apud Euripidem quoque Phoeniss 6o4. ager Thebanus μέρη χθονὸς, hoc est χθων, nominatur. Philo de Abrah. p. gues. Ε, in diluuio, ait, πανταε TA MEPH TΗΣ ΓΗΣ καθ' υδατος, omnis te rarum orbis submersus aquis. . Ibidem mox p. 336. B, παντα ara τῶ κοσμου MEPH κατ . -ανον
139쪽
ἐωνηθη παροι φυσιν ' mundus omnis praeter coelum comtra' naturam mouebatur. Item p. 366. C, παντα ΤΛ
MEPH της ο&ίοις Abrahami, hospitum introitu in melius prosectile refert, i. ipsam domum. V. 14. Κλυδωνι μενοι) Vorbum κλυδωνιζεβ usu patur de navibus quae huc illae fluctibus iactautar; quo sensu κλονειβὶμ et τινα σολι dicitur apud Philonem l. Quod deus f imm. p. 3I8. B. . ' Περιφερομενοι παντὶ ρανεριαρ τῆς διδασκαλίαις) Eleganti allegoria etiam Philo utitur de Monarch. p. 8IT. A, - μη ΣΥMΠΕΡΙΦΕΡΟΥ τοτις υπερ δυναμιιν ορμπις η- , ἐττξυριίας , noli immodicis sudiis et cupiditatibus agitari. Cons. Hebr. XIII, 9. διδαχας ποικιλας η si ενοις Iuη περ φερεβε. Et Eccles VII, 7. ubi Alexa .drini περιφέρειν habent pro Hebr. bbri ubi accipitur pro circumuenire, decipere. v. Is. 'λληβευοντες δε εν αγαπHJ In amore integri et incorrupti. Quo sensu occurrit apud Philon. do Spec. legg. p. 78T. C, σκαος γαρ ώδεις κτως ocu γενοιτο - ώς ἐναντιωθηνοι προς λιπαροερας δεη- σεις μαλιτα σε , επεσδαν β9τασας ἀνευρ in μη
ΕΠΑΛΗΘΕΥON ins παντελλ ἐνιδρυμhον , nemo enim sex puellae curatoribusJ tam erit disseisis, ut infantiores precer reiiciat, praesertim s adhibita cura comperiat nomfictum amorem qui supersciarium esse, sed verum et penitus res dentem. Altera verbi significatio est, verum dicere. Leg. Alleg. II. p. 84. A. τοὐν γ ουν χρωμενων τω πωλοτάτω κεδον shἰς AAHOEΥEI, itaqua iracundorum fere
nemo verax es. add. Plato Theaet. 30. Hanc vinI
140쪽
V. I9. Ο τινες απηλγηκοτες Verti solet, qui ita obdurarunt, υν omni sensu eareant; reddi tamen etiam, poterit verbum 'Aπαλγειν per desperare, mimum abiice. ut viri docti, quos laudat ALAERTus ad Glossarium Gr. N. F. p. Is i. deinonstrarunt. Ibi enim habetur glossa ad h. l. pertinens haec: 'Aπηλγηκοτες ' αττελπισαντες. Quo sensu etiam est apud Philonem de Exsecr. p, 93I, E, ητlον γαρ ΑΠΛΑΓΗΣANTAS , ἐπιτεμεῖν Θανατω - τας ἡνίας, huius enim prae taedio incidere morte tabenas, i. vitam abrumpere.
Ἐν πλεονεξ α) Ita ut iis rebus fatiari non possis
Nam πλεονεξία est, ubi mosis et modesta deest. Sic accipienda haec vox apud Philonem de Praem. et poen. p. 9Ia. D, ubi Opponitur τῆ σοφζωσυνν, itein p. 929. A, ubi ait, virtutis studioso largiri deum varia dona, εγγρωρεν o Θεος ηρε αἰα, αμεθείον εινοι , νοντα περὶ μηon παΘος, ων αὶ τὼ σωμιατος γεννακτι δυνάμιεις, ἐπιτιθεμενοι ΚATA IIAEONMEIAN παθων δυνατέα domuit eum requiete, volens eum expertem esse malarum, nec morbis tentari, qua8 solent comporis vires
gignere et pro VEHEMENTI A et In RTVNI
TATE perturbationum imperium inuadere. V. 3I. Πῶσα πικρία Reprehenditur ab Apostolo acrebitas quae in insectandis aliorum dictis et factis cernitur. Quo sensu apud Philonem aliquoties reperitur. De Abrah. p. 37s. C, ubi contra eos disputat, qui nihil magnum aut inauditum fecisse Abrahamum filio immolando calumnientur, ita ingreditur orationem: εγω δε προς την τέτων βασκαν αν HIRPIAN Dειναλ Ad hane invidorum infectationem se respondi