Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

111쪽

3is In quo clarum est , πουλημα et πραιρεσιν in eadem significatione poni. Lib. 3. p. 669. E, deum respicere docet ου τοι μελη ηομ ται μέρη τῶν υρουργου κε - - άλαι την IIPOAIPEΣIN τῖ προσφεροντος, non membra partesque victimarum, sed voluntatem osserentium. De Carit. p. 734. A, si δῆλον ἔτι των 'Ι--ν εθνος εν-

gentem fidam et amicam es omnibus consentientibus pacem. qtie amantibus. De Monarch p. 8 I9. C. την o' ομο αν II POAIPESIN ο ἱλωτατος Mouσης ηπι ἐπὶ τοὐν αλων ἀπαεαπαντων σωζειν εοιαεν, Eandem rationem sanctii mus Moyses per omnia caetera tenuit. De Vit, Contip. 894. B, α γυνοῶκες ἐξ εω συνακροῶνται τον αυτον ον mi την αυτην ΠΡΟΛIPEΣIN εχουσαι musifras quoque ansultant ex more, quae idem scidium institi-

κατηγορημωνου ΠΕΟΑΙΡΕΣΕΩΣ, Erant enim quae die renitir indicia hominis qui culpabatur. . --Sic ' προωρμτικοι ἐνέργ-es, sunt actiones voluntariaec Lib. Quod j deus sit immut. p. goo. C, ό οιν ωπος ἐλευΘερουργοῦ - αυτοκελευ- γνωσιν λαχούν-ΠPOAΙt IKAαχζωμενος τοι πολοι τοMς ἐνεργέας, Liberam homo δε- mltatem et sui iuris sententiam fortitus, volantarie pler que agens. Et paullo post, E, ἐκουσιοις κώ ΠPOAIPE-TIKOIΣ χμιθα ταως ἐκεργείας, spontaneis et volant riis actionibus uti. . His cognitis non potest dissicilis videri sensus quorumcunque N. T. locorum in quibus istae dicendi formae occurrant. Denique sic usurpant etiam Alexandrini Interpretes Proverb. XXI, M. f-οα- ρειλes, pro Hebraico nolle. ' v. Io. O R ἐπιχορηγων σπέρμα Riae ad vim huius verbi cognoscendam Philone adhibendo perti. nent, retulimus ad Gal. III, 3. et Phil. h I9.

112쪽

ΗEINsIO in. mentem venire potuerit affirmare, non temere reiiciendum esse καθαροντες , cogitationeΤ pu ' gantes, cum id nullo modo neque cum Codd. auctoritate, neque cum vicinia verborum et inναγα nueniat, neque vero a Graecorum Interpretum V. T.

. consuetudine, quos aes subsidium interpretandi ab ipso potissimum vocatos scimus, ulus huius verbi sit alienus. Etenim Prouerb. XI, Π reliquiae Aquilge, Symmachi et Theodotionis consentiunt in verbo καθαρβησσα ad vertendum Hebraicum o rari cui ibi opponitur m n.

Refutauit eius opinionem L. Bosivs et verbum e re

militari petitum esse obseruat p. HORRAvs Obserii. Crit. p. 4I6. Sed non minus elucescit istius verbi vis e Philone, apud quem saepius est, pro, frangere vires, des ' Atare, defruere, aut si de locis serino sit, demoBri: deliores, quod et ipsum est verbum rei militaris apud Latinos. . Is ergo I de Uit. Mos. p. 6O7. C, η μία που λακις ήμεροι τον μD υψηλον ΚΑΘΑΙΡΕΙ , τον ταιαπεπνον κετέωρον εξαρετ, unus faepe dies altum a sigit, hum, lem extollit.' Mox p. 6I3. C, μιη τως πίως αλκως ἐπαίρειθε, τοις αμάχης ψωμαις ἰδοντες ΚΑΘAIPOD MENAΣ , σωφρονίβητε, m nimium consedatis viribus vfris rogitate, insictissimas opes aliquando deletas et resipiscite. Ibid. p. 643. B, de Balaco, νομον ἀρας τm τήν ἄμαχον ροὐμην τοὐν εβραων ΚAOEAEIN Q Futans se imprecationibus expugnaturum Hebraearum imuictam potentiam. Cons. p. 649. C, ubi eadem forma Iterum p. 633. D, ο ιν απαντες οι ἐχθροὶ ΚΑΘΑΙΡΕΘΩΣΙ - .r υμεοῦς εχτανελευσεβε προς τους οἰκειους, hosibus omnibus prosigatis deletisque - vos quoque ad me eos rauertimini. 3. de Vit. Mos. p. 694. A, de Iudaeis ad idolorum cultum delapsis, Θυσυις ανηγον, ἐκλαθοριενοι τῶ προς αλη ει- λῖ, ην την προγονιμην

113쪽

ιentes. Hinc ipsum nomen καλι εας i. Alleg. p. 34. C, αυκλον δε περιτίθησι - προς πολιορκίων αυ- τῆς κν ΚΑΘΑΙΡΕΣIN, circulam eireamponit ad eius oppugnatiouem et des monem. Sic de Cons. ling. P. 3ΑΙ. B, ubi ἀνατροπήν et καΘο εσιν coniungit, eue 'sionem et de structionem. Item I. de Vit. Mos. p. 693. Λ, ubi καΘαἰρεσις et αυξηεις in oppositione sunt. Inprimis huc referendi sunt loci, in quibus eadem allegoria, qua Paullus utitur, obtineat. De Resp. N. p. 28a. B, μονος ἐλευθερος, αφώμενος αργαλεωτριτης δεσποινῆς

ex quo coFit animus potentior fori et adversarioFum

114쪽

3I8 IN EPISTOLAM II. munitiones EXPUGNARE maioribus viribus. Quae utriusque loci verba, iam inter Flauianas Obseruationes a Cel. KREBSIO commemorata, insignem cum Paulli verborum sen entia similitudinem habent. Conuenit etiam de Septenar. p. IIT . C, επανοὐ των παΘῶν λα- PM σπου-νσες αει,--τον ERITEIXΙΣMON -- τῶν παση δυνα ues ΚΛΘΛIPEIN ποαδευομενοι, qui, ut supra essectus emineant, semper operam dant, ac mundissionem ipsarum summa vi distirbare didicerunt. Caeterum λογισμοὶ sunt, stulta itidisia pseudoaposolorum de doctrinaeva elica, non, ratio ut vulgo accipiunt. Quamquam interdum λωγισμος pro λογος dicitur, ut apud Philon. I. de Vit. Mos. p. 68I. Λ, το κυριωτατον τῶν ἐν ἡμῶν Ο ΛΟΓΙΣMOΣ εἰς υγέαν ἄνοσον η ευεFανεπαωσι ΚΑΘΕΑΩN τον βαρυν τὼ σωματος ΕΠΙ-ΤEIXΙΣMON , pars uosri praecipua, ratio, sanitatem honumque habitum taetris muniti ibus destructis molesis eo=poris. Nec non de Abrah. p. 364. B, C. de Spec. legg. p. 774. et alibi.

V. Ia. Ου τολμῶμεν ἐγκεφν η συγκ6ινα εαυτής. Apostolum Paullum non refugere elegantias orationis vel ex hac Paronomasia patet, quae Latine ver

tendo exprimi non potes i. 'Eγκρῖνα est adnumerare aetensere, referre ad aliquid: pro quo dicitur ἐπα suo vapud Philonem de Victim. p. 84I. D, in corpore αυλοὶ

χολῆς ἁγνῶον EIIIKPINEI, duo carιi tubuli enascuntur facti ad digesionem et sanguinis praeparationem; digestitius quidquid concoctu dissciis es in fellis vesci mREFERT. Pro quo simplex V ν cum praepositione εἰς apud Lucianum Amorr. init. ἐκ της αντ πρωδος αἰοις EIΣ τῶς - ΚΡΙΘΕΙΣ, ex puerili aetate

115쪽

inter advissentvlos relatas. Contrai tum est αποκρίνειν, secemere. De Char. . p. . TIa. D, καρπος εις' τροφὴν ἀνθρωπαρν αποκριΘεις , fruges ad cibum hominum s cretae. De Vit. Cont. R. 894. B, .quod mund. incorrip. 9 2. C. etc. Συγκρίνειν esse comparare docet locus de Temul. p. 246. D, ad I Cor. II, I3. allatus. v. Iq. 'sic μὴ ἐφικνουμενοι ess υμας -- ems υμων ἐφΘασα κεν In eodem sensu ἐξιανωθα et , φθασαι pro currendo assequi permutantur apud Philon. de Somn. p. 39a. Λ, μεγχη λὶν ευεργεσία πονέσο - διοβλουσν συνοδοίπορον εχειν τον EΦΘΑΚΟΤΛ παντα Θεον, maximum benescium animi certanti labor lique contingit comer deus omnia permearis. Et paullo

εε ών εω ςρριου κενω φ ρονήσεως EEIΚNΕΙΣΘΑΙ, Non est enim plex rationalis via tendens ad iustitiam et vim tutes caeteras , sed imumerae per quas ad sapientiam pervenitur. In Glossario N. T. ab ALBERTO edito ἐφικνήμιενοι explicatur καταλαμβανομενοι, quod verbum alias hac notione apud eundem dicitur, veluti de Agric. p. I78. E, ἐξέρχετοι ὀ λως νοη κασιν υπαντησο κενος mi ἐμιτρρπει τουδαζ- ΚΑΤΑΛΑ-BEIN αυται ' egreditur sermo in occursum cogitationibus et accurrit, eas complecti cupiens. Cf. Philipp. III, II.

C A p v T XI. V. a. 'Hρμοσαρι ν υμοῖς ἐνὶ ανδρὶ παρθένον αγήν παραιτῆσαι τω Xρις- Non omni dissicultate caret locus. Plerique ηρμοσαμην . λὶ ἀνδρὶ coniungunt, voluntque Paullum dicere, se uni viro Chrso ecclesam despondisse, verum tamen usum Medii huic interpretationi, non refragari putant, nam de socero qui spon

deat filiam non dici posta sed ἀρμοσαι

116쪽

3ao . I N E e I s T O L A Μ II. existimant. Sed illa dubitatio nullius momenti est, ut paullo post apparebit. Quapropter aliam alii rationem secuti sunt. WoLLIus quidem in Access. ad xvsΥΕRr Diatri ben de Verb. Med. q. Tr. et in sim gulari ad haec verba commentatione de Mevia vi gine, Lips. 3748. edita, nam DREs1GIus in Cominent. de Verb. M. N. T. nihil, quod miror, ad illuserandum huius verbi Medii usum attulit interpretatur, mihi vos, vestrumque amorem conciliaui. KREBSIUS in Obss. Flauianis: ego vos praeparatu, ornaui, Ne tiam

quam sponsu Chriso sponso placere possitis, quemadmo

dum Estheram, priusquam ad regem deducta sit, orna. iam fuiste legimus. Sed vehementer vereor, ut haec posterior sgnificatio usu comprobetur, nec eo quidquam Prouerb. XIX, 14. facit; quo fit, ut ei accedere adhuc dubitem. Cum igitur verbi ἁρμοσα Θαs pnaeciapuus in re coniugali locus sit, et senius istam interpretationem exigat, eam non temere deserendam existimo.

Sie est apud Philonem de Abrah. p. 364. B, γαμος oν

habet. Ibid. p. 384. C, ἡ χαριν - αυτοὶ συνεληλυ-

MENOI, sic legendum videtur pro αρμοζομενηνJ ML

feratur captiuam: s Uirgo es, quia parentes non de omdent, optatas nuptias conciliantes. Qui locus in primis memorabilis est, primum quia ostendit αρμοζεβα in Medio etiam dici de parentibus, vel quibuscunque, qUibus despondendi cura est, quod negabat WSLLIVS, ad quod confirmandum valet locv. lib. 3. Leg. Alleg.

117쪽

An CORINTHI. S. 32Ip. Ic99. B, τον πιτον δε ολοὐ τω οἴκω, I την Αἰθιοπισώσαν, την αριεταβλητον mi κατακοόη γνωριην αυτος σΘΑος HPMOΣΑΤΟ , Melem in tota domo cui Hethio- , pissam, immutrabilem et plenam sententiam ipse deus com iunxit. Deinde quia demonstrat, cum εγγυαν et αρ- μοσα θοι unum idemque sint, alterum poni pleonastice , sicut apud Paullum αμοσαPoes et παραSῆσα .Quod ad prius attinet, eandem rationem confirmat Iosephi. locus B. I. I, 28, a. a- ΚREBs Io laudatus, ubi ἐγγυαν et ΣΥNAPMOΣΑΣΘΑΙ τους γαμους et am pro-i leue dicuntur. Nuptiale verbum este ostendunt etiam haec: de Pros p. 466. E, τύπου ins παρΘδεος

εκ τῖ ἱεροῦ γενους APMOZETAΙ, huic virgo e facerdotali

iugale, nimirum in gradibus prohibitis de Spec. leg. p. TT9. B, Caeterum pro αγνην παρθενον, dicit κα- Θαράν Philo de Agric. p. 2I6. E, o ευφυηs ευγενῆ μεν η καθαροιν αξε Ρα παρθένον πωλίαν ἐλπίζεται , quicunque bona indole praeditus generosam cUomqtse virginem eruditionem ducturum se sperat. Qui ipse locus eandem, qua Paullus utitur, habet Allegoriam. V. s. Τῶν υπερ λώιν 'Aποτολων) Puto me summis solis non inferiorem. Philo de Abrab. p. 369. A,

118쪽

saa IN EPIsaeo LAM II. ἐξαθενησατα πλατος εμπαρακη-- βελτίονι μερει. Nihil autem utilius, quam e fusos impetus et animosos vires, retundi et obtorpere, ut immodicum assectatim .' retar debilitatum, latum praebeat spatium potiori animi parti. Eodem loco habetur etiam , to=For, a quo nomine verbum ducitur, quae vox alias torpedinem, piscem designat, at interprete Hesychio idem valet quod ο ηρία. Ergo sententia Paulli verborum est: nemini usrum oneri fui; cuius signi ficati onis haec ratio est, quod torpida membra etiam grauiora, suoque onere pressa, immota sunt. Quae verbi potestas HIERONYΜonestio quid Cilicismi habere visa est, quod vitium remouit saeo LBERGIVs Exercitati. L. G. c. 23. p. II8. s .

1 . .

V. 9. Το υτέρημα μῖ προσανεπληρωσαν) Sic Philo ενδειαν ta τλησα . explere quod alteri de is. I. de Vit. Mos. p. 64I. C, τῆν ενδειαν των εαλωκοτων ΕΚΠΛΗΣΑΙ ταῖς προθυμίας επειγομενοι συνεκροτουν αλος ἀλον μη αποκαμνειν, defectum eorum qui capti fuissent, promtitudine sua supplere allaborantes, alter alterum ne desce-- ret, adhortabatur.

MENOI η, φυσούμενοι, sunt repente impotemtes su elati, infatique. Ibid. p. 7I6. A, ἀκροβατῶ τὸ γαρ mi τον αυόνα μετεωρον ESAIPEI φρυα δομενος, mi πλεον τῆς φυσεως EIJHPTAI υν πεφυσητα , Incedit summis

119쪽

AD CORINTHIOS. 323

summis pedum digitis, teruirem in equi morem erigens attollerisque se supra natrirae modulum. De Fortit. init. p. 736. Λ, Θροιτει EHAIPOMENOI τινες , ' audacia quidam elati. De Viet. off. p. 832. A, ζυριην δε παλιν συριβολικως δοι μηδεις προσιων του Θυστο παρακαν ΕΠMPHιTAI φυσηθές υπ αλαωειας, fermentum Nem - aeque Aurato praecepto no quis elatus altare accedat, tumidus falsa et arrogantia. Cum eleganti verbo σπαργῶν iungitur apud Plutareh. Fab. p. I9O. C, δι ευτυχἰαν ERHYMEND.ι σπαργωντι τω δεραγ χαλινον ὐβαλειν ἴβρεως ηπι Θρασυτητος, Popula felicitate elato et timido, frauum iniicere ad in- Iesentiam et audaciam coercendam. Xenophonia Memor.

Ι, a, as. de Critia et Alcibiade, λκωμεν οὐ μήν Drὶ γhes, ΕΠΗΡMENΩ δ' laesi πλώτου, πεφυσημενω δ' ἐπὶ δυνα- μει, tumidi quidem nobilitate elati divitiis, inflati potentia. Sic, elati et insati Cicero Agr. II, 32.

v. 23. 'Εν Θανατεις πολλακις M78 mortis Feri- erdum adii, quo seuia Θανατοι apud Iosephum dicuntur aliquoties. Huc etiam pertinet quod Flaccus ait apud Philonem in libro sibi cognomine p. 99O. A, προαποθνησκω, πιλους SANATO υπομενων ανΘ' ἐνος τῶ τελευταίου, praemorior . multas MORTES susinens ante issam ultimam.

V. o. χυιν-αθενω, τοτε δυνατος ειμι Eamdem sententiam his verbis Moses apud Philonem de vita Mos. I. p. 6I3. B, exprimit: το AΣOENEΣ .-ν

120쪽

pro collisis, cautus, nunc pro vafer, fraudulentus. Nam Alexandrini Interpp. Gen. III, u habent μονιμος, Aquila et Symmaclius πανῖπος pro eodem vocabulo, Hebraico α' . Itein Prouerb. XXI. II. πανουργοτερο habent Alexandrini Inte p. pro Hebraico' t m, ade0que in bonam partem, quo etiam sensu est alicubi apud Palaephatum. Vid. Cel. FisCHERus Ind. Palaephat. h. v. . Nam apud Philonem fere in deteriorem partem dicitur. Λαβεῖν et συλαβεδ est evere et Hebraico ImN re-.spondet. Cantic. II, Is. in reliquiis ceterorum Interpp. συλάβετε. Nexyndrini: πιάσετε.- λαμβάνειν autem et συλαμβανειν dicuntur feras venatores. Xenoph.

Mem. S. II, I, 28. .es τοι Θηρία Θημος ἐλπἰὼ τῆΔΗΨΕΣΘΑΙ, ηας μεοχΘουσιν, qui feras venantvr spicapiendi libenter laborant. Philo Quod omn. prob. lib. P. 88T. C, φυλακlεον ἔν τον τοι aerον Θχα ΣΥΑAAM BANEIN , caumdum es igitur, ne quis talem feram

capiat. Συληψις autem pro captione apud eundem est de Temul. p. 26s. D, συληψεως, προ dium castismis. Conf. c. XI, 2o. et ABRESCH. Lest Aristaenet. p. 344.

라틴어 텍스트