Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

141쪽

molestias itineris grauatus, contra Mosen inter caetera haec iactat: Vγνοεις την η αετεραν απλοτητα - τήν γυάἰων IIIKPIAN M. βαρυμηνι, ignorabas nosram plicitatem et Aegyptiorum malitiam et iracundiam. De Leg. ad Cai. p. IOI6. D, προσετί σοι κ το οὐ κυ- λον έκ ατεμες ἐαν επι κεντρον ἐγκαταμες τοῖς τω- Θασμοῖς υπο κακοηθες, ως μὴ γέλωτα κινειν θιονον αλωκώ ΠIKPIAN εκ τῖ καπι πονου, Habes et non initicumdam facundiam qua inter adulandum posis malitiose pumgree, ut non risum solam sed et bilem e fuspicione moneas. Eod. lib. p. Io4I. B, Ο ΠΙΚΡΟΣ συκοφαντης 'Iσιδωρος, acerbus ealumniator Udorus. Deinde πικρία etiam est eorum qui non solum lingua et verbis, set etiam re et factis nocent, quod indicare videtur locus eiusd. l. p. IOO4. D, τα μἐν παρ ἐτεροις αγαλι ηm καλωπαντα σφετεκομενος ,- ται δε απο τῆς σαυτῶ ΠΙ-

πεμπων, dum aliena bona crincta occupas - pro qui- - bus remittis exfecrabilia maleficae animae tua8 germina perniciem asserentia.

v. 4. 'Aλα μῶλον ευχαρι Hoe) Vocabulum ευχα--ἰοι diuersimode a doctis explicatur. HEIΝs Ius in Exercitati. ad h. l. scite interpretatur de pudicitia ex lege oppositionis, eodemque sensu accipit Prou. XI, 6. m ubi Alexandrini, γυνη ευχαριτος : SALΜASIVS autem de Foen. Trapeg. p. 133. existimat humanitatem significari, docet enim ευχαρμος idem esse quod εὐχαρις vel unde in eodem Prouerb. loco dic tur de femina grata, decora, amabili et assabili; cuius significationis auctoritas apud Ioseptium exstare put tur. Verum tamen ab usitatiori praesertim scriptoribus N. T. significatione vocis, cur recedamus Nequo - Υ s veros

142쪽

IN Epis T LAMVero, cum Opponatur τη μι-ολογία et νυτρα τελ' simplicior erit ulla interpretatio, nisi haec, quam exemplis quibusdam e Philone petitis confirmare conabimur. Dicitur ergo de laudibus, θιω dictis, laudibus rerum divinorum De Plant. Noe p. 23Ι. D, ρύν γε τοὐνάρετων - αγιον, ΕΥXAPIΣΤΙΑ δε υπερβαλον. τοὐς ' Θεῶ δ -λι γνη - ΕΥXAPIΣΤΗΣΑΙ, λ' ων νομιμσιν οι πολλοὶ --ἡτ επαίνων - υμνο , ουχῶς η γε γαπώς άσεται φωνη. ο ἀειδης καθαρωτατος νους επηχησει αναμέλψει , simus virtus saucia es, omnium autem maximi grytituis, non recte deo prae satur iis modis quibus multi putant sed laudibus hymnisque non sonora vota decantatis, sed animo puro fuses et modulatis. Ibid. p. 232. B, οἰκειοτα- τον μιν ἔργον, Θεον μν ευεργετειν, γενεσιν δε EΥXLPIΣTEIN, M ηδε εξω τουτου πλέον τοὐν εἰς αμοιβην αν - παρακειν συναμένων, nihil deo magis proprium quam benefacere, creaturae autem gratiaI agere cum praeterea nihil rependere possit. Non ita multo post, ἔν ὰγον ἡμιιν ἐπιβαλει μονον ἐν τοῖς πήος τιμην Θεῶ το ΕΥXA, PIΣTON, unum solum opus nobis competit circa hori rem dei, laudes. Eodem modo de Vit. Mos. i. p. 6si. C, ubi ds suppelle stile aurea quam ex praeda captam, iadocumeotum laetitiae de victoria reportata asserebant, ἁ Mωυσῆς λαβὼν κω τὴν ευσέβειαν των φεροντων ἀγώμενος ανατιθησιν ἐν τύ καθιερω κενη σκηνη της EΥXA PIΣΤΙΑΣ τοὐν ανδρων υπομνημα. Quaι Moses, pietatι asserentium delectatus, accepta ditauit in tabemacula dei,

monumentum gratitudiuis populi. In quo loco ευχοιμία de eo genera grati animi declarandi dicitur, quod non eam verbis quam factis ines. C A p v T VI. - V. II. Προς το λιτα Θαι υριας να πρὸς τάς μεΘρρώας τῖ δαβολεν Verbum τῆνη in re athletica et

143쪽

Igonistica significat pugnare, eomertare, quemadmo dum etiam Latinorum con ere. Vid. BuRΜANus ad Quincti L Inst. Or. XII, 3, 6. p. Io66. Sensu eodem κατεξανχαβα τινος dicitur apud Philonem de Congr.er. quaer. gr. p. 448. B, των τῆς φυσεως ἀναγκα vΚMEEANΙΣTANTEΣ, contendentes assisersus naturae Necesstate1. Iam porro μβοδευειν, unde vox μεθοδεια ducitur, proprie quidem est, ut sΑLΜASIVS de Foen. . Trapez. p. ITI. Obseruat, in arte aliqua tractanda veri fari; cuius potestatis rationem vel plurimis Philo exemplis confirmat. Quod det. .ins pol. p. 37s. G, τῆ ιδὴ σπουδαίου, τεχνWς γαρ εμπειρος γεωργι ς εςιν, η υ ληπασα τέπα- .s συν λογου MEΘΟΔΕΥΕΤΑΙ, ut bonus, ut peritus rei rusicae omnem materiam certa ratione tractat. De Agric. p. I9I. B, εργα μενοι - . MEOOΔEΥONTLΣ τοι φίλοι το σαφοι, qui mersent et tractant ea quas corpori grata sunt. De Vit. Mos. 3. p. 684. E, κολαζοντες ουχ - ενιοι γελωσιν - αλαμονω του cpiλοσοφεῖν, ουχ οπερ MEΘΟΔΕΥΟΥΣIN οι λογοΘρα σοφμοι , ut vacarent non ludicris - sed soli philosophiae, non ei quam tractant verhortim captatores et sophisae. Quod mund. st incorr. p. 964. D, cpΘειροριενου τῖ πλεί- μερους ανδ -ων ἐμιλιττῶν εE. αναγκης mi τας τεχγας ' γαρ τῖ MEOO-ΔEΥONTΟΣ ουκ μινα καθ' αυτην ιδῶν την ἐπιτέγην

cum maximae partis hominum interitu artes quoque ne

cissurio descere. Nam nis si qui tractet, non licet isti nire per se ullam stientiam. , Sic de aliptis dicit de

Septem .p. II83. D, MEOOΔΩι προσποιῶσιν υν κζαταιοτεραν ἰκυi , via quadam et.arte robur obore validius comparant. Atque ista quidem in bonam partem dicuntur, sed non desunt tamen exempla quae demonstrent, etiam in malam partem accipi. Sic

ράθοδος pro in iis et fraudibus occurrit L. II. Alleg. P. 63. B, quin et ipsinu verbum de Mior. Λbr. p. 41a. D,

144쪽

i ριεΘοριον ἀβρωπίνων τε - Θώιων ἀρετῶν τιΘh. τες, ἴν ἔκατερων ἐφαάlοντοι i τῶν αληλία, - των δοκησει, sunt etiam qui Uuta quadam rations viatam regere Delthi et humanarum diuinartimque virtutum e senium faciant, in quo utrisque proximi fnt, tum iis quae vera sunt, tum iis quae exsimantur. , Sic nimbrum etiam apud Paullum accipiendum esse facile intestigitur. Caeterum sic plane Epiphanius Hae XXXI. L. I. T. II. p. I98. C. coni ungit: τῆν πανουργίαν τῆς MEΘOΔΕΙΑΣ mi τὴν πονη6ιαν της πλανης, callidiatatem artissit, atqu8 erroris prauitatem. Esse autem μεθοδειαν idem quod μέθοδον vel maximo patet inde, quod in eodem sensu paullo ante praecedit, ορας τήνειέθοδον, ὁ οἱ-φρεναπατῖσιν εαυτους, UiGrartem ac fraudem, qua Ibimetios illudant.

V. I3. Δια τσο ἀναλαβετε - πανοπλἰαν τῶ Θεῖ, Forma αναλαμβανειν τοι οπλοι bene graeca est inprimis. omnino verbum dicitur de rebus quibus induimur, . vel ornamur. Sic apud Philonem de Temul. p. asa. B. ποικιλωτατην --λυ κασιωτατην ἔτερανΛNΛΛΛMBANEIN, alteram pictam et aspectu miram dam sumere. Leg. ad CaL p. IOos. C, τὴν διονυσιακ ΛNEAAMBANE σκευην, Bacchi ornatum sumst. Iterum P. IOC6. Λ, κηρυκετον ANAAAMBANEI, se et dueevm sumit. Sic usurpatur apud Latinos verbum sumere. Ouidius A. A. II, 3oo.

Metam. VIII, 26.

fu sumserat aura lentem Hypeum, elypeum sumsisse iacebat.

Curtius VI, 6, 4. vsem Perseam sumst. Igitur etiam αναληψις et χρησις coniunguntur apud Phil. I Alles. P. s9. C.

145쪽

sq. C. Quam rationem tenendam esse arbitror ad intellegenda melius loca quorum e numero hic est, in quibus ἀναλαμβανεBM ea dicuntur, quae vel ad vim repellendam , vel inferendam pertinent, hoc est vel arma, vel tela, nam in his ipsis inest pugnantis orn tus, unde saepius ornare Latinis pro armare et infrueradicitur. Sic autem apud Philonem Moses de V. M. III. p. 694. C, μίφος ματος υμῶν , φησὶ,- ANAMBΩN, ἐφορμιαιτω σιοι παντὸς τῶ Ματοπέδου, arrepto unusquisque, ait, gladio discurrat per cosra. Πανοπλlia . exstat apud Philon. de Char. p. o6. Λ, de hostibus a malis ad urbem accedentibus, ἀεοῖ γαρ αυτους κοιν επὶ Θυρο- οῦσιν ηδη τῶς τειχεσιν πιτάντες EN I AN O-IIAIAIΣ hρπω νομίζων πολεμους. Vult, cum iam pro Ἀforibus adsint moenibusquε armati, nondum eos haberat loco hosivm . V. IO. 'Υπερ ου πρεσβευω) Legatione fungor. Philo

de Leg. ad Cai. p. IOI9. C , mi ταυτα IIPEΣB EIN δοκῶντας , praefertim qui legatione fungant. Impr . prie ἀδε τοῦτο πρεσβευων nequo hoc solliciti agens. Iambliciu Protrepti c. Vs. p. 33. ARe.

146쪽

AD PHILIPPENSES

- ητε λαρινῶς mi οιπροσκοποὶ Εἰλικρινής Pro prie in quo nihil es matulae, diciturque de iis rebus quarum puritas ad solis splendorem exigitur. Dehide significat omnino pnrus, integer, Quod inde patet, quia non solum apud Grammaticos veteres per καΘαρ- explicatur, ut glossae apud Hesychiunx declarant, 1 edetiam apud auctores ipsos cum eodem nomine Coniungitur. Sic Philo de mund. opis p. 6. D, EIAIΚPIN τοὐν εν αὐθήσει, fimerum nihil eorum, f upercipiuntur. Sic καθαρωτερα EIAIRPINEΣTEPΛσυμπις, purior et Interior subsantia I. Leg. Λl1. p. 36. E, . et EIAΙΚΡINEΣ πυρ, luimu opponitur κλιβανω καπνιζομένον, juriw fumanti quis reta diu: her. p. 324. D. De Abrah. p. 368. C, έ γαρ ἁγνοωψ λοπι α -ος το χειρους μη γὰνεβοι κν εσονται τῶ συνεχῶ της ει απριοις EIAIKPINH κα ΚΛΘAPAN ευσίβειαν οι ταμαντες , noui reum ima hinec det3riores faut, et vltro proselent in melius continus in religione pura et sincera pietate se exerceri . Neque aliter adverbium vvirpatur 2 Alleβ. p. 8I. E, οταν ηδ νης α μετρου κορεθωμεν, ἴF ορῶν, ουτ-ἔτ οσφρα νεθα , ουτε γευεθα , in απῆAEM EIAIKPINΩΣ μεθα, saturati voluptate immodica nec videre, nec audire, nec Olfacere, nee gusare, nec tingere flucere possumus.

147쪽

v. I6. O:ομενοι - -φkειν τοῖς MUGς μου Eπι μειν denotat caedere, adiicere, ut adeo sensus sit, diutant se meis vinculis. aliam infreper addere perniciem. Hanc significationem saepe habet apud Philonem, velutin illa forma de Congr. er. quaer gr. p. qqT. A, et ilibi saepius obuia, διοχ ερ EIIIOEPEI, quare addit. .eg. ad Cai. p. Icto9. Ε, To λεγομενον κοι - τὴν παρομαίαν πυρ EIII DEPΩN πυρὶ, iuxta quod is prouerbis sititur ignem ADDSVS incendio. At επιφέρελιι δε-- habere, εαυτε εχειν, quocum permutatur .ipud Philonem I. Viti Mos. p. 614. R ι v. i8. IN ) tamen. Sic Philo a. Alleg. p. Ios. B, IAHN ουκ α μαται ζυγομαχῆσα η ηδονη. Nec tamen visit vospiar ingum quusare. MOX προφάσει - ηθώοι saepius opponuntur. vid. MARRLAND. adclax. Tyri Diff. XXVII. extri Philo de Ios p. sss. B, 'ραμὼν nPOet ΛΣEI επI G των κατεπειγοντων ' lab-Τ' AAHOα κακος, ἔν ' Staset Q SId aliquod fessinum negotium, neque enim prodenda erat ERITAS. v. I9. Διὰ της - ἐπιχορηγως του πνευματος - Xριτοῦ Iam ad Galati III, s. monuimus eos, aera ratione aberrare, qui nimis tenaces propriae signicationis verbi χορηγῶν peculiarem in eo emphasiadgnoscant. Quod ipsum his amplius confirmatue pud Philonem locis de Opis p. IT. A, - νε- μενον μηδενός ἀπορησαη των προς τετο ζῆν καμ του ςῆν ' ων το μεν παρασκευα σιν XOPHUAI καρ

148쪽

AD PHILIPPENSES

- ητε-ωπροσκοποι Εἰλικρινης pro prie in quo nihil e maculae, diciturque de iis rebus quarum puritas ad solis splendorem exigitur.' Deinde significat omnino pnrus, integer, Quod inde patet, quia non solum apud Grammaticos veteres per explicatur, ut glossae apud Hesyclitum declarant, 1ed. etiam apud auctores ipsos cum eodem nomine coniun

Eσονταs τω συνεχει της Θεραπειας EIAIKPINH in ΚΑΘAPAN ευσεβειαν α ιησαντες, noui enim quod hi nec deteriores faut, et vltro proficient in melius continae in religione pura et incera pietate se exercendo. Neque aliter adverbium usurpatur 2 Alleβ. p. 8I. E, ο ιν ηδο- νης αματρου κορεβωμεν, ορῶν, ἔν οικουων, στ οσμοι

μεθα, saturati voluptate immodica nec videre, nec audire, nec olfacere, nee goare, nec taragere sincere possimus.

149쪽

LIPPENSE 1.

v. I6. OEμενοι ΘλIψιν ἐπιφέρειν τοῖς δε τριοῖς μου 'Emφερειν denotat addere, adiicere, ut adeo sensus sit, putant se meis vinculis aliam inseper addere perniciem. Hanc significationem saepe habet apud Philonem, veluti in illa forma de Congr. er. quaer gr. p. 447. Λ, et alibi saepius obuia, διοπερ EIII bEPEI, quare addit. Leg. ad Cai. p. IBO9. Ε, το λεγομενον κατα την παρομμιιαν πυρ ΕΠΙΦEPΩN πυρὶ, iuxta quod in proverbio dieitur ignem ADDANS incendio. At ἐπιφερειλέ δε- cum habere, et f ἔαυτω εχειν, quocum Permutatur apud Philonem I. Viti Mol. p. 6I4. E.

γαρ T AAΗΘΕΣ κουρος ουκ ' Suessit QVAM ad aliquod fesinum negotium, neque enim prodenda erat VERITAS

v. I9. Διὰ της - ἔ χορηγίας τοῦ πιευματος 'Iωῖ Xρις. Iam ad Galati III, s. monuimuS eos a vera ratione aberrare, qui nimis tenaces propriae significationis verbi χορηγῶν peculiarem in eo emphasia

adgnoscant. Quod ipsum his amplius confirmatur apud Philonem locis de Opis p. IT. A, β γενομενον μηδενος απορῆσαι τῶν πήος τε το o, κοή τοεἴ μ ' οὐν το μεν παρασκευοιοσιν οι XOPHUAI

αφθονία των προς απολαυσιν, volens ut creatas nulla νε careret, quae cum ad vitam, tum ad bene vivendum

150쪽

IN Epis TOLA Me resant ad largam copiam indigentium. Iam si vox iam per se indicaret abundantem et copiosam largitionem quid opus erat addere myμους δ Ita quoque de Decah extri ubi ait Deo, magno illi regi adseri

Nee hoc intactum reliquimus ad Rom. VIII, 19. vocem αποκαραδοκιαν esse spem Omnino, neque ut nonnulli emphasium venatores putant eam, quae sublato capite declaretur et cum sollicitudine magna et anxietate sit coniuncta. . Quodsi quis tamen emphasin inesse putet, propter praepositionem αιοῦτο quaeum coniuncta est, ea omnis eo redibit, ut simul consta nitam et patientiam exspectationis indicari dieamus. Quae sententia aucto res habet Chrysostomum et Theophylactum, suffra. gatoremque ALBERTUM ad Glossarium N. F. p. Iog. Eam autem a se probari negat Cel. PIs CHERus in Prolus. V. de Vitiis Lexx. N. T. in qua grauissimis a gumentis contrai nititur, ab Usu Graecorum U. T. inter fretum in vertendo Hebraico rabm n, e consuetudine . inguae, auctoritatibus denique veterum Grammatico rum receptis. Quemadmodum igitur apud Apostolum in hoc loco nomina αποκαραδοκία et ἐλπὶς , ita verba coniunguntur apud Philonem de Ios p. saT. D, την επὶ

Dreare et exspectarε principatum inter domesticos. . . v. a4. 'Avαγκαρτερον Potest reddi, praesat, indisius es. De rebus grauibus , expetendis, magni faciem. dis saepius adhibetur αν-mαῖος quam vim Philonem inprimis ei tribuere deprethendimus. De Opis p. m D, τον κοσμον οἱ φασκοντες - ἐ- αγεννητος λεληθασι