Observationes ad Novum Testamentum e Philone Alexandrino

151쪽

dum Leunt factum non esse, non animaduertunt, se tollere quod es in vita utilis mimn et ad pietatem e Mactissimum.

ne 3 prouidentiam. Ibi d. p. I3. A, εἰς τοσαυτας ἴτως ANAΓΚΑΙΑΣ διατείνουσιν μελειας αὶ των κατ, ουρανον φυσεις τε κινησεις δεερων, Ad tantas tamque praestantes vii itates 'rtinent naturae motusque fide m coelestum. Neque aliter de Musica ait p. IT. D, οἱ ανθρωποι - ANAΓKAIOTATHN ωφελιμωτρι-την τέπιτ του βίου παρεδοσαν, homines artem praefantissimam utiosi umque vitae communi tradiderunt. Sic Λlleg. a. p. 97. A, μαλον παροι Mωσεως δίδαγμα is δογμα ANAI KAION μη παραδιδονα πῶδα τῶ κυ6ιουος προτεθεσταs αυτω πγρα τῖ κυρίου, qui didicit apud Moysen praeceptum aet/ratumque graui nitim, Non trades domino suo seruum qui ad te confugerit. De Ioseph. p. so. Λ, satim cognovit omnes ipfε agnitus a nemine, deo nondum volente verum aperire διὰ τινάς ΛNAΓΚΑΙΑΣ τἰας άς τοτε βελτιον ὴν propter gra- Des quasdam cartifas, qliai rum reticere jatius erat. Plura afferenda essent, si, quae in excerptorum libros coniecimus, omnia adscribere vellemuS. V. II. Συναθλῖντες τῆ πίςει) Συναθλειν sorium esse certaminis, quaeritur utrum coniungatur cum τίςω, an simpliciter positum referatur ad Paullum cum caeteris Apodolis. . Milii posterius placet, quod etiam Lutherus cum Vulgato interprete est amplexus. Sed τῆ πχω accipiam pro casu sexto, quo modus et instrumentum denotetur, unde vertendum erit, una deceristantes per Mun Encngelii. Verbum αΘλειν cum com pΟ- sitis suiu in significatione laborandi, operam dandi, inpri- mir in virtutis hoκsatisque sudio frequens est apud Philonem. de vit. Mos. I. p. 6io. Λ, τους αρετῆς ΑΘΑΟΥΣ1 ωσῆς ΔIHOAEI, se exercebat Moses in virtutis sudio. , C A P v T

152쪽

V. I . γενηθε ἄμεμάlοι κ ακέραοι) Aliter Paullo quam Matth. X, 16. ακεραοι dicuntur homines. illaesae famae, inculpatae integerrimaequ8 vitae. Sic apud Philonem ακαίρουον dicitur id, quod est purum, saluum, siquidum, integrum. Leg. ad Cai. p. IO38. B, ρμως μεντοι M. τήν χαριν διδους ελαεν ουκ ARAIPAION αλ' αναμίξας αυτη δεος ἀργαλεώπερον, tamen eis benestatum tribuebat, non integrum et saluum dedit, sed graviori

terrore ei admixto.

v. 8. Καὶ ηγῖμαν σκυβαλοι γοῦνα . Vocem σκυβαλον idem volunt significare quod το τοῖς κυσὶ βαλ- λομενον , quod canibus proiicittir, . Suidas et magnus Elymologus, atque sic est in versu Phocylidis quem p Aso R affert in Lexico , ubi de iis dicitur quae de 'mensa canibus reiiciuntur. Deinde autem de cuiuscunque modi reiectamentis dici videtur. De stercore in victimis igne absumendis simul cum pelle reiicien- do, est apud Philonem de Sacr. Ab. et Ca. extr. lex

ματος - υπολειπεθη, Vt nihil praeter ciborum ν crementa et pellem - relinquatur. Sic de paleis et glama qua extritum frumentum purgari debet occurrit de Carit. p. 7la. Λ, παλιν βῖς ε H Στεγος - καθαρρον δραγματολον - - ΣΚΥΒΛAsaN απο τῶ γνησίου χρησίμου ' Bos rursus adhibetur ad - manipulos purgandos et separanda reiectamenta a probo et utilifrvinenis. V. II. Oυχ οτι - ἴδη τετελειο- ὰ Τελιωθῆναι dicuntur qui in stadio cursores metam attingunt, et, praemio honorandi sunt. Quamquam alia leetio est:

δεδα ωμα . cuius ratio reddi sic possit, quod Hebrai-

153쪽

AD PHILIPPENSE v.

cum Gri ab Graecis Interpretibus vel per δκαος , vel per τελειος exprimitur. v. Prou. X, 29. XX, T. E Philone huc pertinet a Alleg. p. 74. C, ποτε ἔν οῦ ψυχὴ μαλιτα νε οφορῶν σαυτην υποληψν ' αροι γε ri οταν TEMLΩΘHιΣ BPΛBEIs N Mu ςεφαν - αιωΘν Eequando anima maxime videberis mortuum ferrer Numquando metam attigeris et praemiis coronisque dignaberis. Quae ratio est cur etiam apud Ecclesiae Patres τελιῖ-λι ' nonnunquam dicatur pro martyrium jubiro, V. C. apud Eusebiuin Hist. Eccl. VII, Is. . Διωκω δε ει καταλαβω Sensus est: comundo, ut asseqriar. Etenim ει non est dubitantis, sed assirmantis, et significat ut, quemadmodum A LVIII, 22. Nam studium de quo loquitur Paullus, si modo serium est, praemio non destituitur. Totus autem sermo respicit ad morem stadioruin vel circi. De Agric. p. aoI. . A, Philo similiter: εοιν με, οι τέχνην την ηνιοχικην ἀναδύαχθεις ἐμιπλέον. ενοριιλησνς'

τὸ χει σπουδαζω ν ΚATA AABEIN αυτά , Quapropter valde pulcnre aliarum es, quod egreditur sermo in occum sum cogitationibus et accurrit eas complecti cupieus. De Abrah p. 381. Ε, ΔΙΩΚΕIN P ευτρεπιζομενος επὶ τοῦ ρικταθοι τον ἀδελφιοῖν, paratus ad opem fratris sitio ferendam persequi. Διωκειν quod in his locis sit, imitare, contendere, vid. LYDivs in ΛgOnis . c. 24. in qua notione frequens est apud Xenophontem, sicut etiam

154쪽

Vol. V. p. 92 - 9S. mirum vero praetermissum n

in I . 'O τοι ἔν τελιοι Τελιοι adulti e quibus cursores legebantur, opponuntur pueris; I. vit. Mos.

Λegypti regis filia viarias Mosen Irmiorem quam pro aetate. add. de Cherub. p. Ia7. B. De spec. legg. p. 79s. D, ΤEAEIOI opponuntur τοῖς κοmu νηπίοις. iHoc loco τήλιαυ sunt, qui religionem christianam recte intellegunt et perceperunt, quibus magna praestare conuenit. Vid. ad I Cor. XIV, IO.. Hebr. V, I4. Dicuntur etiam αθλη- τέλειοι, summi Iuctatores, longo vj confirmati. Apud Polyb. Lib. II, p. Is I. et Philon. demigr. Abr. p. 39a. D, γεγονας μοι AΘAuTHΣ ΤΕΛΕΙΟΣ .3 βραβείων is 3εφανων ηθούθης, fusi mihi athleta perfectus praemia coronasque consecutus. V. 2O. 'Hριῶν γαρ το πολίτευμια ἐν ίρανοις τάρπά Vetus est verbum Anaxagorae philosophi, quem Diogenes Laertius refert, cum interrogaretur, ubi esset ipsius patria, digito ad coelum intento dixisse, ἐκαInsignis/ autem inpriinis locus est apud Philonem de Conius. ling. p. 33I. B, quem non piget adscribere;

Fi/ον δε τον περίγειον ἐν ώ παρωκησαν νομίοσα , sua Moysen sapientes omnes inducuntur inquilini. Nam hortim animae in coloniam e coelo mus sunt. Solent enim visendi es

155쪽

Λ v Pu 1 LIPPENSES. 3IT et discendi gratia peregrinationem in terrenam naturam suscipere. Ibi hospitio eorporis usae et contemplatae sem ilia mortaliaque omnia, retro, unde venerant redeunt, memoras coelum Fi rivitatem esse ae patriam, in his vero terrae Mibus uti se tantum hospitio. Denotat autein Vocabulum πολ τευμα, societatem homium via alicui riuitati adferiptorum, iisdem legibus turibusque utentium.

Tale consortium est omnium totius orbis incolarum. quatenus secundum naturam iunguntur, ut ex mente

Socratis disputat Philo de Opi f. p. 33. Λ, ubi addit,

ante hominem conditum adfuisse, qui ad istam ciuitatem pertinerent, οἱ λεγοιντ αν ἐνδικως μιεγαλοπο-λis , τον μεγιτον περίολον οἰκεῖν λαπιντες - τω

mam maximam hunc mundum adferibi cupio. Sunt verba eius qui nulla rerum externarum, quae homines in

ter se discernunt, ratione habita, idem sibi ius quod

ceteri, attribuat.

C A . P v T IV. v. s. Το ἐ-ncis E variis vocis ἐλει, ης significationibus de quibus videndus I s. CASAVB Nus ad Polybium p. Is4. Edit. GRO NOVII, huc maXime pertinere videtur ea, qua dicitur de homine, non rigide emtra fendente, fid facili iure filo cedere. Est igitur τοἐπιεικες siue quod idem est ἐπιεικεια , mansuetudo, lenitas , mediocritas. Hoc sensu επι-ῆς cum μετριος con- . iungitur apud Iosephum A. VI, Ia, T. ου μενέσιν ἰδιωταὶ τινες ηπι ταπεινοὶ - ΕΠΙΕΙΚΕΙΣ εισι

156쪽

sunt quidam humilisque fortunae - lenes sunt et moderati, ac, qκod iustum es unice persequuntur. Qui tui xerint alios, laudat ad Gregor. de Dialeel. p. 247. ΚΟENIVS. Sic EIIIEIKEIA LIPADTHΣ senibus tribuitur a Philone de opis M. p. 24. A. Sic de deo dicitur lenitati hominu H erga bruta prospiciente de Cariti p. Tio. E,

ο δε προ τυπὲρβαλων ριχρο η- των σιλογων Gων ΤΟ ΕΠΙΕΙΚΕΣ ἐ-τεινει, ἱν ἐν τοῖς νομοις ἀσκησαντες, ποδῶ τινι περιεουσία χρωμεθα φιλανθρα πίας, At hic mulio magis aequitatem et ad bruta extendit, ut in his exercitati colamus humanitatem mutuam. Sic EII IEI-ΚEIAN et φιλανθρωπίαν coniungit. I. de Vit. Mos. p. 633. C. et τοι ημεροτητος mi ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ σπερματα de Carit. p. To9. E. Sic dominis tribuitur nimis erga seruos lenibus et blandis. Philo de Somn. p. II48. D. ΤΟ γαρ των δε τοτων EIΠΙΕΙΚΕΣ ως αναρχαν ε;elρέττοντες επιμορφαζουσι το αδεσποτον, lenitatem dominorum in libertatem vertentes , ita js componunt, quos Hedomino essent. Praecedit eodem sensu το χρηεινημερον τῶ κρατῖντος , facilitas et benignitas eius qui imperium tenet. De Septen. p. Ii84. C, EIITIKEIAN η κεροτητα μηδ' οναρ ιδοντες , aequitatem et leuit rem ne per somniim quιdem perspectam, habentes. Sed refertur hoc vocabulum etiam ad omnem probitatem et honestatem, ut apud Demosthenem in Ind. REIS R.

V. 22. Mαλιτα δε οι εκ τῆς Κασαρος οἰ ἰοις Quanquam vocabulum obcιας pariter cognatos et propinquos , quam domesticos, seruos et ancillas comis 3

plecti potest, tamen tutius et verius ut arbitror, de familia siue domesticis accipitur. Quo sensu occurrit apud Philonem de Ios. p. 6 4. E, κελευει του τῆς ΟΙΚΙΑΣ επιμελουμεν', πολυτελες αριτον ευτρεπίζειν, iubet domui praefectum opipartim conuiuium infruere. Ibid. P. 6 6. Λ, ριεταπεριψαμενος τον - οπον τῆς

157쪽

ΟΙΚΙΑΣ, eum aduocasset dispensatorem domesticum. In utroque intellectu est de Abrah. p. 363. B, απαρεσπασαν την OIKIAN ἐπαγομενος, iter ingreditur totam familiam secum ductus. Ibid. Ε, ubi narrat Aegypti Legem propter intentatum Sarae stupruria grauissimis deo sic iubente, cruciatibus assii mim fuisse , addit, παραπηλαυσε δε της τιμωρίας συμπας αυτῶ Ο ΟΙΚΟΣ, . quam eius poenams t et tota regia. De amicis principis et honoratioribus in aula viris manifestum est intellegendum esse locum in Flacc. p. 9To. Λ, ubi Herodem Commemorat indigne et contumeliose a plebe Iudaica habitum, Flacco, cum posset. tamen non prohibente: EI δε μη βασιλευς ην ψ αλα τις τῶν εκ της ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΟΙΚΙΑΣ, δε ἄφειλs προνομην τινα τι κην Si rex non fuisset, familiaris tamen Caesaris, non d verat habere aliquid honoris praecipui γ

158쪽

IN EPISTOLAM

AD COLOS SENSES.

V. q.

quemadmodum cum Des, tum metus apud Latinos dicuntur, veluti in illo apud Virgiliuin Georg II, 49i. Felix - qui metus omnes et inexorabile fatum subiecit pedibus. Verbum autem αποκριθαι duplicem vim habet. Dicitur enim de rebus, quae diligentius in thesauris reponuntnr. et in futurum usum tiservantur. Sic occurrit apud Aelchinem DiaL I, 9. II. αλά AIIE- ΚEINTO το πολει MMτDis τε mi ευεργετοι ἐπειδή γε εἰς την ηλικίαν αφίκοιντο, pueri reponeudi et tiferuandi sunt civitati, tanquam conf8rvatores eius et beueficiorum auctores, clim a leuerint, futuri, et apud Philon. Quod det. ins pol. p. IT8. D, καθ τερ τοι AIIOKEI-MENA D σκοτου κεκρυ IIJ - τον αυτον τροπον ταενθυμηματα εν οιο ατου χοὐ se λανοία TAMIETET AL' Stetit quae in tenebris obiaιta Junt celantur, - eodem modo cogitationes in occulto loco, in mente Ueruantur. Quo sensu κῶθα est apud Hoiner. Iλ. δ 143. 2 de iis, ad qua8 respicinius tanquam vel inem, vel praemium, quam vim quoque προκριθα babet. I. de Vit. Mos P. 6IO. B, τους αρετῆς αΘλους Mωσῆς - διαι

virtutis certamina Moses obibat - quippι qui nihil nis

159쪽

rectam rationem spectabat, fontem originemque virtutum omnium. Eod. libr. p. 6a6. Λ, ΠΡΟΥKEITO γαρ εν

Vnum enim finem praefantismum propositim habebat, iuuare Ibi subiectos. Nimirum ipse Paullus Hebr. VI, 18. dicit κρατῶ Θοη τῆς προκειμενης ελοτ σου. Neque aliter de Cougr. er. quaer. c. p. 44T. A, η ται HPOKEIMEN AαΘλα ει ορῆς, Amon vides proposita praemia. De Sacerd hon. p. 834. D, το τέτοὐν ουν IIPOKEIMENΩNάΘλων, igitur tot praemiis propostis etc.

v. IO. 'AEίως τῖ Κυρίου Sicut decet; convenit. Sic Philo l. Quis rer. diu. lier. p. 498. A, AEIΩΣ τῖ δεον- τως, ita ut opoνtet. Demosthenes: χαλεπον ετι τὸν σὴν φυσιν ΑΞΙΩΣ των υπαρχοντα)ν οιελθεῖν, v. Ind. Ela Στασαν ἀρεσκειαν) Alias vox άρεσκεια sensu non adeo bono accipitur, nam dicitur de studio placendi per blanditias et assentati ones. Vid. in Commentariis ad Theophrastum Is. CAsAvBONus. Sed in hoo loco significatione optima, ut quidquid deo placet faciatis , ut ei omnem olfervantiam praesetis. Neque vero eadem vi eam vocem ponere dubitauit Philo, nam reperitiir de mund. Opi f. p. 33. C, de Adamo, παντα λεγειν - πρατlειν ἐσπίδα ν A APEΣKEIAN, τὼ πατρος mi βασιλεως, omnia tum dicere, tum facerε studebat ad placitum patris regisque. Sic de Ios p. 6 4. C, iubet Iacobus filios Aegyptum profici scentes munera secum ferre, ενεκα τῆς Στυος τον ηγεμονα rim σιταρχ APEΣKEIΛΣ, propter praefecit annonae honorem. De Profug. p. 463. B, λευῖταs τροπον πινα φυγάδες λὶν . ενεκα APEΣKEIAΣ Θεῖ γονεῖς - τώ να - α τολε- λοιποτες, Levitae quodammodo junt profugi qui propter cultum diuinum parentes, liberos- deservemnat. De Sacr. Λb. et Ca. p. 139. D, ubi de auribus tanquam devasis loquitur, ων οή μὲ, ευρυχωρους δεξαμεναε επι q

160쪽

το φυλατlουσιν ApEΣΚEIAι, harum saurium) alia8 quae capaciores lacunas habent, libenter se; varat quod infunditur. Nam ille dativus positus est pro Adverbio ασ κενως. Iterum , l. quis Ter. diu. her. . p. 498. A, deus qui nullius indiget, et ideo nec quidquam acripit, fatetur se acc*ere ενεκα τῖ Στρος ευσέβειαν - . - προς Θεραπείαν ακονησα την ἔριυτου ώς αποδεαρο- ριhου δεχομένου τοις ψυχης μουσίους ΛPEΣKEI κω γνησίους Θεραπριας, ut ad pistatem et ad cultum adducat fui, tanquam probantis et accipientis animi vo-Iuntaria obsequia et legitimum cultum. Ex quo intelligitur αρωκειαν. dici etiam pro obseruantia. De Abrah. p. 368. C, εἰ γαρ - οἱ -οποι διαφερουσιν αφ' οὐν ποιοῦνται τής et ος ApEΣKEIANO μοις, ουκ ατιοσεον, Nam . si modi disserunt, quibus placere cupiunt, non accusandi tamen. De Vict. off. p. 833. postulat deus δια IJA- ΣE N πνοι - ΕΙΣ ΑΡΕΣΚΕΙAN όδῶν, λατρουειναυτου μη παρέργως, Ut persequaris OMNES EI PLAEC DI vias totasque eum non perfunctorie. Quo quid conuenientius verbis Paulli y Item de Uict. p. 837. D, ubi memorat τους Στμος την τῖ οντος οντως APEΣKEIAN Oiν ἐγνωκοτοις, qui vero deo vitam sitam probare cupiunt.

. . . . .

V. IT. Κάs τοι πάντα D αυτῶ συνληκε Saepius hoc verbo utitur Philo de deo rerum auctore et conditore huius uniuersi , quod iam quibusdam exemplis confirmavit KREBsIvs V. C. ad h. l. in Obss. Flauianis.

Idemque praeclare monuit tempus, quod vulgo Prae- . teritum vocant, indicare actionis continuationem, adeo- ue rerum creatarum conseruationem. Nos igitur adimus de opis p. 4. C, Θεος τήν μγαλοπολιν κlgesvδιανοηθεις , ενενοησε προτερον τὼς τυπους αυτης, ων κοκτμον νοητον ΣΥΣΤΗΣAMENOΣ αποτελη τον era θη- τον, deus ubi decreuit magnam hane urbem condere, prius

formas eius co epit, ex quibus postquam intilligibilem

라틴어 텍스트